หมอบลง!
แกถูกล้อมไว้หมดแล้ว มอบตัวเดี๋ยวนี้!
นี่เป็นคำเตือนครั้งสุดท้าย มอบตัวเดี๋ยวนี้!
ยิงเต็มกำลัง!
หยุดยิง!
หมอบลงกับพื้น หมอบ!
(ฉัน… คนใหม่)
อรุณสวัสดิ์ค่ะ
ดร.อาด้า วันนี้คุณมาเร็วนะคะ
- อรุณสวัสดิ์ - อรุณสวัสดิ์ค่ะ
คนไข้ของคุณฟื้นแล้ว เขาอยู่ในวอร์ดค่ะ
โอเคค่ะ
- อรุณสวัสดิ์ค่ะ คุณหมอ - เขาเป็นยังไงบ้าง
ความดันเลือดและชีพจรคงที่
เราให้ยาแก้ปวดเขาอยู่ค่ะ
เราระบุตัวเขาได้หรือยัง
คุณสวยมากเลย
ไม่เคยเห็นคนไข้ฟื้นมาแบบคุณเลย
ส่วนผมก็ไม่เคยเห็นหมอแบบคุณเลย
ขอทราบชื่อคุณได้ไหมคะ
ดิญาร์
ดิญาร์ ฉันพญ.อาด้า โคร์คมาซ เป็นแพทย์ที่ผ่าตัดให้คุณ
ส่วนที่ยากที่สุดจบลงแล้ว ทุกอย่างดูปกติดีค่ะ
นามสกุลอะไรคะ
คุณเป็นตำรวจเหรอ
เรายังลงประวัติคุณไม่ได้ เพราะคุณไม่มีบัตรติดตัวเลย
ดิญาร์ เชลิค
อยากให้เราแจ้งใครไหมคะ
ผมอยากรู้จักคุณให้มากขึ้น
ใจเย็นๆ ค่ะ ซี่โครงคุณหักมา
คุณคงต้องอยู่นิ่งๆ ไปสักพักค่ะ
ผมจะออกไปได้เมื่อไหร่
ตราบใดที่คุณไม่ขยับตัวบ่อยๆ ก็คงภายในหนึ่งสัปดาห์ค่ะ
หนึ่งสัปดาห์เหรอ
ไม่มีทาง ต่อให้จะอยากอยู่กับคุณก็เถอะ
คุณต้องพักฟื้น เพื่อไม่ให้เลือดออกภายในมากขึ้น
ไว้อีกสองสามวันค่อยมาตามอาการ
หายเร็วๆ นะคะ
เราเคยเจอกันมาก่อนไหมครับ
(ยูเรก้า)
ฉันไม่แน่ใจ เราจะไปเจอกันที่ไหนได้คะ
ไม่รู้สิ
แต่เดี๋ยวผมต้องนึกออกแน่ๆ
หายไว้ๆ นะคะ
เปลี่ยนชุดให้เขาทีนะ
ให้ตายสิ
ฉันทำอะไรถึงสมควรโดนแบบนี้เนี่ย
- เลย์ล่า - คะ
วันนี้เซฟกีต้องไปตรวจ
แกไม่อยากให้ฉันไปด้วย
เธอช่วยไปเป็นเพื่อนแกให้ทีได้ไหม
- วันนี้เหรอคะ - ใช่
สติสตังฉันเลอะเลือนไปหมดแล้ว
ฉันไม่แน่ใจว่าเธอจะอยากให้ฉันไปนะคะ มูโค่
หมายความว่าไง
มันไม่มีความหมายอะไรทั้งนั้น
หนูแค่พูดไปเรื่อย
หรือไม่นางก็น่าจะบอกคุณเองได้นะ ว่านางต้องการอะไร
แกไม่ยอมคุยกับฉันเลย ไม่บอกอะไรสักอย่าง
ฉันเปิดเอง
เซฟกี
- แม่ - จ๊ะ
หนูแค่อยากถามว่าแม่จะไป…
ไปสิๆ แม่ไปด้วยนะ
แม่ต้องไปด้วยอยู่แล้ว
โธ่ ลูกรักของแม่
แม่จะไปด้วยนะ
แม่ไปเอง
มาสิๆ
ลูกรัก
ลูกน้อยของแม่
มานอนบนตักแม่สิ
- มานี่มาลูกรัก - แม่คะ
ลูกรัก
คนสวยของแม่
นางฟ้าของแม่
ฟิโค่ พวกเขาเพิ่งออกไปกันเอง
ตอนนี้ยังไม่เสร็จหรอก จะให้ฉันถามอะไร
เลย์ล่า ทำไมคุณไม่ไปด้วยล่ะ อย่าบอกนะว่าปล่อยเธอไปคนเดียว
ฉันจะไปได้ยังไง ฉันมีลูกอยู่นะ
แล้วมูโค่ก็ไปด้วย แล้วคุณนั่นแหละทำไมถึงไม่ไป
เธอไม่อยากให้ผมไปไง
ผมไม่อยากให้เธอหงุดหงิดหรือไม่สบายใจน่ะ
ผมถึงได้ไม่ไป
ฟังฉันนะ ฟิโค่ ฉันเพิ่งคลอดลูก แค่นี้ฉันก็หงุดหงิดมากแล้ว
รีบไสหัวไปโรงพยาบาลซะ ทำไมดื้อนักนะ
วางหูแล้วไปเดี๋ยวนี้เลย
มีแต่คนหาเรื่องมาให้แฮะ
ฮัลโหล
นี่แม่ เป็นยังไงบ้าง
หนูก็ไม่เป็นไร ปกติดี
ก็ใช่ ไม่ได้คุยกันนานแล้วนะคะ
ช่วยอะไรหนูหน่อยได้ไหม
อาด้า
เซฟกีดูไม่ค่อยดีเลย
ฉันกังวลจัง
มูโค่คะ
ไม่ต้องห่วง หนูจะอยู่ข้างเธอในนั้นเองนะคะ
- โอเค - ทำใจเย็นๆ ไว้นะคะ
ฉันจะดูแลคนไข้เอง ขอบคุณนะ
เซฟกี นี่ที่รัก
มองฉันสิ
รู้ใช่ไหมว่าเธอเคยชนะมันแล้วครั้งหนึ่ง
แล้วมันก็กลับมา
- มันสำคัญตรงไหน - มันสำคัญมากนะ ที่รัก
ถ้าเอาชนะมันได้หนึ่งครั้งแล้ว เธอก็เอาชนะมันได้อีกครั้ง
แล้วมันก็จะกลับมาอีกครั้ง
มันอาจกลับมาอีกก็ได้
คิดถึงเรื่องดีๆ ตอนอยู่ในนั้นนะ
แบบรูปครอบครัวสุขสันต์หรือไง
ที่มีลูกๆ อะไรพวกนั้น
ดร.อาด้าครับ เตรียมพร้อมหมดแล้ว
เซฟกี ฟังนะ
เธอก็รู้ว่าฉันรักเธอมากแค่ไหน
ไม่ว่ายังไงฉันก็จะอยู่กับเธอ เราลงเรือลำเดียวกันนะ
- มาทำให้มันจบๆ ไปเถอะ - มาเถอะนะ
บอกผลตรวจกับฉันคนเดียวนะคะ
อย่าบอกให้คนอื่นรู้เด็ดขาด
แน่นอนครับ
ผมคิดถึงคุณ
โทพรัค ฟังนะ
ฉันพยายามทำตัวให้ชินอยู่
แต่การที่คุณส่งข้อความแบบนี้มา
ไม่ช่วยฉันเลยนะ
หยุดทีเถอะ
ตั้งใจทำงานคุณไป
เพราะฉันก็ทำยังงั้น
ลาก่อน
อย่าใส่เต็มๆ ช้อนสิ
มันจะขาดนะ เห็นไหม เธอต้องค่อยๆ ใส่ลงไป
เดี๋ยวเธอจะเป็นเจ้าของร้านอาหาร ก็ต้องเรียนเรื่องพวกนี้ไว้นะ
ไม่เอาน่า มูโค่
หนูทำให้มันเพอร์เฟกต์ทุกอย่างไม่ได้หรอก
หนูมีทักษะอื่นนะ
อย่างน้อยก็เคยมี
ไม่เห็นฟิโค่มาที่โรงพยาบาลเลย ไม่โทรมาด้วย
เขาโทรหาฉัน 130 สายได้มั้ง หรือไม่ก็ 150 สายได้
เขาคิดว่าเธอไม่อยากเจอเขา
ฉันละเบื่อรับบทพนักงานแจ้งข่าวแล้ว
ช่วยคุยกันทีเถอะนะ
โทพรัคโทรมาแน่ะ รับสิ
ไม่เอา เขาจะบอกอะไรฉันอีกล่ะ
เธอจ๋า เธอนี่ทำตัวเข้าใจยากสุดๆ
ขอโทษที่หยาบคายนะ แต่พวกเธอนี่เฮงซวยชิบเป๋ง
ไปผลักไสไล่ส่งคนที่รักเธอขนาดนี้ได้ยังไง
ผู้ชายดีๆ มันหายากนะ
แล้วจะให้เราทำยังไง
มองข้ามความผิดเขา เพื่อขอแค่มีเขาในชีวิตงั้นเหรอ
ฉันไม่ได้บอกให้มองข้าม
แต่บางทีก็ช่วยเลิกทำตัวจุกจิก คอยส่องหนวดเขาอะไรแบบนี้
งั้นถ้าเอร์เด็มกลับมา เธอจะยอมคืนดีกับเขาง่ายๆ เลยไหมล่ะ
ที่รัก ทางเดียวที่เอร์เด็มจะโผล่มาที่นี่ได้
ก็มีทางเดียวที่เรารู้ๆ กันดี นั่นคือเขาต้องขุดโพรงหนีออกมา
แล้วจากนั้นเขาก็ต้องเปลี่ยนตัวเองใหม่
เขาต้องทำให้ฉันเชื่อใจ
และแน่นอนว่าที่สำคัญที่สุด
คือต้องใส่ชุดกลาดิเอเตอร์มา
เพราะตอนนี้ฉันไม่รู้สึกรู้สาอะไรทั้งนั้น
นี่เราต้องให้รางวัลนางแล้วนะ
ไม่ว่าจะเป็นหัวข้อไหน
เธอก็ลากเข้าเรื่องชุดกลาดิเอเตอร์ได้ตลอด
ถ้าฉันไม่ลดน้ำหนักลงเร็วๆ นี้ แม้แต่ชุดก็ไม่ช่วยฉันหรอก
เพราะคนได้เอาฉันไปเกาะแทนห่วงยาง ที่ชายทะเลจุนดาแน่จ้ะ
- เห็นภาพเลย - ไม่เอาน่า เลย์โลช
- สาวๆ - อะไร
แม่ฉันจะมาหา
- ว้าว - จริงเหรอ
จริงๆ
เยี่ยมเลย วิเศษจริงๆ แม่เธอจะได้ช่วยเลี้ยงหลานด้วย
หนูถึงได้เรียกแม่มาไงคะ
แต่ละรายละเอียดบางจุดไว้นะ
ดร.อาด้าคะ ที่วอร์ดเรียกคุณค่ะ
มีเรื่องด่วนเกี่ยวกับคนไข้ของคุณ
คนไข้คนไหน
เอาละ มีอะไร
คนไข้ล้มตอนพยายามจะลุกขึ้นค่ะ คุณหมอ
บอกแล้วไงว่าผมอยู่ได้ไม่นาน
ยินดีด้วย ตอนนี้คุณจะได้อยู่นานขึ้นอีก
ให้ยาทรามาดอลเขา
ถ้ายังทำตัวแบบนี้ต่อ คุณจะได้อยู่นานขึ้นอีกนะ
แล้วแต่คุณเลือกเลย
ก็ได้ ถ้าคุณยืนกราน ผมจะอยู่ต่ออีกสองสามวัน
มีเงื่อนไขหนึ่งข้อ
มีเงื่อนไขเหรอ ซึ่งคืออะไร
พอผมหายดีแล้วเราต้องไปดื่มกัน
คุณดิญาร์ นั่นเป็นการละเมิด ความสัมพันธ์ระหว่างหมอกับคนไข้ค่ะ
ฉันจะชดเชยให้ด้วยยาแก้ปวด
แล้วก็ขอไม่ได้ยินอะไรแบบนั้นอีกนะ
ผมก็บอกว่าตอนที่ผม ไม่เป็นคนไข้คุณแล้วไงครับ ดร.อาด้า
คุณจะว่ายังไง
ไม่ค่ะ หายไวๆ นะคะ
คอยดูเขาไว้นะ
ถ้าคุณไม่ดื่มเหล้า เอาเป็นชากาแฟก็ได้นะครับ
ถ้าเป็นโซดาล่ะ
ทำไมถึงเป็นยังงี้ได้ล่ะ ผมกำลังจะเล่นเกมแท้ๆ
- ผมไม่ชอบยายด้วยซ้ำ - นี่ซาร์พ
เงียบเลยนะ อย่าพูดยังงั้น
ยายเขาถ่อมาจากอันตัลยาเพื่อเราเลยนะ
ใจดีกับยายเขาหน่อย
ทำไม เพราะเราจะขอให้ยายอยู่ที่นี่สักพัก
ให้ช่วยเลี้ยงน้องไง
เพราะแม่ต้องทำงานนะ ลูกรัก
รู้ไหมว่าทำไม ก็ไว้จ่ายค่าผงซักฟอก กับค่าใช้จ่ายอื่นๆ ของเราไง
เข้าใจไหม
อะไรกันเนี่ย
ตาลูกมาด้วย ซาร์พ
เลย์ล่า!
กำลังไปค่ะ
พ่อฆ่าฉันแน่
อย่าบีบแรงมากสิฮะ
เร็วเข้า ไปกันเถอะ ไปๆ
ซาร์พ ช่วยแม่เข็นรถเข็นที ยกด้านหน้าขึ้น
- เร็วเข้าลูก - ได้ละ
ยินดีต้อนรับค่ะ
- แม่ เป็นไงบ้าง - ลูกรัก
- ยินดีต้อนรับค่ะ - ขอบคุณนะ
ยินดีต้อนรับค่ะ พ่อ
ยินดีต้อนรับคุณตากับคุณยายสิ ลูก
เลย์ล่า
นั่นอะไรน่ะ
นี่มาวีค่ะ
มาวีน่ารักน่าชังมากนะคะ
ดูสิ เอาละ
มาวีจ๋า
มาวี นี่คุณตาของลูก ผู้พันฮาซานไงจ๊ะ
และนี่ก็คุณยาย คุณนายเลมาน
มานี่สิ
เลย์ล่า ลูกทำอะไรลงไปเนี่ย
ลูกทำอะไรลงไป ลูกรัก
สวัสดีค่ะ
รู้ไหมคะว่าป้ายรถเมล์อยู่ไหน
ตรงไปทางนั้นครับ
ขอบคุณค่ะ
โอ้โฮ
ยินดีต้อนรับ ที่รัก
- เป็นไงบ้าง - สบายดี
- ที่นี่เป็นยังไงบ้าง - ทุกอย่างเรียบร้อยดี
เราคืบหน้าไปมากแล้ว ทุกอย่างเรียบร้อยดี
แล้วคุณล่ะ
ฉันไม่เป็นไร เมื่อวานไปตรวจร่างกายมาน่ะ
- งั้นเหรอ - เดี๋ยวก็รู้กันว่ามันลุกลามไหม
ผมว่าคุณดูดีมากเลยนะ
แต่อะไรๆ ชอบไม่เป็นอย่างที่เห็นไง
แล้วคุณล่ะ กับเยชิมเป็นยังไงบ้าง
เราสบายดี
ผมสบายดี แต่ก็คิดถึงลูกมากเลย
อยากจะเลิกงานแล้วรีบกลับโรงแรมไปหาแก
กับเยชิมนี่… ทุกอย่างมันดีมากเลยละ
สมบูรณ์แบบด้วยซ้ำ สุดยอดเลย
"ทุกอย่างมันดีมากเลยละ สมบูรณ์แบบด้วยซ้ำ"
คุณโกหกได้ห่วยสุดๆ
งั้นเหรอ อย่างกับตัวเองโกหกเนียนนักแหละ
อะไร ใครๆ ก็ดูออกว่าคุณมาหาสามีตัวเอง
เซลิมครับ
กระเบื้องหมดแล้ว ผมจะไปดูที่สวนหลังบ้านนะ
- ฟิโค่ อากาศมันร้อนนะ พักก่อนสิ - ไม่เป็นไรครับ เดี๋ยวผมจะเสียสมาธิ
ผมไปดูด้านหลังนะ
เป็นไงบ้าง
สบายดี แล้วคุณล่ะ
ก็ไม่แย่นะ ขอบคุณพระเจ้า
ผมก็อยากพาคุณไปนั่งนะ แต่…
ไม่เป็นไรหรอก ฉันแค่มาเช็กเซลิมหน่อย
เข้าใจแล้ว
ฉันไปตรวจมาแล้วนะ
แบบตรวจร่างกายตามนัดน่ะ
หวังว่าผลจะออกมาดีนะ
คือ… ผมว่ามันคงออกมาดีแหละ ขอโทษที่พูดกำกวมนะ
ถ้าต้องการอะไรก็บอกผมนะ
พี่ฟิโค่ มีเวลาสักเดี๋ยวไหม
ครับ
- ฉันให้คุณไปทำงานต่อดีกว่า - อืม
- นี่ ฟิโค่ - หือ
คุณพูดรัสเซียได้เหรอ
ใช่ ผมเคยคบกับสาวรัสเซีย เลยพูดได้นิดหน่อย
คุณเคยคบกับสาวรัสเซียเหรอ
เซฟกี ผมทำงานท่องเที่ยวมาหลายปีนะ
- คุณจะโกรธเรื่องนั้นจริงๆ เหรอ - ทำไมฉันต้องโกรธด้วย
- ก็แค่สงสัยน่ะ - สีนี้เหมาะกับคุณนะ
ขอบคุณ
เยี่ยมเลย ไว้เจอกันนะ
ฉันรู้ว่าตอนนี้อะไรๆ อาจจะดูซับซ้อนนะ เลย์โล่
แต่พ่อแม่เธอก็ยังมีชีวิตอยู่
ลองมองมุมนั้นดูสิ
ถ้ายังมีชีวิตแต่ไม่ดูแลกันเลย
ฉันขอให้พ่อแม่ฉันตายก่อนวัยอันควร แต่ดูแลฉันอย่างดีจะดีกว่า
เลย์ล่า อย่าพูดงั้นสิ ถอนคำพูดเลย
มันพูดไปแล้ว
ช่างเหอะ ตอนนี้ร้านเหล้าก็ไปได้สวย
ฉันควรสนใจเรื่องนั้นก็พอ
งานนี้ต้องขอบคุณทั้งฟิโค่ เซลิม แล้วก็พวกเธอด้วย
ทั้งหมดเป็นเพราะพวกเธอเลย
ที่นั่นกำลังไปได้สวยเลยละ ฉันนี่ไปเห็นมาเองกับตา
อีตาฟิโค่ "พูดรัสเซีย"
ที่รัก ยังไม่ทันพ้นสองวันเลยนะ
ที่เธออยากให้เขาเลิกมายุ่งกับเธอ แล้วไปจัดการชีวิตเขาเองน่ะ
เป็นอะไรไปอีกเนี่ย
แต่ไม่อยากให้จัดการภาษารัสเซียไง อาด้า
- ที่รัก นี่มันเยี่ยมไปเลย - อะไร
พอฟิโค่ไปคุยกับสาวๆ เธอเลยหึงสินะ
- ใช่เลย - นี่เธอก็ยังสนใจเขาน่ะสิ
ถึงใช่แล้วมันสำคัญตรงไหน
ฉันมีอะไรให้ฟิโค่ได้บ้าง
ที่รัก นี่เธอกำลังตัดสินใจแทนเขานะ
ให้เขาเป็นคนตัดสินเองสิ
พวกเธอสองคนต้องนั่งคุยกันให้เข้าใจนะ
นี่แม่สาวรักสันโดษ
แล้วชีวิตเธอเป็นยังไงบ้าง ให้คะแนนหนึ่งถึงสิบ
สิบเต็มจ้ะ เลิศสุดๆ อธิบายไม่ถูกเลยว่ามันสบายใจแค่ไหน
- ดอกฟักทองฉันอร่อยไหม - อร่อยมากค่ะ
- อร่อยสุดๆ - เพอร์เฟกต์เลย
กินเยอะๆ นะ
รักเธอจริงๆ
สายตาที่พ่อฉันมองมา
สลัดออกจากหัวไม่ได้เลยละ
บางทีเธอควรไปเยี่ยมคุณซามานนะ
- ว้าวแม่ - ถามจริง มูโค่
- เหลือเชื่อเลย - พูดจริงนะนั่น
กลับมาเป็นแฟนคลับคุณซามานอีกรอบเหรอคะ
แต่ว่าน้าแกพูดถูกนะ
เธอลองคิดดูหน่อยสิ
ไอ้คิดมันก็คิดได้แหละ แต่ใครจะช่วยดูลูกให้ฉันล่ะ
ฉันดูมาวีให้ได้นะ
มันจะยากแค่ไหนเชียว ฉี่ อึ กินนม
เรียบง่ายดีที่สุดแล้วเนอะ
- ใช่ ไปเถอะ - เธอคิดว่ามันง่ายเหรอ
ไปเถอะ ฉันดูแลแกให้เอง
- นางไหวน่า จะเป็นเรื่องใหญ่ตรงไหนกัน - อือ ใหญ่ตรงไหน
ดร.อาด้าคะ
บังเอิญดีจังเลยค่ะ ดีใจจริงๆ ที่ได้เจอคุณ
บังเอิญดีจริงๆ ด้วยนะ
หลังผ่าตัดไปแล้วเป็นยังไงบ้างคะ
- ดีมากค่ะ - ดีจังค่ะ
ขอบคุณมากนะคะ
สำหรับทุกอย่างเลย
โล่งอกจริงๆ ที่ได้มาเจอคุณที่นี่ด้วย
ฉันแอบลังเลที่จะมาที่นี่ แต่ว่า…
มันเป็นประสบการณ์ที่เยี่ยมมาก
ใช่เลยค่ะ เยี่ยมจริงๆ
ยังไงก็อย่าขาดนัดติดตามผลนะคะ
แน่นอนค่ะ
- แล้วเจอกันนะคะ - ค่ะ ขอบคุณ
ตอนนี้เหลือแค่เราสองคนแล้วนะ
อยากรู้จังว่าโตขึ้นหนูจะเป็นอะไร
อย่าคิดจะเป็นหมอหรือพยาบาลนะ
ไม่เอาเลย
อย่าให้น้าอาด้า… ไม่ๆ
อย่าให้น้าอาด้ารู้นะ แต่น้าเบื่อโรงพยาบาลสุดๆ
ไม่ เป็นเภสัชกรก็ไม่ได้
อย่าถามเลยว่าทำไม มาวี
น้าไม่อยากให้หนูเป็นทนายด้วย
งานมันยากเกินไป
หนูเป็นศิลปินสิ เราจะได้มีสีสันในชีวิต
ไม่ ไม่เอาศิลปินแบบน้าโทพรัค
ตานั่นชอบมาๆ หายๆ
หนูเป็นอย่างน้าฟิโค่ได้นะ
ฉลาด เห็นอกเห็นใจ
มีความรักเต็มเปี่ยม ขยัน
โชคดีนะหนู
หนูรู้ไหมว่าน้าฟิโค่เขาทำอะไร ก็จิตใจดีไปหมดเลยนะ
หนูเป็นแบบเขาได้นะ
จ้ะๆ ไม่เป็นไร
(ผลเพ็ท/ซีทีสแกนของคุณเซฟกี โซมาซ ถูกส่งทางอีเมลแล้ว)
เรามางีบกันหน่อยดีไหมจ๊ะ
มาเถอะ มางีบกันนะ
ไม่เป็นไรจ้ะ
เอาละ ใครจะเริ่มเป็นคนแรก
- คุณซามาน สวัสดีค่ะ ฉันขอโทษจริงๆ - ครับ
พอดีฉันมีลูกรออยู่ที่บ้าน ฉันขอโทษจริงๆ นะคะ
เอาละ เราจะเริ่ม การแผ่ขยายของเลย์ล่ากันเลยนะ
เลือกคนมาเป็นตัวแทนคุณสิ
คุณผู้หญิงชุดส้มค่ะ
ฉันแอบเลือกคุณตั้งแต่ก่อนจะมานั่งแล้ว
เมื่อพร้อมแล้วก็ให้หลับตาลงนะครับ
คุณรู้แล้วว่าคุณเป็นตัวแทนใคร
มือฉันเริ่มเหงื่อออก
และหัวใจของฉัน…
ก็ปวด
พ่อคุณทำอาชีพอะไรครับ
เขาเคยเป็นทหารค่ะ ถามทำไมคะ
ยิงเต็มกำลัง!
หยุดยิง!
หมอบลงกับพื้น หมอบ!
ข้อมูลผิดพลาดครับ ท่าน
มานี่
หลับตาลง
คุณรู้แล้วว่าคุณเป็นตัวแทนใคร
คุณช่วยมองคนที่นอนอยู่บนพื้นได้ไหมครับ
ฉันไม่อยากมอง
คุณมองได้สิ เร็วเข้า
ฉันไม่อยากมอง
หันไปมองเถอะนะ แค่นิดเดียว
ตอนนี้คุณเผชิญหน้ากับความเจ็บปวด ที่กำลังนอนอยู่บนพื้นตรงหน้าคุณได้ไหม
ฉันไม่ตั้งใจให้มันเป็นแบบนี้
ฉันเริ่มมันเอง
และตอนนี้ฉันก็จบมันด้วยความรัก
ประคองหัวเขาไว้
คุณมานี่
นี่ คุณเป็นแม่ของเขานะ
โอเคไหม
เอาละ
คุณซามาน ฉันไม่เข้าใจ เกิดอะไรขึ้นคะ
เป็นไปได้ว่าเด็กถูกฆ่าตาย
เด็กที่ไม่มีใครรู้จัก
เด็กที่ไม่มีชื่อ
เด็กที่ไม่มีใครได้ร่ำไห้ให้
ลองทำให้เด็กมีความสุขสิ
ลองทำให้ชีวิตเขาง่ายขึ้นสิ
หรือช่วยให้การศึกษาเขา ให้ทุนการศึกษาเขา
เพื่อเป็นเกียรติแก่เด็กคนนั้นและแม่ของเขา
เอาละ คุณหยุดได้ด้วยการก้าวก้าวหนึ่ง
เอาละครับ
วันหนึ่ง
ชายหนุ่มจากหมู่บ้านลุยเข้าไปในป่า
เพื่อไปล่าสัตว์
เขาใช้ธนูยิงกวาง
และกวางก็วิ่งออกไป ทั้งที่ลูกศรยังปักอยู่ที่อก
แล้วชายหนุ่มของเราก็ตามไป
เขาเริ่มมองหากวางที่เขายิง
ในที่สุดเส้นทางก็นำเขาไปยังอารามนักบวช
ชายหนุ่มถามผู้คนที่นั่น
"ข้ายิงกวางไป"
มาแล้วจ้ะ
"มีใครเห็นบ้างไหม"
เลย์ล่าอยู่ไหม
เธอกำลังกล่อมลูกเข้านอน
คุณฮาซาน ช่วงเลย์ล่าเจออะไรมาหนัก
อย่าเพิ่มเรื่องหนักใจให้เธอเลยนะคะ
นักบวชมูซาสวมชุดพิธีเข้ามาในอาราม
เมื่อเขาเปิดชุดพิธีออก ทุกคนก็ตกตะลึง
นักบวชมูซามีลูกศรปักอยู่ที่อก
"คนแปลกหน้า" เขากล่าว "นี่ใช่ลูกศรที่เจ้ายิงหรือไม่"
ชายหนุ่มที่คิดว่าตัวเองยิงกวางไป
จำลูกศรตรงอกของนักบวชมูซาได้
เขาตกตะลึงสุดขีด
และคร่ำครวญต่อหน้านักบวชทันที
จากนั้นเขาก็อุทิศตนทั้งชีวิตที่อารามของนักบวช
ทำไมน่ะเหรอ
เพราะลูกศรทุกลูกที่เรายิงใส่ผู้อื่น จะย้อนกลับมาหาเราในท้ายที่สุด
อันนี้สวยไหม
ก็สวยดี
เร็วเข้า ลองใส่ดูสิ คุณใส่แล้วคงจะดูดีมากเลย
ขอดูหน่อย
ใส่แล้วดูดีจริงๆ ด้วย
ขอบคุณนะ
ใส่ดีๆ นะคะ
สวัสดี เป็นยังไงบ้าง
ก็ดี อาด้า
- คุณล่ะ - ฉันก็สบายดี
งั้นไว้เจอกันนะคะ
ผมจะไปซื้อของชำที่คุณต้องใช้นะ คุณพาลูกกลับโรงแรมก่อนแล้วกัน
เซลิม
คุณไม่ต้องโกหกก็ได้
ไปเถอะ
เบาๆ นะ
อาด้า
เราไม่มีโอกาสได้คุยกันเลย
ตรงนั้นน่าจะเหมาะคุยกันนะ
ดื่มหน่อยไหม
รู้สึกเหมือนผ่านมาหลายปีแล้วเลยเนอะ
อือฮึ ใช่
ผมคิดถึงคุณนะ หมายถึงคิดถึงการได้คุยกับคุณ
ฉันก็ด้วย
คุณดูดีเลยนะ
- งั้นเหรอ - เป็นพ่อคนแล้วรู้สึกยังไงบ้าง
ก็ดี
ขอพูดตรงๆ ได้ไหม
เอาสิ
ผมไม่คิดเลยว่าจะเป็นแบบนี้
ก่อนที่แกจะเกิด ผมเองก็สงสัยอะไรต่างๆ นานา
แต่…
ทันทีที่ผมได้เห็นแกปั๊บ
จะว่าไงดีล่ะ
เหมือนกับว่าชีวิตผมก่อนหน้าที่แกจะเกิดมา มันไม่มีความหมายอะไรเลย
แต่พอผมเห็นแก ตอนแกเกิดมา
จู่ๆ ทุกอย่างก็เปลี่ยนไป
คนที่ต้องการคุณ
หือ หมายความว่าไง
คุณคงจะรู้สึกดีน่ะสิ
เพราะลึกๆ แล้ว…
คุณอยากเป็นผู้ปกป้องมาตลอด
คุณอยากถูกห้อมล้อมด้วยคนที่ต้องการคุณ
อืม
ผมเดาว่าคำพูดเพ้อเจ้อนี่ น่าจะมาจาก… ชื่ออะไรนะ ซามานใช่ไหม
- เพ้อเจ้อเหรอ - ใช่
ผมเห็นทุกอย่างด้วยตัวเองนะ นี่มันไร้สาระสิ้นดี
คุณรู้บ้างไหมว่า "ไร้สาระ" มันคืออะไร
รู้สิ
นี่คุณชวนฉันมาคุยด้วย เพราะอยากชวนทะเลาะงั้นเหรอ
ใช่
ใช่ไง
- นี่เหรอที่คุณคิดถึงน่ะ - ใช่เลย
อย่าไร้สาระน่า
เพราะเยชิมไม่เคยทะเลาะกับผมเลย เธอโอเคกับทุกอย่างที่ผมพูด
แล้วนั่นไม่ถูกใจคุณเหรอ
จะว่างั้นก็ได้
ขึ้นอยู่กับว่าคุณมองมันยังไง
คุณก็รู้ว่าผมชอบความท้าทาย
บางทีช่วงเวลา "ชอบความท้าทาย" ของเรา มันอาจจะหมดลงแล้วนะ เซลิม
บางทีความต้องการของเราอาจเปลี่ยนไป
รอจนกว่าจะเห็นดาวตกแล้วกัน
ได้ข่าวว่าคุณเลิกกับโทพรัคแล้ว
ใช่
คงบอกว่าผมเสียใจด้วยไม่ได้
คุณก็รู้ว่าผมคิดยังไงกับเขา
ฉันจะไม่โกหกนะ
แต่คืนนี้ตอนที่ฉันเห็นคุณอยู่กับเยชิมและลูก
ฉันรู้สึกแปลกๆ
ทำไมล่ะ
ไม่รู้สิ
แค่รู้สึกแปลกๆ
อย่ามองฉันแบบนั้นสิ เซลิม ฉันรู้ว่าสายตานั้นหมายถึงอะไร
จะให้ผมทำไงล่ะ มันห้ามไม่ได้นี่
เราไม่ควรมาคุยเรื่องนี้กันที่นี่เลย เรื่องเรามันจบไปนานแล้ว
เหรอ
จริงเหรอ
รู้ไหมว่าผมอยากทำอะไร
ผมอยากจะย้อนทุกอย่างกลับไป…
เพื่อที่ผมจะได้ไม่เสียคุณไป
อย่านะ เราทำแบบนี้ไม่ได้
เราทำไม่ได้
แล้วทำไมจะไม่ได้ล่ะ
เพราะเราทำผิดพลาด ซ้ำแล้วซ้ำอีกไม่ได้นะ เซลิม
อีกอย่าง ตอนนี้คุณมีครอบครัวแล้ว
ผมอยากให้ลาวิญา
เป็นลูกคุณ ไม่ใช่เยชิม
อย่าพูดแบบนั้นนะ
แกเลือกมาเกิดเป็นลูกคุณกับเยชิม
อย่าพูดแบบนั้นอีกนะ
เห็นคุณทีไรผมก็นึกว่าผมตายแล้วทุกที
แต่พอนึกได้ว่าผมไม่น่าจะได้ขึ้นสวรรค์ เลยได้สติน่ะ
นี่ได้สติแล้วเหรอคะ
คุณรู้สึกยังไง มีอะไรกวนใจไหมคะ
ผมรู้สึกดีมาก
กินยาที่หมอสั่ง ได้น้ำเกลือ แล้วก็หลับปุ๋ยเป็นเด็กเลย
ดีมากค่ะ
ก็ไม่ใช่ว่าไม่เบื่อนะ แต่ผมหาอะไรทำได้แล้ว
คุณเป็นศิลปินเหรอ
บางครั้ง ถ้ามีแรงบันดาลใจ
สวยมากค่ะ
โชคดีที่อุบัติเหตุไม่ทำให้มือคุณบาดเจ็บนะคะ
แล้วคุณประสบอุบัติเหตุแบบไหนมาเหรอ คุณหมอ
เห็นชัดเลยว่าคุณบอบช้ำ คงเป็นเหตุผลที่คุณทำตัวห่างเหินสินะ
ขอเตือนอีกครั้งว่าฉันเป็นหมอคุณ
เลยขอทำตัวห่างเหินไว้ดีกว่า หายไวๆ นะคะ
คุณชอบเต้นไหม
คุณจะอยากรู้ไปทำไม
ผมว่าคุณไม่ได้เต้นมานานแล้วนะ
เห็นมีร้านนึงในอัยวาลึคที่เราไปเต้นได้นะ
ที่นั่นคงมีคนรุ่นคุณเต็มไปหมดเลยสิ
คุณหมอจัดหมัดเด็ดมาแล้ว
คุณหาเรื่องใส่ตัวเองนะ
ใช่เลย
เห็นไหม ไม่เหม็นแล้ว มานี่มา
มาแล้วจ้ะ เซฟกี
ที่รัก เธอไม่มีกุญแจเหรอ
แม่
เข้ามาสิคะ
ไม่ดีกว่า
แม่มีเวลาแค่นิดเดียว
เราจะกลับไปอันตัลยากันแล้ว แม่เลยอยากมาบอกลูกไว้
งั้นเหรอคะ
หมดเวลาพักร้อนแล้วสินะ
เข้าใจแล้ว
อย่าโทษแม่นะ เลย์ล่า พ่อลูกเขาต้องการแบบนั้น
แล้วแม่ล่ะต้องการอะไร
หือ
โทษที หนูลืมไปว่าคุยกับใครอยู่
ตอนซาร์พเกิด แม่ก็ไม่อยู่
ตอนงานแต่งหนู แม่ก็ไม่มาด้วยซ้ำ ตอนที่หนูท้องก็ไม่เคยอยู่ข้างๆ
แม่ไม่เคยช่วยอะไรหนูเลย
แล้วเคยมีครั้งไหน ที่ลูกมาถามความเห็นเราบ้างไหม เลย์ล่า
ลูกเมินพ่อกับแม่มาตลอด
เพราะหนูมีเหตุผลไงล่ะ
ขอให้พระเจ้าอวยพรนะ ลูก
อาเมน!
แม่
เลย์ล่า
แม่จะไปจริงๆ เหรอ
เลย์ล่า
พ่อฆ่าแม่แน่ๆ ถ้าแม่ขอให้เขาอยู่ต่อ
ลูกก็รู้
นั่นสินะ
เขาจะฆ่าแม่ใช่ไหม เขาฆ่าแม่แน่
ถ้าแม่ทำแบบนี้เขาจะฆ่าแม่ ถ้าแม่ทำแบบนั้นเขาจะโมโห
กลับไปใช้ชีวิตแม่ ที่อยู่ใต้คำสั่งพ่อเถอะ คุณนายเลมาน
ลูกสาวคุณจัดการเองได้
คนที่เราทอดทิ้ง ละเลย หรือเข่นฆ่า
ที่จริงคือเศษเสี้ยวของตัวเรา และความหวังของเราเอง
ความสุขที่เราปฏิเสธตัวเองและคนที่เรารัก
ด้วยกำแพงทั้งหมดที่เราสร้างขึ้นมา
ดีเลย
สวัสดีค่ะ
อ๊ะ มีซัดซีจีด้วย
- สวัสดีค่ะ - ขอบคุณค่ะ
ขอบคุณค่ะ
สลัดไหม
ทำไมถึงรู้สึกว่าทุกคนมองฉันอยู่นะ
มีเรื่องอะไรหรือเปล่า
- จำคนไข้ของคุณได้ไหม อัยเซล - อืม
เธอบอกคานน์จากแผนกระบบทางเดินปัสสาวะ ว่าไปบังเอิญเจอคุณที่บ้านคุณซามาน
ทานให้อร่อยนะคะ
เพื่ออยากจะชื่นชมคุณ
คานน์เล่าเรื่องนี้ให้ทุกคนฟัง ก็เลยมีข่าวลือตามมา
อธิบายไม่ถูกเลยว่า มันส่งผลเสียกับผู้คนมากแค่ไหน
พวกคนที่ไปเชื่อผู้รักษา ที่ไม่มีใบปริญญาทางการแพทย์นั่นน่ะ
บอกว่าไร้ความรับผิดชอบยังเบาไป
ดร.อิห์ซาน ถ้าอยากพูดอะไรกับฉัน ก็พูดมาได้เลยค่ะ
พูดต่อหน้าฉันก็ได้
ผมก็ว่าจะพูดอยู่เลย ดร.อาด้า
การส่งคนไข้ไปที่นั่นมันผิดจรรยาบรรณนะ
ฉันไม่ได้ส่งเธอไปไหนทั้งนั้น เราแค่บังเอิญเจอกัน
แต่คุณไปทำอะไรที่นั่น คุณคิดว่ามันเหมาะสมจริงๆ เหรอ
แล้วคุณคิดว่ามันเหมาะสมไหม
ที่ไปว่าร้ายสิ่งที่คุณไม่รู้จัก โดยที่ไม่ได้หาข้อมูลด้วยซ้ำน่ะ
เราเป็นหมอนะ เราไม่เห็นด้วยกับมันหรอก
ถ้าคุณลองหาข้อมูลดูจริงๆ ในหลายประเทศ…
จะบอกว่ามันเป็นวิทยาศาสตร์เหรอ
หลายแง่มุมของวิทยาศาสตร์ในปัจจุบัน เคยถูกมองว่าเป็นเรื่องงมงายมาก่อน
มันอาจดีต่อขวัญกำลังใจของคนไข้นะคะ
เราทุกคนรู้ว่าอารมณ์สำคัญแค่ไหน
ก็ให้ผลเหมือนยาหลอกไงคะ ทำไมคุณถึงทำแบบนี้กันล่ะ
แต่คุณต้องตระหนักถึงผลที่ตามมา
เมื่อคนไข้เชื่อเรื่องนั้นแล้วเลิกรักษาไปด้วยสิ
คุณคิดว่ามันมีเหตุผลจริงๆ เหรอ
ไม่มีใครบอกให้คนไข้เลิกรักษานะคะ
และอีกอย่างมันก็มีบางสิ่งที่เราไม่เข้าใจ ด้วยตรรกะและเหตุผลใช่ไหมคะ
และเราก็ปฏิเสธไม่ได้ว่า โรคบางอย่างก็มีสาเหตุมาจากจิตใจ
ใช่ไหมคะ คุณหมอ
ทานให้อร่อยนะคะ
ให้ตายสิ
ไม่ต้องห่วงหรอก
(ผลการตรวจเพ็ท/ซีทีเนื้องอก)