Yaşıyor!
Buraya gel.
Polis! Kımıldama!
Rüyamda yakalanmanın bir tür rahatlama sağlıyor olması
üzücü bir durumdu.
Ömür boyu hapis ihtimaliyle yüz yüze kalınca insana bir şeyler oluyor.
Her şeyi daha keskin bir netlikle, inanılmaz bir doku
ve ayrıntıyla görüyorsunuz,
beyniniz sanki kaybetmek üzere olduğunuz her şeyi
kaydedip listelemeye çalışıyormuş gibi…
…sonra bir de herkesin size bakış açısı var.
Yardımcı olabilir miyim?
İyi günler.
Günaydın Bay Cooper.
Luddy.
Antrenmanınız bitince sizinle ofiste konuşmak istiyordum da.
- Ne konuda? - Pardon?
On yıldır bu kulübe üyeyim
ve beni ofisine hiç çağırmamıştın. O yüzden konuyu merak ettim.
Bu konuşmayı gözlerden uzakta yapmayı umuyordum.
Söylemek için geldiğin şeyi söylesene Luddy.
Bakın,
bu elbette hassas bir konu
ve üyeliğinize ne kadar değer verdiğimizi bildiğinize eminim.
Duyduğuma sevindim.
Konu şu ki kurul toplandı ve…
En iyisinin üyeliğinizi askıya almak olduğunu düşünüyoruz,
şu anki sorunlar çözülene dek.
- Anlıyorum. - Cidden çok üzgünüm Coop.
Söylesene, kurul beni kovabilecek hukuki ehliyete
sahip olabilmek için hangi tüzük maddesini kullandı?
Yapma Coop. Bu, öyle bir şey değil.
Çünkü doğru hatırlıyorsam, herhangi bir kuralı ihlal edersem
ki etmedim, kulüp beni yazılı olarak uyarmak zorunda
ve ancak böyle üç uyarıdan sonra
kovulmamı tavsiye etmek için disiplin soruşturması başlatabiliyorlar.
- Cinayetten tutuklandın. - Kimseyi öldürmedim.
Bunu nereden bileyim?
Tanrım, sanırım haklısın Luddy.
Bilmek imkânsız
ama az da olsa sandığın gibi soğukkanlı bir katil olma ihtimalim varsa
şu anda gerçekten benimle uğraşmak ister misin?
Oyunumu bitireceğim.
Sağ ol dostum.
Mel.
Selam. Tanrım. Hâlâ ağrın var mı?
Düzenli Vicodin alıyorum.
Güzel.
Percocet de Vicodin'e yardım ediyor.
Sen nasılsın?
Daha iyi günlerim oldu.
Evet.
Krudite söyledim.
Sağ ol.
Doğrusu, mesaj attığında şaşırdım.
Merak ediyorum da, ne bildiğini yani.
Ne konuda?
Bilmem. Herhangi bir konuda.
Biraz daha açık konuşman lazım.
Tanrım, ifadeni almıyorum Barney.
Bu ne?
Evinizin tapusu. Kendi yarısını sana devretti.
Gelip bırakacaktım ama sen buluşmak isteyince…
Hapse gireceğini düşünüyor.
Savunmaya geçti, varlıklar senin elinde güvende olur.
- Akıllıca bir hareket. - Hapse gireceğini düşünüyorsan.
Bu alışılmadık bir durum Mel.
- Tanrım, çocuklarım. - Onlara bir şey olmaz, tamam mı?
Sana da olmaz. Hapse girerse yani.
Üniversite fonları var, emeklilik varlıkları senin üstüne.
Sıkışırsan evi teminat gösterip kredi çekebilirsin.
Demem o ki sorunun yok.
Ona bir şeyler oluyor.
Biliyorum. Onu tanıyorum.
Paul ölmeden önce de vardı. Çözemiyorum.
Kovulduğundan beri ne yapıyor?
Sana söyledi mi?
Evet ama bana anlatmadığı şey ne?
Bilseydim bile muhtemelen sana söylemezdim.
- Yardım etmeye çalışıyorum. - Bence o tren kaçtı, değil mi?
İkimiz de şu anda Coop'a
sadece Coop'un yardım edebileceğini kabullenmeliyiz.
- Buradan gitmeliyim. - Evet.
- Beni habersiz bırakma. - Sen de.
Odada keyifsiz bir hava var. Başka hisseden var mı?
Ali.
Fark ettim ki böyle durumlarda
sohbeti başlatmak, odadaki bipolar kişiye düşüyor.
Biliyorum, korkutucu bir dönem ve hepimiz aynı şeyi düşünüyoruz,
o yüzden lafı uzatmadan söyleyeceğim…
Evet, eski nişanlımla sevişiyorum.
Pardon, ne dedin?
Bruce'la yatıyorum.
Yüce tanrım, Ali.
- Beni yargılama. - Yargılamıyorum.
- Bu, berbat bir fikir. - Ama Sam Levitt'i sikmek dâhice miydi?
Yavaş ol.
Ne, bilmediklerini mi sanıyorsun?
Civarda bilmeyen kaldı mı sence?
- İlaçlarını kestin mi? - Neden?
Seks için ilaçlarımı kesmem mi lazım?
İlaçlarını kestin mi?
Evet! Seks yapabilmek için ilaçlarımı kesmek zorundayım!
En azından iyi seks için.
İyi olması için neden kesmen lazım?
- Tanrım, Tori. - Haklı bir soru.
Sen dâhil olacak mısın?
- İşim olmaz. - Akıllıca.
İlaçlıyken boşalamıyorum.
- Dalga mı geçiyorsun? - Peki, anladım.
- Bence konuşmalıyız - Seks hayatını mı?
Hapse girme ihtimalin olduğunu!
- Konuşmuyorsun. - Ve çok iyi bir nedeni var.
- Ne? - Çünkü istemiyorum.
Sağlam bir seçim Andy.
- Nereye gidiyorsun? - Programım var.
- Bruce gelecek mi? - Hayır, beni ekiyor.
- Göt. - Evet.
- Görüşürüz. - Hayır, dur. Gelmek istiyorum.
Herkes nereye gidiyor?
Baba, izlemek istiyorum.
- Hadi ama. - Evet, ben de.
Gidelim.
Evet, harika fikir. Çocukları bara götürelim.
En çok pastası olan Kız olmak istiyorum
O şeyleri seviyor Çünkü kırıldıklarını görmeyi seviyor
- Oldukça iyi, değil mi? - Harika.
O kadar gerçekten numara yapıyorum ki Artık sahteyi de aştım
Ve bir gün benim çektiğim kadar çok Acı çekeceksin
Ve bir gün…
Özür dilerim. Bu şarkı…
Siktir.
Evlenecektim.
Eyvah.
Çok uzun zaman önceydi.
Ne yapıyor?
Aklına ne gelirse.
Neyse, adı Bruce.
Konu şu ki
işi berbat ettim çünkü bende bir terslik var.
Beynimde.
Açıkçası iyi değilim…
…ama son zamanlarda Bruce'un da sandığım kadar iyi olmayabileceğini
düşünmeye başladım.
Çünkü iyi biri, yeniden hayatınıza girip sonra sizi ekmez.
İyi bir insan, neredeyse 10 yıldır saklamayı başardığınız
Hole'un Live Through This albümünü ona geri vermenize izin verir.
Sahip olduğunuz neredeyse her şeyi kaybettiğiniz 10 yıl boyunca.
Senin dışında Andy.
Bu benim ağabeyim.
Beni hiç bırakmadın. Bir kez bile.
Hayatımı kurtardın.
Keşke bir yerlerde, senin beni kolladığın gibi
seni kollayabilecek birisi olsa çünkü şu anda buna ihtiyacın var.
Neyse, Bruce telefonlarıma çıkmıyor
ve bu doğru değil.
Evet, deli olan ben olabilirim
ama evli ve çocuklu hâliyle, yeğeninin yatağında bipolar eski nişanlısıyla
yatmaya karar veren o.
- Tanrım. - Ne?
Siktir.
Biliyorum berbattı ve hatalıydım
ama dürüst ve gerçek olduğunu sanmıştım
ama şimdi ben…
Beni kullandığını biliyorum…
…ve siktirsin gitsin.
Ben kimsenin metresi değilim.
- Sikeyim Bruce'u. - Peki.
Evet.
Evet, sikeyim o adamı!
- Seni hak etmiyor! Sen harika birisin! - Sikeyim Bruce'u!
Doğru. Sikeyim Bruce'u!
- Sikeyim Bruce'u. - Sikeyim Bruce'u.
Sikeyim Bruce'u! Sikeyim Bruce'u!
Sikeyim Bruce'u!
Yatağını vermene gerek yok.
- Kanepede yatabilirim. - Sorun değil.
- Genelde orada uyuyorum zaten. - Evet. Sen bilirsin.
Bu gece barda olanlar acayipti, değil mi?
Evet, rock and roll.
İyi misin?
Bu, hareketli bir hedef aslında.
- İlaçlarımı kendim alabilirim. - Öyle mi?
Burası özgür bir ülke.
Bak Ali, başıma ne gelecek bilmiyorum.
Durum iyi görünmüyor
ve iyi olacağını bilmem gerek ve çocuklar…
Sana ihtiyaçları olacak.
Andy…
İlaçlarını al.
Lütfen.
- Selam. - Selam.
Bunu sen mi yazdın?
Evet, üstünde çalıştığım bir şey.
Etkileyici.
- Bu gece eğlendin mi? - Evet, o, inanılmaz biri.
Acayip olduğu kesin.
Sana bir şey göstereceğim.
Bu saati görüyor musun?
Sen doğduğun yıl almıştım.
Üç aylık falandın.
Tori üç yaşındaydı
ve ofiste işler iyi gitmiyordu…
…ve ben biraz gergindim,
boyumdan büyük bir işe mi kalkıştım acaba diyordum.
Dünyaya iki güzel çocuk getirmiştim
ve geçimimizi nasıl sağlayacağımı, onları nasıl besleyeceğimi,
koruyacağımı falan merak ediyordum.
Sonra bir kuyumcunun önünden geçerken bu saati gördüm
ve çılgıncasına pahalı olduğunu ve alırsam annenizin beni öldüreceğini
biliyordum ama aldım.
Korkusuz olduğumu ya da bunun nasıl olduğunu hissetmeye çalışıyordum.
Başarana kadar numara yap, anlarsın ya?
Neyse, biliyorum, siz çocuklar bugünlerde pek saat takmıyorsunuz
ama belki bir gün takarsın, o yüzden senin olmasını istiyorum.
Ben de bazen aynı şeyi yapıyorum.
Neyi?
- Başarana dek numara yapıyorum. - Tamam.
Bir gün fark edeceksin,
dünyadaki neredeyse herkes aynı şeyi yapıyor
ve işler asıl o zaman korkutucu oluyor.
Taksana.
İşte oldu.
- Sevdim. - Güzel. Bileğine göre ayarlatırız.
- Kapatayım mı? - Evet.
- İyi geceler ahbap. - İyi geceler.
Girin.
- Selam. - Selam.
- Nasıl gidiyor? - İyi.
Şey…
Yemekte Ali bunu konuşmalıyız demişti…
Konuşmalı mıyız?
Yaptın mı?
Paul Levitt'i öldürdüm mü? Hayır, ben yapmadım.
Tebrikler. Konuştuk işte.
Peki.
İyi geceler.
Onu yendin evlat.
Haklısın Henry.
Yetmez.
Ama yakın.
Peki, millet. Hemen her yeri arayın.
Payınızı bu akşam Boudreau'da Eddie'den alabilirsiniz.
- Bravo J.J. - Ben de…
Hadi.
Girdiğinizde ben de sizi federal sandım
Sorun yok Henry. Snyder sonuna kadar zorladı.
Coop, ne işin var burada?
Şu anlaşmadan bahset.
Kasıtsız cinayet diyeceğiz.
Bu, normalde 19 yıl demek ama savcı çabucak kazanmak istiyor.
- Yani bence onu sekize ikna edebilirim. - Sekiz yıl mı?
- Altı yılda çıkabilirsin. - Kısacak bir süreymiş gibi konuşuyorsun.
Yirmiş beş ila ömür boyuna oranla.
Bak, yargılanmak istiyorsan dosyalarını paramparça etmek için her şeyi yaparım.
Ama iyimser değilsin.
Ellerinde neden, fırsat, adli delil var ve kahrolası silah, arabandan çıktı.
En iyi şartta, mahkeme riskli.
- O durumda… - Evet, hayatımın 20 yılını
- riske karşı önlem alarak geçirdim. - Önlemin, anlaşmak.
Bir çıkış yolu değilse de bir geçiş yolu.
- Masum olduğumu umursayan var mı? - Yok.
Tanrım, çocuklarım.
Evet. Bu, korkunç bir seçim.
Pek seçim sayılmaz, değil mi?
Peki.
Peki ne?
Toplantıyı ayarla.
- Hocan süreyi uzattı mı? - Evet, Bayan Douglas harikaydı.
Yarın onunla konuşacağım.
Bunca şey oluyorken ödevi bu hafta teslim etmeni isteyemez…
Evet.
- Güzel saat. - Sağ ol.
Selam.
- Selam. - Ben Mel.
Hunter'ın annesiyim.
- Bu da Morgan. - Selam Morgan.
Morgan.
Adderall Morgan mı?
- Anne. - Pardon.
Hayır, sorun değil.
Yemeğe kalacak mısın?
Yok, sağ olun. Eve gitmeliyim.
Emin misin? Vejetaryen burger yapacaktım.
Gerek yok. Birkaç dakikaya gideceğim.
Bileğindeki ne?
Babam saat verdi.
Daytona'sını sana mı verdi?
- Evet. - Bunu neden yaptı?
Bilmem.
Tamam.
- Selam. - Gelebilir miyim?
Tabii.
Ne oldu?
Daha önce hiç gelmemiştin.
Dağınıklık için üzgünüm. Ali'yle yaşamak zor.
- Neden Daytona'nı Hunter'a verdin? - Çünkü başka saatlerim var.
- Bira ister misin? - Hayır, istemem.
Hapse girmeyeceğine söz ver.
Peki, uğraşıyorum. Tamam mı?
Bu da ne demek? Sen masumsun
ama evdeki hisseni bana devrediyorsun.
- En sevdiğin mallarını hediye ediyorsun. - Eski bir saat.
Yapma. Beni bir an için bile sevdiysen palavra atma.
Durum iyi değil.
Uzlaşmak zorunda kalabiliriz.
- Nasıl bir uzlaşma? - Kasıtsız cinayet.
Altı yılda çıkabilirim.
- Dalga mı geçiyorsun? Altı yıl mı? - Davayı kaybedersem ömür boyu olabilir.
Neden kaybedesin? Onu öldürmedin ki.
Çünkü hayat öyle yürümüyor Mel!
Kahretsin!
Gerçek dünyada hiçbir şeyin garantisi yok.
Anladın mı? Gözünü hedeften bir saniye ayırırsan her şey değişiyor.
Evini kaybediyorsun, çocukların kendi evindeki yabancılar oluyor,
karını, kendini kaybediyorsun.
Tamam, beni dinle.
Maggie'nin babası, David Gelson'la golf oynuyor.
Ülkedeki en büyük savunma avukatı.
Tıbbi uzmanlarla DNA delillerini çürütme konusunda çok başarılıymış.
- Maggie görüşme ayarlayabilirmiş… - O da Kat'in yaptığı şeyi yapar.
Bunu bilemezsin. Tanrım.
Tori'yle Hunter seni hapiste ziyaret mi etsin?
Babaları cinayetten yatan çocuklar mı olsunlar?
- Çünkü bu onları mahveder. - Bilmiyor muyum sence?
- Bir şey yap o zaman! - Uğraşıyorum!
Daha çok uğraş, seni bencil göt!
Tanrım.
Bizden vazgeçtiğin bir an vardı.
Hayır, ne zamandı, hatırlamıyorum
ama tam deli gibi savaşman gereken an olduğuna eminim.
Seni suçlamıyorum, ben de vazgeçtim. İkimiz de yaptık. Başarısız olduk Coop
ve hep bu gerçekle yaşamak zorundayız
ama bu, bu an
o anlardan biri ve sana diyorum, yalvarıyorum,
tüm gücünle savaşman gereken anda pes eden adam olma.
- Mel… - Yapma.
Telefonda savcıyla konuştum ve biraz kem küm etti
ama bence umduğumuz anlaşmayı yapacak.
Öyle mi?
Bak, biliyorum berbat bir durum ama şartları göz önüne aldığında…
Şartlar dediğin,
avukatımın, işlemediğim bir suç için hapse girmemi önermesi gibi geldi.
Bu seçeneği sunuyorum, evet.
O arada
müfettişlerimiz, polisin gözden kaçırdığı bir şey var mı diye davayı araştıracak.
Teşkilatın boyutu ve kaynak eksikliği yüzünden bu, çok önemli olabilir.
Bunu kabul edemem.
Beni tutarken yaptığın şey yüzünden elimden geleni yapmadığımı…
Konu o değil. Hem de hiç.
- Aileni düşünüyorum Coop. - Ben de.
Peki, bu anlaşmayı kabul etmem onlara neyi gösterir?
- Onları çok sevdiğin için fedakârlık… - Suçlu olduğumu gösterir.
Birçok konuda suçluyum ama bu konuda değilim.
Anlaşma yok.
- Coop… - Anlaşma yok.
Peki.
Kararın buysa öyle yaparız
ama başka şeyler de anlatmalısın.
Peki, baştan başlayalım.
DNA'n neden olay yerindeydi?
Sürekli oraya gidiyordum. İlişkimiz vardı.
- Ve yalan söyledin. - O da söyledi.
Neden kimse onu da soruşturmuyor?
Bunlar Sam'in telefon kayıtları.
Tamam. Baz istasyonları, Paul'ün öldürüldüğü gece
Boston'da olduğunu gösteriyor. Ailesi doğruladı.
Henry'nin yaş günü partisinden resimler var.
Onu öldürmesi için birini tutmuş olabilir.
Ve o da sen olabilirsin.
Kötü bir boşanma sürecinden geçiyorlardı,
sen mali sıkıntıdaydın, sevgiliydiniz.
Bunun ne anlama gelebileceğini görebilirsin.
Ben neden burada yokum o zaman?
Ne?
Sürekli konuşup yazışıyorduk. Numaram burada yok.
Sendeki numarası kaç?
- İkinci telefon mu? - Evet. Boston'da bırakmış olabilir.
Bir kullan at telefon ve birkaç cinsel içerikli mesaj.
Başkasının göğüsleri olabilir. Sağlam delil değil.
Hadi ama. Sam'in göğüsleri.
Ne olmuş yani?
İfadesini yanlış telefon numarasıyla doğruladınız.
Hesabı doğruladık.
Ve annesi ve babasından teyit aldık.
Çünkü hangi ebeveyn kızını korur ki?
- Yalan söylemiyorlardı. - Ben de öyle.
Söylesene Memur Hernandez, kaç cinayet davasında çalıştın?
- Peki, dinleyin hanımefendi… - Bana hanımefendi deme.
Numaranın Samantha Levitt'e ait olduğunu kanıtlayabilir misiniz?
- Pardon, bu, sizin işiniz değil mi? - İstediğimiz her numarayı araştıramayız.
Bir hâkimden izin almamız gerek.
- Avukatınız bunu biliyor. - Alın o zaman!
Telefon elimde olsa onunla ilişkilendirebilir
ve izin çıkarmak için telefonu delil gösterebilirdim.
Müvekkilimin hayatı söz konusu.
İşinizi yapın.
- Gidelim. - Gidiyor muyuz?
Evet.
Peki.
O telefonu bulmalıyız.
Telefon şansımızı denedik. Bir şey çıkmaz.
Ne yani? Hepsi bu mu?
Bak, telefon elimizde olsa bile
ancak Paul'ü öldüren Sam olsa bir önemi olurdu
ve ikinizin de onu öldürdüğünüze inanmıyorum.
O zaman Sam neden en başından diğer telefonu vermedi?
İlişkiniz konusunda neden yalan söylediyseniz ondan.
Bak, müfettişlerimize söylerim ama telefon çoktan gitmiştir.
Bunu açmam lazım.
Selam.
Evet.
Hayır, o dosyalar henüz gelmedi.
Kapanan kapılardan uzak durun lütfen.
- Elena. - Tanrım, Coop.
- Ne oldu? - Konuşmamız lazım, tamam mı?
Üzgünüm arayacaktım ama aramak istemedim…
İyi fikir. Belki de…
Tamam! Yardımın lazım. Lütfen.
Sana neden yardım edeyim?
Bilmem, ilk olarak benden çaldığın 100 bin küsur dolara ne dersin?
Ne, çıkmazsan diye başkası bulsun istemedim.
- Anladın mı? - Berbat bir özür.
- O para lazımdı, biliyorsun. - Bak…
Biliyorum, üzgünüm. Ortalık karıştı ama…
- Cinayetten tutuklandın! - Dediğim gibi ama bak…
- Onu öldürdün mü? - Tabii ki hayır.
- Tabii ki hayır mı? Bilmiyorum. - Gittiğimde ceset oradaydı.
- Gittin yani? - Tamam mı?
- Tanrım. - Tamam. Git buradan Coop.
Siktir.
Ne yapıyorsun?
Kapımı kırdın.
Üzgünüm.
İyi misin?
- Tanrım, göründüğünden zormuş. - Bunu hak ettin.
Sam'in evinde ne işin vardı?
Sence?
Ve beni aramadın mı?
Ortağız hesapta.
Çünkü sana söylesem bu, büyük adilik diyeceğini biliyordum.
Ve haklı olurdum.
Kız arkadaşını soymak mı? Bu, büyük adilik.
İşin doğrusu, beni terk etti, yani durum zaten belirsiz.
Ne?
Bana yardım edecek misin sen?
Şey…
Elena, selam.
Selam Bayan Levitt. Başınız sağ olsun.
Sağ ol.
Yardım teklifine ne kadar teşekkür etsem az.
- Bu… - Paul'ü o hâlde bulmak
Esperanza için çok travmatikti
ve ben… Ona… İstediği kadar izin yapmasını söyledim.
Polisler her yeri karıştırmış.
Nick bugün orada olmamanı sorun etmez mi?
Nick bugünlerde pek evde olmuyor.
Doğru ya.
Dışarıda birkaç işim var.
Birkaç saat sürer Her şeyi bulabildin mi?
- Evet, Bayan Levitt. Sorun yok. - Peki. Görüşürüz.
- Tekrar sağ ol. - Lafı bile olmaz.
- Nasıl gitti? - İyi. Birkaç saatimiz var.
Tamam. Başlayalım.
Bu telefondan kurtulmadığını nereden biliyorsun?
Çünkü tek şansım o.
Sen yukarıdan başla.
Harry'nin Burgerleri mi?
Sürekli "Sosu yanına koyun" diyorum ama duvarla konuşuyorum sanki.
Sos mu? Spesiyaliteleri o.
- Evet ama hamburgerimi mahvediyor. - Ve masanı.
Ne getirdin?
Adli tabibin güncellediği Paul Levitt raporunu.
TV polisleri gibi konuştum.
- Açıp bakmadın mı? - Üstünde adın vardı.
Ketçap bulaştıracaksın.
- Parmaklarında… - Kapa çeneni.
Tamam.
ADLİ TIP SORUŞTURMA RAPORU
- Bir şey var mı? - İki mermi yarası
- ölümden sonra açılmış. - Ne demek bu?
Jay McInerney,
"İhanete uğradığınızda her şey, simge ve ironi olur" demiş
ve peşinde olduğunuz şey, sembolizmse
hak ettiğimden emin olmadığım bir kurtuluş için
orada olmadığı neredeyse kesin olan bir telefonu
bulmak amacıyla eski sevgilimin evine girmiştim.
Sıçmış olmanın yanında bunu kendi kendime yaptığımın
kızgın kesinliğiyle doluydum.
Coop.
Coop. Buraya gel.
Aman tanrım!
Siktir.
Coop. Ödümü patlattın.
Paul'ü kimse öldürmedi.
Ne?
İntihar etti.
Bak…
Neden bahsettiğini bilmiyorum ama hemen gitmelisin.
Ardından olayı cinayet gibi göstermek için
cesedine ateş etmiş olmalısın.
Tamam. Sen aklını kaçırmışsın.
Bunu hatırlıyor musun?
"Sevgili Sam. Korkunç bir hata yaptım.
Kıymetini bilmediğim, evliliğimizi bitirdiğim, ailemizi parçaladığım için
ne kadar üzgün olduğumu açıklayacak kelime yok.
Bir eş ve erkek olarak başarısız oldum ve en azından
bil ki nedeni seni sevmiyor olmam değildi, her şeyden çok sevdim,
o yüzden de bu durum bana dayanılmaz bir acı veriyor.
Seni seviyorum.
Paul."
Çok candan.
Sonunda konuyu kendine çeviriyor. Tam Paul'e göre.
Evime mi girdin?
Arabama silah yerleştirdin. Bence ödeştik sayılır.
Paul'ün sigortası, intihar etmesi durumunda
geçersiz oluyor sanırım?
Sayısız harika özelliğine rağmen
meğer Paul para konusunda çok beceriksizmiş.
Boşanana dek büyük resmi görmedim.
Umduğumdan çok daha az para kalacaktı.
Şöyle olur.
Okulun seksi kızısındır ama altı yıl sonra garson olursun
çünkü atlama taşı, dev bir kayaya dönüşmüştür.
Patronunla yatmaya başlarsın.
Belki iş güvencesi peşindesindir, belki de sadece sıkılmışsındır.
Sonra bir gün sana evlenme teklif eder.
Bunu beklemiyorsundur
ama gördüğün şey, büyük, rahat bir ev,
maddi rahatlık ve kafanın içindeki durmadan "Bundan sonra ne olacak?"
diye soran sesi nihayet susturma şansıdır.
Daha önce adını bile duymadığın Westmont Village diye
seçkin bir köye taşınırsın.
Güney Boston'lısındır, böyle köylerden anlamazsın.
Diğer eşlerle tanışır
ve kendini, aksanının son izlerini silmeye ve eski dairenin aylık kirasından pahalı
yırtık kotları nasıl satın alacağını öğrenmeye adarsın
ve sonra o kotlar dar gelmeye başlar
ve dokuz ay sonra: bir numaralı bebek.
Planlamamış olabilirsin
ama Paul'le yatmaya başladığın dönemde planlara inanmayı bırakmışsındır
ve bu küçük oğlanı daha önce kimseyi sevmediğin kadar seversin.
Birkaç yıl sonra bir oğlun daha olur
ve bir an için
ailen ve dostların vardır ve hayat eksiksiz gelir.
Kafanın içindeki ses hâlâ zaman zaman konuşuyordur
ama biraz Xanax ve rozenin halledemeyeceği bir şey değildir
ve devasa bir hayal gücü yetersizliği ve öz güven eksikliğiyle
kendini tüm arkadaşların ve komşularının olduğu gibi
mutlu olduğuna inandırırsın.
Birkaç yıl sonra Paul, senin genç hâlini bulup seni terk eder.
Coop, Paul'ün olmadığı her şeydir.
Yakışıklı, seksi ve komiktir ama seni asla gerçekten sevmeyecektir.
Meğer prensler bile sadece Brunello Cucinelli marka
polo tişörtler giyen kurbağalarmış dersin.
Sen de koşa koşa Boston'daki annenle babana gidersin.
Her şeyden biraz uzaklaşmak için
ve kafanın içindeki ses geri gelmiş,
her şeyini kaybedip utanç içinde
bu cennetten kovulacaksın diye bağırıyordur
ve sonra tehlikeli bir viski ve antipsikotik karışımıyla uçan Paul
zorla evine girer.
Garsonu sikmek için terk ettiği eve.
Bize bir şans tanı! Lütfen bebeğim.
Bir daha asla seninle olmam.
- Seni görmem lazım. - İnan, uyanınca
benden ve işte, 30 yaş üstü
tüm kadınlardan nefret ettiğini hatırlayacaksın.
Evimde misin sen? Evimde ne işin var?
- Sana bir not yazdım. - Neden bahsediyorsun?
Dur Paul.
Burada yaparım! Yemin ederim!
- Bırak silahı. - Yemin ederim!
Bırak o silahı!
Ve işte o anda 15 yıllık kocan, görüntülü görüşmede beynini patlatır.
Paul?
Paul, telefonu eline al!
Aman tanrım.
Paul'ün 20 milyonluk hayat sigortası vardır.
Bunu biliyorsundur çünkü geçen yıl yenilemiştir.
İntihar yüzünden geçersiz olabileceğini de bu yüzden bilirsin.
Gelecek üç, dört saat boyunca asla durmazsın
çünkü durursan cesaretini kaybedeceğini bilirsin.
Kendine kullan at telefon almıştın çünkü telefonun Paul'ün planına bağlıydı
ve o kıskanç manyağın, Coop'u öğrenmesini istemiyordun
ve şimdi o kullan at telefon çok işine yarayacak.
Nihayetinde intihar etmiş olmasına izin veremezsin.
COOP UYANIK MISIN?
ÇOCUKLARLA BOSTON'DAYIM HATIRLADIN MI?
Ölüyken bile paramızı bitirmenin yolunu buldu.
Bize bunu yapmasına izin veremezdim.
- Polise gidebilirdin. Gerçeği anlatırdın. - O sigorta, çocuklarımın geleceğiydi.
Sen de benim geleceğimi mahvetmeye karar verdin.
Bana daha iyi davranmalıydın.
Hayatım söz konusu.
Hak etmiyorsun!
Sen ve tüm diğer kendini beğenmiş paralı erkekler…
O para elinize verilmişken çok önemli insanlarmış,
çok paranızın olması bir şeyin kanıtıymış gibi geziniyorsunuz.
Yıllarca her gece o terli götün üstüme çıkmasına izin vermek zorunda kaldım.
Sırf burada olabilmek, çocuklarım ve kendim için buna sahip olabilmek için
rezalet üstüne rezalet yaşamak zorunda kaldım
ve sırf Paul parasını bankada
ve sikini pantolonunun içinde tutamıyor diye
hepsini kaybedecektim.
İşin acı tarafı,
hissettiklerini ne kadar iyi bildiğimden haberin yok.
Biliyorum
ve haklısın. Sana daha iyi davranmalıydım
ve bunun için üzgünüm
ama senin için hapse girmeyeceğim.
Dur, bunu konuşmamız lazım.
Şimdi konuştuğumuza eminim.
Coop.
Coop…
Coop!
Tanrım, ne zaman buradaki herkes silah almaya başladı?
- Biri onu öldürmeliydi. - Ciddi olamazsın.
Evime girdin.
Bana saldırdın.
Kocamı öldüren adama karşı kendimi savundum.
Bir tek şeyi unuttun.
Neyi?
Sen de katil değilsin.
Coop!
Bekle! Coop!
- Coop! - Hiçbir şeyin ve kimsenin
olduğu gibi görünmediği bir yerde
bir cinayetin cinayet olmaması mantıklıydı aslında.
Bir cinayeti üstüme yıkan bir kadına üzülmek garip bir histi…
Sağına dön.
…ama sahip olduklarını kaybetmemeye çalışıyordu
ve bunu benden daha iyi anlayan yoktu.
Hepimiz aynı hayale kanmıştık, banliyö cenneti vaadine
ve hepimizi kandırıp oraya vardığımızda hep bizim olacağına inandırmışlardı.
Büyük, sağlam evlerimiz,
sonsuzluktan bir parça kaptık sanmamıza neden olmuştu
ama temellerdeki çürümeyi bulmak için çok derine inmenize gerek yoktu.
Sihirbazla izleyicinin aynı kişi olduğu ayrıntılı bir illüzyondu sadece
ve bazen neyin gerçek, neyin göz boyama olduğunu anlamak zordu.
Ama bazen hiç de zor değildi.
Gel buraya.
Biliyorum, onu cezalandırmak istiyorsun ama önce işi bağla.
BİR HAFTA SONRA
Seni aramak zorunda kalmak onu bitirmiştir.
Leuenberger'ı kaybederse domino taşları düşmeye başlayacak.
Sıçtığının farkında. Rakamları bile…
- Rakamları biliyorum. - Doğru. Pardon.
- Ta Vermont'tan Walter'ı mı getirdi? - Diyorum sana…
Tamam, sağ ol.
Bailey ve Russell aynı odada.
Onur duydum.
- Seni görmek güzel Coop. - Özür dilemeyeceğim.
Fazla havalanmıştın.
- Özür için gelmedim. - İyi.
Sadede gelelim. Bayan Cross'un söylediği gibi
sen gittiğinden beri Leuenberger'da duvara tosladık.
Kimi yolladıysam
kuyruğunu bacaklarına sıkıştırıp koşa koşa geri geldi.
İsviçreli götler sadece seninle çalışmak istiyor.
Çok iyi ağzına almış olmalısın.
Seni eski konumuna getirecek, gecikmiş maaşlarını ödeyecek,
cömert bir giriş ikramiyesini de istediğin gibi yapılandıracağız.
Hiç gitmemişsin gibi olacak.
Ama gittim Walter. Jack, beni herkesin gözü önünde kovdu.
Yapma Coop.
Sence dışarıdakilerden benim göt olduğumu bilmeyen var mı?
İnan bana, bu işten tertemiz çıkacaksın.
Leuenberger'dan %20, genel kârdan da %25 isterim.
Siktir git. İsviçrelilerden %12 veririm.
Yeni sermaye getirmeye başladıklarında da kârdan %15.
Leuenberger giderse Hellman korkar,
Teksas'lı petrol aileleri kan kokusu alır,
amortisman talepleri ödeyemeyeceğiniz hızda gelir
- ve şirket batar. - Ve yatırım hesabın da bizimle batar.
- Her şeyini kaybedersin. - Kaybettim bile.
İsviçrelilerden %20 genel kârdan %25.
Nasıl pazarlık edilir, anlamıyorsun ne yazık ki.
Pazarlık etmiyorum.
Siktir git!
Bu, benim şirketim!
Elinde tutamıyorsan senin değildir.
Peki. 20 ve 25. İsviçrelileri getirmen şartıyla.
Hemen.
Bu gece Jack'le İsviçre'ye uçuyorsunuz.
Bu gece işim var.
Jet, bu gece 23.00'te Teterboro'dan kalkıyor.
Mary sana kuyruk numarasını yollar.
Ayrıntıları uçakta konuşuruz.
Anlaştık mı?
Tabii.
Gutenberg Kanser Galası her yıl kanser araştırmaları için
milyonlarca dolar toplar.
Peter ve Diane Miller yıllardır başkanlık edip
hepimizi masa ve piyango bileti almaya zorluyor
ve zaman içinde gala, Westchester sosyetesi takviminin
en büyük etkinliklerinden biri oldu.
Orada görülmek, herkese cömert olduğunuzu gösterir,
bu, çok para gerektiren bir cömertlik
ve böylece tıp bilimi ülküsü,
toplumsal baskı ve gösteriş merakının ikili gücüyle ilerletilir.
Temize çıkman bizi ne rahatlattı, bilemezsin.
Yaptığına asla inanmamıştık zaten.
Doğru ifade edemedim. Siktir. Bundan nasıl bahsedeceğimi bilmiyorum.
Bilen yok. Takma.
Denemeyi bırakalım mı?
- Olur. - İyi fikir.
- Coop, selam. - Selam. Sağ ol.
Muhteşem görünüyorsun. Vay canına!
Sağ ol.
Ne güzel manzara.
- Seni görmek güzel. - İşe bak.
- Kendine bir bak. - Uzun zaman oldu.
- Seni görmek güzel. - Evet. Harika masa.
Güzel masa.
Selam, nasılsın? Barney nerede?
- Sence? - Tamam. Doğru.
Evet. Tabii.
İşte geldi.
Onuncu masa.
Selam kardeşim. Nasılsın?
- Hemen dönerim. Evet. - Tamam.
Selam ahbap.
Balonun gözdesi oldun, değil mi?
Evet, toplumsal konumunu yükseltmek için cinayetten aklanmak gibisi yok.
Katil olmadığın için kutlarım.
Jack'le ne zaman görüşeceksin?
Görüştüm bile.
Görüştün
- ve beni aramadın mı? - Burada göreceğimi biliyordum.
- Siktir git. Ne dedi? - Çekici bir teklifti.
Ne kadar çekici?
- Düşünüyorum. - Düşünüyorsun…
Evet, tabii ki.
Hiç acele etmeyelim,
benimki dâhil, öyle bir geliri üstünde düşünmeden
- geri almak istemezsin, değil mi? - Coop.
- Selam. - Seni gördüğüme sevindim adamım.
Senden bir an için bile şüphe etmedim.
Bu adama içki verin.
- Var. - Evet de ne demek istiyorsun?
Bize bir Macallan ver, tamam mı?
- İzninizle beyler. - Peki.
Selam millet.
- Merhaba. Merhaba. - Selam baba.
- Selam. - Hoş geldin. Geldiğin için sağ ol.
- Selam. - Mel.
Güzel görünüyorsun. Merhaba, adım Andrew.
- Selam. - Memnun oldum.
Bilemiyorum. Bu… Gelene de bakın.
- Selam. - Buradayız…
- Selam. - Selam.
İyi misin?
İyiyim.
Tenis takımını boş ver.
Princeton için endişelenmene daha bir yıl var.
Profesyonel bir tenis koçuyla çalışmak ister misin?
Koçum sensin.
İlla olmam gerekmiyor diyorum.
Ben de gerekiyor diyorum.
Sağ ol.
Küçük adamımız bu işten anlıyor sanırım.
Ya sen? Görüştüğün biri var mı?
Vardı. Karmaşık bir durum
Fazla gelebiliyorum.
Fazla gelmek iyidir.
Altından kalkamıyorsa siktirsin.
Evet. Siktirsin.
Evet.
Tamam. Gitmem lazım.
Ama daha yeni geldin.
Gitmek için en iyi zaman.
Sonra görüşürüz. Prezervatif kullanın.
- Selam. - Selam.
- Katılabilir miyim? - Tabii. Evet.
- Peki. - Hemen döneriz.
Tamam.
- Durmadan sana ulaşmaya çalıştım. - Biliyorum.
Biraz vakte ihtiyacım vardı.
Tabii.
Çok üzgünüm.
Çok daha iyisini hak ediyorsun.
Evet, ediyordum
ama bunu kendi kedime yaptım.
Başkasına âşık olan bir kadına âşık oldum.
Neden bahsediyorsun?
Hiç.
Peki. Bir şey deme. Geliyor.
Devam et.
Ne? Bir dakika.
Hayır. Başına kaldım.
Vay canına.
İyi görünüyorsun.
Sadece doğru olduğu için öyle diyorsun.
Nasıl gitti?
Affedildim sanırım.
Benden daha iyi biri.
Orası belli.
Her halükârda, sanırım bir süre yalnız takılacağım.
İkimiz de.
Konusu açılmışken, geçen gün Sam'i hiçbir şey olmamış gibi
alışveriş yaparken gördüm.
Adamı o öldürmedi
ve sigortayı tahsil etmeyi talep etmedi, yani teknik olarak dolandırıcılık yapmadı.
Bahse varım, avukatı, kamu hizmeti cezası ya da para cezasıyla kurtulmasını sağlar.
Seni hapse yollayacak olmasına rağmen.
Nedenleri vardı.
Onu affediyorsun yani, öyle mi?
Beni affetmen iki yıl sürdü.
Ona âşık değildim.
Bu noktada gidiyorum.
Daha yemek servisi bile başlamadı.
Gitmek için en iyi zaman.
Başını derde sokmamaya çalış.
- Görüşürüz. - Tamam.
Özgür adam. Adama bakın.
- Jules. - Selam Coop.
Temiz çıktığını duyunca çok sevindik.
Hiç inanmamıştık ama yine de.
Evet, öldürdüğüm üstüne bahse girmişsin.
Beni bilirsin. Düşük ihtimalleri severim.
İçeriden bilgi alamadığın için kendimi şanslı sayacağım.
Sınav sorularında yaptığın gibi.
Neden bahsediyorsun?
Dikkatli davrandığını sandığını biliyorum ama haberler çabuk yayılıyor
ve doğru insanlara yayılırsa
Chelsea iki yıllık bir okula girebilirse şanslı sayılır.
Bunu nasıl biliyor olabilirsin?
Bilemezsin.
Bu iş senin boyunu aşıyor Jules.
Ne bildiğini bilmeyen birinden daha kötüsü yoktur
ve bir bok bilmiyorsun.
Yani Amerika'daki tüm okulları seçebilirsiniz
ama Princeton'a gitmeyecek.
- Beni tehdit mi ediyorsun? - Ondan hiç şüphen olmasın.
Sağ ol.
- Sağ ol. - Sağ olun efendim.
Şöyle olur.
Deli gibi çalışıp istediğini sandığın hayatı kurarsın
ve sonra bir gün biri onu elinden alıverir
ve çok çalışmakla yaşam savaşı arasında
dünya kadar fark olduğunu işte o zaman öğrenirsin.
Daha önce mecbur kalmamışsındır. Bildiğinden bile emin değilsindir
ama sonra savaşırsın ve kendini bile şaşırtarak kazanırsın.
Güzel bir his olmalıdır.
Aynı anda kurtuluş, onaylanma ve zafer gibi gelmelidir
ama bir şey değişmiştir.
Hemen önünde, parmaklarının ucundaki eski hayatını görürsün
ve o çarkın içine atlayıp yeniden koşmaya başlamak
çok kolay olmalıdır.
SİKEYİM BRUCE'U
Siktir.
Susie.
Ne yaptın?
- Dinle… - Hayır!
Ne bok yedin sen?
Ama yaralarını sardıktan,
dünyaya kızmayı ve sevdiğin herkesi kurtarmaya çalışmayı bıraktıktan sonra
aynaya bakıp eskiden olduğun kişi olmaya
geri dönebilir misin, kendine sorman gerekecek.
Çünkü acı gerçek şu ki
perdenin ardındaki kaosu bir kez gördün mü
gösteriyi bir daha aynı gözle izleyemezsin
ama şu anda,
tam şu anda
iş başına dönme vakti.
SİZİN YA DA TANIDIĞINIZ BİRİNİN DESTEĞE İHTİYACI VARSA
APPLE.COM/HERETOHELP'E GİDİN
Alt yazı çevirmeni: Murat Lü