Претходно...
Уште работам на забрзување на рочиштето. -Колку ќе трае тоа?
Три до четири месеци. - Нема да чекам. Морам да сторам нешто.
Може да го посетам Нов Витлеем. -Рита, не.
Имаат трага за сестра ми. - Лук и Мојра се заглавени
меѓу патролите на Гилеад на Ничија земја.
Ги имам сите имиња. Престани да се опседнуваш.
Едвај чекам нашите да им ги разнесат главите.
Ако видиш Чувари, остави ми ги мене.
Во Нов Витлеем жените забременуваат и децата растат!
Никој од вас не може да го каже тоа за својата земја.
Би сакала да разговарам за потенцијалот на Нов Витлеем со вас.
Секако ќе ви го дадам тоа. - Ќе те извлечам од ова ужасно место.
Ми рекоа дека ќе ве наградат за службата. -Излажале.
И дадовме можност и готови сме со неа. -Ја чувте, ништо од тоа.
Таа е старомодна жена на Гилеад. Не е како Серена Вотерфорд.
Г-ѓа Вотерфорд? -Џун?
О, Боже мој! Добро си.
Добро си... -Ајде.
Сфаќам дека секогаш го правиме ова? - Што? -Се простуваме вака.
А што да си кажеме? - Се гледаме? -Добро.
Се гледаме после.
Добро, еден е готов.
Тежи шест килограми. - Имаш сигнал?
Многу е слаб.
ПРИКАЗНАТА НА РОБИНКАТА
...овие темели биле малку подобри од песок. -Што значи тоа?
Дека зградиве се нестабилни. - Здраво.
Марк е на пат. - Само малку. -Аха, пардон.
Среде нешто сме. -Добро. - Фала.
Значи, меѓу ова и ова ќе биде радиусот на експлозијата.
Тоа ќе биде максималниот удар. - Супер, фала. -Ништо.
Се работи за местата на бомбите?
Да, ќе разнесеме сешто. - Што ви се метите?
Комуникациска кула, магацин за муниција и сојузна зграда.
Како ќе ги внесете бомбите? - Новата трговска рута се протега
од Нов Витлеем до Гилеад. Има помалку обезбедување и поголем промет.
Така ќе ја внесеме муницијата и тоа е тоа.
Добро, се надевам дека ќе успее. - Здраво, Џун и Лук. -Еј, добро утро.
Добро утр. -Здраво. - Имам добра вест.
Твојот случај е отфрлен.
Да!
Во замена за информациите што ги набави, многу се благодарни.
И тие сакаат да ги елиминираат тие Командири неслужбено.
Тоа и твојот аргумент за самоодбграна... -Се откажале?
Да, честитам. Службено ќе те депортираат. Слободен човек си.
Неверојатно! - Супер.
Ќе пробаме да ви средиме лет за Алјаска што поскоро.
Фала, Марк. Навистина. - Ништо.
Холи е порасната. Ќе биде среќна што ќе те види.
Лук, може да дојдеш малку? - Што е?
Го имаме нацртот на Саут Енд. Може да видиш? -Навистина? Супер!
Ова ќе потрае. - Јасно...
О, здраво.
Имаш нешто за мене?
Лепливо е?
Импресивно.
Гледам, ти влијаела Хелен Франкенталер.
Жена ми би била одушевена. - Анџела!
Мојата вистинска жена. - Надвор!
Го чека напорен ден. - Дојди.
Долго се спремаше за ова. Сопругите се собираат порано
зашто многу сакаат да го покажат новиот накит од Париз, поради тебе.
Животот ми е служба.
Убаво изгледаш.
Знаеш што велат за мажите во униформа.
Што? Што велат за мажите во униформа?
Сега ќе очекуваат сешто од тебе.
Можам да се снајдам со се што ќе ми фрли трустот мозоци.
Не се веќе само партии голф и матинеа.
Сите Високи командири имаат специфични приоритети.
Им ги знам приоритетите.
Чувството на моќ го црпат од мажественоста.
Моќта ќе дојде од реформата.
Знаат дека сум вистинскиот за нив.
Како ќе кажеш.
Мажественост.
Знаеш каде е Мојра? Треба да се спреми.
Да, тука некаде е.
Види, требаше да ти кажам каде сум,
дека сум тука и работам со Мејдеј. -Во ред е.
Навистина, само ми е мило што двајцата сте добро.
Да, но сакам да кажам извини, не сакам да се грижиш.
Не излезе баш така. - Не сум јас виновен.
Патролите не требаше да бидат таму. Ќе излезевме без проблем.
Тоа и е проблемот. Секогаш има нешто што не можеш да го предвидиш.
Може ли само... извини, сакам да ти кажам нешто. Добро?
Јас треба да ги однесам бомбите.
Ќе останам и ќе го направам тоа.
Мислиш дека јас не сакам да ги убијам тие Командири?
Дека не сакам да го повредам Гилеад? - И го направи тоа многупати.
Сега ми е мене редот.
Овие луѓе не се професионалци. Не знаат што прават.
А ќе се борат против Гилеад.
Војниците на Гилеад, Чуварите и Очите.
Премногу е...
опасно. Добро?
Верувај ми.
Им требаме на Холи и мама.
Треба да се вратиме и да изградиме живот заедно.
Добро?
Те молам.
Ги дешифрирале информациите што ги донесовме, одам да го видам тоа.
Добро, фала. - Добро.
Те сакам. - Да, и јас тебе.
Лични карти, молам.
Тука. - Фала, повелете.
Не ми се верува!
Тато! - Лична карта.
Џулс!
Рита, мило ми е што те гледам. - Фала ти пак за ова.
Секако, тоа е најмалку што можам.
Како патувавте? - Добро, фала.
Таа ќе дојде.
Ќе дојде.
Веројатно се задржала, има многу бирократија,
собирањата на семејствата станаа многу популарни.
И јас и Ник моравме да фатиме мнгоу врски за да го направиме ова.
Знам дека и Ник сака да те види.
Размисли да се преселиш тука?
Џина?
Џина, душо моја!
Џина!
Душо моја!
Здраво. Извини. Многу ми е жал, душо.
Не, мене ми е жал. Чув дека те направиле Марта.
Да. Не е важно, избегав.
И пробав да те најдам, жими се...
Пресреќна сум што си жива!
Тука сум!
Луѓе, слушајте! Ова е моментот што го чекавме сите.
Благодарение на нашата Џун Озборн, Лук и Мојра ни се вратија.
Да! -Лук и Мојра, луѓе. Главни се.
Благодарение на нив, ги потврдивме имињата на Командирите
што ни ги соборија авионите и им ја открија слабата точка.
И тие проклети Јастреби нема да знаат што им се случило.
Што се однесува до тоа каде ќе ги погодиме копилињата,
сите вие што се обложивте на кантри клубот...
Изгубивте.
Ако се обложивте на главниот штаб на Командирите или терен за голф,
исто изгубивте. Но ако сте се обложиле на Изабела,
побогати сте за 10 долари. Потрошете ги разумно.
Еј, а зошто Изабела?
Убиваме Командири. - Нема да бидат сконцентрирани.
Ќе пијат во пентхаусот. Таму ќе пратиме стрелци
кога ќе стигнат другата недела. Прво убиваме Командири во Изабела.
Потоа експлодираат бомбите.
И доаѓа војската.
Нема да ја преживеете ни првата етапа.
Жал ми е, но нема ако ви е тоа целиот план.
Што ќе направите? Ќе влезете и само ќе пукате?
А што предлагаш? Бајонети?
Сте размислиле за отров? - Да, со тоа сме имале успех.
Знам, бев таму. - Но Изабела сега тестираат се.
Навистина?
А жените? Ако не им кажете дека доаѓате,
ќе бидат заробени меѓу два огна.
Елен, не ни знаеме како изгледа тој пентхаус.
Да, треба да ги знаеме влезовите и излезите и распоредот на Чуварите.
Не може да влеземе на слепо! - И нема!
Ќе имаме пробна инфилтрација. Благодарение на Лук и Мојра, знаеме
кога ќе биде празен пентхаусот. Ќе уфрлиме некого.
Тој ќе извиди и ќе им објасни на жените што се случува.
И ќе смислите план да ги извлечете, така?
Не се тие патемна штета. Луѓе се!
Да, во идеален свет.
А тоа, за жал, не е светот во кој живееме.
Јас ќе одам.
Треба да го надзираме пентхаусот и да ги предупредиме жените...
Мојра, само што се врати. Сигурна си?
Да, јас сум единствената Изабела тука.
И, за жал, го знам тоа место како раката.
Јас треба да одам.
Чекај го Господ и држи се за патот Негов.
И тој ќе те постави да владееш со земјата.
Благословен е оној што ќе издржи искушение.
Зашто, кога ќе биде испробан, ќе ја добие круната на животот.
Види колку е убаво кога браќа живеат заедно во единство.
Кога се сите еднодушни.
Едномислени.
Слава Му, Висок командиру Лоренс.
Слава Му.
Слава ви.
Благословен сум и чест ми е што сум во вашето присуство.
Благословен ден, Командиру.
Благословен ден. Ти благодарам за честа.
Заслужи. Колку се блиску Мексико и ОК до нормализација на односите?
Нов Витлеем им дава на нивните водачи да се ослободат од бегалците,
а нивните неплодни жени сакаат да дојдат на свежиот морски воздух.
Напредуваме. -Господа, земете си златен часовник на заминување.
Колите ќе ве однесат на прославата. -Прославата?
Па, заслужуавте да уживате во плодовите на својата работа.
Кои се тие плодови? - Најзрелите што ги има Гилеад.
Позрели од она што го имате во Д.К., така? -Не би знаел.
Татко ми вели дека никогаш не му се придружувате таму.
Татко ви е уважен водач посветен на Гилеад.
Неговата служба е многу позначајна од неговите пороци.
Блејн. А ти?
Сакаш да се опуштиш со пијалак?
Дојди, Ник.
Роуз не чека дома на вечера.
Така е.
Ништо, нека почне забавата.
Госпоѓо Вотерфорд.
Роуз ми рече дека и се јадело нешто благо.
Убаво од вас. Се плашам дека моментално спие.
Штета, питата уште е топла.
Па, јас не би одбил парче.
Никогаш не се навикнав да ме служат Марти.
Отсекогаш сум готвачот дома. Роуз учеше од мене.
Па, љубоморна сум. Имено, ужасно готвам.
Шпагетите ми загоруваат само што ќе ги погледнам.
Како да се спремам за ова? - Не, ова е од пекарница.
Како е Роуз? Сигурно сте возбудени.
Да, фала. Оваа бременост е Божја награда.
Но, загрижен сум. Ја исцрпува.
Гилеад има најдобра пренатална нега на светот.
Отсекогаш ја штитам премногу. Беше мала кога умре мајка и.
Секоја жена заслужува грижлив татко како вас. И јас имав таква среќа.
Сигурно би се гордеел со вас. - Ви благодарам.
Отсекогаш сум сакал големо семејство.
Со Бет зборувавме за пет пред да се разболи.
Секако, имаше предизвици со кои бевме соочени сите тогаш.
Да, кризата на плодноста, климатските промени, еко-колапсот.
Да, кога се роди Роуз, немаше доволно ресурси
да се бори за секој живот.
Се што имав вложив да и помогнам неа,
но секое дете заслужува можност. Не само привилегираните.
Секако придонесовте за создавање на земјата што го оствари тоа.
Па... и двајцата.
Како што се шири Нов Витлеем,
Гилеад ќе се врати на Божјиот пат на светлината.
Ниедно семејство не треба да го помине она што моравме ние.
Да.
Морам да признам, се сомневав.
Но вашата вера во реформиве многу помогнаа за тоа место.
Лоренс има среќа што вие го продавате тоа.
Ви благодарам што ми дадовте платформа и глас.
Знам дека не беше секогаш така.
Ако смеам искрено, подобар човек би го поттикнувал вашето влијание.
Еј. Не одиш, добро? - Што?
Прати некој друг во извидница. Не се враќаш таму.
Мислам дека не се слушаш. Звучиш лудо. Прашај се дали сакаш
да зборуваш така со возрасна жена.
Ќе загинеше во Ничија земја. - Но она што го набавивме
ќе ни помогне да ги убиеме копилињата.
Знаеш колку е опасно да отидеш во Изабела.
Сосема ми е јасно колку е тоа опасно за мене, фала многу.
Што ако те препознаат? - Мартите сега носат маски.
Ги ротираат секоја недела. Никој нема да ме познае.
Само што се врати... - Џун, фала што ме спаси.
Но сега некој треба да ги спаси тие жени. -Некој друг!
Те молам. Дојди со нас во Алјаска. Може да живееме заедно... -Не!
Нема.
Извини. Го сакам тоа за вас, навистина. Меѓутоа, јас веќе не можам така.
Како? -Не можам веќе да го живеам твојот живот.
Срање.
Што е?
Не, не, не...
Бестрага. Лоренс рече дека е во Црвениот центар.
Епа, веќе не е.
Мац, мац! Дојди!
Следниот пат кога ќе свирнам, ќе доползиш до мене.
Што вели мачето? - Здраво.
Здраво?
Глупа ли си, ма?
А, да... Била ваша некогаш, нели?
Кратко. -Но недоволно долго за да ја запознаете вистински, така?
Знаете што? Ова е ваш ден.
Ќе ви ја дадам овојпат.
Тоа е дарежлива понуда, Лоренс. - Можеби таа е премногу за него.
Секако.
Кажи ми дека ќе ти недостигам.
Ќе ми недостигаш. - Добро.
Оди со Бога. Изврши си ја должноста.
Забавете се. - Види го ти Лоренс.
Браво, Лоренс!
Нема да правиме ништо.
Можеш да зборуваш, ако сакаш.
Не сакам да зборувам со тебе. - Да, често го слушам тоа.
Па, страшен си. Бев во твојата куќа, а сега сум тука, памтиш?
Памтам. Жал ми е.
Не и се допадна на госпоѓата.
Па, си се оженил со пичка смрдлива.
Извини. - Не извинувај се.
Што мислеше, што ќе ми се случи?
Со твојата историја? Или бавна смрт во Колониите
или брза на Ѕидот. Знаев дека имаш причина за живот,
па направив што можев за да добиеш можност.
Анџела е супер.
Го нацрта ова.
Голем талент е. Генијалка.
Што ќе биде со неа?
Се надевам, наскоро ќе научи да каже "јаболко".
Има добар живот.
Засега.
А после? Лоши работи се случуваат и на ќерки на Командирите.
Ќе и помогнеш ли? -Ќе направам се што можам за да ја заштитам.
Може да си одам сега?
Почекај уште малку. Не сум веќе млад, ќе се посомневаат.
Види го ти него!
Што?
Беше дете кога те сретнав, а сега си тука.
Овде е најбезбедно.
А ти си ова. - Ова е најбезбедно.
Па, мило ми е што си безбеден.
Вистина е што зборуваат? Навистина е подобро тука?
Мислам дека е. - И ќе остане така?
Моја работа е да се погрижам за тоа.
Тогаш, ќе останам.
Но само додека не ми го извлечеш семејството. Целото.
Командир си, па го можеш тоа, така?
Со време. Може да потрае година-две.
Можеш да чекаш толку време? - За моите? Се разбира.
Да, добро изгледа.
Остави го тоа кај мене малку. Браво, фала.
Здраво. - Планот е на Лук. Знаеш?
Стана ефикасен водач тука, ќе ни недостига.
Направи поголема преграда, патот е долг.
Прати ме мене во Изабела.
Јас ќе го направам тоа. Ќе го извидам пентхаусот и ќе се поврзам со жените.
Што и да ти треба.
Мојра ќе... - Ќе одам место Мојра.
Добро го знам местото. Сум била таму многупати.
Џун, Мојра се пријави веќе. - Не била во Гилеад со години.
Нема поим што ја чека,
особено во Изабела, каде што ја...
Не, може да испаничи.
Една грешка и мртва е.
Зошто си сигурна дека ти нема да испаничиш? -Знам со себе.
Треба да одам, добро?
Мојата пријателка е таму и...
Таа ми е како помала сестра.
Џун, жал ми е за твојата пријателка... - Ако ја пратиш Мојра
и наиде на проблеми, ќе биде оставена сама на себе.
Ако ме пратиш мене, знаеш дека имам Командир внатре.
Знаеш дека ќе ми помогне.
Што да им кажам на Мојра и Лук?
Остави ми го тоа мене.
Не слушаш. Канализацијата оди право до комуникациската кула.
Еј, извинете што пречам.
Може да поразговараме? - Да. Ајде, ќе збориме после.
Што е?
Има промена на планот и... - Џун! Што си и рекла на Елен?
Види, само сакаш да бидеш безбедна. -Што се случува?
И рекла на Елен дека ќе оди во Изабела место мене.
Не одиш на Алјаска? - Се разбира дека одам.
Но пријателка ми Џанин е во Изабела и морам...
Чекај, ми рече дека јас не треба да останам.
Знам, но излезе нешто. Ќе дојдам по тебе.
Оди кај Холи и грижи се за нив. Брзо ќе дојдам!
Не може! Ти грижи се за нив! Тебе ти е мајка!
Види... -Џун, не мора да бидеш тука. - Знам што правам. Добро?
Леле... -Бев таму многу подолго од тебе.
Не се работи за тоа! Си ми го направила ова зад грб.
Немаш никаква почит! - Не! Знаеш што е непочитување?
Тоа што двајцата сте ме лажеле со месеци. Сте го криеле ова.
Добро? Тоа е непочитување! - Оти знаевме дека ќе се шекнеш.
Како сега. - Баш сега!
Ќе ни го уништиш целиот труд.
Лутете ми се, тоа е во ред. Ме заболе!
Лутете се, но ќе бидете живи. - Леле, не мислиш недоветни.
Одам во Изабела. Или ќе дојдеш со мене или воопшто не одиш.
Еј! Што сакаш да докажеш, а!
Ништо. Не морам да ти докажувам ништо.
Немате поим што правите. Не знаете да се борите таму.
Нема да преживеете! - Толку ли не потценуваш?
Не следи ме.
Не се ни работи за нас, туку за тебе и за она што го сакаш ти.
За што зборуваш? Немаше ни да бидам тука да не морав да ве спасувам.
Така ли е? Тогаш, врати се на Алјаска.
Но всушност, сакаш да одиш таму.
Сакаш да се бориш!
Јас го смислив планов од нула.
Добро? Ќе ги доставам моите бомби на местата што ги избрав јас.
Ова е мојата шанса да се борам за Хана!
Ова и беше омилена книга на мојата Еленор кога беше мала.
Еден ден и ти ќе ја читаш, и тоа сама.
"Малата принцеза," "Прво поглавје - Сара".
"Еден мрачен зимски ден,
кога густата жолта магла толку ги прекри улиците на Лондон
што сите светилки беа запалени, а гасот во прозорските стакла
оставаше впечаток на ноќ,
едно девојче со необичен изглед
седеше со татко и во кочија
што одеше бавно по широките градски улици."
"Седеше на ноџињата, потпрена на татка си."
"Додека ја држеше, ги гледаше минувачите низ прозорецот
со чудната детска љубопитност во нејзините големи очи."
"Беше толку малечка
што човек не би очекувал таков поглед на нејзиното лиценце."
"Тој поглед би бил престар и за дете од 12 години,
а Сара Кру имаше само седум."
"Меѓутоа, ни самата не можеше да се сети на миг
кога не размислувала за работи поврзани со возрасните..."
Уживам во нашите прошетки. - И јас.
Сигурно не го памтиш ова...
Те видов пред некоја година на еден од баловите во Вашингтон.
Танцуваше, а околу тебе сјаеше.
Никогаш не бев видел таква убавина. -Пред некоја година?
Да, беше во брак. - Аха, сфаќам.
Го молев Бога тогаш да ми прости што посакав жена на друг.
Дотогаш повеќе беше албатрос отколку маж.
Навистина?
Разговаравме ли? - Не, бев премногу срамежлив.
Но многу сакав да бидам оној што танцува со тебе таа ноќ.
Тука? Сега?
Сред улица? -Ајде.
Тетка Лидија? - Госпоѓо Вотерфорд.
Командиру Вортон. Благословена вечер.
Здраво. -Здраво.
Види, разбирам.
Ако веќе мораш да влезеш, влези со мене.
Ако сакаш да се бориш, да се бориме заедно.
Секако дека сакам да се борам.
Хана е таму.
Но веќе го поминав патот по кој одиш.
Го знам чувството. Многу е добро некое време.
Имаш чувство дека си и се поблиску.
Понекогаш и си.
И тогаш...
Таа пак исчезнува.
И тоа боли многу.
Мислам дека сакав да те поштедам од тоа. -Но не можеш.
Имав една идеја.
Сакав пак да бидеме фамилија.
На Алјаска.
Меѓутоа, тоа не е можно.
Не е важно каде сме, во Канада или Алјаска.
Не е важно затоа што таа не е тука.
Кога ја изгубивме, ми се чини...
дека тоа не уништи.
И мене.
И, ова...
Ми се чини дека не уништува секој ден.
Да.
Ние сме уништена фамилија.
И можеби дури ни нема спас.
Но јас веќе добив еден невозможен подарок.
Што?
Ти ми се врати.
Жива си.
Знаеш? Двајцата сме живи и сега сме овие што сме.
Двајца лудаци што се враќаат во Гилеад само со надеж.
За неа.
Да.
Знаеш, и да помине планов со Мејдеј совршено,
а нема...
Знаеш дека не мора да значи дека ќе дојдеме до неа, нели?
Мора да го знаеш тоа.
Знам.
Но мора да пробаме.
Да!
Мора да пробаме.
Боже, знаеш дека те љубам?
Знам.
Туку, знаеш дека и јас те љубам тебе, така?
Нели? -Знам.
Знам...
Во тој момент се сеќаваше на патот
што го помина од Мумбај со татка си, капетан Кру.
Размислуваше за големиот брод
и морнарите што се движеа тивко по него.
За децата што си играа на жешката палуба
и младите сопруги на офицерите што се обидуваа да ја натераат
да разговара со нив и се смееја на работите што ги кажуваше.
Но најмногу размислуваше за тоа колку е необично
што човек е во Индија во еден момент, на голема жега,
во друг среде океан,
а во трет во необично возило што се движи по необични улици
каде денот е мрачен како ноќ.
Тоа ја збунуваше толку многу што уште повеќе се стисна до тато.
Тивко и загадочно, речиси шепотејќи, рече: "Тато?"
"Што е, душичке?" одговори капетан Кру,
држејќи ја блиску и гледајќи ја во лиценцето. "За што мисли Сара?"
"Стигнавме ли?", шепна сара, уште стисната до него.
"Стигнавме ли, тато?" "Да, малечка Сара."
МЕДИЈАТРАНСЛЕЈШНС