[ดนตรีพิศวง]
[เพลงประกอบลึกลับตื่นเต้น]
(The WONDERfools: คนมหัศจรรย์พลังรั่ว)
[ออด เปิดประตูเหล็ก]
(พระคัมภีร์ไบเบิล)
[ปิดประตูเหล็ก]
[ดนตรีเปียโนอ่อนหวานวังเวง]
[ชายชราไอแห้ง]
[ดนตรีเบาลง]
พออยู่ได้รึเปล่า
ผมได้มีช่วงเวลาดีๆ เพราะท่านเลยครับ
[หัวเราะ]
[ชายชรา] เห็นว่าพกติดตัวไว้ตลอดเลย
ก็เลยได้รับการช่วยสินะ
แก่นแท้ของทุกศาสนาเป็นเพียงภาพลวงตา
ที่ใช้จัดการความกังวลของมนุษย์
ใช้คำลวงกับการเสแสร้ง
มาแต่งแต้มทำให้ความตายดูงดงาม
[หัวเราะ]
ทุกอย่างล้วนปลอมและชวนเชื่อ
แต่ว่า…
ผมคือตัวจริงครับ
[ดนตรีเปียโนอ่อนหวานวังเวง]
ผมสร้างเด็กคนนั้นขึ้นมาจริงๆ
เด็กคนนั้น
อยู่ที่ไหนแล้วล่ะ
หมายความว่ายังไงครับ
ถ้าเด็กผู้หญิงเป็นนิรันดร์มีตัวตนอยู่จริง
ก็พิสูจน์ให้ฉันดูสิ
[ดนตรีหลอนขึ้น]
คราวนี้เป็นโอกาสครั้งสุดท้าย
ที่จะให้นายออกมาพักโทษได้แล้วนะ
ความเชื่อ
คือความมั่นใจในสิ่งที่เราหวังไว้
แม้เราจะมองไม่เห็นสิ่งนั้นก็ตาม
ผู้ที่เชื่อในตัวผม
จะได้รับการไถ่บาป
[อุนจอง] แต่ว่า…
- [เหล็กลั่น กระจกแตก] - [ดนตรีระทึก]
[อุนจอง] เด็กผู้เป็นนิรันดร์ ในความทรงจำเป็นผู้ชายแน่ๆ
[1730] ไม่เป็นไร
ฉันตายไม่ได้น่ะ
[อุนจองบรรยาย] มีแค่ทางเดียวที่จะพิสูจน์มันได้
[กรี๊ด]
[เฮือก]
[คราง]
[ดนตรีหยุด]
อีหมวยนั่นหายไปไหนล่ะ มีแค่ฉันที่เห็นเหรอ
[ชาย 1 พูดภาษาจีน] หายไปไหนแล้ว เร็วชะมัดเลย
[ชาย 2] เฮ้อ ซี้แล้ว
[เหวอ] โอ้
[ดนตรีตึงเครียดลึกลับ]
[ดนตรีจบ]
[คยองฮุน] แช…
[สะดุ้งเฮือก]
[ดนตรีพิศวงสุนทรี]
(ตอนที่ 3 อันธพาลกับโชคร้ายมักมาคู่กันเสมอ)
[ชาย] 3972 ไอ้หมอนั่นแหละ
จริงเหรอ 3972 แน่เหรอ
รู้จักเขาเหรอ
เขาเป็นเด็กที่พี่พัลโฮเกลียดไง จำไม่ได้เหรอ
ตอนที่ความสามารถของเขาโผล่มา
คุณพ่อก็เทความสนใจไปให้เขาหมดเลย
เงียบๆ ไปเลยน่า
[คาแร็คเตอร์วิดีโอเกมสู้กัน]
แต่ถ้าบอกว่าบังเอิญก็หลอนอยู่นะ
ทำไมกลับมาที่เมืองแฮซอง ไม่ได้ถามเหรอ
[นักสู้ในเกมหัวเราะ]
[ถอนหายใจหงุดหงิด]
เขากำลังกำจัดพวกกลายพันธุ์ทิ้ง
เขาต้องหาอะไรอยู่แน่ๆ
คิดว่ายังไง
หรือว่าคุณพ่อจะ…
[หญิง 1] เอ๋ ไม่มั้ง
คุณพ่อจะเรียกเด็กคนอื่นมา โดยที่ไม่บอกให้เรารู้เหรอ
เขาเรียกมารึเปล่า
พี่ไม่ได้ยินอะไรบ้างเลยเหรอ
ฉันจะลองสืบเรื่องนี้ดู
ทั้งคู่ปิดปากเงียบเอาไว้ละ
[ชายมีอายุ] พูดเรื่องอะไร
พวกกลายพันธุ์โผล่มาอีกแล้วค่ะคุณพ่อ
งั้นก็ไปเก็บมันมาสิ มัวทำอะไรอยู่ล่ะ
[ดนตรีหม่นหมอง]
ครับคุณพ่อ
อ๊า มีอะไรแน่นะ
[นกร้องเบาๆ]
- [นกร้อง] - [เฮือก]
[โรบิน] ฟื้นแล้วเหรอ
เธอสลบ เหมือนกับได้นอนเต็มอิ่มเลยนะเนี่ย
- อะไร - [ดนตรีทะเล้น]
นั่นน่ะ
ทำไมเป็นงั้น
ฉันแค่โยนไปเบาๆ เองนะ
แต่ว่าทำไมกระป๋องทะลุกำแพงได้ [ขำเขินๆ]
ทำไมฉันมาอยู่นี่
คุณลุงทิ้งไว้แล้วก็ไปเลยน่ะ บอกว่าเธอสลบในเรือนกระจกร้าง
[เฮือก ลุกลี้ลุกลน]
โรบิน รู้อะไรมั้ย
อืม
ไม่ใช่ประสบการณ์ใกล้ตาย
ไม่ใช่ไทม์สลิปข้ามเวลา
เฮ้ย ก็ต้องไม่ใช่อยู่แล้วละ จะเป็นไปได้ยังไง
เคลื่อนย้ายได้ในชั่วพริบตา
[ดนตรีระทึก]
เฮ้อ ยังไงวันนี้ผมก็ส่งของ เสร็จหมดแล้ว หายโกรธเค้าเหอะนะ
ไปส่งพวงหรีดแสดงความยินดี ตอนวันเกิดครบรอบ 70 ปีจบแล้ว
จะไปมีประโยชน์อะไร
สู้ต่อไปเพื่อ 80 ปี
ถึงฉันจะทนอยู่ เพราะไม่อยากเลี้ยงชองโดยที่ไม่มีพ่อ
แต่ก็มีขีดจำกัดนะ
[ถอนหายใจ] วันนี้ผมก็ว่า จะตั้งใจทำงานตั้งแต่เช้าน่ะนะ
- แต่อยู่ๆ วันนี้ พ่อเพื่อนก็มาจากไปนี่แหละ - [กาวหนึบ]
- [ดนตรีหวาดหวั่น] - [มีฮี] ใครๆ เขาก็รู้
ว่าคุณน่ะไม่มีเพื่อนสักคน [แค่นขำ]
แล้วพ่อของเพื่อนที่ไม่มีด้วยซ้ำจะตายกันทุกวัน
แบบนี้ได้ยังไงกันเนี่ย!
ครอบครัวแต่งงานใหม่กันเยอะน่ะสิ
หลายๆ บ้านเขาก็มีคุณพ่อกันสองคน
ไม่ไปเหรอ
ไปก่อนเลย
เดี๋ยวผมเช็ดกระถางนี่เสร็จแล้วไป
[กระดิ่งประตู]
[ดนตรีปริศนาหวาดหวั่น]
โอย โธ่เว้ย นึกจะติดก็ติด
[ฮึดฮัด] ไม่เอาน่า
ให้ตายสิวะ! โอย
[ร้องเค้นแรง] เอาจริงดิ!
- [กระดิ่ง] - อ๋อ ผมเช็ดยังไม่เสร็จน่ะ ลืมอะไรเหรอ
[ดนตรีระทึกยิ่งใหญ่]
[อุนจอง] เหมือนจะมีพวกกลายพันธุ์ครับ
ผมต้องรู้ให้ได้ว่าเกิดอะไรขึ้น
ติดต่อมานะครับ
[ดนตรีระทึกบรรเลงต่อเนื่อง]
[สัญญาณเครื่องฝาก]
(ลบ)
[คยองฮุน] อะไรอี๊ก
คุณลุง ตอนนี้มีอะไรแปลกๆ มั้ย
จู่ๆ พูดเรื่องอะไร
เห็นรูที่โรบินทำกระป๋องทะลุกำแพงรึยัง
อยู่ๆ ฉันก็หายตัวได้ หืม
ฉันเคลื่อนที่ไปที่นั่นที่นี่ชึ้บๆ ได้ในชั่วพริบตาเลยนะ
บุกเข้ามาในร้านคนอื่น แล้วพูดเรื่องไร้สาระเนี่ยนะ
ฉันดูเหมือนคนว่างงาน เหมือนพวกเธอรึไง ไปเลย
ฉันต้องเช็ดกระถางให้เสร็จ
เมื่อกี้ฉันน่ะ หืม เกือบจะโดนยิงกลางทะเลแล้วนะ
นี่ไง รอยกระสุน
แล้วลุงเป็นไรมั้ย หา ไม่มีอะไรแปลกๆ บ้างเลยเหรอ
ฮึ่ย ฉันเนี่ยปกติสุดๆ มากไปกว่านี้ไม่ได้แล้ว
เพราะงั้นขอร้องละ อย่าเอาฉันไปเหมารวมกับพวกเธอ
เพราะค่าพื้นฐานของเราน่ะ มันต่างกัน รู้ไว้ซะด้วย
- [ดนตรีปริศนา] - [อึกอัก]
อะไร
[คยองฮุนเฮือก]
หือ ติดงั้นเหรอ
[หายใจสั่น]
คุณติดแน่นสุดๆ ไปเลยนี่
นี่เธอ! [เหวอ]
[คยองฮุนครวญครางสั่น]
นี่คุณลุงกลายเป็นแผ่นกาวเหนียวแล้วเหรอ
ก็บอกว่าไม่ใช่ไง!
[ร้องตกใจสั่น]
พวกเรานี่พังกันเป็นเซ็ตจริงๆ เลยอ่ะ
มีใครเอายาฆ่าแมลงมาฉีดแถวนี้รึเปล่า
หรือว่าเล่นของใส่เรารึเปล่า
ปกติคนอื่นเขาจะเรียก
มันว่าพลังพิเศษ
ไม่ใช่!
มันเรียกว่าเป็นคำสาปมากกว่า
ไอ้ฟี… ฟีนอล ใช่! ฟีนอล
ถูกสาปจากการปฏิวัติอุตสาหกรรมศตวรรษที่ 20
มันไม่ใช่พลังพิเศษ!
ไม่ใช่! พลังพิเศษ
ไม่งั้นมันอธิบายไม่ได้หรอก
[คยองฮุน] อยากจะบ้า
ว่าแล้ว
ว่าลางไม่ดีตั้งแต่ตอนที่เห็น นกพิราบมันกะพริบตาไปด้านข้างได้แล้ว
[โวยวาย] อย่าทำงั้น!
พวกเธอห้ามปล่อยข่าวลือออกไปเด็ดขาด
ยังไงก็ต้องเก็บเป็นความลับสุดชีวิต
ทำไมอ่ะ
เราจะถูกจับไปที่ไหน แล้วโดนเอาไปทดลองอย่างงั้นเหรอ
[ตะคอก] แบบนั้นมันยังดีกว่า!
ตอนนี้ก็ถูกมองว่าเป็นจอมเหวี่ยง หลังจากไปเกี่ยวข้องกับพวกเธอ!
ถ้ามีข่าวลือว่าไปติดหนึบ แบบแปลกๆ อีก ฉันจะดูเป็นยังไง
- ชองลูกสาวฉัน - [ดนตรีบีบคั้น]
กับคุณมุนมีฮี…
[สะอื้น] ยังไงฉันก็เป็นพ่อของชองนะ
ฉันเป็นหัวหน้าครอบครัวนะ!
[สะอื้น] ฉันจะปกป้องครอบครัวฉัน
เข้าใจมั้ย
[แชนี] แล้วที่นี่มีใคร
คัดค้านการที่ลุงจะปกป้องครอบครัวตัวเองรึไงล่ะ
ก็พวกเธอไง!
ฉันจะปกป้องครอบครัวฉัน
พวกเธอต้องปิดปากให้สนิท รูดซิปเก็บเป็นความลับด้วยล่ะ!
เห็นอะไรงั้นเหรอคะ
อะไร! เห็นอะไรอีกล่ะ
ก็คุณลุงกลัวอยู่นี่นา
ทำไม อะไร หืม กลัวอะไรเหรอ เห็นอะไรมา
[หายใจสั่น แค่นขำ]
[แชนี] พูดออกมาสิ!
[อึกอัก] นี่ คือว่า…
ไม่งั้นฉันจะบอกทุกคนแถวนี้ให้หมดเลย
ลุงจอมเหวี่ยงซนคยองฮุน กลายเป็นมนุษย์กาวเหนียวไปแล้ว
ปล่อยนะ!
เธอเกือบตายแล้วรู้มั้ย!
[ดนตรีพิศวงเศร้าๆ]
ไอ้โจ๊กกวนโอ๊ยเขาเกือบจะฆ่าเธอแล้ว!
[ฟ้าร้องคำราม]
[ฟ้าร้อง]
โห อยู่ๆ เมฆดำมืดก็กรูเข้ามาเหรอเนี่ย
[หัวเราะร่วน]
ถ้าอยู่ในหนัง เวลาแบบนี้ มักจะมีเรื่องเลวร้ายเกิดขึ้นใช่มั้ยล่ะ
[หัวเราะ]
- [ฟ้าร้อง] - อุ้ย
กดรับบัตรคิวแล้วก็รอตามลำ…
มีเรื่องอะไรเหรอครับ
[ถอนหายใจ] พูดได้จริงๆ เหรอ
ว่าฉันมาที่นี่ทำไม
พูดได้เลยครับ
เมื่อวานที่เรือนกระจกร้าง
ที่คุณทำกับฉันน่ะ
[ฟ้าร้องครืนครั่น]
ฉันว่าจะเรียกตำรวจ
แต่ว่าอยากจะฟังคุณอธิบายก่อนน่ะ
ผมไม่รู้ว่าคุณพูดเรื่องอะไรนะครับ
ให้เล่าอีกทีจะได้เข้าใจมั้ย
เมื่อวานที่ปล่อยไอ้นั่นใส่ฉันน่ะ
พิ…
[ดนตรีลุ้นระทึก]
เศษ…
[รีบขัด] ขอโทษครับ แต่นี่ไม่ใช่เรื่องที่จะช่วยที่นี่ได้ครับ
[กริ่งคิว]
คนต่อไป!
[ดนตรีพิศวงชวนสอดรู้]
- [กริ่งคิว] - คนต่อไป
[กริ่งคิวดังต่อเนื่อง]
[กดกริ่งคิวรัวๆ]
[หยุดกด]
[ดนตรีมาร์ชทหารฮึกเหิม]
[กริ่งคิวดังรัวๆ]
เราน่าจะต้องช่วยเขาหน่อยรึเปล่าคะ
จอมห่วยแตกนั่นหนักเกินไปสำหรับมือใหม่
เลี้ยงแบบแข็งแกร่ง
ถ้าผ่านวิกฤตนี้ไปได้ คุณอุนจองก็จะกลายเป็นนักแก้ปัญหานะ
- [กริ่งคิวดังรัว] - [หายใจสั่น]
คุณยางครับ
ต้องวางฉากกั้นในหอประชุมใช่มั้ย ไปเลยมั้ยครับ
ยังก่อนนะ เราจะทำตอนบ่าย
แล้วเก็บขี้หมาที่สวนสาธารณะล่ะครับ
[คุณยาง] อ๋อ อันนั้นคุณอีซังมินกับทีมเอจะทำ
เขารณรงค์ทำความสะอาดถนนข้างหน้าด้วย
นั่นมันศุกร์นี้ต่างหาก บอกให้เริ่มจัดทีมก่อนไง
พื้นที่ตรงนั้นกว้างมาก ไม่ใช่งานที่จะทำได้คนเดียว
[แชนี] โทษนะคะ!
เจ้าหน้าที่ร้องเรียนหายไปไหนแล้ว หืม
[เฮือก] ที่แฮดึลรีค่ะคุณยาง มีคนแจ้งเหตุกลิ่นเหม็นค่ะ
[คุณยาง] อ่า เรื่องนั้น วันนี้ไม่มีรถสนับสนุน
ที่นั่นไกลมาก รถประจำทางก็ไม่ค่อยผ่าน
ไม่เป็นไรครับ ผมไปเองครับ
- [แชนี] ร้านไม่เปิดงั้นเหรอ หืม - [กริ่งรัว]
บริการลูกค้าประสาอะไร!
ดะ-ดะ-ดะ-ได้
ต้องหาสาเหตุกลิ่นเหม็นก่อน ถึงจะวางแผนได้ ไปๆๆ รีบไป
- ไปๆ ไปหาเลย รีบไป - ครับ
(กำลังทำงานนอกสถานที่)
[ดนตรีหยุด]
นี่ แชนีจะโอเคใช่ป่ะ
คนในศาลาว่าการเยอะจะตาย เธอคงไม่ทำอะไรในที่คนเยอะๆ หรอก
โอ๊ะ
- [ดนตรีระทึก] - [แชนี] คุณลุงคะ รีบสตาร์ตรถเร็วเข้า!
- [คยองฮุน] เฮ้ย ไม่ นี่ อ้าว - [โรบิน] นี่แชนี โอเคใช่มั้ย
ไม่โดนโจมตีใช่มั้ย ดูดีๆ นิ้วมือนิ้วเท้ายังอยู่ครบรึเปล่า
ถ้าเป็นห่วงกันขนาดนั้น ทำไมส่งฉันไปคนเดียวเล่า!
[คยองฮุน] ก็ห้ามแล้วนี่ เธอไม่ยอมฟังฉันเองน่ะ
คนที่ศาลาว่าการว่าไง ทำไมเขาถึงปล่อยพลังใส่เธอล่ะ หา
เป็นพลังพิเศษจริงมั้ย หรือว่าเป็นโรคอะไรรึเปล่า
[คยองฮุน] ไหนๆ ก็ถามแล้ว อยากรู้ว่าต้องรับผิดชอบเองมั้ย
หรือว่าทางรัฐบาลมีมาตรการ หรือค่าชดเชยอะไรให้เราบ้างรึเปล่า
ถึงให้รีบตามเขาไปไง จะได้ถามให้
เข้าใจแล้ว
[แชนี] ไป ตามไปเร็วๆ ตามไปๆ เร็วสิๆ
เหยียบเลย เหยียบ เหยียบเลย เหยียบเลย!
[ชาย] ครอบครัวอยู่ที่เมืองนอกกันหมด เลยโทรหาคุณผู้หญิงแทนน่ะครับ
พบจดหมายลาตายในที่เกิดเหตุ
มันเขียนจ่าหน้าถึงคุณผู้หญิงครับ
จดหมายลาตาย
นี่ผอ.ชเวฆ่าตัวตายอย่างงั้นเหรอ
ดูหน่อยมั้ยครับ
(ถึงคิมจอนบก)
[ชเว] ดร.ฮาวอนโดไม่มีความผิด
เขาเป็นนักวิชาการที่น่ายกย่อง
พวกคุณต่างหากที่เป็นฝ่ายทำผิด
ไปขอโทษดร.ฮาวอนโดเถอะครับ
[ดนตรีหลอนหน่วงอารมณ์]
ผอ.ชเว
ผมจะถามเป็นครั้งสุดท้าย
เด็กผู้เป็นนิรันดร์อยู่ที่ไหน
[ก้อง] ตอบมาสิคะ
[ชเวอึกอัก]
[ดนตรีชั่วร้าย]
ร้านอิ่มเอมใจ
มาดามคิง
[ดนตรีเปียโนนุ่มนวลเศร้าสร้อย]
[เด็กร้องเพลง "Der Mond ist aufgegangen"]
- [เด็กๆ ไอ] - [เด็กชาย] ไปเร็ว เร็วเข้า!
[ไซเรน]
[ผู้สื่อข่าว 1] เมื่อเช้ามืดวันนี้เกิดเหตุระเบิดขึ้น ที่สถานรับเลี้ยงเด็กแห่งนึงในเมืองแฮซอง
หลังได้รับการแจ้งเหตุ เจ้าหน้าที่ดับเพลิงเข้าไปควบคุมเพลิงทันที
แต่ไฟไหม้รุนแรงเลยควบคุมได้ยาก
ระหว่างที่เจ้าหน้าที่ดับเพลิงและตำรวจตรวจค้น ภายในสถานรับเลี้ยงเด็กที่ได้รับความเสียหาย…
มีเด็กจำนวนมากถูกพบในห้องทดลอง
ได้รับการรักษาภายใต้ความช่วยเหลือ จากหน่วยงานที่เกี่ยวข้อง
[ผู้สื่อข่าว 2] ผู้รับผิดชอบห้องทดลอง ผู้เชี่ยวชาญด้านการฟื้นฟูเซลล์ ดร.ฮาวอนโด
ถูกสันนิษฐานว่าทำการทดลองผิดกฎหมาย กับเด็กในสถานรับเลี้ยงเด็กมาโดยตลอด
ตำรวจยืนยันว่าจะสอบสวนพวกนักวิจัย ที่มีส่วนเกี่ยวข้องกับการทดลองดังกล่าว
- [นักข่าว 1] ช่วยให้สัมภาษณ์… - [นักข่าว 2] ดร.ฮาวอนโดพูดอะไรหน่อย
[จนท.] หลบไปหน่อย!
- [เฮือก] - [เคาะดัง]
(พระคัมภีร์ไบเบิล)
[เคาะประตูเสียงดัง]
[พ่นหายใจ]
[เคาะประตู]
อ่า สวัสดีครับ
มีเรื่องอะไรเหรอคะ
เอ่อ มีคนแจ้งความว่ามีคนหายครับ
[ถอนหายใจ]
อืม
[หญิง] ต่อให้เป็นครอบครัวแต่นับถือต่างกัน
ก็เข้าใจผิดกันอยู่บ่อยๆ ค่ะ
[แค่นขำ] แต่กักขังเด็กที่หนีออกจากบ้าน
เป็นเรื่องไร้สาระมากเลยค่ะ
[เพลงออร์แกนบรรเลงนุ่มนวล]
[หญิง] ทุกคนที่มาอยู่ที่นี่ ตัดสินใจมาด้วยความสมัครใจกันทั้งนั้น
แต่เมื่อมีคนแจ้งเข้ามา เราก็ต้องตรวจสอบตามขั้นตอน
หวังว่าจะเข้าใจนะครับ
ค่อยๆ ดูได้เลยค่ะ
[ตำรวจหัวเราะเบาๆ]
[คนพูดคุยกันเบาๆ]
- ว้าว ที่นี่ใหญ่ไม่ใช่เล่นนะครับ - [ผู้หญิงหัวเราะเบาๆ]
- ยังไงก็ขอบคุณที่ให้ความร่วมมือนะครับ - ไม่เป็นไรค่ะ
ที่นี่มีชั้นใต้ดินด้วยเหรอครับ
ลงไปดูมั้ยคะ
[ดนตรีอึดอัด]
[ชายร้องไห้]
นั่นอะไรน่ะ
คิมบงพัล
- ฉันยังไม่ได้คืนเงิน 5,000 วอนเลยนะ - [ออดประตู]
ตำรวจล่ะ
ตำรวจ!
คุณตำรวจครับ!
ตรงนี้ๆ ช่วยผมออกไปด้วยครับ!
ที่นี่เตรียมไว้ให้ผู้ศรัทธาได้มาพักผ่อนกันน่ะค่ะ
[ดนตรีชวนเคลิ้มราวสวรรค์]
ว้าว นี่อะไรน่ะ นี่มัน…
ว้าว [หัวเราะ]
ว้าว ติดตั้งอันนี้คงต้องใช้เงินเยอะเลยนะครับ
[หัวเราะ]
[ดนตรีเบาลง]
พวกปลาเขตร้อนก็ดูแพงมากเลยนะครับ
เคยเห็นในสารานุกรมตอนเด็กๆ
หา
อ๋อ ครับ [ขำเกร็งๆ]
[ดนตรีชวนขนลุก]
[ลุง] ครับ ทางนี้ครับ ทางนี้ๆ!
ช่วยเอาผมออกไปจากที่นี่ที!
นี่ คุณตำรวจครับ!
เฮ้ย! ทางนี้!
นี่! นี่ๆ
นี่! ช่วยเอาผมออกไปที!
[ครวญคราง] ทะ-ทะ-ทางนี้ [หัวเราะดีใจ]
ตรงนี้ๆ
บอกว่าตรงนี้!
มองไปที่ไหน บอกว่าตรงนี้ไง
ตรงนี้ ใช่ๆๆ พาออกไปหน่อย ตรงนี้
[ดนตรีพิศวงหลอนๆ]
ตรงนี้ๆ
พาออก… พาออกไปหน่อย!
บอกให้พาออกไปหน่อย! พาออกไปหน่อย!
อยากจะดูอะไรอีกหรือเปล่าคะ
[ลุง] นี่!
โอ๊ะ ไม่ครับ แค่นี้ก็น่าจะพอแล้วครับ
[หัวเราะ] ไปกันเถอะไป
ครับ
ค่ะ โอเคค่ะ
อย่าไปนะ! อย่าไปนะ! อย่าเพิ่งไปสิ!
ช่วยผมด้วยครับ!
นี่! นี่ ไอ้เวร!
ช่วยด้วยครับ!
[กรอบแกรบ]
[ลอกบางอย่าง]
[แชนี] รถไปแฮดึลรีคันต่อไปนี่สองชั่วโมงใช่มั้ย
ใช่แล้วละ วันนี้ฝนจะตกด้วย
โธ่เอ๊ย กระหน่ำลงมาแน่เลย
ตอนนี้คำถามฉันก็กระหน่ำออกมาแล้ว
เรื่องพิษสารฟีนอล เป็นเรื่องที่ต้องรับผิดชอบกันเองมั้ย
หรือว่ารัฐบาลจะมีมาตรการ หรือค่าชดเชยอะไรให้เรารึเปล่า
[แชนี] พวกเรามีเวลาอีกเหลือเฟือ หืม
- มาเล่นต่อคำกันมั้ย - [โรบิน] ดีเลย
- [คยองฮุน] ได้ - ว่ามาเลย
เอ่อ… พะ
พระเจ้าช่วยกล้วยทอด
ลัง
รังสรรค์ความสามารถ
[โรบิน] พิเศษ
[ดนตรีพิศวงแกมทะเล้น]
พิเศษสมกับที่คาด!
[ทั้งสามหัวเราะชอบใจ]
[คยองฮุน] ฉันด้วย นี่ ระวังมีด
ฉันก็คิดออกแล้ว คังโรบินว่ามาเลย
พะ
พะวักพะวนใช่มั้ย
[โรบิน] ลัง
หลังจากถูกจับได้ว่าเป็นผู้มีความสามารถ
[โรบิน] พิเศษ
[พร้อมกัน] พิเศษสมกับที่คาด! [หัวเราะชอบใจ]
[คยองฮุน] อย่าแกว่งมีดไปมาดิ
- [อุนจองถอนหายใจ] - [สามคนขำ]
[คยองฮุน] นี่ บอกให้ระวังมีด เดี๋ยวก็โดนคนหรอก
[แชนี] ไฮไฟว์!
ทำไม จะปล่อยพลังใส่ฉันอีกรึไง
อย่าไปยั่วเขามาก เดี๋ยวก็โดนปล่อยพลังจนเป็นลมหรอก
เออ ก็ลองทำดูสิ ฮะ ถึงทำก็ไม่ถอยกันง่ายๆ หรอก
ครับ
ผมจะถอยเองครับ
- คุณอึนแชนี นี่คุณ - [ดนตรีระทึกสนุกสนาน]
กระเป๋า คุณอึนแชนี
คุณอึนแชนี กระเป๋า อ๊ะ
อะไร คุณคังโรบิน
ทำอะไรเนี่ย
[อุนจองร้องเหวอ]
(คริสตจักรไถ่บาปชีวิตนิรันดร์)
[ถอนหายใจดัง] โล่งอกไปที ที่จบลงแบบไม่มีอะไร
ถ้าพลาดไปยุ่งกับลัทธิศาสนา คงได้ปวดหัวแน่เลย
แต่ว่านายพกอะไรไปด้วยตั้งแต่เมื่อวานแล้ว
อ๋อ ไม่ได้ติดตัว แต่เหงื่อไหลเยอะตั้งแต่ไม่กี่วันก่อน
โอ๊ย นี่มันเหงื่ออะไรเนี่ย ไปติดอะไรแปลกๆ มาจากไหนวะ
- ไม่ใช่ เป็นเหงื่อจริงๆ ครับ - โอ้โห ให้ตายสิ อื้อหือ
- กินอะไรแปลกๆ รึเปล่านะ โธ่เอ๊ย - โอย รีบไปเถอะไป
[ดนตรีชวนขนลุก]
[ทุกคนแย่งกันคุย]
[แชนี] หัวใจฉันถึงแข็งแรงขึ้น งั้นก็จะใช้ชีวิตสุขภาพดี…
[คยองฮุน] ผู้ใช้เวทมนตร์นักมายากล…
- [โรบิน] ก็ได้อ่ะนะ… - [แย่งกันพูดต่อ]
- [คยองฮุน] ถ้าไม่สร้างอะไรขึ้นมา… - [อุนจอง] โทษนะครับๆ
ผมไม่เข้าใจเลยว่าพูดเรื่องอะไรกันอยู่
ถ้าพูดพร้อมกันหมดแบบนี้ แล้วเมื่อไหร่จะเข้าใจที่พูดล่ะครับ
เราสามคนมีพลังพิเศษขึ้นมา ก็บอกไปตั้งแต่เมื่อกี้แล้วไง!
คุณลุงกาวติดหนึบ หมอนี่ทำกำแพงเป็นรู
ฉันไปกลับได้ในชั่วพริบตา
ก็ไม่เข้าใจอยู่ดีว่าพูดเรื่องอะไร
นี่คุณ คิดว่าผมไม่เห็นอะไรจริงๆ งั้นเหรอ
เหอ ทำแบบนี้แล้วก็… หา
คุณโจ๊กกวนโอ๊ยเป็นพลังฝ่ามือ
ดูเหมือนจะควบคุมพลังที่ใช้ได้ด้วย เพราะงั้นอย่างน้อย
ก็แบบ ช่วยสอนพวกเรา ให้รู้วิธีควบคุมพลังของตัวเองหน่อยได้มั้ยล่ะ
ใช่ คุณพี่ครับ ช่วยสอนหน่อยครับ เราจะไม่เป็นไรใช่มั้ยครับ หืม
ผมกลัวมากเลยครับ
[แชนี] นี่คุณ
โอ๊ย
นึกว่าจะใช้ตอนฉุกเฉินได้ แต่กลับไม่เห็น
เป็นคนอืดอาดกว่าที่เห็นนะ ช้าจริง
แค่อยากทำร้ายกันเฉยๆ นี่นา
เข้าใจแล้ว โอเค
ไม่ต้องถึงกับโชว์เป็นตัวอย่างก็ได้
เพราะฉะนั้นช่วยบอกทีว่ามันคืออะไรกันแน่
งั้นฉันจะลืมก็ได้ว่าคุณเคยปล่อยพลังใส่ฉัน
ถ้าบอกมาอย่างละเอียด จะยกให้เป็นอาจารย์ฉันเลย
ไม่รู้ว่าเห็นอะไร และเข้าใจผิดยังไงหรอกนะ แต่ว่า
ดูเหมือนว่าผมจะช่วยจัดการ เรื่องร้องเรียนนี้ให้ไม่ได้ ขอโทษด้วยนะครับ
[ถอนหายใจปวดใจ]
สรุปคือให้เราจัดการกันเอาเอง ใช่มั้ย
ครับ
[ล้อยางครูดถนน]
- [แชนี] ไป ไป๊ - [คยองฮุน] ลงไป
[อุนจอง] ถ้าลักพาตัวก็รับผิดชอบหน่อย ผลักแบบนี้มัน…
นี่ ที่นี่ที่ไหนน่ะ
[ฮึดฮัดตีกัน]
อย่างน้อยก็บอกว่าที่ไหนก่อนผลักกันสิ
ตายแล้ว ทำไงดี ดูเหมือนว่าจะช่วยจัดการตอบคำถามนั้นให้ไม่ได้
เอ้า คังโรบินทำอะไร หมอนี่ดื้อจริงๆ เลย
[ฮึดฮัดต่อสู้กัน]
[ล้อยางครูดถนน]
[ดนตรีระทึก]
เฮ้ยคยองฮวาน นี่ๆๆ อะไรของนายเนี่ย
นี่ๆๆ ตั้งสติหน่อยสิ
เป็นอะไรเนี่ย นี่ คยองฮวาน! เป็นอะไรเนี่ย
คยองฮวาน คยองฮวาน!
[ร้องเสียงหลง]
- [โครม] - [ทุกคนเหวอ]
[กระจกแตก]
- [คยองฮุน] นี่ มีควันนะ ระวังกระจกด้วย - [แชนี] นี่มันใกล้จะระเบิดแล้วไม่ใช่เหรอ
- [โรบิน] เอ้า หนึ่ง สอง สาม - [แชนี] เร็วเข้าสิ เร็วๆ
[ทุกคนฮึบออกแรง]
[คยองฮุน] เอ้า ช่วยพยุงเขาก่อนเร็ว
[ทั้งสามคนครางตกใจ ฮึดฮัด]
- [คยองฮุน] นี่คุณ - [แชนี] ยังมีสติหรือไม่มีแล้ว
ไม่มี เร็วๆๆ ไป เออ
[โรบิน] โอ๊ย โอ๊ยหนักมากเลย
[แชนีร้องตกใจ]
นี่คุณ! คุณคะ มือ เอ้า ไม่ถึงๆ
[ร้องตื่นตูม] โรบิน คังโรบินเร็วเข้า!
[แชนีกับโรบินฮึดฮัด]
[คราง] น่ากลัวๆๆ
คุณคะ
ตั้งสติหน่อยสิ
ตายแล้วเหรอ เป็นงั้นไม่ได้นะ
[แชนีร้องเฮือก]
[ดนตรีพิศวงหลอนๆ]
ทำไมร่างกายเขาเป็นแบบนี้
กระดูกหักเหรอ
[โรบิน] นี่มัน เหงื่อ โอ้ย เหงื่อเยอะมากเลย [ครวญคราง]
- ระวังๆๆ - ต้องรีบช่วยเขาแล้ว
- [โรบินออกแรง] - เร็วๆ เร็วๆๆ
[กรี๊ด]
เออๆ ข้างล่างๆ [กรี๊ด]
- ไฟๆ - [คยองฮุน] ไฟไหม้
ไฟ ถอยหลังไป มันอันตราย
[สามคนวี้ดว้าย]
เจ้าพวกนี้มันไม่เคยฟังที่ฉันพูดเลย
[แชนี] ดันเลย
เฮ้ย ทำอะไรอยู่ล่ะ
จะมองดูอยู่เฉยๆ หรือยังไงเล่า
[ฮึดฮัด]
[ฮึบ]
[ฮึดฮัด]
จะไม่ช่วยกันจริงๆ เหรอ หา!
เก็บพลังพิเศษไว้ จะประหยัดทำเพื่อเหรอ เอาไว้ซื้อบ้านรึยังไง
เป็นผู้มีพลังพิเศษจริงรึเปล่าเนี่ย
[คยองฮุน] นี่ๆ พอแล้ว ออกมาเลย มันจะระเบิดแล้วนะ!
เดี๋ยวพวกกู้ภัยก็มาแล้ว จะทำไปทำไม ฮะ
พวกชีวิตไม่เอาไหน มันมักจะเรียกร้องความสนใจด้วยวิธีแบบนั้นแหละ
โอ๊ย ให้ตาย ไม่อยากจะเห็นหน้าเขาเลยจริงๆ
อย่างน้อยก็ไปเอาน้ำมาช่วยดับไฟหน่อยก็ยังดี!
[ดนตรีระทึกบรรเลงต่อเนื่อง]
จะไปหาน้ำมาจากไหนล่ะ
นี่ ฉันไม่ได้กลัวเธอหรอกนะ แต่ฉันกำลังทำเพื่อประโยชน์ส่วนรวม
โธ่เอ๊ย ต้องไปหาดู ทำไงดีล่ะเนี่ย
[แชนีกับโรบินร้องออกแรง]
ไม่ขยับเลยแฮะ
[ถอนหายใจ]
[แชนีฮึบ]
[ดนตรียิ่งใหญ่]
เฮ้ย แชนี แรงฉันกลับมาแล้ว โอ้
ฉันๆ ฉันๆ…
[ฮึบ] ฉัน…
ฉันเป็นคนมีประโยชน์แล้ว
ฉันมีแรงขึ้นมาแล้ว [สะอื้น]
ฉันมีประโยชน์แล้วแชนี
ว้าว ใช่เลย
คังโรบินเจ๋งมากเลย หือ เออ
[ดนตรีหยุด]
ใช้แรงไปเรื่อยๆ คังโรบินผู้ยอดเยี่ยม
- [หายใจสั่น] อื้ม - [ดนตรีระทึกบรรเลงต่อ]
กินอะไรเข้าไปนะ ถึงได้พูดจาหยาบคาย ได้ทุกคำซะขนาดนั้นน่ะ
[เหวอ]
ไอ้เวรเอ๊ย!
[หายใจสั่น]
[ดนตรีพิศวงน่ากลัว]
[ครางสั่น]
[ฮึบ]
โอ้ ฉันจะช่วยคุณเอง
อ๊ะ แต่ว่านี่อะไร ทำไมลื่นขนาดนี้
ตายแล้ว นี่คุณยังมีชีวิตอยู่มั้ย
ต้องมีชีวิตอยู่นะ
คุณจะตายไม่ได้นะ
ถึงจะยังไม่ได้สติก็เถอะ โอ้โห
บาดเจ็บหนักเลยนะ ตายแล้ว ทำไงดี
[โรบินเค้นแรง]
[หอบ]
[ดนตรีเบาลง]
เฮ้อ ทำดีมากคังโรบิน [หายใจแรง]
เฮ้อ ฉันนี่จ๊าบมาก
[คยองฮุน] ปลาคาร์ป! ทุกคน
ปลาคาร์ป! ทำไมแขนหมอนั่นถึงยาวขนาดนี้
- เฮ้ย รีบๆ ดับไฟเร็ว ไฟไหม้ - [คยองฮุนร้องเสียงหลง]
[ฮึบ]
นี่ ปลาคาร์ป
ปลาคาร์ปตัวเท่าฉัน
มันมองฉันแล้วก็ทำตาวิงค์ให้ด้วย [ครางสยอง]
คุณลุงครับ เมื่อกี้ผมยกรถคันนี้ขึ้นมาแหละ
เดี๋ยวตบหัวพุ่ง บอกว่าฉันเห็นปลาคาร์ปตัวเท่าฉันจริงๆ
แถมยังมีขนตาติดอยู่ที่เปลือกตาอีกด้วย
ทำไมมีแค่ตาของคุณลุงที่มองเห็นอยู่เรื่อยล่ะ
เป็นเรื่องแปลกจริงๆ เลย
จะบอกว่าฉันโกหกอย่างงั้นเหรอ
- ฉันเป็นคนที่ไม่เคยโกหกมาก่อนในชีวิตเลยนะ - [กาวหนึบ]
กล้าดียัง…
อะไรกันเนี่ย
[ดนตรีตึงเครียด]
จริงดิ
[เฮือกตกใจ]
[ดนตรีระทึกขึ้น]
เอาจริงดิ
คุณลุงครับ ทำอะไร ปล่อยสิครับคุณลุง ปล่อย
นี่ ฉันก็อยากจะปล่อยมือเหมือนกันแหละ
อะไร ตัวติดงั้นเหรอ
ไม่นะ ตอนนี้เหรอ
[ทั้งคู่ร้องหวาดกลัว]
[คยองฮุน] ปล่อยๆ โธ่เอ๊ย
- ปล่อยสิ - ดึงออกเร็ว ดึงออกๆ เร็วๆๆ ดึงออกๆ
โอ๊ย ต้องทำยังไงถึงจะออกล่ะเนี่ย
ไม่นะ ออกสิ ออกสิ
- ไม่ได้ - ออกสิโว้ย
[แชนีร้องตกใจ]
จะมองอยู่เฉยๆ งั้นเหรอ
เดี๋ยวได้โดนย่างกันทั้งคู่แน่เลย
[คยองฮุนกับโรบินครวญครางหวาดผวา]
ปล่อยสิคุณลุง อย่างน้อยก็ทำอะไรหน่อยสิคุณลุง [ร้อง]
อะไรน่ะ ไอ้โจ๊กกวนโอ๊ยทำอะไรน่ะ
ถ้าจะทำก็ทำให้ดีๆ หน่อย
โอ๊ย นี่เป็นผู้ใช้พลังพิเศษจริงรึเปล่าเนี่ย
มัวทำอะไรล่ะ ไฟมันลุกขึ้นเรื่อยๆ แล้ว
เอ้า รีบๆ ช่วยคุณลุงออกมาเร็ว!
[ดนตรีระทึกบรรเลงต่อเนื่อง]
[สองคนร้องเหวอ]
โอ้
[ร้องตะโกน]
[ครางเจ็บปวด]
- [คยองฮุน] แล้วฉันล่ะ แล้วฉันล่ะ! - [ดนตรีเศร้าสุนทรี]
คุณลุงครับ
รีบหลบไปเร็ว!
แล้วคุณลุงล่ะครับ
นี่ ฉันไม่มีทางตายหรอก ไม่ตายหรอกโว้ย
บอกให้รีบหลบไปไงเล่า ไอ้ซื่อบื้อ ไอ้เวรเอ๊ย!
พูดอะไรไม่เคยฟังเลย!
คุณลุง…
อะไร
นี่คุณลุงกำลังจะตายงั้นเหรอ
[ไอสำลัก]
ไม่ได้สิ ทำเรื่องขวางหูขวางตาขนาดนั้นแท้ๆ
บอกว่าไม่ได้
ถ้าคุณลุงจะตาย ต้องตายด้วยมือฉะ…
[ดนตรีหยุด]
คุณลุงครับ!
[คยองฮุน] ไปๆ ออกไป
- [คยองฮุนปล่อยโฮ] - [ดนตรีระทึกติดตลก]
[ฮึดฮัด ลุกลี้ลุกลน]
บอกให้ไป รีบไปแล้วพาคนอื่นมา
ใครก็ได้ที่ไม่ใช่นาย
อะไรล่ะ เร็วสิ บอกให้ไปไง [ร้องไห้โฮ]
เมื่อกี้ยังทำได้อยู่เลย
ฉันก็มีพลังพิเศษด้วยเหมือนกัน!
[ทั้งคู่ร้องเหวอ]
แบบนี้เดี๋ยวก็ได้ตายกันทั้งคู่! [ร้อง]
ทำไมต้องเป็นนาย
ทำไมเป็นนายที่ยืนอยู่หน้าฉันในเวลาแบบนี้
ทำไมถึงเป็นนายที่ไร้ประโยชน์ที่สุด
บอกว่าอย่าพูดอะไรแย่ๆ ยังไงล่ะ!
[เฮือก] อะไรเนี่ย
ทำอีกได้มั้ย
[ดนตรียิ่งใหญ่แนวฮีโร่]
อ๊า ไฟ ไฟ!
[ร้องเหวอ]
[โรบินเค้นแรง]
หง่า
[โรบินร้องคำราม]
[หายใจแรง]
ใช้ไอ้นี่ตัดแขนเขาออกกัน!
[ดนตรีหยุด]
[ครางหอบ]
[แชนี] รอดแล้วแฮะ
โอ้
รอดแล้วนี่
- [ดนตรีผ่อนคลาย] - คังโรบิน นาย…
นี่นาย…
ใช่แล้วครับลุง [หัวเราะเบาๆ]
ผมเป็นคนช่วยชีวิตลุงครับ
นายก็โดนสารฟีนอล
แน่นอน
[ถอนหายใจ]
- [แชนีหัวเราะ] ว้าว - [อุนจองถอนหายใจ]
พวกเราช่วยพวกเขาไว้เหรอ
[หัวเราะกระหยิ่มใจ]
- ว้าว - [อุนจองถอนหายใจ]
พวกเรานี่
เยี่ยมกันมากจริงๆ ว่ามั้ย
[แชนีหัวเราะชอบใจ]
[แชนีหัวเราะ]
ว้าว
ดูไฟไหม้สิ
- [ไซเรน] - [หัวเราะ]
น้ำค่ะ
เรื่องที่ให้ไปสืบเป็นยังไงบ้าง
ที่บ้านพักผอ.ชเวมีกล้องวงจรปิดอยู่
แต่เทปที่อัดไว้หายไปหมดเลยครับ
น่าจะมีใครเอาไปแน่ๆ
เดาไม่ได้เหรอว่าเป็นฝีมือใครน่ะ
[ดนตรีลึกลับ]
ไม่มีรอยนิ้วมือหรือร่องรอยเลย พวกตำรวจเองก็ปวดหัวกับเรื่องนี้
คุณควรจะปิดร้านสักพัก แล้วก็หนีไปซ่อนตัวไม่ใช่เหรอครับ
คนที่เกี่ยวข้องกับเรื่องนี้ตายไปสี่คนแล้วนะ
[ชาย] คิดเงินด้วยครับ
ค่ะ ได้ค่ะ
[ถอนหายใจ]
(ดอกไม้)
ว่าแต่คุณตำรวจคนเมื่อกี้นี่อะไรล่ะ หา
กลายเป็นสัตว์ประหลาดมันดึกนั่น ก็เป็นผู้ใช้พลังพิเศษอย่างงั้นเหรอ
[คยองฮุน] ไม่น่าจะมีแค่พวกเราที่พังแล้วละ
ตั้งแต่นกพิราบ ปลาคาร์ป
ไปจนถึงพวกตำรวจ
มันคือหลักฐานว่าหมู่บ้านเราเสื่อมลงจริงๆ ด้วย
แล้วเราจะทำยังไงกันดี
ทำไมถึงถามผมล่ะครับ
ก็เปิดเผยพลังพิเศษกันและกันแล้ว
เป็นทีมเดียวกันแล้วไม่ใช่เหรอ
- ทีมเหรอ - ทีมงั้นเหรอ
เราช่วยตำรวจตั้งสองคน แถมยังรวมพลังช่วยกันด้วยอ่ะ
[คยองฮุน] เราเสี่ยงชีวิต เพื่อทำเรื่องที่ไม่ได้เงินเลย
เดี๋ยวนะ
นี่คิดว่าเราจะได้เงินรางวัลติดไม้ติดมือกันบ้างมั้ย
- [เฮือก] - โห
เงินรางวัล!
โอ๊ย เจ็บนะ
ก่อนอื่นเราต้องแบ่งเงินนั่นออกเป็นสี่ส่วน คิดว่ายังไงบ้าง
ไม่ครับ ผมจบแค่นี้แหละครับ
พวกคุณสามคนต้องหาทาง จัดการกับเรื่องที่เกิดขึ้นเอง
ผมไม่รู้ว่าต้องการอะไรจากผมกันแน่
ต่อให้รู้ก็ทำให้ไม่ได้หรอกครับ
แล้วก็ไม่อยากจะเกี่ยวข้องด้วย
[แชนี] ทำไมเขาต้องขีดเส้นแบ่ง ชัดเจนอีกแล้วเนี่ย
ไร้น้ำใจ
สงสัยจะไม่ชอบเราจริงๆ
แล้วมีใครที่ชอบเราบ้าง
ถือว่าลดไปได้คนนึง
ถ้างั้นตอนนี้เงินรางวัล
ก็แบ่งกันแค่พวกเราสามคน
[ดนตรีพิศวงกึ่งทะเล้น]
เอางั้นมั้ย
[หัวเราะกระหยิ่มใจ]
[หัวเราะร่วน]
[แชนีขำ]
[สามคนหัวเราะชอบใจ]
[ดนตรีหยุด]
[ดนตรีปริศนาแผ่วเบา]
(แผนผังระบายน้ำเมืองแฮซอง)
(แผนผังระบายน้ำคโยโกอิลดง)
(คโยโกอีดง)
(แฮดึลรี)
(กำแพงปากท่อ)
[ดนตรีปริศนาเร่งจังหวะ]
[อุนจอง] 13 แฮดึลรี
13 แฮดึลรี
13 แฮจอนอึบ
(คริสตจักรไถ่บาปชีวิตนิรันดร์)
[ดนตรีโหม]
- เฮ้ย พวกเขาไม่อยู่ที่นี่ได้ยังไง - พูดเรื่องบ้าอะไรน่ะ
เอ่อ ไม่ได้เข้ามาเลย ไม่อยู่ค่ะ
ที่โรงพยาบาลเราไม่มีตำรวจเข้ามาวันนี้นะคะ
[หญิง] คุณออม
ค่ะ ไปแล้วค่ะ!
บอกว่าไปโรงพยาบาลแฮซองใช่มั้ย
แต่เขาบอกว่าไม่ได้มานี่
[รถเร่งเครื่องยนต์]
[ดนตรีหลอน]
[แชนี] หมายความว่าไง ไม่เคยได้รับแจ้งงั้นเหรอ
- ก็บอกว่าเราเป็นคนแจ้งไง - [ดนตรีพิศวง]
อุบัติเหตุรถชน ฮะ รถพยาบาลมา
พาตำรวจสองคนที่เกิดอุบัติเหตุ บอกว่าไปโรงพยาบาลแฮซองน่ะ
[ชาย] ไม่ได้เข้าใจผิดเหรอครับ
เราไม่เคยมีประวัติการแจ้งความ หรือออกไปที่แฮดึลรีเลยนะครับ
ไม่มีอุบัติเหตุรถชนเกี่ยวกับตำรวจด้วย
เกิดอะไรขึ้นกันแน่
ไม่มีประวัติแจ้งความ
แล้วพวกกู้ชีพที่มาพาตัวตำรวจไปคือใครกันล่ะ
หา แล้วตำรวจที่บาดเจ็บเมื่อกี้
หายไปไหนกันหมดล่ะเนี่ย
อาจจะ
ถูกพวกที่ไม่อยากให้ ภายนอกรู้ความจริงเรื่องนี้พาไปรึเปล่านะ
หมายความว่า ถ้ารู้เรื่องเราก็จะมาจับเราด้วยเหรอ
ไปที่ไหนน่ะ
หรือว่า
เราจะถูกลากไปที่ไหนสักแห่งนึง
แล้วก็โดนจับผ่าอะไรแบบนั้นด้วย
ให้ตายสิ อย่างน้อยก็น่าจะฉีดยาสลบสักหน่อย
น่ากลัวจัง น่ากลัวจังแชนี
(ศาสนสถานในเมืองแฮซอง)
[ถอนหายใจ]
ไม่ใช่เรื่องที่เกี่ยวกับฉัน เป็นเรื่องที่ไม่เกี่ยวกับฉัน
[ดนตรีตึงเครียดวังเวง]
[ฝีเท้าเดินเข้ามาช้าๆ]
[ดนตรีตึงเครียดขึ้น]
[ดนตรีโหม]
ที่นี่ห้ามบุคคลภายนอกเข้ามานะครับ
แบบว่า
พอใช้ชีวิตไปเรื่อยๆ บางทีคนเราก็หลงทางกันบ้าง
บางทีก็ไปในที่ที่ไม่ควรจะไป
และก็หาสิ่งที่ไม่ควรจะหา
ไม่รู้ว่าจะพาไปสู่ความตาย
ใช่มั้ยล่ะ 3972
ที่นี่เหรอ
เดี๋ยวก็ได้มีคนตายเยอะหรอก
ไม่เป็นไรเหรอ
[ดนตรีหยุด]
[คุณยาง] อ้าวๆ คุณอีอุนจอง
มาอยู่ที่นี่เอง เออ บังเอิญเจอพอดีเลย
ช่วยเร่งมือตั้งฉากกั้นในหอประชุมหน่อยได้มั้ย
ฉันต้องจัดเอกสารประชุม พรุ่งนี้เลยไม่ว่างน่ะ
ครับ เข้าใจแล้วครับ
อืม เออ
แล้วคุณอีซังมินหายไปไหนอีกแล้วเนี่ย ฮึ่ม
คุณอีอุนจอง
[ดนตรีกดดัน]
ดูเหมือนว่าจะยุ่ง งั้นเข้าประเด็นเลยแล้วกัน
นายกลับมาที่เมืองแฮซองเพื่ออะไรกัน
ข้าราชการมีเหตุผลที่ไหน
ถ้าได้รับคำสั่งแต่งตั้งก็ต้องมา
คุณพ่อเขาไม่ได้…
เรียกนายมาใช่รึเปล่า
คุณพ่อเหรอ
นายยังเรียกคนที่ทำให้นายเป็นแบบนั้น ว่าคุณพ่ออีกงั้นเหรอ
แน่อยู่แล้ว เพราะท่านทำให้เป็นแบบนี้ไง
อ่อนแอและไร้ประโยชน์
4885 ที่ไม่มีใครต้องการ
ท่านช่วยทำให้เป็นคิมพัลโฮในแบบตอนนี้
คุณพ่อต้องการฉันและก็
ช่วยทำให้แข็งแกร่งขึ้น
เขาสร้างนายให้เป็นสัตว์ประหลาดแล้วก็ใช้นาย
ทั้งตอนนั้น
และตอนนี้
ฉันจะไม่ถามว่านายกับดร.ฮาวอนโด กำลังก่อเรื่องอะไรอีกที่แฮดึลรี
เพราะฉันไม่สนใจอยู่แล้ว และก็ไม่อยากเข้าไปเกี่ยวข้องด้วย
[พ่นหายใจ]
แต่ยังไง ถ้าสร้างพวกกลายพันธุ์ขึ้นมาเรื่อยๆ
จะไม่เป็นปัญหาอย่างงั้นเหรอ
ไม่ต้องห่วงหรอก
เพราะว่าเรากำลังเก็บรวบรวม พวกที่ชำรุดกันอย่างเงียบๆ
เก็บเหรอ
ทำแบบนั้นแล้วโลกจะสวยและสะอาดขึ้นไง
[ดนตรีพาหลอน]
นายกับฉัน
ต่างก็เป็นของเสียกันทั้งนั้น
ไม่รู้เหรอ
ไม่ใช่!
ไม่ใช่พวกเรา
ทำไมถึงเรียกเราว่าวุนเดอร์คินเดอร์ล่ะ
เพราะเป็นปาฏิหาริย์ ไม่ใช่ความล้มเหลว
พวกเราคือเด็กปาฏิหาริย์โว้ย!
[ดนตรีหม่นหมองบีบคั้น]
[หายใจแรง]
กลับไปได้แล้ว
แล้วก็อย่าโผล่มาให้เห็นอีก
ฉันอยากใช้ชีวิตเงียบๆ
[ดนตรีระทึกยิ่งใหญ่]
(พื้นที่ให้คำปรึกษาทางกฎหมายฟรี)
[ถอนหายใจ]
ช่างมัน หยุดคิดได้แล้ว
มันเป็นเรื่องที่ไม่เกี่ยวกับฉัน
[เปิดประตู]
[ถอนหายใจรำคาญ]
[ดนตรีทะเล้นพิศวง]
ฉันเพิ่งกลับมาจากโรงพยาบาลแฮซอง
แต่ว่าพวกตำรวจหายไปแล้ว
เราอุตส่าห์ช่วยเอาไว้ได้ แต่ดันหายไปซะงั้น
ไม่มีประวัติ ไม่มีความทรงจำ
อะไรกันน่ะ
คุณรู้อยู่แล้วใช่มั้ยว่า ตอนนี้เกิดเรื่องอะไรขึ้นน่ะ
คุณขวางการทำงานอยู่ครับ ช่วยออกไปได้มั้ย
เราก็อาจจะโดนแบบนั้นเหรอ
พวกเราก็อาจจะหายไปอย่างไร้ร่องรอย
ไม่มีใครรู้เหมือนตำรวจพวกนั้นเหรอ
จะถูกจับไปที่ไหน
เหมือนพวกหน่วยงานรัฐ ที่คุณจอมเหวี่ยงพูดจริงเหรอ
เราจะโดนจับไปทรมาน หรือโดนจับผ่ากันจริงๆ งั้นเหรอ
เพราะงั้นถ้าไม่อยากถูกจับได้ก็ปิดปากเงียบ
และใช้ชีวิตเหมือนหนูที่ตายแล้ว
อย่าไปรวมกลุ่มกัน และอย่าทำตัวเด่น
[อุนจองถอนหายใจรำคาญ]
ชิ
ขอถามอีกเรื่องนึง
แล้วมัน… มีวันหมดอายุรึเปล่า
ฉันน่ะไม่ตายก็จริง แต่เกือบตายแล้วรอดกลับมาได้
แล้วหลังจากนั้น ร่างกายฉันก็สุขภาพดีขึ้นอย่างน่าแปลก
โอ๊ะ
ไม่หายใจไม่ออก ไม่มีรอยฟกช้ำ ไม่ป่วยเป็นอะไร
ครับ ยินดีด้วยครับ โชคดีนะครับ
ก็เลยอยากจะรู้ว่าคืออะไร
สรุปว่ามันเกิดขึ้นมาได้ยังไง
และใช้งานมันยังไง
แต่ว่าฉันถามเรื่องนี้กับใครที่ไหนไม่ได้
ยังไงเขาก็คิดว่าบ้า กลัวจะบ้ากว่าเดิม
แล้วถ้าพลังนี้หายไป
ฉันจะตายอีกมั้ย
[ดนตรีอ่อนโยน]
ไม่รู้จักวุนเดอร์คินเดอร์จริงเหรอ
บุนดังคึนดักทำไมอีกแล้ว
[ดนตรีทะเล้น]
คืออะไร ไก่ที่ดัดแปลงพันธุกรรมได้สำเร็จเหรอ
ดีใจที่รอดกลับมาได้
ฉันจะกลายเป็นไก่เหรอ
ไม่ใช่ ไม่ได้สำเร็จ
ล้มเหลวต่างหากละ
[ดนตรีหยุด]
มีผลข้างเคียงด้วย
[เปิดประตู]
[หญิง] คุณอีอุนจอง
ฉันคิมนายองจากฝ่ายสวัสดิการค่ะ
อยู่ตรงไหนคะ
[กระซิบ] คือว่า คุณควรจะไปได้แล้ว
ไม่ได้สิ บุนดังคึนดักคืออะไรกันแน่
แล้วฉันเป็นไก่หรือว่าไม่ใช่
ไม่ใช่ครับ โอเคมั้ย
ผมไม่มีอะไรจะพูดแล้ว ไปถามคนอื่นเถอะครับ
โอเค
ถ้างั้นฉันไปถามคนนั้นได้ใช่มั้ย บุนดังคึนดักคืออะไร
ให้เธอช่วยตอบหน่อยว่ารู้อะไรมั้ย เพราะผู้ใช้พลังตรงนี้ไม่รู้
- [นายอง] คุณอุนจองคะ - ฉันไปถามเธอจริงๆ นะ
[นายองซอยเท้าเข้ามา]
ตรงนี้ผู้ใช้…
รู้ใช่มั้ยว่าทำแบบนี้ไม่ใช่แค่ผมที่มีปัญหา
- โง่จริงๆ ใช่มั้ยเนี่ย - [อู้อี้] โง่เหรอ
[ดนตรีพิศวงทะเล้น]
- นี่ปล่อยฉันนะ ปล่อย ปล่อยฉัน… - เงียบๆ
[แชนีฮึดฮัด]
คุณอีอุนจอง
[ดนตรีลุ้นระทึก]
[ดนตรีชะงัก]
อ๋อ อยู่ตรงนี้นี่เอง [หัวเราะ]
อ่า คือ… คุณยางบอกว่า ให้ฉันมาช่วยคุณอุนจองน่ะค่ะ
อ๋อ ตรงนั้นเสร็จหมดแล้ว ไม่ต้องช่วยก็ได้ ไม่เป็นไรครับ
[นายอง] อ้าวโธ่เอ๊ย โอ๊ะ
เอ่อ [อึกอัก] ทำไมหน้าเป็นแบบนั้น ทำไมถึงได้…
ผมหน้าแดงง่าย
อ๋อ หน้าแดงง่ายเหรอ
[หัวเราะคิกคัก]
จริงๆ ฉันอยากช่วยคุณก็เลยมาที่นี่น่ะค่ะ
คือว่าปกติคุณไม่ค่อยไปร่วมงานเลี้ยง หรืองานสังสรรค์อะไรแบบนั้น
ก็เลยไม่มีโอกาส ได้คุยกันสองต่อสอง [หัวเราะเขินๆ]
งานเลี้ยงอาทิตย์ก่อน ฉันก็รอคุณตั้งนาน
[กระแอม] แค่จัดให้มุมมันพอดีกัน ก็ได้แล้วใช่มั้ยคะ [หัวเราะ]
ครับ
[นายองหัวเราะ]
[ดนตรีกดดันติดตลก]
- [เฮือก] - อุ๊ย จริงด้วย
วันศุกร์นี้ไปร่วมแคมเปญ ทำความสะอาดถนนด้วยกันใช่มั้ยคะ
จัดทีมยังไงเหรอ ถ้ายังไม่ได้จัด คือฉันจะ…
[ดนตรีพิศวงขี้เล่น]
เดี๋ยวผมจัดการตรงนี้เอง ไว้พวกเราเจอกันที่แคมเปญนะครับ
พวกเรา
วันนั้นจบงานแล้ว จะไปงานเลี้ยงบริษัทด้วยมั้ยคะ
แน่นอนครับ ต้องไปสิ
[หัวเราะ] ไว้เจอกันตอนนั้นนะคะ
[หัวเราะคิกคัก]
[ถอนหายใจโล่ง]
[ถอนหายใจ]
[ดนตรีหยุด]
[แชนี สั่น] ช่วยพาฉันลงไปหน่อยได้มั้ย
โอ๊ะ
[ร้องแหกปาก]
ฮะ
[ดนตรีมหัศจรรย์นุ่มนวล]
[เฮือกประทับใจ]
ทำไมต้องซ่อนอะไรแบบนี้ด้วยล่ะ!
อาจารย์!
[ดนตรีร่าเริง]
[หัวเราะเบาๆ]
[แชนีร้องสะดุ้ง]
[อุนจองถอนหายใจ]
[แชนีบ่น] อะไรเนี่ย
โอย [หัวเราะเบาๆ]
ไม่มีวันหมดอายุอะไรแบบนั้น
[ดนตรีหยุด]
ครั้งแรกผมก็เกือบตายแล้วรอดกลับมาได้
แล้วก็
[ดนตรีลึกลับ]
กลายเป็นแบบนี้ไง
คุณไม่ตายหรอกครับ
[ฝีเท้าเดินออกไป]
[ดนตรีเบาลง]
- [ดนตรีสดใสอารมณ์ดี] - [หัวเราะดีใจ]
สวัสดี!
สวัสดีค่ะทุกคน!
ฉันจะไม่ตายอีกแล้วละ! [หัวเราะ]
วู้ฮู้!
[ดนตรีคุกคามชั่วร้าย]
[แชนีร้องเพลง หัวเราะดีใจเบาๆ]
[แค่นขำ]
[หัวเราะชอบใจ]
[กระอัก]
[เฮือกหายใจ]
แม่งเอ๊ย
[หายใจสั่น]
[ดนตรีระทึกตึงเครียด]
[สายเข้า]
ฮัลโหลค่ะ
[อุนจอง] ผมเอง
อาจารย์ ทำไม
เอ่อ
คือว่า…
วันศุกร์นี้พอจะมีเวลามั้ยครับ
ฉันจะไม่ถามว่าทำไม
ฉันจะอุทิศวันศุกร์ให้แก่อาจารย์ค่ะ
เอ่อ… ครับ ไม่ต้องถึงขั้นอุทิศหรอกครับ
ไปร่วมแคมเปญด้วยกันนะครับ
ผมต้องการทีมน่ะ
ถามจริง! ตอนนี้อาจารย์อยู่ที่ไหน
อยู่ตรงนั้นเลยนะคะ ฉันจะไปเดี๋ยวนี้แหละ [หัวเราะ]
[พัลโฮแค่นขำ]
อย่าบอกนะ
นี่นายเพิ่งช่วยของเสียอย่างงั้นเหรอ
[ฝีเท้าวิ่ง]
[ดนตรีตึงเครียด]
[ถอนหายใจ]
เออ
[หัวเราะ]
ชิ
(ศาลาว่าการเมืองแฮซอง)
โห นี่คือยูนิฟอร์มของฉันเหรอคะ
แต่ว่ามันก็ไม่ได้จัดจ้านอย่างที่คิดแฮะ
เป็นไง อาจารย์ ฉันเหมาะกับสีเหลืองใช่มั้ย
ถ้าเหมาะช่วยกะพริบตาที
- โอเค! [หัวเราะ] - [ดนตรีทะเล้น]
- อย่าแตะมัน - [หัวเราะ] น่าทึ่งแฮะ น่าทึ่งดี
เออใช่ มื้อเที่ยง
มื้อเที่ยงสำคัญใช่มั้ย หืม
ที่นี่ฟรีใช่มั้ย หา
ยี้ฮ่า! ในที่สุดก็จะได้กินข้าวศาลาว่าการแล้ว
แต่ได้ยินว่าไม่อร่อยสุดๆ หา อาจารย์ชอบอาหารอะไรเหรอ
บอกทุกอย่างที่ชอบมาหน่อย
ไม่ใช่ฉัน แต่จะให้คุณยายทำให้กินน่ะ
[หัวเราะทะเล้น]
ฉัน หลานสาวร้านอิ่มเอมใจ
อึนแชนีไง! [หัวเราะร่วน]
โอ้ โอ้ตรงนี้มีเครื่องนวดด้วยแฮะ เครื่องนวด
ไม่แปลกใจเลยที่ทุกคนจะไหล่ตึง ตรงนี้ที่นั่งอาจารย์เหรอ
[มือถือสั่นสายเข้า]
อึนกา แกอยู่ที่ไหนน่ะ
หืม ไม่รับสายยายทั้งวันเลยนะ อยากจะลองดีใช่มั้ย
อ๋อ ยุ่งนิดหน่อย โทษทีๆ
เอ่อ ไม่มีอะไรมาก [หัวเราะ]
ได้งานทำที่ศาลาว่าการก็เลยยุ่ง
พูดบ้าอะไรน่ะ
แป๊บนึงนะคะ
อาจารย์ๆ
- อาจารย์ มานี่แป๊บนึงดิ - เรียกใครว่าอาจารย์กันล่ะนั่น
เร็วๆ เรื่องด่วน บอกยายฉันหน่อยว่าฉันได้งานทำแล้ว
- ได้งานทำแล้ว เร็วๆ ได้งานๆ - แต่ว่า…
บอกว่าได้งาน
ครับ สวัสดีครับ
ผมเจ้าหน้าที่อีอุนจอง
ที่ศูนย์ร้องเรียนศาลาว่าการเมืองแฮซองครับ
งั้นเหรอ โอเค จะพาหลานฉันไปตอนไหนก็เชิญเลย ค่ะ
เอ๊ะ เอ่อ
เอ่อ ไม่ใช่แบบนั้นครับ
คือ ถึงคุณอึนแชนีจะเป็นแค่ลูกจ้างตามสัญญา
แต่ว่าได้งานทำแล้วจริงๆ
แค่อยากจะยืนยัน
- [แชนี] ยังไง - พูดจริงเหรอ
- แชนี - [ทะเลาะกันในสาย]
ได้ทำงานที่ศาลาว่าการเหรอ
- จะให้พูดอะไรอีกเล่า - โอ๊ย เอามา
คุณยาย ตอนนี้ทำหน้าที่อยู่ ยุ่งมากเลย แค่นี้นะ
นี่อึนกากลายเป็นคน… กินเงินหลวงของประเทศจริงๆ เหรอ
[ดนตรีนุ่มนวล]
[เฮือก]
หวัดดี
หวัดดีค่ะ
หวัดดี
หวัดดีค่ะ [หัวเราะ] หวัดดี
- อึนกามีดวงได้เป็นข้าราชการจริงด้วย หวัดดี! - [ดนตรีผ่อนคลาย]
หวัดดีค่ะ! หวัดดีค่ะ
หวัดดีค่ะ หวัดดีค่ะ!
หลานสาวของฉันได้ทำงานแล้วล่ะค่ะ [ร้องเพลง] ลาๆ ลาๆ ลัลลา
หวัดดีค่ะ แล้วก็หวัดดี
[หัวเราะ] ไชโย!
หลานสาวฉันได้ทำงานแล้วค่ะ ไชโย
ไชโยค่ะ หวัดดีค่ะหวัดดี
เธอบอกว่าเธอได้งานทำแล้วค่า!
(ร้านอิ่มเอมใจ)
นี่ๆ ฮานา ดูนา วอนจู ซังจู
ตั้งหม้อต๊อกก่อนเลยนะ มีเรื่องน่ายินดี
แชนีของเรากลายเป็น คนกินเงินหลวงของประเทศไปแล้ว [หัวเราะ]
อ้าว ทำไมยืนนิ่งแบบนั้นล่ะ
รีบๆ แช่ข้าวสารก่อนเลย หา
นั่นน่ะ มีแขกมาหาค่ะ
[ดนตรีกดดันวังเวง]
ไม่เปลี่ยนไปเลยนะครับ
มาดามคิง
วอนจู ปิดประตูม้วนลงมาหน่อย