[neşeli gitar müziği çalar]
[kilise çanı çalar]
[dalga sesleri]
[Ada] "Travma" kelimesi Yunanca kökenlidir.
Yara anlamına gelir.
Başımıza gelen bir olayın sebep olduğu bedensel ya da ruhsal bir yara.
Peki sizce travma sözcüğünün tam karşıtı ne olabilir?
İyileşmek, onarılmak.
Acıdan, yıllarca taşınmış bir yükten azat olmak.
Tekrar yaşama katılmaya karar vermek.
[yorgun homurdanır] Neyse ki uyudu.
-Ah. Belim ağrıyor. -[müzik biter]
-Leylo. -Hı?
Bana birden böyle, bir his geldi.
-Bir karar verdim ben. -Ne oldu kız?
Olur da iyileşirsem, ama olursa,
ben bir bebek evlat edinmek istiyorum.
Aşkım! Sen dünyanın en güzel annelerinden biri olursun.
Ay, ne kadar sevindim ya böyle düşünmene! Canım benim.
-Dur. Öyle hemen gaza gelmeyelim. -[sevgi nidası]
Ada nasıl haberlerle gelecek, bakalım bir.
[oflayarak] Allah'ım, inşallah iyi haberlerle…
-[Sevgi] Ay! -[Leyla] Ay! Kim attı bunu ya?
[İspanyolca] Pardon.
-[romantik ezgiler çalar] -[Leyla güler]
Teşekkürler.
[İspanyolca] Sağ ol.
[kadın] Alejandro, gel!
İsmi de güzelmiş. Alejandro.
Leylo, sen hayırdır? Ha?
[oflar] Hayırdır ya ben? Yani bana "Hayır!"dır.
Ya, benim ne olacak Allah aşkına ya?
Ama bir şansım daha olsaydı şu Erdem'le o kadar erken evlenmezdim.
Birazcık hayatımı yaşardım.
Kız, biliyorsun, ben Erdem'den başkasıyla öpüşmedim bile.
E, öpüş.
Ya, ne olacak kızım? Git, öpüş işte.
Baksana, çocuk sana bakmaktan önünü göremiyor. [güler]
Yani sen delirdin galiba.
Ne diyeceğim ben oraya gidip?
"Sorry. Can I kiss you, por favor?"
Ya da hani Türkler şöyle diyor ya? "Dil dile değmeden dil öğrenilmezmiş."
"Dil öğrenmeye çalışıyorum" mu diyeceğim? Saçma sapan! Küçücük bebek var arkada.
Üf, kafamı karıştırıyorsun ya.
Yani Leylom, öyle insanın içinde bir şeyler kalarak öleceğine
içindekileri yaşayıp ölmesi daha iyi değil mi?
[İspanyolca] Selam kızlar, nasılsınız?
[güler] Hello.
-Bir şey sorabilir miyim? -[Ada] Hı?
Siz buna acaba kök hücre yerine beyin nakli falan mı yaptınız?
Çünkü düşünce yapısı tamamen değişmiş.
[taklit eder]
Vallaha güzel kafasına ne oldu bilmiyorum ama Sevgi'de bir şeylerin değiştiği kesin.
Dur, tamam, bir dakika, söyleme.
-Sonuçlar çıktı. -Tamam, dur.
-[Ada] Ve cicoşum… -[Leyla] Ve? Ve? Ve?
-[Sevgi telaşla] Bana daha… Dur. -Ve…
Tedaviye cevap veriyorsun.
-[Leyla çığlık atar] -[Sevgi heyecanla güler]
[Leyla] Uyanacaklar.
-Aferin kız sana. Aferin sana kız! -[gülüşürler]
Aferin sana ya.
Allah'ım çok şükür. Çok şükür.
-Şimdi, kendini ayarla. -[Sevgi] Hı-hı.
-Birkaç ay burada kalacaksın. -Tamam, sen ne dersen.
Iı… Tedaviye ve terapilerine devam edeceğiz, tamam mı? Tamam mı?
[üçünün sevinç nidaları]
[Ada] Hayatımızda her gün verdiğimiz kararların
yeniden şekillendiğini bilseydik
ters giden her şey için
geçmişi ya da travmalarımızı suçlamaya devam edebilir miydik?
[gitar müziği devam eder]
[müzik biter]
"Prometheus ateşi tanrılardan çalıp insanlara getirdiği için
Zeus tarafından cezalandırılmıştı.
Zeus'un verdiği ceza
her sabah karaciğerini akbabaların yemesiydi.
Ancak Prometheus'un karaciğeri her gün kendini yenilerdi.
Antik Yunan'da karaciğerin kendini yenileyebildiğini
bundan binlerce yıl önce
pozitif bilim henüz gelişmemişken nasıl bilebildiler?"
Çok iyi bir yazı.
-Gerçekten öyle mi düşünüyorsun? -Gerçekten öyle düşünüyorum.
Teşekkür ederim.
Şöyle bir şey yapmışsın.
İşin içine hiç yargılar girmeden çok nötr bir soru sorup bırakmışsın.
Biz de bu arada antropolojide bunu yapıyoruz aslında.
Ne yapıyorsunuz tam olarak?
İnsan dediğimiz canlıyı
nötr bir şekilde geçmişiyle, gelenekleriyle, alışkanlıklarıyla,
kıyaslamadan, sınıflandırmadan, yargılamadan anlamaya çalışıyoruz.
Nasıl yapıyorsun bunu?
Mesela…
Deklanşöre bastığın zaman herhangi bir yargı üretmezsin, değil mi?
-Hı-hı. -Kadrajda ne varsa onu kaydedersin.
Daha sonra bir fotoğraf ortaya çıkar.
Onu yorumlamaya başlarsın ve bir hikâye, bir örüntü belirir.
Ben, yani, görsel antropolojiyi o yüzden çok seviyorum.
[merak uyandıran müzik çalar]
-Hayır. [güler] -Evet. [deklanşöre basar]
[deklanşör sesi]
[ani nefes alır] Ne görüyorsun peki oradan?
Yani antropolojik olarak.
[Leyla] Boring aşkım, boring. Bak, burada reyting düştü şu an.
Prometheus'tu, antropolojiydi… Ya, valla içime baygınlık geldi ya!
Alın şu ateşi artık Prometheus'tan!
Aranızda bir aksiyon oldu mu, sen onu söyle.
Bağırırsan Deniz uyanacak.
Uyansın Deniz, uyansın. Bu saate kadar uyunur mu?
Biz zaten onu görmeye geldik. Meraktan çatlıyoruz şurada.
Hiçbir şey anlatmıyorsun ayrıca. Nasıl birisi? Benziyor mu sana?
Yani iyi anlaştınız mı?
Sabret tatlım. Birazdan uyandırdığında tanışırsın.
[bıkkın hâlde] Ay!
[sert çırpma sesi]
-[Ada] Cicoşum? -[ürkerek] Ay! Hı?
-[Ada] Senin neyin var? -Ay. [üfler]
Aşkım, benim alkolik ve kayıp bir kayınpederim
ve deli gibi onu arayan bir kocam var.
-Üf! Ne oldu? -Ay, oldu bir şeyler işte.
Yalnız bugün Songül Hanım tekrar gelecek. Bu son şansımız olabilir.
Şu günü bir atlatalım. Neyse, sonra bakacağız artık.
Bulacağız Rıza Bey'i bir şekilde.
-Hastanelere baktınız mı? -Baktık kuşum, baktık ya, yok.
-Bir şey söyleyeceğim. -[Ada] Hı?
Adana'ya dönmüş olabilir mi ya?
Ay, tamam hadi. İçim darlandı, şiştim ben. Tamam, bırak, bu konuyu kapatalım.
Ne yaptınız Özgür'le? Onu anlat. Ateş mateş diyordun. Ha?
[Leyla] Hah.
Yardıma ihtiyacın olursa söyle.
Ev toplama işinde bayağı tecrübeliyim.
Çok nazik bir teklif. Aslında çok da kabul etmek isterim.
Ama kardeşinle geçireceğin zamandan çalmak istemem.
Sahi, onunla nasıl geçti? Soramadım.
İyi.
Fena değil.
Ama? Yani, bir ama var sanki.
-Ama… [hafifçe güler] -Hı?
Onda bir şey bulmayı bekledim galiba. Tanıdık bir şey. Belki…
Babamı anımsatan bir şey.
Ama bulamadım.
Biraz zaman ver bence.
[huzurlu, duygusal müzik çalar]
İkiniz için de kolay değil.
[Ada] Hani, yeni biriyle tanıştığında böyle tedirgin sessizlikler olur.
Ne konuşacağını bilemezsin.
Ya da tam tersi, böyle paldır küldür yakınlaşırsın.
Ne bileyim, bir şeyi batar, bir şeyi, bir yeri çirkin gelir.
Bir tavrı rahatsız eder.
[hafifçe güler] İşte Özgür'le bunların hiçbiri olmadı.
Sanki uzun zamandır tanışıyor gibiydik.
Beni gerçekten dinlediğini hissettim.
Anlamak için dinlediğini.
Peki senin bütün bu çalışmalardan sonra hayatında somut bir şey değişti mi?
Somut bir şey mi, bilmiyorum ama şöyle örnekleyebilirim.
[Özgür] Hı?
Eskiden sanki böyle muhteşem dalgaların arasında boğuşuyordum.
[Özgür] Hı-hı.
Şimdi o dalgaları seyredip keyfini çıkaracağım bir limandayım gibi.
Yani aslında bir şey değişmedi ama ben değiştim.
Bu bayağı bir şey bu arada. [hafifçe güler]
Bu arada bunlardan bahsederken gözlerinin içi parlıyor.
-Gerçekten mi? -Evet.
Hiç fark etmemiştim.
Bence farkındasın ya. Bence sen çok farkında bir kadınsın.
Sanki böyle yerini yönünü bulmuş gibisin.
Uçakta karşılaştığımızda da böyle bir şey gelmişti.
-Nasıl bir şey? -[konuşacakmış gibi nefes alır]
Tam da…
-Ne? -Ya bana kalsın mı burası?
[gülerek] Hayır, kalmasın. Söyle.
Demiştim ki tam da yanında olmak isteyeceğim kadın…
-[sakin, duygusal müzik çalar] -Demiştim.
Peki ben seni uçakta gördüğümde ilk ne düşünmüştüm, biliyor musun?
"Parfümü ne acaba?"
-Ciddi misin? -Evet. Çok hoşuma gitmişti.
-[Özgür keyifle güler] -Hâlâ gidiyor.
[Leyla] Özgür bekâr, değil mi? Eminiz yani?
Eğer içini rahatlatacaksa parmağında alyans yoktu Leylom.
Ohoo, biz ne alyanslar gördük kızım, zaten yoktular!
Bir şey diyeyim mi, boşanma dosyaları öyle alyanssız kocalarla dolu.
Endişelenecek bir şey yok. Adam bekâr.
-[Sevgi] İnşallah. -Evet.
Peki o zaman gece nasıl geçti? Ya da sabah.
Ya da ten tene değdi mi? Neler oldu? Anlat çabuk.
[tutkulu, derin pop şarkısı çalar]
Peki sen?
Yerini bulmuş bir adam mısın?
Bazen.
Mesela şu an tam olmak istediğim yerdeyim.
[Leyla] Ay, hayır ya! Öpüşmemiş olamazsınız!
Sen beni dinlemiyor musun? Adamla bayağı derin konuştuk diyorum.
Bu Özgür'e şans vermiyorum.
-A-a, niye be? -Niye?
-Vermiyorum işte. -Adam karizmatik, yakışıklı, zeki.
Kariyer sahibi.
-Mükemmel bir adam, değil mi? -[Sevgi] Evet.
İşte. Bizim Ada'mız mükemmel adamlardan hoşlanmaz ki.
Hep bir arıza ister. Hep bir tekinsizlik ister.
Arada bir sorun ister.
Bakınız Toprak. Bakınız Diyar.
Ya da çok onun peşinden koşan,
böyle deli divane olan adamlardan hiçbir zaman hoşlanmaz.
Hatta onlara asla âşık olmaz.
-Bakınız Selim. -Selim.
Yalnız bu sefer Leyla haklı ha.
Kızlar, burada bir şeyi kaçırıyor olabilir miyiz?
Yani bunca yıllık arkadaşlığımızın konforuna dayanarak
acaba birbirimize
böyle daha dar bir pencereden bakıyor olabilir miyiz?
Belki ben artık değiştim?
Belki hayattaki ihtiyaçlarım farklı, aradığım şeyler farklı.
Zaten bence sen değiştin. Ama biz aynıyız.
Hatta sen İspanya'dan geldikten sonra iyicene değiştin.
-[Sevgi] Leyla, yapma. -Yalan mı?
-Kerpetenle ağzından laf alıyoruz! -Ama şimdi mi?
Yahu kardeşi yukarıda uyuyor.
Kardeşinden haberimiz yok. Bir şey bilmiyoruz.
Soruyorum, ne hissettin diyorum. Hiçbir şey söylemiyor ya. Yalan mı?
Acaba size attığım sesli mesajı dinlemediğiniz için olabilir mi?
-Eğer dinleseydiniz bilirdiniz. -[Leyla] Ona mı bozuldun?
-Açıyorum mesajı. -[Ada] Açma.
-Hayır, hayır. Açıyorum, dinleyelim. -[Ada] Kız içeride.
Ya ne içeride? Tamam!
Saçmalıyorsun, ver şunu. Kapatsana!
[Ada, mesajdan] Kızlar, otogardayım. Deniz birazdan inmek üzere.
Ya ben diyorum ki
belki de bu gerçekten iyi bir fikir değildi, ha?
Yani ben şimdi basıp gitsem, işim çıktı falan desem
çok mu saçmalamış olurum?
-[gergin, duygusal müzik çalar] -Tamam, şimdi anlaşıldı.
Senin Deniz'i evde bırakıp Özgür'ün yanına gitmenden belliydi zaten.
-Ne alakası var şimdi ya? -Ama… Evet!
Kızdan kurtulmak için çocuğun yanına sığındın.
-Bir sorundan kaçıp… -[öksürür]
…başka bir şeye atlıyorsun. Tipik Ada ya.
-[Ada] Ha, tipik Ada? -Evet, tipik Ada.
-[Leyla] Denizciğim! Denizciğim. -Selam. Deniz ben.
Deniz, biz Ada'nın ta üniversiteden arkadaşıyız.
-Ondan biraz… -Çok eski.
Çok memnun olduk.
Memnun oldum ben de. Leyla.
Şey, ıı… Biz çok böyle yakın arkadaşız.
Ve böyle birbirimizle bazen atraksiyonlu konuşmalar yapabiliyoruz.
Yani insanlar anlamıyor ama yani genel olarak alışırsın sen de.
Bir de gerçekten Ada seni çok bekliyordu ve görmeyi çok istiyordu.
Ya, ben sadece şey…
Patavatsız.
Leyla biraz patavatsızdır Denizciğim.
O yüzden sen şey yapma, alınma tamam mı üstüne? O yüzden kuzum.
Evet, ben patavatsızım. Patavatsız bir insanım. Memnun oldum.
-[duygusal müzik çalar] -Öğrenmiş oldun.
Zaten dükkânı satıp gideceğim.
Bu patavatsızdan bir an önce kurtulmuş olursunuz inşallah!
-Ne oluyor be? -Evet, öyle!
[Sevgi] A-a!
Leyla!
-[Leyla] Kurtulun inşallah. -[Sevgi] Ne… Leyla!
Sizi ben o zaman biraz baş başa bırakayım. Olur mu?
Tekrar çok memnun oldum Deniz.
Leyla!
[duygusal müzik derinleşir]
[müzik biter]
Leyla! Leyla diyorum!
-Patavatsızla konuşmaya mı karar verdin? -Patavatsızla konuşmaya karar verdim.
Niye bu kadar yükleniyorsun kıza?
Ne yükleneceğim ben ya o kıza? Doğru söyleyeni dokuz köyden kovarlar.
Bu dükkân olayı ne? Ha?
-Beş milyon dolar teklif ettiler. -Ne?
Erdem satıp İstanbul'a yerleşmek istiyor.
Bana bak. O dükkân senin değil mi? Seninle Fiko'nun değil mi?
Erdem'e ne oluyormuş? Erdem mi karar verecek buna?
Ben karar vereceğim!
Başka çarem kalmadı, anlıyor musun? Ne yapacağımı bilmiyorum!
Leylom, bak aşkım. Fiko senin manevi ortağın ya?
Biz bir evlat edinme sürecindeyiz ya?
Eğer Fiko işsiz kalırsa evlat edinemeyebiliriz ya aşkım?
-Sen bunu nasıl düşünmezsin ya? -Neyi düşünmüyorum ya?
Fiko'yu ortada bırakacak hâlim yok herhâlde!
Düşünüyoruz bir formül.
Bana bak, sen önce kayınpederini bul. Kayıp kayınpederini.
Sonra evlat olayına bakarsın.
[taklit eder] "Kayıp kayınpeder…" İyice gitti senin kafa ha!
[öfkeyle oflar]
-Otobüs durağında bir an bocaladım. -Açıklama yapmana gerek yok Ada.
Kalmak gibi bir niyetim yoktu. Tanışıp gidecektim.
-Durur musun lütfen? Nereye gidiyorsun? -Ne? Ne? Ne istiyorsun?
Evet, bazı şeyler bana zor geldi, bu doğru.
Mesela babamın başka bir ailesinin olması.
Ada. Ben bunları konuşmak istemiyorum, anlıyor musun?
Tamam, tamam. Konuşmak zorunda değiliz.
Tamam.
Beraber bir şey yapalım.
Sahile gidelim mesela.
[duygusal müzik çalar]
Deniz, ben seni tanımak istiyorum.
Deniz, lütfen.
Yanımda eşyam bile yok ki benim.
[müzik sevecen tonlar kazanır]
Buradan hangisini istersen alabilirsin. Iı, sandaletler aşağıda.
Ha, bir tane hiç giymediğim bir bikinim var.
Daha hiç kullanmadım.
-Sağ ol. -[telefon çalar]
[şaşkın nefes alır] Benim emlakçıyla randevum vardı.
Çok uzun sürmez.
-Bitince arayayım seni. Sahilde buluşalım. -Tamam.
[Ada] Ercan Bey.
Tamam.
[müzik biter]
-A-a! Anne! Hii! -Sevgi! Kuzum benim!
-Ne zaman geldin annem sen? -Aşkım.
-Allah'ım! -Sabah geldim, sabah.
[Sevgi öper] Oh!
Hiç sormuyorsun "Anne nasıl geçti?" falan diye.
Nasıl geçti sultanım?
-Çok güzeldi. Her şey çok güzeldi. -Oh!
Sevgi, keşke yıllar önce bunu yaşasaydım.
"Çok güzeldi". Ben sana göstereceğim şimdi çok o güzellikleri!
Ne rezillikler geldi başımıza, bir görsen!
-Anlatacağım, nasıl rezilliklere çattık. -Ne oldu? Ay, evet, evlatlık ne oldu?
-Bana soru soracaklar mı? -Bilmiyorum. Soracaklar.
-Bugün Songül Hanım gelecek. -Gelsin.
Bu son şansımız. Ne olur, çok güzel ağırlayalım.
-Böyle hiç, hiçbir şey olmaması lazım. -Çok güzel ağırlarım. Hiç merak etme.
Hah.
-Anne? -Rıza Bey. Sıhhatler olsun.
-[eğlenceli müzik çalar] -Var mı isteğiniz?
Allah senden razı olsun. Sağ olun Mukadder Hanım.
[Mukadder] Allah senden de razı olsun.
-Anne, ne yapıyorsun? -Ne yapıyorum?
Adam senin evinden çıkıyor.
Dünürüm. Ay, adam gelmiş, kapı duvar. Siz yoksunuz.
Bahçede oturmuş, sizi bekliyor.
Beni görünce dedi, "Ya yoldan geldim, ben bir yıkanabilir miyim?"
E, gir dedim duşa. Ne var yani?
Anne ya! Anne, niye ya?
Adam senin kayınpederin. Allah Allah, Sevgi, bu ne hâl?
Meyve getireyim mi?
[ağlamaklı] Elinde rakısıyla…
Anne!
Anne! Anne!
[gergin, yavaş müzik çalar]
[Ercan] Yani, ıı…
Ada Hanım, aslında istediğiniz kriterlere göre burası sondu.
[Ada] Hmm.
Merkezî bir yer. Hani denize taraf da yakın.
Çarşıya da gidebiliyorsunuz. O anlamda avantajları çok.
Evet ama ben böyle biraz daha ruhu olan bir yer istiyorum.
Anlıyorum, evet.
-Başka bir şey çıkarsa arayın. -Bakalım. Telefonlaşırız.
-Çok teşekkürler. Hoşça kalın. -Sağ olun.
-[evde hip hop şarkısı çalar] -[telefon çalar]
Ya, arayıp durma be!
[mesaj sesi]
[şarkı devam eder]
[Deniz] "Müjgan, her gün seni daha çok özlüyorum."
[şarkı boğuklaşır]
[şarkı netleşir]
"Belgin'le konuşup her şeyi anlatacağım.
Deniz bensiz büyümek zorunda kalmayacak."
[telefon çalar]
[Ada] Deniz, sana bir türlü ulaşamıyorum. Mesajımı görünce beni ara lütfen.
[şarkı boğuklaşır]
[şarkı netleşir]
[şarkı biter]
[kapıya vurulur]
[Erdem] Iı…
-Leyla burada mı? -[sarhoş sesle] Leyla mı? Yoo.
Yani, sabah evden çıkarken "Ada'ya gideceğim" dedi
ve arıyorum açmıyor, telefonu kapalı.
Deniz ben. Sen kimsin?
Iı… Erdem ben. Leyla'nın kocasıyım.
[Deniz hafifçe güler]
Gel içeri, bir şeyler ikram edeyim.
Yok, ben gelmeyeyim, rahatsız etmeyeyim hiç.
Sen Ada'nın nesi oluyorsun? Biz seninle hiç tanışmadık.
Ada'nın arkadaşıyım ben.
Emin misin gelmeyeceğine?
[sakin, gizemli tonlar çalar]
[Erdem] Iı… [boğazını temizler]
Uf, telefon çekmiyor ya!
Yorgo, telefon çekmiyor. Hadi, hemen gitmemiz lazım.
Celal abi, sen önceki borçları da yaz, bunları da bana.
-Ben ödemesini yapacağım sana hemen. -Tamam.
Ay, bu adama da bir sürü borç taktık.
Hay Allah'ım.
Yorgo, sen bunları dükkâna koyarsın, değil mi? Ben gidiyorum.
-Tamam patron. Patron! -Hı?
Biraz vaktin var mı?
Yok.
Sana bir şey göstermek istiyorum.
[Yunan ezgileri çalar]
Ben buna binmem.
Parakaló, patron.
[hafifçe güler] Para kalmadı. Doğru söylüyorsun.
Ver. Yürü.
[müzik coşku kazanır]
[Yorgos] Cunda'nın eski adını bilir misin?
Moschonisi. Güzel kokulu ada. Misk Adası.
İsmini bu adada yetişen bitkilerden, çiçeklerden almış.
[müzik biter]
Büyük dedemler bir zamanlar bu adada yaşamışlar.
Burada yetişen bitkilerden çaylar, kokular yaparlarmış.
-[duygusal müzik çalar] -[Leyla düşünceli güler]
1923'te iki ülke arasında mübadele olmuş.
Bizimkiler Yunanistan'a göçmek zorunda kalmışlar.
Ben de çocukluğumdan beri merak ederim.
O büyük dedemin yaptığı taş evi,
ektiği zeytin ağaçlarını…
Büyük büyük ninemin duvara çizdiği o resmi.
-Resim? -[müzik biter]
[derin, duygusal müzik çalar]
[şaşkın nefes verir] Bu bizim dükkân.
Ben merak ettim, görmek istedim sadece.
Ama bir şef aradığınızı duyunca şansımı denedim.
Sonra seni görünce o zaman anladım ki…
Yorgo.
-Ben evliyim. Biliyorsun, değil mi? -[hafifçe güler]
O zaman anladım ki ailemin mirası artık emin ellerde.
E… Herhâlde yani, emin ellerde.
Çok yakıştı komşu kızı.
Sağ ol komşu oğlu.
Vallaha kafamı karıştırdın.
-[mesaj sesi] -Telefon çekmeye başladı herhâlde.
-Hadi gidelim. -[müzik biter]
[umut veren müzik çalar]
-Hoş geldin. -Hoş buldum.
Ne kadar güzelmiş burası.
Sağ ol geldiğin için.
Hadi gel.
Buyurun, burası.
Ne dersin, umut var mı sence?
-Kahve var mı? -Var.
Sul de Minas, Sumatra, Tanzanya. Var mı tercihin?
Sade.
[müzik biter]
Evet… Neler kalıyor, neler gidiyor?
-Bana bakma. Tecrübeli olan sensin. -Peki.
[gergin, duygusal müzik çalar]
Kaç kere söyledim anneme o fotoğrafı kaldır diye.
Biz beş yıl oldu boşanalı.
Bizim üç yıl.
Siz neden ayrıldınız?
Neden ayrıldık? Üniversiteden beri beraberdik biz.
A-a! Biz de.
Sonra isteklerimiz farklılaşmaya başladı.
Özlem çocuk istedi. Ben hazır değildim o sırada.
Bizde tersi. Selim çocuk istedi. Ben hazır değildim.
Ben tezim için Afrika'ya gitmek zorundaydım.
Sen herhâlde Afrika'ya gitmek zorunda kalmadın?
Ben Belçika'ya gidecektim.
-O sırada aldatıldım. -Oo.
Iı… Ben bildiğim kadarıyla aldatılmadım. Bildiğim kadarıyla yani.
Ama Afrika'da biraz uzun kalmak zorunda kaldım.
O zaman da Özlem boşanmak istedi.
Şimdi bakıyorum, iyi ki öyle olmuş.
Şu an bir tane kızı var. Çok mutlu. Ben mutluyum.
Selim'in de iki kızı var.
Neyse, hikâyeler farklılaştı. Yoksa tuhaf bir yere gidiyordu.
-En azından. -[hafifçe güler]
Aldatıldığın için mi boşandın?
İyi bir dostluk bir evliliği sürdürmeye yeter sanmıştım.
Yetmedi.
Bir gün bunu böyle özetleyeceğimi söyleseler inanmazdım.
[neşeli müzik çalar]
Böyle bitiremeyeceğiz biz bunu. Sen yukarı çık, ben burayı halledeyim.
-Kahve ne oldu? -[duraksar] Hemen bakıyorum.
İki dakikası daha var.
[Fiko] Baba!
Baba, sen neredesin ya?
Her yerde seni aradım. Aklım çıktı. İyi misin?
Şimdi mi aklına geldim nankör herif?
Fiko. Bir konuşalım mı sevgilim?
Bir saniye Sevgi.
Babacığım. Bak, bu böyle olmuyor.
Gel içeri, eve geçelim. İnsan gibi konuşalım.
Bir daha senin evine adım atmam.
Git, getir eşyalarımı. Ben gideceğim. Hadi.
Rıza Bey, bir yanlış anlaşılma var. Ben bir sofra kurayım.
Hep beraber yiyelim, içelim, sohbetleyelim. Ne dersiniz?
Anne. Sen bir karışmasan mı acaba, hı?
-[Rıza] Mukadder Hanım. -Efendim? Efendim?
Benim bu oğlum var ya? Bu evlat olacak olan dümbük!
-Dümbük mü? -Tabii, bende… Bende kabahat.
Ya, ben ona güvenip geldim buraya.
Babasına belki böyle bir hürmet eder diye…
[bağırarak] Eh! Yeter be! Yeter ya.
Ben mi dedim sana kumarbaz ol diye? Ben mi dedim sana alkolik ol diye?
Böyle olduğun için annem kaçmadı mı evden?
Sonra getirdin o böcü gibi kadını eve.
Akif'le ben her gün dayak yiyerek büyüdük o kadından.
O zaman aklın neredeydi? Babalığın neredeydi?
-Tevfik! -[Mukadder] Rıza Bey.
[Rıza nefessiz kalır]
Yazıklar olsun!
[Mukadder, Sevgi] Rıza Bey!
-Baba? -[Mukadder] Oturt!
[Mukadder, Sevgi] Rıza Bey! Rıza Bey!
-[Mukadder] Ay, bayılacak! Ay, tansiyonu… -[Fiko] Baba, iyi misin?
-[Mukadder] Ambulans çağırın. -Songül Hanım.
[Fiko] Özür dilerim baba, özür dilerim! Aç gözünü!
[Mukadder] Sevgi, ambulans çağırın diyorum.
Vallaha alt kat bitti. Sen ne durumdasın?
[iç çeker] Burası da bitti.
Geriye bir tek bu oda kaldı.
-[duygusal müzik çalar] -Annemin odası.
[duygusal müzik derinleşir]
[Özgür iç çeker, burnunu çeker]
Bunları o yapardı.
[Ada] Adı neydi?
İnci.
-Ne güzel isim. -Evet.
-Baba. Şimdi ambulans çağıracağım. -[Rıza] Yok, yok…
Ambulans istemem. Ölümü gör.
Ah be baba. Ah be baba.
[Rıza, uzun uzun] Ah.
Akif…
[duygusal, gizemli müzik çalar]
Akif.
Baba?
[Ada] "Travma" kelimesi Yunanca kökenlidir.
Yara anlamına gelir.
Peki sizce hayatımızın
verdiğimiz kararlarla yeniden şekillendiğini hatırlayabilseydik
yaralarımız için geçmişi ya da travmalarımızı bahane etmeye
devam edebilir miydik?
Leyla, ne yaptın, karar verdin mi?
Bak, adamlar bugün bizden cevap bekliyorlar.
Evet, karar verdim.
-Evet? -[iç çeker]
O para
bize çocuklarımızın geleceği için lazım.
İşte bu ya! İşte benim leydim. İşte Leyla'm benim. İşte bu ya. Oh be!
Bak, şimdi gör, nasıl her şey çok güzel olacak.
Oh, canım karım benim ya! Çocuklarımın anası.
Seni yaşatacağım kız. Vallahi billahi. Bak, görürsün.
Hemen güzel bir tekne. Buradan bir çıkacağız. Oh, mis gibi.
[duygusal, büyülü müzik çalar]
[Ada] Deniz, neredesin?
-[hafifçe güler] Teşekkür ederim. -Asıl ben teşekkür ederim.
-[müzik yavaşça biter] -[kuş cıvıltıları]
Burası çok güzel.
-Hmm? Sevdin mi? -Bayıldım.
Sen kliniğin için yer bakıyorsun, değil mi?
[Ada] Hı-hı.
-Burası uygun olur mu sence? -[huzurlu, duygusal müzik çalar]
Sen ciddi misin?
Çok isterim.
Emin misin yani, kiracın olmam konusunda?
[güler] Teknik olarak benim değil, ablamın kiracısı olacaksın.
O yüzden benim için bir sorun yok. Ve onun da içine çok siner, biliyorum.
Ne diyorsun?
Burası tam aradığım gibi bir yer.
Baksana şuna.
O zaman hayırlı olsun.
[telefon çalar]
Hah! Kesin Deniz. Şarjı bitti, başkasından arıyor.
Efendim?
[kadın] İyi akşamlar, Ayvalık Polis Merkezi'nden arıyorum.
Deniz Salihoğlu yanımızda. Acilen merkeze gelebilir misiniz?
-Tamam, geliyorum. -[gergin müzik çalar]
Karakoldan aradılar.
Deniz…
[müzik tempo kazanır]
[müzik biter]