W poprzednich odcinkach...
Może zawiśniemy obok siebie.
A gdybym ci powiedziała, że za tydzień
ci wszyscy łajdacy będą martwi?
Sereno Joy, czy wyjdziesz za mnie?
Zreformujemy Gilead.
Nadal poddajesz się mężczyźnie z władzą.
Gina!
Zostanę, aż wydostaniesz moją rodzinę.
- Możesz? - Potrwa to rok czy dwa.
Ta świnia, Bell, nie może się od niej oderwać. Ma obsesję.
Próbuję znaleźć ci wyjście!
Nie ma wyjścia! Jak możesz być tak ślepa?
- Zdradzasz moją córkę? - Nie.
To co tam robiłeś?!
Te kłamstwa zaprowadzą cię na mur.
Nie zdołam ci pomóc, jeśli nie będziesz szczery.
Rozumiem.
To ciebie kocham. Od zawsze.
Schowaj się!
- Klub Jezebel? - Tak? - Zamknąłem go.
Dowiedziałem się, że ruch oporu planował rzeź Komendantów.
Nick wpadł na ich plan i wszystko mi powiedział.
Wykazał się inicjatywą, sam wszczął dochodzenie.
Imponujące.
No już, cholerne zdrajczynie!
Nie róbcie im krzywdy, nie musicie! Nie róbcie tego!
Ta nie.
Nie! Nie zabijajcie ich!
- Pójdziemy na ten spacer? - Chętnie.
OPOWIEŚĆ PODRĘCZNEJ
Twoją przyjaciółkę zabrano.
Dowiem się dokąd.
Chciał zlikwidować to miejsce.
Nie mówiłem... że to one.
Nie powiedziałem, że to dziewczyny.
Nie żyją?
Nie przypuszczałem, że to zrobi.
Odwieź mnie.
Zatrzymaj się. Już prawie jesteśmy.
- Zawiozę cię do końca. - Nie, wysadź mnie.
Wypuść mnie.
June!
Miałaś gdzieś, co robię, gdy było ci to na rękę.
Zabiłem dwóch strażników, żeby chronić ciebie,
twoją przyjaciółkę i męża.
Oni tylko robili swoje, jeden miał 19 lat.
Udajesz, że nie jestem Komendantem ani Okiem...
chyba, że ci to pasuje.
- Nie udawałam. - Unikałaś tematu.
Teraz nie możesz.
Poświęciłeś je, żeby ratować siebie.
Wszyscy ratujemy siebie, jesteśmy ludźmi.
Jesteś taki, jak oni.
A ty mnie kochasz.
Więc kim jesteś?
- June... - Przestań.
June!
Nie...
Moira też nie wie, skąd wiedzieli.
Istotne jest to, że wszystkie zginęły.
W porządku?
- Słyszałaś? - Tak.
Próbujemy... ustalić, co się stało.
Nick im powiedział.
Skąd wiedział?
June?
Myślałam, że mogę mu zaufać.
Jest Komendantem w Gilead.
Ma w dupie ruch oporu.
Nie chce, żebyśmy wygrali.
Zależy mu wyłącznie...
na tobie.
I z tego powodu robisz z niego bohatera?
Jakiegoś, kurwa, zbawcę,
do którego usychasz, odkąd wróciłaś?
Myślisz, że tego nie widzę?
Co?
Nie wiem, co robić.
Nie kochać się w jebanym naziolu!
Może to?
Panie Komendancie, Rita Blue do pana.
Chciałam się upewnić, czy June się wydostała.
Tak.
Trudne pożegnanie?
Spotkacie się znów, kiedyś.
Nie sądzę.
- Dlaczego? - Uważa mnie za potwora.
Znam cię od dawna.
- Jesteś dobry. - Bez niej nie.
Zawsze byłeś.
Byłeś.
- Przyjaźniliśmy się długo przed June... - Nie.
Bałem się ciebie, ty mnie.
Wydalibyśmy się w sekundę, byle przetrwać.
Może.
Zanim się poznaliśmy...
- ale nie teraz. - Mówisz tak, żebym wydostał ci rodzinę.
A nie chcesz...
być tym, który postępuje słusznie?
Nie dostaję tego, czego chcę.
Liczyłam na ciebie.
To Gilead.
Możesz liczyć tylko na siebie.
Zupełnie nie myślałam o przyjęciu przedślubnym. Jestem wzruszona.
Musiałyśmy to uczcić. Zamówiłaś suknię w Marigold's?
Szyją cudowne rzeczy.
Bo bałam się, że pójdziesz do jakiejś tandetnej modystki w Nowym Betlejem.
Krąży tyle opowieści. Jak tam naprawdę jest?
Tak... nowocześnie jak mówią?
Mniej surowo.
Ale hołdujemy tym samym wartościom, co Gilead.
A uchodźcy przestrzegają słowa Bożego?
To bezpieczne, gdy się tak wałęsają?
Jest spokojnie.
Mieszkańcy są szczęśliwi, znów razem z najbliższymi.
To zasługa twojego męża.
Nadkomendant Lawrence odpowiada za sukces Nowego Betlejem.
Cóż... kiedy już mówi, to tylko o tym.
Mój mąż ma jego pomysły za zbyt radykalne.
Mój za nierozważne.
Co jest nierozważnego w pobożnej wspólnocie,
żyjącej w harmonii i wzajemnym szacunku?
- Mój mąż mówi... - A co ty mówisz?
O jakiej przyszłości dla Gilead marzycie?
Ja zakładam w Nowym Betlejem centrum płodności,
co oznacza więcej zdrowych dzieci.
Czy nie o to chodziło?
Tak, ale... obecny system działa.
Jak wszystkie możemy zaświadczyć.
W Nowym Betlejem nie będzie podręcznych.
Jedynie byłe, jako opiekunki w centrum płodności.
- Nikt nie będzie ich chciał. - Uchowaj Boże.
- Daj mi dziecko i idź z Bogiem. - Dokąd?
By robić co?
Te kobiety to święte naczynia, nosiły nasze dzieci.
Dokąd miałyby odchodzić?
O tym decydują Komendanci.
Choć przyznam, że to budujące,
słyszeć, jak wiele uwagi poświęcasz tej sprawie.
- Komu jeszcze herbaty? - Poproszę.
Biuro przysłało propozycje domu w Bostonie,
ale niełatwo znaleźć gustowny i dość duży.
Sereno?
Żony były dziś tak lekceważące.
Uważają Nowe Betlejem za nonsens.
- Które żony? - Wszystkie.
Jesteś przyszłą panią Wharton, są ci winne szacunek.
Ich mężowie też nie popierają naszych reform.
Więc trzeba im przypomnieć, z kim mają do czynienia.
Stosowny ślub im przypomni.
Co znaczy, że nie możemy się pobrać w Nowym Betlejem.
Musimy wziąć ślub w Bostonie.
Wielka uroczystość godna Najwyższego Komendanta
z udziałem Komendantów, Żon, Gospomężów i żon.
Ciotek, Mart, podręcznych.
Podręcznych?
Bez wszystkich nie byłoby to tradycyjne gileadzkie wesele.
Tak, chyba masz rację.
Pokaz jedności, w obecności wszystkich i z nami u szczytu.
Oby nie było za późno na zmianę sali.
Jeśli ktoś może tego dokonać, to ty.
- Błogosławiony dzień... - Nie dziś!
Mój Boże, jeszcze Ciotka nie wie.
Mów, Ciotko Phoebe.
Komendant Bell pilnie prosi o nowy płaszcz i suknię dla jego podręcznej.
Bellowie chcą podręczną? Są świeżo po ślubie!
Komendant nalega, wyraził się jasno.
Chce Janine.
Ocalił ją z tego koszmaru w burdelu.
Dzięki Bogu!
- Dzięki Bogu. - Już tam jest, w jego domu.
Chwała Panu.
- Chwała Panu. - Chwała Panu.
Powinniśmy się przenieść. Co robimy?
Ufałam mu tak długo, aż...
zapomniałam, kim jest.
Nie miałaś powodu mu nie ufać.
No bo... utknęłaś w Gilead...
a on był dla ciebie dobry.
Pomógł ci przetrwać.
Mogłabyś nie żyć, gdyby nie on.
My też.
- To żadne usprawiedliwienie. - Nie.
Ale pozwala to...
zrozumieć?
Gdyby jakiś Komendant w Jezebel chciał mnie ratować...
też bym się w nim zakochała.
Serio.
Gdyby był dość sexy.
Nikt nie jest.
Sexy jak Angelina Jolie.
Nick nie jest sexy jak Jolie.
- Halle Berry? - A skąd.
Sigourney Weaver z "Obcego"? Albo... Rihanna?
O czym ty mówisz?
Nikt nie przebija Rihanny.
- Zostawię was. - Będę za parę minut.
- Ellen... - Nie.
Chyba...
nie byłam w stanie myśleć o tym, jak bardzo mogę cię ranić.
No cóż...
tak wiele przeszłaś.
Nie rób tego.
To żadna wymówka.
Nie chcę, żebyś był ze mną, bo mnie żałujesz.
Nie chcę twojej litości.
A czego chcesz?
Żebyś był szczęśliwy.
I żebyś był z kimś, kto na ciebie zasługuje.
A czego ty chcesz?
Powinienem chcieć cię zostawić.
Ale nie mogę.
Ja też nie.
Strasznie za nią tęsknię.
Myślisz, że jesteśmy nadal razem tylko dla niej?
Nie tylko.
Ciotko Lidio, błogosławiony dzień.
Komendancie, co za szczęście i przywilej!
- Ciotka pozwoli. - Modliłam się o jej ratunek
i Bóg zesłał pana.
Wie Ciotka, wysłuchał też moich modlitw.
Czy moja kochana... Paula się dostosowuje?
Pracujemy nad tym od rana.
Dziewczyna dynamit, co?
- Błogosławionego dnia. - Mogłabym się z nią zobaczyć?
Przykro mi, jest bardzo zmęczona po tym, co przeszła.
- Zatem zobaczę ją na ślubie. - Nie wybiera się.
- Dlaczego? - Nie jest gotowa na widok publiczny.
Powinniśmy cię zabić!
- Witaj w klubie. - Jastrzębie też chcą go powiesić.
- Komendant Lawrence, Ellen. - Jesteś tu ze strachu?
Chcesz mnie tak postrzegać po tym, jak wam pomogłem? Śmiało.
Zajmijmy się zabijaniem Jastrzębi.
Komendanci Gilead mi nie rozkazują!
- Idź w pokoju. - Za kogo on się, kurwa, ma?
Ellen, to nie on nas spalił.
Ale to jebany faszysta.
Pakujesz się?
Musisz być idiotką, że mu zaufałaś.
Też mu ufałeś, awansowałeś go.
Informacje dawkowałem wybiórczo
i nie dawałem się zwieść jego powłóczystym spojrzeniom.
Co tu robisz?
Przekonaj ich, by znaleźli inny sposób i zabili Komendantów, jak obiecałaś.
Nie chcą mnie słuchać.
- A kiedy cię to powstrzymało? - Bardzo mi przykro, że...
Komendanci chcą cię zabić...
i że pewnie im się uda,
ale w tej chwili naprawdę nie mogę ci pomóc, więc...
Serena się nie poddała.
Nie.
Dodrapała się znowu do władzy,
wkrótce zostanie panią Wharton, królową Gilead. A ty?
Będziesz oglądać galę w Bostonie z przyczepy na Alasce?
Skąd myśl, że obchodzi mnie, co robi Serena?
Więc kiedy obraz Sereny pójdzie w świat, w jej pięknej sukni
i wianuszku podręcznych
w ślicznych czerwonych woalkach, z wzrokiem wbitym z ziemię,
bo nie wolno im spojrzeć jej w oczy...
nie ruszy cię to?
To twoje dziedzictwo?
Zakończenie ostatniego rozdziału June Osborne w Gilead?
Mój ostatni rozdział skończył się śmiercią tych kobiet.
Janine żyje.
Choć pewnie wolałaby umrzeć.
Ten zboczeniec, Bell...
wziął ją na swoją podręczną.
Oby zabiła go we śnie.
Na ślubie...
Powiedziałeś, że będą tam podręczne?
Zaprosi każdego, kto się liczy, urządzi wielki show.
Zorkiestruje każdy ruch, zadba o każdy detal:
gdzie usiądą, czego doznają.
Nikt nie zobaczy niczego, czego nie zechce im pokazać
I gdy ona będzie planować swój idealny ślub,
- my też będziemy planować. - Jesteśmy tuż po masakrze w Jezebel.
Zaliczyli dużą wygraną, są aroganccy, odprężeni, opuścili gardę.
Podręcznych nikt nie będzie podejrzewał.
To mnóstwo ludzi i duże prawdopodobieństwo zdrady.
Podręczne są szkolone do milczenia. Wszystkie na ślubie:
wielka, anonimowa, zawoalowana grupa.
Tak się ukryjemy.
- Na pewno chcesz wrócić? - O tak. Idę z tobą.
Nie mają broni. Ta, której mogłyby użyć, jest zamknięta.
Przemycę ją.
Do Czerwonego Ośrodka, przekażemy ją podręcznym na ślubie.
Będziemy mogli was wydostać dopiero po wszystkim.
Więc zostaniemy do końca.
Bomby nadal tam są. Szkoda byłoby ich nie użyć.
Chaos, panika, bałagan.
Idealny moment na interwencję.
Wszyscy Komendanci w jednym miejscu? Gilead z wzmocni ochronę.
Serena z pewnością zażąda dodatkowych strażników.
Ściągnie ich
z miasta i z granicy, Boston zostanie bez ochrony.
Wykorzystamy wszystkich sojuszników, każdego, kto nienawidzi Gilead.
Kto został przez nich wydymany.
Serena dopilnuje, by wszystkie oczy były skierowane na nią.
Jej narcyzm obalił jedno państwo i wkrótce obali drugie.
Bo Komendanci i ich Żony
będą tak zajęci żarciem, tańcami
i zajebistą zabawą, że w życiu się nie zorientują!
Błogosławiony wieczór, Komendancie.
Bez wątpienia.
Co pana sprowadza do Czerwonego Ośrodka?
Zaplanowałem dla Ciotki spotkanie.
Wydział Realokacji Zasobów
wysłucha jutro Ciotki planu, w stolicy.
Nie sądziłam, że obchodzi pana los podręcznych.
Centrum płodności w Nowym Betlejem to lep na turystów.
Ominąłby mnie ślub Whartonów.
Niewielka strata.
Nie wyobrażam sobie, by ktoś lepiej wyłożył sprawę stolicy.
Chciałabym pojechać, naturalnie, ale...
- czy mogłabym to przełożyć? - Nie,
samochód przyjedzie za chwilę. Wylot jest dziś.
- Mogę jakoś pomóc? - Tak, poproszę.
Zauważyłam małą wyrwę w ogrodzeniu.
Może to zwierzę, kuna?
Nie daj Boże któraś z dziewcząt, ale kto wie?
- Sprawdzę. - Dziękuję.
Lepiej nie ryzykować, prawda? Błogosławionego wieczoru.
Dziewczęta Ciotki potrzebują.
Cóż, wola Boża.
Wola Boża.
Błogosławiony owoc.
Rewolucję czas zacząć.
Nie wierzę, że tu jesteście.
Podręczne wiedzą, ale nie uwierzą, póki was nie zobaczą.
- A siatka Mart? - W pogotowiu.
Dobra robota.
Bell nie puszcza Janine na ślub.
- Więc nie jest wtajemniczona. - Co? Szlag.
- Ogarnę to. - Czekaj... June?
Nie zostawimy jej, a jemu nie odpuścimy, więc...
Jesteś pewna?
- Poradzę sobie. - Dobra.
- Ostrożnie! - Przepraszam.
- Co Ciotka wyprawia? - Szukałam...
mopa i wiadra...
- i się zakałapućkałam. - Mopa?
Rozlałam herbatę. Już posprzątałam, więc...
- Jeszcze raz przepraszam. - Jadę dziś do stolicy.
- Dziś? Boże. - Niechętnie zostawiam dziewczęta
przed ślubem, ale co robić.
Spiszą się na medal.
Trzymam Ciotkę za słowo.
- Bóg patrzy. - I nas uchroni.
Ciotkę również. Szerokiej drogi.
Co tu robimy?
Jesteśmy tu dla Janine.
Dla nich wszystkich.
Mów dalej.
Powiedz coś przywódczego.
Przywódczego...
Pan jest pasterzem naszym. Niczego nam nie braknie.
I choćbyśmy szły ciemną doliną...
zła się nie ulękniemy, bo Ty jesteś z nami.
Pocieszasz nas... wobec nieprzyjaciół naszych.
Kielichy nasze przelewają się.
Dobroć i łaska...
towarzyszyć nam będą przez wszystkie dni życia naszego.
I zamieszkamy w domu Pana na wieki.
I proszę, dobry Boże...
daj nam siłę, byśmy wymordowały tych skurwysynów.
Wyjebane amen.
REŻYSERIA
SCENARIUSZ
NA MOTYWACH POWIEŚCI MARGARET ATWOOD
WYSTĄPILI
ZDJĘCIA
MUZYKA
Wersja polska na zlecenie HBO Transperfect Media Poland
Tekst: Michał Kwiatkowski