Czekaj!
KIERUNEK: STAMFORD I NEW HAVEN
Elena?
Spokojnie. To ja. Coop.
To nie jest to, na co wygląda.
Wygląda na to, że włamujesz się do domu faceta, który ukradł ci żonę.
To broń Nicka?
To moja broń.
Po co ci broń?
- A Nickowi? - Możesz z niej nie celować do mnie?
Wiesz, że cię nie skrzywdzę.
Nie wiem. Pięć minut temu nie wiedziałam, że jesteś złodziejem.
Chodziło tylko o pierścień.
A kiedy Nick zauważy, że zniknął jego mistrzowski pierścień,
- jak sądzisz, kogo oskarży? - Nick cię uwielbia.
Uwielbia gapić się na mój tyłek, kiedy sprzątam.
To...
...prawda.
Sperlingowie uwielbiali Arianę.
Zwolnili ją kilka dni temu.
Zaginął zegarek pana Sperlinga i ją oskarżyli.
Ta kobieta właściwie wychowała Chelsea.
To byłeś ty?
Współczuję twojej koleżance.
Masz większe problemy. Szczerze? Nigdy jej nie lubiłam.
To nie ma za co.
W banku za mało ci płacą?
- To był fundusz hedgingowy. - Mam to gdzieś.
Twój szef wyruchał moją żonę. A mój szef wyruchał mnie z pracy.
Okej. Czyli straciłeś pracę...
kumpla i żonę.
To... Kiepskich parę lat.
Cóż, czekam, aż mi powiesz, jak bardzo będą kiepskie.
- Co chciałeś zrobić z pierścieniem? - Mam kogoś.
Ten ktoś kazałby ci spierdalać.
To nie jest naszyjnik Cartiera.
Po zgłoszeniu taki pierścień łatwo namierzyć.
Myślałem, że jakiś czas nie zauważy.
Chciałeś mu odebrać coś, co kochał.
Tak jak on tobie.
Zakładam, że o nich wiedziałaś.
Przede mną.
Powiedzmy, że nie nakryłeś ich jako pierwszy.
To upokarzające.
- Dla nich? - Dla mnie.
Jak mówiłam, masz większe problemy.
To co robimy?
Gdybyś chciała, zadzwoniłabyś już na policję.. Więc...
Dochowam twojej tajemnicy.
Dziękuję. Jestem twoim dłużnikiem.
A ty dochowasz mojej.
Wybacz, nie znam twojej tajemnicy.
To ta sama co twoja.
Jesteśmy odtąd wspólnikami.
ZNAJOMI I SĄSIEDZI
Mel.
Cześć, Ron.
- Marley. - Jak nasze idealne wnuki?
- Słyszeliście, że Tori wygrała turniej? - Słyszeliśmy. Gratulacje.
Jesteśmy tacy dumni.
To imponujące, że jest taka odporna.
Przyjdźcie na jej następny mecz.
Zaproście nas, to przyjdziemy.
Przepraszam. Myślałam, że wasz syn was zaprosił.
Nie szkodzi. Tori dzwoniła po meczu i przysłała mi zdjęcie.
Powiedziałam jej, że zawsze może wpaść,
gdyby chciała odpocząć od tego chaosu.
Jakiego chaosu?
Nie chodziło jej o chaos.
Mam wrażenie, że chodziło.
Jaki chaos, Marley? Wiesz coś, czego ja nie wiem?
Nie jestem tak blisko tego wszystkiego jak ty.
Nie, nie jesteś.
Zapomniałam o płatkach owsianych.
Nie miała tego wszystkiego na myśli. Źle to zabrzmiało.
Oj, chyba jednak miała.
Chodziło mi o to, że nie jest celowo taka, jaka jest.
To gnidy. Nie ma co owijać w bawełnę.
Ale pracujesz w zawodzie,
który z założenia przyciąga gnojów.
Wiem, to do kitu, że musisz wkładać garnitur
i prosić o pracę facetów poniżej twoich kwalifikacji,
ale ostatecznie ty i ja robimy w sprzedaży, Coop.
Sprzedajemy samych siebie.
Wiesz, co mówią. „Trading ssie. Sprzedaż połyka”.
Mógłbyś przełożyć ten wykład?
Spotkałem Harveya Ratnera.
Zapłacę ci, żebyś zamilkł.
Z czego?
Ratnerowie szukają nowego dyrektora ds. informatyki.
Ratnerowie? Jeszcze nie umarłem.
To nie jest ideał.
Ale chwilowo kluczowe jest, żebyś wrócił do gry.
Potrzebuję chwili przerwy.
Masz już przerwę.
Nie można robić przerwy od przerwy.
O co się martwisz? Zapłaciłem ci.
Tak. Dałeś mi brązową torebkę z gotówką.
Nie myśl, że nie spędza mi to snu z powiek.
Potrzebuję, żebyś wrócił do pracy, Coop.
Ty tego potrzebujesz.
Myślę, że potrzebuję odrobiny oddechu.
Jasne.
A może... Tak tylko głośno myślę.
Może właśnie przez to będziesz miał srogo przejebane.
To nie czas na robienie przerw.
To czas na solidną, choć rozsądną dawkę paniki.
Słyszałeś Masseya. Bóg jeden wie, ile potrwa ten proces.
Miło, że wpadliście.
Przepraszamy. Jezu.
- Dziesięć po. - Wyluzuj.
Stara gwardia już nas pokonała przy pierwszym dołku.
Sorry. Napadł mnie mój jebany wykonawca.
Gdyby pracował tak szybko, jak wystawia rachunki,
skończylibyśmy dawno temu.
Ostatni remont prawie zakończył nasze małżeństwo.
Jesteś żonaty? Nie zauważyłem.
Pierdol się.
O ile przekroczyłeś budżet?
Jest jakiś budżet? Powiedzcie mojej żonie.
Grace ma dobry gust.
Nawet mi nie mów.
Tak jest.
Brad, podobno zwolniłeś gosposię.
Musiałem. Skradziono mojego Richarda Mille'a.
Skąd wiesz, że to ona?
Nie mam pewności. Ale tylko ona miała dostęp.
Poza tym zaczęła czuć się zbyt swobodnie.
To dobra wymówka, żeby wprowadzić świeżą krew.
Ten zegarek to poważny sprzęt.
Jest szansa, że go znajdą?
Gdyby policja nie miała tego w dupie.
Ta detektywka uważa, że go zgubiłem,
tak jakbym mógł zgubić zegarek wart ćwierć miliona dolarów.
Zgłosiłeś to glinom?
Tak. Potrzebowałem raportu policji dla ubezpieczyciela.
- Ładnie. - To jesteś kryty?
Jasne, dostaniemy pokaźną sumkę,
ale to była limitowana edycja.
Nie do zastąpienia.
Wujek Lisy pracuje w Diamond District
i może go dla ciebie zdobyć w szarej strefie.
Zapytaj ją na urodzinach Mel.
Gordy...
No co? Jestem zaproszony. Wszystko okej.
Serio?
Tak.
Widzisz?
- Pięknie, Barney. - Proszę.
Masz kopię wczorajszego raportu NAR?
Tak. Zaraz ci ją dam.
Daj mi jeszcze chwilę.
- Za to ty, przyjacielu... - Następnym razem...
- Ty. - ...wisisz mi to.
- Twoja kolej. Tak. - Nie.
Przesłane.
Dobra. Stoły przy barze, parkiet obok basenu.
Impreza w środku i na zewnątrz, miejsca siedzące dla 150 osób.
Co możemy z tym zrobić? Mieliśmy mole. Nie pytaj.
- Okej. - Chodźcie!
Musimy zrobić wszystkie piętra.
Pełny oprysk permetryną. Ocet. I tak dalej.
Możemy zrobić ścianę z kwiatów.
Ukryć całą tę część. Albo zbudować inny rodzaj ścianki.
Co myślisz, Notorious?
A jedno i drugie? Więcej to więcej.
Więcej to więcej.
Co się dzieje?
Hej! To nasza prawie solenizantka.
Miało cię jeszcze nie być w domu.
Melanie, Jane Reuven.
Reuven Catering and Events.
- Miło cię poznać. - Mnie również.
- Mówiłam, że nie chcę przyjęcia. - Wiem, ale...
- Przepraszam. Chodźmy. Hej. - Hej, José.
Mamo, nie możesz teraz odwołać.
Dziadkowie będą strasznie rozczarowani.
Ściągnąłeś moich rodziców z Boca?
To miała być niespodzianka. Kupiłem im bilety.
- Oni tu nie przyjadą. - Czemu nie?
Co? No weź, mamo. Będzie świetnie.
- Mamo? - Nana totalnie nie jest już rasistką.
Pamiętasz tego kierowcę Ubera?
Mamo? Dlatego dzwonię. Nie ma mowy.
- Wszystko okej? - Dobrze. W porządku.
- Będzie dobrze. - Okej.
Tak mówił mój tata.
Bardzo przepraszam. Chyba nie zrozumieliśmy się z Nickiem.
Mogę tylko powiedzieć, że daje z siebie wszystko.
Żałuję, że mój mąż taki nie jest.
Jak długo jesteście małżeństwem?
Masz w szafie mnóstwo toreb z zakupami.
Połowa z nich jest do zwrotu.
Lili potrzebowała nowego siodła i sprzętu do jazdy konnej.
Stare siodło było złe?
To jest do ujeżdżania.
Nasza córka ma bardzo mocną pupę.
To komplement, ale brzmi jak obelga.
A co?
Co się stało?
Myślę, że w związku z pracami i resztą powinniśmy trochę ograniczyć wydatki.
- Na jakiś czas. - Ale wszystko okej?
Tak, to po prostu drobny brak płynności.
Wszystko w porządku.
To dobrze.
Bo wiesz, zawsze możemy zwrócić Spectre.
Albo mogę przestać nosić te drogie pidżamy.
Lepiej?
Włóż ją jeszcze raz
O nie, nie.
31 października 1984 roku
premier został zabity przez dwóch...
Kto jest...
Jack Black.
Hej, chcesz obejrzeć film?
Dziś bez koncertu?
Prywatna impreza.
Chodź. Możemy obejrzeć jeden z twoich filmów z kung fu i smokami.
Wiesz, że nie ma prawdziwych smoków w tych filmach?
Co za rozczarowanie.
- Czym jest „SOS”? - Annette?
Czym jest „SOS”?
Używasz klatki piersiowej jako miski?
Tak. To dużo skuteczniejsza metoda dostarczania organizmowi popcornu.
Ohyda.
Kto to, kurwa, jest?
Pewnie mama. Z odkurzaczem.
Musimy pogadać o twoich decyzjach.
Jesteś gorsza niż dzieciaki. Idę!
TEN MUZYK PODBIŁ LISTY PRZEBOJÓW...
Kim jest Alice Cooper?
- Co ty tu robisz? - Musimy pogadać.
Nie powinnam tu być.
A jednak jesteś.
Massey siedzi w kieszeni Jacka.
- Co? - Massey był dziś w gabinecie Jacka.
Tak. Ostrzegłem cię tuż przed tym, jak się rozłączyłaś.
To mój prawnik.
To tak nie wyglądało.
- To jak wyglądało? - Jakby siedział u Jacka w kieszeni.
Prawo tego zakazuje.
Wpłaciłeś zaliczkę? Podpisałeś umowę?
Mówił, że się odezwie. Cholera. Jesteś pewna?
Przypomnij sobie, co wiesz o Jacku i Masseyu.
Zatrudnię kogoś innego.
Bardzo bym chciała, żebyś tego nie robił.
Co Jack ci daje?
- Co? - Za to wszystko? Co ci daje?
No powiedz.
- Wyższe piętro. - No jasne.
Zwolniłby mnie, gdyby wiedział, że tu jestem.
Wiem. Doceniam to.
Pójdę już.
Dzięki, że wpadłaś.
Pewnie żałujesz, że mnie poznałeś.
Cóż...
To był fajny weekend.
Był.
Kto to był?
Kurwa, wszyscy na raz.
Co się z tobą dzieje?
Boże.
Daj mi chwilę.
Tak? Hej.
Już?
Tak...
Tak. Jasne.
Okej. Zaraz będę.
Świetnie.
Muszę lecieć.
Elena oznajmiła, że zostaniemy wspólnikami,
i zamierzała zacząć od razu.
Miałem popełniać przestępstwa z gosposią mężczyzny,
który sypiał z moją byłą żoną.
Był to wyraźny sygnał,
że moje małe przedsięwzięcie wymykało mi się spod kontroli.
Z drugiej strony zawsze dobrze jest mieć wsparcie.
Hej. Czyj to samochód?
Nicka. Do załatwiania spraw.
Niezły dodatek.
- Co to? - Zakłóca wi-fi.
Wyłącza kamery.
Masz niezły sprzęt.
Odpowiednie narzędzie do odpowiedniej pracy.
Jesteś tego pewna?
Czy kobiety nie podchodzą do swojej biżuterii sentymentalnie?
Nie do Panthère.
Jest od jej byłego męża.
Audrey mówiła, że po rozwodzie zatrzymała ją z czystej złośliwości.
- Nigdy jej nie nosi. - A skąd ona wie?
Audrey wie wszystko.
Okazało się, że siatka gospoś istniała
i że wiedziały o nas niemal wszystko.
Były siecią społecznościową.
Wzajemnie się wspierały, kryły,
roznosiły po okolicy informacje, pełniące funkcję waluty.
Te kobiety, które dyskretnie przemykały się przez nasze życie,
równie dyskretnie wszystko rejestrowały...
...i dzieliły się tym na WhatsAppie i podczas partyjek karcianych.
A Elena
była w samym centrum tego wszystkiego.
Zrobiliśmy cztery skoki w dwa tygodnie.
Czystość, chirurgiczna precyzja, a wszystko dzięki Elenie.
Wszystko było tam, gdzie zapowiadała
i wybraliśmy rzeczy, za którymi nikt jakiś czas nie zatęskni.
A może nigdy.
Dobrze nam szło.
Wystarczyło trzymać się planu i nie być chciwym.
Dobra. Czyli facet, z którym się spotykamy...
- Héctor. - Héctor.
- Co to za jeden? - Pracuje dla Charter Security.
Instalują większość alarmów w okolicy, więc może nam pomóc.
Nie szukam chwilowo kolejnego wspólnika.
Dobrze. Potraktuj go jak konsultanta.
Tutaj.
Serio?
To rodzinny obiad.
I uznałaś, że to odpowiedni moment na zapoznanie się?
Zapoznanie się? To mój kuzyn.
Saludos.
Hej!
Myślałem, że nie przyjdziesz!
Powoli.
Spokojnie!
Co to za George Clooney?
Twój chłopak?
Nie, to nie mój chłopak.
To mój młodszy brat, Chivo.
Hej, Chivo. Miło mi.
- Cześć, kuzynie. - Kuzynko.
Przyszłaś z randką z Tindera?
Nie. To mój wspólnik.
Możemy pogadać na osobności?
Zajmij się grillem.
Gotowy?
Tak. Chodźmy.
Nie ma mowy. Nie chcę się mieszać w ten syf.
To nie w porządku, że mnie tak osaczacie.
Żeby była jasność: nie wiedziałem, że nie wiesz.
Nigdy nie poparłbym tego osaczenia.
Tak naprawdę nie mieszałbyś się.
Po prostu przekazywałbyś kody do alarmów z okolicy.
- O, tylko tyle? - Płacimy po pięć tysięcy za kod.
- Co? - Co?
Kuzynko...
Oszalałaś? Co ty robisz z tym typem?
Wiem, co robię. Bez obaw.
Jeśli was złapią, facet zatrudni prawników.
Ale ciebie deportują. Koniec, kropka.
Ma do stracenia więcej, niż myślisz.
- Co ty robisz? - To, co każdy.
Wiem, że pracujesz na dwie zmiany, odkąd Julio uszkodził sobie kręgosłup.
To cię przerasta.
Twierdzisz, że na to zasługujemy.
W życiu nie dostajesz tego, na co zasługujesz, a to, co wynegocjujesz.
Tu chodzi o Chivo.
O czym ty mówisz?
Powinnaś pogadać z Chivo.
Pięć tysięcy za kod. Umowa stoi?
Płatność w gotówce. Z góry.
Okej. Nie mieliśmy okazji
omówić tej opłaty.
Może teraz my pogadamy na osobności? Czy możesz...
Widziałem u twojego kuzyna flagę Dominikany.
To stamtąd jesteś?
Tak.
Kiedy tu zamieszkałaś?
Miałam 23 lata, a rodzice nie chcieli, żebym wpadła w złe towarzystwo.
Jakie złe towarzystwo?
Nie wdajesz się w szczegóły, co?
Co za różnica? Jestem tu od 12 lat i spójrz na mnie.
Okradam domy razem z bankierem.
To fundusz hedgingowy, ale nieważne.
Przydałaby ci się gosposia.
Mam ekipę sprzątającą. Dwa razy w tygodniu.
Zdzierają z ciebie kasę.
Nigdy mi nie powiedziałaś,
dlaczego nie wydałaś mnie tej nocy u Nicka.
- Chciałam do ciebie dołączyć. - Tak, ale dlaczego?
Skoro mamy być wspólnikami,
możemy przynajmniej tyle o sobie wiedzieć.
Od dziesięciu lat sprzątam domy.
Znam kobiety, które robią to po siedemdziesiątce.
I po co?
Co z tego mają?
Na pewnym etapie niepójście na skróty
wydaje się większą zbrodnią niż prawdziwa zbrodnia.
A jaki jest ostateczny cel?
Na początek ściągnięcie tu moich rodziców.
Znam prawnika imigracyjnego, który mógłby pomóc.
Mówisz tak, jakby wystarczyło wypełnić formularze.
Potrzeba dużo pieniędzy, by ich ściągnąć. I jeszcze więcej, by ich tu utrzymać...
i dać im nowe życie.
Racja.
No i Chivo pakuje się w kłopoty szybciej, niż go wyciągam.
Nie zrozumiesz.
No nie wiem, czy masz w tej kwestii rację.
Wprowadziła się do mnie siostra.
- Tutaj? - Tak.
I pasuje ci to?
Tak, no wiesz... Sam nie wiem.
Przyzwyczajasz się do życia z ludźmi.
Do ich obecności.
Nawet jeśli ta osoba jest w innym pokoju albo śpisz.
Pusty dom to co innego. Przypomina trochę grób.
Zaczynasz szukać wymówki, żeby nie wracać do domu.
I wiem z własnego doświadczenia,
że to prosta droga do kiepskich decyzji.
Przyniosę twoje pieniądze.
Twoja działka z dwóch ostatnich włamów.
Nie przeliczysz?
- Ufam ci. - Nie ufasz. A przynajmniej jeszcze nie.
Przeliczę w domu.
Też bym tak zrobił.
Dzięki za piwo, Coop.
Jesteś pewna co do Héctora?
A ty czegokolwiek jesteś pewien?
Zbliża się rocznica twojego pierwszego ataku.
W przyszłym tygodniu
Byłabym mężatką od 11 lat.
Kusiło cię, żeby znów skontaktować się z Bruce'em?
Nie.
Ale zastanawiam się, co by mi podarował na stalową rocznicę.
Albo turkusową.
Internet jest tu podzielony.
Co czułaś, kiedy o tym myślałaś?
Ciężar.
W nogach.
Tak jakbym utknęła w błocie.
Usłyszałam w radio „Hold Me Now” Thompson Twins,
kiedy jechałam na koncert.
To miała być nasza weselna piosenka.
Tym razem zdołałam wysłuchać całości.
Zwykle muszę ją wyłączać po pierwszym wersie.
Dotarłaś na koncert?
Tak.
I...
Zaproponowali mi regularne występy.
Fantastycznie.
Jak zareagował Andy? Pewnie jest dumny.
Jeszcze mu nie powiedziałam. Nikomu nie mówiłam.
Mam wrażenie, że przekierowałaś potężne emocje na sztukę
i zostałaś za to nagrodzona.
Pozwolisz sobie to poświętować?
Doświadczenie uczy, że kiedy coś świętuję, sprawy kiepsko się układają.
Porozmawiajmy o tym.
Elena wybrała cel,
a Héctor przekazał nam pierwszy kod do alarmu za 5000 dolarów.
Dziewięć, sześć, dwa, cztery, dwa, trzy.
Kurwa. No dawaj.
- Héctor, stary. - Mógłbyś udawać mniejsze zdziwienie.
Wybacz. To dość stresujące.
Elena, jest tu pies?
Zmarł w zeszłym miesiącu. Lorelei organizowała pogrzeb.
Dzięki Bogu.
To znaczy nie „dzięki Bogu”. To straszne.
Boże, musiała ogarniać pogrzeb?
Pieskie życie.
Jak to się ma do tego, co każe ci robić Nick?
Nick jest łatwy, prawie nie ma go w domu.
- Wielkie dzięki. - Cholera. Wybacz.
Ale czy ta zabawa w gorycz nie robi się trochę nudna?
Twierdzisz, że nigdy nikogo nie zdradziłeś?
- Nigdy. - Rany. Serio?
Też mogłabyś być nieco mniej zdziwiona.
Okej.
Chyba znalazłem.
Dobra. Szukamy dowolnego Hermèsa.
Przedstawicielka pani Hake nie mogła albo nie chciała
załatwić jej torebki Birkin z nowego sezonu.
Jest zbyt obrażona, żeby nosić te torebki.
Nada się wszystko, co jest na wyspie.
Nie ma bardziej irytującego i pożądanego symbolu statusu
niż Hermès Birkin, nazwana na cześć piosenkarki i aktorki Jane Birkin.
Są wykonywane ręcznie we Francji przez potajemną grupę rzemieślników
szkolonych w wielowiekowych technikach z branży jeździeckiej.
Tworzona przy użyciu najlepszych materiałów,
skór egzotycznych zwierząt, szwów i wykończeń,
Birkin to klejnot w koronie każdej kolekcji torebek.
Problem w tym, że nie można po prostu wejść do butiku Hermèsa i jej kupić.
Trzeba grać w grę Hermèsa,
co oznacza wydawanie dziesiątek tysięcy na biżuterię
i akcesoria, czyli Birkinowe przynęty, żeby trafić na listę oczekujących
i mieć przywilej wydania ponad 50 kafli na torebkę.
A to niby fundusze hedgingowe...
Co jest, kurwa?
Jest jeszcze jeden alarm. Dlaczego, kurwa, jest drugi alarm?
- Halo? - Spróbuj głównego kodu.
Nie ma jebanej klawiatury. Gdzie ją znaleźć?
- Wiesz? - Gdzieś tam musi być.
Czekaj, czekaj. Mam. Zaczekaj.
Ja pierdolę.
Coop?
Nie działa.
Coop.
- Kurwa! Nie... Co mam robić? - Wynoś się!
Co to za pojebany system alarmowy?
Chryste.
Coop, gdzie jesteś? Wynoś się stamtąd.
- Chyba nie dam rady. - Dlaczego?
Bo mają nowego psa.
Dobry piesek.
Hej.
Cześć.
Chcesz smaczek?
Cholera!
Wychodzę od frontu.
Nie wychodź od frontu. Nie idź tam.
Nie bardzo mam wybór.
- Coop? - Zostaw.
Puszczaj! Bierz torebkę.
Kurwa.
- Gdzie ty, do cholery, jesteś? - Na ulicy.
- Biegnij na wschód. - Gdzie jest wschód?
Skąd mam to, kurwa, wiedzieć?
Nie wiem, dokąd mam biec.
Gdzie mam biec?
Coop, wszędzie są gliny. Uważaj, dobrze?
Kurwa. Okej.
Moja jebana słuchawka!
- Widzę go. - Jest z tyłu! Dawajcie.
Nie ruszaj się.
Coop?
Odpowiedz, jeśli mnie słyszysz.
Stój!
Coop? Halo?
Hej.
Dawaj.
Okej. Zgaś światła.
Tak. Dobra, wyłącz. Wyłącz silnik.
Cholera.
Ja pierdolę.
Okej.
Wszystko dobrze.
Gdzie my, kurwa, jesteśmy?
Potrzebuję twojego Airwrapa.
Mamo. Nawet się nie ubrałaś?
- Ludzie już przyszli. - Muszę się tylko umalować.
Pięknie wyglądasz.
Chodź, pomogę ci.
- Och, tak. Wybacz. - Spójrz na sufit.
Idealnie.
Prosimy o odrobinę przestrzeni.
Tu jesteś.
Wszystkiego najlepszego.
- Wszystkiego najlepszego. - Tori, co tam? Pięknie wyglądasz.
- Chodź do baru. Teraz. - Teraz?
- Ale... - Zostań tutaj.
Hej, Mel. Sto lat.
Hej.
- O rany. - No właśnie...
Co tu się, kurwa, dzieje?
- Kochanie. - Meltini.
Dzisiejszy drink.
Kochanie, marzę o martini z wódką. Mocno alkoholowym.
Właśnie tym jest Meltini.
Wiem, co lubisz, kochanie.
Hej, laska. O Boże.
Obie mamy ogniste znaki.
- Serio? - Tak.
Nas bardziej kręcą enneagramy.
- Chodzi ci o gry słowne? - Tak.
- Tak, jasne. - Tak, słowa.
- O rany... - Okej.
Hej, Sam.
Paul.
Dacie nam chwilę?
- Nie. - Byłyśmy tu pierwsze.
Odsłuchałaś wiadomości?
Zgłaszaj się do moich prawników.
- Dość im już płacimy. - Ja im płacę.
Stać cię. Chyba że Misty za szybko czyści ci konto.
Czy naprawdę da się zrobić taki rachunek w Fashion Nova?
To nie musi tak wyglądać.
Powinieneś tam wracać.
Chyba poprosili twoją dziewczynę o dowód.
Drogie panie.
Na razie, Paul.
Kurwa, czemu Héctor nie wiedział o drugim alarmie?
- Musiała je zakładać jedna firma. - Nie wiedział, czego szukać.
- Kurwa, za pięć kafli musi wiedzieć! - Usiądziesz? Tylko pogarszasz sprawę.
Gdzie masz apteczkę?
- Nie mam. - Okej. Masz wódkę?
W zamrażalniku.
Daj telefon.
- Resztę zamówię z dostawą. - Jebaniec.
Dobra. Pokaż twarz.
Dziękuję.
Czemu Samantha Levitt wysyła ci nagie foty?
O Boże. To skomplikowane, okej?
Skąd znasz Samanthę Levitt?
Czemu w tym mieście wszyscy się znają?
No jasne, wszyscy się, kurwa, znają.
Dlatego kłóciłeś się z jej mężem u Nicka?
Nie. Paul to po prostu kutas. Możemy zamknąć temat?
Okej.
- Gotowy? - Tak.
Musimy być ostrożniejsi. Ludzie się o tym dowiedzą.
- O tobie i Sam? - Nie.
O tym, że ścigała mnie policja i pies.
Hej. To minie.
Tak.
To raczej zadrapanie niż ugryzienie,
ale i tak użyłabym antybiotyków.
Będzie dobrze. Co zrobimy z Héctorem?
Pogadam z Héctorem.
- Dobra? - Okej.
Wiesz co? Poradzę sobie. Muszę lecieć, bo się spóźnię.
Spóźnisz? Dokąd?
Na imprezę urodzinową Mel. Muszę się przebrać.
Poważnie?
Skomplikowany z ciebie facet.
Wiem. Czasem sam siebie nie rozumiem.
- Kolejny szot dla tej ostrej suki. - Tequila. Podwójne szoty.
Poprosimy o Don Julio. Żadnej taniochy.
Tak.
- Dorosłe kobiety. - Lecimy.
- Mocna. - Proszę.
- Dzięki. - Dzięki.
- Wszystkiego najlepszego. - Okej. Zuch dziewczyna.
Ali?
Wszystkiego najlepszego, Melly.
Dziękuję, że przyszłaś.
No jasne. Nie przegapiłabym tego.
Nie widziałyśmy cię od wieków.
Nie starzejesz się. Świetnie wyglądasz.
- Jasne, że świetnie wygląda. - Tak.
Żadne dzieci nie wysysają z niej życia przez cycki.
Z góry przepraszam za wszystko, co powiedzą w ciągu tej nocy.
Proszę, nie idź.
Pierdol się, Paul!
- Pierdol się! - Cholera. Przegapiła drzemkę?
- Dobra, zatańczmy. - Okej.
Mel, chodź. Taniec urodzinowy.
Proszę pana.
Hej, Coop.
Coop, co u ciebie?
- Hej, Coop. - Hej.
Przepraszam.
Hej, Kat. Co tam?
Świetnie wyglądasz.
To dopiero była fotka.
Zrobisz z tym coś?
Wstałem z łóżka, nie?
Ostatnio dużo czasu spędzasz w łóżku.
Okej, chodzi o tamtą dziewczynę?
O rany. Zgadłeś za pierwszym razem.
- A mówią, że faceci są tępi. - Sam...
Myślałam, że jesteś lepszy.
W każdym razie lepszy od Paula.
Przyznaję, poprzeczka jest dość nisko.
Dobra. To moja dawna koleżanka z pracy.
Wpadła podrzucić mi do domu parę rzeczy.
Nawet nie weszła do środka.
Pocałowała cię jak ktoś, kto się z tobą pieprzył.
Może niektóre kobiety tak po prostu całują.
Tu jesteś. Tori, przyjdziesz na chwilę?
- Czemu? - Nick chce zrobić rodzinną fotkę.
Nie jestem jego rodziną.
I o to chodzi.
To nie dla ciebie.
Będę udawał, że dla mnie.
- Spóźniłeś się. - Tak. Przepraszam.
Odpuść mi, proszę.
No co?
Powiesz mi, co się stało, czy będziesz tak stała
- ze skrzyżowanymi rękami? - Wiecznie ci odpuszczamy.
Odpuszczamy bycie gównianym tatą, mężem... Bez żadnych konsekwencji.
Przepraszam bardzo.
Moje życie jest jedną wielką konsekwencją.
Chcesz, żebym ci współczuła, a to wszystko twoja wina.
Tak dla jasności: nie wybrałem tego.
Dobra, ale nie walczyłeś.
Twoją rolą było walczyć o mamę, o nas.
Okej? Tylko ty mogłeś to zrobić. A po prostu odszedłeś.
To było trochę bardziej skomplikowane.
Jasne. Ale odejście wydawało się zajebiście proste.
Hej, hej.
- Jake. - Zajmę się tym.
- Wiem. Zrobisz coś dla mnie? - Tak.
Zejdź mi, kurwa, z drogi.
Jasna sprawa.
Hej.
- O, hej. - Cześć. Przyszedłeś.
W samą porę, żeby nasza córka zgasiła mnie jak peta.
Mnie się dziś upiekło.
Z okazji urodzin.
Wszystkiego najlepszego, Mel.
O rany. Zaszalałeś.
Nie ma sprawy.
Halo, halo. Test mikrofonu.
- To mój sygnał. - Hej.
Słyszycie mnie. Okej, to dobrze.
- Gdzie jest Mel? - Hej.
Gdzie jesteś, Mel? Tu jesteś.
No chodź, kochanie. Chcę, żebyś była przy mnie.
Proszę.
No chodź, chodź.
No idź. Pozwól mu to zrobić.
Będzie dobrze. No idź.
Tak! Wszystkiego najlepszego!
Tak. Chodź do mnie.
Sto lat!
Mam dla ciebie drinka.
Moja Mel. Dziękuję.
Wiem, że nie chciałaś tej imprezy, ale...
jak mógłbym cię nie rozpieszczać? Spójrz tylko na siebie.
Nie bij mnie. To przecież prawda.
Każdego dnia uczysz mnie czegoś nowego.
Przy tobie jestem najlepszą wersją siebie, chcę być dla ciebie lepszy.
Prowadzisz mnie przez czas i przestrzeń.
Przemawiasz do mojej duszy.
Kocham cię, mała.
Proszę.
Dziękuję.
Wznieście toast Meltini za naszą solenizantkę.
Może coś powiesz?
Cokolwiek.
Możesz przynieść mi z domu gitarę?
Się robi.
Wybaczcie. Należę do osób, które muszą wypełnić każdą niezręczną ciszę.
To było piękne, Nick.
Aż łzy mi pociekły. Dosłownie. Tak.
To dla nas wszystkich wzruszająca chwila.
Oklaski dla Nicka! Tak.
Nick. Siłka „Dupa w troki”.
Ciężko występować po czymś takim.
Ale ukradnę ten stołek...
Wybaczcie. Zabiorę go DJ'owi. A więc...
Chciałabym...
Bardzo bym chciała zagrać piosenkę na cześć naszej solenizantki.
Tak!
I...
...gdyby wam się spodobało, będę grać wieczorami w Tap Alehouse.
Zaczynamy.
Mam zdjęcie
Uwielbiam tę piosenkę.
Wisi na mojej ścianie
Jesteśmy na nim ty i ja
Śmiejemy się Jesteśmy zachwyceni
Ale spójrz teraz na nasze życie
Całe postrzępione i podarte
Kłócimy się i denerwujemy I rozkoszujemy się łzami
Które przelewamy aż do świtu
Przytul mnie teraz
Ogrzej moje serce
Zostań ze mną
Niech zacznie się miłość Niech zacznie się...
- Co z twoją nogą? - Co z twoją przemową?
Nie wkurwiaj mnie teraz.
Hej.
Wszystko w porządku?
Przez osiemnaście lat małżeństwa...
ani razu mnie o to nie zapytałeś.
Mogę tylko powiedzieć, że żałuję, że tego nie zrobiłem.
Skąd to masz?
Sprzedają je teraz w sklepach.
Ale to akurat zawinąłem z pokoju Huntera.
No świetnie.
Daj spokój. Nie martw się o niego teraz.
Poczekaj, aż zacznie się lepiej kryć.
Powiedz to matce.
Ostatnio w supermarkecie zrugała mnie, że jestem złą matką.
Chyba komunikuje w ten sposób, że za tobą tęskni.
Może ma rację.
Może zjebaliśmy nasze dzieci.
Sama coś o tym wie. Wyznaczyła wzorzec fatalnego rodzicielstwa.
Coop!
Okej.
Może i je zjebaliśmy.
Ale proszę, wyluzuj.
Cokolwiek im zrobiliśmy, zaczęło się na długo przed rozwodem, więc...
Odpowiadając na twoje pytanie: nie jest w porządku.
Nic już nie wydaje mi się prawdziwe.
Cały czas jestem otępiała.
Każdego dnia tęsknię za chwilami, których już nie odzyskam.
Za chwilami z dziećmi...
I z pacjentami. Boże. Jestem teraz chujową terapeutką.
Nie jesteś chujową terapeutką.
Nie. Wierz mi. Nie ma cię tam.
Może to za mało, że zjebałam nasze dzieci, muszę jeszcze zjebać cudze.
Dobrze wyznaczać sobie cele.
Od bardzo dawna jestem wściekła.
Myślałam, że na ciebie, ale cię nie ma, a ja nadal jestem wściekła.
Jestem po prostu pojebana.
Świetnie to ukrywasz.
Pytasz, czy cię kocham
Cóż mogę powiedzieć?
Dobrze wiesz, że tak jest A to tylko jedna
Z tych twoich gierek
Więc zaśpiewam ci nową piosenkę
Proszę, już nie płacz
Poproszę cię nawet o wybaczenie Chociaż nie wiem
Dlaczego właściwie o nie proszę
I przytul mnie teraz
Ogrzej moje serce
Zostań ze mną
Niech zacznie się miłość Niech zacznie się miłość
Przytul mnie teraz
Ogrzej moje serce
Zostań ze mną
Niech zacznie się miłość Niech zacznie się miłość...
O, cześć.
Hej.
Cholera.
- Powinieneś to naprawić. - Mam to na liście.
Ogrzej moje serce
Zostań ze mną
Niech zacznie się miłość Niech zacznie się miłość
NAPISY: MARIA ZAWADZKA-STRĄCZEK