-[duygusal müzik çalar] -[çatışma sesleri]
-[bomba patlar] -[adam haykırır]
[ateş, patlama ve haykırışlar]
Yaralı askerlerimizi hemen çıkartın.
-İyi misin? -İyiyim, iyiyim.
[komutan] Düşman askerlerinin silahlarını toplayın.
Çabuk.
[önde inlemeler]
[Ada] "İnsan tıpkı bir meyvenin, çekirdeğini içinde taşıması gibi
kendi ölümünü içinde taşır" demiştir Rilke.
Er ya da geç hepimiz ölümün gözlerine bakacağımızı biliriz.
Yine de o an hiç gelmeyecekmiş gibi yaşamayı seçeriz.
Çünkü hayatta kalmak ve soyumuzu devam ettirmek
bizim en güçlü dürtümüzdür.
[nefesleri titrer]
Ancak başka bir dürtü daha vardır bizi hayatta tutan.
Bizi hem hayata hem de bir diğerine bağlayan.
Sevgi.
-[iç çeker] -[yaralı asker öksürür]
Hemşire. Hemşire, yardım et.
Yatır, yatır.
-[hemşire] Ama bu düşman askeri. -Ama yarası derin. Yardım et.
-Vaziyeti nedir? -Yarası çok derin. Cerrah gerekiyor.
-Sen bunu böyle tut. -[komutan] Tamam.
Cerrah lazım. Cerrah var mı burada? Cerrah lazım. Cerrah var mı burada?
[duygusal müzik yükselerek devam eder]
SEVGİLİ ANNEM…
-[müzik biter] -[karga sesleri]
[hüzünlü müzik çalar]
[Ada] İnsanoğlu, var olduğundan beri şu sorunun cevabını aramıştır.
"Ölümden sonra yaşam var mı?"
Öldüğümüz zaman bedenimiz yok olur.
Peki ya bütün bir ömür boyunca hissettiğimiz sevgi?
Biz ölünce o nereye gider? Neye dönüşür?
Ölümden sonra sevgi var mıdır?
[müzik yavaşça biter]
JOSEP TARRADELLAS BARSELONA-EL PRAT HAVALİMANI
[İspanyolca] Teşekkürler.
-[İspanyolca] Merhaba. -[İspanyolca] Merhaba.
[İspanyolca] Teşekkürler.
-[Mavi] Alo? -[Ada] Mavişim.
-Kuşum, annene verir misin telefonu? -Anne, anne! Telefon var.
Kar perisi! Buradayım. Kim arıyormuş?
Ay, Ada teyzesi!
Gel bakalım şuraya, hemen otur.
-Ada teyzesi, ne yapıyorsun? -Kalkıyoruz birazdan.
Ay, süper. Çok sevindim.
Sarp, al bakayım, şunu ye.
Erdem, Erdem.
-Bir dakika Mavi'ye bakar mısın? -[Erdem] Çıkıyorum.
Ay Ada, inanamıyorum nihayet döndüğüne ya.
Ya cicoşum, iki sene bitti bile. Size bomba haberlerim var.
-Ne diyorsun? -[Leyla] Ne haberi ya?
A-ah! Bana bak Ada, âşık mı oldun yoksa?
Ya, öyle bir şey değil.
[Leyla] İspanyalara gidip
bir "Bésame Mucho" yaşamadan geri dönüyorum deme.
Vallaha bak, çok üzülürüm. Skandal olur.
Leylo, kız oraya çalışmaya gitti ya hani?
[Leyla] Aşkım, bana bak, radarlarını aç. Uçağa biniyorsun şu anda.
Belki uçakta bir Alejandro'yla karşılaşırsın.
Daha fırsatını kaybetmiş değilsin. Ona göre.
Ay Leylom, Alejandro'lar falan umurumda değil.
Bir an önce size sarılmak istiyorum. Çok özledim.
-E, ne yapıyoruz akşam? Program ne? -Iı… Aşkım, şöyle ki…
Ben aslında seni almaya gelecektim. Sevgi'yi de alacaktım.
Fakat şu an bizim dükkânda işler çok yoğun. Çıkamayacağım gibi.
Bir şey söyleyeceğim. Bugün benim de evrak işlerim falan var.
-[Leyla] Bakar mısın Mavi'ye? -Erteleyebileceğim bir şey olsaydı…
E, tamam. O zaman yarın görüşürüz.
-Bana da yarın daha rahat. -Tuvalete gidebiliyor muyum?
Tuvalete kaç dakikadır girdiğinin farkında mısın?
Sürekli tuvalettesin çünkü.
Tamam, kapat. Kızın uçağı kalkıyor.
Hadi aşkım, iyi yolculuklar sana da. [öper]
[Ada] Hadi görüşürüz yarın, tamam mı? [öper]
SITGES, İSPANYA 2024
[İspanyolca] Yardım edeyim.
-Teşekkürler. -Rica ederim.
[görevli, İngilizce] Kabin ekibi, çapraz kontrol.
-[İspanyolca] İyi yolculuklar. -İyi yolculuklar.
[bahçe kapısı kapanır]
-Ay aşkım, neredesin? Yolu kapattım, hadi! -Ya geldim! Tamam!
-Ne o elindeki? -Ay, çiçek dolması. Ada bayılır.
Aferin kız, iyi düşünmüşsün. Hadi, hadi. Çabuk, atla.
Çok şaşıracak gı!
[güler] Akşam gelmeyeceğiz deyince nasıl bozuldu ama!
-Hadi gidelim, alalım Ada kuşumuzu. -Alalım! Sisters on the way, baby!
[coşkuyla bağırırlar]
ERMİŞİN BAHÇESİ HALİL CİBRAN
-[İngilizce] Okumuş muydunuz? -Hayır, bunu okumadım.
İsterseniz uçuş boyunca ödünç alabilirsiniz.
Çok naziksiniz ama gerek yok. Teşekkürler.
Ben de film izlerim. Severim zaten.
Aklınızda olsun.
Peki o zaman, ben…
Memnuniyetle.
[ikaz sesi çalar]
[görevli, İngilizce] Hanımlar beyler, türbülans beklenmektedir.
Lütfen güvenliğiniz için koltuklarınıza dönün
ve kemerlerinizin bağlı olduğundan emin olun.
Kabin ekibi, lütfen yerlerinize oturun. Teşekkürler.
-[Türkçe] Ha siktir! -Ne oluyor ya?
[pozitif müzik çalar]
-Ben sizi İspanyol sanmıştım. -Ben de sizi Fransız zannettim.
-Fransız mı? -[güler] Evet.
Çok pardon. Özgür ben bu arada.
-Ada. -Memnun oldum.
Memnun oldum. Kitap için çok teşekkürler.
-Rica ederim, iyi okumalar. -Teşekkür ederim.
-[ikaz sesi] -[görevli, İngilizce] Kabin ekibi…
Üf Sevgi'm ya, sıkma canını. Hem sizden daha iyi aile mi bulacaklar ya?
Aşkım. O, aileden değil. Şimdi, ben hastalık atlattım ya?
O yüzden kabul edilmeme şansımız çok yüksek bizim.
Ya hastalık atlattın da bak kendin söylüyorsun, atlattın.
Kaç zaman geçti üstünden.
Bir de var ya, boşu boşuna uğraşıyorsun. Ben sana diyorum, hazır benimkilerden al.
Sarp'ı al, Mavi'yi al. Çok istiyorsan Erdem'i al!
Ne oluyor kız? Siz hâlâ Erdem'le sevişmediniz mi?
Yok ya, ne sevişeceğim? [cıklar]
E hani, bir sürü benden peruk aldın?
Yok jartiyerli formüller, fanteziler… Ne oldu, işe yaramadı mı?
Aşkım, iki çocuktan sonra
peruk da jartiyer de hiçbir işe yaramıyormuş, ben bunu anladım.
Var ya, sana bir şey söyleyeyim mi? Benim libido bence sizlere ömür.
Hatta bence ben aseksüel oldum.
[homurdanır] Asla kabul etmiyorum. Hele seni asla kabul etmiyorum.
Libido yaşam enerjisidir. Olur mu öyle?
Allah'ıma şükürler olsun, yaşam enerjim var.
Ama Erdem'den evde kaçacak delik arıyorum. Yani saklambaç oynuyoruz resmen.
-Leylom ya… -Hı?
Bunun altında başka bir şey olabilir. Sen bir terapiye falan mı gitsen? Ha?
Yani Sevgi, benim terapiste gidecek zamanım mı var?
Hadi zamanım olsa param mı var? Biliyorsun yani ne durumda olduğumuzu.
Sana bir şey söyleyeyim mi? Bence menopoza giriyorum.
-[telefon çalar] -Yok artık! Ne "Menopoza giriyorum"?
Dur… Bu kim be?
-Efendim? -[kadın] Sevgi Hanım'la mı görüşüyorum?
Buyurun, benim.
Ne oldu? Kim kız?
Tabii, tabii. Buyurun, tabii. Tabii, müsaitiz biz.
[kadın] Yarın görüşmek üzere.
Çok… Çok teşekkürler. Çok müsa… Yani çok… Müsaitiz, çok teşekkür ederim.
"Çok müsaitiz, çok…" Tamam, bir şey demedim. Kim arıyor ya?
Görüşmek üzere. Hoşça kalın.
-[neşeli müzik çalar] -[çığlık atar] Leyla, kapat. Dur.
Allah'ın için… Ne olur, kenara çek, bir şey yap.
-Nereye çekeyim? Ne oldu kız? Söyle. -[kahkaha atar]
-Ne olur Leyla'm! Çek, çek. İniyorum. -Tamam.
-Dur Leylom, dur. -Kız, dur. Allah seni!
[Leyla oflar]
[iç çeker]
-Sosyal hizmetlerden geliyorlar! -[çığlık atar]
[çığlıklar ve sevinç nidaları]
Kız, çocuğun olmayacak, bırak!
Aman, doğurdum ben zaten. Bir tane daha bebek geliyor!
[adam] Kusura bakma. Daha iyi bir teklif aldım.
Ayvalık'ta sezon başladı. Nereden bulayım şef?
Kusura bakma abi.
Daha iyi teklif almışmış!
-Alçak adam! -[telefon çalar]
Ömrüm.
Alo, Fiko! Sosyal hizmetlerden aradılar. Yarın geliyorlar!
-Ne diyorsun sen? Gerçekten mi? -[neşeli müzik çalar]
Tamam mı yani? Evraklar falan, her şey tamam mı?
Ben… Ben baba mı oluyorum?
Ya dur, tamam. Hemen havaya girmeyelim. Bir gelsinler.
Bu daha başlangıç sevgilim, dur.
Ama yarın evde olman lazım, tamam mı?
Tamam tamam, olurum sevdam! Sen nerede istersen orada olurum ben ya!
Bez bebek kızınız için mi? Bende de çok benzeri vardı.
Iı… Yok, bu… Benim için.
-Yeğenimin hediyesi. -Hmm. [hafifçe güler]
Şanslısınız. Küçük kızlar bebeklerini kolay kolay vermezler.
-Evet, o da vermezdi. [buruk güler] -[duygusal müzik çalar]
Biz birkaç hafta önce annemi kaybettik de, ıı…
[derin nefes alır] Annem bunu yeğenim için örmüştü.
O da bu bebeğin bende kalmasının daha uygun olduğuna kanaat getirdi.
İspanya'da yaşıyorlar.
-Başınız sağ olsun. -Teşekkür ederim.
Ablam tabii biraz zorlanıyor. Ben de onlara destek için gittim.
Anlıyorum.
Ben de birkaç sene önce annemi kaybettim.
-Sen… Sizin de başınız sağ olsun. -Sağ olun.
[müzik yavaşça biter]
İnsan zamanla alışıyor herhâlde. Yani öyle diyorlar.
Alışmak değil de…
-Galiba zaman geçtikçe acın hafifliyor. -[duygusal müzik çalar]
Şimdi söyleyeceğim şey biraz kulağa tuhaf gelebilir ama…
Şu anda annemle aramda hissettiğim bağ yaşadığı zamankinden çok daha güçlü.
Artık her zaman yanımda.
Bunu duymak çok iyi geldi.
-Sağ ol. -Rica ederim.
Senin kardeşin var mı?
Var. Ama henüz tanışmıyorum.
[güler]
Uzun hikâye.
En az üç saat daha havada olmamız lazım. Bence daha şarapları var.
-[hafifçe güler] -[müzik yavaşça biter]
Babam, Toros Yörüklerinden.
[İspanyolca] Teşekkürler.
Bir gün hastalanıyor. Bir doktora teslim ediyorlar.
O doktor da babamı tedavi ediyor ve sonra evlat ediniyor.
Babam da bir daha ailesini görmüyor.
Şimdi, ailesi tarafından terk edildiğini düşünen,
başka bir aile tarafından büyütülen bir adamın
yetişkin olduğunda böyle kendine, paralel iki farklı hayat kurmuş olması
çok anlaşılır bir şey bir taraftan.
-Muhteşem hikâyeymiş. -[alaycı güler] Sorma!
-Kardeşimle tanışmıyorum, dedin. O neden? -Bulamadım çünkü onu.
Adı Deniz, onu biliyorum.
Kendi soyadımla aradım. Ama bulamadım. Annesinin soyadını da almamış.
Babanın evlatlık verilmeden önceki soyadını biliyor musun?
-I-ıh. Bilmiyorum. -[duygusal, gizemli müzik çalar]
-Babamın adı Kemal. -Hı-hı.
-Babasının adı Yılmaz. -Hı-hı.
Nalbantmış, onu biliyorum. O kadar.
Oraya bir baksana. Şundan dolayı söylüyorum.
Kardeşine baban
evlatlık verilmeden önceki eski soyadını vermiş olabilir.
Hmm.
[duygusal müzik yavaşça biter]
[cırcır böceği sesleri]
Salih Onbaşım.
Askerin mektubunu tercüme ettim.
[Salih] Sevgili annem, beni affet. Burada olup bitenler hiç adil değil.
Bu savaşa iştirak ettiğim için utanç duyuyorum.
Eğer eve dönemezsem güzel nişanlım Betty'ye de ki
onu ebediyen seveceğim.
Ona hayalini kurduğumuz istikbali veremediğim için çok üzgünüm.
Birlikte dünyaya getireceğimiz çocuklarımız
hiç doğmadığı için çok üzgünüm.
Eğer burada ölürsem, anne, benim için ağlama.
Lakin şunu bil, senin sevgini daima kalbimde taşıyacağım.
Nereye gidersem gideyim.
Oğlun John Patrick Morgan. Gelibolu, 1915.
[duygusal, gizemli müzik çalar]
[İngilizce] Adın ne asker?
Salih. Bigalı Salih.
-[Özgür] İspanya'da ne yaptın iki yıl? -Iı… Bir klinikte çalıştım.
Ben genel cerrahım.
Araştırma yaptım.
Bazı eğitimler aldım, daha çok terapi üzerine.
Bol bol tapas yedim. Biraz paella yedim.
Birkaç fıçı şarap içmiş olabilirim ama rakının yerini tutmadı.
Aa, tutmaz. Tutar mı hiç?
-Rakı, balık, Ayvalık. -Ayvalık.
Ben Ayvalık'ta yaşıyorum.
-Gerçekten mi? -Hı-hı.
Benim annem orada yaşardı. Yani… Ben çok sık gelip giderdim.
-A-a! -Hı-hı.
E, bir yerde karşılaşmışızdır belki.
Ayvalık küçük.
Karşılaşmış olsak ben seni hatırlardım.
[sakin, büyülü müzik çalar]
Geliyor benimki.
[havalimanı anonsu yapılır]
-Hangisi? -Şu.
Bu.
-Teşekkür ederim. -Rica ederim.
-E, seninki? -Benimki bu kadar.
Benim için mi bekledin bu kadar?
-[Özgür] Yardımcı olabilir miyim? -Teşekkür ederim.
[ani nefes alır] Az kalsın unutuyordum.
-Çok teşekkür ederim kitap için. -O sende kalsın. Lütfen.
-Teşekkürler. -Rica ederim.
-[Leyla] Aşkım! -[Sevgi] Ada!
-[Leyla, Sevgi çığlık atar] -[neşeli müzik çalar]
-[Ada] Ya, ne işiniz var? -İnanamıyorum! Güzelliğe bak!
[neşeli konuşmalar, öpüşmeler]
[Leyla] Ne yapıyorsun?
-Hoş geldin. -Çok özledik seni.
-Ben de çok. -İnanılmaz iyi görünüyorsun.
-[Leyla] Aşksız gittin, aşksız döndün. -Öyle yaptım. Çiçeklerimi verin.
-[Leyla] Al. -Balonlarım.
-Evet. -Ya!
Çok güzel!
[üçünün sevgi nidaları]
Fotoğraf çekilelim, durun. Ay, tamam, dur. Hemen alıyorum.
-Hadi. -[Leyla] Herkes buraya baksın.
Herkes buraya baksın.
-[Sevgi kıkırdar] -[deklanşör sesi]
-[Leyla kahkaha atar] -[Sevgi] Çok iyi.
[lezzet nidaları]
Çok iyi!
-Çok özlemişim. -Çok iyi!
Aferin kız.
-Kızdım mızdım ama iyi ki yapmışsın. -Hah!
-Doğru söylüyorsun. Kızlar, bir durun. -[Ada] Hm?
-Flaş haberleri vermeye başlıyorum. -Evet.
Birincisi, Muko Sultanım gezmelere doyamadı.
Ve şu anda Urfa, Göbeklitepe civarlarında geziniyor.
Sana çok selamları var.
Yani Muko da bir kanatlandı, konmuyor mübarek. [güler]
[güler] Tam kanatlandı.
Zaman Bey'i biliyorsun zaten. Dünya turunda o.
Hı-hı. Biliyorum, konuşuyoruz arada.
-Ada, Selim'den haberin var mı? -Ne oldu?
[Leyla] Selim'in ikinciye kız bebeği oldu ya.
-Ya! Çok tatlı. -[Leyla] Çok tatlı.
-Maşallah. Allah analı babalı büyütsün. -Toprak bayağı meşhur oldu.
İnanılmaz! Her yerde.
Bayağı magazinden takip ediyoruz kendisini.
-Sevgili yapmış. -[Ada güler]
-[Leyla] Aynen. -İyi. Mutlu olsun.
-[Leyla] Mutlu olsun. Bize ne? -Boş ver, mutlu olsun.
-En büyük bombayı sona sakladım. -[Ada] Hı?
Fiko Riko ve Sevgi'nin evlatlık başvurusu için
memurlar geliyor! [çığlıklar]
Cicoşum! Ya, bunu sona mı sakladınız söylemek için?
Çok sevindim!
-Uzun anlatacağım çünkü ben sana. -Tamam.
-Sen onu boş ver. -[Ada] Hı?
-Sen bomba haberim var dedin, o ne? -Tamam…
-Ama… -[Leyla] Evet?
-Önce… -[Leyla] Hm?
Şöyle ileriden bir dönüş yapacağız. Sen biliyorsun onu.
Geldi mi zamanı?
-Allah Allah, anladık. -Sen de mi anladın?
Gelmiş zamanı. Tamam, dönüyorum. Tamam, dönüyorum. Hazır mısınız?
-[Ada] Hazırız! -[Sevgi] Evet!
-[Leyla çığlık atar] -[Sevgi güler]
[hareketli Latin müziği çalar]
-[Ada] Kızlar, her şey burada başladı. -[Leyla kıkırdar]
Beş sene önce buraya gelmeseydik şu anda bambaşka insanlar olacaktık.
O yüzden size burada söylemek istedim.
Ayvalık'ta bir tane klinik açmaya karar verdim.
-[Leyla güler] -[Sevgi] Ada.
Yalnız bu klinik, bildiğimiz kliniklerden biraz farklı olacak.
Çünkü ilham kaynağı sensin Sevgi.
[Sevgi] Ada, kuşum! [ağlamaklı güler]
-Aç aşkım, yakışır sana. -[hüzünlü müzik çalar]
O kadar araştırma yaptın, eğitim aldın.
-Hatta manita bile yapmadın kendine. -[Ada güler]
Aç şu kliniği, hepimiz faydalanalım.
-Hatta ilk hastan ben bile olabilirim. -[Sevgi güler]
[Ada] O zaman dilek tutalım mı?
[umut veren müzik çalar]
[müzik yavaşça biter]
[Ada] İnsanlara iyileşme yolculuklarında eşlik edebileceğim,
kıyısından su geçen bir yerde klinik açmak istiyorum.
Bir de hayatımın aşkıyla karşılaşmak istiyorum.
Huzurlu, güvenli, aşk dolu bir ilişki yaşamak istiyorum.
-[umut dolu müzik çalar] -Artık bir ailem olsun istiyorum.
[Fiko] Geldim.
[Leyla, İngilizce] Buyurun. Ne alırdınız?
Balık ve pilav. Aynısından mı? Peki.
[Türkçe] Ömrüm!
Bir şey söyleyeceğim. Ben de yardım edeyim!
-Çok kalabalık! -Hayır, otur. Ben hallederim, otur.
[Sevgi] Şimdi tek bir dileğim var.
Evlatlık başvurumuz kabul edilsin.
Kimsesiz bir çocuğun ailesi olalım Allah'ım.
-[adam 1] Girit ezmesi. -Girit ezmesi.
-[kadın 1] Karides güveç söyleyelim. -[adam 1] Karides güveç.
Kalamar.
Leyla Hanım.
-[Leyla] Libidom geri gelsin. -[adam 1] Leyla Hanım.
[Leyla] Hayatımda beni heyecanlandıran bir şeyler olsun.
-Gözüm daldı! Misafir gelecek herhâlde. -[gülüşürler]
[kahkaha atar]
-Taze mezelerin hepsinden yollayacağım. -[adam 1] Olur.
-Tatlı alır mısınız? -[adam 2] Tabii.
Evet. Tamamdır. Size hemen tatlılarınızı da yolluyorum.
-[Erdem] Bizim zaten. -[adam] Arka taraf nasıl?
Buranın arkası var ama bence şu ağacı buradan kaldırdık mı
burası daha iyi…
Şu tarafta da yer var. O taraf da bizim.
-Fiko Riko. -Leyla, yetiş, yetiş!
Müşteriler isyanda. Bak, acele etmezsen kaçıp gidecekler ha.
Ya, ne yapayım Leyla?
Hem mutfaktayım hem garsonluk yapıyorum. Şef bulmamız lazım.
E, bul. Bul Fikocuğum. Sana bulma diyen mi var?
Ben keyfimden mi bulmuyorum?
Adam mı var? Ayvalık'ta herkesi kapmışlar. Sezon başlıyor.
Fiko Riko, ya şu şefi bulursun ya da dükkânı kapatmak zorunda kalacağız.
Hadi götür şunu. Güveç soğudu ya.
[üfler] Bir de seninle uğraşıyorum Leylacığım.
[iç çeker]
Acaba kütüphaneden aldığınız kitabı iade etmeniz gerekmez miydi Özgür Hocam?
[sakin, duygusal müzik çalar]
[telefon titrer]
Alo?
-Uyandırdım mı? -[Özgür] Iı, hayır.
Aslında tam zamanında yazdın.
Ben de sana ulaşmaya çalışıyordum. Sosyal medyadan.
-[hafifçe güler] Sosyal medyam yok. -[güler] Evet, fark ettim.
Ancak birkaç tane çok iyi makalene rastladım.
Epigenetik ve ruhsal miras hakkında çalıştığından bahsetmemiştin Ada Hocam.
Sen de bana antropolog olduğundan bahsetmemiştin.
Evet, doğru. O zaman hazırsan neden aradığımı söylüyorum.
Dinliyorum.
Şimdi, bizim fakültede
Toroslardaki Yörüklerle ilgili
çok kapsamlı bir araştırma yapmış bir arkadaşım var.
Iı… Ondan yardım istedim.
Ve işine yarayabilecek birkaç bir şey bulmuş olabilirim.
Şaka yapıyorsun herhâlde.
Şimdi, ıı… 1960'ların başında
Toroslarda Yılmaz isminde iki tane nalbant varmış.
Bunlardan bir tanesi Yılmaz Kara, diğeri Yılmaz Salihoğlu.
-Herhangi bir çağrışım yaptı mı sana? -Bir dakika beklesene.
[heyecanlı müzik yükselir]
[gizemli tonlar çalar]
Salihoğlu olabilir.
O zaman babamın gerçek soyadı Salihoğlu.
Deniz Salihoğlu.
Özgür, sana ne kadar teşekkür etsem az.
Şöyle yaparız, eğer ki kardeşini bulursan bir rakı balık yaparız, ödeşiriz.
-Ne dersin? -Anlaştık.
-Görüşürüz. -Hoşça kal. İyi geceler.
[müzik yavaşça biter]
[kâğıt hışırtıları]
[gizemli, duygusal müzik çalar]
[İngilizce] "Tanrı seni ve tüm aileni korusun Salih Onbaşı.
Ebedî dostun,
Avustralyalı John Patrick Morgan."
[oyuncağın müziği çalar]
Hediyesi hazır.
-Çok güzel, değil mi? -[güler] Evet.
Sence kızımız mı olur, oğlumuz mu?
[duygusal müzik çalar]
Allah hangisini nasip ederse o olsun Sevgi'm.
Âmin.
Ben şimdi soracakları soruları biraz araştırdım.
-[Fiko] Hm? -Bir kere ailelerimizi soracaklar.
Tabii.
Anneme de haber verdim. Birkaç gün sonra geliyor o.
Süper.
Seninkileri sorarlarsa ne diyelim?
İşte, ne diyeceğiz?
Annem sizlere ömür.
Babam, Adana'da yaşıyor.
Kendisi çok şahsına münhasır bir alkoliktir.
[Sevgi güler]
Kumarbazdır.
-Böcü gibi bir kadınla da evlidir. Bu. -[güler]
Böyle demeyeceğiz herhâlde.
Ne diyeceğiz? Yalan mı diyeceğiz?
Yani yalan değil de mesela işte…
[cıklar] Pek görüşmüyoruz desek?
Tamam, öyle deriz ömrüm.
-Fiko. -Hı?
-Ne diyeceğim… -Söyle.
Sevişelim mi?
-Vallaha mı? -Vallaha.
-Şimdi, hemen? -[güler] Şimdi.
[oyuncağın müziği çalar]
-[Sevgi kıkırdar] -[Fiko'nun öpücükleri]
-Leylacığım. -Hı?
Uyumamışsın?
-[iç çeker] Uyuyamadım. -Neye bakıyorsun?
Kendine mi bakıyorsun sen ya? Ne kadar tatlı çıkmışsın!
Sen parfümünü mü değiştirdin?
-Hı? -[iç çeker]
Bir şey değiştirmedim.
-İnanılmaz farklı kokuyor, biliyor musun? -Erdem.
[Erdem] Hı?
-Kimdi bugünkü adamlar? -[gergin, duygusal müzik çalar]
Kim ya kim?
Orada hararetle konuştuğun adamlar kimdi?
Yani işte, dükkânı beğenmişler.
İşler nasıl falan dediler. Öyle yani, bir şey yok.
Erdem.
Bak, o adamları benim gözüm hiç tutmadı.
Peki sana başka bir şey göstersem onu gözün tutar mı?
24 metre, 240 beygir,
jeneratörleri sıfır ahşap gulet.
Beş kamarası var, sekiz tane güneş paneli var.
-Ne diyorsun? -Ne bu ya?
[beklenti uyandıran müzik çalar]
İnanılmaz uygun fiyata. Bence bunu hemen almamız lazım.
Ya sen kafayı mı yedin?
-Ne var ya? -Bunu nasıl alacağız?
-Ya, hallederiz ya. -Ya, neyi hallediyorsun ya?
Eleni Meyhane'nin borçlarını zor bela kapamadık mı?
Allah'ım ya. Hallederdik ya.
Sürekli neyi hallediyorsun? Hiçbir şey hallettiğin falan yok!
-Çocuk ağlıyor! -O kadar bağırırsan ağlar!
Erdem! Beni sinir ediyorsun sen.
Her şeye kendi kendine sinir oluyorsun.
Bana izin mi veriyorsun sanki seni sinirlendirmeye?
-[çocuk ağlar] -[kapı kapanır]
Allah Allah ya! [üfler]
[umut veren müzik çalar]
Nerede kaldın ya? Bugün büyük gün, biliyorsun.
-Eve yetişmem lazım. -Ay, ne yapabilirim Fiko Riko ya?
Çocukları okula bıraktım, anca gelebildim. Ne bu telaş?
Gel, seni yeni şefle tanıştıracağım.
Şef mi? A-ah! Sırf nazsın ha! Buldun mu birini?
Ben bulmadım ki. Allah gönderdi.
Dün müşteri olarak geldi. Meğer şefmiş.
Hevesli bir de, hemen işe koyuldu.
Müşteri olarak mı geldi?
Kolay gelsin.
[romantik ezgiler çalar]
[Fiko] Tanıştırayım.
Patronumuz Leyla Hanım, yeni şefimiz Yorgos.
[Yunanca] Günaydın.
-[müzik durur] -Fikocuğum. Bu olmaz. Alamayız.
Alamaz mıyız? Sebep?
Sebep…
Sebep, sebep… Çünkü Türkçe bilmiyor. Nasıl anlaşacağız?
Iı… Ben Türkçe biliyorum yalnız.
Uzun süre İstanbul'da kaldım.
Ya? Ne güzel.
Menüyü sana Leyla Hanım anlatır. Benim yetişmem gerekiyor eve.
-Hadi görüşürüz komşu. -Taleme.
-[Fiko] Taleme, taleme. -Komşu.
"Talebe."
[neşeli müzik çalar]
[Yunanca] Hadi başlayalım. [Türkçe] Patron.
[Yunanca] Hadi başlayalım. [Türkçe] Aşçı.
"Aşçı"? [güler]
[neşeli müzik sona erer]
[gizemli müzik çalar]
[gizemli müzik heyecanlı tonlarla yükselir]
[iç çeker]
Gerçekten Allah göndermiş.
Her şey güzel görünüyor.
Eviniz de gayet uygun.
Çocuk için ayrı bir oda olması bizim için önemliydi.
Sağlık raporlarınız da tamam.
Iı, Sevgi Hanım, çok geçmiş olsun öncelikle.
-Zor bir hastalık atlatmışsınız. -Çok teşekkür ederim. Sağ olun.
Evlat edinmek çokça çaba ve sabır gerektiren bir iş.
Böylesine zorlu bir süreçten sonra
bu sabrı ve gücü kendinizde görüyor musunuz?
Yüzde yüz görüyorum Songül Hanım. Hiç endişeniz olmasın.
Peki. Yanlış anlamazsanız bir soru daha sormak istiyorum.
Biraz özel bir soru olacak ama…
Kanseri nasıl yendiniz?
[duygusal müzik çalar]
Iı, şey…
Ben "Kanseri yendim" diye ifade etmiyorum aslında.
Iı… Ben kanserle tanıştım.
Ve hayata yeniden onunla birlikte bakmaya başladım.
Kanseri böyle savaşılması gereken, yenilmesi gereken bir şeymiş gibi görmeyi
bıraktım belki de.
Yani, tıbbi tedavilerin yanında hayatımda da çok büyük değişiklikler oldu.
Aslında, yani, ben kendimle barıştıkça
bedenim de iyileşmeye başladı diyebilirim size.
Songül Hanım.
Açıkçası ben nasıl iyileştim, tam olarak bilmiyorum.
Doktorlar da şaşırdı.
Ama…
Bizim bildiğimiz bir şey var.
Biz yuvasız kalmış bir çocuğa yuva olmak istiyoruz.
Sanki biz hayata bunu borçluyuz.
Bu evde sadece ikiniz yaşıyorsunuz, değil mi?
-Yani başka kalan biri yok? -Evet, evet, ikimiziz. Başka kimse yok.
Muko var, annemiz. O alt katta yaşıyor. Şu an seyahatte.
Ama ne zaman isterseniz,
siz müsait olduğunuzda yani, o da döndüğünde tanıştırmak isteriz.
[kapı vurulur]
Ben bakayım.
Sevgilim, Songül Hanım'ın çayını tazeler misin?
Ben kapıya bakayım.
-İçersiniz? -İçerim.
Hmm… Yok amca, biz bir şey almayacağız.
[gergin müzik çalar]
Baba?
[telefon çalar]
Alo?
Selam. Bana mesaj atmışsınız. Deniz Salihoğlu ben.
Kemal Korkmaz'ın kızıyım. Kardeşiz yani.
[gergin müzik tempo kazanır]
[müzik biter]