(คอเคซัส ค.ศ. 1860)
พวกรัสเซียมากันแล้ว เตรียมตัวให้พร้อม
เราต้องออกเดินทาง
เตรียมตัวให้พร้อมๆ
เร็วเข้า บอกให้เร็วๆ ไง
เร็วเข้า
เอานี่ไปด้วย เร็วเข้า
เตรียมนี่ให้พร้อมนะ
เราจะหาทางกลับมาแล้วรับแม่ไปทันที ที่เราปลอดภัยในอิสตันบูลแล้วนะคะ
กลับมาอย่างปลอดภัยนะ
เร็วเข้า
คนที่ถูกทิ้งไว้ในช่วงที่พลัดถิ่น
คนที่เฝ้ารอข้างหน้าต่างชั่วชีวิต
รอให้ลูกหลานกลับมารับไป
รอคนที่ไม่เคยกลับมา อาจเป็นสาเหตุความทรมานที่ใหญ่ที่สุดของเรา
(ฉัน… คนใหม่)
อาด้า นี่ใครน่ะ
มาทำอะไรที่นี่ โทพรัค
- ตอบผมสิ เขาเป็นใคร - ก็บอกว่าชื่อดิญาร์ไง
- ฉันคุยกับอาด้าอยู่ - ฉันก็เหมือนกัน นี่ใครน่ะ อาด้า
- ขอฉันเข้าบ้านก่อนนะ - คุยกันหน่อยได้ไหม อาด้า
หูหนวกเหรอ เธอบอกว่าอยากเข้าบ้านไง
- รู้อะไรไหม ไอ้หนู - อะไรนะ
- มีอะไรเหรอ - ให้ผู้ใหญ่คุยกันเถอะ
- ถ้าไม่ยอมล่ะ - ฉันจะฆ่าแก
- เออ ก็เอาดิ - ได้สิ
เขาเป็นลูกชายของคุณซามาน
"ลูกชายคุณซามาน" เหรอ
- ไว้คุยกันทีหลังได้ไหม - ได้สิ
เอางั้นละกัน
ผมรู้ว่าเขามีลูกนะ แต่เขาไม่เคยพูดถึงเลย
แต่ทำไมเขาถึงอยู่นี่ล่ะ
คุณนั่นแหละทำไมถึงอยู่ที่นี่
- ทัวร์คุณล่ะ - ก็ยังทัวร์อยู่ ผมขอพักมา
ผมคิดถึงคุณ
โทพรัค อย่าทำแบบนี้
คุณจะไปแล้วกลับมาตามใจชอบ
แล้วหวังว่าฉันจะรอคุณเสมอไม่ได้นะ
ถ้าผมอยู่ที่นี่ล่ะ
ถ้าผมเป็นคนแบบที่คุณต้องการ คนที่อยู่เคียงข้างคุณล่ะ
มาพูดทำไมเอาตอนนี้
หือ ฉันคิดว่าฉันไม่เคยพอใจ เพราะเอาแต่จ้องจับผิดคุณซะอีก
- มาพูดทำไมตอนนี้ โทพรัค - คุณพูดถูก
ผมไม่เคยมีเวลาให้คุณ
ผมหาสมดุลระหว่างคุณกับลูกไม่ได้ แต่ผมจะพยายาม
ผมจะทำเต็มที่
มันไม่เกี่ยวกับโฟลร์หรอก
และไม่ใช่เพราะคุณไม่มีเวลาให้ฉันด้วย
งั้นมันอะไรล่ะ
บางครั้งการใช้เวลาแค่หนึ่งชั่วโมงกับใครสักคน
ก็นำมาสู่การแบ่งปัน อะไรที่มีความหมายลึกซึ้งจริงๆ
โดยไม่ต้องใช้เวลาทั้งปีกับคนคนนั้น
คุณไม่รู้สึกเหงา
และไม่จำเป็นต้องฝืนตัวเอง
หรือเรียกร้องอะไร
ทุกอย่างมันเกิดขึ้นเอง
เราไม่เคยมีเรื่องแบบนั้นเลย โทพรัค
มันไม่ใช่ความผิดใคร ฉันก็ทำให้คุณรู้สึกแบบนั้นไม่ได้เหมือนกัน
ยอมรับเถอะ มันไม่ได้ผลหรอก
เราไปกันไม่รอด
เด็กนั่นไม่ใช่แค่ลูกคุณซามานใช่ไหม
ไม่ใช่
ยังไม่ถึงเดือนเลย
การรอมันยากนักเหรอ อาด้า
การรอมันไม่ยากหรอก
ที่ยากคือการรู้ว่า สิ่งที่ฉันรอมันไม่มีวันเป็นจริง โทพรัค
ฉันนึกภาพไม่ออกเลย ว่าโทพรัคจะรู้สึกยังไง
แต่มีอย่างอื่นที่ทำให้ฉันทึ่งนะ
รูปวาด
มันวาบหวิวปะ
จากเรื่องทั้งหมดที่ฉันเล่าไป เธอสนใจแค่ตรงนั้นน่ะเหรอ
สนแล้วจะทำไม
แล้วฉันไม่อยากจะย้ำเธอนะว่า
อาด้าต้องทำใจนานแค่ไหน กว่าจะลืมเรื่องที่เจอส้นสูงสีแดงในบ้านเขาได้
ไม่ต้องห่วง เขาจะผ่านไปได้
ไม่เหมือนกันนะ ที่รัก
ตอนนั้นเราคบกันนานมาก
- แล้วตอนนี้ล่ะ เราเลิกกันละ - มันก็เหมือนกันแหละ
เขาเพิ่งไปเองไง
ก็ไม่แปลกที่เขาจะรู้สึกว่าโดนนอกใจ
ก็เหมือนกับเซลิม พวกเขามีความรู้สึกนะ
เวลาเจอผู้หญิงที่ตัวเองรักอยู่กับคนอื่น
ก็จะพังสุดๆ เลย
งั้นเวลาอยู่กับผู้หญิงที่รัก ก็อย่ามองเธอเป็นของตายสิ
ฉันผิดเหรอ เลย์โลช
แล้วทำไมเธอถึงพยายามปกป้องพวกเขานักเนี่ย
ให้ตาย
เอาโบเร็กมาเสิร์ฟครับสาวๆ ผมจะวางไว้ตรงนี้นะ
- เอร์เด็ม - มันร้อนนะ
คุณทำโบเร็กเหรอ
ใช่ ผมได้สูตรมาจากมูโค่น่ะ
อร่อยนะ หวังว่าคุณจะชอบกัน
เราต้องชอบแน่ๆ
แต่ใกล้ถึงเวลาอาบน้ำของมาวีแล้วนะ
ใช่ ไม่ต้องห่วง ผมจะจัดการทันที
- ไปจัดการซะนะ ที่รัก - ทานให้อร่อยนะสาวๆ
น่ารักจังเลยค่ะ
- ไม่มีปัญหาครับ - ขอบคุณมาก
- เขาไม่ได้เอาจานมาด้วยแฮะ - นี่มันไร้สาระสิ้นดี
ขาดแค่ใส่ผ้ากันเปื้อนมาด้วยนะเนี่ย
ที่รัก ฉันรับใช้เขามาหลายปี
คิดว่าแค่โบเร็กกับน้ำชานี่มันมากไปเหรอ
แล้วเธอจะเอาไงกับคุณซามานล่ะ
ไม่ทำอะไรทั้งนั้น
แต่คงเชื่อสิ่งที่เขาพูดไม่ได้อีกแล้ว
สอนลูกคนอื่น ลูกตัวเองไม่รอดงั้นสิ
- ฉันพยายามเงียบอยู่ แต่ทำไม่ได้ - หยุดเถอะ
แล้วดิญาร์ล่ะ
พวกเธอมีบางอย่างที่พิเศษ แต่เธอกลับโยนเขาทิ้งไป
แล้วฉันล่ะ เลย์ล่า
ฉันต้องโกรธคุณซามานกับดิญาร์อยู่แล้ว
เพราะฉันรู้สึกเหมือนถูกหลอกไง
อยู่ดีๆ ทุกคนก็เป็นผู้เชี่ยวชาญกับชีวิตคนอื่น
จัดการชีวิตตัวเองก่อนเหอะ
เจ็บจี๊ดเลย
คำพูดมันเชือดเฉือน เจ็บจี๊ดจนอยากร้องไห้เลยเนี่ย
บอกฉันสิ ชีวิตฉันมันไม่ดีตรงไหนเหรอ
เธอคืนดีกับผู้ชาย ที่เคยแช่งชักหักกระดูกตอนคลอดมาวี
ถ้าเรื่องมันซ้ำรอยเดิม ก็อย่าร้องไห้ซมซานหาเราแล้วกัน
- รู้ไหมว่าฉันมีลูกสองคน - ถ้างั้นก็ไม่เป็นไรเหรอ
- เออสิ - หยุดตะโกนใส่กันซะที
- หนาวเหรอ - ไม่ ฉันไม่เป็นไร
แน่ใจเหรอ
- ฉันสบายดี - ได้ไปนัดติดตามผลไหม
- ไปแล้ว ไม่เป็นไรน่า - ตั้งสติซะที
- ไม่ได้ไปแน่เลย เธอโกหก - เธอต้องไปนะ
- มาเลย ไปกันเถอะ - ปล่อยฉันนะ
- เธอพลาดนัดติดตามผลไม่ได้นะ - ฉันไม่ไปไหนทั้งนั้น
พอได้แล้ว เลิกกวนประสาทฉัน เพื่อจะได้ลืมปัญหาของตัวเองที!
- เธอต้องการแบบนั้นเหรอ - ใช่
ก็ได้
จะไปไหน จะไปไหนน่ะ อาด้า
ไปที่ที่จะไม่ต้องกวนใจเธอสองคนไง
ฉันนึกว่าเราหยุดวิ่งหนีปัญหาแล้วซะอีก
ปล่อยเธอไปเถอะน่า อย่างกับฉันต้องการคนมาดูแลงั้นแหละ
- เธอก็ด้วยเหรอ - ฉันเบื่อเต็มที
เธอสองคนรู้ไหมว่าอีกสามวันก็จะเปิดร้านแล้วนะ
สาวๆ
เยี่ยมมาก สาวๆ บราโว่!
- พ่อคะ - ไง
มานี่มา
สวัสดี
ลูกรัก ไม่เป็นไรนะ
ไม่เป็นไร
แม่ พ่อ อาด้า
- แม่ - นี่ เซฟกี
แม่ชงชาน่ะ
ลงมาจิบชากับแม่สักแก้วสิ
แม่มีเรื่องจะบอก
ได้สิ ลงไปก่อนเลยนะเดี๋ยวหนูตามไป
- อย่าให้รอนานนะ - โอเคค่ะ
(38.3 องศาเซลเซียส)
แม่คะ
แม่
- เซฟกี - หือ
รูปเดียวของเขาที่แม่มี
แม่ไม่กล้ามองมันเลย
แต่ลูกสมควรได้เห็น
นี่พ่อหนูเหรอ
นั่นบ้านเกิดเขา
พ่อเขาถ่ายรูปนั้น
หลังจากถ่ายแล้ว พวกเขาก็ต้องออกจากบ้านเกิด
อารัมไม่อยากไป
แล้วเขาก็ไปทำงาน ที่ร้านเครื่องประดับในอิสตันบูล
หลังจากที่เขาตาย…
เขาก็ถูกฝังอยู่ที่บ้านเกิด
แม่ไม่เคยไปที่นั่น แต่อารัมชอบที่นั่นมาก
หนูเหมือนพ่อไหม
ตาลูก รอยยิ้มลูก…
และความดื้อรั้นของลูก
มันทรมานมากเลย
แม่ทำใจไม่ได้อยู่หลายปี
แล้วฮาลิลก็มาตายอีก
แล้วลูกก็ป่วย
แม่กลัวว่าจะเสียลูกไปอีกคน
แต่ไม่กล้าพูดอะไร
ไม่กล้าบอกลูกอยู่หลายปี
ยกโทษให้แม่นะ
แม่คะ
มองหนูนะ
ความฝันที่แม่ติดไว้ในห้องน่ะ
หนูอยากให้แม่ทำมันให้เป็นจริงให้หมดเลยนะ
เห็นไหม ตอนนี้หนูไม่เป็นไรแล้ว
แม่ไม่ต้องเป็นห่วงหนูแล้วนะ
แม่ไปทุกที่ที่อยากไปได้เลย
ทำอะไรที่อยากทำ
แม่เองก็มีชีวิตได้แค่ครั้งเดียวเหมือนกันนะ
สัญญานะ
สัญญาจ้ะ
- นี่ เซฟกี - แม่
แม่ทาเล็บสีแดงด้วยได้ไหม
น่ารักจังเลย
แม่ทาเล็บสีแดงได้อยู่แล้วสิ
ทาลิปสีแดงก็ยังได้
แม่อยากทำอะไรแบบนั้นเหรอ
นอนสักหน่อยไหม
นี่
ไง
ฉันเคยไปบ้านคุณซามานมาด้วย
มันน่าสนใจดีนะ
มันแค่…
ทำให้ฉันได้เข้าใจอะไรเกี่ยวกับตัวเองด้วย
ฉัน… ขอโทษจริงๆ
ถ้าฉันทำให้ชีวิตคุณยุ่งยากนะ โทพรัค
ขอโทษจริงๆ
ผมเองก็ขอโทษ
ที่ผมบังคับให้คุณมาอยู่ที่นี่
คุณไม่ต้องอยู่ที่นี่แล้วก็ได้นะ
เรากลับไปเนเธอร์แลนด์ เมื่อไหร่ก็ได้ที่เราต้องการ
เดี๋ยว ทำไมล่ะ
แล้วค่ายเพลงล่ะ คอนเสิร์ต และทุกอย่างๆ ล่ะ
ช่างหัวมัน
ช่างหัวมันเหรอ
นี่เกี่ยวกับอาด้าไหม
ฉันรู้ว่าเธอไปคบคนอื่นแล้ว คุณอยากกลับไปเพราะแบบนี้เหรอ
- คุณจะรู้ได้ยังไงว่าผมต้องการอะไร - นี่ เลิกโทษฉันสักที
คุณจะลากเราไปที่โน่นที่นี่
ตามความสัมพันธ์กับอาด้าไม่ได้นะ
โฟลร์ต้องการความมั่นคง
และคุณต้องหยุดได้แล้ว โทพรัค
- หยุดอะไร เอวา - คุณกำลังทำลายชีวิตตัวเองนะ ให้ตายสิ
คุณติดแหง็กอยู่กับผู้หญิงคนนี้ ตั้งแต่ที่ฉันรู้จักคุณมา
คุณเกือบปฏิเสธโฟลร์ตอนที่ฉันท้องแก
คุณเอาแต่ทำเรื่องเดิมๆ ซ้ำไปซ้ำมา
วงจรเดิมๆ เส้นทางเดิมๆ
คุณปฏิเสธความรับผิดชอบ
และคุณทำแบบนั้นไม่ได้
ตั้งสติหน่อย
โฟลร์ต้องการพ่อ
ซาร์พ
เลย์ล่า เงียบๆ หน่อยสิ ผมเพิ่งกล่อมให้มาวีหลับได้
ซาร์พอยู่ไหน
อยู่ในห้องเขา ทำการบ้านภาษาอังกฤษ
ช่วงนี้เขาชอบภาษาอังกฤษมาก เพราะจะได้เอาไปคุยกับโฟลร์
พ่อโรมิโอตัวน้อย
ไหม้หมดเลย
ไม่นะ ทำไมถึงเป็นแบบนี้ล่ะ
คุณทำอาหารจริงๆ เหรอเนี่ย
ข้าวกับถั่ว
ของโปรดฉันเลย มีเซชิกด้วยไหม
แน่นอน ผมใช้กรีกโยเกิร์ต กับสะระแหน่สดๆ ทำเลยนะ อยากกินไหม
วันนี้เป็นยังไงบ้าง
ฉันใช้เงินทั้งหมดที่มีไปกับร้านเหล้า
ถ้าทุกอย่างไม่เป็นไปตามแผน ฉันก็ไม่รู้ว่าต้องทำยังไงต่อ
ถ้าแม่ฉันเกิดพูดถูก และฉันทำไม่ได้จริงๆ ขึ้นมา…
ใจเย็นๆ
เลย์ล่า ไม่ว่าคุณหยิบจับอะไร มันก็มหัศจรรย์ไปทุกอย่าง
โอเคไหม
เรามาชิมอาหารกันดีไหม
เอาสิ
- ยังร้อนนะ ระวังด้วย - ไม่เป็นไร
ว่าไง อร่อยจริงๆ
สุดยอดเลย
ใส่เกลือได้เป๊ะมาก
นี่ เอร์เด็ม
ฉันน่าจะให้คุณมาทำงานในครัวนะ
ให้ผมทำงานบนเตียงดีกว่าไหม
คุณยังไม่ได้ขึ้นเตียงกับฉันจ้ะ
ตลอดไปเหรอ
เห็นไหม แค่นี้ก็ตีตนไปก่อนไข้แล้ว
แต่ผมทำงานหนักมาหลายอาทิตย์ เหมือนเป็นเกอิชาของคุณเลยนะ
ทำอาหาร ดูแลสวน คอยดูแลเด็กๆ
ผมไม่ไหวแล้ว
ฉันจะไปอาบน้ำ
เลย์ล่า
แม่
ทำอะไรน่ะ
แม่กำลังเต้นอยู่ ลูกรัก
แม่เต้นอยู่
ลูกมาทำอะไรที่นี่ ไปเร็ว
มานี่ๆ ไหนดูซิว่า ลูกเรียนภาษาอังกฤษยังไงบ้าง
เก่งภาษาอังกฤษซะด้วย
(11. ฉันจะสารภาพเซลิมเรื่องนั้น 12. ฉันจะไปหาหลุมศพพ่อ)
ฉันลบอดีตไม่ได้
มือฉันสกปรก
มีเส้นทางอยู่ข้างหน้า
แต่เมฆหมอกปกคลุม
หัวใจคนจะแตกสลายได้กี่หน
ตกหลุมเดิมซ้ำแล้วซ้ำเล่าหรือไร
รับไปอย่างโอนอ่อนหรือขับไล่ฉันให้ไกล
ทำร้ายฉันด้วยความรักของเธอ
ฉันลบอดีตไม่ได้
มือฉันสกปรก
มีเส้นทางอยู่ข้างหน้า
แต่เมฆหมอกปกคลุม
หัวใจคนจะแตกสลายได้กี่หน
ตกหลุมเดิมซ้ำแล้วซ้ำเล่าหรือไร
รับไปอย่างโอนอ่อนหรือขับไล่ฉันให้ไกล
ทำร้ายฉันด้วยความรักของเธอ
ฉันอยู่นี่ ยืนอยู่ตรงหน้าเธอ
เห็นแก่สายฝน อย่าได้ตัดรอน
โลกโหดร้ายเกินใจรับไหว
ชีวิตที่ไร้เธอคงจบสิ้นกัน
ฉันอยู่นี่ ยืนอยู่ตรงหน้าเธอ
เห็นแก่สายฝน อย่าได้ตัดรอน
โลกโหดร้ายเกินใจรับไหว
ชีวิตที่ไร้เธอคงจบสิ้นกัน
เอาละ คุณเป็นยังไงบ้าง
ฉันรออยู่
อาจเป็นการพลัดถิ่น
แล้วมีใครบางคนถูกทิ้งเอาไว้นะ
เลือกคนมาแทนการรอคอยสิ
เชิญครับ
มัษนาวีเขียนไว้ว่า
"ร่างกายเป็นเพียงภาชนะของวิญญาณ
แต่พวกเจ้าจะมองไม่เห็นวิญญาณ"
"ดังนั้นจงตัดสินวิญญาณ ด้วยการกระทำของร่างกาย"
และไอน์สไตน์เคยกล่าวไว้ว่า
"ทุกอย่างคือพลังงาน
และล้วนเป็นเช่นนั้น"
เมื่อคุณปรับคลื่นความถี่ ให้ตรงกับความจริงที่คุณต้องการ
คุณก็จะได้รับความจริงนั้นมา
เข้ามาสิคะ
ป้าคะ
พวกเขาไม่กลับมาแล้ว เลิกรอเถอะค่ะ
ตอนนี้ป้าก็เหมือนแม่ของหนู
ยิ้มให้หนูเห็นอีกสักครั้งนะคะ
เดี๋ยวพวกเขาก็กลับมา
และมารับฉันไปด้วย
พวกเขาแค่ทิ้งฉันไว้ที่นี่ก่อน
พวกเขาจะกลับมา
พวกเขาแค่ทิ้งฉันไว้ที่นี่ก่อน
ดูเธอสิ
บอกพวกเขา
"ฉันเห็นพวกเธอแล้ว"
ฉันเห็นพวกเธอแล้ว
"ฉันก็เหมือนพวกเธอ"
ฉันก็เหมือนพวกเธอ
ฉันได้แต่เฝ้ารอคนที่รักกลับมา
ฉันเป็นคนที่ถูกทิ้งเอาไว้ ถูกทอดทิ้งและแปลกแยกเสมอ
เธอไม่ได้ไม่เป็นที่ต้องการ
ถูกทอดทิ้ง
หรือแปลกแยก
เธอก็เหมือนเรา
ระหว่างการพลัดถิ่น เพราะสภาพแวดล้อมมันลำบากมาก
พวกเขาจึงทิ้งคนแก่เอาไว้ที่บ้านตามลำพัง
หรือไม่ก็ให้ครอบครัวอื่นย้ายเข้ามาดูแล
แต่ว่า...
ไม่ว่าสถานการณ์จะเป็นอย่างไร
คนแก่ที่ถูกทิ้งไว้ข้างหลัง
ก็จะเฝ้ารอคนที่จากไป
จนลมหายใจสุดท้าย
ฟังนะ โทพรัค
ลองปลูกต้นอ่อน
ในนามของบรรพบุรุษของตัวเองดู
พวกมันจะได้หยั่งราก
แล้วหายใจ ณ ที่ตรงนั้น
มันจะดีขึ้น
ถ้าคุณไปดินแดนนั้น เพื่อเป็นเกียรติแก่บรรพบุรุษ
เอาละครับ
คุณหยุดได้ด้วยการก้าวก้าวหนึ่ง
ขอบคุณทุกคน
นี่เป็นรอบสุดท้ายของวันนี้
วันนี้คุณได้ทำสิ่งดีๆ เพื่อตัวเองแล้ว
ให้รางวัลตัวเองด้วยนะครับ
"ถ้าเกิดว่ามีวิธี
ที่ทำให้เรานึกต้นเหตุที่เป็นไปได้ออก และได้ประจักษ์กับมรดกของตัวเอง
มันยุติธรรมแล้วเหรอที่เราจะเมินเฉยต่อมัน แค่เพราะไม่สามารถพิสูจน์ได้ทางวิทยาศาสตร์"
เยี่ยมไปเลย ฉันว่าคุณควรตีพิมพ์นะ
- คุณคิดอย่างนั้นเหรอ - แน่นอน
ฉันเคยเห็นกับตา คุณอธิบายมันดีไปกว่านี้ไม่ได้แล้ว
สมบูรณ์แบบและชัดเจน
นึกว่าคุณจะไม่ไปหาคุณซามานอีกแล้วซะอีก
คือ… ฉันหยุดคิดถึงวันนั้นไม่ได้เลย
คุณรู้ไหมล่ะว่าฉันโตมาในบ้านเด็กกำพร้า
- ไม่ - ไม่มีใครรู้
พวกเขาทิ้งฉันตั้งแต่ยังเป็นทารก
คือมัน…
มันเหนือจริงมาก
- เราไม่ควรพูดถึงมันสินะ - พักหนึ่งน่ะ
โอเค คือมันส่งผลกระทบต่อฉันน่ะ ฉันอาจจะบอกคุณทีหลัง
คานัน ฉันมีเรื่องจะขอร้อง
ฉันไม่แน่ใจว่าจะบอกยังไง แต่…
บอกฉันมาเถอะ
ฉันต้องดูผลแล็บล่าสุดของเซฟกี
คุณช่วยฉันได้ไหม
เซลิม ขอบคุณมากนะ ทั้งหมดนี้เป็นเพราะคุณแท้ๆ
ไม่เป็นไรหรอก ถ้ามีอะไรผิดพลาดก็บอกนะ
- ฟิโค่ คุณพอมีเวลาไหม - ครับ หัวหน้า
ว่าไง สาวน้อย คุณจัดการเรื่องใบอนุญาตได้ไหม
ดูเอาเองสิว่าฉันจัดการได้ไหม
- เราพร้อมเปิดร้านแล้ว - เยี่ยม
- นี่ เซลิม - หือ
- ขอคุยด้วยหน่อยได้ไหม - แน่นอนสิ
ไม่ๆ ไปเดินเล่นกัน
ได้สิ ไปกันเถอะ
ฟิโค่!
แล้วเจอกัน
ว่ามาสิ
ฉันเคยแอบชอบคุณตอนมหาวิทยาลัย
ผมไม่เข้าใจ
เข้าใจอะไรล่ะ ตาโง่
ฉันเคยแอบชอบคุณอยู่ห้าปีตอนมหาวิทยาลัย
พอเลยนะ อย่าไร้สาระน่า
ล้อเล่นใช่ไหม
เปล่าเถอะ
ฉันไม่ได้บอกพวกสาวๆ ด้วยซ้ำ
เดี๋ยวก่อน หยุด เดี๋ยวๆ
แน่นอนสิ
คุณไม่เคยมีแฟนเลยตอนเรียนมหาวิทยาลัย
คือว่า… เพราะงั้นเหรอเนี่ย
ทำไมไม่บอกผมล่ะ
ว่าอะไรล่ะ เซลิม
คุณสนใจแต่อาด้า
ฉันเลยต้องเก็บความรักไว้เป็นความลับ
ฉันมีไดอารี่เก็บเอาไว้
แล้วก็เคยเขียนจดหมายรักในนั้นด้วย
เอาแต่ต่อบทสนทนากับคุณในหัว
ทั้งหมดที่เราคุยกัน
มันวิเศษมากเลยนะ
แต่ก็เจ็บปวดด้วย
เซฟกี ฟังนะ
ผมไม่รู้เลย
ผมคิดไม่ถึงเลยด้วย
- ถ้าเกิดตอนนั้นผมทำคุณเจ็บปวด… - อย่าไร้สาระน่า คุณไม่รู้หรอก
แต่มาบอกผมตอนนี้ทำไม ผ่านไปตั้งกี่ปีแล้ว
ทำไมฉันถึงมาบอกตอนนี้เหรอ
ฟังนะเพื่อน
คุณยังสนใจแต่อาด้า
ตอนนั้นคุณมองข้ามกันไป ไม่เป็นไร
แต่ตอนนี้คุณก็มองข้ามเยชิมด้วย
คุณก็ควรมีความสุขเหมือนกันนะ
ฉันพูดจริงนะ คุณก็สมควรได้รับความรักเหมือนกัน
ขอบคุณ
ผมนี่มันโชคดีจริงๆ เลย
สาบานได้
ผมดีใจที่มีคุณ ดีใจที่เป็นเพื่อนคุณนะ
ยินดีต้อนรับ คุณซามาน
เรามาทำเอกสารกันต่อได้ไหม ผมจะได้ไปจากที่นี่ซะที
นี่
แค่เอาไปเซ็นที่สำนักงานก็จบ
ว้าว
ขอบคุณ
ทั้งที่ไม่เคยอยู่ในชีวิตผม แต่ทำไมถึงยังทำลายชีวิตผมได้อีกนะ
อาด้าไล่ผมออกมา
รู้ไหมว่าทำไม
เพราะผมคือ "ลูกคุณซามาน"
ผมรักษาผู้หญิงไว้ไม่ได้ คุณซามาน
คุณมีวิธีแก้ไหม
มานี่
ฉันอยู่ตรงนี้เสมอ
ฉันจะเป็นพ่อให้แกตรงนี้เสมอ
แต่มันไม่จริง
พ่อไม่เคยเคียงข้างผมเลย
คุณไม่รับสายผม ผมก็เลยตัดสินใจมาหา
คุณโกรธ
ความไว้ใจในตัวผมสั่นคลอน
และคุณผิดหวัง
เกือบปีแล้วนะคะ
ฉันใช้เวลาหนึ่งปี พยายามเดินตามเส้นทางนี้ไปกับคุณ
ลาออกจากโรงพยาบาล
ทำลายอาชีพของตัวเอง
ทุกอย่างที่ฉันได้เห็นเมื่อไม่นานนี้
แตกต่างจากสิ่งที่คุณบอกฉันอย่างสิ้นเชิง
ถ้ารากเหง้าและครอบครัวเรามันสำคัญมาก
ทำไมคุณถึงไม่เคียงข้างดิญาร์ล่ะ
นิลือเฟอร์
เราเจอกันที่อังการา
ผมเพิ่งเป็นแพทย์ประจำบ้านปีแรก
เธอเรียนศิลปะอยู่
เธอเป็นคนไข้ของผม ผมหลงรักเธอแทบบ้า
เราแต่งงานกัน
แล้วเราก็ย้ายมาที่นี่
นิลือเฟอร์เปิดร้านเล็กๆ ร้านนึง
เธอมีความสุขมาก และผม…
ผมนึกว่าความสุขนั้นจะคงอยู่ตลอดไป
(เวิร์กช็อปศิลปะดิญาร์)
แต่นิลือเฟอร์ล้มป่วย
ความดันโลหิตสูงชนิดไม่ทราบสาเหตุ
การตั้งครรภ์คือความเสี่ยง
อาจารย์ทุกคนแนะนำให้เราทำแท้ง
แต่นิลือเฟอร์ไม่ยอมเสียลูกไป
เธอเลยเลือกที่จะเสี่ยงชีวิตแทน
วันที่เธอจากไป ผม…
สูญเสียจิตวิญญาณ
สูญเสียศรัทธา
ผมดูแลดิญาร์ไม่ได้
พี่สาวผมเลยเข้ามาช่วย เธอเป็นคนเลี้ยงดิญาร์มา
และเมื่อเขาโตขึ้น เขาก็เริ่มดูเหมือนแม่ของเขามาก
จนเหมือนผมต้องเจ็บปวด
กับการเสียเธอไปซ้ำแล้วซ้ำอีก
เพราะอย่างนั้น…
ผมเลยมาสู่เส้นทางนี้
ทำไมผมถึงช่วยนิลือเฟอร์ไม่ได้
มีวิธีอื่นอีกไหมที่จะทำให้เธอยังมีชีวิตอยู่
ผมทำมากกว่านี้ได้ไหม หรือว่าช่วยเธอน้อยไปหรือเปล่า
ผมอยากเรียนรู้และเข้าใจทุกอย่าง
ผมไปเป็นอาสาสมัครที่แอฟริกา
และเรียนรู้วิธีใช้พืชเพื่อรักษาโรคที่นั่น
ผมไปอินเดีย และเห็นว่าพวกเขารับมือกับความตายอย่างไร
ผมเคยไปที่อานาโตเลีย และหาทางรักษาในลัทธิศูฟี
แล้ววันหนึ่งในยุโรป ผมได้ไปเจอเบิร์ต เฮลลิงเจอร์
เขาชวนผมเข้าร่วมการบำบัด
และผมก็ประทับใจมาก
ผมเลิกเป็นหมอ
และจดจ่อกับเรื่องนี้
แต่ในตอนที่ผม…
ตอนที่ผมรวมความกล้า
จะเผชิญหน้ากับดิญาร์
มันก็สายเกินไปแล้ว
เขาปฏิเสธผม
หลังจากป้าของเขาเสีย
เขาก็ปล่อยเนื้อปล่อยตัว
ลาออกจากโรงเรียน
คุณพูดถูก ผมน่าจะสะสางมันตั้งแต่เนิ่นๆ
ผมเป็นพ่อเขา เขาเป็นลูกผม
ไม่ว่าเขาจะอยู่ที่ไหน หรือเกิดอะไรขึ้น
ผมก็ควรอยู่เคียงข้างเขา
แต่ว่าผม…
ผมล้มเหลวในจุดนั้น
คุณพูดถูกแล้ว
จะไปมีประโยชน์อะไร ถ้าคุณเที่ยวแก้ปัญหาให้คนอื่น
แต่กลับแก้ปัญหาตัวเองไม่ได้น่ะ
อาจจะมีก็ได้
หรืออาจจะไม่มี
ฉันหวังว่าเรื่องคุณกับดิญาร์จะผ่านไปด้วยดีนะคะ
ผมก็หวังอย่างนั้น
อาจมีเหตุผลเดียว ที่ทำให้เราหวนคิดถึงอดีต
ความรัก
ความรักที่ลึกซึ้งและอ่อนหวาน ซึ่งเรารู้สึกถึงจิตวิญญาณ
ที่อยู่มาก่อนเรา ซึ่งเป็นเหตุผลที่เราเกิดมา
นี่สาวๆ แวะไปดูร้านเหล้านะคะ
นี่ค่ะ
นั่นอาจเป็นเหตุผล
ที่เราลงเอยด้วยการอยู่คนเดียว หรือทรยศซ้ำรอยเดิม
คุณนายเลมาน
สวัสดีครับ
แทนที่จะต่อต้านอดีต
เราลองถามตัวเองดูก็ได้ ว่าจะทำให้ตัวเองมีประโยชน์ได้อย่างไร
เราจะจัดการตัวเองได้ยังไง
เพราะไม่ว่าจะเกิดอะไรขึ้นในอดีต
เราควรจำไว้เสมอว่าเรามีเจตจำนงเสรี
ฉันเห็นมอเตอร์ไซค์คุณบนถนน
เราต้องคุยกันนะ
ได้สิ
มาคุยกัน
แน่ใจนะว่าอยากคุยกับผม
ยังไงผมก็เป็นแค่ "ลูกคุณซามาน"
อย่าทำแบบนี้เลย
คุณทำผมขายหน้า ต่อหน้าผู้ชายคนนั้น อาด้า
เหมือนผมไม่ได้เป็นส่วนหนึ่งของชีวิตคุณ
เหมือนผมไม่เคยเป็นส่วนหนึ่งของชีวิตคุณ
- มันไม่ใช่แบบนั้น - อธิบายมาสิว่ามันเป็นยังไง
ฉันแค่โพล่งออกไปเฉยๆ
คุณพูดถูก
ฉันขอโทษ
ฉันไม่รู้ว่าทำไมฉันพูดแบบนั้นไป
ผมเคยมีความหมายกับคุณบ้างหรือเปล่า อาด้า
คุณถามแบบนั้นได้ยังไง แน่นอนอยู่แล้วสิ
ฉันถึงได้มาที่นี่ไง ฉันแค่…
ฉันแค่อยากใช้เวลาคิด
ผมรักคุณและคุณยังต้องคิดดูก่อนงั้นเหรอ
บอกความจริงมาเถอะ
- ผมแค่คนคั่นเวลาเหรอ - ไม่ใช่นะ
- นั่นคือเหตุผลที่คุณร้องไห้คืนนั้นเหรอ - ไม่นะ ดิญาร์
บอกแล้วไง
บอกแล้วว่าฉันเหนื่อย
บอกแล้วว่าฉันอกหัก
ไม่ใช่เหรอ
คืนนั้นฉันรู้สึกดีที่ได้อยู่กับคุณ
ฉันรู้สึกสงบ
ฉันเลยร้องไห้
คุณรักผมไหม อาด้า
แผนในอนาคตของคุณ ความฝันของคุณมันมีผมอยู่ด้วยไหม
ฉันยังไม่พร้อมตอบคำถามพวกนั้น ดิญาร์
งั้นก็ไม่ต้อง
แค่ทิ้งผมไปเหมือนคนอื่นๆ
แม่ผมก็ไป พ่อผมไม่เคยอยู่อยู่แล้ว
ไปเถอะ ผมดูแลตัวเองได้ เชิญคุณไปได้เลย
โอเคไหม
ดิญาร์ ฟังนะ
ฉันไม่ใช่แม่คุณ
และก็ไม่ใช่พ่อคุณด้วย
คุณคาดหวังให้ฉันทำหน้าที่นั้นแทนไม่ได้หรอก
จะคาดหวังให้ฉันตอบคำถาม แทนพวกเขาไม่ได้หรอก
ใช่
อย่าทำแบบนี้เลยนะ
ทำอะไร
อย่าไปเลย
ทุกคนจากไปหมด อย่างน้อยคุณช่วยอยู่กับผมนะ
เซฟกี ผมหามือถือไม่เจอ เห็นมือถือผมไหม
โธ่ มานี่ก่อน ฉันบอกให้มานี่ไง
พระเจ้า เซฟกี เราจะทำยังไงกันดี
ถ้าไม่มีใครมาล่ะ เราคงขายหน้าน่าดูเลย
ใจเย็นก่อนได้ไหม
เลย์ล่าบอกคนทั้งโลกแล้ว คนแน่นร้านแน่นอน
- ไม่ต้องห่วงนะ - ผมก็หวังอย่างนั้น
อาด้าควรเชิญเพื่อนๆ ที่รพ.มาด้วย แต่มันคงเป็นไปไม่ได้แล้ว
จะไปชวนทำไม รพ.ไล่เธอออกนะ
ก็จริง
เร็วเข้า ผมสายแล้ว
ขอบคุณนะ ที่รัก
- แล้วเจอกัน - มือถือๆ
ใช่ แล้วเจอกัน
นี่ ฟิโค่
หือ
- ฉันรักคุณมากเลย - ผมตายแทนคุณได้เลยละ
ไม่ๆ ไม่มีใครตายทั้งนั้นนะ เข้าใจไหม โชคดีนะ ไปได้แล้ว
- โอเค ไม่ตาย - ใช่
มีแต่ความรัก
ฉันรักคุณจริงๆ เซฟกี
เลย์ล่า พร้อมหรือยัง เราจะไปสายแล้วนะ
ขอเวลาเดี๋ยวสิ ฟิโค่
เละหมดแล้วเนี่ย ให้ตายเถอะ
หาอาด้ากับเซฟกีไม่เจอเลยด้วย
บอกเลยนะว่าถ้าสองคนนั้นเทฉัน…
ทำไมทำหน้าแบบนั้นล่ะ
คุณสวยมากเลย
จริงเหรอ ตอนนี้เนี่ยนะ
คุณชอบพูดว่าอะไร
ว่าอะไร
ทุกอย่างจะเรียบร้อย
อืม
นมอยู่ในตู้เย็น
ถ้าเกิดอะไรขึ้น โทรหาฉันนะ
ซาร์พ นี่ซาร์พ
เร็วเข้า แม่จะไปแล้ว
ยินดีต้อนรับค่ะ
ดีใจมากจริงๆ ที่พวกคุณมา
เลือกโต๊ะได้เลยค่ะ เราจะเริ่มให้บริการเร็วๆ นี้
- ข้างในมีน้ำรั่วครับ - อะไรนะ
ให้ตายสิ แม่เว้ย…
ทำไมไม่รีบบอกฉันล่ะ ไปเอาผ้ามาซิ
ฮัลโหล ยินดีต้อนรับค่ะ
ขอบคุณมากที่มานะคะ
ใช่ เชิญเลยค่ะ
แหมๆ
มากันได้ซะทีนะเนี่ย
ถ้ามาช้ากว่านี้ แม่จะไปฟาดให้
- ร้านดูดีมากเลย - งั้นเหรอ
- มันดูดีสุดๆ เลยละ - ใช่
- เย่ - เธอก็ดูดีเหมือนกัน
ขอบใจจ้ะ
พวกเธอใจเย็นลงหรือยัง
พอเริ่มคิดถึงพวกเธอ ฉันก็ใจเย็นลงแล้ว
- โชคดีกับการเปิดร้านนะ - โล่งใจจัง
เดี๋ยวก่อนนะ
- ฟิโค่ - เซฟกี ยินดีต้อนรับ ที่รัก
- ยินดีต้อนรับ อาด้า - ขอบใจจ้ะ ที่รัก
- เลย์ล่า - ยินดีต้อนรับ สวัสดีค่ะ
- สวัสดีครับ ยินดีต้อนรับ - สวัสดีค่ะ
- ยินดีต้อนรับ - สวัสดีค่ะ
- เลือกนั่งได้ตามสบายเลย - เชิญค่ะ
เราซวยแล้ว มีท่อประปาแตก
- อะไรนะ - ใช่ ในครัว
พูดเป็นเล่น
เอร์เด็มซ่อมได้ไหม
ไม่รู้สิ แต่รีบไปจัดการซะ
- ดูแลแขกไปนะ - โอเค
ให้ตายสิ ยินดีต้อนรับค่ะ
ไฟจะช็อตเอานะ
- สวัสดีค่ะ - ยินดีต้อนรับ สวัสดีค่ะ
- สวัสดีค่ะ - สวัสดี
ขอบคุณสำหรับ… คำเชิญนะคะ
- สวัสดีค่ะ ยินดีต้อนรับ - สวัสดี
ตามหาลูกอยู่เลย
- สวัสดี - สวัสดี
สวัสดี
นี่จ้ะ
- มูโค่ ที่รักของฉัน - ที่รัก
ยินดีด้วยนะ ที่รัก
- ยินดีต้อนรับค่ะ - ขอบคุณนะ
เล็บคุณมันแซ่บมากเลยนะเนี่ย
น่ารักจัง
สาบานเลยว่าเราได้ขายขี้หน้ากันแน่นอน
- สวัสดี - ยินดีต้อนรับค่ะ
- ขอบคุณนะ - ขอบคุณ
ดีใจจังที่ได้เจอคุณ คุณสองคนดูดีมากเลย
เซลิม ท่อประปาในครัวแตก
- ผมจะไปดูให้ - ช่วยทีนะ
ที่รัก โต๊ะตรงกลางเลยจ้ะ
- แล้วเจอกันนะคะ - แล้วเจอกัน ไว้ฉันจะรีบตามไป
โทพรัค คุณก็มาด้วยเหรอ
- จะไม่มาได้ยังไง - คือว่า…
- สบายดีไหม - สบายดี คุณล่ะ
- สบายดีค่ะ ขอบคุณนะ - ไม่เป็นไร
- พี่ - ฟิโค่
- ยินดีต้อนรับ - ขอบคุณ
ขอบคุณที่มานะ
จะพลาดได้ยังไง คุณทำงานหนักมากนี่นา ยินดีด้วยนะ
- เดี๋ยวพาไปโต๊ะนะ - โอเค
- เป็นไงบ้าง - อร่อยมาก
- สวัสดี - สวัสดี ทุกคน
สวัสดี
- ยินดีต้อนรับ - ขอบคุณครับ
- ฟิโค่เชิญเขามา ฉันปฏิเสธไม่ได้ - เธอทำถูกแล้ว
ถ้าดิญาร์โผล่มาอีกคนนี่คงเลิศสะบัดเลย
พาเหรดดารานำจ้ะ
เขาไม่มาหรอก
เป็นอะไรไป มีเรื่องไม่ดีเกิดขึ้นเหรอ
เธอโอเคไหม
โอเค
แค่เศร้านิดหน่อย
- ไว้คุยเรื่องนี้กันนะ โอเคไหม - ได้สิ ไว้คุยกันนะ
สวัสดีทุกคน
- สถานการณ์เป็นยังไงบ้าง - ชู่ๆ
เราแก้ไขชั่วคราวไปแล้ว แต่มันจะรั่วอีกแน่
เป็นแบบนี้ได้ยังไงเนี่ย
คุณซามานมาแล้ว
- ยินดีต้อนรับ - ขอบคุณ
- สบายดีนะครับ - ใช่ คุณล่ะ
- ผมพาไปที่โต๊ะนะครับ - เอาสิ
- คุณซามาน ยินดีต้อนรับ - ขอบคุณ
ที่นี่สวยมากเลย ที่รัก
ขอบคุณมากค่ะ
ขอบคุณที่ชวนฉันนะ
ด้วยความยินดี ฉันดีใจที่คุณมานะคะ
และฉันดีใจที่ได้มานะคะ มาวีเป็นยังไงบ้าง
- แกอยู่ข้างในค่ะ เดี๋ยวฉันพาแกออกมา - เอาสิ
ยินดีต้อนรับ
- สบายดีไหม - สบายดี คุณล่ะ
แขกผู้มีเกียรติทุกท่าน…
เซฟกีขอร้องเป็นพิเศษ ไม่ให้บอกใครทั้งนั้นน่ะ
เข้าใจแล้ว ขอบคุณนะ
ในนามของเราทั้งคู่
เลย์ล่าหุ้นส่วนของผม จะมากล่าวอะไรเล็กน้อยครับ
ยินดีต้อนรับทุกคนค่ะ
ฟิโค่กับฉันเริ่มออกเดินทาง
เปิดร้านเหล้าของเอเลนี่เมื่อหลายเดือนก่อน
ฉันอยากเก็บความทรงจำ ของยายเอเลนี่แห่งครีตเอาไว้
แม้ว่าฉันจะไม่มีโอกาสได้เจอท่าน
เพราะท่านเสียไปหลายปีก่อนแล้ว
เราอยากสร้างพื้นที่
ที่ทุกคนจะได้สนุกสนาน และชิมอาหารเลิศรสของฟิโค่
และเหนือสิ่งอื่นใด
ฉันอยากขอบคุณฟิโค่
ที่รอฉันมาหลายต่อหลายเดือน
และเป็นหุ้นส่วนแสนดี
และอย่าลืมเซลิม ขอบคุณมากๆ นะคะ
เขาเปลี่ยนตึกร้างให้กลายเป็นร้านนี้ได้
เขาเป็นสถาปนิกของเรา
เราซาบซึ้งใจมากๆ ค่ะ
และฉันอยากขอบคุณเอร์เด็ม สามีที่รัก
และแน่นอน ขอบคุณเป็นพิเศษ…
แด่เพื่อนรัก พี่น้อง ครอบครัวของฉัน
อาด้ากับเซฟกี
ขอบคุณมากนะสาวๆ
ฉันรักพวกเธอมาก
ฉันไม่รู้จะทำยังไงเลยถ้าไม่มีเธอ
เธอให้กำลังใจและเป็นแรงบันดาลใจให้ฉันเสมอ
ฉันรักเธอมากนะ
ขอต้อนรับสู่ร้านเหล้าของเอเลนี่
คำบรรยายโดย นันทพร อนุชิตดัสกร ี่