Претходно...
Непријателот на мојот непријател е мој пријател. -Зависи од случајот.
Инцидентот во Ничија Земја беше алармантен. На твоја смена.
Тоа момче може знае кој го направил тој ужас.
Ветете ми дека ќе дознаете кој му го сторил ова. -Да, госпоѓо.
Ми ветија дека ќе станат угледни членки на општеството.
Слугинките можат да дојдат во Нов Витлеем како помошнички
во новиот центар за плодност. - Тоа е божествен повик.
Не прави ништо. -Но ти си ми посебната девојка, Џанин.
Сакаш да помогнеш, но одмагаш. - Сакам да поправам однатре.
И го ветив тоа на Еленор. -Ја гледав како умира. Не направив ништо.
Пази се. - Еби се, Лоренс!
Лоренс ќе легне на брашното, како и секогаш. -Го сакам на Ѕидот!
Готов е. -Мејдеј ќе ги убие Командирите во пентхаусот.
Подготви ги жените за бегање.
Ги земав писмата што ги напишале на семејствата.
Мора да ги изнесете, по секоја цена.
Фред сакал да ти ги избрише најдобрите делови. Јас те сакам целата.
Серена Џој, ќе ми ја направиш честа да се омажиш за мене? -Да.
Го сакате тоа назад? Легни на креветот и не мрдај!
Ќе ја заклучат зградата. -Што се случува? -Џозеф, те молам, земи не.
Може да не однесеш преку...
Мојра, што ќе правиме со картата и сите тие писма?
Барем се во сеф.
Засега.
Но кога ќе ги најде некој, сите жени се мртви.
А ние сме во багажник.
Можеме да му веруваме на типов? - Немаме избор, нели?
Каде не донел?
Излегувајте.
Ајде. Каде сме?
Ќе ве оставам тука, па одете колку можете.
Знаеш што? Прави што мораш. Добро?
О, ставот! Штотуку ве спасив. - Фала.
Не благодари му. - Зошто си тука? -Не ти кажувам.
Ќе ме искодошиш на другарчињата. - Немам врска со авионите, Џун.
Знаеја дека ќе дојдеш по Хана и беа спремни.
Си можел да ги спречиш! - Ти си можела да ја спречиш Еленор!
Види, не очекувам да ми простиш за тоа. Добро?
Не можам да си простам себеси.
Ја изградив оваа бедна дупка и ја заробив во неа.
Воените Соколи ги користат моите реформи за да постават стапица.
Сакаат да ме стават на Ѕидот.
Зошто? За што зборуваш?
Сакаат да ме обесат на Ѕидот, Џун, може ќе бидеме еден до друг.
Командирите со кои беше вечерва?
Бел, Калхун, Рејнолдс? - Сите тие.
Тоа се само најодвратните тројца.
Зошто сте тука? Зошто бевте во пентхаусот?
Што ако ти кажам дека ова време другата недела
секој од тие одвратни мажи ќе биде мртов? -Џун, што правиш?
Така ќе станеш најмоќниот Командир во Бостон.
Престани!
ПРИКАЗНАТА НА РОБИНКАТА
Треба да сте сосема сигурни дека можете да ги елиминирате сите.
Инаку не мора да се мачите. Тие се како хидра.
Скинеш една глава, друг идиот се појавува од никаде и ја заменува.
Знам, да.
Затоа ќе ги убиеме сите наеднаш. - Да, ако има среќа.
Џозеф, ти си? - Сега ќе дојдам.
Џозеф? -Да!
Што се случува? - Веднаш ќе дојдам, врати се во кревет.
Што правиш тука долу? Доцна е.
Само барам...
Една папка. - Што ќе ти е баскет?
Па, играв порано. - На Харвард? -Тоа е шокантно?
Ова е прекрасен простор. Ако Мартите расчистат малку...
И јас го помислив истото. Ќе зборуваме за тоа утре. -Важи.
Да, треба да реновираме тука. Утре ќе збориме за тоа,
кога ќе има повеќе светло. - Добро. -Ајде, добра ноќ.
Пробај да дибеш тивок, те молам.
Исусе Христе.
Наоми Патнам, а? - Наоми Лоренс.
О, Боже. А што стана со...
Тој беше пречка.
Аха.
Значи, што правиме сега? - Па, со нас ли си?
Или твојот луд план или Ѕидот.
Добро, врати не тогаш на Мејдеј.
Не можам така да шетам преку граница и назад.
Командир си. - Не, јас сум Висок командир.
Во ред.
Но треба да тргнеме веднаш.
Мојот тип на границата е на крај на смената. -Писмата. -Џозеф!
Треба прво да се вратиме во Изабела.
Зошто? -Оставивме нешто важно таму.
Зградата е заклучена. Немам никакви врски во Очите.
Не можам да ве внесам.
Џун, треба да одиме.
Бестрага. - Може телефонот?
Блејн.
Што правиш тука?
Да, можам да ја дознам шифрата.
Ќе ви ги донесам.
Не оди со нив. Тој нека ја однесе Мојра.
Само чекај ме. Морам да те видам.
Здраво.
Не! -Да ми беше внатре левата рака, ќе останев без прст.
Бестрага! Па тоа е нашиот извидник!
Тато Вортон ти дал да бидеш тука?
Не ми треба дозвола. - Сигурно си се искрал, нели?
Првпат си тука, Блејн? Не сум те видел.
Не, доаѓа, но многу доцна.
Чекај, се ебеш со кловнов?
Аман, не!
Но имаше миленичка. Се викаше Маја? Април? Така некако.
Што стана со неа?
Ја преместија, но добро е.
Боже, колку е ова досадно.
Имаме попаметна работа.
Ајде. Поздрави го тато. Се гледаме наскоро.
Здраво.
Ти ги донесов. - О, Боже...
Ти благодарам. Мојра е со Лоренс, да одиме.
Добро си? -Да.
Што правиш тука? Зошто си облечена како Марта?
Ќе ти објаснам во колата. - Чекај...
Роуз и татко и се на пат во Вашингтон.
Можам да те однесам преку граница в зори.
Може да останеш со мене, па да тргнеме наутро.
Ќе биде побезбедно.
Добро.
Што не е во ред?
Некогаш мислам дека ти си ми единственото добро нешто во животот.
Не сакам да се вратам кај Вотерфордови. -Па немој.
Добро.
Само ќе останам тука. Може да спиеме до доцна
и да се разбудиме заедно.
После може да одиме на кафе во кафулето на крајот на улицата.
Можеме да се прошетаме до Музејот на ликовни уметности.
Да гледаме слики на Моне.
Знаеш, отсекогаш сум сакала во Париз за да му ги видам сите дела.
Би сакал да те однесам во Париз.
И јас би сакала.
Иако, не сум љубител на музеи.
Повеќе сакам храна. Како се викаше италијанскиот ресторан
на улица Еверет? - Кај Кармела.
Така е. - Одлична карбонара.
Да одиме Кај Кармела. - Добро, одиме таму.
Таму ќе одиме на прв состанок, добро?
Важи.
Договорено. -Ќе ти поставам прашање за прв состанок. -Добро.
Што студираше?
Ништо, не бев на факултет.
Мама сакаше да одам, но си отиде кога имав 11 години.
Пред ова немав некој живот.
Бев никој и ништо.
Не би ме ни забележала. - Се разбира дека би.
Не, би ти бил ништо. Би ти наплаќал на каса
или би те возел со такси.
Не. Ти би бил ти.
Би бил добар, грижлив и храбар.
Да?
И многу згоден.
Тоа секако би го забележала.
Џанин, душо! За тебе и моите девојки - колачиња!
Овесен гриз и суво грозје. Мојот таен рецепт.
Фала. -Храна за утеха, како што се вели.
Морам да се вратам, па... -Ако даде Бог, нема уште долго да бидете овде.
Што направи? -Поднесов предлог пред Високиот совет.
Пензионираните Слугинки треба да станат помошнички
во центарот за плоднос во Нов Витлеем! -Што?
Заедница во која ќе ве почитуваат како слободни жени.
Слободни? Како не.
Знаеш колку ризикувам за да ви помогнам на сите вас?
Не ми треба твојата помош. - Не биди глупава! Ќе скапаш овде!
Нема.
А што тогаш? Кој ти е планот? Кажи ми.
Оваа заебана земја ќе пропадне.
Тоа ми е планот. - Сакам да ти дадам излез!
Слушни ја ти неа, излез... Нема излез!
Командирите горе ме сакаат тука.
На колена.
Исусе Христе, Лидија, толку ли си слепа, ебате?
Извини! Извини за се, мила моја.
Знаеш што? Дај ми ја ќерка ми.
Ако сакаш да ти простам, донеси ми го детето.
Душо, знаеш дека Анџела е... - Шарлот! Се вика Шарлот.
Ќерка е на Висок командир. - Таа е моја ќерка! Моја!
Види, и Лоренс го знае тоа. Ми донесе нејзин цртеж
и знам дека некаде длабоко во тебе и ти си свесна за тоа, Лидија.
Знаеш дека е моја. Кажи, ајде.
Таа е мое девојче.
Се плашам дека тоа што го бараш е едноставно невозможно.
Се сеќаваш кога ми ја украде?
Ти беше, Лидија. Ти ми ја зеде, ми ја украде!
Ми го украде детето! - Жал ми е.
Ти ми ја украде! Ти!
Губи се одовде! -Не, не, не. - Гони се, мори!
Џанин. -Гони се, да те нема. - Џанин, те молам...
Бестрага. -Што е?
Дедо ми е дома.
Наведни се. Ако не се вратам за пет минути, оди кај Серена. -Серена?
Сината куќа, број 57. Таа ќе те чува.
Господине.
Мислев дека сте во Вашингтон.
Добро ли е Роуз? - И дадов упатства.
На аеродромот добив повик во врска со тебе.
На аеродромот? Зошто?
Каде беше вечерва?
Имав работа со Очите.
Каде? -Во градот.
Каде во градот?
Извинете, за што се работи? - Беше ли во јавна куќа?
Да.
Искреност... Добро.
Добро.
И беше ли неверен на ќерка ми?
Не, господине. - Тогаш, што правеше таму?
Извинете, тоа е доверливо. - Синко, знаеш дека смеам да знам се.
Се работи за чувствителна... истрага.
Чувствителна? Како истрагата за пукањето?
Чуварот на Ничија Земја, единствениот сведок што умрел
откако си го посетил? За таква чувствителност зборуваме?
Тоа беше страшна трагедија. - И уште пострашна случајност.
Не знам во што си се замешал. - Во ништо.
Тогаш, што си правел таму вечерва?
Се извинувам.
Не сфаќаш ли?
Поради вакви лаги ќе завршиш на Ѕидот.
И син ти ќе остане без татко.
Тоа ли го сакаш?
Се разбира дека не. - Се разбира дека не...
Сакам да ти помогнам.
Не можам да ти помогнам ако не си сосема искрен со мене. Јасно?
Јасно.
Во ред.
Слушам.
Тибам.
Те виде ли некој? -Не.
Зошто си тука облечена така? - Не сакав некој да ме познае.
Што правиш тука, Џун?
Сакав да видам дали Ник сака да дојде во Алјаска со мене.
Не.
Сакам да биде во животот на ќерка му, а и во мојот живот.
Што рече? - Дека ќе остане со Роуз.
И си дошла кај мене?
Не знаев каде да одам.
И ми треба некој кому можам да му верувам. -Ми веруваш мене?
Морам да ти верувам, тука завршив.
Серена, тоа во возот... - Не, не спаси.
Навистина. Не заштити од толпата.
Во ред.
Знаеш, Ник има должност, има семејство.
Роуз ќе се породи за некој месец.
Што вели маж ти за сево ова?
Мислам, сигурно ти е јасно колку е себично твоето барање
и колкава непријатност можеш да му направиш на Ник.
Нашиот однос и нашата ќерка постојат поради тебе, така?
Ти го сакаше тоа. - О, како да заборавам.
Да, ме натера да платам за тоа во затвор.
Платив за твојата афера. - Да не споредуваме страдања.
Да не зборуваме кој е одговорен што...
Види, треба да преноќам некаде
додека Ник да ме пренесе преку граница утре.
Знае уште некој дека си тука? - Не, само Ник.
Знаеш дека има тешки последици за криење познати бегалци како тебе?
Знам, но Гилеад мисли дека сум на Алјаска. Дојдов како Марта
и никој не ме виде.
Освен тоа, ми должиш.
Тушот е горе. Ова се пижама и облека за утре.
Ти благодарам.
Ние две постојано се среќаваме. Бог очигледно има план за нас.
Би сакала да се занимава со други работи.
Ќе се мажам.
За таткото на Роуз, Високиот командир Вортон.
Во ред...
Нема тогаш да му бидеш баба на Ник?
Па, да... Не сум мислела за тоа така.
Добро, госпоѓо Вортон.
Не е како Фред. - Беше ли Фред како Фред отпрвин?
Габриел ме почитува. Ми направи библиотека.
Заедно ќе го реформираме Гилеад. - Звучи како добар улов.
Не одобруваш? - Не, само сум изненадена.
Навистина мислев дека сакаш да се смениш. -Сменета сум.
Уште им се потчинуваш на моќни мажи, Серена.
Уште мораш да работиш за Гилеад. - Нов Витлеем не е Гилеад.
Серена, тоа што жените тука смеат да читаат не значи дека се слободни.
Тоа е само друга верзија на Гилеад што повеќе ти одговара.
Ако навистина веруваш дека ова е Гилеад,
да го кажеш тоа на единствената што те штити може да е многу глупаво.
Да...
Имаш право.
Промената бара време. Напредокот доаѓа во налети.
Фала за флоскулите. -Ти ме судиш? Си дошла да го изневериш мажот
и да уништиш туѓ брак! - О, ме фати!
Знам дека бев ужасна еднаш. - Еднаш?
Си била ужасна еднаш?
Знаеш, толку се трудев
да ти се искупам, а ти едноставно не ми дозволуваш.
Ти го спасив животот, добро? Ти помогнав да го родиш син ти...
Но одбиваш да ми простиш! - Не можам да ти простам!
Мислиш, не сакам?
Да можам да ти простам, конечно би те откачила. -Тогаш, што сакаш од мене?
Ти реков, само да преноќам некаде.
Тогаш, ќе те оставам да се сместиш.
Ти направив појадок.
Џун, здраво.
Што? Од каде ти...
Боже мој! Како е ова можно? - Ја нашле сестра ми.
О, Боже! -Претпоставив дека би се подружиле.
Безбедно ли е ова? - Да, се погрижив да биде.
Само за утрово. - Во ред е.
Седнете, ве молам.
Рита сега живее тука. И најдов работа во пекарница.
Така ли е? -Рита, многу ми недостига твојот леб.
Бидејќи ни е блиску свадбата, може да ни ја направиш тортата?
Таа не мора. -Не мора да зборуваш во мое име. -Знам дека не мора.
Можеш да присуствуваш како почесна гостинка, ништо повеќе.
О, некој е гладен.
Се извинувам.
Здраво. -Здраво. -Туку, рече дека си се вратила поради Ник.
Не, поради Мејдеј.
Се разбира, да.
Кога си веќе тука, добро би ни дошла твојата помош.
Џун...
Тука сум да го заштитам моето семејство.
Разбирам.
Навистина. -Поради тебе се изгледа просто.
Секогаш го бираш храброто.
Хана е уште таму некаде, па...
Знам.
Си ја нашла сестра ти.
Го заслужуваш тоа.
Заслужуваш мир.
Фала.
Знаеш, коњчево е потценета фигура. Скокачот.
Сите овие пофини фигури привлекуваат внимание, но...
Вешта шахистка како тебе, Анџела, би ја искористила таа слабост.
Што правите? Има час по уметност.
Имаш час по уметност, госпоѓице. -Не сакам!
Пристојност! - Ја учам да игра шах.
Не ја учиш, мала е за тоа.
И пикаш идеи во главата, што ќе се одрази лошо на нас.
Ајде. -Не мора веќе да се грижиш за тоа. Нема да биде важно.
Како нема да биде важно? - Ќе видиш.
Слугинките беа клучен дел...
Бев гласот на враќањето кон верата и...
Каде е Серена? - Со бебето.
Заборави го Мејдеј. - Се е во ред? -Одиме во Париз.
Што? -Имам се што ни треба. Документи, пасоши.
Чекај, Ник... - Те сакам.
Знам дека и ти ме сакаш мене.
Не можам само така да оставам се. -Можеш.
Мајка ти може да ја донесе Холи и конечно да бидеме семејство.
А Роуз и...
Не сум јас за нив. Тебе те сакам.
Добро? Отсекогаш само тебе.
Џун, дојди со мене.
Дојди со мене, Џун.
Ќе дојдеш?
Ти си луд. -Знам.
Срање. Кој е тоа?
Серена, кој е тоа? - Џун, скриј се!
Внатре! Тивко.
Габриел, не си во Вашингтон?
Роуз отиде без мене, имав некоја работа.
О, мило ми е што намина.
Да прошетаме со Ное? - Може. Буден е?
Знаеме дека не се буди заспано бебе. -Да.
Имаш право. Изгледа, добро си расположен денеска.
Срцето ми гори од синоќа. Идната госпоѓа Вортон!
Ми се допаѓа како звучи тоа. -Јас и ти ќе изградиме чист и чесен Гилеад.
Се радувам на тоа. - Утрово успеав да постигнам нешто
што се обидував долго време. - Што тоа?
Изабела, клубот во градот што го бие лош глас? -Да.
Го затворив. - Како успеа?
Дознав дека Отпорот планира масакр.
Колеж на сите Командири таму. Верувам дека биле блиску до тоа.
Но, по Негова милост, планот им е откриен.
Бог гледа се.
Бог...
и мојот зет.
Искрено, се сомневав во него.
Но ја докажа својата верност. Ник го откри планот и ми кажа се.
МЕДИЈАТРАНСЛЕЈШНС