ชูคูโรวาลุกเป็นไฟ
ผู้คนถูกล่ามตรวนลากมา
ฝูงเป็ดโผหนี พิราบเกาะไกว
โอ้ เอมิเนที่รัก
มาหาฉันเถิด เอมิเนที่รัก
ยิ้มเถิดหนา เอมิเนที่รัก
ฝูงเป็ดโผหนี พิราบเกาะไกว
โอ้ เอมิเนที่รัก
เอมิเน
ไม่นะ เอมิเน ตายแล้ว!
- เร็วเข้า - มาแล้ว ยัยหนู
อีกนิดเดียวนะ
เร็วเข้ายัยหนู เบ่งอีก
- อดทนไว้ - เบ่งสิ ยัยหนู
เบ่งอีกๆ อดทนไว้
เบ่ง
หายใจลึกๆ เบ่งเด็กออกมา
- มาแล้วๆ - เร็วเข้า ยัยหนู
มาแล้วๆ ใกล้จบแล้วละ
พระเจ้าเมตตาเราที เด็กไม่กลับหัว
หายใจไว้นะ เอมิเนเอ๊ย เบ่งเข้าไว้ ยัยหนู เร็วเข้าๆ
ประสบการณ์แรกสุดของเรา ความท้าทายแรกบนโลกมนุษย์ของเรา
คือการเดินทางออกจากมดลูกของมารดา
ที่ซึ่งเราได้พบกับความกลัวเป็นครั้งแรก
มาแล้วๆ ออกแล้ว
การเดินทางสู่ปลายทางที่ไม่รู้จัก ทำให้เราหวาดกลัว
แต่สุดท้ายเราก็ไม่ได้อยู่ตามลำพัง
ยังมีคนเฝ้ารอเราอยู่
และคนคนนั้นก็คือแม่ของเราเอง
สาวๆ ไปบอกหัวหน้าคนงานที
ต้องรีบพายัยหนูเข้าเมืองนะ ใครก็ได้ไปบอกที!
เทน้ำมาอีก
และหากเราไม่ได้มีสัมผัสแรกกับแม่แล้ว
หากเรารู้สึกโดดเดี่ยวและสิ้นหวัง ในยามที่สูดลมหายใจแรก
ในวันนี้เราจะรู้สึกว่าตัวเองดีพอได้หรือไม่
(ฉัน… คนใหม่)
(เครื่องหมายแห่งบรรพบุรุษเรา)
(ระวังแตก!)
ตื่นได้ละ วันนี้เราจะไปทะเลกัน
- วันนี้เหรอ - ใช่
มาเร็ว ตื่นสิ
เร็วสิ
เพิ่งจะตื่นมาเอง
ทำไมถึงสวยได้ขนาดนี้เนี่ย
ได้ยังไงกันฮึ
เร็วเข้าสิ ไม่งั้นเราก็จะอดไปอีกนะ
ฉันลุกแล้วนะ
ไม่ๆ มานี่ก่อน กลับมา
(เอวา)
งั้นไปจุนดากัน ลมเบากว่า
เลขหมายที่ท่านเรียก ไม่สามารถติดต่อได้ในขณะนี้…
มีอะไรเหรอ
โฟลร์ไม่รับสาย
งั้นคุณต้องไป…
ไม่หรอก ไปกันเถอะ เดี๋ยวแกก็คงโทรกลับเองแหละ
ในที่สุดเราก็ได้ไปเนอะ
วันนี้เราจะได้ว่ายน้ำกันนะ
(ถ้ำเบอร์ชู 500 เมตร)
ให้ตายสิ คุณคิดว่ามีถนนเส้นอื่นไหม
ไม่รู้สิ อาจจะมีมั้ง
ฮัลโหล
อรุณสวัสดิ์ ลูกรัก
เกิดอะไรขึ้น
เข้าใจแล้ว ก็ได้ พ่อจะรีบไป
เอวาป่วยอีกแล้ว
เลยพาโฟลร์ไปส่งโรงเรียนไม่ได้
คุณควรไปนะ
เดี๋ยวก่อน ผมจะขับไปส่งคุณเข้าเมือง
มันไม่ไกลหรอก ฉันไปเองได้
อาด้า ผม…
ขอบคุณมากนะที่เข้าใจ ถ้าเป็นคนอื่นคง…
คุณทำดีที่สุดแล้ว
ไว้พอปิดเทอมแล้ว เราไปเที่ยวกันนะ
เอวาจะพาโฟลร์ไปเนเธอร์แลนด์
ดีเลยค่ะ
- คุณว่ายังไง - ถูกใจมากเลย
อย่าให้แกรอนานเลยค่ะ
กินมื้อค่ำคืนนี้ด้วยกันไหม
ได้เลย ตกลง
(ระวัง ปิดการจราจรเพราะทำถนน)
ที่รัก เป็นไงบ้างเอ่ย
อรุณสวัสดิ์ เลย์โลช
อรุณสวัสดิ์
นี่มันอะไรกัน ยังเช้าตรู่อยู่เลย มีอะไรหรือเปล่า อาด้า
เธอจ๋า ฉันกำลังจะชวนพวกเธอไปทะเลกัน
อย่าชวนฉันทำอะไรเลยวันนี้ ฉันมีเรื่องต้องทำเยอะมากๆ
ไปกับเซฟกีแล้วกันนะ
คิดว่าฉันมีแรงเหลือจะระเห็จไปไหนด้วยเหรอ
โอ๊ย ซาร์พ ลูกนี่เหลือเชื่อจริงๆ ซาร์พ!
อีกแล้วเหรอ
ผมไม่ได้ทำอะไรเลยนะ
งั้นฝีมือใครล่ะที่ฉี่รดที่นอนน่ะ
เธอจะไปกับโทพรัคไม่ใช่เหรอ
นี่ ยังทำอะไรอยู่ที่นี่อีก ไปอาบน้ำเดี๋ยวนี้ ไป!
- ฟิโค่ - เธอเป็นอะไรหรือเปล่า
ให้ตายเหอะ ฉันบอกกี่หนแล้ว ว่าไม่ให้มาโกนหนวดตรงนี้
ฉันรักพวกเธอมากๆ เลยนะ รู้ใช่ไหม
- ฉันก็รักพวกเธอมากเหมือนกัน - เราก็รักเธอมากเหมือนกัน
อาด้า เป็นอะไรหรือเปล่า
ไม่เป็นไรจ้ะ
ไปก่อนนะ
จุ๊บๆ จ้ะ
มูโค่ วันนี้ช่วยพาซาร์พไปส่งโรงเรียนทีได้ไหมคะ
ได้สิ ไปส่งได้อยู่แล้ว
แต่เธอต้องรักษาคำพูดด้วยนะ
(วันที่ 10 มิถุนายน - เพทซีที)
อย่าหลอกเหมือนฉันเป็นเด็กนะ
หนูเปล่านะ
คุณก็รู้ว่าช่วงนี้นางอารมณ์เสียแค่ไหน หนูแค่พยายามหาเวลาเหมาะๆ อยู่
ฟังนะ เลย์ล่า ฉันจะคุยกับแกเองถ้าแกไม่ยอม
มูโค่ อย่าทำงั้นเลยน่า มูโค่
คือหนูว่าคุณไม่ควรจะ…
ให้ตายเหอะ
อรุณสวัสดิ์ ใกล้จะถึงวันตรวจแล้วนะ
กินอาหารดีๆ หน่อยสิ นี่
หนูกินไปแล้ว ขอบคุณ
แม่ขอไปด้วยได้ไหม ตอนลูกไปตรวจร่างกายน่ะ
ไม่ได้
นี่ เซฟกี
มีเวลาหน่อยไหม
เซฟกี!
มีอะไร เลย์ล่า ทำไมไม่ให้ฉันได้เล่นโยคะซะทีเนี่ย
ฉันจะสอนโยคะให้เธอเอง ไม่ต้องห่วง
ช่วยฉันหน่อย ฉันต้องไปตากผ้า มานี่สิ
เธอฟังนะ
อย่าทำแบบนี้เลย นี่มันก็หลายเดือนแล้วนะ
ฉันบอกเธอแล้วไงว่าอย่ามายุ่ง
แม่เธอเขาทำอะไรเธอมากมายเหรอ เธอเมินท่านมาหลายเดือนแล้วนะ
- ยังไงก็แม่นะ - กล้าพูดเนอะ
เธอคุยกับแม่ตัวเองครั้งล่าสุดเมื่อไหร่
แม่เธอรู้เรื่องนี้หรือยังล่ะ
คิดว่ามันเหมือนกันเหรอ
- ทำอะไรน่ะ - หยุดเลย
- เกิดอะไรขึ้น - ไม่มีอะไรมากหรอก
นี่อยากให้ฉันเป็นบ้าจริงๆ ใช่ไหม
ต้องมีอะไรเกิดขึ้นอีกล่ะ
เธอทดสอบความอดทนฉันจริงๆ นะ เลย์ล่า ฉันกำลังจะปรี๊ดแตกแล้ว
- มีอะไร - ปวดท้องจะคลอด
เป็นอะไรไป ที่รัก
เดี๋ยว ใจเย็นๆ ก่อนนะ
- นั่งลงก่อน แล้วฉันจะโทรหาอาด้า - ใช่ ใจเย็นๆ ก่อน เพราะมันได้ผล
ตอนซาร์พก็ได้ผล
ทำให้เขาไขว้เขวปั๊บ เท่านี้เขาก็หายหงุดหงิด เปลี่ยนเป็นร่าเริง
ไขว้เขวป้าเธอสิ
หยุดสักทีเถอะน่า
มองฉันนะยัยหัวหยิก ขอจุ๊บสักที
ทีนี้ก็ฟังนะ ยัยขนแกะแสนสวยของฉัน
ผลตรวจของเธอจะออกมาว่าหายขาด
ทุกอย่างจะเรียบร้อย ทุกอย่างเลย
ถ้าไม่เป็นยังงั้นล่ะ
ฟังนะ
เราอยู่ในเมืองชายฝั่ง
ทุกอย่างต้องเรียบร้อย ต้องเป็นงั้นอยู่แล้ว
- พริกเผ็ดแน่นะ - เผ็ดตายไม่เอาเรื่องเลยละ
ของร้านเหล้าเหรอ
เรายังหาทำเลไม่ได้เลย
แต่ก็ยังมีหวัง วันนี้เราจะไปดูอีกที่หนึ่งกัน
- ทั้งหมดเท่าไร - แค่ 100 ลีราพอ
ร้อยนึงนะ
ไว้ค่อยจ่ายทีหลังก็ได้
หือ ไม่เป็นไร พอมีอยู่
ขอบคุณนะป๋า โชคดี
โอ้ คุณซามาน!
ฟิโค่เหรอนั่น เป็นยังไงบ้าง
- ก็ดีครับ คุณล่ะ - ก็ดีๆ
แล้วเซฟกีเป็นยังไงบ้าง
ก็โอเคครับ เพิ่งรับคีโมรอบสุดท้ายไป กำลังรอไปเพ็ทสแกน
ช่วงนี้เลยหงุดหงิดหน่อย
ไม่ได้เจอกันนานเลยนะ
ผมก็อยากมาบ่อยๆ แต่เงินมันตึงๆ น่ะ
ไม่ต้องห่วงนะ พรุ่งนี้มาร่วมพิธีด้วยสิ
ได้ครับ ผมจะแวะไป
- แล้วเจอกันนะ - ขอบคุณ
- ยินดีต้อนรับ คุณซามาน - ขอบคุณ
- ที่อยู่เดิมเหรอ - ใช่
มีแมลงวันทรายด้วยเหรอ เกิดอะไรขึ้นเนี่ย
- เงียบสักแป๊บเถอะ เราถึงแล้ว ดูสิ - ดูยังไงล่ะ โดนปิดตาอยู่เนี่ย
- โอเค ฉันจะแก้มัดให้ถ้าคุณพร้อม - ผมพร้อมแล้ว
เอาละ ฉันจะแก้มัดนะ
แต่นแต๊น!
คิดว่าไง
คิดอะไร นี่ล้อเล่นเหรอ
ผมยุ่งจะตายอยู่แล้ว อย่าทำเสียเวลากันสิ ไปเหอะ
ไม่ได้ล้อเล่นนะ ฟิโค่! ที่นี่แหละ
มันแค่ต้องปรับปรุงนิดหน่อย
ปรับปรุงนิดหน่อยเหรอ มันจะถล่มใส่หัวเราอยู่แล้ว
- ล้อเล่นเหรอ - มันไม่ได้แย่ขนาดนั้นนะ ฟิโค่
ฉันคุยกับสถาปนิกแล้ว พวกเขาจะคำนวณงบให้ เดี๋ยวก็รู้
- สถาปนิกเหรอ - ใช่
คุณก็รู้ว่าผมถังแตก เลย์ล่า เราใช้เงินไปกับบ้านหมดแล้ว
คุณก็รู้นี่ แล้วทำแบบนี้ทำไม
สายไปแล้ว ที่รัก สายไปแล้ว
นี่เป็นที่เดียวที่อยู่ในงบเรา
ฉันไปธนาคาร กู้เงินมา แล้วก็เซ็นอนุมัติแล้ว ที่รัก
- นี่คือโฉนด - กู้เหรอ
อะไร มันเป็นโฉนดจริงๆ นี่!
คุณทำไปโดยไม่ถามผมได้ยังไง
ฉันควรทำยังไงล่ะ คุณไม่เคยอยู่แถวนี้เลยไง
ถ้าไม่อยู่ที่โรงพยาบาลกับเซฟกี คุณก็ออกไปทำงานบนเรือ
ผมไม่ได้ทำเอาสนุกนะ ผมทำงานหาเลี้ยงชีพ
และนี่ฉันก็กำลังบอก ให้คุณทำงานเพื่อตัวเองบ้าง
ดูสิว่าที่นี่มันสวยแค่ไหน ลองดูก่อน
ช่วยฉันหน่อย
ลองดูก่อนสิ
ไม่ๆ เลย์ล่า
เลย์ล่า ที่นี่มันเกินเยียวยาแล้ว สาบานเลยว่าต้องทุบทิ้งสถานเดียว
อีกเดี๋ยวคุณก็ถึงกำหนดคลอดแล้ว
ผมก็จะต้องทำคนเดียว ผมจะไปทำอะไรได้
ฟังฉันนะ ฟิโค่ สาบานเลยว่าฉันจะตื้บคุณให้สลบ
ที่นี่คือโอกาสสุดท้ายของฉัน
ฉันจะคลอดแล้ว
สามีฉันติดคุก
ฉันต้องทำให้มันสำเร็จ และคุณต้องช่วยฉันทำด้วย
โอเคไหม
นี่คือร้านเหล้าของเอเลนี่
ก็ได้ที่รัก ก็ได้
เราจะทำเท่าที่เราทำได้
แต่พนันได้เลยว่าไม่มีใครรู้จักที่นี่หรอก
ใครรู้ก็ให้รู้ไป ใครไม่รู้จักก็ช่างมันสิ
คุณนี่บ้าจริงๆ ด้วย
ตาบื้อ! หุบปากเถอะ
จอมช็อตฟีลสุดๆ มานี่เลย
ฉันจะบรรยายการตกแต่งให้ฟังนะ นี่คือสิ่งที่ฉันคิดไว้
- ความเห็นของคุณก็สำคัญ - อืม
เราวางโต๊ะไว้ใต้ต้นไม้
ตะเกียง ไฟ
และสำหรับที่นี่ ฉันว่าฉันอยากได้บรรยากาศแบบชนบท
- คิดว่าไง - "ชนบท" เหรอ
ชนบทไง ไม่รู้จักเหรอ
ไม่รู้จักชนบทสินะ โอเค
ไม่เป็นไร ฉันจะอธิบายให้ฟังทีหลัง
ตอนนี้ไม่ต้องสนใจเรื่องชนบทแล้ว รู้ไหมว่าฉันต้องการอะไร นี่…
อรุณสวัสดิ์ค่ะ คุณซามาน
อรุณสวัสดิ์
คุณมีเวลาคุยสักสองสามนาทีไหมคะ
มีสิ ผมมีชาให้เราดื่มด้วยนะ
มาสิ
จำที่เราคุยกัน เรื่องมรดกทางจิตวิญญาณไปได้ไหม
ประเด็น เป้าหมาย หรือความสามารถ
ที่ถูกส่งต่อกันมาจากรุ่นสู่รุ่น
สมมติว่ามันมีสายใยข้อมูลซึ่งมองไม่เห็น
ที่ถูกส่งต่อจากพ่อแม่สู่ลูกหลานล่ะ
ลองถามคำถามจริงๆ ของคุณดีไหม
ก็ได้ เอาละ
ถ้าเราไม่สร้างครอบครัวล่ะ
ถ้าเรามีลูกไม่ได้หรือจะไม่มีลูกล่ะ
จะเกิดอะไรขึ้นกับมรดกของเรา
คุณเมินคำถามฉันอีกแล้ว
อืม…
เมื่อไหร่คุณจะเลิก ตามหาคำตอบจากภายนอกน่ะ อาด้า
ในช่วงเจ็ดเดือนที่ผ่านมา
ฉันอ่านหนังสือทุกเล่ม เข้าร่วมทุกการบำบัด
สิ่งที่ฉันได้เห็นมันเหลือเชื่อมาก
ฉันดีขึ้นนิดหน่อย คงปฏิเสธไม่ได้ แต่ว่า…
แต่ทุกอย่างมันยังเคว้งคว้าง คลุมเคลือ
อย่างน้อยก็สำหรับฉัน
เราโยนหินลงไปในน้ำ
น้ำจึงขุ่น
ตอนนี้หินนั่นจะค่อยๆ จมลง
ไปถึงก้นบึ้ง
แล้วน้ำก็จะใสขึ้นเอง
ถ้าตอนนั้นคุณถามได้ถูกคำถาม
คุณก็อาจจะไม่ต้องการคำตอบด้วยซ้ำ
ถ้าคุณรู้ว่าฉันมีคำถามมากมายแค่ไหนนะ
โทษทีค่ะ ฉันจะไปสายแล้ว
คุณอยากสร้างครอบครัวหรือเปล่า
นั่นเป็นคำถามที่คุณกำลังเลี่ยง ที่จะถามตัวเองหรือเปล่า
อีกสักครู่เราจะออกเรือกันแล้วครับ
- เมื่อไหร่กันล่ะ - อีกแค่ไม่กี่นาทีครับ
ผมมาแล้วกัปตัน มาแล้วครับ
ชักจะบ่อยแล้วนะ ฟิโค่
- แยกกันตรงนี้ดีกว่า - มันแค่สิบนาทีเองครับ ผมขอโทษ
ผมรู้ว่าเมียคุณป่วย
ลูกค้ารออยู่ คุณกำลังขัดขวางธุรกิจของผมนะ
ผมจะจ่ายค่าแรงวันนี้ให้
ดูแลตัวเองนะ
ขอบคุณ
นี่ คุณอัยเซล
นี่ค่ะ
มันล้อมรอบ 70 เปอร์เซ็นต์ของไตซ้ายคุณ
คุณควรไปพบแพทย์ทางเดินปัสสาวะนะคะ
เราต้องนัดผ่าตัดคุณทันที
- ไม่มีวิธีอื่นแล้วเหรอคะ คุณหมอ - น่าเสียดายที่ไม่มีค่ะ
การผ่าตัดเป็นทางเลือกเดียว สำหรับคุณในตอนนี้
คุณอัยเซล ฉันอยากถามอะไรหน่อย ถ้าคุณไม่ว่าอะไร
ได้สิคะ คุณหมอ
ครอบครัวฝั่งแม่เป็นคุณยังไงบ้างคะ
แม่ฉันเสียไปเมื่อสามเดือนก่อน
มันกะทันหันมาก
ฉันยังทำใจไม่ได้เลย
- เสียใจด้วยนะคะ - ขอบคุณค่ะ
ถ้าสิ่งที่เขาพูดเป็นความจริง
ถ้าแม่และบรรพบุรุษหญิงของเรา
เป็นตัวแทนของร่างกายด้านซ้าย
ถ้าไตของเรากักเก็บหยดน้ำตา ที่เราไม่สามารถเช็ดออกได้
แค่การผ่าตัดอย่างเดียว
จะช่วยเยียวยาคนไข้ได้เหรอ
อาด้า ผมขอโทษนะ ผมติดธุระ
(การปกป้อง)
สุขภาพดีหลั่งไหลมาหาฉันโดยไม่มีเงื่อนไข
ความรักท่วมท้น
หลั่งไหลเข้ามาในเซลล์ฉัน
ฉันไม่เป็นไร
เซฟกีที่รัก
สวัสดี ภรรยาคนสวยของผม
ที่รัก
นี่ เซฟกี
ผมซื้อปลาดีๆ มาด้วยนะ
มีผักด้วย ผมจะทำสลัดให้นะ
ฉันไม่เป็นไร
- ฉันไม่เป็นไร - เซฟกี
โอ๊ย ฟิโค่
- ขอโทษนะ ผมทำให้คุณตกใจเหรอ - ตกใจเกือบตายเลย
ทำไมกลับมาแล้วล่ะ วันนี้เลิกงานเร็วเหรอ
- ขอผมอาบด้วยได้ไหม - ไม่ดีกว่า
ฉันต้องนั่งสมาธิให้เสร็จ
งั้นผมไปก่อนก็แล้วกัน
อืม
- นี่ ฟิโค่ - หือ
คุณโกนหนวดที่อ่างล้างหน้าอีกแล้ว
ขอร้องล่ะ จริงๆ เลยนะ
ที่จริงผมเก็บกวาดแล้วนะ แต่คงไม่สะอาดมั้ง
ยังไงก็เถอะ ผมซื้อปลามาให้
มีพวกผักที่คุณชอบด้วย
เดี๋ยวผมจัดโต๊ะเลยนะ
ไม่ ฉันไม่อยากกิน คุณกินเถอะ
แล้วช่วยปิดประตูหน่อยได้ไหม ฉันหนาวน่ะ
อ๋อ โอเค
- อาบน้ำให้สนุกนะ - โอเค
ใช่ แต่ราคาไม่แรงไปหน่อยเหรอ
ฉันรู้ว่าค่าเงินลีราต่อดอลลาร์มันอ่อนลง แต่คุณจ่ายลูกน้องเป็นดอลลาร์หรือไง
ช่างเถอะ
ตอนนี้ฉันไม่มีเงินขนาดนั้นหรอก
ก็ได้ ไว้ฉันบอกแล้วกัน ขอบคุณมาก
อย่างกับขอปราสาทวิมาน
ซาร์พ ฟังแม่นะ
คืนนี้ผ้าปูต้องแห้งสนิทนะ โอเคไหมจ๊ะ
ถ้าลูกฉี่รดที่นอนอีก
ก็ขยับไปนอนฝั่งที่ยังแห้ง
อย่ามาปลุกแม่
มานี่มา
ทั้งสองข้าง
ฝันดีนะ ห้ามฉี่
แม่ครับ
เมื่อไหร่พ่อจะกลับมา ตอนที่น้องคลอดเหรอฮะ
ลูกรัก
พ่อจะยังไม่กลับมาอีกสักพัก
มานี่มา
ฟังนะ ลูกรัก
ที่เป็นแบบนี้ เพราะลูกคิดถึงพ่อเหรอ
หือ
พ่อรู้เรื่องน้องใช่ไหม
ตอนผมเห็นที่นะ ทีแรกผมก็คิดว่ามันไม่เวิร์กแน่
แล้วพอผมลองคิดๆ ดูแล้ว มันก็ไม่แย่นะ
เธอปิดตาผมไว้แล้วพาผมไป
ไม่เอาค่ะ คุณกินเถอะ
ก็ได้
นี่ ฟิโค่
อย่าเคี้ยวเสียงดังได้ไหม
เหมือนมันกำลังตบสมองฉัน "ป้าบๆๆ"
โอเค
- นี่ เซฟกี - หือ
ผมจะไม่ได้ทำงานบนเรือแล้วนะ
ทำไม เกิดอะไรขึ้นที่นั่นเหรอ
ไม่มีอะไร ผมเลือกเอง
คือเลย์ล่าได้ที่ทำร้านแล้ว
ผมอยากโฟกัสที่ร้านเหล้า
มันต้องปรับปรุงอีกเยอะ ผมต้องอยู่ที่นั่น
เพราะงั้นแหละ
เราอาจต้องลำบากกับเรื่องค่าเช่า กับอะไรต่างๆ ไปอีกสักพัก
ไม่เป็นไร
ฉันก็กลับไปทำงานได้นะ
ไม่ คุณไม่ต้องทำอะไรทั้งนั้น
ผมไม่ได้หมายความแบบนั้น
เดี๋ยวผมจะหาทางเอง
คิดแค่เรื่องรักษาตัวก็พอนะ
โอเคไหม
ผมคิดถึงคุณ…
อะไรเหรอ
ฉันทำให้คุณเบื่อหรือเปล่า
ไม่ ไม่ใช่อยู่แล้ว
ไม่เลย แต่คุณทำตัว…
ทำตัวอะไร ฟิโค่
ฉันทำตัวเหมือนฉันเป็นมะเร็งเหรอ
ไม่เอาน่า เซฟกี
ทำไมคุณถึงพูดแบบนั้นล่ะ
คุณกดดันฉันตลอดเลย ฟิโค่
บางทีคุณอาจแต่งงานผิดคนนะ
ฉันอาจตอบสนองความต้องการ และความปรารถนาของคุณไม่ได้
ผมพูดอย่างนั้นเหรอ เซฟกี
- ผมเคยพูดเป็นนัยไหมว่า… - คุณวอแวฉันตลอด
เอาแต่ร้องขอ เอาแต่เรียกร้องอะไรจากฉัน
ให้ฉันพักบ้างเถอะนะ ฟิโค่ ได้โปรด ฉันพูดจริงๆ
ผมแค่พยายามดูแลคุณ…
ไม่ ไม่ต้องมาดูแลฉัน ฟิโค่
ทุกคนเลย ไม่ต้องมาดูแล ฉันไม่ใช่เด็กๆ นะ
ฉันเบื่อที่ทุกคนเอาแต่คอยย้ำว่าฉันป่วย
เลิกยุ่งกับฉันสักทีเถอะ ขอร้องล่ะ พอได้แล้ว
พรุ่งนี้บ่ายว่างหรือเปล่า ฉันวานอะไรเธอหน่อยได้ไหม
ก็ขึ้นอยู่กับว่าเรื่องอะไรนะ
จริงด้วย ฉันขอโทษ เธอกำลังกินข้าวเย็นกับโทพรัคสินะ
เดี๋ยวไว้ฉันโทรไปใหม่นะ
เขาคงอยู่กับลูกเขาน่ะ เขาไม่ได้มา
แล้วเธอทำอะไรอยู่ นี่อยู่ไหนเนี่ย
ไว้ฉันค่อยโทรหาเธอได้ไหม เดี๋ยวฉันหาเวลาว่างพรุ่งนี้ให้นะ
ขอโทษนะ
โฟลร์เรียนพิเศษเลิกดึก ผมเลยต้องไปรับแก
แล้วแกก็อยากหาอะไรกิน ขอโทษที
ไม่เป็นไร
คุณโกรธ
ฉันบอกว่าไม่เป็นไรไง
เอวาเป็นยังไงบ้าง
- ดูเหมือนเธอจะดีขึ้นแล้วนะ - ใช่ เธอดีขึ้นนิดหน่อย
อาด้า ไม่เอาน่า แค่นี้ผมก็ไม่ได้ดูแลพวกเธอเลยนะ
เราแค่กินข้าวเย็นกันเอง
ฉันไม่มีปัญหาที่คุณจะใช้เวลากับโฟลร์
ฉันแค่หวังว่าคุณจะรักษาคำพูด แค่นั้นแหละ
อีกอย่าง ฉันบอกคุณกี่หนแล้ว ว่าฉันกับโฟลร์ควรได้ใช้เวลาด้วยกันบ้าง
ใช่ไหมล่ะ
ก็ใช่ แต่ผมไม่อยากให้แกกวนใจคุณ
โฟลร์ใจร้ายกับคุณนี่
ถ้าเราได้ใช้เวลาด้วยกันมากขึ้น แกอาจจะชินกับฉันบ้าง
อาด้า
โฟลร์ต้องการเวลาหน่อย
แกยังไม่ได้ตัดสินใจเรื่องคุณ และผมก็ไม่อยากไปกดดันแก
แล้วคุณตัดสินใจเรื่องฉันหรือยัง โทพรัค
หมายความว่าไง
ไม่รู้สิ
ฉันไม่รู้แล้วว่าเราจะเป็นยังไงต่อ
เราไม่ได้ไปทะเลมาหลายเดือนแล้วนะ
อาด้า ฟังนะ คุณพูดถูก
ทนไปก่อน โรงเรียนใกล้จะปิดเทอมแล้ว เราจะไปเที่ยวกัน แค่เราสองคน
เอากาแฟไหม
ไม่ล่ะ ผมต้องไปแล้ว
ผมสัญญากับโฟลร์ ว่าคืนนี้ผมจะเป็นคนพาแกเข้านอน
งั้นคุณจะแวะมาทำไมให้วุ่นวาย
ก็คุณไม่รับสายผมเลย
ช่างมันเถอะ
โทพรัค ฟังนะ รู้ไหมฉันคิดว่าเราควรทำยังไง
คุณไปอยู่กับโฟลร์สักพักเถอะ
คุณจะได้ไม่ต้องวิ่งวุ่นทุกเช้า
แล้วก็ไม่ต้องกังวล ว่าเอวาจะป่วยหรือไปรับลูกได้ไหม
และฉันก็จะได้ไม่ต้องรอคุณด้วย
- ว่าไงล่ะ - อาด้า ขอเถอะนะ
ฉันพูดจริงนะ
ก็ได้ ตามใจคุณ
ขอบคุณ
ไอ้เฮงซวย
นี่ ฟิโค่
คุณก็รู้ว่าคุณชอบบีบยาสีฟันจากกลางหลอด…
(ผมจะให้พื้นที่คุณบ้าง เซฟกี รู้สึกดีขึ้นเมื่อไหร่บอกผมนะ)
งอนสินะเนี่ย
ไม่อยากจะเชื่อเลยว่าจะงอนจริงๆ
ไม่เอาน่า ฟิโค่ เป็นเด็กหรือไง โตเป็นควายแล้วนะ
ผมรู้ว่าเธอกำลังลำบากมาก
ผมรู้ว่าต่อให้เรา พยายามจะแบ่งความเจ็บปวดมาแค่ไหน
มันก็เทียบกับที่เธอเผชิญอยู่ไม่ได้ แต่ว่า…
ไม่ว่าผมจะพยายามทำอะไรมันก็ล้มเหลว ทำอะไรก็ผิดหมด
ผมแค่ดีไม่พอ
ทำไมเราถึงเป็นแบบนี้นะ
ผมทำอะไรก็ผิดไปหมดเหมือนกัน สุดท้ายก็ต้องละเลยใครสักคนไป
ผมอยู่ที่นี่เพื่ออาด้า
สมัครเรียนให้โฟลร์
เกลี้ยกล่อมเอวา
แต่ไม่ได้ผลเลย
ผมไม่ดีพอทั้งสำหรับโฟลร์และอาด้า
ไม่รู้สิ เพื่อน
เหมือนกับว่าทุกอย่างในชีวิตผม
มันต้องเล่นโหมดยากตลอดเลย
ชีวิตผมไม่เคยมีอะไรง่ายกับเขาบ้างเลยนะ
ไม่มีอะไรง่ายเลยสักอย่าง
ทั้งกับพ่อผมตอนเด็กๆ
กับครูที่โรงเรียน กับเพื่อนทหารร่วมหน่วย
กับหัวหน้าที่ทำงาน
ให้ตายสิ ผมได้มาเป็นเจ้านายคนบ้าง แต่ก็ยังไม่ดีพอสำหรับเจ้าของที่
แล้วตอนนี้ก็ไม่ดีพอสำหรับเมียตัวเอง
ผมทำอะไรก็ไม่ถูกใจใครเลย ไม่เคยดีพอสำหรับใครทั้งนั้น
แม้แต่คุณซามานก็รักษาผมไม่ได้
พูดอีกอย่างก็คือ ผมมันสิ้นหวังแล้ว
อย่าพูดอย่างนั้นสิ
อย่างน้อยคุณก็มี เพื่อนร่วมความล้มเหลวตรงนี้คนนึงนะ
ต้องไปแล้ว ขอให้สนุกนะ ทำตัวตามสบาย
- ขอบคุณ โทพรัค - ไม่เป็นไรเลย
ฉันยืนไม่อยู่
ติดแหง็ก
ถูกบีบรัด หายใจไม่ออก
ตอนเกิด คุณคลอดยากไหม
แม่ผมเกือบตาย
แล้วพวกเขาก็ทิ้งผมไว้ในทุ่ง
อย่างน้อยก็มีคนบอกผมแบบนั้น
คุณเป็นยังไง
คลื่นไส้
กำลังจะล้ม
รับเธอไว้ตอนเธอล้มนะ
ทีนี้ก็ร้องเพลงกล่อมเด็ก
ที่เกิดมาท่ามกลางความลำบาก ความเจ็บปวด และความกลัว
ฉันทำแอปเปิลร่วงหล่น
มันกลิ้งไปกลิ้งไป
โอ ลูกเอย
กระทบเปลแล้วหยุดลง
เด็กน้อยตื่นนอน
หลับเถิดลูกเอย
ไม่อาจได้เรียกเจ้าเป็นลูกตัว
ให้แม่กอดเอาไว้แน่นๆ นะ
สัมผัสเธอ
เด็กคนนี้จะได้รับการต้อนรับสู่โลก
ชีวิตเขาจะราบรื่น
หลับเถิดลูกเอย
ตอนนี้คุณเป็นยังไงบ้าง
ดีขึ้น
ฉันรู้สึกแข็งแกร่งขึ้น
รู้สึกปลอดภัย
ตอนนี้คุณยอมรับความเป็นชายได้แล้วนะ
ขอบคุณครับ คุณซามาน
เอาละ คุณหยุดได้ด้วยการก้าวก้าวหนึ่ง
ปัญหาตั้งแต่แรกเกิด
เช่นการที่ลูกติดอยู่ตรงปากช่องคลอด
หรือเรียกอีกอย่างว่า ติดอยู่ตรงจุดกำเนิดชีวิต
ไม่กลับหัว
มุ่งหน้าสู่ความมืดแทนแสงสว่าง
หรือการที่สายสะดือพันกัน ถูกรัดให้หายใจไม่ออก
ทั้งหมดนี้จะส่งผลต่อทารก
การสัมผัสกันครั้งแรกระหว่างแม่และเด็ก…
ก้าวแรกของการสร้างความเชื่อมั่นนั้นสำคัญมากๆ
คุณรู้สึกยังไงบ้าง
ก็ดีค่ะ มันช่วยฉันได้ด้วย
คงคิดถึงแม่น่ะค่ะ
ขอบคุณค่ะ คุณซามาน
ไว้เจอกันนะคะ
อ้าว คุณนายเลย์ล่านี่นา ลมอะไรหอบมาล่ะเนี่ย
เป็นไงบ้าง
สบายดีนะ กินหรูอยู่สบาย
ล้อเล่นหรือไง คุณผู้หญิง
คุณไม่โทรมาตั้งหลายเดือน คุณตัดผมทิ้งแล้ว
แล้วตอนนี้มาถามว่าเป็นไงบ้างเหรอ แย่ฉิบหายสิถามได้
ผมกำลังจะบ้าแล้ว
ช่วยใจเย็นๆ ก่อนได้ไหม
ฉันส่งของให้คุณตั้งเยอะแยะ
ขอบคุณมากนะ
คุณส่งกางเกงในมาให้ผมแหละ
และก็หนังสือ ตอนนี้ผมเป็นนักปราชญ์ละ
ลูกชายผมเป็นไงบ้าง
ซาร์พสบายดี
เขาคิดถึงพ่อ
ทำไมไม่บอกลูกล่ะ
ไม่กล้าบอกลูกล่ะสิ ว่าพ่อแกติดคุกเพราะแม่น่ะ
บ้าไปแล้วเหรอ
เป็นความผิดของฉันเหรอ
นี่มันเพราะคุณล้วนๆ ยังไม่รู้ตัวอีกเหรอ
หยุดเลย เลย์ล่า
คุณต้องหาทนายให้ผม ไม่งั้นผมคงไม่ได้ออกไปหรอก
เอร์เด็ม คุณรู้ตัวไหม ว่าคุณไม่เคยถามถึงเราเลยสักครั้ง
"ทำอะไรอยู่ คุณไปอยู่ที่ไหนกัน"
"เป็นยังไงบ้าง มีอะไรกินบ้างไหม"
ผมจะถามทำไม คุณพ่อผู้พันคงดูแลคุณอยู่แหละ
ใช่ไหมล่ะ ฝากทักทายท่านด้วยนะ
รับทราบเจ้าค่ะ
และอีกเรื่องนะ…
คุณกำลังจะมีลูกสาว
อะไร ได้ไง นั่นลูกผมเหรอ
- อะไรนะ - ถามว่านั่นลูกฉันเหรอ
ของยายแกมั้ง
เลย์ล่า!
เลย์ล่า
เลย์ล่า!
ที่รัก ทำไมฉันยังโง่แบบนี้นะ
โถ เลย์โลช
ฉันจะเลี้ยงเด็กคนนี้คนเดียวได้ยังไง
รู้ไหมว่าเราควรทำยังไง
ซื้อขนมอร่อยๆ แล้วไปบ้านเซฟกีกันนะ ดีไหม
- เอาสิ - ไปกันเถอะ
หมอนั่นมันเฮงซวยชะมัด
เฮงซวยตัวพ่อเลยละ
นี่ ที่รัก
ที่รัก เกิดอะไรขึ้นน่ะ
ที่รัก เธอเป็นอะไรไหม
ฟิโค่ทิ้งฉันแล้ว
เขาทิ้งเธอเหรอ
อะไร
หมายความว่าไง
ที่รัก สีส้มเป็นสีโปรดฉันเลย มันเหมาะกับเธอจริงๆ นะเนี่ย
ต้องเติมสีสันกันหน่อย ใส่แล้วขึ้นมากเลย
ฉันดูเหมือนตัวตลกยิ่งกว่าเดิมอีก
ที่รัก จริงๆ แล้วฟิโค่ไม่ได้ทิ้งเธอนะ
เขาแค่เว้นระยะให้เธอ
ไม่จ้ะสาว เขาโมโหแล้วก็หนีไป
ฟิโค่ออกจากวงแล้วหนู
บางทีเราอาจจะรีบร้อนแต่งกันไปหน่อย
บางทีฉันอาจจะแค่อยากแต่งงานเฉยๆ
ฉันไม่เคยแต่งงานหรือถูกขอแต่ง
พอฟิโค่ขอปั๊บ ฉันเลยตาเหลือกเลยไง เพราะแบบนั้นไหม
ที่รัก คือว่า…
ได้ห่างกันสักพักก็น่าจะดีไหม
ไม่นะอาด้า ห่างกันสักพักเหรอ คิดว่าเป็นโสดมันง่ายเหรอ
ทั้งยามทุกข์และสุข เธอก็มีหนุ่มที่รักเธอรออยู่ที่บ้าน
ใช่เลย!
ฟิโค่ยังเป็นหนุ่มน้อย
ฉันต้องเป็นคนคิดทุกอย่าง สั่งให้ทำอะไรต่อมิอะไร
เขาเคยคิดอะไรเองบ้างไหม ไม่มี!
เธอจ๋า นี่เธอโกรธเขามากเลยนะ
เขาขายรถเพื่อให้เธอสบายขึ้น
เขาทำงานบนเรือวันละสองลำ
ยังจะเรียกร้องอะไรจากเขาอีก
เลย์โลช เลิกจิกเพื่อนซะที
เซฟกีอาจจะพูดถูกแล้วนะ บางทีพวกเขาอาจจะรีบแต่งงานเกินไป
ให้เซฟกีได้พักหายใจบ้าง
แต่นางอยากมีสามีไง อยากมีครอบครัว
ขอโทษนะ แต่นางไม่ได้อิน การคบแบบชิลๆ อย่างเธอนะ อาด้า
ฉันชอบอะไรแบบนั้นเหรอ
ก็เธอพูดเอง
พวกเธอคบกันชิลๆ ไม่จริงจังอะไร
แล้วเธอเชื่อเหรอ
นางก็อยากมีครอบครัวเหมือนกันเหอะ
นี่ไม่ใช่เรื่องฉันนะ นี่มันเรื่องฟิโค่
เธอนี่หัวร้อนง่ายเกิน
- นี่สาวๆ - หือ
จำวันแรกที่เรามาถึงได้ไหม
ได้สิ
ฉันแค่อยากให้นมใหญ่ขึ้น
แต่ตอนนี้ใหญ่ขึ้นหมดทั้งตัวเลย
ขออะไรระวังปากด้วยนะ
ส่วนฉันแค่อยากมีเซ็กซ์
อยากมีใครสักคน
แต่ตอนนี้ฉันปฏิเสธเขาทุกครั้งเลย
ตอนนั้นฉันยังแต่งกับเซลิม
อยากย้ายไปอยู่บรัสเซลส์
และตอนนี้ฉันอยู่ที่นี่
และอยู่กับโทพรัค
แต่มันไม่รู้สึกแบบนั้นเลย
- รู้อะไรไหมสาวๆ - อะไร
เราออกเดินทางกันอีกครั้งดีไหม
ขับรถเที่ยวกันหน่อยไม่ดีเหรอ
ไม่ เราจะไม่ออกเดินทางอีกแล้ว
เราจะไม่ปล่อยอะไรไปทั้งนั้นด้วย
เราต้องอยู่ที่นี่ คราวนี้เราต้องยืนหยัด
ด้วยกันนะ โอเคไหม
- มีอะไร - นางแกล้งทำ อย่าไปสนใจเลย
ไม่ได้แกล้งแล้ว
- ยังไม่ถึงเวลานะ - น้ำคร่ำแตก
- เอาละ - ทำไมถึงเป็นแบบนี้
ใจเย็นก่อน ไม่เป็นไรนะ
ไปเอาของของนางมาทีนะ โอเคไหม
ฉันจะไปเอารถ ถอดวิกซะ เราจะไปโรงพยาบาลกัน
ประสบการณ์แรกสุดของเรา ความท้าทายแรกบนโลกมนุษย์ของเรา
คือการเดินทางออกจากมดลูกของมารดา
ใช่ การเดินทางสู่ปลายทางที่ไม่รู้จัก ทำให้เราหวาดกลัว
แต่การถือกำเนิด ไม่ใช่การเดินทางสู่ปลายทางที่ไม่รู้จัก
เพราะความผูกพันระหว่างทารกกับแม่
เกิดขึ้นก่อนนั้นแล้ว
และไม่ว่าจะเกิดอะไรขึ้น มันจะไม่มีวันถูกทำลาย
การระลึกเรื่องนั้นไว้
จะทำให้เรากล้าก้าวไปสู่สู่ปลายทางที่ไม่รู้จัก
คำบรรยายโดย นันทพร อนุชิตดัสกร ยทางที่ไม่รู้จัก