WEBVTT

00:09.009 --> 00:13.972
(แวนด้า ไซคส์: มรดกตกทอด)

00:17.434 --> 00:20.729
(กำกับโดย จูลี่ แดช)

00:24.566 --> 00:27.318
(อเมริกาเหนือยุคอาณานิคม
คราม ข้าว ฝ้าย)

01:22.248 --> 01:24.626
ไม่เข้าใจเลย

01:25.293 --> 01:28.838
ว่าทำไมเราถึงปฏิบัติต่อกันแบบนี้

01:31.382 --> 01:33.426
เสียเวลา

01:34.385 --> 01:37.597
กับเกมโง่ๆ ที่เล่นกัน

01:40.266 --> 01:41.935
เรามีความรัก

01:42.894 --> 01:46.147
และไม่ว่าจะพูดหรือทำอย่างไร

01:48.775 --> 01:50.485
เราเป็นหนึ่งเดียว

01:51.903 --> 01:54.906
ไม่ว่าเราจะทำอะไร เราเป็นหนึ่งเดียว

01:56.157 --> 01:59.369
ความรักของเราจะทำให้เราผ่านไปได้
เราเป็นหนึ่งเดียว

02:00.245 --> 02:02.747
และมันก็เป็นแบบนั้น เราเป็นหนึ่งเดียว

02:02.831 --> 02:06.626
สุภาพสตรีและสุภาพบุรุษ
มหาวิทยาลัยแฮมป์ตัน

02:07.335 --> 02:12.298
ยินดีต้อนรับกลับบ้าน คุณแวนด้า ไซคส์

02:50.086 --> 02:52.130
เชิญนั่งค่ะ

02:52.213 --> 02:55.133
ขอบคุณแฮมป์ตัน ขอบคุณมากค่ะ

02:56.342 --> 02:59.345
ฉันรักพวกคุณ รักพวกคุณ

02:59.429 --> 03:00.680
ขอบคุณมากๆ

03:02.599 --> 03:03.892
ฉันกลับมาบ้านแล้ว

03:07.270 --> 03:10.899
นี่มันสุดยอดมาก ดีใจที่ได้กลับมา
ไม่ได้มานานแล้ว

03:12.108 --> 03:15.612
ฉันมั่นใจว่าพวกคุณก็เหมือนฉัน
มหาวิทยาลัยเปลี่ยนไปเยอะมากอะ

03:16.404 --> 03:18.281
ฉันหาอะไรไม่เจอเลย

03:18.364 --> 03:19.365
คือแบบ…

03:24.954 --> 03:27.081
ตอนฉันเรียนที่นี่ไม่มีแบบนี้นะ

03:27.165 --> 03:31.836
ศูนย์นักศึกษา โรงอาหาร มันเจ๋งมากเลยนะ

03:31.920 --> 03:35.006
เด็กๆ สมัยนี้มีตัวเลือกเยอะมาก

03:35.590 --> 03:39.219
นั่นมันอะไรเนี่ย วีแกน นี่อาหารไร้กลูเตน

03:40.094 --> 03:42.972
มีแม้กระทั่งเขา เธอ พวกเขา

03:43.056 --> 03:46.851
ตอนฉันเรียนไม่มีแบบนี้
ไม่มีตัวเลือกแบบนี้หรอก

03:46.935 --> 03:50.313
ตอนฉันเรียนมีแค่ตัวเลือกเดียว

03:51.064 --> 03:52.315
เอาน้ำเกรวี่ไหมจ๊ะ

03:57.612 --> 04:00.657
มีแค่นั้น

04:00.740 --> 04:02.784
มีแต่น้ำเกรวี่ล้วนๆ

04:03.368 --> 04:05.703
แล้วอย่ามัวเหม่อ ต้องตั้งใจฟัง

04:05.787 --> 04:09.457
เพราะพอเธอถามว่า "เอาน้ำเกรวี่ไหม"
ถ้าคุณเหม่อ คุณจะได้น้ำเกรวี่

04:09.540 --> 04:11.209
คุณจะ… เธอจะ…

04:12.168 --> 04:13.461
น้ำเกรวี่ไหมจ๊ะ

04:16.464 --> 04:18.800
โอ้ สงสัยจะได้ราดน้ำเกรวี่ใส่ถ้วยผลไม้แล้ว

04:18.883 --> 04:20.385
ไม่ทันตั้งตัวเลยแฮะ

04:23.346 --> 04:27.558
เอาละ ฉันรู้สึกเหมือนได้หายใจโล่งขึ้น
ตอนที่มาอยู่ที่นี่

04:27.642 --> 04:29.143
รู้ไหม

04:32.480 --> 04:33.773
ไม่รู้ว่าพวกคุณคิดยังไง

04:33.856 --> 04:36.359
แต่ตอนนี้โลกมันเกิดบ้าอะไรขึ้นกันเนี่ย

04:37.151 --> 04:41.281
ฉันรู้สึกเหมือนติดอยู่ในห้องหนีตาย
ที่ห่วยที่สุดในโลกน่ะ

04:45.076 --> 04:49.706
ฉันคิดไม่ออกเลย
เบาะแสทั้งหมดถูกปกปิดไว้หมด

05:00.550 --> 05:03.678
คือนี่มันอะไรกันเนี่ย
เรากำลังใช้ชีวิตแบบไหนกันอยู่

05:03.761 --> 05:07.432
ซีรีส์สเตรนเจอร์ธิงส์ยังเทียบเราไม่ได้เลย

05:08.891 --> 05:11.894
อย่างน้อยซีรีส์นั้นก็มีเหตุผลอยู่บ้างไง

05:11.978 --> 05:15.064
เข้าใจไหม โลกกลับด้านงี้น่ะ

05:15.148 --> 05:17.483
ถ้าเราพลิกโลกนี้กลับด้านนะ

05:17.567 --> 05:21.446
มันจะมีพวกเหยียดผิวกับพวกชอบเด็ก
ตกลงมาเต็มไปหมด มันจะเป็นแบบ…

05:28.870 --> 05:32.081
แม่เจ้า มหาเศรษฐีตกทะลุหลังคามา

05:35.418 --> 05:38.546
เราจะออกไปจากที่นี่ได้ยังไง ไม่มีทาง…

05:38.629 --> 05:41.549
เราต้องให้แฮเรียต ทับแมน
มาพาเราออกไปจากที่นี่แล้ว

05:47.430 --> 05:50.308
รัฐบาลนี้มันไร้ความสามารถสุดขีด

05:50.391 --> 05:54.645
ในเอกสาร พวกเขาเปิดเผย
รายชื่อเหยื่อจากคดีเอปสตีน

05:55.146 --> 05:58.441
ให้ตายสิ
การปกปิดข้อมูลมันจะพลาดได้ยังไง

05:59.233 --> 06:01.611
แค่ขีดฆ่าข้อมูลออกไป

06:03.029 --> 06:04.322
นั่นมันระดับเตรียมอนุบาลเลย

06:05.031 --> 06:08.576
เข้าใจที่ฉันพูดไหม
ถ้าไม่แน่ใจ ก็ขีดฆ่ามันออกไปสิ

06:14.707 --> 06:17.418
อาจจะหมึกหมดเพราะใช้ขีดชื่อทรัมป์ออกหมด

06:17.502 --> 06:19.212
อาจจะเป็นแบบนั้นก็ได้

06:26.010 --> 06:29.555
ใช่ เรารู้ว่าเขาอยู่ในนั้น เขาอยู่ในนั้นแหละ

06:29.639 --> 06:32.809
เรารู้ก่อนที่เอกสารจะถูกปล่อยออกมาอีก
ว่ามีเขาอยู่ในนั้น

06:32.892 --> 06:36.771
เราเห็นรูปเขานะ ที่เขาสนิทสนมกับเอปสตีน

06:36.854 --> 06:40.358
และวิดีโอของเขา
ที่งานปาร์ตี้กับเอปสตีน เขา…

06:58.709 --> 07:00.169
กัดริมฝีปากล่าง

07:00.253 --> 07:03.256
เวลากัดริมฝีปากล่างเนี่ย นั่นคือท่าทางหื่นกาม

07:03.339 --> 07:06.592
คุณคิดไม่ซื่อแน่ๆ เวลากัดริมฝีปากล่าง

07:06.676 --> 07:09.137
คุณคิดว่า "ฉันจะทำชั่วอะไรสักอย่าง"

07:14.475 --> 07:18.813
ถ้าเห็นใครเดินเข้ามาหาคุณ
แล้วกัดปากล่างแบบนี้ ให้วิ่งเลย

07:18.896 --> 07:20.189
วิ่งหนีไปให้ไว

07:20.273 --> 07:22.275
พวกเขาไม่หวังดีกับคุณแน่

07:27.947 --> 07:30.533
ฉันไม่อยากเชื่อเลยว่าฉันจะพูดแบบนี้

07:32.076 --> 07:34.328
แต่ฉันคิดถึงทรัมป์ปี 2016 นะ

07:42.962 --> 07:45.381
หนูน้อยทรัมป์ดูน่ารักดี

07:45.465 --> 07:47.550
เราแค่ต้องเอาใจเขาหน่อย

07:47.633 --> 07:49.552
"ฉันจะสร้างกำแพง"

07:49.635 --> 07:51.512
โถ หนูจะสร้างกำแพงเหรอ

07:51.596 --> 07:53.806
ใช่ หนูจะสร้างกำแพง

07:53.890 --> 07:57.310
หนูจะสร้างกำแพงที่ใหญ่และสวยงามใช่ไหมจ๊ะ

07:58.019 --> 07:59.145
เหรอจ๊ะ

08:01.272 --> 08:02.857
"แล้วฉันจะจับเธอขัง"

08:02.940 --> 08:03.858
ถูกต้องจ้ะ

08:03.941 --> 08:05.443
จับเธอขังเลย

08:05.985 --> 08:07.403
ขังเธอไว้

08:07.904 --> 08:09.405
ขังเธอไว้

08:09.906 --> 08:12.325
ขังเธอไว้ ขัง…

08:18.122 --> 08:22.460
ทรัมป์คนนั้นไม่เป็นอันตราย
เพราะเรากั้นรั้วไว้ที่เปลของเขาแล้ว

08:22.543 --> 08:23.753
เข้าใจไหม

08:24.795 --> 08:27.256
แต่ทรัมป์คนนี้ ไม่มีการควบคุม

08:27.340 --> 08:29.342
เขาเลยหลุดโลกไปแล้ว

08:30.384 --> 08:33.471
เห็นที่เขาโพสต์เรื่องโอบามาไหม

08:34.180 --> 08:38.392
เขาโพสต์รูปโอบามาเป็นลิง อะไรวะเนี่ย

08:38.476 --> 08:41.729
แม้แต่พวกเหยียดผิวก็ยังว่า "นั่นมันเกินไปนะ"

08:46.484 --> 08:49.237
คุณเป็นประธานาธิบดีนะ ทำตัวให้เหมาะสมหน่อย

08:50.029 --> 08:52.031
แต่ตอนนี้ไม่มีความเหมาะสมแล้ว

08:52.865 --> 08:56.452
นักการเมืองพวกนี้ด่ากันหมด
ทุกคนด่ากันหมด

08:56.536 --> 08:57.954
นั่นมันงานฉัน ฉัน…

09:00.873 --> 09:04.418
ชัค ชูเมอร์ออกมาด่า "ไอ้เหี้ย"
ฉันก็แบบ "เฮ้ย"

09:06.671 --> 09:08.589
ทรัมป์ทำให้พวกเขาด่ากันหมด

09:08.673 --> 09:10.007
คุณรู้ว่ามันแย่

09:10.091 --> 09:12.802
พอจะเริ่มแถลงนโยบายประจำปีประธานาธิบดี
แล้วคุณก็แบบ

09:12.885 --> 09:16.264
"ประธานาธิบดีมาแล้ว
เอาเด็กๆ ออกไปจากห้อง"

09:23.688 --> 09:28.484
เราเคยมีมาตรฐานนะทุกคน
เคยมีมาตรวัดที่ตั้งไว้สูงๆ ใช่ไหม

09:32.280 --> 09:34.448
จำฮาวเวิร์ด ดีนได้ไหม

09:34.532 --> 09:38.244
ฮาวเวิร์ด ดีน ใช่ๆ
ผู้สมัครจากพรรคเดโมแครตน่ะ

09:38.327 --> 09:40.121
เขาทำลายอาชีพตัวเอง

09:40.746 --> 09:42.748
ในปี 2004 เขาทำลายอาชีพตัวเอง

09:42.832 --> 09:45.376
ไม่ใช่เรื่องอื้อฉาว ไม่ใช่เรื่องอื้อฉาวเลย

09:45.459 --> 09:47.545
มันเป็นความตื่นเต้นเกินเหตุ

09:48.212 --> 09:50.423
เพราะเขากรี๊ดแปลกๆ

09:52.883 --> 09:56.762
เขาทำได้ดีในการประชุมพรรคที่ไอโอวา
และตื่นเต้นเกินไปหน่อย

09:56.846 --> 10:01.142
เขาพูดว่า
"แล้วเราจะไปถึงทำเนียบขาว เย้!"

10:01.642 --> 10:03.894
แล้วเขาก็ทำแบบนี้ "เย้!"

10:03.978 --> 10:07.315
แล้วทุกคนก็แบบ "จะเย้ทำไมวะ"

10:10.234 --> 10:12.278
อาชีพเขาพังเลย จบ

10:12.361 --> 10:15.781
เราเปลี่ยนจาก "ห้ามตะโกน 'เย้'" มาเป็นนี่

10:20.870 --> 10:22.997
"ผมแค่จับจิ๋มนางเลย"

10:30.630 --> 10:32.006
ผู้ชายคนนี้…

10:32.632 --> 10:36.969
ทรัมป์เชื่อว่าเพราะกฎหมายสิทธิพลเมือง

10:37.595 --> 10:40.973
คนขาวเลยถูกปฏิบัติอย่างไม่เป็นธรรม

10:42.266 --> 10:44.685
เขามีเบอร์สายด่วนให้มันด้วยนะ

10:45.811 --> 10:49.315
เรื่องจริงนะ
เพื่อให้พวกเขารายงานความยากลำบาก

10:50.650 --> 10:52.985
และยื่นขอค่าชดเชย

10:53.736 --> 10:56.864
เชื่อไหมเนี่ย อะไรกันวะ

10:56.947 --> 10:59.241
พวกเขาต้องการอะไรอีก

10:59.325 --> 11:03.537
โอเค ก่อนหน้านี้ก็ขโมยเพลงเราไป
ตอนนี้จะเอาความยุติธรรมของเราไปด้วยเหรอ

11:11.003 --> 11:13.589
ฉันไม่อยากได้เบอร์สายด่วนอะไรนั่นหรอก

11:13.673 --> 11:15.049
ครอบครัวฉันเป็นคนขาว

11:15.549 --> 11:17.760
พวกเขาจะโทรฟ้องฉันทุกวันแน่

11:19.970 --> 11:22.098
ฉันเห็นภาพลูกชายโทรไปเลย

11:22.181 --> 11:24.975
"ผู้หญิงผิวดำคนนี้ไม่ยอมซื้อเพลย์สเตชันให้ผม"

11:27.061 --> 11:29.313
อย่าให้แม่เห็นว่าโทรไปอีกนะ

11:36.112 --> 11:39.198
ใช่ ฉันมีครอบครัวคนขาว ภรรยาฉันเป็นคนขาว

11:39.281 --> 11:40.950
เอ่อ เธอเป็นคนฝรั่งเศส

11:41.033 --> 11:43.661
เธอเป็นคนฝรั่งเศส แต่ถ้าเกิดเรื่องเชี่ยขึ้น…

11:53.379 --> 11:56.215
เรามีลูกแฝด โอลิเวียกับลูคัส
ตอนนี้พวกแกอายุ 16 แล้ว

11:56.298 --> 11:58.718
พวกแกก็เป็นคนขาวเหมือนกัน

11:58.801 --> 11:59.719
ใช่

12:00.261 --> 12:03.180
ความเป็นเลิศของคนดำ
คุณกำลังมองมันตอนนี้เลย

12:10.980 --> 12:12.857
น่าเสียดายที่การเหยียดเชื้อชาติ

12:12.940 --> 12:16.527
มันฝังรากลึกในประเทศนี้ใช่ไหม

12:16.610 --> 12:18.404
มันอยู่ที่นี่ และมัน…

12:18.487 --> 12:23.200
จำได้ไหม เพิ่งเกิดการเคลื่อนไหว
เพื่อสิทธิพลเมืองไปไม่นานนี้เองใช่ไหม

12:23.284 --> 12:26.495
และคนของเราออกไปเดินขบวนอย่างสงบ

12:26.579 --> 12:29.915
และคนพวกนั้นในฝูงชนที่โกรธแค้น

12:29.999 --> 12:33.085
ที่ตะโกนด่าและพูดจาชั่วร้าย

12:33.169 --> 12:34.962
และถ่มน้ำลายใส่พวกเขา

12:35.045 --> 12:37.089
บางคนยังมีชีวิตอยู่

12:37.590 --> 12:39.300
และพวกเขาก็มีลูก

12:39.383 --> 12:43.095
และคุณก็รู้ว่าพวกเขาปลูกฝังความเกลียดชัง
แบบเดียวกันนั้นให้ลูกๆ

12:43.179 --> 12:47.266
ใช่ ภาพหนึ่งที่ติดตาฉันมาก

12:47.767 --> 12:53.105
ฉันดูสารคดีเรื่องอายส์ออนเดอะไพรซ์
แล้วเห็นเด็กชายผิวขาวคนหนึ่ง

12:53.189 --> 12:55.691
ยืนอยู่ข้างนอกพร้อมกับคลาริเน็ต

12:55.775 --> 12:58.652
เขาเล่นเพลง "ดิกซี" เขาอยู่ข้างนอกก็แบบ…

13:02.740 --> 13:06.118
อย่างแรกเลยนะ
คลาริเน็ตเป็นเครื่องดนตรีที่ชั่วร้าย

13:06.202 --> 13:07.787
เราทุกคนเห็นด้วยหมด

13:10.164 --> 13:14.752
พ่อแม่ที่เคยอยู่บ้านกับลูก
ที่กำลังหัดเล่นเครื่องดนตรีเนี่ย

13:14.835 --> 13:16.670
คุณรู้ว่ามันยาก

13:16.754 --> 13:17.880
แต่คลาริเน็ตเนี่ย

13:18.881 --> 13:22.259
นั่นคือระดับความอดทนอีกระดับหนึ่งเลย

13:29.642 --> 13:34.522
แต่ฉันนึกถึงเด็กคนนั้น
เพราะเด็กคนนั้นเติบโตขึ้นมา

13:34.605 --> 13:36.816
แล้วรู้ไหมว่าฉันคิดว่าเขาคือใครในวันนี้

13:37.399 --> 13:38.442
ลินด์ซีย์ เกรแฮม

13:45.991 --> 13:48.577
ตอนเล่นก็ยกนิ้วก้อยขึ้นด้วยนะ

14:03.968 --> 14:06.345
รัฐบาลนี้มันน่าเกลียดจริงๆ

14:06.428 --> 14:10.224
พวกคุณเห็นแพม บอนดี้
ให้การต่อหน้ารัฐสภาไหม

14:10.307 --> 14:13.018
ฉันควรจะพูดว่า
โกหกหน้าด้านๆ ต่อหน้ารัฐสภามากกว่า

14:13.102 --> 14:15.020
เธอแบบ… น่าเกลียดมาก

14:15.104 --> 14:18.440
แบบ… รู้ไหมว่าอะไร คืองี้

14:18.524 --> 14:23.362
ฉันไม่อยากได้ยินคำว่า
"ผู้หญิงผิวดำขี้โมโห" อีกแล้ว

14:23.445 --> 14:24.655
อย่า… แค่… ไม่เอาแล้ว

14:25.573 --> 14:26.407
ไม่

14:28.033 --> 14:28.951
ไม่เอา

14:31.787 --> 14:33.122
ไม่ยอมรับคำนี้

14:34.164 --> 14:35.541
บอนดี้

14:36.292 --> 14:37.668
โนเอม เลวิตต์

14:38.419 --> 14:40.504
พวกนี้คือผู้หญิงผิวขาวระดับสุดจัด

14:41.297 --> 14:44.800
เข้าใจที่ฉันพูดไหม
พวกเธอทำให้พวกมนุษย์ป้าต้องอายเลย

14:45.301 --> 14:48.262
มนุษย์ป้าจะแบบ "เชี่ย มากันแล้ว หนีเร็ว"

14:49.722 --> 14:51.390
มนุษย์ป้าจะทำอะไรแบบ

14:51.473 --> 14:54.351
"ฉันแจ้งตำรวจจับผู้ชายผิวดำคนนี้"

14:54.435 --> 14:55.769
"เขานอนหลับอยู่"

14:58.564 --> 15:00.774
นั่นมันเด็กๆ เมื่อเทียบกับที่พวกนั้นทำ

15:00.858 --> 15:04.528
โนเอมบอกว่า "ฉันส่งคนเปอร์โตริโกไปคองโก"

15:15.414 --> 15:17.082
มันโหดร้ายนะ

15:17.166 --> 15:20.210
แต่เอาเถอะ คุณผู้หญิง ลองนึกภาพดูสิ

15:20.294 --> 15:23.797
ถ้าเราทุกคนคิดเหมือนกันและร่วมมือกัน

15:23.881 --> 15:25.507
เราจะครองทุกอย่างได้

15:25.591 --> 15:26.508
เราทำได้

15:29.386 --> 15:32.181
แต่ฉันหมายถึง… แต่เรารู้ว่ามันเป็นไปไม่ได้

15:32.264 --> 15:35.184
ตอนเดียวที่คุณจะเห็นผู้หญิงผิวขาวร่วมมือกัน

15:35.267 --> 15:37.144
คือในกีฬาว่ายน้ำท่าประสาน

15:39.021 --> 15:41.357
พวกเธอเป็นหนึ่งเดียวกันในสระว่ายน้ำ

15:50.950 --> 15:54.870
ผู้หญิงผิวดำ เราตรวจสอบกันเอง

15:54.954 --> 15:58.582
ถ้าใครทำตัวไม่ดี เราก็จะตัดคนนั้นออกไป

15:58.666 --> 16:00.334
จบเห่เลย ใช่ไหมล่ะ

16:01.794 --> 16:03.003
นิกกี้ มิใครนะ

16:09.843 --> 16:11.011
ไม่รู้จักหรอก

16:11.512 --> 16:14.932
ทุกคนบอก "แวนด้า
เราต้องรอดไปถึงการเลือกตั้งกลางเทอม"

16:15.015 --> 16:18.978
ฉันก็แบบ "คิดจริงๆ เหรอ
ว่าเราจะรอดไปถึงการเลือกตั้งกลางเทอม"

16:20.270 --> 16:23.273
ไม่ใช่ในตอนที่เรามีอาร์เอฟเค จูเนียร์
เป็นรัฐมนตรีสาธารณสุขหรอก

16:24.274 --> 16:26.902
พ่อหนุ่มต่อต้านวัคซีน อะไรกันเนี่ย

16:26.986 --> 16:29.154
คือเอาจริงดิ

16:29.238 --> 16:31.740
เขาทำให้โรคเก่ากลับมา

16:31.824 --> 16:33.951
โรคที่เรารักษาไปแล้วดันกลับมาอีก

16:34.576 --> 16:35.828
หัดกลับมาอีก

16:37.079 --> 16:39.081
และอีกไม่กี่เดือน

16:39.164 --> 16:42.459
เราจะพูดเหมือนหนังคาวบอยเก่าๆ

16:42.960 --> 16:45.087
"น้องสาวเธอเป็นอะไร"

16:45.170 --> 16:47.673
"เธอตายเพราะวัณโรค"

16:59.810 --> 17:00.769
เชี่ย

17:01.562 --> 17:02.396
อะไร…

17:11.947 --> 17:13.073
เชี่ย

17:14.742 --> 17:18.120
พอได้ยินว่าเขาเป็นผู้ท้าชิง ฉันก็ไม่ลังเลเลย

17:18.203 --> 17:19.580
ฉันวิ่งไปที่ซีวีเอส

17:19.663 --> 17:23.042
บอกว่า "โอเค ฉันต้องการวัคซีนงูสวัดสามเข็ม"

17:23.125 --> 17:24.918
"วัคซีนโควิดสองเข็ม"

17:26.503 --> 17:29.214
"มีอะไรอีกไหมจ๊ะ มีเตตราไซคลีนไหม"

17:29.298 --> 17:30.674
"จัดมาหน่อย"

17:32.092 --> 17:34.219
ฉันรู้ว่ามันจะไปจบที่ไหน

17:35.137 --> 17:39.349
ถ้าผู้ชายคนนี้อยู่ในตำแหน่งนานกว่านี้
คุณจะไปที่ร้านขายยา…

17:39.433 --> 17:43.145
แล้วหลังเคาน์เตอร์จะมีขวดโหลใส่ของเรียงราย

17:43.228 --> 17:44.813
ติดฉลากไว้

17:48.609 --> 17:51.320
คุณเดินเข้าไป ตาไหลเยิ้มอะไรแบบนั้น

17:51.403 --> 17:53.906
"ไม่รู้ว่าตาฉันเป็นอะไร"

17:53.989 --> 17:57.367
เภสัชกรจะบอกว่า "โอ้ เดี๋ยวๆ รอแป๊บ"

17:57.451 --> 17:59.453
"อ๋อๆ ใช่"

18:14.802 --> 18:15.886
เละเทะเกิน

18:15.969 --> 18:19.264
ถ้าเชื้อโรคและโรคระบาด
หรืออะไรก็ตามไม่ได้เล่นงานเรา

18:19.348 --> 18:22.184
ตอนนี้เราต้องกังวลเรื่องตม.อีก

18:23.268 --> 18:25.312
ใช่ ตม.ก็มาร่วมวงละ

18:25.395 --> 18:26.688
คือแบบนี้นะ

18:26.772 --> 18:30.067
พวกเขาควรจะไปตามล่า
อาชญากรร้ายแรงใช่ไหม

18:30.150 --> 18:33.278
พวกเขาบอกว่าจะจัดการอาชญากรร้ายแรง

18:33.362 --> 18:36.115
ที่ไม่ควรอยู่ที่นี่ เอาพวกเขาออกไปจากสังคม

18:36.198 --> 18:39.743
ฉันก็แบบ โอเค อันนั้นฉันเห็นด้วย
แต่มันเป็นแบบนี้

18:39.827 --> 18:43.247
ฉันอยากให้จับอาชญากรร้ายแรงทุกชาติ
ออกไปจากสังคม

18:48.001 --> 18:51.088
ถ้ามีใครเดินเข้ามาแทงฉัน

18:51.171 --> 18:52.881
ฉันจะไม่พูดว่า…

18:55.551 --> 18:56.927
"เดี๋ยวก่อน"

18:57.636 --> 18:58.637
"แกเป็นคนที่ไหน"

19:09.523 --> 19:11.400
"แกแทงเหมือนคนกัวเตมาลาเลยนะ"

19:23.287 --> 19:27.249
พวกเขาควรจะไล่ล่าอาชญากรร้ายแรงใช่ไหม

19:27.332 --> 19:29.585
แล้วพวกเขาไปตามหากันที่ไหนเหรอ

19:29.668 --> 19:32.796
พวกเขาไปหาตามร้านอาหารในครัว

19:32.880 --> 19:37.050
เพราะรู้ๆ กันอยู่ว่าอาชญากรร้ายแรง
เป็นรองหัวหน้าเชฟที่ดีไง

19:38.218 --> 19:43.223
ดม.ไปดักที่ศาล
จับคนที่ออกมาจากการพิจารณาคดี

19:43.307 --> 19:46.518
เพราะอาชญากรร้ายแรงจะไปขึ้นศาลตามนัด

19:47.895 --> 19:49.521
จัดการเอกสารซะเรียบร้อย

19:51.106 --> 19:53.984
พวกเขาออกไปซุ่มอยู่ที่โฮมดีโปต์

19:54.067 --> 19:57.821
นั่นคือที่ที่พวกเขาไปหาคนร้าย
ตม.อยู่หน้าร้านโฮมดีโปต์

19:57.905 --> 20:02.492
เพราะเรารู้กันว่าอาชญากรร้ายแรง
ชอบทำโปรเจกต์ดีไอวายกัน

20:04.828 --> 20:06.330
ขอทีเหอะ

20:06.413 --> 20:07.915
เจ้าหน้าที่ตม.ปลอมเปลือก

20:07.998 --> 20:11.335
พวกมันก็แค่พวกกบฏ 6 มกราคม
ที่ได้รับการอภัยโทษ

20:11.418 --> 20:12.836
นั่นแหละตัวตนของพวกมัน

20:13.337 --> 20:14.713
เจ้าหน้าที่จอมปลอม

20:18.550 --> 20:22.304
ไปที่ร้านขายของเก่า
แล้วซื้อเสื้อเกราะรัดติ้วมา

20:22.387 --> 20:26.934
จะกระโดดลงจากฟอร์ดโฟกัส
ไปจับใครได้ยังไง

20:34.524 --> 20:36.818
พวกเขาควรจะปกป้องเรา

20:36.902 --> 20:39.821
แต่พวกเขากลับฆ่าคนอเมริกัน

20:40.322 --> 20:41.615
ฆ่าคนอเมริกัน

20:41.698 --> 20:43.825
มินนิโซตา อเล็กซ์ เพรตติ

20:43.909 --> 20:46.828
ผู้ชายคนนั้นไม่มีอาวุธ
เป็นพยาบาลทหารผ่านศึก พวกมันฆ่าเขา

20:46.912 --> 20:48.622
สังหารเขาตรงนั้นเลย

20:48.705 --> 20:50.499
เรเน่ กู๊ด เป็นแม่คน

20:50.582 --> 20:51.875
ใช่ ในรถของเธอ

20:51.959 --> 20:56.129
สังหารเธอในรถ
แล้วหลังจากนั้นก็เรียกเธอว่าอีดอก

20:56.213 --> 20:59.216
นั่นคือสิ่งที่เจ้าหน้าที่เรียกเธอ
ต่อหน้าภรรยาของเธอ

20:59.299 --> 21:00.592
ใช่

21:00.676 --> 21:03.262
เลสเบี้ยนทั้งหลาย เรารู้ว่าต้องทำอะไร

21:05.889 --> 21:08.517
เราต้องโทรหาซูบารุแล้วพูดว่า "นี่"

21:15.732 --> 21:20.904
"ขอถามอะไรหน่อย
พอจะทำรถเอาต์แบ็คหุ้มเกราะได้ไหม"

21:28.453 --> 21:31.164
พวกเขาออกไปตามท้องถนน

21:31.248 --> 21:34.710
แต่เราก็ออกไปนะ พวกเราออกไปประท้วง

21:34.793 --> 21:39.131
ที่ฉันพูดว่าเรา ฉันหมายถึงคนขาว
คนขาวออกไปประท้วง

21:39.214 --> 21:41.758
ฉันไม่เอาตูดดำๆ ของฉันออกไปหรอก ไม่

21:42.759 --> 21:44.177
เราไม่ทำแบบนั้น

21:44.678 --> 21:46.930
เราอ่านโปรเจกต์ 2025 มาแล้ว

21:49.725 --> 21:51.268
เรารู้ว่าอะไรเป็นอะไร

21:51.351 --> 21:55.188
พวกเขาอยากให้เราออกไป
เพื่อจะได้ทำให้เรื่องมันบานปลาย ไม่เอาหรอก

21:55.272 --> 21:59.526
คนขาว นี่เป็นเรื่องของพวกคุณนะ
นี่เป็นเรื่องของพวกคุณ

22:00.027 --> 22:02.988
นี่… เราจะไม่ออกไปหรอก

22:04.197 --> 22:07.826
รู้ไหมว่ามันตลกตรงไหน
เราไม่ได้ประชุมเรื่องนี้ด้วยซ้ำ

22:10.662 --> 22:13.665
ไม่มีการส่งข้อความอะไรทั้งนั้น

22:13.749 --> 22:15.542
คุณแค่รู้สึกได้ใช่ไหม

22:16.043 --> 22:18.420
ทุกครั้งที่ฉันคิดจะไปประท้วง

22:18.503 --> 22:22.424
เหมือนฉันได้ยินบรรพบุรุษพูดว่า
"นั่งตูดดำๆ ของแกลงไปซะ" โอเค

22:38.648 --> 22:40.734
คนขาว ถ้าอยากให้เราออกไป

22:40.817 --> 22:43.737
ต้องแสดงให้เห็นว่าคุณจริงจังกับเรื่องนี้

22:43.820 --> 22:44.905
เอาจริงเอาจังสุดตัว

22:44.988 --> 22:48.408
คุณต้อง… ต้องทำอะไรแบบที่เราทำ

22:48.492 --> 22:52.120
คุณต้อง… ทำลายอะไรที่คุณรัก

22:55.457 --> 22:57.626
ถ้าฉันเห็นเว็กแมนส์ไฟไหม้…

23:08.804 --> 23:10.889
คุณขว้างระเบิดเพลิงใส่ซูเปอร์คัตส์…

23:16.061 --> 23:20.190
แต่จนกว่าจะถึงตอนนั้น
เราจะหลบอยู่ข้างหลังคุณ

23:20.273 --> 23:23.819
โอเค ไม่ได้อยู่หลังจริงๆ หรอก
เราจะกดไลก์โพสต์ของคุณ

23:23.902 --> 23:27.406
เราจะอยู่ในโลกออนไลน์
ฉันจะกดไลก์ทุกโพสต์ของคุณเลย

23:27.906 --> 23:29.741
อาจจะคอมเมนต์ด้วย

23:32.327 --> 23:35.580
หัวใจ แขนบึ้ก แบบนั้นน่ะ

23:37.082 --> 23:40.168
คนรุ่นฉัน คนขาว พวกคุณเคยออกไปแล้ว

23:40.252 --> 23:43.130
พวกคุณเคยทำมาแล้ว คุณเคยประท้วง

23:43.213 --> 23:46.258
ใช่ แต่ฉันเป็นห่วงคนรุ่นใหม่มากกว่า

23:46.341 --> 23:49.970
พวกคุณต้องฝึก ต้องพร้อมรับสเปรย์พริกไทย

23:50.053 --> 23:54.766
ฉะนั้นฉันอยากให้คุณใส่ซอสพริกในทุกอย่าง
ใส่ซอสพริกซะ

23:58.437 --> 24:00.480
ตอนเช้าเวลาแปรงฟัน

24:00.564 --> 24:03.483
ก็เอาเครื่องฉีดน้ำฉีดหน้าไปเลย

24:09.114 --> 24:12.284
ช่างแม่ง เดินผ่านเครื่องล้างรถเลย

24:43.106 --> 24:45.901
แต่ฉันคิดว่าเรามาถึงจุดนี้ได้เพราะ…

24:45.984 --> 24:49.696
เราอยู่ในสถานการณ์นี้ได้
เพราะพรรครีพับลิกันทำได้ดีกว่า

24:49.779 --> 24:52.782
ในเรื่องการเชื่อมโยงกับชนชั้นแรงงาน
พวกเขาทำได้ดี

24:52.866 --> 24:56.119
ส่วนเดโมแครต ให้ตายเหอะ ฟังพวกเขาพูดสิ

24:56.203 --> 25:00.081
"โอ้ ฉันไม่เข้าใจ
ทำไมเราถึงเสียคะแนนจากคนไร้การศึกษา"

25:00.165 --> 25:03.668
ก็ถ้าคุณเลิกเรียกพวกเขาว่าไร้การศึกษาดู

25:04.711 --> 25:06.004
อาจจะช่วยได้มั้ง

25:07.088 --> 25:08.840
เพราะงี้ใครก็ตามที่ลงสมัครสมัยหน้า

25:08.924 --> 25:11.718
ฉันอยากให้พวกเขาสามารถเชื่อมโยงกับทุกคนได้

25:11.801 --> 25:15.847
พวกเขาต้องเป็นคนที่เคยจนมาก่อน

25:16.806 --> 25:21.686
ฉันอยากให้พวกเขารู้จักความจน
นี่คือคุณสมบัติที่ต้องมี

25:21.770 --> 25:25.941
ถ้าคุณไม่มีแอปเวสเทิร์นยูเนียนในมือถือ
ก็ลงสมัครไม่ได้

25:29.402 --> 25:32.030
อ๋อ อีกอย่างนะ

25:32.113 --> 25:35.158
ถ้าคุณขับไซเบอร์ทรัก คุณมันสารเลว

25:36.868 --> 25:38.995
และเราทุกคนคิดว่าคุณมันสารเลว

25:56.429 --> 25:58.306
ความโลภน่ะ ความโลภ

25:58.390 --> 26:00.976
คนพวกนี้มันโลภจริงๆ โลภมาก

26:02.018 --> 26:03.895
และเพราะความโลภ

26:04.396 --> 26:05.981
เราทุกคนเลยกลายเป็นแคชเชียร์

26:07.482 --> 26:08.942
มันเกิดขึ้นได้ยังไง

26:09.025 --> 26:12.696
พวกเขากำลังตัดงานของชนชั้นแรงงานออกไป

26:12.779 --> 26:15.490
แล้วให้เราทำแทน ใช่

26:15.574 --> 26:18.618
แล้วพวกเขาใช้วิธีไหน
ค่อยๆ หลอกเราให้ทำแบบนั้นได้นะ

26:19.369 --> 26:23.164
ฉันจำได้ว่าเมื่อ 15 ถึง 20 ปีก่อน
คุณไปที่ร้านค้า

26:23.248 --> 26:27.252
แล้วก็มีตู้คีออสก์เล็กๆ
ตู้คีออสก์จ่ายเงินด้วยตัวเอง

26:27.335 --> 26:32.173
แล้วพวกเราที่ขี้สงสัยก็แบบ
"โอ้ ฉันจะไปเล่นเป็นแคชเชียร์"

26:36.428 --> 26:40.890
เพราะแคชเชียร์เป็นงานจริงๆ ที่มีสวัสดิการ
คุณเข้าไปในนั้น ปี๊บ

26:40.974 --> 26:45.103
แบบว่า "ว้าว ฉันทำได้"
และตอนนี้คุณก็ทำอยู่ นั่นคืองานของคุณ

26:47.606 --> 26:49.691
เดี๋ยวนี้หาคนจริงๆ ไม่เจอแล้ว

26:49.774 --> 26:53.320
ใช่ มีแต่เครื่องคิดเงินอัตโนมัติ
รู้ไหมว่าอะไรที่ฉันรำคาญมาก

26:53.403 --> 26:56.114
คือมันมีแถวตรงจุดจ่ายเงินด้วยตัวเอง

26:57.240 --> 27:01.161
ฉันแบบ "นี่ฉันกำลังรอคิว
เพื่อทำงานให้ที่นี่ฟรีๆ"

27:02.912 --> 27:04.748
นี่มันบ้าอะไรกันวะ

27:06.291 --> 27:09.085
แล้วพวกเขาก็ให้คุณฟ้องตัวเอง

27:09.586 --> 27:11.755
"คุณใช้ถุงไปกี่ใบ"

27:17.594 --> 27:19.471
"สอง" อะไรวะ

27:20.388 --> 27:22.599
เราควรจะขโมยต่างหาก

27:22.682 --> 27:25.727
นั่นแหละที่พวกเขาทำ พวกเขาทำให้เราขโมย

27:25.810 --> 27:28.188
พวกเขาต้องเอาคนจริงๆ กลับมา

27:28.980 --> 27:31.608
และมันไม่ใช่การขโมย คุณทำงานที่นั่น

27:38.365 --> 27:41.409
คุณไม่ได้ทำงานตำแหน่งระดับเริ่มต้น

27:42.160 --> 27:45.038
เป็นผู้จัดการร้านสิ ฉันมีส่วนลดตลอดเวลา

27:45.121 --> 27:46.665
"ส่วนลดผู้จัดการ"

27:47.248 --> 27:48.333
มันคือ…

27:49.167 --> 27:50.877
"ซื้อหนึ่งแถมหนึ่ง"

28:10.647 --> 28:12.649
พวกมันแย่งงานไปหมดเลย

28:12.732 --> 28:15.276
งานของชนชั้นแรงงานหมดเลยใช่ไหม

28:15.360 --> 28:17.904
แม้แต่บริการส่งของเดี๋ยวนี้

28:17.987 --> 28:20.740
ตอนนี้ในแอลเอมีรถเข็นเล็กๆ พวกนี้

28:21.282 --> 28:24.536
คุณเคยเห็น… ใช่ มันเหมือนรถเข็นช็อปปิ้งเล็กๆ

28:24.619 --> 28:29.040
เป็นหุ่นยนต์เล็กๆ แล้วคุณก็สั่งของ
พวกเขาใส่ของแล้วส่งไปที่บ้านคุณ

28:29.124 --> 28:31.584
อย่าส่งไอ้ห่าแบบนั้นมาบ้านฉันนะ

28:32.085 --> 28:33.878
ฉันอยากได้คนจริงๆ

28:33.962 --> 28:36.673
ตอนเห็นรถเข็นครั้งแรก ฉันเกือบตายเลยนะ

28:36.756 --> 28:40.051
เพราะฉันไม่รู้ว่ามันคืออะไร
แล้วมันก็วิ่งเข้าไปในถนน

28:40.135 --> 28:43.138
ฉันคิดว่า "โอ้พระเจ้า รถเข็นเด็ก" แล้วก็…

28:52.647 --> 28:54.649
ฉันจะใช้มันก็ต่อเมื่อ

28:54.733 --> 28:58.653
ถ้าคุณ… มีอะไรที่มีประโยชน์
อย่างเช่นสั่งให้ไปตบใครสักคน

28:58.737 --> 28:59.904
อันนั้นใช้แน่

29:01.990 --> 29:05.201
ไม่เจ๋งดีเหรอที่ส่งเครื่องไปเตะก้นคนได้น่ะ

29:07.203 --> 29:08.747
คุณเปิดประตูออกมา

29:08.830 --> 29:11.624
ไอ้เหี้ยนี่ก็กระโดดออกมา
แล้วตบหน้าคุณเต็มแรง

29:16.463 --> 29:18.089
เบรนด้าฝากทักทาย

29:22.051 --> 29:23.928
แล้วก็ปีนกลับเข้าไปในรถเข็น

29:26.389 --> 29:29.601
ฉันจะสั่งมันไปตื้บคนตลอดเลย

29:29.684 --> 29:33.688
ฉันจะไปที่ 1600 เพนซิลเวเนียอเวนิว

29:42.071 --> 29:45.658
สิ่งที่ทำให้ฉันจะบ้าตายคือ
เมื่อความโลภถูกฉาบไว้…

29:45.742 --> 29:48.453
ด้วยการทำบุญน่ะ คุณรู้ไหม

29:48.536 --> 29:51.122
ไปซื้อของที่ร้าน แล้วพนักงานก็ถามว่า

29:51.206 --> 29:55.001
"คุณอยากปัดเศษขึ้น
แล้วบริจาคให้การกุศลของเราไหม"

29:56.336 --> 29:57.587
ช่างกล้าเนอะ

29:58.671 --> 30:02.008
อยากให้ฉันให้เงินคุณเพิ่มเพื่อการกุศลเหรอ

30:02.091 --> 30:05.595
ฉันจะจดชื่อองค์กรการกุศลไว้
แล้วฉันจะบริจาคเอง

30:05.678 --> 30:09.641
เอาแบบนี้ไหม ฉันจะบริจาคเอง
แล้วก็เอาไปลดหย่อนภาษี

30:10.350 --> 30:13.561
และถ้าคุณอยากทำการกุศลนัก

30:13.645 --> 30:17.232
ทำไมไม่ถามล่ะว่าฉันอยากปัดลงไหม

30:25.156 --> 30:26.324
โรงแรมก็ทำ

30:26.825 --> 30:28.368
ใช่ โรงแรมก็ทำกัน

30:28.451 --> 30:32.705
"นี่ เราคิดถึงโลกนะ ทำไมไม่ใช้ซ้ำล่ะ"

30:32.789 --> 30:34.582
"เอาผ้าเช็ดตัวกลับไปแขวนซ้ำสิ"

30:34.666 --> 30:37.001
"เราไม่เปลี่ยนผ้าปูที่นอนทุกคืน"

30:37.085 --> 30:40.755
"คุณต้องขอ เพราะเราคิดถึงโลก"

30:40.839 --> 30:44.050
เปล่าเลยเหอะ คุณคิดถึงค่าน้ำกับค่าจ้างพนักงาน

30:44.133 --> 30:45.844
นั่นแหละที่คุณคิดถึง

30:47.554 --> 30:49.973
ถ้าคุณอยากสนับสนุนให้คนรักษ์โลก

30:50.056 --> 30:54.978
คุณต้องให้ส่วนลดรักษ์โลกให้ฉันหน่อย
ลดค่าห้องให้ฉันหน่อยสิ

30:55.061 --> 30:57.313
เพราะฉันรักษ์โลก ฉันรักษ์โลกที่บ้าน

30:57.397 --> 30:59.524
ที่บ้าน ฉันนอนบนผ้าปูที่นอนผืนเดิม

30:59.607 --> 31:02.569
จนกว่าผ้าปูที่นอนจะหลุดออกจากเตียง

31:03.695 --> 31:08.324
ผ้าปูที่นอนมันเหนื่อยและยานจัดๆ

31:08.408 --> 31:12.537
ยางยืดมันยืดออกมา
แบบ "โอ้ แม่งเอ๊ย"

31:13.371 --> 31:16.875
คุณจะเข้านอน ดึงผ้าห่มออก
แล้วแบบ "ผ้าปูที่นอนหายไปไหน"

31:18.793 --> 31:21.588
"อยู่ปลายเตียงนี่เอง ให้ตายสิ"

31:23.923 --> 31:26.634
ฉันใช้ผ้าเช็ดตัวผืนเดิมที่บ้าน

31:26.718 --> 31:31.681
ฉันอยู่ในนั้น ใช้ผ้าเช็ดตัว
"โอ๊ย ฉันทำผิวแตกหรือเปล่า"

31:31.764 --> 31:34.976
ผ้าเช็ดตัวที่สากเหมือนใยบวบ "โอ้โฮ"

31:35.059 --> 31:37.020
"เลือดออกไหมเนี่ย อะไรวะ"

31:38.771 --> 31:42.984
แต่ถ้าฉันจ่ายค่าห้องพักเต็มจำนวน
ฉันจะใช้ทุกอย่างที่มี

31:43.067 --> 31:45.904
ฉันจะใช้ผ้าเช็ดตัวเช็ดนมข้างขวา

31:45.987 --> 31:47.947
ผ้าเช็ดตัวเช็ดนมข้างซ้าย

31:48.990 --> 31:52.785
ผ้าเช็ดตูด ผ้าเช็ดตูด

32:03.630 --> 32:06.674
แล้วก็โทรไปข้างล่าง "ขอผ้าเช็ดตัวเพิ่มหน่อย"

32:09.510 --> 32:11.512
"จิ๋มฉันยังชื้นนิดหน่อย"

32:13.973 --> 32:15.600
"แล้วก็เปลี่ยนผ้าปูที่นอนด้วย"

32:23.399 --> 32:25.401
ฉันพักที่โรงแรมในนิวออร์ลีนส์

32:25.485 --> 32:28.780
แล้วแม่บ้านก็มาเปลี่ยนผ้าปูที่นอนให้ฉัน

32:28.863 --> 32:30.323
มาทำความสะอาดห้อง

32:30.406 --> 32:34.035
ฉันเปิดประตูออกไป เจอแม่บ้านสาวคนหนึ่ง

32:34.118 --> 32:37.914
แต่เธอเหงื่อแตกพลั่กเลย เหงื่อท่วมตัว

32:37.997 --> 32:41.668
ฉันมองเธอแล้วคิดว่า
ฉันคงไม่มีวัคซีนสำหรับเรื่องนี้แฮะ

32:41.751 --> 32:43.294
ไม่รู้ว่าเธอฉีดตัวไหนมา

32:45.588 --> 32:49.509
ฉันปล่อยให้เธอเข้าห้องไม่ได้
ทั้งที่เหงื่อไหลย้อยขนาดนั้น

32:49.592 --> 32:53.888
ฉันนึกภาพเธอเปลี่ยนผ้าปูที่นอน
สู้กับปลอกหมอน

32:58.685 --> 33:00.103
เหงื่อกระจายไปหมด

33:02.063 --> 33:04.440
ฉันต้องคิดให้ไว ฉันก็แบบว่า เอางี้

33:04.524 --> 33:09.821
ฉันจะหยิบผ้าเช็ดตัวกับผ้าปูที่นอน
แล้วทำเองก็แล้วกัน โอเคไหม

33:09.904 --> 33:12.740
ฉันไปที่รถ หยิบของ แล้วเดินกลับมา

33:12.824 --> 33:16.869
เธอบอกว่า "คุณไซคส์ แน่ใจนะคะ"
ฉันบอก "ใช่ ฉันทำได้

33:16.953 --> 33:19.122
"เมื่อวานฉันเป็นแคชเชียร์ไปแล้ว"

33:26.504 --> 33:27.422
ความโลภ

33:28.047 --> 33:32.260
ศิลปินอัดเสียงไม่ได้หาเงิน
จากการขายแผ่นเสียงแล้ว

33:32.343 --> 33:34.721
ไม่ใช่แล้ว นั่นคือเหตุผลที่พวกเขาต้องทัวร์

33:34.804 --> 33:39.225
เพราะพวกเขาได้เงินแค่เศษเสี้ยวเดียว
จากการดาวน์โหลดและการสตรีม

33:39.308 --> 33:42.687
นั่นคือเหตุผลที่เรามีโชว์ดีๆ มากมาย

33:42.770 --> 33:45.356
เพราะพวกเขาต้องหาเงินจากการทัวร์

33:45.440 --> 33:49.819
ซึ่งก็ดีสำหรับเรา แต่ก็ไม่ค่อยดีเท่าไรอีก

33:50.445 --> 33:53.239
ใช่ ฉันบอกเลยนะว่าเพื่อนฉันหลายคน

33:53.322 --> 33:55.616
ที่ไปดูคอนเสิร์ตนิวอิดิชั่น

33:56.617 --> 34:00.121
แล้วทำตัวโง่ๆ คิดว่ายังเต้นท่านั้นไหว

34:01.372 --> 34:02.290
พวกเขาอยู่ที่นั่น

34:12.925 --> 34:15.136
วันต่อมาก็ได้เห็นพวกเขาใส่เฝือก

34:15.219 --> 34:18.556
เธอเอ๊ย ฉันเต้นจนร้าวที่คอนเสิร์ตนิวอิดิชั่น

34:19.390 --> 34:24.896
โธ่ถัง นึกว่ายังไหว แต่ไม่ไหวซะแล้วเรา

34:34.739 --> 34:37.116
ฉันเล่นมุกใช้ร่างกายเยอะเกินไป

34:38.076 --> 34:40.369
ฉันเขียนมุกพวกนี้ทำไมเนี่ย พระเจ้า

34:42.038 --> 34:44.707
ถึงเวลาต้องนั่งเล่นตลกแล้ว

34:50.630 --> 34:55.384
เราอายุหกสิบกว่าแล้ว ฉันไม่รู้ว่าพวกคุณเป็นไง
แต่พอหกสิบแล้วมันต่างออกไป

34:55.468 --> 34:59.639
อย่างแรกเลยนะ
แก๊สมาจากไหนเยอะแยะเนี่ย อะไรกัน

35:00.848 --> 35:05.853
อยู่ๆ ก็มีลมออกมา
ลมออกมาจากไหนก็ไม่รู้

35:05.937 --> 35:09.941
แล้วคุณก็ต้องตั้งสมาธิ
ไม่ให้ตดออกมาในที่สาธารณะ

35:10.024 --> 35:13.111
ถ้าคุณเผลอปล่อยใจสบายๆ

35:16.405 --> 35:18.616
มันจะหลุดออกมาเองเลย

35:19.784 --> 35:20.868
แบบ…

35:25.832 --> 35:28.751
แก๊สพวกนี้มาจากไหนกันนักหนา

35:29.794 --> 35:31.462
มันไม่มีเหตุผลเลย

35:31.546 --> 35:35.883
เพื่อนฉันคนหนึ่งเป็นซีอีโอของบริษัทใหญ่

35:35.967 --> 35:42.265
เธอบอกว่า "ฉันกำลังประชุมอยู่
แล้วฉันก็ลุกขึ้น แล้วก็ผายลมออกมา"

35:42.765 --> 35:43.766
"แบบ…"

35:44.767 --> 35:49.438
ฉันก็ถามว่า "แล้วเธอทำไง"
เธอบอก "ฉันบอกว่า 'เลิกประชุมได้'"

35:58.239 --> 36:00.992
ฉันบอกว่า "พนันได้เลยว่าได้เลิกแน่"

36:01.075 --> 36:03.619
"ทีนี้เธอต้องจบการประชุมแบบนั้นทุกครั้งแล้ว"

36:03.703 --> 36:06.581
นั่นแหละ… ทำต่อไป

36:08.958 --> 36:12.753
บอกเลยว่าตอนสาวๆ
ต้องฝึกกล้ามเนื้อช่องคลอด

36:12.837 --> 36:14.881
ต้องฝึกขมิบเอาไว้

36:14.964 --> 36:17.216
พอแก่แล้ว กล้ามเนื้อหูรูด…

36:17.300 --> 36:21.929
คุณต้องแบบ… เพราะมัน… โอ๊ย

36:23.097 --> 36:26.767
คุณจะไม่รู้จนกว่าจะได้คุยกับใครสักคน

36:26.851 --> 36:29.187
คุณจะเห็นจากสีหน้าของพวกเขา
เพราะคุณกำลังพูดอยู่…

36:29.270 --> 36:32.023
แล้วคุณก็แบบ "ใช่เลยเธอ"
ทันใดนั้นพวกเขาก็ทำแบบนี้

36:34.817 --> 36:36.360
แล้วถอยหลัง

36:36.444 --> 36:39.030
ถ้าเขาถอยหลัง แปลว่าคุณตด

36:39.113 --> 36:43.910
คุณตดไปแล้วแหละ ยอมรับไปเลย
บอกว่า "ใช่ ฉันเองแหละ"

36:46.287 --> 36:47.205
"ฉันเอง"

36:49.081 --> 36:51.417
"เลิกประชุม" แค่…

36:57.006 --> 36:58.883
ตอนนี้การนอนหลับเป็นเรื่องยากแล้ว

36:59.592 --> 37:03.304
ไม่รู้ทำไมถึงนอนไม่หลับ
มันยากที่จะหลับ

37:03.387 --> 37:09.060
ฉันอยู่ในกลุ่มแชตกับเพื่อนๆ
ที่เรียนจบจากแฮมป์ตันอีกสี่คน

37:09.143 --> 37:13.356
แล้วตอนตีสองครึ่ง

37:13.439 --> 37:15.733
ก็มีคนส่งข้อความมา

37:15.816 --> 37:21.739
"พวกเธอหมักเนื้อแกะ
หรือทาเครื่องเทศก่อนย่าง"

37:22.323 --> 37:25.785
ฉันก็แบบ "ฉันชอบทาเองมากกว่า"

37:27.870 --> 37:29.538
นี่มันตีสองครึ่งนะ

37:35.127 --> 37:37.755
แล้วพออยากจะตื่น ก็ดันหลับ

37:38.756 --> 37:40.258
ทุกครั้งที่ไปดูหนัง

37:40.341 --> 37:43.552
ฉันนั่งแล้วคิดว่า
"นี่แหละการงีบ 42 ดอลลาร์"

37:47.556 --> 37:48.391
ปุ๋ย

37:51.477 --> 37:54.021
ทุกคนบอกว่า "ฉันดูซินเนอร์สสามรอบ

37:54.105 --> 37:57.066
เพื่อจะเข้าใจสัญลักษณ์ทั้งหมด"

37:57.149 --> 38:01.237
ส่วนฉันก็ "ฉันดูไปสี่รอบ ถึงจะได้ดูจริงๆ"
ฉันถึงกับต้อง…

38:04.365 --> 38:06.242
ฉันเข้าไป… หลับ

38:06.325 --> 38:08.452
ฉันอยู่บ้านดูอะไรสักอย่าง

38:08.536 --> 38:11.038
พยายามไม่หลับ แต่ไม่ไหว

38:11.122 --> 38:13.958
หลับตลอด ก็เลยเปลี่ยนเก้าอี้

38:14.041 --> 38:16.419
ฉันบอก "จะเอาเก้าอี้ห้องอาหารนี่แหละ"

38:17.169 --> 38:19.171
"ตัวนี้ไม่หลับแน่"

38:19.255 --> 38:20.464
ผ่านไปห้านาที…

38:23.050 --> 38:27.054
แล้วเวลาหัวฉันเอนพิงบนเก้าอี้พนักตรง

38:27.138 --> 38:29.724
ฉันจะหายใจไม่ออก ก็เลยแบบ…

38:32.310 --> 38:34.729
สมองฉันบอกว่า "ตื่นสิ"

38:35.813 --> 38:38.065
"เราหายใจไม่ออกแล้ว ตื่นสิ เธอกำลังฆ่าเรา"

38:38.149 --> 38:42.778
ฉันก็แบบ "ไม่ได้ ฉันหลับลึกมาก"

38:42.862 --> 38:45.448
ฉันต้องทิ้งตัวลงจากเก้าอี้

38:59.045 --> 39:01.088
ฉันเกือบฆ่าตัวตายไปแล้วน่ะ

39:08.929 --> 39:12.516
ฉันพยายามกินให้ดีขึ้น พยายามทำแบบนั้น

39:12.600 --> 39:14.977
แต่เอสเธอร์ไม่เอาด้วย

39:15.811 --> 39:17.563
สำหรับคนที่ไม่รู้…

39:17.646 --> 39:21.192
ไอ้พุงย้วยนี่มันโผล่มาตอนฉันอายุ 40

39:21.275 --> 39:23.277
และมันก็ไม่ยอมไปไหน

39:24.945 --> 39:27.531
เอสเธอร์ไม่ไปไหนหรอก

39:27.615 --> 39:30.159
เอสเธอร์ชอบขนมปัง แอลกอฮอล์ และชีสเค้ก

39:30.242 --> 39:31.494
นั่นของโปรดเธอเลย

39:32.620 --> 39:34.205
ขอชีสเค้กหน่อยจ้ะ

39:36.832 --> 39:39.794
แต่พักนี้เอสเธอร์ดูซึมๆ ไป

39:39.877 --> 39:41.796
เธอซึมเศร้าไปนิดหน่อยน่ะ

39:41.879 --> 39:46.550
เพราะใช่ ทุกครั้งที่โฆษณาโอเซมพิกฉายมา

39:47.259 --> 39:48.094
ฉันได้ยินเธอ…

39:52.264 --> 39:57.186
ฉันก็แบบ "เอสเธอร์ เป็นอะไรไป"
เธอก็บอกว่า "เพื่อนฉันหายไปหมดแล้ว"

40:03.943 --> 40:07.613
ไม่ ฉันเป็นคนเดียวในครอบครัว
ที่ใช้ผ้าขนหนูผืนเล็ก

40:10.199 --> 40:11.033
ตอนนี้…

40:15.329 --> 40:17.790
ไม่รู้ว่ามันเป็นเรื่องของคนฝรั่งเศส

40:18.290 --> 40:21.502
หรือเรื่องของคนขาว หรือแค่เรื่องสกปรก

40:21.585 --> 40:23.337
ไม่รู้ว่ามันคืออะไรหรอกนะ

40:26.340 --> 40:31.637
ฉันจำได้ว่าครั้งแรกที่อเล็กซ์มาเยี่ยมฉัน
แล้วฉันเอาผ้าเช็ดตัวออกมา

40:31.720 --> 40:34.348
ผ้าเช็ดตัว ผ้าเช็ดมือ ผ้าขนหนูผืนเล็ก

40:34.432 --> 40:35.724
เป็นเซ็ตกันเลย

40:38.727 --> 40:42.857
ผ่านไปสองสามวัน
ฉันก็สังเกตว่าผ้าขนหนูผืนเล็กมันยังสะอาดอยู่

40:42.940 --> 40:45.109
ฉันเลยถามว่า "อเล็กซ์ที่รัก

40:45.192 --> 40:48.571
คุณเห็นผ้าขนหนูผืนเล็กที่ฉันเตรียมไว้ให้ไหม"

40:48.654 --> 40:51.115
แล้วเธอก็พูดว่า "โอ้ ไม่ละ ขอบคุณ"

40:52.992 --> 40:55.369
"รู้ไหม เราไม่ใช้ของพวกนั้นกัน"

40:55.453 --> 41:00.499
"เรา… ฉันไม่รู้ เราแค่…
มันไม่ใช่สิ่งที่เราทำ ไม่ละ ขอบคุณ"

41:00.583 --> 41:02.251
ฉันก็แบบ "งั้นคุณทำแบบไหน"

41:02.334 --> 41:06.255
เธอก็บอกว่า "อ๋อ แค่เทครีมอาบน้ำ"

41:06.338 --> 41:09.592
"ลงบนมือแบบนี้ แล้วก็แบบ…"

41:17.475 --> 41:18.851
"เท่านี้"

41:22.605 --> 41:27.401
ฉันก็แบบ "โอเค มันก็ได้ผลแหละ
ไม่เป็นไร แล้วแต่เลย"

41:27.485 --> 41:30.613
ทีนี้ก็ถึงตาฉันไปเจอครอบครัวเธอบ้าง

41:30.696 --> 41:34.241
เราบินไปปารีส ไปพักบ้านแม่เธอ

41:34.325 --> 41:35.576
ฉันไปถึงหลังจากนั่งเครื่องมานาน

41:35.659 --> 41:38.412
ฉันบอก "อยากจะไปอาบน้ำให้สดชื่นจัง"

41:38.496 --> 41:42.416
"ขอผ้าขนหนูผืนเล็กด้วยได้ไหม"
แล้วเธอก็บอกว่า "ไม่มีจ้ะหนู"

41:42.958 --> 41:47.129
"บอกแล้วไงว่าไม่มี เราไม่มีผ้าแบบนั้น"

41:48.088 --> 41:51.050
"เราไม่ใช้ของแบบนั้น ไม่อะ"

41:51.133 --> 41:53.177
ฉันก็แบบ "คุณถามแม่คุณหรือยัง"

41:53.260 --> 41:54.220
"ฉันบอก…"

41:56.305 --> 41:57.348
"แม่คะ…

41:59.350 --> 42:03.521
มีผ้าขนหนูผืนเล็กๆ แบบนี้ให้แวนด้าไหมคะ"

42:03.604 --> 42:07.024
"ไม่มีเหรอ ไม่มี ไม่มี"

42:10.277 --> 42:12.196
"แม่บอกว่าไม่มี ฉันก็บอกว่าไม่มี"

42:12.279 --> 42:13.781
"ที่รัก แค่…"

42:20.037 --> 42:20.996
ไปเลย

42:26.001 --> 42:29.922
เข้าไปอาบน้ำ ฉันคิดว่า
"นี่มันบ้าอะไรเนี่ย นี่มันบ้าอะไร"

42:36.345 --> 42:38.389
เข้าไปอาบน้ำ ฉันก็แบบ…

43:10.087 --> 43:12.172
ฉันควรล้างอีกทีไหม

43:21.348 --> 43:23.267
ขอถูให้ทั่วหน่อย

43:44.872 --> 43:45.956
เรียบร้อย

43:54.882 --> 43:57.384
ฉันทิ้งผ้าขนหนูผืนเล็กของฉันทิ้งหมด

44:01.597 --> 44:05.934
แต่สิ่งที่ฉันสังเกตได้คือผิวฉันไม่แห้ง

44:06.018 --> 44:09.647
เหมือนฉันไม่ต้องใช้โลชั่น
ฉันเดาว่าตอนใช้ผ้าขนหนู

44:09.730 --> 44:12.441
เราเช็ดน้ำมันธรรมชาติออกไปด้วยหมด

44:12.524 --> 44:14.735
ฉันก็เลยคิดว่า โอเค มันเวิร์กแฮะ

44:14.818 --> 44:19.281
ฉันอยู่ที่นั่นสองสามสัปดาห์แล้วก็กลับบ้าน

44:19.365 --> 44:21.659
ฉันเข้าไปอาบน้ำแล้วหยิบผ้าขนหนูผืนเล็ก

44:21.742 --> 44:25.454
แล้วฉันก็ใช้มันเช็ดตัวถูๆ ขัดๆ

44:25.954 --> 44:27.915
ฉันมองผ้าขนหนูผืนเล็กนั่น

44:35.506 --> 44:38.008
เหมือนฉันเอาน้ำยาเคลือบยางรถมาทาเลย

44:38.092 --> 44:42.638
คิดในใจว่า "แกมันอีตัวโสโครก"

44:50.771 --> 44:51.980
ใช่

44:52.731 --> 44:57.069
ฉันรู้ว่าอเล็กซ์พร้อมจะยกระดับความสัมพันธ์

44:57.152 --> 45:00.155
เพราะเธออยากเลี้ยงหมา ใช่ไหม

45:00.239 --> 45:04.410
แต่เธออยากให้แน่ใจว่า
หมาของเธอจะเข้ากับหมาของฉันได้

45:04.493 --> 45:06.120
เพราะหมาของฉัน ไรลีย์

45:06.203 --> 45:08.831
ฉันเลี้ยงมันมาเกือบ 18 ปีแล้ว
มันเป็นบอร์เดอร์เทอร์เรียร์

45:08.914 --> 45:12.668
มันเป็นหมาที่ดีที่สุดเลย ฉันพามันไปทุกที่

45:12.751 --> 45:17.131
ฉันถึงกับไปสั่งซื้อเสื้อกั๊กสัตว์ช่วยเหลือ
ทางออนไลน์มาให้มัน

45:21.427 --> 45:25.431
มันจะได้ออกจากกระเป๋า
แล้วร่อนไปไหนก็ได้ แต่รู้อะไรไหม

45:25.514 --> 45:29.309
ฉันจะใส่เสื้อกั๊กให้มัน
แล้วมันก็จะทำตัวดี มันจะ…

45:37.484 --> 45:42.030
คุณเคยเห็นสัตว์ที่สนามบิน
คุณรู้ดีว่าพวกมันไม่ใช่สัตว์ช่วยเหลือ

45:42.531 --> 45:45.826
สัตว์ช่วยเหลือไม่อึกลางอาคารผู้โดยสาร 2

45:53.375 --> 45:57.296
ฉันพาไรลีย์ไปเจอหมาตัวเล็กที่เธอจะรับมาเลี้ยง

45:57.379 --> 46:02.134
พอไปถึง เขาก็เอาลูกหมาชิวาว่าตัวเล็กออกมา

46:02.217 --> 46:04.803
หูมันใหญ่มาก ตัวประมาณนี้

46:04.887 --> 46:08.474
ไรลีย์มองหมาตัวนั้นแล้วคิดว่า "นั่นหมาเหรอ"

46:09.767 --> 46:11.435
ฉันบอก "ใช่"

46:11.518 --> 46:15.647
ชิวาว่าตัวนี้รู้ว่ามันอยากออกไปจากที่นั่น
และกลับบ้านกับอเล็กซ์

46:15.731 --> 46:19.193
เพราะมันก้มลงไปคาบสายจูงของไรลีย์

46:19.276 --> 46:21.278
แล้วเริ่มจูงไรลีย์เดิน

46:22.321 --> 46:25.282
ใช่ พวกเราก็แบบ "โถ"

46:25.365 --> 46:28.952
ไรลีย์ก็แบบ "ถามจริง"

46:29.995 --> 46:31.830
"เราจะทำแบบนี้กันเหรอ"

46:32.956 --> 46:35.209
"แกจะให้ฉันเป็นเบ๊หนูเนี่ยนะ"

46:35.292 --> 46:36.752
"นี่เราจะทำแบบนี้เหรอ"

46:39.046 --> 46:40.964
"จิ๋มนางมันดีขนาดนั้นเลยเหรอ"

46:47.638 --> 46:51.058
ฉันบอกว่า "แกต้องยอมเสียสละเพื่อทีม"

46:51.558 --> 46:53.018
"มันซักมือนะ"

47:03.278 --> 47:04.321
บอบบาง

47:06.865 --> 47:11.662
เราได้หมาแล้ว ก็ถึงเวลามีลูกแล้ว

47:11.745 --> 47:16.291
เราคุยกันเรื่องการเลี้ยงลูกและอะไรพวกนั้น

47:16.375 --> 47:18.460
ก่อนที่เราจะมีลูก

47:18.544 --> 47:22.297
และเรื่องใหญ่ที่เกิดขึ้นคือ
อเล็กซ์พูดว่า "ที่รัก ฟังนะ…

47:24.216 --> 47:29.471
ฉันไม่อยากตีลูกนะ
เพราะฉันไม่คิดว่าเราควรตีลูก"

47:29.555 --> 47:32.266
"มันไม่ดี ฉันหวังว่าคุณจะเห็นด้วย"

47:32.349 --> 47:34.935
"เพราะฉันรู้ว่าพื้นเผ่าคุณเป็นยังไง"

47:35.018 --> 47:36.979
ฉันก็แบบ "ว่าอะไรนะ"

47:39.064 --> 47:39.898
"หือ"

47:42.651 --> 47:45.112
"คุณว่าอะไรนะ พื้นเผ่าฉันเหรอ"

47:45.195 --> 47:47.865
ฉันแบบ "ไม่ต้องพูดละ ไม่ต้องเลย"

47:47.948 --> 47:49.908
"แต่ฉันเข้าใจนะว่าคุณจะสื่ออะไร"

47:49.992 --> 47:52.452
"วัฒนธรรมของคนอเมริกันแอฟริกัน

47:52.536 --> 47:57.374
ใช่ เราตีลูก แต่เราไม่เรียกมันว่าพื้นเผ่า

48:03.714 --> 48:07.384
เราบอกว่าจะไม่ตีลูก
ซึ่งฉันเห็นด้วยกับเธอ ฉันแบบ "โอเค"

48:07.467 --> 48:09.595
แล้วลูคัสก็อายุสามขวบ

48:10.596 --> 48:12.347
เด็กคนนั้นสติแตก

48:12.431 --> 48:15.684
ทุกอย่างคือ "ไม่"

48:15.767 --> 48:19.605
แกเริ่มดื้อที่โรงเรียนอนุบาลแล้วก็กัดน้องสาว

48:19.688 --> 48:23.358
วันหนึ่งฉันทนไม่ไหวแล้วบอก "ลูคัส หยุด"

48:23.442 --> 48:25.152
แกบอก "ไม่"

48:25.235 --> 48:28.280
ฉันเลยคว้าก้นเล็กๆ ของเขามา แบบว่า…

48:28.363 --> 48:31.033
ต้องทำแบบนั้นอยู่หลายหนเลยด้วย

48:31.116 --> 48:33.994
ฉันคิดว่าให้ตีตอนสามขวบ

48:34.077 --> 48:36.622
ดีกว่าไปเตะก้านคอตอนอายุ 16

48:41.043 --> 48:43.879
ฉันไม่อยากตะโกนว่า "นี่คือสปาร์ตา" ใส่แก

48:47.382 --> 48:50.844
โอลิเวีย ไม่เคยต้องตีเลย ไม่เคยต้องตี

48:50.928 --> 48:54.389
ฉันไม่ได้สนับสนุนการตีลูกนะ ไม่ได้สนับสนุน

48:54.473 --> 48:58.852
แต่ฉันจะบอกว่า วันนี้ลูคัสเป็นเด็กที่ดีขึ้นแล้ว

49:02.064 --> 49:03.190
ลูกชายฉันเชื่อฟัง

49:05.025 --> 49:09.279
นั่นคือสิ่งที่พ่อแม่ต้องทำ
คือปล่อยให้พวกแกเป็นตัวของตัวเอง

49:09.363 --> 49:11.949
ต้องปล่อยให้พวกแกเป็นตัวของตัวเอง
เด็กแต่ละคนมีความเป็นตัวของตัวเอง

49:12.032 --> 49:15.869
คุณต้องหาวิธีที่เหมาะกับพวกแก
มันไม่มีวิธีไหนที่ใช้ได้กับทุกคน

49:15.953 --> 49:18.455
และคุณไม่อยากทำลายความสุขของพวกแก

49:19.122 --> 49:21.041
และฉันก็ลำบากใจเรื่องนั้นนะ

49:21.124 --> 49:24.378
เพราะลูคัสเนี่ย แกอยู่ข้างนอก

49:25.504 --> 49:29.466
กำลังกำจัดบรรจุภัณฑ์อาหารหมาน่ะ

49:29.549 --> 49:31.969
นั่นคือสิ่งที่แกชอบ แกชอบทำแบบนั้น

49:32.052 --> 49:36.640
เพราะบรรจุภัณฑ์มันจะ…
พอเทน้ำใส่ มันจะละลาย

49:36.723 --> 49:39.601
เขาชอบจัดการมัน วันหนึ่งเขาอยู่ข้างนอก

49:39.685 --> 49:42.521
แล้วเขาก็โยนของพวกนั้นลงในสวน เขารดน้ำมัน

49:42.604 --> 49:46.608
แล้วเขาก็พูดว่า
"โอ้โฮ มันช่างน่าพอใจจริงๆ"

49:47.943 --> 49:50.737
ใช่เลย ฉันอยากจะหัวเราะ
และอยากจะบอกแกว่า…

49:50.821 --> 49:53.907
"นี่ลูก อย่าพูดออกเสียงมาแบบนั้น
มันฟังดูแปลกๆ นะ"

49:57.577 --> 49:59.496
"คนอื่นจะหัวเราะเยาะเอา"

49:59.579 --> 50:01.123
"พูดแบบนั้นไม่ได้"

50:01.206 --> 50:03.792
แต่ฉันบอกตัวเองว่า แวนด้า ปล่อยแกไปเถอะ

50:03.875 --> 50:06.837
ปล่อยแกไป นั่นคือสิ่งที่แกชอบ ปล่อยแกทำไป

50:06.920 --> 50:08.505
แต่ฉันก็อดขำไม่ได้

50:08.588 --> 50:11.925
เพราะฉันนึกภาพตัวเองพูดแบบนั้น
ต่อหน้าแม่ฉัน

50:12.009 --> 50:17.014
ถ้าฉันเป็นเด็กที่ทำแบบนั้น
แล้วพูดว่า "โอ้โฮ มันน่าพอใจมาก"

50:17.514 --> 50:21.226
แม่ฉันคงทำให้แน่ใจว่าฉันจะไม่ได้ทำแบบนั้นอีกแน่

50:23.437 --> 50:26.815
แม่ฉันคงพูดว่า "เอามานี่
แล้วเข้าบ้านไปซะ

50:26.898 --> 50:28.483
คุณหนูพอใจ"

50:29.985 --> 50:32.612
"มันไม่ควรจะน่าพอใจ"

50:32.696 --> 50:37.451
"รอจนฉันบอกพ่อแกนะ
ว่าแกออกมาข้างนอกแล้วรู้สึกพอใจ"

50:39.286 --> 50:43.540
นั่นคงเป็นชื่อเล่นใหม่ของฉัน
"เฮ้ย นั่นไงคุณหนูพอใจ"

50:51.965 --> 50:56.428
โอลิเวียจะพูดสำเนียงอังกฤษ
สลับกับสำเนียงอเมริกัน

50:57.345 --> 50:58.847
แกชอบทำแบบนั้น

50:58.930 --> 51:03.435
มันน่าตกใจเพราะคุณไม่รู้ว่า
มันจะโผล่มาเมื่อไหร่

51:03.518 --> 51:06.396
อย่างเช่นฉันจะพูดว่า
"หวัดดี โอลิเวีย โรงเรียนเป็นไงบ้าง"

51:06.480 --> 51:09.858
"ก็ดีค่ะ" "ดีเลย มีการบ้านเยอะไหม"

51:09.941 --> 51:13.612
"ไม่เยอะค่ะ
แต่มีการบ้านคณิตศาสตร์นิดหน่อย"

51:19.034 --> 51:21.286
เป็นบ้าอะไรของแกเนี่ย

51:21.870 --> 51:24.081
แกทำบ่อยมากจนฉันต้องไปกูเกิลหาดู

51:24.164 --> 51:27.375
ฉันพิมพ์ว่า "เด็กขาวอเมริกัน
สำเนียงอังกฤษ"

51:29.211 --> 51:30.629
ก็เจอผลลัพธ์มาบ้าง

51:31.338 --> 51:33.965
เขาบอกว่าอาจเป็นเพราะดูเป๊ปป้า พิก

51:34.049 --> 51:36.760
พวกแกดูเป็นภาษาฝรั่งเศส
เพราะงั้นไม่ใช่แน่

51:36.843 --> 51:39.387
อันต่อไปน่าสนใจมาก

51:39.471 --> 51:43.058
เขาบอกว่ามันเป็นเทคนิคการปลอบประโลม

51:43.141 --> 51:48.105
การพูดสำเนียงอังกฤษ
ช่วยลดความเครียดให้เด็กอเมริกันได้

51:48.188 --> 51:53.026
ฉันก็แบบ "นั่นสิ เพราะคนอังกฤษ
มีระบบสาธารณสุขและการควบคุมปืน"

51:59.491 --> 52:03.578
ใช่ เด็กๆ ของเราต้องซ้อมรับมือ
กับเหตุกราดยิงด้วย

52:03.662 --> 52:05.831
อะไรกันวะเนี่ย

52:05.914 --> 52:10.585
และถึงครูทุกคน
และครูในอนาคต ขอพระเจ้าคุ้มครอง

52:10.669 --> 52:12.170
ฉันรักคุณและขอบคุณมาก

52:12.254 --> 52:14.464
ขอพระเจ้าคุ้มครองคุณและสิ่งที่คุณทำ

52:15.549 --> 52:17.217
เพราะมันผิด

52:17.300 --> 52:20.846
เราไม่ควรให้ลูกๆ กับครูของเรา
ต้องมาเจออะไรแบบนี้

52:20.929 --> 52:23.140
ใช่ไหม มันเป็นการสร้างบาดแผลทางใจนะ

52:23.223 --> 52:27.018
ลูคัสกลับมาบ้านวันหนึ่งแล้วบอกว่า
"วันนี้เราซ้อมกันด้วย"

52:27.102 --> 52:29.813
ฉันบอกว่า "ใช่ แม่รู้ แม่ได้รับข้อความแล้ว"

52:29.896 --> 52:32.732
แกบอกว่า "ตอนนี้พวกเขาบอกให้เรา

52:32.816 --> 52:35.443
นอนลงแล้วแกล้งตาย"

52:36.444 --> 52:38.822
แกเลยบอกไปว่า "ถ้ามือปืนเข้ามา…

52:38.905 --> 52:41.700
แล้วยังไม่ได้ยิงสักนัด
แต่เราตายกันหมดแล้วงั้นเหรอ"

52:45.537 --> 52:49.040
แกทำหน้าประมาณว่า "อะไรวะเนี่ย แม่"

52:55.964 --> 52:57.048
ฉันใจสลายเลย

52:57.132 --> 53:01.178
ฉันบอกว่า "ลูคัส แม่ขอโทษ
ลูกไม่ควรต้องเจอเรื่องแบบนี้"

53:01.261 --> 53:04.347
"รู้ไหม วันนี้มีอาหารหมามาส่งนะ เอาไปสิ"

53:07.642 --> 53:10.395
"ไปข้างนอกนั่นแล้วทำให้ตัวเองพอใจซะ"

53:15.400 --> 53:17.360
"น้องสาวลูกอยู่ไหน โอลิเวียถึงบ้านหรือยัง"

53:17.444 --> 53:21.031
"โอลิเวียจ๊ะ อยากดื่มชาหน่อยไหม"

53:32.459 --> 53:35.921
คุณอยากปกป้องลูกๆ ของคุณนะ

53:36.004 --> 53:38.882
ฉันคิดถึงเรื่องแบบ…

53:38.965 --> 53:41.927
คิดถึงโอลิเวีย แล้วฉันก็เป็นห่วงแก

53:42.010 --> 53:46.932
เพราะบริการสุขภาพของผู้หญิง
กำลังตกอยู่ในความเสี่ยงใช่ไหม

53:47.015 --> 53:51.519
การห้ามทำแท้งพวกนี้
สิ่งที่พวกคุณทำอยู่มันคือการฆ่าผู้หญิง

53:51.603 --> 53:53.939
มันคือการควบคุมผู้หญิง

53:54.022 --> 53:57.400
พวกเขาแค่… มันคือการควบคุมร่างกายเรา

53:57.484 --> 53:59.069
นั่นคือสิ่งที่พวกเขาต้องการ

53:59.152 --> 54:02.822
ถ้าพวกเขากังวล
เรื่องการตั้งครรภ์ไม่พึงประสงค์จริงๆ

54:02.906 --> 54:05.450
พวกเขาก็ควรจะผ่านกฎหมายบางอย่าง

54:05.533 --> 54:08.703
ที่พวกเขาสามารถมีส่วนร่วม

54:08.787 --> 54:11.665
ในการแก้ปัญหานี้ได้ใช่ไหม

54:11.748 --> 54:16.461
ทำไมไม่ออกกฎหมาย
ที่ตอนเด็กผู้ชายเข้าสู่วัยเจริญพันธุ์

54:16.544 --> 54:19.214
แล้วเขาต้องทำหมันล่ะ

54:21.299 --> 54:24.678
หนุ่มๆ เพื่อแสดงความรับผิดชอบนะ

54:24.761 --> 54:28.515
ฉันว่าพวกคุณควรฝังไมโครชิป
และจดทะเบียนอวัยวะเพศตัวเองซะ

54:31.184 --> 54:33.770
เราจะได้จับตาดูจู๋พวกนี้เอาไว้ได้

54:35.522 --> 54:37.899
ฉันอยากได้แอปค้นหาจู๋ของฉัน

54:55.166 --> 54:58.712
ผู้ชาย พวกคุณบางคนก็เป็นพ่อพันธุ์เกินไป

54:58.795 --> 55:02.173
ฉันว่าควรลดให้เหลือแค่ลูกอัณฑะเดียวพอ

55:02.257 --> 55:05.260
ไม่ต้องมีทั้งสองข้างหรอก
สองข้างมันเกินความจำเป็นไป

55:05.343 --> 55:06.970
เราจะเอาลูกอัณฑะออกลูกหนึ่ง

55:07.053 --> 55:10.557
และเพื่อรักษาสมดุล
เราจะเอาของเล่นมีเสียงใส่แทน

55:16.146 --> 55:17.731
น่าสนุกดีนะ

55:22.360 --> 55:25.488
หมาคุณจะตื่นเต้นมากตอนคุณกลับบ้าน

55:33.246 --> 55:34.122
พระเจ้า

55:36.583 --> 55:39.502
ฉันกับอเล็กซ์คบกันมาเกือบ 20 ปีแล้ว

55:39.586 --> 55:41.713
ใช่ เกือบ 20 ปีแล้ว

55:43.131 --> 55:46.301
ซึ่งก็เหมือนทุกความสัมพันธ์แหละ มันมีขึ้นมีลง

55:46.384 --> 55:50.513
แต่ฉันไม่คิดว่าเธอรู้ตัวว่ามีช่วงลงนะ

55:50.597 --> 55:54.684
เพราะมันเป็นปัญหาของฉัน ฉันมีปัญหานี้

55:54.768 --> 55:57.812
เพราะฉันคิดว่าเธอพยายาม
ยัดเยียดบทบาททางเพศให้เรา

55:57.896 --> 56:01.858
ทำให้ฉันรู้สึกเหมือนเป็นผู้ชายอะไรแบบนั้น

56:01.941 --> 56:04.027
นี่คือสิ่งที่เธอทำ

56:04.110 --> 56:09.115
เธอจะพูดประมาณว่า "ที่รัก
วันนี้คุณยังไม่ได้จูบฉันเลยนะ"

56:09.824 --> 56:11.701
"ไม่จุ๊บกันหน่อยเหรอ"

56:11.785 --> 56:14.079
ฉันก็แบบ "อ๋อ ได้สิ ที่รัก"

56:14.162 --> 56:17.582
แล้วก็คิดขึ้นมาได้ว่า เดี๋ยวนะ คุณก็มีปากนี่

56:21.878 --> 56:25.799
ทำไมฉันต้องเริ่มก่อน ถ้าอยากจูบก็จูบสิ
แล้วฉันก็จะจูบกลับ

56:25.882 --> 56:30.428
หรือเธอจะพูดว่า
"ที่รัก วันนี้คุณยังไม่บอกรักฉันเลย"

56:30.512 --> 56:32.389
"ไม่รักฉันเหรอคะ ที่รัก"

56:32.472 --> 56:36.976
ฉันก็แบบ ถ้าอยากได้ยิน
คือคุณก็รู้อยู่แล้วว่าฉันรักคุณ ก็พูดไปสิ

56:37.060 --> 56:38.895
แล้วฉันก็จะบอกรักกลับ แค่นั้น

56:38.978 --> 56:44.150
หรือฉันอยู่ที่ทำงาน ถ่ายทำทั้งวัน
ใช่ มันเป็นวันที่เหนื่อยมากน่ะ

56:44.234 --> 56:49.030
ฉันไม่ได้พิมพ์ไปหาหรืออะไร
แล้วฉันก็จะได้รับข้อความจากเธอ

56:49.114 --> 56:51.241
เป็นเครื่องหมายคำถามเรียงกันเป็นพืด

56:52.283 --> 56:55.620
โอ๊ย ฉันหงุดหงิดมาก แบบว่า นี่มันบ้าอะไรวะ

56:55.703 --> 56:57.122
นี่มันอะไร

56:57.205 --> 56:59.582
ฉันก็จะส่งอีโมจินี้กลับไปให้เธอ

57:06.840 --> 57:08.341
มันกวนใจฉันมากนะ

57:08.425 --> 57:11.636
อะไรวะ ฉันไม่ได้สมัครใจมาเจอเรื่องแบบนี้นะ

57:11.719 --> 57:14.305
ทำไมเธอต้องให้ฉันทำอย่างนั้นอย่างนี้ด้วย

57:14.389 --> 57:17.016
แล้วก็คิดได้ว่า โอเค

57:17.767 --> 57:19.144
ฉันมีแฟนไง

57:20.562 --> 57:21.646
ฉันเข้าใจ

57:21.729 --> 57:23.648
ใช่ ฉันมีแฟน

57:23.731 --> 57:27.402
และเพื่อให้ความสัมพันธ์มันเวิร์ก

57:28.153 --> 57:30.905
หนึ่งในสองคนต้องเป็นคนงี่เง่า

57:36.411 --> 57:39.998
ใช่ และถ้าคุณไม่ขำ
แสดงว่าคุณนั่นแหละคือฝ่ายงี่เง่า

57:41.708 --> 57:42.625
ได้ยินไหม

57:47.005 --> 57:49.340
ไม่เป็นไรนะ พวกที่ไม่งี่เง่า

57:51.801 --> 57:53.970
แต่ก็ดีแล้ว คนงี่เง่าทั้งหลาย เราต้องการคุณ

57:54.053 --> 57:57.724
เราต้องการให้คุณงี่เง่า
เพื่อที่เราจะได้มีส่วนร่วมในความสัมพันธ์

57:57.807 --> 57:59.726
ตอนนี้ฉันรู้แล้วว่าต้องทำอะไร

57:59.809 --> 58:03.271
ฉันก็จะส่งข้อความบอกข่าวเธอ

58:03.354 --> 58:06.483
บอกเธอว่าฉันรักเธอ
เพราะนั่นคือสิ่งที่เธอต้องการ

58:06.566 --> 58:10.361
ไม่เป็นไร
เพราะนั่นคือสิ่งที่ทำให้ความสัมพันธ์ไปต่อได้

58:10.445 --> 58:14.032
ฉันคงคบกับคนที่เหมือนฉันเป๊ะไม่ไหว

58:15.074 --> 58:18.369
มันจะเหมือนไม่ได้คบกัน

58:20.580 --> 58:24.459
ฉันไม่ส่งข่าวบอกตัวเองหรอก
ฉันไม่แคร์หรอกว่าตัวเองอยู่ไหน

58:29.380 --> 58:33.426
ฉันไม่ต้องคุยกับตัวเองตลอดเวลา
นั่นจะทำให้ฉันหงุดหงิด

58:33.510 --> 58:37.764
ฉันจะพูดว่า "เฮ้ ดูสิ ไปกันเถอะ
ไม่มีข่าวนับเป็นข่าวดี โอเคไหม"

58:42.352 --> 58:45.271
แต่ตอนนี้ฉันรู้แล้วว่าเธอต้องการอะไร

58:45.355 --> 58:47.273
ก็แบบ โอเค เข้าใจแล้ว

58:47.357 --> 58:50.443
ฉันส่งข่าว ส่งโลเคชั่นให้เธอด้วยซ้ำ

58:50.527 --> 58:53.738
โอเค อันนั้นคืออุบัติเหตุ
ฉันจะบอกความจริงกับคุณแล้วกัน

58:53.821 --> 58:55.615
ฉันไม่ได้ตั้งใจหรอก

58:55.698 --> 58:59.077
ฉันกำลังจัดการตั้งมือถือให้ลูกๆ
จัดการระบบครอบครัวน่ะ

58:59.160 --> 59:01.579
แล้วก็อุ๊ยตาย ทีนี้ก็ปิดไม่ได้ละ

59:01.663 --> 59:03.248
มันจะดูน่าสงสัย

59:04.791 --> 59:07.710
ถึงฉันจะไม่แคร์หรอกว่าเธอจะรู้ว่าฉันอยู่ไหน

59:07.794 --> 59:10.338
ไม่สนหรอก ฉันไม่ได้ไปทำอะไรซะหน่อย

59:10.421 --> 59:11.464
ฉันไม่นอกใจ

59:11.548 --> 59:13.883
ไม่ เพราะอย่างแรกนะ
ฉันขี้เกียจเกินกว่าจะนอกใจ

59:14.467 --> 59:17.428
ใช่ ฉันไม่อยากนั่งจำวันเกิดใครอีกคนแล้ว

59:18.846 --> 59:21.266
แกล้งทำเป็นสนใจฟังเขาพูด

59:21.349 --> 59:23.309
"จริงเหรอ"

59:32.652 --> 59:36.239
มีแค่เรื่องเดียวที่ฉันกังวลว่า
เธอจะรู้ว่าฉันอยู่ที่ไหน

59:36.322 --> 59:38.491
คือตอนฉันอยู่ในคาสิโน

59:38.575 --> 59:40.910
เพราะเธอเกลียดมากเวลาฉันไปคาสิโน

59:40.994 --> 59:44.330
เธอจะบอก "ที่รัก ฉันไม่ชอบให้คุณแบบ…

59:45.206 --> 59:48.209
ไปคาสิโนเลย มันไม่ดีกับตัวคุณนะ"

59:48.293 --> 59:50.336
"คือคุณไม่หลับไม่นอน

59:50.420 --> 59:54.299
"โต้รุ่งทั้งคืน แล้วก็ดื่มหนัก"

59:54.382 --> 59:57.302
"มันไม่ดีต่อสุขภาพคุณนะ"

59:57.385 --> 01:00:00.888
และอเล็กซ์ไม่สูบบุหรี่นะ
ฉันแค่เห็นภาพเธอเป็นแบบนี้น่ะ

01:00:18.531 --> 01:00:22.076
แต่เธอพูดถูก ฉันทำตัวแย่มากเวลาอยู่ในคาสิโน

01:00:22.160 --> 01:00:25.038
โอ๊ย ฉันตื่นเต้นมากเวลาเข้าไปในคาสิโน

01:00:25.121 --> 01:00:29.459
ฉันในคาสิโนนี่เหมือนเด็กๆ
ในหนังเรื่องเวเพินส์เลย ฉันแค่เห็นมัน ฉันก็…

01:00:35.506 --> 01:00:37.842
ฉันชอบคาสิโนมาก

01:00:37.925 --> 01:00:39.594
ฉันชอบคาสิโนมากๆ

01:00:39.677 --> 01:00:44.098
ถึงขั้นอาสาไปส่งเพื่อนที่สนามบิน

01:00:44.182 --> 01:00:47.018
เพราะมีคาสิโนอยู่ห่างออกไปแค่สิบนาที

01:00:47.644 --> 01:00:49.979
ฉันบอกว่า "จัดการให้นะเพื่อน"

01:00:50.063 --> 01:00:54.150
ฉันไปส่งเพื่อนแล้วก็แวะเข้าคาสิโน

01:00:54.233 --> 01:00:57.820
อยู่สักสองสามชั่วโมง ตอนกลางวัน
ไม่เป็นไรหรอกน่า

01:00:57.904 --> 01:01:02.283
ฉันก็เลยขับไป
แล้วหยิบโทรศัพท์ออกจากที่วางแก้ว

01:01:02.367 --> 01:01:06.162
แล้วฉันก็มองโทรศัพท์
ฉันก็แบบ "เชี่ย เธอรู้แล้วใช่ไหม"

01:01:07.580 --> 01:01:10.625
ปิดประตูแล้วออกไปจากที่นั่น เธอรู้แล้ว

01:01:10.708 --> 01:01:13.795
ฉันหงุดหงิดมาก ฉันคิดว่า
บ้าจริง ฉันคิดเกี่ยวกับมัน

01:01:13.878 --> 01:01:17.256
ฉันคิดว่า "รู้ไหม แวนด้า ลองคิดดูสิ"

01:01:17.340 --> 01:01:21.427
"เธอโชคดีแล้ว เธอมีคนที่รักเธอ
และคอยดูแลเธอ"

01:01:21.511 --> 01:01:25.348
"อย่าทำแบบนี้เลย" นั่นคือสิ่งที่เราต้องทำ

01:01:25.431 --> 01:01:27.392
เราต้องดูแลกันและกัน

01:01:28.643 --> 01:01:31.396
ระหว่างทางกลับบ้าน ฉันขับผ่านโบสถ์…

01:01:35.733 --> 01:01:39.821
ฉันโยนโทรศัพท์เข้าไปในห้องเรียนพระคัมภีร์
แล้วกลับไปที่คาสิโน

01:01:47.995 --> 01:01:51.374
รู้ไหมคะทุกคน นี่มันน่าทึ่งมาก

01:01:51.457 --> 01:01:55.211
และฉันคิดถึงเมื่อ 40 ปีก่อน…

01:01:55.294 --> 01:02:00.299
ตอนที่ฉันนั่งอยู่ข้างล่าง ดูการแสดงบนเวทีนี้

01:02:00.925 --> 01:02:02.969
และตอนนี้ฉันยืนอยู่ตรงนี้แล้ว

01:02:13.855 --> 01:02:15.189
พระเจ้าช่างน่าทึ่งจริงๆ

01:02:15.273 --> 01:02:17.775
ขอบคุณมากแฮมป์ตัน ฉันรักคุณ

01:02:18.818 --> 01:02:19.819
ขอพระเจ้าอวยพร

01:03:10.286 --> 01:03:13.247
(สถาบันเกษตรกรรมแฮมป์ตัน
แฮมป์ตัน รัฐเวอร์จิเนีย)

01:03:13.331 --> 01:03:16.292
(แวนด้า ไซคส์
รุ่นฤดูใบไม้ผลิปี 1986)

01:04:04.423 --> 01:04:06.968
คำบรรยายโดย นันทพร อนุชิตดัสกร
1986)