Yani evet, burası, Bailey kadar yapılandırılmış değil.
Müşteri portföyünü sektöre göre değil, ilişkilere göre bölüşürüz.
Kazandırdığımız oranda kazanırız
ama bir yöneticiyi sıklıkla daha yüksek şansı olduğunu
düşündüğüm bir hedefle eşleştiririm.
- Yani ofiste şeffaflık var. - Evet, mantıklı.
Daha kapalı bir yaklaşıma alışkın olduğunu biliyorum Coop
ama söylemem lazım, bence bize çok uygun olabilirsin.
Max. Evet, gir.
- Coop, Max Cone'u tanır mısın? - Bilmem, tanışıyor muyuz?
Geçen yılki Robin Hood yemeği.
Taylor Swift'in giysisi artırmasında beni yenmiştin.
- Tamam. Üzgünüm. Evet. - Evet.
Kızım 17 yaşında, canıma okurdu.
- İnanırım. - Max bir süperstar.
Gelişen pazarlarda çok başarılı.
Duymak için sabırsızlanıyorum.
- Rekabet yasağını biliyor musun? - Avukatlar endişeli değil.
Uygulatma bedeli çok ağır olur, Bailey için bile.
Peki, kendi portföyümü yöneteceğim, şeffaf olacağım tabii.
Her zamanki komisyon oranı,
yani sadece hisse oranını belirleyeceğiz. Doğru mu?
Pek sayılmaz, hayır.
Portföy Max'in.
Sen ücret karşılığı avlanıp müşteri toplayacaksın.
Nasıl gideceğini göreceğiz.
Yatırım sermayesi çekmek için beraber çalışacağız.
Yani çocuk için filleri avlayacağım,
o, portföyünü büyütecek, sonra beni kovacak mısınız?
Yardıma ihtiyacım yok.
Kusura bakma Max ama patronuna göre var,
- yoksa bunu konuşuyor olmazdık, değil mi? - Coop.
Three Yankees'in geçen yılki kâr oranı %7.
Ondan önce yıl herkes kâr ederken %20 zarar ettiniz.
Toplamda stok endekslerinden iyiydik.
Max, sessiz ol. Stok endekslerini kimse takmaz.
- Babası kim? - Ne?
Geleli beş dakika olmadı ama birinin oğlu olduğunu anladım.
Kız kardeşimin.
Ben dayı,
New Jersey'de boktan evler satmana bir teminat tamamlama çağrısı var
ve anahtarı, ucuz ayakkabılı, şanslı sperm kulübü üyesi
bir aptala vermek üzeresin.
- Birader, böyle gelip… - Kapa çeneni Max.
Coop.
Ben, geminiz batıyor. Yemekli davetlerde sizinle dalga geçiyorlar.
Duyduğum kadarıyla seninle görüşmeyi kabul eden sadece biziz.
Öyleyse ne hâldesiniz peki?
İyi şanslar.
İşsiz ve anlaşılan, işe alınamaz hâlde
200.000 dolarlık bir arabada
en iyi takım elbisem ve çalıntı bir saatle oturuyordum.
Her şey çok mantıksızdı ve durum bu olunca
başka seçenekleri düşünmenin vakti gelmişti.
Patek Philippe Nautilus, 18 karat.
Güzel saat.
Kitaba bakmam lazım
ama sanırım sana 175.000 falan verebilirim.
Evet, bunların ikinci el piyasası iyi.
200.
185.
En iyi ve son teklifim.
- Sattım. - Harika.
Sadece kutusu ve belgeleri lazım.
Yeni değil.
Evet, biliyorum ama seri numarası ve almam gereken bir özgünlük belgesi var.
Hiçbiri yok.
Hediyeydi.
Tabii.
Üzgünüm dostum. Belge yoksa almam.
Fiyatını düşürsem.
Al.
Buraya git, Bronx'ta. Lu'yla görüşmek iste.
- Lu mu? - Evet.
Beni Lipschitz yolladı de.
VARGA'NIN REHİN DÜKKÂNI
Lu sen misin?
Kim soruyor?
Pardon, beni Lipschitz yolladı.
Lu benim.
- Lipschitz'i nereden tanıyorsun? - Yeni tanıştık.
Nerede? Barda, sinagogda, AA toplantısında, nerede?
Dükkanında. Ben sadece… Bunu satmaya çalışıyorum.
Arkaya geçiyoruz Rocco. Gel, bir bakalım.
Nineniz iş yaparken yukarı gidip TV izleyin, olur mu?
- Peki. - Peki.
Evet, karım saati fazla gösterişli buluyor.
Fazla gösterişli demek?
O yüzden mi alyansın yok?
Saati mi alacaksın, beni analiz mi edeceksin?
Aynı anda ikisini de yapabilirim.
Sana 65 veririm.
- Lipschitz 185 verecekti. - Sonra seni bana yolladı.
Yasal yoldan satabilsen bana gelmezdin.
Doksan beş.
Senin gibileri buraya pek gelmez. Nesin sen, simsar mı? Borsa acentesi?
Neysen nesin.
Konu şu ki asla elinin değmediği şeyleri alıp satan birisin.
Götünden değer uyduruyorsun.
Yeteneğin, diğer zengin enayilere o değeri satmak.
Şimdiyse buradasın, dokunabildiğin bir şeyi satıyorsun.
Senin için yeni bir şey.
Bu pazarı anlamıyorsun ama yine de pazarlık edebileceğini sanıyorsun.
Bu, işini bilmek değil, aptallık.
Belki sadece çaresizliktir.
Söylediğin ilk dürüstçe şey bu. Şimdi iş yapabiliriz.
Sana 60 veririm.
Demin 65 dedin.
Anlaştık.
Beni ilk fiyatıma geri çektin.
Ne pazarlıkçıymışsın.
Bebeğim.
Vakit geldi ahbap.
Vakit geldi.
- Günaydın. - Geç kaldık.
Babanın mesajına cevap verdin mi?
- Dalga mı geçiyorsun? - Ona cevap yaz lütfen, benim için.
İyi, peki.
Hoşça kal anne.
Nefes verirken sol kol göğe, sağ kol arkaya.
Sol kolu yeniden indireceğiz…
Tangam içime kaçtı.
Buyurun.
Selam.
Sağ olun.
Kadın, annemin sevgilisine dalyarak deme konusunda uzman.
Altı üstü bir özçekimdi ve erkek arkadaşımla paylaştım,
sonra o da arkadaşlarına yolladı…
Robotik kulübünden ayrıldım.
Ne oldu, anlat.
Beni konuşturmazsın.
Yok, bak, çiçeklerle aşağı geldi,
hayatında başına gelmeyecek kadar büyük, cıvık dilli
bir öpücük kondurdu…
Mark.
Evet, annem her zamanki gibi beni kalayladı.
Sanırım bininci kez falan onu haklı çıkardım.
Bir dakika.
Okulda kalma cezasıyla araba çizmenin arasında
- bir fark olduğunu kabul edebilir miyiz? - Evet, biliyorum.
İlk kez mi böyle bir şey yaptın?
İlk kez yakalandım.
- Arabanın sahibini tanıyor musun? - Yok, öyle bir şey değil.
Neden yaptın o zaman?
Bilmeyebilirsin ama merak ediyorum,
aklından ne geçiyordu?
Çok sinirleniyorum.
Aslında kızgınlık gibi değil, daha çok bir enerji var,
gittikçe artıyor ve o enerji içimde,
beni gerginleştiriyor
ve bir noktadan sonra o enerji yüzünden titriyormuşum
ve bir şey yapmazsam patlayacakmışım gibi geliyor, anlıyor musunuz?
O zaman da bir cam kırıyorum, araba falan çiziyorum.
Şey gibi…
İçimden akıp gidiyor ve sonra yine nefes alabiliyorum.
Hepimizin bir hayali, zihninde canlandırdığı bir cennet olur.
Sonunda o noktaya gelip
başarıyı, mutluluğu, huzuru elde ettiğimizde
gitmek istediğimizi bir yer.
Benim için bu, Westmont Village'dı,
altı, yedi haneli fiyatları olan evleri, bakımlı çimleri ve seçkin kulüpleri vardı
ama hayallerimin de
geri kalan her şeyim kadar palavra olduğundan
şüphelenmeye başlamıştım.
Selam Coop!
Oakwood Şehir Kulübü,
yılda 100.000 dolar ödeyince her salata, burger, kahve ve kokteyle
piyasadan %40 daha çok ödeme imtiyazına sahip olursunuz
ama üye olmazsanız
herkes sizi kulübe kabul etmediklerini zanneder.
Toplumsal şantajın şu bilindik ekonomisi işte
ama ne olduğunu görüyor olmak diğer aptallar gibi
hizaya girmeme engel olmadı.
Güzel.
Beni yoruyorsun.
Neden Nick'le oynuyor?
- Çünkü geciktin. - Güzel.
Tenis benim olayım. Lütfen ona yaptırmasan?
Planlı değildi Coop.
Ne zaman geleceğini bilemiyoruz ve turnuva yarın.
Durumu iyi.
Princeton'ın ona dönüp bakması için UTR'sini dokuza çıkarmalı.
- Ben dokuz sanıyordum. - Hayır, 8,7'de.
Dört ya da beş yıldızlı acemilerden arka arkaya iki maç almak zorunda.
Bir basketbol oyuncusu bunu nasıl sağlayacak?
Vaktinde geldi.
Haklısın. Hadi, başlayalım.
Selam.
Coop, kusura bakma, yardım etmeye çalışıyorum.
Evet. Karısını siktirmesi gereken birini duyarsam sana haber veririm.
Tamam, biraz ağ çalışması yapalım.
Koç, ağa koşmayın diyor.
Haklı ama bazen de
değil.
Turnuva yarın. Vakti değil.
Temel tenis işte. Hadi, sana göstereyim.
Vur. Sert vur.
İyi misin?
Güzel. İyi vurdun.
- Sevgilimin testislerine yumruk attın. - Peki, yine de değdi.
Selam Tori.
- Selam Chels. - Yarın iyi şanslar.
Sana da. Sürtük.
- Arkadaşsınız sanıyordum. - Evet ama tenis takımında
sadece bir acemiye yer var.
İyi tarafından bak, belki Princeton'a giremez.
Belki de ben giremem.
Aptallık ediyorsun.
Hadi, saha çizgisine.
Başlayalım.
- Nick'le iyi gidiyor sanki. - Fena değil.
Daha ilk günler.
İlk günler mi? Adam senin evinde yaşıyor.
Ne? Hayır, yaşamıyor. Onu sürekli evine yolluyorum.
Yatağım kendime kalsın istiyorum.
Bana yolla. Çim biçme makinesi gibi garaja koyar,
biraz kırptırmak isteyince çıkarırım.
Bu da ne demek?
- Maggie'yle salonuna yazıldık. - Evet.
- Dersleri harika. - Harika.
Equinox'u tercih ederim.
Çünkü Mel'e alan lazım…
- Neyse. - …değil mi?
- Siktir. Millet. - Ne?
Paul geldi.
Tanrım. Garson mu o?
Evet, ta kendisi.
Cidden, kanlı canlı.
Buraya getirdiğine inanamıyorum. Bu konuda bir kural olmalı.
- Siktirsin. - Evet, siktirsin.
- Kaç yaşında, 16, 17? - Yirmi dört.
- Adı Misty. - Tanrım.
Savannah diyecektim ama Misty de olur.
Evet.
Restoranlarına gittiniz.
Tüm garsonları onun gibi.
Ne?
- Söz meclisten dışarı tabii. - Sorun değil.
Beni 15 yıl önce ben de öyle bikiniler giyerken seçti.
Başlama Sam. Acayip seksisin
ve hazırım dediğinde sana gözde bir bekâr ayarlayacağız.
Evet.
Evet, Sam, o kadar çok sik göreceksin ki bıkacaksın.
Peki.
Sen ne anlarsın?
Sağ olun millet ama ee, Paul'ü alabilir.
Sen de parasını.
İşte budur!
Kulüpte pazar kahvaltısı, harika yiyecekler,
hoş sohbetler ve bitmek bilmez bir gösteriş amaçlı tüketim.
Daha önce fark etmemiş değildim ama sanırım artık farklı gözle bakıyordum.
- Selam, millet, nasıl gidiyor? - Selam Coop. Bize mi katılacaksın?
Belli değil. Hunter'ı gördünüz mü?
- Biriniz? - Buralarda bir yerdedir.
Jake, selam.
- Selam. - Siktir.
Selam Jake. Nasılsın dostum?
Bay Cooper.
Geçen gün için üzgünüm. Beni şaşırttın.
- Evet, ben de çok şaşırdım. - Tahmin ederim.
Umarım hiç
kalıcı hasar yoktur
ve daha önemlisi, bana kızgın değilsindir.
- Tabii, değilim. - İyi. Harika. Gel, otur, bir şeyler ye.
Evet, Jake, gel… Sana…
- Nasıldı? - İçten olsan daha iyi olurdu…
O da pantolonunu çıkarmazsa daha iyi olur.
Anladın mı? Hadi.
Tamam. Hunter'ı görürseniz onu aradığımı söyleyin lütfen.
Sağ olun.
- Selam. - Selam.
- Nasılsın? - Sana hâlâ kızgınım.
Biliyorum ama açıkçası, nedenini hatırlamıyorum.
- Siktir Coop. - Şaka.
Şaka. Üzgünüm. Sam, yapma.
Geçen gece için üzgünüm, kafam dağınıktı.
Normalde sana daha uzun süre kızardım
ama Paul, kahrolası garsonu getirdi ve incindim,
bu da beni deli ediyor, evet. Üstündekini gördün mü?
- Fark etmedim. - Çünkü çok az şey giyiyor.
Konu şu ki çok kısa sürede seksi olduğumu hissetmeliyim,
o yüzden hatanı es geçeceğim.
- Vaktine değecek. - Ona hiç şüphen olmasın.
- Selam kızlar. - Selam millet.
Nasıl gidiyor?
Selam hanımlar.
- Selam. - Brad, Jules, nasılsınız?
Selam Coop. Nasıl gidiyor?
Tanrım, bildiğin gibi. Bankada işler nasıl?
Faiz artırımı yüzünden altlarına ediyorlar
- ama bir çıkış yolu var. - Lütfen işten bahsetmeyin.
Chelsea, seni teniste gördüm. Çok güçlü görünüyorsun.
- Sağ olun Bay Cooper. - Nick'le Tori'nin oynadığını gördüm.
Büyük silahı devreye soktunuz, öyle mi?
Büyük silah olan Coop tatlım. Princeton'da oynuyordu.
- Bunu biliyor muydum? - Çok uzun zaman önceydi.
Kızlarımızın bu yıl da finale çıkacağını tahmin ediyorum.
- Ne dersin? - Zekice bir tahmin.
Selam. Nasılsın?
Selam.
Güzel, millet. Mutlu hafta sonları.
- Selam tatlım. Havuz nasıldı? - Harikaydı.
Zekice demişken
sana o görüşmeyi ayarlamak için çok uğraştım.
- Yapma, palavradan bir işti. - Ve o palavra iş senin olabilirdi.
Bak, dışlandın dostum
ve eski hâline dönmeden önce içeri kapağı atabilmelisin.
Siktiğimin kapısını açtım.
- Kimseye yaltaklanmayacağım Barney. - Altı ay sonra öyle der misin görürüz.
Bence yüzde beşin için endişeleniyorsun.
Ödemediğin 40.000 dolarlık faturalarla birlikte tabii ki öyle.
- Gücenmek yok. - Evet, ben de diyorum ki…
- Gitmem lazım. - Daha yeni oturdun.
Biliyorum. Gitmeliyim. Selam.
- Selam baba. - Selam.
Kafan mı iyi?
Hayır.
- Çok az. - Hunter.
Sorun değil, tek nefes çektim.
Dizginle.
Bu bok için çok gençsin.
Bana davul almayacak mıydın?
Uzun hikâye. Davul evimde.
Gidip alabilir miyiz? Annemin arabasını kullanabiliriz.
Aslında iyi fikir.
Bak. Önce bir işim var, sonra da gidip davulu alırız.
Anlaştık.
Peki, gidip arabaları değiştirsene.
Sen yapar mısın? Kafamın iyi olduğunu düşünürse delirir.
Altından kalkamayacağın işlere kalkışma.
Git, al. Hadi.
- Nasıl gitti? - Beklediğimden iyi.
Öyle mi? Al. Buna ihtiyacın olacak.
Bu da ne?
Götmobil'i görmemiş miydin?
Nick'in.
- Çok gurur duyuyor. - Kesin öyledir.
- Sağ ol. - Ne demek?
- Şunu al. - Tamam.
Pardon.
Merhaba. Girin.
Yeni kahve makinesi aldık.
Hepimize kahve yapacağım.
Kovdular mı seni?
- Anne. - Hayır, kovmadılar.
Sordum sadece.
Mekân dökülüyordu, ona daha iyi bir yer arıyoruz.
- Neden sende kalmıyor? - Vay, sağ ol anne.
Burası The Ritz sayılmaz diyorum. Neden dönmek isteyesin ki?
Boş odam yok.
Artık büyük evde yaşamadığını hep unutuyorum.
Bak, sorun olacaksa ben…
Hayır, tabii ki olmaz.
Sadece söyledim.
Tam olarak ne diyorsun?
Kendi hayatlarınızı mahvetmeyi neden bu kadar kafanıza koydunuz
- bilseydim keşke diyorum. - Tanrım. Siktir.
Kim kafeinsiz kahve ister?
- Ben. - Kafeinsizinden yok.
- Gümüş rengi kapsüller kafeinsiz. - Hayır, onlar mavi ve kalmadı.
Yine de ister misin?
Anksiyetemi artırmak için iyi bir an sanırım.
Bavullarını yukarı taşıyacağım.
Andy, kahve.
Evet, baba, sonra içerim.
Stop & Shop'ta Bruce'la ailesini gördüm.
Çok tatlı iki çocuğu var, ten renkleri çok güzel.
Karısı nedeniyle Bruce'tan daha açık tenliler.
Harikaymış anne.
Neyse, her şey göz önüne alınırsa beni gördüğüne sevinmiş gibiydi
ve o zaman onunla evlenmiş olsan neler olmuş olurdu düşünmeden edemedim.
Ben yine de ben olurdum.
- Evlenecek miydin? - Uzun hikâye.
Kendi düğününden kaçtı.
- Psikotik kriz geçirdim. - Biliyorum.
Seni suçlamıyorum. Söylüyorum sadece.
Plan değişti. Gidiyoruz.
- Peki. - Bir dakika, ne oldu?
Nereye?
Odasını toparlayıp bir yatak yapamadın mı?
Yapmayı planlıyordum.
Tabii.
Hadi, gidelim.
Seni seviyorum anne.
Seni seviyorum baba.
Hadi.
Bu taraftan.
Kimse kahve içmedi.
Ninem berbat biri.
Dostum, tahmin bile edemezsin.
Benim odama geçebilirsin Ali.
Çok tatlısın bebeğim ama alanını işgal etmek istemiyorum.
Sorun değil. Pek orada olmuyorum zaten.
Siktir.
Kapılardan gözetleme, ürkütücü oluyor.
Üzgünüm.
Al, sonuncusu.
Harika. Sağ ol.
Bak, seni yerinden ettiğim için üzgünüm.
Lütfen. Sorun değil.
Sadece toparlanacak vakte ihtiyacım var, sonra başka bir yer tutarız, tamam mı?
Andy, yıllardır bana bakıyorsun.
Başka neleri mahvettiğini düşünüyorsan da hep ortalamanın üstünde bir ağabeydin.
Sen olmasan mahvolurdum.
Tanrım.
SAMANTHA LEVITT EKLENTİ BİR RESİM
Benim biraz işim var.
- Bir süre yalnız kalabilir misin? - Bakıcıya ihtiyacım yok.
- Git. Hayatını yaşa. - Tamam.
Temizle şu bokları. Kaldır. Hadi.
Seksen küsur yıl önce Herschel Levitt, Hitler'den kaçıp
Amerika'ya göçtü,
New York'un hemen dışında, otoyola yakın küçük bir lokanta alacak parayı topladı.
Gizli şeker hastası torunu Paul, yani Samantha'nın kocası,
şirketin başına geçtiğinde
dokuz lokantaları ve çok sayıda lüks restoranları vardı
ve Herschel'in neredeyse bir asırdır ailesini besleyen imparatorluğu,
sırf Paul pipisine hakim olamadığı için artık New York Eyaleti
boşanma kanunlarının aşırılıklarının kurbanı olacaktı.
Selam.
Pardon. Bu da ne?
Nick'in.
- Evet. Oldukça zevkli bence. - Nick'in arabası neden sende?
Hunter'la gidip davul almak için arabaları değiştirmem gerekti.
Geri verecek vaktim olmadı. Bu… Uzun bir gündü.
Garaja çekmemi ister misin?
Yok, daha iyi bir fikrim var.
Bekle. Dur, kıçıma dokun. Evet. Hadi. Tanrım.
Evet.
Evet. Siktir. Tanrım.
Bekle. Siktir.
Siktir!
Nick, arabasının yeni kokusuna bayılacak.
Bugün kulüpten çabuk ayrıldın.
Evet. Bazı ailevi meselelerle uğraşıyordum.
- Evet, her şey yolunda mı? - Evet.
Durum… Tabii. Her şey yolunda.
Biliyor musun, bugünlerde kulübe gitmek her gün daha zor geliyor.
Tek güzel yanı seni görmek
ama hiçbir şey olmuyormuş gibi davranmak zorundayız.
Evet. Bir kulüp skandalının daha
merkezinde olmayı kaldırabileceğimden emin değilim.
Tanrım, hayır. Seninki eskide kaldı. Benimki daha yeni yoğunlaşıyor.
Kız arkadaşı, Henry'nin anksiyete seviyesi hakkında
benimle konuşmaya çalıştı.
- Nasıl gitti peki? - Umduğu kadar iyi gitmedi.
Açıkçası kadından nefret mi edeyim, yoksa acıyayım mı bilemiyorum.
Henry'den nefret et. Kadına acı.
Ve seninle sikişeyim.
Aynen öyle.
Tanrım, şimdi de Henry'nin anksiyetesine endişeleniyorum.
- Kadın aklına girdi. - Evet.
Biliyorum. Çok can sıkıcı.
Gidecek misin?
Gece kalırım diyordum. Çocuklar kalkmadan gidebilirim.
Harika fikir.
Bir podcast dinleriz.
Harika bir tane biliyorum.
Konusu, ev organizasyonu
- ve… - Tamam.
…tencerelerle kapaklarını ayırıyorsun.
Tamam. Zekice.
Evet ve sonra
sırf bagajlar için koca bir oda sana kalıyor.
Bagaj odan var.
Çok elverişli.
Hayır mı? Peki.
Bugün babanla nasıl geçti?
- İyi. - Eğlenceli bir şey yaptınız mı?
Onunla eğlenebilirsin, biliyorsun.
Duygularım incinmez. Söz.
Biliyorum.
Onu özlemen de normal.
Açıkçası öncekinden farklıymış gibi gelmiyor.
Neden?
İşemem lazımdı.
Anlıyorum.
Beni yatırabilir misin?
Tabii dostum. Nereye gidiyoruz?
- Şuraya. - Peki, yat bakalım.
İşte oldu.
Üstünü örtelim. İşte oldu.
Tamam, iyi geceler.
Ejderhamı istiyorum.
- Nerede? - Şifonyerin üstünde.
Evet, oradaymış.
Bu mu? Evet.
Peki, ahbap, işte ejderhan.
Ben uyuyana kadar kalabilir misin?
Tabii, dostum, tabii.
Buradayım, tamam mı?
Buradayım, ikimiz de uyuyacağız hatta. Tamam.
İşte oldu dostum.
Böyle anlarda, gecenin bir yarısı başkasının evinde
yere oturup başkasının çocuğunu yatırırken
insanın aslında hiçbir yere gitmeden kendi hayatından
ne kadar uzaklaşabildiğini fark ettim.
Merhaba?
Günaydın.
Mutfağını çözmekte zorlanıyordum,
ben de çıkıp çocukluğumuzda sevdiğimiz her şeyi aldım.
Süt aldın mı?
Siktir.
Şaka yaptım. Süt var. Sanırım.
Göt.
Peki, Sam Levitt.
Evet.
Şimdi söylediğinde mantıklı geliyor.
İkiniz de çekicisiniz, yeni bekârsınız ve çevrede bekâr kimse yok.
Yani ya Sam Levitt olacak ya da zina.
- Keşke anlatmasaydım demeye başladım. - Yanlış anlama.
Sam çok seksi. Hatırladığım kadarıyla.
Daha kötü de olabilirdi.
- Değil mi? - Fena değil.
Ne?
Onları yemeğe davet ederdik.
Onlara giderdik.
Nick'le Ivy de. Şimdi Nick, Mel'le beraber,
ben Sam'le yatıyorum, işim.
Sanki birisi tüm evreni karıştırmış da
evren karılırken arada kaybolmuşum gibi geliyor.
Hayatıma hoş geldin.
Bunu temizleyeceğim.
- Öyle mi? - Muhtemelen hayır.
NICK BRANDES SELAM BEBEĞİM. NEREDESİN?
MARKET. UZUN SÜRDÜ. KULÜPTE TORI'NİN MAÇINDA GÖRÜŞÜRÜZ
Kaç yaşındasın Tony?
Yeni 41 oldum.
Kırk bir. Ne güzel yaş. O yaşı hatırlıyorum.
Otuzların palavradan çabalamasının hemen ötesinde,
kendini gerçek bir yetişkin gibi hissetmeye başlarsın.
Yaşlandıkça kimsenin yetişkin olmadığını fark edersin
ve ne bok yediğinden haberin yoktur.
Kendini gündüz bir barda içerken bulursun.
Heyecanla beklenecek bir şey.
İyi misin?
Evet.
Bana bakma.
Biliyor musun,
- senden yaşlı olduğumu sanıyordum. - Berbat bir yalancısın.
- Bir tane daha ister misin? - Evet ama içmeyeceğim.
Sağ ol genç adam.
İyi günler.
Brad ve Julie Sperling evde değildi.
Evet!
Biliyordum çünkü nerede olduklarını biliyordum
ve bunu biliyordum çünkü ben de orada olmalıydım.
Aut, 30, 40.
Düs.
Tam isabet.
Merhaba?
Jules, büyük bir Japon bankası için B ve D yapıyordu.
ve işinde ve içki konusunda çoğu erkek mevkidaşından daha iyiydi.
Kocası Brad, aile geçmişi Mayflower'a uzanan
New England'ın mavi kanlılarındandı.
Anladığım kadarıyla
Brad vaktini golf oynayıp savaş hakkında okuyarak geçiriyordu.
Yapabiliyorsan ne âlâ.
Chelsea, kızları, fena bir çocuk değildi
ve umarım, tam şu anda tenis kortunda kızım onun canına okuyordur.
Richard Mille Felipe Massa otomatik kronograf,
şirketin imzası, pembe altın ve titanyum iskeleti
ve flyback işleviyle fiyatı 225.000'in üstünde.
Brad'in taktığını yıllardır görmedim,
yani muhtemelen kaybolduğunu fark etmeyecekti.
Satın aldığını unutmuş bile olabilirdi.
Aut! Oyun, set, maç.
Finale Tori Cooper çıkıyor.
SORU VE CEVAP SERVİSİ
Anlaşılan, Jules'la Brad hiçbir şeyi şansa bırakmıyordu.
Gelecek ayki sınavın sorularını ve cevap anahtarını satın almışlardı.
Otuz, 30 berabere.
Pardon millet.
İzninizle.
Pardon millet.
- Ciddi misin sen? - Tamam, biliyorum, üzgünüm.
Bundan daha önemli ne işin vardı?
- İki maçı kaçırdın. - İşim çıktı, tamam mı?
Bak, iyi gitmiş sanırım.
Dalga mı geçiyorsun? Canlarına okudu.
Kızımız için gel dediğimde zamanında gel diyorum.
- Kendinin karikatürüne dönüşüyorsun. - Üzgünüm dedim.
Özür dilemen gereken ben değilim.
- Tamam, konuyu kapatabilir miyiz? - Peki.
- Kırk, 30. - Aferin.
- Aut! Düs. - Evet.
Bravo Chels.
Haberleri olmadan birilerinin evine girip
eşyalarını karıştırdıktan sonra
cebinde 225.000 dolarlık saatleriyle yanlarında oturmak garip, yeni bir histi.
Avantaj Tori'de…
Açıkçası bundan nefret etmiyordum.
- Bam. Evet! - Evet!
Oyun, set, maç.
Bravo!
Evet, evet!
Ağa koştun.
Evet, temel tenis bilgisi.
Buraya gel.
Adi hırsızlığın sorunlarıma çözüm olacağını
düşünüyor değildim
ama Lu hiç soru sormadan 65.000 dolar vermişti
ve şu anki durumumda
böyle vergisiz bir yatırım getirisine karşı çıkmak zordu.
Selam, Rocco, değil mi?
Lu burada mı?
Evet, biri seni soruyor.
Yok, şu saçını çok sık tarıyormuş gibi görünen beyaz adam.
Tamam.
- Pazarlıkçı. - Seni yeniden gördüğüme sevindim.
Richard Mille.
Çok havalı.
Karın bunu da mı sattırıyor?
- Boşandım. - Atma.
Tahmin edeyim, bunun belgelerini de mi kaybettin?
Evine git pazarlıkçı.
- Ne? - Belge yoksa anlaşma da yok.
Bunları satabilirim demiştin.
Şimdi de diyorum ki
- iyi giderken bırak. - …satarken…
- Anlamıyorum. - …para lazım demiştin.
- Benim sorunum değil. - Yüzüğü ver.
- Alamazsın. - Yüzüğü ver!
- Ver şu yüzüğü! - Bunu uzun zaman önce yapmalıydım.
- Defol. - Ver siktiğimin yüzüğünü Rocco!
Annemin yüzüğü o!
Bana bıçak mı çekiyorsun?
Tanrım.
Bok herif. Bok herifin tekisin Donnie.
- Hadi! - Seni de sikerim ananı da.
- Yeter Donnie. - Bak, sadece yüzüğümü istiyorum Lu.
"Sadece yüzüğümü istiyorum Lu."
- Siktir git. - İki yüz doları eksik.
Hadi, Rocco. Adamım, annemin yüzüğü o.
Kimi kandırıyorsun?
Bırak o kahrolası bıçağı ve çık dükkânımdan.
Gidebilirsin
ya da sonraki altı ayı keşke gitseydim diyerek geçirirsin.
Peki, Lu. Bak… Siktir et. Pardon Lu. Tamam mı? Üzgünüm.
- Annemin yüzüğü. - Şimdi dönmeyeceğini söyle.
Hadi, Lu.
Söyle Donnie.
Dönmeyeceğim.
Bir daha gelirsen
içinde koca bir delikle gidersin, anladın mı?
Evet.
Yüz karasısın Donnie.
Hâlâ buradasın.
Bak, köşeye sıkıştım.
Hayır, sıkışmadın. Sadece öyle sanıyorsun.
Sana yardım edemem.
Bak, fiyatı sen belirle.
Rocco'dan seni çıkarmasını istemem gerekecek mi?
Siktir!
Ben Lu.
Sana bir plaka yolluyorum.
Adam hakkında her şeyi öğren.
Alt yazı çevirmeni: Murat Lü