[duygusal müzik çalar]
[kadın, içeriden] Yeter artık diyorum! Yeter diyorum!
-Burası acıyor mu? -[adam, içeriden] Belgin, Ada uyanacak!
-Burası? -[içeride bağırtılar]
Nefes al. [derin nefes alıp verir]
Nefes ver.
-Öksür. [öksürür] -[Belgin] Kemal, yalan söyleme!
Üşütmüşsünüz hanımefendi. Ben size ilaç yazayım.
-[Kemal] Cehennemin dibine! -[Belgin] Bu sefer kaç ay gelmeyeceksin?
Kaç ay gelmeyeceksin? Cevap ver ya!
[Kemal] Sus artık be! Yeter! Şimdi defolup gidiyorum!
-[Belgin] Defol git o zaman! -[içeride kapı açılıp kapanır]
[kapı açılır]
[Kemal nefes nefese]
Canım kızım, ben şimdi gidiyorum. Bir süre gelemeyeceğim.
Bir gün büyüdüğün zaman sana her şeyi anlatacağım.
O zaman beni daha iyi anlayacaksın.
Sen çok akıllı bir kızsın. Annene yardımcı ol, olur mu?
[kapı kapanır]
[kadın, İngilizce] Küçük Ada nasıl?
[Ada] Yalnız.
[kadın] Başka ne hissediyorsun? Bedensel hislerine odaklan.
Üzgün.
[iç çeker]
Terk edilmiş.
Peki üzüntüyle birlikte bedeninde ne hissediyorsun?
Şuramda bir şey hissediyorum.
[hüzünlü müzik çalar]
Acı gibi.
Başımda bir uyuşma. Tam burada.
Bacaklarım titriyor.
Niye hâlâ yalnız hissediyorum Carla?
Bana söylediğine göre
baban, ailesinden uzakta büyümüş.
Böylesine küçük bir yaşta ailesinin yanında olmamak
ona acı vermiştir, değil mi?
Ve belki de annen
baban onu terk ediyormuş gibi hissetmiş olabilir.
Çünkü baban için daha önemli olan başka biri vardı.
Yani her iki tarafta da yalnızlık görüyoruz.
[hafifçe güler] Carla.
Bu klinikte beraber çalışmayı teklif ettiğin için buraya geldim.
Tedaviye ihtiyacı olan Sevgi, ben değilim.
Yani mümkünse onun durumunu konuşabilir miyiz?
Merak etme. Sevgi'yle çalışacağız.
Peki ya sen Ada? Senin kendin için neye ihtiyacın var?
İnsanlara yardım etmek, hastalıklarını gidermek istiyorum.
Peki küçük Ada yalnız hissettiğinde ne yapıyordu?
[hafifçe güler]
Oyuncak bebeğini iyileştiriyordu.
İnsanlara yardım etmek istiyorsan kendinden başlamak zorundasın.
[duygusal müzik çalar]
Biliyorum, çok korktun.
Çok üzüldün.
Ama çok güzel şeyler başardık.
Artık ben senin yanındayım.
Güvendesin.
Sana ihtiyacın olan her şeyi ben verebilirim.
Artık buradayım.
[Carla] Aile ağacını çizmeni istiyorum.
Biz İspanyolcada ona "Árbol Genealógico" deriz.
Önce kendinle başlayacaksın.
Sonra anne ve baba tarafından tüm akrabalarını ekleyeceksin.
[heyecanlı gitar çalar]
Aile sisteminde kimin eksik olduğuna bakalım.
Senin kendi yerini bulabilmen için bu büyük önem taşıyor.
[gizemli tonlar çalar]
Kızlar, acil buluşmamız lazım.
[Sevgi] Afiyet olsun.
[mesaj sesi]
[huzursuz gülerek] Baba, biz şaşırdık vallaha.
Böyle aniden şey olunca… Ne… Ne iyi ettin.
Tekrardan hoş geldin tabii.
Rıza Bey, Fiko sizden çok bahsetti.
Gerçi biz daha önce tanışamamıştık ama…
Açıkçası merak ettik sizin sebeb-i ziyaretinizi.
[gergin, duygusal tonlar çalar]
Hela nerede?
Hela…
[kekeler] Göstereyim.
[gergin, duygusal tonlar çalar]
Dur.
[oflar]
Hayır, sen yıllarca oğlunu arama sorma, ortadan kaybol.
Sonra hayatımızın en önemli gününün ortasına sıç!
Hayır, Fiko bir de böyle takdim etti kadına babam diye ya!
Songül Hanım dedi ki "Siz misafirinizle ilgilenin."
[utançla homurdanır]
Sana bir çay söyleyeyim mi?
Allah aşkına, çay lafı bile duymak istemiyorum, ne olur!
Peki Fiko Riko ne zamandır görüşmüyormuş babasıyla?
Adam bunu üvey ana eline bırakmış, yediği dayakları da görmezden gelmiş.
Sonra Fiko 18 olur olmaz pır, askere zaten.
Gidiş o gidiş. Ortada babalık bir durum yok yani.
Sevgi, bak, çok sinirli olduğunu anlıyorum.
Ama o da Fiko'nun babası sonuçta.
-Biraz abartmıyor musun cicoşum? -Ada.
Vallaha hiç vaaz çekebilecek hâlde değilim, gerçekten.
Ben bu randevuyu almak için neler çektim, senin haberin var mı?
Zamanlama konusunda yanlış bir şeyler olmuş olabilir.
Ama adamın belki de size ihtiyacı var. Belki hasta falan.
Ya bırak! Hasta masta değil. Bildiğin alkolik işte.
Sen biraz gerildin bak.
-Gel şu omuzlarını bir indir. -[üfler]
Bir nefes al. Burnundan al, ağzından ver.
-[sinirle] Ay! -Bir rahatla. Gevşe.
-[Sevgi homurdanır] -[iç çeker] Ay vallaha işe yaradı ha.
-Tipe bak. Sen nereye böyle? -[hınzır müzik çalar]
-[Leyla] Ben? -Sen.
Pazara.
-"Pazara." Böyle kırmızı rujla mı? -[Ada] Pazara?
Erzak alışverişine gidiyorum.
Bu anlattığın sebeplerden dolayı Fiko gidemeyince
bu iş de bana kaldı canım.
Kızlar, benim çıkmam lazım bu arada.
-Nereye be? Dur. -Nereye ya?
E, sen çağırdın bizi. "Acil, acil." Bir şeyler dedin.
Ben konuşturmadım ki kızı. Hiçbir şey anlatamadı.
Anlat aşkım sen. Ne oldu?
-[Ada] Kızlar. -[ikisi] Hı?
-Kardeşimi buldum. Deniz. -[umutlu müzik çalar]
-Şaka yapıyorsun! -Deniz mi?
-Dalga geçiyorsun! -[Leyla] Ne zaman?
Özgür yardım etti.
-Özgür kim be? -[Leyla] Özgür?
Uçakta tanıştığım biri.
-Uçakta biriyle tanıştın? -Tamam, adı da Özgür. Ee?
Ee'si, çıkmam lazım çünkü Deniz'in otobüsü gelmek üzere.
Otogara gideceğim.
-Deniz sana mı geliyor? -[Ada] Evet.
-[Leyla] Otobüsle mi? -[Ada] Evet.
[Leyla] Sende mi kalacak? Bizde mi? Nasıl oluyor?
-Anlatacağım. -Ne zaman?
-[Sevgi] Bizi ara. -[Leyla] Bir şey anlatmıyorsun!
[Ada] Konuşuruz. Gitmem lazım.
Yine bize hiçbir şey anlatmıyor, farkında mısın?
Sevmiyor artık bizi Leyla.
Kızım saçmalama. Konuşturmadım ki kadını.
Ay, ne olacak? Aralara girecekti.
Her zaman böyleyiz biz. Birbirimizin aralarına giriyoruz.
Sür, rujunu sür sen. Vallaha bak.
[iç çeker]
Baba.
-Müsait misin? -Gel.
Baba.
Çorba şey yaptım sana.
-Asiye öldü. -[duygusal tonlar çalar]
Aa.
Böcü öldü mü?
[iç çeker] Allah ondan razı olsun.
Çok emeği var üstünüzde.
Başın sağ olsun baba. Mekânı cennet olsun inşallah.
Hadi sen bana bir büyük rakı getir.
Baba, bu saatte ne rakısı? Çorbanı içseydin önce.
[sert tavırla] Bana rakı getir.
[iç çeker]
[yoğun pazar uğultusu]
-[pazarcı] Köy biberi. -Mm.
-Domates? -[pazarcı] Mis gibi kokuyor.
[Ege ezgileri çalar]
-Domates güzel. -Veriyorum.
-[Yorgos] Bir kilo. -[pazarcı] Bir kilo.
Ha! Kalimera Leyla!
"Hoş geldin patron" diyeceksin Yorgo.
Anladın mı? "Boss" yani.
Ha, patron.
Hoş geldin patron.
-Hah, evet. -[Yorgos] Hah.
Hadi çabuk. Listeni ver, ne lazımsa alalım.
Benim fazla vaktim yok, biliyorsun.
[Yunanca konuşur]
Yani?
Yani ela. Ela.
[Leyla hafifçe güler]
[pazarcı 2] Merhaba.
Merhaba. Biz oraya bakacağız, geleceğiz sonra.
Aa! Bu tezgâh çok iyi bence.
-Aralarına bakıyoruz. -Aralarına…
Evet. Tazeliğini oradan anlıyoruz.
Yunanistan'dan getirdim şefi. Özel.
-Koklayayım mı? -Kokla.
Ela. Ela.
Şu tezgâhtaki biberler de çok güzel.
-Kokla istersen. -Her şeyi koklamıyoruz.
-Susam otu. -Susam otu ve güzel.
O zaman sen seç, ben karışmıyorum.
Selam canlar!
Eleni Meyhane'deki muhteşem lezzetleri hazırlamak için
bakın neredeyiz.
Pazardayız!
Her şeyi taptaze alıyoruz sizler için.
Bakın, bahçeden sofranıza getiriyoruz. Gördünüz mü?
Ve bugün için size özel bir sürprizim var.
Yeni bir transfer.
Eleni'nin Meyhanesi'ne Yunanistan'dan Yorgo Şef'i getirdik!
-[İngilizce] "Merhaba" de. -Kalimera!
[Türkçe] Ay, evet. Kalimera. Pardon, yanıldım.
Neyse, rezervasyon yaptırmayı unutmayın lütfen.
Sizi öpüyorum.
Bu ne?
Bu… Hortopita yapacağım.
Ortopedi mi yapacaksın?
Büyükannemin özel tarifi.
-Hortopita. -Hmm. Horto…
-[romantik ezgiler çalar] -[Leyla cıklar]
-İyi misin patron? -İyiyim.
Geç kaldık.
Hadi artık gidelim bir an önce. Toparlan.
Fiko!
-Ömrüm, hoş geldin. -Hoş bulduk.
Babamla ilgilenebilir misin? Ben işe çok geç kaldım da.
Fikocuğum.
Babanla konuşabildin mi, ne zaman gidiyormuş?
Yok. Valla konuşamadım.
Tam söyleyecektim…
Karısı ölmüş. Onu söyleyince ben de bir şey yapamadım.
-[Sevgi] Ha… -Hı-hı.
-Başı sağ olsun. -He valla. Görsen… Mahvolmuş adam.
Darmadağın olmuş ya. Ben de şey yapamadım yani…
Sevgi ya. Babam biraz burada kalsa olur, değil mi?
Bir… İki dakika konuşalım mı?
Gel bir otur, ne olur. Hadi gel. Gidersin, gel.
Fiko, öyle lafı evirip çevirmeden dümdüz söyleyeceğim.
-Alınmak, bozulmak yok, tamam mı? -Tamam.
Baban burada kaldığı sürece
bizim evlat edinmemiz imkânsız, biliyorsun, değil mi?
Biliyorum, biliyorum da ne yapabilirim?
Kalkmış gelmiş adam, ne yapayım? Sokağa mı atayım babamı?
Ya ben sokağa atalım mı dedim?
Yani buluruz temiz, pak bir yer. Otel olur, kiralık bir yer olur.
Ne ihtiyacı varsa yine biz karşılarız. Ama burada olmaz.
Ya başvurumuz reddedilirse Fiko? Ne yapacağız?
O zaman bütün emeğimiz boşa gidecek.
[Fiko üfler]
Tamam Sevgi. Bir yoluna bakacağım. Yani, bir hâl çaresini bulacağım. Tamam?
Tamam.
-Hadi ben kaçtım. -Hadi, kolay gelsin.
[Fiko] Eyvallah.
-[gergin, duygusal müzik çalar] -[iç çeker]
[Ada] Bize acı veren deneyimler sadece hafızamıza yerleşmez.
Bedenimize de yerleşir.
Yani travma, sanılanın aksine psikolojik bir sorun değildir.
Aslında fizyolojik bir sorundur.
Bedendeki huzursuzluğu zihnimiz anlamlandırmaya çalışırken
bize tanıdık gelen duygular üretir.
Oysa o duygular şu anı değil, geçmişi yansıtırlar.
Geçmiş bizi ele geçirdiğinde bunu fark edip dönüştürebilirsek
hislerimiz de değişebilir.
Hislerimiz değişirse kararlarımız da değişir.
Kızlar, ben otogardayım. Deniz birazdan inmek üzere.
Ya ben diyorum ki
belki de bu gerçekten iyi bir fikir değildi, ha?
Yani ben şimdi basıp gitsem, işim çıktı falan desem
çok mu saçmalamış olurum?
[duygusal müzik derinleşir]
"Belki bir gün Ada ve Deniz tanışır.
Belki bir gün Ada, Deniz'e ablalık yapar."
[derin nefesler alır]
[otogarda anons yapılır]
-[Ada] Deniz? -[duygusal, gizemli müzik çalar]
-Ada? -[hafifçe güler]
-Merhaba. -[hafifçe güler]
[hafifçe güler]
Kusura bakma, ben çok heyecanlandım bir anda.
-Nasıl geçti yolculuk? -İyi geçti. Sıcak sadece biraz.
Evet, bugünlerde biraz sıcak hava.
Yalnız sen bayağı güzelmişsin ya.
-Keşke ben de biraz sana benzeseydim. -Sen de çok güzelsin.
Ben çok acıktım ya. Yani bütün yol açlıktan öldüm.
-Gidip bir şeyler mi yesek? -Olur.
-Araba orada. -Tamam.
[Erdem] Fazlasını garanti ediyorum size. Leylacığım! Bir gelir misin?
Erdem?
[Erdem] Merhaba.
Tanıştırayım, ıı… Yavuz Bey. Efendim, eşim Leyla.
Merhaba. Memnun oldum. [burnundan nefes verir]
Iı… Leylacığım, Yavuz Beyler burayı çok beğenmişler.
Eh, haklısınız. Çünkü çok emek var. Sağ olun, teşekkürler.
Yavuz Beyler bize bir teklifte bulundular. Ben sana detaylarını geçeceğim daha sonra.
Düğün, event gibi büyük organizasyonlarsa biz şu an o toplara giremiyoruz maalesef.
Ama ileride neden olmasın?
Yok, biz burayı komple devralmak üzere bir teklif verdik Erdem Bey'e.
-Siz değerlendirip bize haber verirsiniz. -[gergin tonlar çalar]
Hayırlı günler.
Bunu saymıyorum, yine bekliyorum.
En yakın zamanda görüşmek üzere.
Buyurun. Kendinize iyi bakın.
İlhan kardeşim, görüşürüz.
-Seni gebertirim. Biliyorsun, değil mi? -Adamlar gidene kadar gülümseyelim.
Aynen. Aynen.
Ne diyor ya bu adam? Ne diyor ya?
Daha adamların yaptığı teklifi duymadın bile!
Duymayacağım da!
-Eleni'nin Meyhanesi satılık değil! -Allah Allah?
Bu saate kadar o şefle neredeydiniz siz bakayım?
Leyla!
Allah'ın mafyasının yanında bizi bağırtıyor ya!
[Ege ezgileri çalar]
Anlat bakalım, sen neler yapıyorsun?
Tamam. Nereden başlayayım?
-Iı… Dansçıyım ben. -Hmm.
Dans bölümü mezunuyum.
Cruise gemilerinde çalışıyorum. Güzel de bir dans grubumuz var.
Dünyayı dolaşıyorsun yani.
Evet. Genelde dört hafta denizdeyim. İki hafta evde.
-Nerede yaşıyorsun peki? -İstanbul'dayım şu an.
Ama yerleşik bir düzene çok ihtiyaç duymadığım için
şimdilik bir arkadaşımın yanında kalıyorum.
Para biriktiriyorum. Bir dans okulu açmak gibi bir hayalim var.
Ya? Ne güzel!
Çok imrendim, biliyor musun?
Benim dansla hiç aram yok. Ay hiç, hiç alakam yok yani.
Saçmalama canım. Dansla herkesin arası vardır.
Hayır. Gerçekten yok.
Sen ne tarz seversin?
Aslında caz yakışır sana.
Caz?
Evet, böyle eşli bir danstansa daha bağımsız bir tarz.
Niye öyle düşündün?
Ben biriyle ilk kez tanıştığımda onu dans ederken hayal ederim.
-İlginçmiş. -Dans insanı çok ele verir.
Nerede esnek? Nerede tutuk? Sınırları ne?
İkili ilişkilerde teslimiyetçi mi yoksa kontrolcü mü?
Hepsini anlayabilirsin.
-[rahat melodi çalar] -Senin yanında dans etmeyeceğiz yani.
Ee, sen anlat. Biraz da senden konuşalım. Neler yapıyorsun?
Tabii çok güzel, karizmatik, ödüllü bir cerrah olman dışında.
Gelmeden biraz internet araştırması yapılmış galiba.
Evet. Stalk'ladım biraz seni. Ama seni hep çok merak ederdim.
Babam senden çok bahsederdi.
[gizemli tonlar çalar]
Öyle mi?
Nasıl bahsederdi?
Güzel. Güzel bahsederdi.
-Pardon. -[garson] Buyur.
Bir bira daha. Sen ne içersin? Sana ne söyleyeyim?
Şöyle yapalım mı?
Eve gidelim, orada bir şeyler içeriz. Ben de sana eşlik ederim. Ne dersin?
Tamam, olur. Bana uyar.
Ben de çorbayı ısıtmıştım.
İsterseniz pilavla kavurma da var.
Fiko yaptı. Eli çok lezzetlidir.
-Avukatmışsın. -Hı-hı.
Iı…
Çarşıda bir ofisim var benim.
Gerçi uzun zamandır çalışamıyordum.
Bir hastalık atlattım ben. Fiko bahsetti mi, bilmiyorum.
Ama iyiyim şimdi.
Fiko'yla burada tanıştık biz. Ayvalık'ta.
Limon var mı?
[Sevgi boğazını temizler]
Siz de eşinizi kaybetmişsiniz. Başınız sağ olsun.
Gerçi sizin Adana'da eşiniz dostunuz vardır bayağı.
Dükkânınız da varmış.
[Rıza iç çeker]
Adana'da hiçbir şeyim kalmadı.
Bundan böyle artık buradayım Allah'ın izniyle.
[gergin, duygusal müzik çalar]
[Rıza iç çeker]
Dolapta rakı olacaktı.
Bir duble koyuver. Yanında da bir dilim peynir.
Hoş geldin. Keyfine bak.
-Evin bayağı güzelmiş Ada. -Teşekkür ederim.
Şaraba eşlik eder misin?
-Olur. Şarap da olur. -Tamam.
Bu ev kira mı yoksa senin mi ya?
Benim. Boşandıktan sonra buraya taşındım.
İyi tercih vallaha.
Yani ikisi de. Hem boşanman hem de buraya taşınman.
Çocuğun var mı?
-Henüz yok. -Güzel. O da iyi tercih.
-Ee, sevgilin falan yok mu senin? -[sakin piyano çalar]
Yok.
Senin gibi bir kadın yalnız olacak, ben de buna inanacağım, öyle mi?
-Takıldığın biri falan da mı yok? -Yok.
Ama biriyle tanıştım geçen gün. Onun sayesinde buldum seni.
Güzel. Daha tanışmadan sevdik o zaman enişteyi.
[karanlık, duygusal piyano çalar]
[Deniz iç çeker]
-[hafifçe güler] Buluşmamıza. -[hafifçe güler]
[gizemli tonlar çalar]
Bu ne ya?
-[Ada] De… -Proje falan mı bu?
Benim adım yazıyor burada?
[hafifçe güler] Aile ağacı. Jenogram da diyorlar.
Eğer merak ettiysen anlatabilirim.
Ben…
Kafamı açamam şimdi bunlarla.
Deniz, yalnız evde sigara içilmiyor. Bahçeye çıkmak ister misin?
Tamam, olur. Öyle yapalım.
[iç çeker]
[müzik gergin, dramatik tonlarla yükselir]
Baba?
Ne yapıyorsun karanlıkta?
Baba?
Rakı getirdin mi?
[Fiko iç çeker]
[iç çeker]
Baba. Biraz konuşalım, olur mu?
Biz Sevgi'yle çok zor zamanlar atlattık.
-[duygusal müzik çalar] -Kendimize bir hayat kurduk.
Benim karım ölümden döndü.
Çok mücadele ettik.
Biz şimdi evlat edinmeye çalışıyoruz baba.
Çok zor bir süreç yani.
Ama…
Yani, nasıl diyeyim?
Senin bu hâllerin bizi çok zor durumda bırakıyor.
Olmuyor yani baba.
Ne varmış hâllerimde?
Şöyle yapalım mı?
Yarın ben seni alayım, bir hastaneye gidelim.
Bir baksınlar senin her yerine.
Sonra da seni böyle güzel, temiz bir yere yerleştireyim.
-Olur mu? -[tükürür]
[müzik kesiliverir]
Babanı evinden kovuyorsun! Çuval yerine koyuyorsun.
Yazıklar olsun sana. Nankör!
-Rıza Bey. -Sevgi.
Siz Fiko'yla böyle konuşamazsınız yalnız.
-Sev… -Siz neredeydiniz acaba? Hı?
Bunca yıldır neredeydiniz acaba?
Sanki kendi her zaman oğlunun yanında, arkasında.
-Şimdi kalkmış, adama nankör diyor. -Sevgi.
Kimse benim evimde benim kocamla böyle konuşamaz.
-[Fiko] Lütfen… -Ya bırak Fiko ya. Allah aşkına.
Sen de karın gibi mi düşünüyorsun?
[gergin, duygusal müzik çalar]
[Fiko iç çeker]
Babacığım.
Gitsen hepimiz için daha iyi olacak.
Ben sana para getireyim.
-Baba! Baba! -[Sevgi] Fiko. Ne olur! Gözünü seveyim.
İyilik yapmış olmayacaksın. Vereceğin parayla içki alacak ya.
[Fiko iç çeker]
[kapıyı çarpar]
Hay Allah'ım…
[sinirle] Aman!
[Deniz iç çeker]
Ya hakikaten işe yarıyor mu bunlar ya?
[alaycı tavırla] Hani böyle işte geçmişle, ailemizle uğraşmak falan?
[alaycı güler] Senin o yazdıklarını da okudum.
Şey diyorsun ya işte…
"Geçmişimizi kabul edersek…
…şimdi bugünkü arızalarımızı çözebiliriz" falan.
Geçmişimizle uğraşmak tabii ki "arızalarımızı" birdenbire çözmüyor.
Ama geçmişimizde olanları fark etmek, onları görmek
onların bizim üzerimizde olan etkilerini değiştirmemizi sağlayabiliyor.
[alaycı kahkaha atar] Ay!
Ada, kusura bakma ama bunlar bana çok şey geliyor ya…
Bullshit.
Bunları istersen daha sonra sakin bir kafayla konuşalım.
Bayılıyorum şu küpelerine senin ya.
Çok güzel. Bakabilir miyim bir?
[Deniz'in beğenme nidası]
O kadar çok seviyorum ki ben ayçiçeklerini.
-Beğenmene sevindim. -[güler]
Babam almıştı tıp kazandığımda.
[gergin, duygusal müzik çalar]
[telefon çalar]
-Nerede tuvalet? -Iı…
-Tamam, ben kendim şey yapacağım. -İleride, solda.
Alo? [iç çeker]
Nasılsın Özgür?
İyiyim, sen nasılsın? Kardeşinle nasıl geçti?
İyi.
Fena değil ama biraz önce bir pot kırdım galiba.
-[müzik hareketlenir] -[derin nefesler alır]
Babam almış! Göt!
-Sen ne yapıyorsun? -Ben Ayvalık'tayım.
-Ne? Ayvalık'ta mısın? -Hı-hı. Az önce geldim.
Annemin eviyle ilgili işler var da.
Sen ne yapıyorsun?
Bir şeyler içmeye çıkalım mı? Var mı vaktin?
Çok isterdim ama şimdi Deniz burada ve…
-Yok. Git sen. Ben gidiyorum. -Sonra arayayım mı?
Deniz, hiçbir yere gitmiyorsun.
-Bu gece kalıyorsun. -[iç çeker]
Tamam.
Ama bir şartla kalırım.
Neymiş o?
Sen de Özgür'le buluşmaya gidersen.
Anlaştık mı?
[Ege ezgileri çalar]
[Leyla, ekrandan] Sizin için Yunanistan'dan özel bir transfer!
Yorgo Şef bundan sonra Eleni'nin Meyhanesi'nde!
-[İngilizce] "Merhaba" de. -Kalimera.
[Türkçe] Ay, evet. Kalimera. Pardon, yanıldım.
Neyse, rezervasyon yaptırmayı unutmayın lütfen.
Sizi öpüyorum. [öper]
[Erdem kapıya vurur] Leyla, uyudun mu orada?
Ne uyuması ya? Ne uyuması?
Duş aldım, çıkacağım şimdi.
Tövbe ya Rabb'im, tövbe ya!
Konuşmamız lazım.
-Dükkânı satmakla ilgiliyse konuya girme. -Beş milyon dolar.
[gergin, duygusal tonlar çalar]
Ne?
Beş milyon dolar.
Eleni'nin Meyhanesi için teklif ettikleri para bu.
Nasıl ya? Yani…
Niye öyle bir para versinler ki?
Bize ne ya? Neyse ne. Sen paraya odaklan.
Bu fırsatı kaçıramayız Leyla. O parayla neler yapabileceğimizi düşün.
Ya da bu sefil hayatı yaşamaya devam edeceğiz.
Ay Erdem, aşk olsun ya! Sefil hayat mı yaşıyoruz Allah aşkına?
-E, ne yaşıyoruz? -Ne sefaleti ya?
-Ya ne yaş… -Şu yaşadığın şey sefalet mi yani senin?
Leylacığım, biz bütün gün kendimizi var etmeye çalışıyoruz.
Dükkân kendini zor çeviriyor. Milletin ağzının kokusunu çekiyoruz.
Ben her gün çocukların peşindeyim dadı gibi.
Senin çalışmaktan tipin kaydı.
[Erdem üfler]
Benim tipim kaydı?
Beni artık beğenmiyorsun. Onu anladım zaten.
Lafı böyle evirip çevirip bana bunları böyle sunma.
Ben onu mu söylüyorum?
Ayrıca ben senin peşinde koşuyorum, sen benden kaçıyorsun.
Kaç zamandır sevişmiyoruz, farkında değil misin?
Ya Erdem, benim çalışmaktan hayatım kaymış!
Sürüne sürüne geliyorum. Sen hâlâ sevişme derdindesin ya.
Biliyorum, biliyorum. Ben de onu söylüyorum zaten sana.
Yine kraliçeler gibi yaşamanı istiyorum ben senin ya.
Ya bırak, alalım iki tane tekne. Çalıştıralım, paramızı kazanalım.
İstanbul'a dönelim. Kocan çalışsın.
Sen yine rahat rahat evinde oturmaya devam et.
Ben sen yine Leydi Leyla ol istiyorum ya.
Ya bu fırsatı değerlendireceğiz
ya da bu sefil hayatı yaşamaya devam edeceğiz.
Bunu düşünürken lütfen aileni düşünerek karar ver.
Ben yatıyorum.
-[duygusal piyano çalar] -[iç çeker]
[duygusal vokal mırıldanır]
[rüzgâr uğuldar]
[görkemli, duygusal müzik çalar]
[Ada] İnsanın kurban psikolojisinden çıkması,
sıkı sıkıya tutunduğu hikâyeleri bırakması
emek ve efor ister.
Seanslarca terapi alsak bile
hayatımızda gerçek adımlar atmadığımız sürece
o döngülerden çıkmayı beklemek pasif bir iyimserlikten öteye gidemez.
[Fiko oflar]
[Ada] Deniz'i bulduğumda o farklı adımı attığımı düşünmüştüm.
Her şeyin artık düzeleceğini,
hayatımda yeni hikâyelere yer açabileceğimi. [bilgece güler]
Oysa hayat bizi tam da çözdüm zannettiğimiz yerden
sınamaya mecburdur.
[umutlu, duygusal tonlar çalar]
Ve yeni başladığımız her hikâye
ancak kalbimizi ne kadar genişletebildiğimize
bağlı olarak şekillenebilir.
[müzik biter]