W poprzednich odcinkach...
- Zabrakło wam cierpliwości. - Gwałt ma to do siebie,
- że cierpliwość nie wchodzi w grę. - Lepiej dokonać rzezi.
Zebraliśmy się, by potępić te tchórzliwe zdrajczynie,
które zamordowały najszlachetniejszych sług Pana!
To twoja wina, Ciotko.
Dobry Boże, zlituj się nad nimi,
albowiem były w niewoli bezbożnych mężczyzn!
To początek końca.
Gilead przetrwa.
Powstańcie! Walczcie o wolność!
Nie dajcie się zgnębić draniom!
Naprzód!
June...
- Dokąd? - W bezpieczne miejsce.
Mamy przyczółek w mieście,
ale musimy znaleźć Komendantów i dokończyć dzieła.
Muszę wiedzieć, gdzie są Komendanci.
Gilead będzie przysyłać kolejnych takich samych!
Wylatują dziś do Waszyngtonu.
Musisz położyć kres tej zuchwałości. I jej.
Domyślam się, że to bomba? Postaram się nie spierdolić.
Komendancie. W stolicy potrzebny jest wspólny front.
Cofnąłbym to, pozwoliłbym ludzkości wyginąć,
- byle nie mieć na sumieniu Gilead. - Więc zrób coś.
Dołączyłeś do zwycięzców.
- Mówiła, żebym to rzucił. - Trzeba było posłuchać.
Boston jest wolny.
Koniec okupacji Gilead.
Wygraliśmy. Przynajmniej tu.
Boston jest znów Ameryką.
Chwała, kurwa, Panu.
Gdy marines wylądowali w Southie, było już niemal po bitwie.
Gilead zaczęło się wycofywać.
Wszystko trwało 19 dni.
Ale to dopiero początek.
Najpierw wyzwolenie Massachusetts, potem Nowy Jork.
Na zachodzie Ohio, Kansas.
Kiedyś Kolorado. I wtedy Hannah.
Wolność!
- Oto ona! - Jesteśmy wolni!
- Wiesz coś o Janine? - Nie.
Gilead próbowało walczyć...
ale nie mieli przywódców.
Komendanci Bostonu zginęli przed rozpoczęciem bitwy.
Bóg zawsze wymaga ofiary.
Musimy załadować wozy i jechać.
Amunicja i broń w każdym, luźny szyk.
- W porządku? - Tak.
Spotkałam Ritę i Moirę przy ognisku. Świętują.
Doskonale. Należy im się.
Nie śpisz kolejny dzień, połóż się.
Kiedy nie jestem zmęczony. Dziwne, bo powinienem być.
Wiesz co? Zgłosili się... związkowcy,
bostońscy elektrycy.
Zawieziemy ich do elektrowni, przywrócimy prąd.
Zbyt zajęty na zmęczenie.
Naprawimy kable...
przywrócimy prąd
i może da się uruchomić lotnisko, co oznacza loty z Alaski.
Ściągniesz Holly i mamę.
Byłoby super.
A Nowy Jork? To następny cel Mayday?
Krążą takie pogłoski.
Nawiązałem kontakty z tamtejszymi komórkami, zobaczymy.
Ale to nie Kolorado, prawda?
Słuchaj...
Hannę odzyskamy, pokonując Gilead po kawałku.
Muszę lecieć.
- Jakieś wieści? - Są przetasowania w dowództwie Gilead.
- Co to ma wspólnego z Hanną? - Zachodni Komendanci
awansowali, w tym McKenzie.
Przenieśli go do stolicy.
Przeprowadza się z żoną i twoją córką.
Hannah będzie 2000 mil bliżej.
Wiem, że to za mało, ale to jakiś postęp.
Tak czy inaczej, masz wolne.
Odpocznij.
A... co robicie, by znaleźć Janine?
To nasi ludzie, wciąż uwięzieni w Gilead.
Nie porzucimy ich.
Mają ją Oczy?
- Nie żyje? - Nie wiemy.
Przykro mi.
Niech jej Bóg pomoże.
Albo Ciotka Lidia. Jesteśmy z nią w kontakcie.
Oczy ją wypuściły, stara się dowiedzieć czegoś o Janine.
Jezu...
- Nie do zajebania. - Potrafi przetrwać.
Za kilka godzin mogę wiedzieć więcej, jeśli chcesz zaczekać.
Dzięki.
Wyglądasz fatalnie. Idź spać.
Dzięki.
Nie jestem wielkim śpiochem.
Nie?
Mój syn mieszka na Hawajach...
z moją byłą żoną.
Kiedy zamykam oczy, widzę... ich.
I wracam do pracy.
To najlepsze, co mogę dla niego zrobić.
Pokonać Gilead, żeby on nie musiał.
Oby Bóg przyspieszył ten dzień.
Żebyśmy oboje mogli odpocząć.
MAMA CIĘ KOCHA, KRÓLICZKU
Mogę?
Nie za dużo, dobrze?
Kochanie, brzuch cię rozboli.
- Dzięki, Banana. - Proszę.
Poproszę pięć normalnych i pięć ulgowych. Dziękuję.
Hannah?
Kochanie?
Hannah?
Przepraszam, widział pan dziewczynkę...
Nie? Hannah!
O nie... Kochanie!
Chodź tu!
O Boże.
Nic ci nie jest? Gdzie się podziałaś?
- Zgubiłaś mnie. - Co? Nie!
Nie...
Mamy zawsze wracają, pamiętasz? Zawsze.
Spróbujmy...
znaleźć ci coś nowego, bo robisz się taki duży.
Sereno.
Chwała Jego miłosierdziu.
Gratuluję zwycięstwa.
Nie byłoby go, gdyby nie ty.
Tak.
Stałam się śmiercią... niszczycielką światów.
Już dwa razy pomogłam Bostonowi upaść.
Mogę pomóc?
Tak.
Chodź tu, skarbie. Cześć!
Bardzo mi przykro z powodu Nicka.
Oby pamięć o nim była ci zawsze pociechą.
Nick zebrał, co zasiał.
Prowadził brutalne i...
nieuczciwe życie, więc...
Gdyby sądził, że ma realny wybór...
wybrałby ciebie.
Zobaczymy, co tu mamy? Popatrzmy.
A to co?
Idealne.
I chyba twój rozmiar. To znak od Boga.
Znaki to dziedzina czarownic.
Nie jesteśmy już w Gilead.
Nie mogę tam wrócić. Zbyt wielu życzy mi śmierci.
Kanada odmawia mi paszportu,
Unia też, więc...
zdaje się, że jestem nikim.
Jesteś jego matką.
Bądź nią.
Po prostu. Prawda?
Prawda?
Sereno?
Poproszę.
Jeszcze dwoje.
- Dokąd jedziemy? - Do obozu dla uchodźców.
- Jeszcze nie mam paszportów... - Wiem, pracuję nad tym.
Co to znaczy dla mnie i mojego syna?
Postaraj się nie martwić.
Jasne.
Mój los jest w twoich rękach.
Znajdę cię.
Bóg z tobą.
- Trzymasz? - Tak.
Dobrze. No już.
June...
gdy przypominam sobie, co ci robiono...
co robiłam i...
do czego cię zmuszałam...
wstydzę się.
I słusznie.
Tak, i przepraszam, jeśli słowa cokolwiek znaczą.
Wybaczam ci.
Wybaczam.
Dziękuję.
Niech cię Bóg błogosławi.
Z Bogiem, Sereno.
To było bardzo szlachetne.
Od czegoś trzeba zacząć.
Otworzyli nowy sektor.
Twoją dawną dzielnicę.
Na posterunkach powołuj się na mnie.
Dziękuję.
Kapitan Tuello?
Komendant.
Kiedyś była tu lodziarnia. Mieli niesamowity słony karmel.
Fajnie, gdyby się znów otworzyli.
Błogosławiony owoc.
Boże, ja pierdolę.
To bluźnierstwo.
Zasrana dewotka.
- Nie byłaś w Bostonie? - W Bridgeport.
Z jakiegoś powodu to ognisko rebelii.
I mają świetną pizzę.
Owszem. Chwała Panu.
Byłam Martą, Komendant był przyjazny.
- Jak długo? - Siedem miesięcy.
Ale było względnie bezpiecznie i udało mi się zadzwonić do Syl.
Musiałyśmy przepracować to i owo...
ale zdzwoniłam się z Oliverem na Facetimie.
Przez minutę, ale było super.
Bardzo wyprzystojniał, więc czekają nas kłopoty.
Czyli ... nie zniknęłaś?
Z ich życia?
Skądże. To dla nich walczę.
Po prostu...
wydawało mi się, że kiedy tu wróciłaś, odeszłaś od nich.
Nie wiem, czy tak to działa.
Próbujesz dokonywać wyborów, ale pewne rzeczy są stałe.
Kocham Syl i Olivera, jesteśmy rodziną.
Zlinczowali strażników.
Gniew jest darem Boga. Dzielimy się z tymi, którzy zasłużyli.
A potem?
Nadal mają Hannę.
Co z tego, ile mam w sobie gniewu czy jakie to niesprawiedliwe.
Ukradli mi życie.
Chcę je odzyskać takie, jakie miało być.
Ale to bez sensu.
- Pewne rzeczy są niemożliwe. - Czy ja wiem?
Obie dożyłyśmy, by patrzeć na to.
Razem.
Może zredefiniuję swoje pojęcie niemożliwego.
Śni mi się Boston.
Nie ten dziś, ani...
ten dawny.
Inny Boston.
Jakby Gilead nie zaistniało.
Swoją miłość złożyłam gdzieś
Weszłam na górę, odwróciłam się
Zobaczyłam swe odbicie
Na śnieżnych zboczach wzgórz
Aż lawina zniosła mnie
Lusterko na niebie Czym miłość jest?
Czy dziecko w moim sercu Zdoła się wznieść?
Czy potrafię żeglować
Pośród zmiennych fal?
Czy poradzę sobie z upływem lat?
Bałam się każdej zmiany
Bo na tobie zbudowałam swój świat
Ale czas ośmiela
Dziecko też dojrzewa
I mnie też przybywa lat
Bałam się każdej zmiany
Bo na tobie zbudowałam swój świat
Ale czas ośmiela
Dziecko też dojrzewa
I mnie też przybywa lat
Mnie też przybywa lat
Moją miłość weź, złóż ją gdzieś
Wejdź na górę, odwróć się
I jeśli ujrzysz moje odbicie
Na śnieżnych zboczach wzgórz
Czy lawina zniesie cię?
I jeśli ujrzysz moje odbicie
Na śnieżnych zboczach wzgórz
Czy lawina zniesie cię?
Lawina zniesie cię
Pani Osborne?
Proszę pójść ze mną, to pilne.
Dobry wieczór, przepraszam za porę.
- Co się stało? - Potrzebna jest znajoma twarz.
- Gdzie jesteśmy? - Millerville, Massachusetts.
Przy Rhode Island. Nowa granica z Gilead.
Kto to?
- Dajcie medyków. - Kochana.
Już dobrze. Już dobrze.
Chcę, żebyś była bezpieczna.
To najważniejsze. Prawda?
Kocham cię.
Janine.
Spójrz, kto tu jest.
Cześć, kochanie.
Chodźcie.
Ogrzejcie się.
Dziękuję.
Zadbaj, proszę, o naszą Janine.
- I Charlotte. - Dobrze.
Lidio...
Dziękuję.
"Szczęśliwa kobieta, która nie idzie za radą występnych".
Pod Jego Okiem, moja droga.
Następny autobus z lotniska z pasażerami z Alaski
przyjedzie za niecałą minutę.
- Tato, tutaj! - Mamo!
Cześć!
Proszę się cofnąć!
Nie blokować wjazdu!
Jest!
- Holly! - Cześć, Luke!
Wiem... jetlag jest do bani, co?
Jutro będzie lepiej.
I nic ci nie grozi.
Moim zadaniem jest cię chronić, wiesz?
Ciebie i twoją siostrę.
Mam też chyba inne zadanie.
Zrobić, co w mojej mocy...
by uchronić wszystkie dziewczynki w Gilead.
Jeśli zdołam.
Muszę spróbować.
Dlatego będę musiała cię znów zostawić.
Bo...
musisz być bezpieczna.
A... nie byłabyś tam, gdzie jadę.
Więc...
zostaniesz z babcią jeszcze trochę, dobrze?
Przepraszam.
Ale wiesz co?
Mogę ci coś powiedzieć?
Nie trzeba być blisko mamy, by poczuć jej miłość.
Ona cię znajdzie, gdziekolwiek jesteś.
Gdziekolwiek.
Znajdzie cię.
- Przypilnujesz jej? - Jasne.
Może tak być?
Że zostaniesz nią jeszcze trochę?
A "jeszcze trochę" to ile?
Nie wiem.
Ale kto ochroni ciebie?
Mamo...
to...
To moje zadanie.
Wiem.
Tylko że...
nie jestem bezpieczna.
Ty też nie.
I... oni nigdy nie przestaną...
nas ścigać.
A nawet gdy nas nie będzie...
będą ścigać nasze dzieci.
I wnuki.
Walka może nie załatwia wszystkiego, ale nie mamy wyboru.
Bo to brak walki sprowadził na nas Gilead.
I nie wystarczy ich pokonać.
Trzeba ich złamać.
Nie może łamać ich ktoś inny?
Ty uczyłaś mnie walczyć.
Wychodziłaś prawie co wieczór.
Na protesty... spotkania...
Ty mnie nauczyłaś.
I mnie znasz.
Znasz mnie całkiem nieźle.
Wiesz, że nie odpuszczę.
Chyba dopiero zaczynam cię poznawać.
Widzę niezwykłą kobietę, jaką się stałaś.
Dzięki.
Czasem nie wiem, czy dobrze się spisuję...
jako mama.
Bzdura, kochanie.
Jesteś wspaniałą matką.
I dbam, by o tym wiedziała.
Opowiadam jej twoją historię.
Jak uratowałaś tak wiele kobiet.
Jak uciekłaś i przetrwałaś.
Niech wie, że jej matka jest wojowniczką.
Powinnaś napisać książkę.
Nie jest to dobra historia.
Tyle w niej przemocy i strachu.
- I utraty. - Nie, kochanie.
To historia o niezłomności.
Nie potrzebują jej ci, którzy nikogo nie stracili.
To opowieść dla ludzi, którzy mogą nie odnaleźć swoich dzieci,
ale nigdy nie ustaną w staraniach.
To historia dla nich.
Napisz ją dla naszej malutkiej.
I dla Hanny.
Napisz ją dla córek.
Powiedz im, kim była ich matka.
Świetna robota.
Włączyliście prąd.
Tak.
Przywrócenie światła i ciepła dla setek tysięcy ludzi.
Wielka mi rzecz.
Nie doceniałam cię.
To prawda.
Przepraszam.
Tak się... zmieniliśmy.
Oboje.
Będziemy popełniać błędy...
Nie znamy się tak jak dawniej.
A było jakieś "dawniej"?
Pewnie, że było.
I będzie jakieś "po".
Wiesz...
za parę dni Mayday rusza dalej, Moira ich zbiera.
Znalazłem bazę na granicy Nowego Jorku, chcę ją wybadać.
Mieć kryjówkę, znów zacząć zadymiać.
Uważaj, dobrze?
Będę uważał.
A ty?
Pogadam z Markiem, zobaczę, co zamierza i...
stan po stanie, coś wymyślę.
Dotrę do niej.
Do Hanny.
Bo co jeszcze?
To... spotkamy się tam?
Tak.
Zajebiście.
Do zobaczenia.
Powinnaś to spisać, zanim zapomnisz.
Historię twojej ucieczki.
Nie.
To nie tylko koszmar.
Ale i ci, którzy ci pomogli:
Janine, Emily, Lawrence...
Nick.
Którzy cię kochali.
A ty ich.
Warto ich upamiętnić.
Nie mam nic spokojniejszego, pękamy w szwach.
To nam wystarczy, dziękuję.
Krzesło, stół, łóżko. Czego więcej trzeba?
Czy gdzieś dostanę pieluszki i ubranka?
Spytam.
- Bóg zapłać. - Nie powinniśmy mieć tu dzieci.
Będziesz musiała poszukać czegoś innego.
- Dobrze, przeniesiemy się. - Przykro mi.
Dziękuję.
Tak, wiem.
Przykro mi, nie mam dla ciebie ubranka na zmianę, przepraszam.
O, spójrz.
Ona zaopatruje.
Spójrz, co tu mamy.
Wiem.
Wiem... to był męczący dzień.
Męczący.
Jesteś najdroższym darem od Boga.
Wiesz o tym?
Czymś najważniejszym na świecie.
Wiesz, jak się o ciebie modliłam?
I oto jesteś.
Idealny.
I...
wystarczasz mi za wszystko. Za wszystko.
Tylko ciebie pragnęłam.
Mam takie szczęście.
Mój piękny synku.
Krzesło.
Stół.
Lampa.
I okno z białymi firankami.
Szyba jest pancerna, ale...
nie boją się ucieczek.
Podręczna nie zaszłaby daleko.
Chodzi o inny rodzaj dezercji,
którą umożliwia ostra krawędź.
Lub skręcone prześcieradło i żyrandol.
Staram się nie myśleć o takiej ucieczce.
W dni Ceremonii jest trudniej, ale...
myślenie może zmniejszyć szanse.
Mam na imię Freda.
OPOWIEŚĆ PODRĘCZNEJ
REŻYSERIA
SCENARIUSZ
NA MOTYWACH POWIEŚCI MARGARET ATWOOD
WYSTĄPILI
ZDJĘCIA
MUZYKA
Wersja polska na zlecenie HBO Transperfect Media Poland
Tekst: Michał Kwiatkowski