W poprzednich odcinkach...
Nie... Lawrence mówił, że jest w Czerwonym Ośrodku.
- Już nie. - Zabijemy Komendantów w Jezebel.
Zrobimy rekonesans, kiedy penthouse będzie pusty.
- Ja pójdę. - To już nie tylko golf i przyjęcia.
Nadkomendanci czerpią poczucie siły z jurności.
- Możesz ją dziś mieć. - Myślał pan, że co mnie czeka?
Powolna śmierć w Koloniach albo szybka na murze.
- Wiedziałem, że masz po co żyć. - Co powiedziałaś Ellen?
Janine jest w Jezebel, muszę tam pojechać.
Możesz jechać ze mną albo wcale.
Chcesz walczyć, ale to ja stworzyłem ten plan od zera.
Dowiozę moje bomby do miejsc, które ja wybrałem.
To moja szansa, by zawalczyć o Hannę!
- Mówiono mi, że otrzymacie nagrodę. - Okłamali Ciotkę.
Zabiorę cię z tego miejsca!
Widziałem panią na balu w stolicy.
Tańczyła pani i promieniała. Niespotykane piękno i wdzięk.
Prosiłem Boga, by wybaczył mi pożądanie żony bliźniego.
- Pani Waterford. - Ciotko Lidio.
Błogosławiony wieczór.
Komendant Blaine. Musimy zgłaszać działania wywrotowców.
- Co zrobisz ze Strażnikami? - Zajmę się tym.
Rozumiem. Skoro już musisz, pojedź ze mną. Walczmy razem.
OPOWIEŚĆ PODRĘCZNEJ
Pracowity dzień?
Dwadzieścia sześć nowych rodzin, przybywają kolejne. Jest dobrze.
Oczekują, że będą tu bezpieczni.
- Ich ochrona jest moim priorytetem. - A incydent na Ziemi Niczyjej?
Dwóch postrzelonych strażników?
Już wszcząłem śledztwo.
To niepokojące naruszenie, na twojej zmianie.
Masz rozliczyć tych terrorystów.
Nie ma świadków. Jeden strażnik nie żyje, drugi w stanie krytycznym...
Nastąpiła u niego zdumiewająca poprawa.
Uznaj to za palec Boży.
- Świetna wiadomość. - Wspaniała.
Stopniowo odzyskuje przytomność, może wskazać sprawcę tej zuchwałości.
Będę się za niego modlił.
Chwała Panu.
A myślała Ciotka, że co potem dzieje się z podręcznymi?
Nie "myślałam", obiecywano mi, że będą szanowanymi obywatelkami.
I Ciotka uwierzyła?
Przed wyjazdem pani też wierzyła w różne rzeczy.
A pani sądziła, że co się z nimi dzieje?
- Zastanawiała się pani? - Nie.
Dlaczego?
Byłam nieszczęśliwa,
próbowałam przetrwać, pragnęłam dziecka.
Moje dziewczęta wielce cierpiały w pani domu.
W Ciotki domu też.
To niemądre.
Tak można powiedzieć o każdej próbie naprawy Gilead,
ale w Kanadzie założyłam centrum płodności, które nadal działa.
Jaki to ma związek?
Moglibyśmy założyć takie w Nowym Betlejem.
- Możemy się skupić na podręcznych? - Tak, Ciotko.
Ich piętnem jest płodność.
- To obraźliwe! - Wyrażę się jasno:
podręczne mogłyby odchodzić do Nowego Betlejem,
gdzie byłyby opiekunkami w centrum płodności.
To nie piętno, lecz boskie powołanie.
Przepraszam, właśnie przyszły dla pani.
Dobrze, dziękuję.
Musi być pani ciekawa, kto przysłał taki bukiet.
Komendant Wharton pragnie mnie widzieć, zanim...
wieczorem odwiezie Rose do stolicy.
Ostatni taniec przed wyjazdem?
Nie wyobrażajmy sobie za wiele.
Komendant Wharton udzieliłby nam koniecznego wsparcia.
Jest też samotnym, majętnym mężczyzną, któremu trzeba żony.
Rozumie Ciotka, że cytowanie Austen zakrawa na czystą ironię?
A co na nią nie zakrawa?
Zdrowa macica. Obie wiemy, że nie wolno jej marnować.
Maski. Oczy na penthouse, uprzedźcie koleżankę,
zbiórka za dwie godziny. Powodzenia.
- Co to? - Głównie produkty rolne.
W porządku?
Tak.
Janine?
Słodkie, co? Jej małej.
Teraz myśli, że Charlotte będzie następnym Rembrandtem.
Gdzie jest?
Pewnie w penthousie.
- Szykuje się. - Przyjadą Komendanci?
Tak.
A ta świnia, Bell...
nie może się od niej oderwać.
Biedaczka. Facet ma obsesję.
- Miało ich dziś nie być. - Musimy tam wejść. Szybka akcja.
Wy tam! O czym gadacie?
O niczym.
Sprzątajcie ten chlew.
Miałyśmy pójść do penthouse'u, przygotować go dla Komendantów.
No to już. Na błysk.
Tak jest.
Później, czekamy na Komendantów.
Tak jest. Miałyśmy sprawdzić, czy wszystko gotowe.
Byle szybko.
Tak jest.
- Pod Jego okiem. - Pod Jego okiem.
Próbuję cały czas
W tej instytucji
I modlę się
Boże, tak bardzo modlę się
Modlę się dzień w dzień
O rewolucję
I pytam...
O co tu chodzi?
- Zostałyście Martami? - Mayday.
- Wydostaniecie nas? - Planujemy, za tydzień.
Jeden strażnik tu, jeden przy drzwiach?
Szlag.
Kiedy zmiana warty?
Nie wybieraj za wcześnie, to żenada.
Pokój 618. Przyjdę, jak tylko będę mogła.
A gdzie jest moja Kicia?
Tu, słodziaku.
Marty...
pasztety wynocha.
Czekajcie! Marta, stój.
Posprzątaj to.
No już, rusz się.
O tak. Grzeczna dziewucha.
Teraz spodnie.
- Widzieliście go? - Wyżej.
- Nie zna granic. - Bell, ale z ciebie młot.
Wyżej, mówię.
Bell, zbierasz ochłapy?
Proszę pani... wystarczy.
Te tępaki nie mają manier za grosz.
Z Bogiem.
Stworzeni dla siebie.
Marta jest bardziej w twoim stylu.
Panie Komendancie.
Proszę nie wstawać.
Jesteśmy zaszczyceni pańską wizytą, co za łaskawość.
Lekarze mówili, że mój Toby
już się nie ocknie, ale on się budzi.
To dobrze wróży.
I mamrocze... głównie.
Mówią, że wciąż ma małe szanse.
Jest taki dumny ze swojej służby.
I bardzo podziwia mężczyzn z jednostki.
Dzielnych i honorowych.
Jak pan.
Proszę obiecać, że znajdzie pan sprawców.
Obiecuję.
Mogę przy nim zostać. Pewnie jest pani zmęczona.
Anioł z pana, Komendancie. Powinnam zająć się jego młodszym bratem.
Niedługo wrócę, skarbie.
Chwała Panu.
Zimno...
Toby, znasz mnie?
Gdzie mój pies?
Mój pies.
Nic mu nie jest.
Odpoczywaj.
Mercedes dotarł, przekroczył granicę.
Ja odebrałem dwa.
Lawrence, pewnie się cieszysz z dobrej prasy.
To dobre wieści dla nas wszystkich.
Nie byłoby Nowego Betlejem bez wsparcia tu obecnych.
Było to raczej przyzwolenie niż wsparcie.
Nalać panom jeszcze po drinku?
Jaka grzeczna, wyprzedza oczekiwania pana.
Nic tak skutecznie nie wpłynęło na normalizację stosunków z zagranicą.
- To fakt. - Ekspansja by to przyspieszyła.
Jak bardzo?
Nowe Betlejem może wzrosnąć dwukrotnie w ciągu roku.
Mam co najmniej tuzin miejsc, gdzie moglibyśmy założyć nowe osady.
- Spojrzałbym. - Mnie też przyślij.
Chętnie.
Proszę.
Dziękuję.
Czy mogę panu podać coś jeszcze?
Mam pomysł, parszywa dziwko.
Chodź.
Dzidzia prosi się o pasa. Już!
Do kąta, oczy w ścianę i czekaj na mnie.
Nie.
- Wezmę ją. - Ni chuja.
- Bell, daj spokój. - Kurwa, uwielbiacie to!
- Zasłużył na nagrodę. - Wyraźnie czuje do niej miętę.
Dobra.
Idziemy.
Ostrą jazdę zostaw mnie, ma wrócić jak nowa.
- Świnia. - Spierdalaj!
Czemu tu jesteś?
Z racji umysłu, talentu, uroku?
- Kurwa, widzieliście go? - Nikt cię tu nie lubi.
I nikt cię nie szanuje.
Uważaj.
- Chodź. - Co za chuj.
- Dziękuję. - Są obrzydliwi.
Przykro mi.
Nie jest pan dobry. Ale...
w porównaniu z nimi, jest pan.
Dziękuję?
Muszę iść.
Zaraz wrócę, pan zaczeka.
Pokażę panu coś.
Dziewczyny czasem podglądają.
Żeby zobaczyć, jakie czekają nas pojeby.
Nie mogą wygrać.
Jest głupi, skoro myśli, że to się uda.
- Za ile lat zdusimy Nowe Betlejem? - Trzy, cztery?
Ściągniemy jak najwięcej ludzi,
nasycimy populację, zwiniemy Nowe Betlejem,
zamkniemy granice, przywrócimy tradycję.
Lawrence będzie mimowolnym ojcem drugiego wielkiego przewrotu.
A potem na mur.
Uraził cię, co?
- Będzie uległy, jak zawsze. - Chcę go na murze.
- Twój ojciec na to pozwoli? - Przekonam go.
Reynolds?
Jestem za.
Już po nim.
- Co tak długo? - Przyjdzie.
- Musi się przebić przez Komendantów. - Lawrence, tam?
- Nigdy nie był typem z Jezebel. - Myślałaś, że jest lepszy?
Widocznie.
Ale się stęskniłam!
- Co tu robicie? - Szukamy ciebie.
Mayday nadchodzi, wybiją Komendantów w penthousie.
Musimy wydostać kobiety, przygotuj je.
- Ufasz im? - Tak, wy też możecie.
Złapałam ich listy do bliskich.
Musicie je wydostać, choćby nie wiem co.
- Wydostaniemy... słowo. - Zdążysz je przygotować?
Dziewczyny zrobiły sobie kosy na taką chwilę.
Jak Komendanci dostają się na górę?
Tajną windą z garażu, od zeszłego roku.
To dobre wejście i wyjście.
Kod to 15-25.
Garaż otwiera się tu...
w prawo, potem w lewo przez drzwi do samochodów.
- Wyjazd po wschodniej stronie. - Dzięki.
Nie mogę zniknąć na długo, więc...
Odczekajcie dziesięć minut. Strażnicy zmieniają się co godzinę.
Czekaj...
Pojedź z nami.
- Możesz pojechać z nami, dziś. - Serio?
- Zabierzecie wszystkie? - Nie! Musicie zaczekać na Mayday.
Czy nie powinnam przygotować dziewczyn?
- Właśnie! - Ktoś inny może to zrobić.
Nie! Ufają mi! Wybacz, nie wyjadę bez nich.
- To tylko tydzień. - Niedługo się widzimy.
Za tydzień, tak? Tydzień.
Jak mogłaś?
- Co? - Wyszłam na sukę bez serca.
- Myślałam o niej, nie o tobie. - Nie dajesz mi pomyśleć.
O czym rozmawiamy?
Gdybyśmy zabrały Janine,
ochrona obsiadłaby to miejsce i byłoby po naszym planie!
- Wybacz, zostawiłam ją w Chicago... - Wiem, byłam przy tym!
- Myślisz, że mnie nie jest ciężko? - Jakoś tego nie widzę.
Przyjaźnię się z nią o wiele dłużej,
przeszłyśmy przez, kurwa, piekło, jasne?
Razem widziałyśmy śmierć przyjaciółek.
Więc wybacz, jeśli czuję się za nią odpowiedzialna,
jeśli czuję się winna, że ją porzucam.
Twoje sumienie, twoje uczucia, przyjaciółki, trauma, ty, ty, ty!
Wiesz, jak mam ciebie, kurwa, dość?
Nie.
Nie wiem. Powiedz mi.
Czy ja mogę mieć stres pourazowy?
Wyrzuty sumienia...
przyjaciółki... traumę?
Zwłaszcza tu, w tym jebanym miejscu, w jebanym Jezebel,
gdzie to mnie gwałcono i bito każdej nocy.
Bo bycie podręczną było, kurwa, rajem
w porównaniu z tym, co tu przechodziłam.
Dobra.
"Dobra"?
Masz rację.
Miałaś gorzej ode mnie.
Być Jezebel było o wiele trudniej niż podręczną.
Przestań.
Nie, bo ciebie gwałcili ciągle, a mnie tylko czasem.
Raz w miesiącu.
Jasne. I...
zostałaś dłużej, a ja się wyrwałam.
Myślisz, że nie wiem?
Że nie wiem, że nigdy nie zrozumiem...
co przeżyłaś?
Wiem o tym.
Wiem.
Nie.
Byłaś gwałcona, ja też.
Byłaś bita, ja też.
Byłaś torturowana, ja też.
A to wszystko nie powinno było spotkać żadnej z nas.
Myślę, że jeśli zaczniemy się ścigać na cierpienie,
to pozwolimy chujom wygrać.
Prawda?
Ale nie miałam pojęcia, że tak mnie nienawidzisz.
Boże, nie!
Wydaje się, że zdarzało ci się mnie nienawidzić.
Ale zawsze cię kocham.
Nawet, kiedy nie chcę.
Przepraszam, jeśli nie byłam dobrą przyjaciółką.
- Co tu robicie? - Sprzątamy pokój.
Nie róbcie tego. Takie ładne buzie.
Powiedziałem: zdjąć maskę.
Nie chcemy kłopotów.
Co to?
Nie wiem, tylko tu pracujemy.
Pisemne materiały?
Ale wpadłyście.
To dla was ważne?
Chcesz to odzyskać? Kładź się.
Spierdalaj.
Pyskata.
Ty pierwsza.
Stań tak, żebym cię widział.
Ani, kurwa, kroku.
No już!
Kurwa, leżeć!
Zostań tam! Najpierw ty, potem koleżanka.
Leż.
Grzeczna dziewczynka. Nie ruszaj się.
Musimy iść.
Tak.
Listy i mapa.
Kiedy się nie zgłosi, zablokują wyjścia.
Kurwa.
Nie możemy zostawić trupa.
Nie zostawimy.
Halo?
Jest tu kto?
Komendancie... cóż to?
Stworzyłem bezpieczną czytelnię dla dzieci Nowego Betlejem.
Chłopców i dziewcząt.
Cudownie!
Natchnęła mnie pani.
Jako dziecko nie wychodziłam z biblioteki.
Wybieramy patrona i chciałbym się pani poradzić.
Jestem zaszczycona.
Pokażę pani coś.
Wiem, że to nieoczekiwane, ale...
nie dla mnie.
Jestem tego pewny jak nigdy i gdybym nie spróbował, żałowałbym już zawsze.
Nie wróciłam tu, by...
- zostać Żoną. - Rozumiem.
Nie chcę mówić źle o zmarłych...
ale Fred tłamsił to, co w pani najlepsze, czego nigdy nie zrobię.
Mam zadanie w Nowym Betlejem.
Chcę, by kontynuowała pani dzieło.
Nie przeniosę się do stolicy.
Zaplanuję przeprowadzkę do Bostonu.
Nie mogę mieszkać w Bostonie.
Będziemy trochę tu, a trochę w nowym domu w mieście,
które pani wybierze.
Nie przestanę pisać.
Nie chcę tego.
To zabrzmi górnolotnie, ale wierzę,
że Bóg przywiódł mnie z powrotem, bym zmieniła ten kraj.
Zmieńmy go razem.
Na pewno chce pan wychowywać dziecko innego?
Byłbym zaszczycony.
Czy Noah nie zasługuje na młodsze rodzeństwo w kochającej rodzinie?
To prawda.
Sereno Joy, czy...
uczynisz mi ten zaszczyt i wyjdziesz za mnie?
Tak!
Dawaj, June...
Wysiadać.
Gotowa?
Co odbieracie?
Puste beczki z kuchni.
- Przyjedźcie jutro. - Nie możemy.
Bo... jutro mamy inne dostawy i...
Nie możemy.
- Kern zaginął. Przeszukać piętra. - Szlag.
Zaraz wszystko zamkną.
Zakaz wjazdu i wyjazdu.
- Tak, ale... - Tak jest.
Lepiej wrócimy jutro.
- Dobra. - Innym razem.
Cholera.
A czy moglibyśmy...
Wsiadaj do ciężarówki.
Rozumiem, że jest trochę...
Luke... nie!
Zabierz go stąd.
- I nie wracajcie. - Nie. Dziękuję.
Nic mu nie będzie, ale my mamy przejebane.
Chodź. Tędy.
- Potrzebna jest karta. - Co? - Karta, żeby to otworzyć.
- Idziemy! - Nie...
- Chodź. - Co?
- O kurwa. - Spokojnie.
Czekaj!
O nie.
- Z drogi. - Proszę.
- Musisz nas stąd zabrać. - Nas?
Jest ze mną.
- Co jest grane? - Mamy pół minuty na ucieczkę.
Josephie, zabierz nas.
Proszę.
Wsiadajcie.
Chodź.
Przewieziesz nas przez...?
REŻYSERIA
SCENARIUSZ
NA MOTYWACH POWIEŚCI MARGARET ATWOOD
WYSTĄPILI
ZDJĘCIA
MUZYKA
Wersja polska na zlecenie HBO TRANSPERFECT MEDIA POLAND
Tekst: Michał Kwiatkowski