-[yavaş tempolu aksiyon müziği çalar] -[fırtına sesi]
[müziğin temposu yükselir]
[Çerkezce] Ruslar köye girmiş. Hemen hazırlanın. Yola çıkmamız lazım.
Hazırlanın, hazırlanın. Çabuk.
Çabuk dedim!
-[kadın konuşacak olur] -[erkek] Hadi. Şunları da alın! Hadi!
Şunları hazır edin.
[kadın] İstanbul'a sağ salim varırsak dönüp seni alacağım.
Dikkatli gidin gelin.
[erkek] Hadi.
[duygusal müzik çalar]
[Ada] Göçlerde geride bırakılanlar.
"Çocuklarımız bir gün gelip bizi alacaklar" diye
bir ömrünü gözü yolda geçirenler.
Dönmeyecek olanı beklemek
aslında pek çok ızdırabımızın da sebebi değil midir?
[müzik yükselir]
[müzik biter]
Ada, bu kim?
Ne işin var burada Toprak?
-Arkadaş kim? -Diyar dedim ya kardeşim.
-Ada'yla konuşuyorum. -Ben de öyle yapayım. Ada, bu arkadaş kim?
-Evime girmek istiyorum. -[Toprak] Konuşabilir miyiz?
Sen sağır mısın? Kız, "Eve gireceğim" dedi, değil mi?
-Bebe, atasözü bilir misin? -Bilirim.
-Nedir? -Su küçüğün, söz büyüğün. Uza.
-Uzamazsam ne olur? -Dayak yersin!
-Öyle mi? Hadi! -Yersin tabii.
Diyar, Zaman Bey'in oğlu!
[Toprak sinirle nefes verir]
"Zaman Bey'in oğlu", ha?
-Sonra konuşalım mı? -Olur.
Sonra konuşalım.
Bir oğlu olduğunu biliyordum ama hiç bahsetmezdi.
Ne işi vardı kapında?
Neden geldin Toprak?
-Turne ne oldu? -Turne devam ediyor. Affımı istedim.
Seni özledim.
Toprak, bunu yapamazsın.
"Gidiyorum" deyip, gidip, "Geliyorum" deyip gelemezsin
ve benim buna uyum sağlamamı bekleyemezsin.
Bir daha gitmezsem?
Ya senin istediğin adam olsam? Yanında olsam, mevcut olan?
Neden şimdi? Ha?
Hani ben hep kusurlarını görüyordum? Hani bana hiçbir şey yetmiyordu?
-Neden şimdi Toprak, neden? -Haklısın, haklısın.
Sana yeterince vakit ayıramadım.
Kızımla aranızdaki dengeyi kuramadım ama denemek istiyorum.
Elimden geleni yapacağım.
[Ada] Konu Flor değildi.
-Konu bana vakit ayırman da değildi. -Konu neydi Ada?
Bazen biriyle bir saat geçirirsin
ama öyle güzel, öyle derin şeyler paylaşırsın ki
o insanla yıllarını geçirmiş olmana gerek kalmaz.
Yalnız hissetmezsin ve bunun için kendini zorlaman gerekmez,
talep etmen gerekmez.
Oluverir, öyle kendiliğinden.
Bizde hiçbir zaman öyle olmadı Toprak.
Bu kimsenin suçu değil. Ben de sana böyle hissettiremedim.
Kabul edelim, olmadı.
Yapamadık.
Sadece Zaman abinin oğlu değil, değil mi?
[duygusal piyano müziği çalar]
Değil.
Gideli bir ay olmadı.
Beklemek bu kadar mı zordu Ada?
Zor olan beklemek değildi.
Beklediğim şeyin hiç gelmeyeceğini bilmekti Toprak.
[Toprak'ın nefesi titrer]
[Toprak nefesini bırakır]
[nefes verir]
[müzik biter]
[Leyla] Ay, Toprak'ı hayal bile edemiyorum ya.
Yalnız ben şeyi merak ettim. Resim.
Iı…
Erotik miydi?
Anlattıklarım içinden onu mu çekip çıkarttın?
-Bunu mu merak ediyorsun yani? -Ay, ne var ya? Üf!
Ayrıca Ada'nın, Toprak'ın evinde gördüğü o kırmızı topuklu ayakkabıları
atlatması ne kadar sürdü, hatırlatırım.
Merak etme, ölmez.
Hiç de aynı şey değil cicoşum.
O zaman Toprak'la bir iki senedir beraberdik.
Şu anda? Yok. Gitti, ayrıldık.
Bence aynı şey cicoşum.
Adam gideli üç gün olmuş ya. Kendini aldatılmış gibi hissedebilir.
Selim'de de böyle olmadı mı? Bu insanların duyguları var.
Sevdikleri kadının başka biriyle olduğunu görünce
adamlar delleniyor.
O zaman sevdikleri kadın onların yanındayken değerini bilecekler.
Öyle değil mi Leyloşum?
Ne zaman bu adamların avukatı kesildin, anlamıyorum.
Ah, ya…
[gülerek] Börekler geldi kızlar. Şöyle koyayım.
-Erdemciğim? -Sıcak.
-Sen börek mi açtın? -Ay. Evet, Muko Hanım'dan aldım tarifini.
-Güzel oldu, inşallah beğenirsiniz. -[Leyla] Beğeniriz, beğeniriz.
Yalnız biliyorsun, Mavi'nin şu an banyo saati.
Ah, tamam. Evet, şimdi hemen hallediyorum Leyla Hanım, merak etmeyin.
-[Leyla] Tamam, hadi. -Afiyet olsun kızlar.
-Eline sağlık Erdem ya. Çok sağ ol. -Ne demek, ne demek.
-[Leyla] Tabakları getirmemiş. -İşin boku çıktı.
Adamın bir tek hizmetçi önlüğü eksik.
Bebeğim, ben senelerce bu adama hizmet ettim.
Bir tepsi börek yapmış, bir çay taşımış, çok mu yani?
-Sen ne yapacaksın şimdi Zaman Bey'le? -Ne yapacağım? Bir şey yapmayacağım.
Artık onun dediği hiçbir şeye güvenmem mümkün değil.
-"Terzi kendi söküğünü dikemez" diyorsun. -[Ada] Hm.
[Leyla] Konuşmayayım diyorum, zorunda kalıyorum.
-Konuşma. -Diyar'a ayıp değil mi? Onca şey yaşandı.
"Zaman Bey'in oğlu" diyerek bir kenara atıldı, mendil gibi.
Peki bana yapılan ayıplar? Zaman Bey'e tabii ki kızgınım.
Tabii ki Diyar'a da kızgınım çünkü kendimi kandırılmış hissediyorum!
Hem maşallah herkes başkasının hayatında uzman!
Önce kendi hayatınıza baksanıza!
Top geldi ya.
Şuradan sekti, bana geldi. Kafamı da acıttı, kocaman da yaptı.
Ne varmış canım benim hayatımda?
Mavi'yi doğururken, bağıra çağıra küfrettiğin adamı hayatına aldın.
Sonra gelip, aynı şeyleri yaşadığında, yanımızda ağlama, tamam mı?
-Benim iki tane çocuğum var! -Çocuk olunca mı bu olur?
-Evet! -[Sevgi] Bağırmayın! Kafam şişti. Öf! Aa!
-Üşüdün mü sen? -Ay, yok, iyiyim.
Emin misin?
-Ay, iyiyim. -Kontrolüne gittin mi?
-Gittim, çok iyiyim. -Ya, sen niye akıllanmıyorsun?
-Gittin mi? Yalan söylüyorsun. -[Leyla] Gitmen lazım.
-[Ada] Hadi gidiyoruz. -Ay, bırak.
-Biliyorsun, kaçırmaman gerekiyor! -[Sevgi] Hiçbir yere gitmiyorum.
Ayrıca sen kendi dertlerini unutmak için bana sarma ya! Yeter! Öf!
-Öyle mi? -Öyle.
İyi.
Nereye gidiyorsun? Ya, nereye gidiyorsun Ada?
Size sarmayacağım bir yere! Oldu mu?
[Leyla] Hani kaçmıyorduk? Dertlerin içinde kalıyorduk?
Ya, bırak Allah aşkına, gitsin ya. Üf! Başımda bir müfettişim eksik zaten!
-[Leyla] Ya sen nereye? -Yeter.
Kızlar, üç gün sonra açılış var, bilmem farkında mısınız!
Kızlar! Uf!
Bravo size. Bravo!
[Serenad Bağcan'dan duygusal şarkı "Pamuk İpliği" çalar]
♪ Zaten pamuk ipliğiyle ♪
♪ Bağlanmışım hayata ♪
♪ Koparmayın, koparmayın ♪
♪ Koparmayın biraz daha ♪
♪ Biraz daha ♪
-Baba! -Selam.
♪ Mutluluğu bir kuş gibi ♪
-♪ Uçurdunuz elimden ♪ -[Eva] Merhaba.
♪ Ağlatmayın, ağlatmayın ♪
♪ Ağlatmayın biraz daha ♪
♪ Biraz daha ♪
♪ Pembe gözlüklerimi ♪
♪ Taktıktan sonra ♪
♪ Bütün kötülükler ♪
♪ Vız gelir bana ♪
Oy, oy. Tatlım. Şş, tamam, tamam.
[Mavi mızmızlanır]
Tamam, tamam, tamam.
-♪ Zaten pamuk ipliğiyle ♪ -[iç çeker]
♪ Bağlanmışım hayata ♪
♪ Koparmayın, koparmayın ♪
♪ Koparmayın biraz daha ♪
♪ Biraz daha ♪
[şarkı biter]
[derin nefes alır]
[kapı vurulur]
-Anne? -[Muko] Sevgi.
Çay demledim.
Hadi gel, ana kız beraber bir çay içelim. Hem sana anlatacaklarım var.
İçelim annem. Sen git, geliyorum ben.
-Hadi, çabuk gel. -Tamam.
[ateşölçer öter]
-[duygusal müzik çalar] -[iç çeker]
[burnunu çeker]
Annem.
Anne?
-Sevgi. -Hı?
Onun tek fotoğrafı.
Ben yıllarca bakmaya cesaret edemedim.
Ama senin görmeye hakkın var.
[güler]
Babam mı?
[Muko] Burası onun köyü. Fotoğrafı babası çekmiş.
Bu fotoğraftan sonra da köyü terk etmişler.
Aram hiç gitmek istememiş.
Sonra İstanbul'da bir kuyumcuda çalışmaya başlamış.
Öldükten sonra…
…cenazesini köye defnettiler.
[hüzünlü müzik çalar]
Ben hiç görmedim ama Aram köyünü çok severdi. [ağlar]
[ağlar]
Benziyor muyum?
-Bakışların, gülüşün. -[kıkırdar]
Bir de inadın.
Çok acı çektim ben.
Yıllarca unutamadım.
Halil de ölünce…
Sen de böyle hastalandın, seni de kaybedeceğim korkusuyla
hiçbir şey konuşamadım.
Yıllarca sana anlatamadım.
Affet beni.
Annem.
Bak bana.
Odanda duvara astığın hayallerin var ya?
Senden hepsini gerçekleştirmeni istiyorum, tamam mı?
Bak, ben de iyiyim artık, benim için endişelenmene de gerek yok.
Nereye gitmek istiyorsan gideceksin, ne yapmak istiyorsan yapacaksın.
Senin de bir tanecik hayatın var ya.
Söz mü?
-Söz. -[keyifli Ege ezgileri çalar]
-Sevgi? -Annem.
Kırmızı oje de süreyim mi?
Ay, ben seni yerim ya!
Kırmızı oje de sürelim, kırmızı ruj da süreriz.
Sen oje mi istiyordun annem?
Yatalım mı artık?
[müzik azalarak biter]
[Toprak iç çeker]
[Eva] Selam.
Selam.
Zaman abinin oraya gittim.
[hafifçe güler]
Enteresandı.
Orada kendimle ilgili bazı şeylerin farkına vardım.
Hayatını zorlaştırdıysam çok özür dilerim Toprak.
Gerçekten.
Ben de özür dilerim.
[hafifçe güler]
Burada kalmaya zorladığım için.
Artık kalmak zorunda değiliz.
İstediğimiz zaman Hollanda'ya dönebiliriz.
Bir dakika, niye? [şaşkın güler] Albümlerin, konserlerin falan ne olacak?
Sikerler.
"Sikerler" mi?
Mesele Ada mı?
Biriyle birlikte. O yüzden mi gitmek istiyorsun?
-Sen nereden biliyorsun? -Hey! Beni suçlamayı kes.
Bizi Ada'yla ilişkine göre gezdiremezsin böyle.
Flor'un düzene ihtiyacı var. Şuna bir son ver Toprak.
-Neye son vereyim Eva? -Hayatını mahvetmeye ya.
Seni tanıdım tanıyalı aklın bu kadında. Hamile kaldığımda Flor'a zor ikna oldun.
Sürekli aynı şeyleri yapıyorsun. Aynı döngüde, aynı yoldasın.
Sorumluluklarını reddediyorsun. Bunu yapamazsın.
-Aklını başına al, tamam mı? -[duygusal müzik çalar]
Flor'un, babasına ihtiyacı var.
[müzik biter]
Sarp?
Leyla? Yavaş biraz! Mavi uyuyor. Zor uyuttum zaten.
Sarp nerede?
Sarp odasında İngilizce ödevine çalışıyor.
Flor'la daha rahat konuşabilmek için İngilizceye sardı beyefendi.
Bak sen, küçük âşık. [hafifçe güler]
Ya, bunun altı tutmuş. Tüh be! Niye böyle oldu ki şimdi bu?
Ay, sen yemek mi yaptın?
Kuru fasulye, pilav.
[hevesli nefes alır] Bayılırım! Cacık da var mı?
Var.
Süzme yoğurttan, hem de taze naneli. Yer misin?
[şaşkın cıklar, hafifçe güler]
[hafifçe güler] Sen ne yaptın?
Ben bütün paramızı meyhaneye yatırdım.
Eğer bu iş tutmazsa ne yaparız, hiçbir fikrim yok.
Eğer gerçekten annem haklı çıkarsa ve bu işi tutturamazsam…
Sakin ol, sakin ol.
Leyla, sen elinin değdiği her şeyi güzelleştirirsin.
Tamam?
Biraz yemeğin tadına bakalım mı, ha?
Bakalım.
-Biraz sıcak ama, dikkat et. -Olsun, bakarım.
[beğenme nidası]
Hı? Valla güzel.
Ay, çok güzel olmuş. Tuzu falan çok yerinde.
Erdem?
Acaba biz seni meyhanede mutfağa mı alsak?
Mutfak değil de sen beni ne zaman yatağa alacaksın? Ha?
Seni yatağa falan almayacağım Erdem.
Hiç mi?
Alayım da tepeme çık. Bak, hemen şımardın.
Leyla! Haftalardır geyşa gibi çalışıyorum, ne istesen yapıyorum.
Yemekler yapıyorum, bahçeyi topluyorum, çocuklarla ilgileniyorum.
-Çok kötü vaziyetteyim ben. -[eğlenceli müzik çalar]
-Duşa gidiyorum. -Leyla.
-[şangırtılar] -[Erdem'in homurtuları]
Anne?
[İngilizce] Ne yapıyorsun?
[İngilizce] Dans yapıyorum oğlum. Dans yapıyorum.
[Türkçe] Sen ne yapıyorsun burada? Gel.
Gel, gel. Nasıl İngilizce çalışıyordun, bakayım.
İngilizcesi de akıcı.
[duygusal, gizemli müzik çalar]
[Toprak] ♪ Geçmişi temizleyemem ♪
♪ Ellerim kirli ♪
♪ Bir yol var önümde ♪
♪ Sadece sisli ♪
♪ Kaç kere terk olur kalp? ♪
♪ Aynı yerden düştü kaç kere ♪
♪ İster durul ister söv ♪
♪ Beni aşkınla döv ♪
[şarkının stüdyo kaydı çalar]
♪ Geçmişi temizleyemem ♪
♪ Ellerim kirli ♪
♪ Bir yol var önümde ♪
♪ Sadece sisli ♪
♪ Kaç kere terk olur kalp? ♪
♪ Aynı yerden düştü kaç kere ♪
♪ İster durul ister söv ♪
♪ Beni aşkınla döv ♪
♪ İşte çıktım karşına ♪
♪ Kırma bu yağmurun hatrına ♪
♪ Çekilmezdi bu dünya ♪
♪ Yokluğunla baş başa ♪
♪ İşte çıktım karşına ♪
♪ Kırma bu yağmurun hatrına ♪
♪ Çekilmezdi bu dünya ♪
♪ Yokluğunla baş başa ♪
[şarkı biter]
Nasılsın bakalım sen?
Ben bekliyorum.
Bir göç ve göçte geride bırakılan birileri var gibi görünüyor.
"Bekliyorum" için birini seç.
[gizemli müzik çalar]
Buyurun.
[Ada] Mesnevi; "Beden, ruh vasıtasıyla hareket eder.
Fakat siz ruhu göremezsiniz.
Ruhu, bedenin hareketleriyle bil" der.
Einstein ise şöyle demiş:
"Her şey enerjidir
ve her şey yalnızca bundan ibarettir.
Sahip olmayı istediğiniz gerçekliğin frekansına uyumlandığınızda
artık yapacak bir şey yoktur.
O gerçeklik size ait olur.
-[kadın, Rusça] Gir. -[gergin, gizemli müzik çalar]
Teyze.
-Geri dönemezler. Bekleme artık. -[hafifçe inler]
Sen benim öz annem gibi oldun.
Ne olur gül biraz.
[Çerkezce] Gelecekler.
Beni götürecekler.
Beni temelli bırakmadılar.
Gelecekler.
Beni temelli bırakmadılar.
[ağlar]
[müzik yükselir]
Bak ona.
[müzik azalarak biter]
-Onlara söyle. -[duygusal müzik çalar]
"Sizi görüyorum."
Sizi görüyorum.
-[Zaman] "Sizin gibiyim." -[Canan] Sizin gibiyim.
Hep gözüm uzaklarda, sevdiklerimi bekledim.
Hep bırakılan, terk edilen, dışlanan oldum.
Sen istenmeyen,
terk edilen,
dışlanan değilsin.
Sen de bizim gibisin.
[nefesi titrer]
[Zaman] Şimdi, göçlerde koşullar çok ağır olduğu için
ya onları evde yalnız bırakırlardı
ya da bazı aileleri onlara bakması için yanlarına yerleştirirlerdi.
Ama…
…ne koşulda olursa olsun
evlerde kalan yaşlılar
gidenleri ölene kadar beklediler.
[müzik biter]
-Toprakçığım. -[iç çeker]
Atalarını temsilen
bir fidan dikebilirsin.
[burnunu çeker]
Onlar orada köklenip
nefes alabilirler.
Hatta o topraklara
atalarını onurlandırmak için gitsen çok daha iyi olur.
[sakin, duygusal müzik çalar]
Evet. Bir adımla dizimden çıkabilirsiniz.
Arkadaşlar, teşekkür ediyoruz.
Bu son dizimdi.
Bugün kendiniz için çok güzel bir şey yaptınız.
Gidin kendinizi ödüllendirin.
"Bize bu ihtimalleri hatırlatan,
aile mirasımızı görmemizi sağlayan bir yöntem varsa
bilimselliğini kanıtlayamıyor olmamız onu yok saymamızı gerektirir mi?"
Çok iyi bence. Bunu yayınlaman lazım.
-Öyle mi diyorsun? -Kesin.
Kendim yaşadım. Orada olanlar daha iyi anlatılamaz.
Çok net, çok iyi.
Bir daha gelmezsin diye düşünmüştüm.
[hafifçe güler]
Yani…
O gün aklımdan çıkmıyor.
Mesela sen biliyor muydun yetimhanede büyüdüğümü?
-Hayır. -Kimse bilmez ki.
Bebekken bırakmışlar beni.
Yani… [nefes verir] Çok…
Çok acayipti, gerçekten.
-Ama bunlardan bahsetmememiz gerekiyor. -Bir süre, evet.
Tamam, tamam. Yani etkilendim. Belki sonra anlatırım.
Canan, ben senden bir şey rica edeceğim.
Ya, nasıl söyleyeceğimi de tam bilmiyorum, ama…
Söyle.
Benim Sevgi'nin en son yapılan test sonuçlarına ihtiyacım var.
Yardım edebilir misin?
Valla Selim, sağ ol, var ol. Sen olmasan yapamazdık.
Ne demek. Bir aksilik olursa haber verirsin.
-[erkek] Fiko, bir baksana kardeş. -Geldim şef.
N'aber fıstık? Hallettin mi izin, ruhsat işlerini?
Bak bakalım halledebilmiş miyim.
[Selim kıkırdar]
-Açılışa hazırız. -Güzel.
-Ya, Selim… -Hı?
-Biraz konuşalım mı? -Olur, konuşalım.
Oturma, oturma. Kalk azıcık yürüyelim, gel.
Tamam, gel.
-Fiko! -Eyvallah.
Söyle.
Iı…
Üniversitedeyken ben sana âşıktım.
Anlamadım?
Neyi, geri zekâlı?
Bayağı, üniversitedeyken, beş sene boyunca platonik âşıktım sana.
Ya, yürü… Yürü git, saçmalama.
[sakin müzik çalar]
-Şaka yapıyorsun şu an. -Yoo, yapmıyorum.
Hatta kızlara bile söylemedim.
-Bir saniye. Dur, bekle, bekle. -[kıkırdar]
Tabii ya!
Senin okuldayken hiç erkek arkadaşın olmadı.
Bana bak, bu yü… Bu yüzden mi?
-Niye söylemedin bunca zaman? -Ne söyleseydim Selim?
Senin gözün Ada'dan başka bir şey görmüyordu ki.
Ben de böyle gizli saklı yaşadım aşkımı.
Bir tane defterim vardı, günlük. Böyle ona aşk mektupları yazıyordum falan.
Kafamın içinde sürekli Selim'le konuşuyorum.
Allah… Sohbet, muhabbet, yani… [güler] Çok güzeldi be.
Ama acıydı da tabii.
Sevgi, ben hiç anlamadım.
[hafif melodi çalar]
Böyle bir şey benim aklımın ucundan bile geçmedi.
-Eğer o zamanlar seni kırdıysam, üzdüysem… -Ya, saçmalama. Nereden bileceksin zaten.
Peki niye şimdi söylüyorsun, yani bunca zaman sonra?
Iı… Niye şimdi söylüyorum?
Arkadaşım…
Senin gözün hâlâ Ada'dan başka bir şey görmüyor.
O zaman beni görmedin, hadi siktir et. Şimdi de Yeşim'i görmüyorsun Selim.
Mutlu olmak senin de hakkın. Valla bak, sevilmek senin de hakkın ya.
[duygusal müzik çalar]
Teşekkür ederim.
Ben ne şanslı bir adamım be.
-[Sevgi güler] -Valla.
İyi ki hayatımdasın, iyi ki varsın, iyi ki benim dostumsun.
[müzik biter]
[iç çeker]
Hoş geldin Zaman Bey.
Şu evrak işini halledelim mi artık? Defolup gideyim ben de.
Al.
Notere imzalatman yeterli.
[hafifçe güler] Vay be.
Sağ ol.
Hayatımda yokken bile
böyle her şeyi mahvetmeyi nasıl başarıyorsun?
[gergin, duygusal müzik çalar]
Ada bana postayı koydu. Niye, biliyor musun?
Zaman Bey'in oğluyum diye.
Kadınlar yanımda durmuyor Zaman Bey.
Var mı buna da çareniz?
Gel buraya.
Yanındayım ben senin.
-Baban olarak ben senin yanındayım. -[burnunu çeker]
Değildin!
Sen hiçbir zaman benim yanımda değildin.
[kapı vurulur]
Telefonlarıma cevap vermeyince böyle aniden geldim.
Kızgınsın.
Bana olan güvenin sarsıldı.
Ve hayal kırıklığına uğradın.
Neredeyse bir senemi
sizinle beraber bir yol yürümek için harcadım.
Hastaneden ayrıldım.
Kariyerimi yaktım.
Şu anda şahit olduğum şeyler
bütün bu zaman anlattıklarınızdan çok farklı.
Madem köklerimiz, ailemiz bu kadar önemli,
neden büyürken Diyar'ın yanında değildiniz?
[Zaman] Nilüfer.
Ankara'da tanıştık.
Ben henüz hekimliğin birinci sınıfındaydım.
O resim okuyordu. Hastamdı.
Çok âşık oldum.
[duygusal, gizemli müzik çalar]
Evlendik.
Sonra buraya yerleştik.
Nilüfer de kendine böyle kutu gibi bir dükkân açtı.
O kadar mutluydu ki.
Ben bu mutluluk böyle sonsuza kadar devam edecek zannettim.
Ama hastaydı Nilüfer.
Kontrolsüz primer hipertansiyonu vardı. Riskliydi gebeliği.
Bebeği aldırmamızı tavsiye etti hocalarım
ama Nilüfer bebekten vazgeçmedi.
Ve hayatını riske almayı tercih etti.
O gittiği gün
ben neşemi kaybettim, inancımı kaybettim.
Bakamadım Diyar'a.
Ablam yardıma geldi. İşte o büyüttü Diyar'ı.
Büyüdükçe o kadar çok annesine benzemeye başladı ki
ben onu kaybetmenin acısını tekrar tekrar, tekrar tekrar yaşadım.
İşte beni
bu yola
sürükleyen şey budur.
Nilüfer'e neden yardım edemediğimi,
onu hayatta tutabilmek için başka hangi yolların olduğunu,
ona yardım ederken neyi az, neyi fazla yaptığımı
ben öğrenmek, anlamak istedim.
Afrika'ya gittim, gönüllü çalıştım,
orada hastalıkları bitkilerle tedavi etmenin yollarını öğrendim.
Hindistan'a gittim, orada ölümü nasıl karşıladıklarını gördüm.
Bir ara Anadolu'da takıldım, dermanı tasavvufta aradım.
Bir gün Avrupa'da Bert Hellinger'le tanıştım.
Adam beni aile dizimine aldı.
Beni çok etkiledi.
Doktorluğu bıraktım, buna döndüm.
Yani ne zaman…
…Diyar'ın karşısına çıkma cesaretini kendimde buldum
ama maalesef ki çok geçti.
Beni reddetti.
Halası öldükten sonra kendini bıraktı, okulu bıraktı.
Sen haklıydın, benim bunu çoktan çözebilmiş olmam gerekliydi.
Onun babasıyım, o benim oğlum.
Nerede, ne durumda olursa olsun onun yanında olmam gerekirdi
ama ben bunu beceremedim.
Ne desen haklısın.
İnsanın kendinde çözemediği bir şeyi
bir başkasında çözmeye çalışmasının bir anlamı var mı ya?
[hafifçe güler]
[Zaman iç çeker]
Belki vardır,
belki de yoktur.
Umarım sizin için de Diyar için de en iyisi olur.
Umarım.
[duygusal müzik çalar]
[Ada] Belki de geçmişte olanları
tekrar tekrar yaşamamızın tek bir sebebi var.
Sevgi.
Bizden önce gelmiş
ve bizim dünyaya gelmemize vesile olmuş ruhlara karşı duyduğumuz
o derin, o bilinç dışı sevgi.
Kızlar, meyhaneyi açıyoruz, beklerim.
Buyurun.
[Ada] Belki yalnız kalmayı, belki ailemizde yaşanmış ihanetleri
tekrar etmemizin sebebi bu.
Leman Hanım?
İyi günler.
[Ada] Kendimize, geçmiş olanlara isyan etmek yerine
bizim bu hayatta neye katkımız olabilir diye sorabiliriz.
Biz kendimizde neyi düzeltebiliriz?
Çünkü geçmişte ne yaşanmış olursa olsun, bir irademiz olduğunu hatırlayabiliriz.
[müzik biter]
Motorunu gördüm yolun başında.
Seninle konuşmak istiyordum.
Olur, tabii.
Konuşalım.
Ben kimim ki benimle konuşmak istiyorsun? Ha, doğru. Zaman Bey'in oğluyum, değil mi?
Diyar, ne olur yapma.
Sen beni o herifin önünde küçük düşürdün Ada.
Sanki ben hayatında hiç yokmuşum gibi,
sanki hayatında hiç var olmamışım gibi davrandın bana.
-Öyle değil. -Öyle değilse nasıl?
Açıkla o zaman, nasıl bir şey var.
O anda öyle çıkıverdi ağzımdan.
Haklısın.
Özür dilerim.
Neden dedim, bilmiyorum.
Ben senin için bir şey ifade ediyor muyum Ada?
Nasıl bir soru bu öyle? Tabii ki ediyorsun, o yüzden buradayım.
Sadece benim biraz…
-Yalnız kalıp düşünmeye ihtiyacım vardı. -Düşünmeye…
Ben sana âşık oldum ve senin düşünmeye mi ihtiyacın var?
[duygusal müzik çalar]
Ada, bana doğruyu söyle.
-O herifi unutmak için mi benimle oldun? -Tabi ki hayır.
-Sen o gece o yüzden mi ağladın Ada? -Hayır Diyar.
Ben sana söyledim. Ben sana yorgunum dedim.
Ben sana kalbim kırık dedim. Demedim mi?
O gece senin yanında iyi hissettim.
Huzurlu hissettim.
Ondan ağladım.
Sen beni seviyor musun Ada?
Bir şey düşünüyor musun ileride? Bir hayalin var mı benimle ilgili?
Ben bu soruları cevaplamaya hazır değilim Diyar.
Verme.
Cevap falan verme. Sen de git.
Annem gitti. Babam zaten malum, yok.
Git, ben bakarım başımın çaresine. Sen de git hadi. Tamam mı?
Diyar. Bak, ben senin annen değilim.
Ben senin baban da değilim.
Benden onların boşluklarını doldurmamı bekleyemezsin.
Onların vermediği cevapları benim vermemi bekleyemezsin.
Eyvallah.
Yapma.
Ne yapmayayım? [ağlar]
Gitme.
Herkes gitti, sen gitme Ada.
[umutlu ezgiler çalar]
Sevgi? Sevgi! Telefonum yok ya! Telefonumu gördün mü?
Ya, gel buraya. Gel, gel! Buraya gel. [güler]
Sevgi, ne yapacağız? Ya kimse gelmezse? İlk günden rezil olacağız ya!
Bir sakin olur musun?
Leyla bütün dünyaya haber verdi. Orası dolacak taşacak, sen hiç merak etme.
Ay, inşallah.
Şey, Ada hastanedekilere haber verecekti. Yalan mı oldu o iş?
Niye çağırsın canım hastanedekileri? Zaten kızı kovmuşlar!
İyi madem.
Hadi, geç kaldım.
Teşekkürler sevgilim.
-Hadi eyvallah. -Telefon!
Hah. Hadi görüşürüz.
Fiko?
Hı?
-Çok seviyorum seni. -Oy, ben sana kurban olurum.
Hii! Yok kurban olmak falan, tamam mı? Hadi bol şans. Hadi.
-Kurban olmak yok. -Yok.
Çok sevmek var. Sevgili Sevgi'm.
[kapı kapanır]
[Fiko] Leyla! Hadi, hazır mısın ya? Geç kalıyoruz.
Ay, bir saniye Fiko ya!
Ay, şu hâle bak, inanamıyorum ya!
Ne Ada var yanımda ne de Sevgi.
Yemin ediyorum, eğer beni bunlar yalnız bırakırsa var ya…
Ne bakıyorsun sen bana?
Çok güzelsin.
Sırası mı şimdi?
Leyla, sen hep ne dersin?
Ne dermişim?
Her şey güzel olacak.
Hıı.
Mavi'nin sütleri dolapta.
Eğer bir şey olursa beni mutlaka ara, tamam mı?
Sarp! Sarp!
Hadi yetiş, çıkıyorum ben!
[umutlu ezgi çalar]
[coşkulu müzik çalar]
Hoş geldiniz, sefalar getirdiniz.
İstediğiniz yere oturun, servisimiz başlayacak.
-Abi, içeride su patladı. -Ne diyorsun?
Ha siktir. Ha sik…
Oğlum, şimdi mi haber veriyorsunuz ya? Bez ver, bez ver!
Merhaba, hoş geldiniz.
Çok teşekkürler, çok sağ olun.
Hah, böyle geçin.
Oo.
Hoş geldiniz, sefalar getirdiniz.
Biraz daha geç kalsaydınız kafanızı kıracaktım.
Çok güzel olmuş.
Gerçekten mi?
[gülüşmeler, sevgi nidaları]
-Çok güzel görünüyor. -Yaşasın!
-Sen de çok güzel olmuşsun. -Teşekkür ederim.
Geçti mi siniriniz? İkinizin de.
-Sizi yeteri kadar özleyince benim geçti. -Ya…
-Tadını çıkar. -İçim rahatladı.
[Ada] Dur, yeter.
-[Sevgi] Fiko. -Sevgilim, hoş geldin.
-Ada, hoş geldin. -Hoş buldum canım.
-Leyla! -Hoş geldiniz, merhaba.
-Merhaba, hoş geldiniz. -Merhaba, hoş geldiniz.
-[konuk] Merhaba. -İstediğiniz yere.
Sıçtık. Su borusu patladı.
-Ne? -Mutfaktaki boru patladı.
Ne diyorsun?
-Senin Erdem anlar mı? -Bilmiyorum. Ne yapıyorsan yap, hallet.
-Sen ilgilen, ben bakacağım. -Tamam.
Hey Allah'ım… Hoş geldiniz.
Oğlum, çarpılacaksınız ya!
-[Eva] Merhaba! -[Leyla] Hoş geldiniz!
-Selam canım. -Selam.
-Davetin için sağ ol. -[Leyla] Aa.
-Selam. Hoş geldin. -Selam.
Deminden beri seni arıyorum.
-Selam. -[Sevgi] Selam.
Selam.
Cicoşum.
-Muko! Aşk böceğim! -[Muko] Canım!
Canım, hayırlı olsun. Oy.
-Hoş geldin. -Hoş bulduk.
-Ay, ojelerin çok yakışmış. -[hevesle] Ah.
-Ay, seni yerim. -[kahkaha atar]
Rezil olacağız, valla rezil olacağız.
-Merhaba. -Hoş geldiniz!
-Hoş bulduk. -Hoş bulduk.
Ay, canımsın. Siz de çok hoşsunuz.
Selim, mutfakta boru patladı.
-Dur, ben bakayım. -[Leyla] Evet.
Canım, orta masadayız.
-[Yeşim] Görüşürüz. -Görüşürüz, geleceğim ben.
Toprak, sen de mi geldin?
-Gelmese miydim Leylacığım? -[Leyla] Ay, yani… N'aber?
-İyi, sen? -Benden de iyilik, sağ ol canım.
-[Fiko] Kardeşim. -Fiko.
-Hoş geldin. -Hoş bulduk.
Teşekkür ederim geldiğin için. Özellikle böyle bir durumda.
Tabii geleceğim, o kadar uğraştın. Hayırlı olsun.
-Gel yerini göstereyim. -Tamam.
[dudaklarını oynatır]
-[Muko] Bunlar nasıl? -[Sevgi] Çok güzel.
-Merhaba. -Merhabalar. Merhaba.
-Hoş geldin. -[Toprak] Hoş bulduk.
-Fiko çağırdı, bir şey diyemedim. -Haklısın cicoşum.
Yalnız var ya, Diyar da gelirse kadro tamam.
Yıldızlar geçidi. [güler]
[duygusal müzik çalar]
-Diyar gelmez. -Ne oldu? Kötü bir şey mi oldu?
İyi misin sen?
İyiyim.
Üzgünüm biraz.
-Konuşalım, tamam mı bunu sonra? -Hı hı, konuşuruz.
Afiyet olsun.
-Ne yaptınız? -Şş.
Geçici bir çözüm bulduk ama başımıza iş açacak bu.
Ay, ne diyorsun ya.
Zaman abi geldi.
-Hoş geldin. -Hoş bulduk.
-Nasılsın? -İyi, sen?
-Yerini göstereyim. -Sağ ol.
-Ay, Zaman abi, hoş geldiniz. -Hoş bulduk.
-Leylacığım, ne güzel olmuş burası. -Ay, çok teşekkürler.
-Çok teşekkür davetin için. -Rica ederim, iyi ki geldiniz.
Ben de çok sevindim gelebildiğime. Mavi Hanım nasıl?
-Yanına gidiyorum, görürsünüz. -Tamam.
-Hoş geldin. -[Fiko bardağa vurur]
-Nasılsın? -İyi, sen nasılsın?
[Fiko] Sevgili misafirler…
Sevgi, "Benden başka kimseye teslim etmeyin" demiş.
Tamam, teşekkür ederim.
Şimdi ikimiz adına
ortağım Leyla bir konuşma yapacak.
[neşeli ezgiler çalar]
Hoş geldiniz.
Iı… Fiko ve ben aylar öncesinde bir niyet koyduk,
Eleni'nin meyhanesini açmak için.
Ben istedim ki
hiç tanımadığım ve yıllar öncesinde aramızdan ayrılan
rahmetli Giritli Eleni'nin anısını yaşatalım.
Hem çok güzel muhabbetlerimizin olduğu
hem de Fiko'nun şahane lezzetlerini tadabileceğimiz
bir mekânımız olsun.
Öncelikle tabii ki Fiko'ya
beni aylarca beklediği için
ve bu güzel ortaklığı için
çok teşekkür etmek istiyorum.
[herkes alkışlar]
Selim'e çok teşekkür etmek istiyorum.
Burası bir harabeyken bu hâle getirdi, bizim mimarımız oldu.
Çok teşekkürler ona.
Ve sevgili eşim Erdem'e çok teşekkür etmek istiyorum.
[herkes alkışlar]
Ve tabii ki special thanks
benim can dostlarıma, kardeşlerime, aileme,
Ada ve Sevgi'ye gelsin.
Çok teşekkür ediyorum kızlar.
Sizi çok seviyorum. Siz olmasaydınız ne yapardım, bilmiyorum.
Her zaman bana cesaret ve ilham verdiniz.
Sizi çok seviyorum!
[gergin tonlar çalar]
Eleni'nin Meyhanesi'ne hoş geldiniz!
[duygusal müzik çalar]
[müzik devam eder]