W poprzednich odcinkach... - Lepiej, by nie wiedziała, że tu byłem.
Jesteś jedną z najgorszych osób, jakie spotkałam.
Dokąd ją zabieracie? Dzwonię do Komendanta Lawrence'a!
- On wydał rozkaz. - Janine!
Gdybyś nie mógł odebrać, oddzwoń jak najszybciej.
Potrzebujemy grafiku patroli Gilead.
Miej na oku Nowe Betlejem. Wnioski nas zalewają.
- Jaką rolę gra w tym pani Waterford? - Serena?
Uczyniłeś z niej naszą ambasador,
przydałaby się tu na wizyty dyplomatyczne.
Potrzebuję Sereny Joy Waterford. Nowe Betlejem to inne Gilead.
- Byłabyś twarzą postępu. - Bóg ma dla mnie plan.
Świat jest chory, zostałam powołana, by go uzdrowić.
- Nie będę czekał, mają moją córkę! - Mayday coś robi.
Chcą znaleźć Komendantów, którzy odcięli cię od Hanny.
- Wchodzę w to. - Luke i Moira utknęli w Ziemi Niczyjej.
- Co robisz? - Pomogę ich wydostać.
- Musi być inny sposób! - Jedyny sposób to walczyć!
Sprowadźmy ich.
June.
Musimy ruszać.
- Długo tam tkwią? - Cztery dni.
Mają racje, może znaleźli coś więcej.
W markecie na Ziemi Niczyjej? Jak mogłeś ich puścić?
To akcja Mayday, ja tylko pomagam.
Wojsko dyma Mayday, wykorzystujecie cywilów do brudnej roboty.
Wiedzą, na co się piszą.
Czyli na co?
Mayday opracowuje plan zabicia radykalnych Komendantów.
Którzy zestrzelili nasze samoloty.
Muszą potwierdzić ich tożsamość
i ustalić, kiedy będą najbardziej podatni.
- Ale dlaczego Luke i Moira? - Nalegali na to.
Zadanie było proste.
Odebrać torbę, czekać na podwózkę.
Patrol nieoczekiwanie uniemożliwił odbiór.
- Dlaczego Nick milczy? - Dziś ma ważny dzień.
Podejmuje zagranicznych dygnitarzy w Nowym Betlejem.
Lawrence je stworzył?
Nawet odnalazł Serenę.
I sprowadził ją, by je promowała.
Serenę?
Ona...
Żyje?
Noah też?
Cali i zdrowi. Traktowani po królewsku.
Nic dziwnego.
Ona zawsze wypływa.
- Skąd myśl, że Nick się pojawi? - Dla ciebie na pewno.
Zagraniczni dygnitarze przybyli.
Oby nasza wizja Gilead była już...
- mniej przerażająca. - Powinno się udać.
Zagranica marzy o pozbyciu się naszych uchodźców.
Wysyłanie ludzi do kraju, który rutynowo wyrzyna obywateli,
nie służy ich wizerunkowi.
Musimy pokazać, że jesteśmy bezpieczni jak Disneyland.
- Zaśpiewać "Krąg życia"? - Bądź Kaczorem Donaldem, jeśli trzeba.
To ten dzień.
Musi nam się udać. Jesteś tu jakby burmistrzem, więc...
zrób, co tylko się da.
Nie cierpię zarządzać ludźmi.
Idę do Sereny.
- Herr Strauss! Guten Tag. - Dzień dobry, Komendancie.
Przedstawiam nadzorcę Nowego Betlejem, Komendanta Blaine'a.
Nick, niemieckie MSZ wysłało najinteligentniejszego wiceministra.
Zaledwie podsekretarza stanu.
Poznajcie się, muszę odebrać kwiatek.
Nie spóźnijcie się na wycieczkę.
Przepraszam za najście, bardzo chciałem pana poznać.
Jestem ciekaw, jakie ma pan plany dla tego miejsca.
- Chętnie odpowiem na pytania. - Nie... nie mam pytań.
Tylko... wiadomość.
June Osborne jest na 17. mili.
OPOWIEŚĆ PODRĘCZNEJ
Nic mi nie jest.
Mała jest bezpieczna, na Alasce z...
z moją mamą.
Z Holly.
- Z twoją mamą? - Tak.
Co się dzieje?
Luke i Moira...
działając z Mayday, utknęli za patrolami Gilead w Ziemi Niczyjej.
- Czemu to zrobili? - Bo ich nie powstrzymałam.
Są w aquaparku w Ronson, w Strefie Siódmej.
A dziś jest jakieś wydarzenie w Nowym Betlejem.
Musisz oczyścić szlak, żebyśmy...
Ochrona jest wzmocniona, a to znaczy... że nie mogę odwołać patroli.
To byłoby podejrzane. Chcę pomóc, ale...
- Niech Mark wymyśli coś innego. - Nie ma nic innego.
Posyłając wojsko, ryzykowałby konfrontację,
a Mayday nie może wejść przez patrole, więc nie ma nic innego.
W porządku, rozumiem. To niebezpieczne.
- Pogadam z Markiem i pojadę sama. - Nie możesz.
Nie mam czasu, nie wiem, co się z nimi stanie.
Pojadę.
- Naprawdę? - Sprowadzę ich.
Dziękuję.
Dokąd?
- Jadę z tobą. - Nie. Nie możesz.
Z tyłu.
- Schyl się. - Dobrze!
Błogosławiony dzień!
Naomi poradziła, żebym przyniósł kwiatek.
Dziękuję.
Gotowa do oczarowania tuzina sceptycznych dyplomatów?
Co daje ci pewność, że zreformujemy kraj?
Ty. Fakt, że sprowadziłem cię z powrotem,
naszą ambasador, Serenę Joy Waterford?
Jedyną prawdziwą walkirię z równie zabójczym IQ?
Wiem, dlaczego mnie wybrałeś.
Muszę wiedzieć, że Bóg wybrał ciebie.
Jezu.
"Potem zwróciłem uwagę na moje dzieła i mój trud.
Wszystko to jest marnością i gonitwą za wiatrem,
i nie daje żadnego pożytku pod słońcem".
Współczuję.
Kohelet, 2:11?
No tak.
Czy choć raz w życiu ukląkłeś, by się pomodlić?
Pewnie.
Pomódl się ze mną.
- Teraz? - Tak.
Wiem, że mogę tu sprowadzić Boga, ale nie czuję Go w tobie.
Nie... całkiem.
Dobrze.
Dobry Boże, wiemy,
że wszystko układa się tym, którzy miłują Boga
i zostają powołani.
- A powołani są usprawiedliwieni... - To moja modlitwa z wczoraj.
Zapamiętałem.
- Sereno, jeśli Bóg istnieje... - Jeśli?
...to nie w pustych słowach i dziwnych rytuałach.
- I nie sprawdza obecności. - To co tu robisz?
- Co cię napędza, jeśli nie Bóg? - Może Bóg.
Może nieboszczka żona.
Może poczucie winy.
Więc czy to nie Bóg działa przez ciebie?
Nie udowodnisz, że tak, a ja, że nie.
A jak napisano w "Księdze Mormona", o to Bogu chodziło, prawda?
- "Księga Mormona"? - Musical.
Kim jesteś?
Powiedz, że nie oszalałam, będąc tu z tobą.
Nie mogę. Oboje jesteśmy szaleni.
Zepsuliśmy ten kraj i musimy go naprawić.
Mam szaloną ideę, nazwij to wiarą...
Wierzę, że ty i ja możemy to zrobić.
I ty też w to wierzysz, po swojemu:
że Bóg wezwał cię tu, abyś mi pomogła.
A potrzebuję pomocy, i to jak, gdybyś nie zauważyła.
Więc na Boga, nie każ mi znów padać na kolana.
Zróbmy to, razem.
"Gdy będziesz wołał, Pan cię wysłucha,
a gdy będziesz krzyczał o pomoc, odpowie...
'Oto jestem'".
Chwała Panu.
Żeby było jasne: nie krzyczałem.
Krzyczysz teraz. W środku.
Ciotko Lidio?
Ciotka Miriam.
- Myślałam, że nie przyjdziesz. - Otrzymałam twoją wiadomość.
- Muszę to sama zobaczyć. - Oczywiście.
- Twarze Mart są tu zakryte? - By nie kusić klientów.
Janine?
Przemarzniesz, dziecko.
- Co tu Ciotka robi? - Przyszłam, jak tylko się dowiedziałam.
- Niech Ciotka idzie. - Nie ma mowy!
- Zabiorę cię z tego strasznego miejsca! - Niech Ciotka niczego nie robi.
Te próby pomocy kończą się tylko gorzej.
Jesteś moją wyjątkową dziewczynką.
- Wszystko w porządku? - Tak.
Znam cię.
I twój kapelutek.
Wredna wiedźma.
Co, proszę?
Ciotko...
To Jasona.
A...
tam... tam jest Georga.
A tam...
Kyla.
- Wszystkie byłyśmy wyjątkowe. - To wszystko moje dziewczęta?
Tylko nasza czwórka. Ale...
mamy szczęście. Większość Podręcznych trafia do Kolonii.
Nie powinnyście tu być. Wydałyście owoc.
Mówiono mi, że otrzymacie nagrodę.
Niespodzianka: okłamali Ciotkę.
Pomódlmy się. Pomódlmy się, by Bóg nam się objawił.
Daruj sobie modły.
- Spójrz na nas, tu nie ma Boga. - Jest wszędzie.
Zwłaszcza w najmroczniejszych miejscach.
Kitty? Komendant Bell czeka.
Zaczekaj... Razem coś wymyślimy.
- Naprawdę chcesz pomóc? - Oczywiście, dziecko.
Zapomnij o mnie.
Gilead się rozwija.
W Nowym Betlejem poczyniliśmy ogromne postępy.
Skutecznie zreformowaliśmy konserwatywną teokrację.
Wiele państw poniosło w tym porażkę,
ale nam udało się zliberalizować bez przelania kropli krwi.
Ta bezpieczna, pokojowa społeczność ma znakomite szkoły...
Pani Waterford.
Komendancie.
Jak się pani miewa?
Bóg świadkiem, wiele pani wycierpiała, odkąd się widzieliśmy.
Ale Bóg dał mi ukojenie i zachował w pokoju.
W istocie.
I nie odbiło się to na pani urodzie.
Dziękuję.
Pani powrót to błogosławieństwo.
Bóg błogosławi nam wszystkim.
Strażników pozostaw mnie.
Nie śpiewać "Bóg z Ameryką" i nie krzyczeć "Konstytucja"?
Po prostu się nie wychylaj.
Czasem jest mi trudno.
Pamiętam.
Mają być w sklepiku, ale mogą być wszędzie.
Dlaczego akurat tu?
Park jest nieczynny od lat.
Chodź.
Chodźmy.
Jak ty to robisz?
Jesteś Komendantem, pracujesz dla Amerykanów, ta podwójna gra.
Czemu zmieniłeś zdanie?
Szlag.
Usłyszałem o twoim wypadku. Z pickupem, więc...
Odwiedziłem cię.
W szpitalu.
Byłeś tam?
Dlatego zgodziłeś się szpiegować dla Amerykanów?
- Żeby mnie zobaczyć? - Musiałem.
Musiałem cię zobaczyć.
Chodźmy. Tu nie jest bezpiecznie.
Gdzie jest mój zięć?
Nie wiem, ale radzi sobie całkiem nieźle bez niego.
Zatem przy swobodniejszym przepływie towarów i ludzi przez granicę
jesteśmy takim Dubajem Zachodu.
A mniej więzieniem?
Wasi uchodźcy stanowią ogromne obciążenie dla Kanady.
Ale nie możemy ich odsyłać,
wiedząc, że nadal okaleczacie i mordujecie obywateli.
Ręczę, że prawa człowieka nie będę tu łamane.
Jak możemy wam ufać, zwłaszcza w kwestii kobiet?
Szczerze mówiąc, podzielam pani obawy.
I...
niestety, jestem ich potwierdzeniem.
Kiedy Gilead dokręciło śrubę...
straciłam wszystko.
Tożsamość, głos.
Robiłam straszne rzeczy, bo... czułam się...
bezsilna. Dlatego nadużywałam władzy wobec tych wokół mnie.
Przez resztę życia będę za to pokutować
i codziennie proszę o wybaczenie...
tych, których skrzywdziłam.
Nie mam pewności, czy Bóg mi wybaczy,
ale wiem, że przywiódł mnie tu z powrotem,
by dać mi szansę.
W Nowym Betlejem kobiety mogą czytać, pisać i pracować.
Nie wróciłabym, gdyby tak nie było.
Poza tym...
nie miałabym syna, gdyby nie środki podjęte przez Gilead.
Oczyszczono wodę, powietrze.
Nasze kobiety zachodzą w ciążę, nasze dzieci rozkwitają!
A kto z was może to powiedzieć o swoim kraju?
Wszyscy potrzebujemy, świat potrzebuje,
by Nowe Betlejem zadziałało,
rosło i rozkwitało.
A kim jest ten maluszek?
To Noah. Światło mojego życia.
Jaki słodki.
Czy mogłabym go potrzymać?
- Proszę? - Oczywiście.
Wskaźnik urodzeń w Gilead tylko w tym roku się podwoił,
daleko wyprzedzając wskaźniki niemal wszystkich krajów rozwiniętych.
A to pani Rose Blaine,
w dumnym piątym miesiącu.
O rany...
Gratulacje.
Czy mogłabym...?
Śmiało.
- Chłopiec czy dziewczynka? - Chłopiec.
Co potwierdza teorię, proszę państwa.
Jedno dziecko tu, kolejne w drodze.
Wszystko, co dobre w Gilead... bez tego, co złe.
To obietnica Nowego Betlejem.
Louise, co pani myśli?
Jeśli zagwarantujecie ich bezpieczeństwo,
moglibyśmy zacząć sugerować
dobrowolną repatriację uchodźców
pod międzynarodowym nadzorem ONZ.
Przepraszam, ale musi pani oddać dziecko.
Słodki chłopczyk. Idź do mamy.
Pani Waterford, potrafi pani sprzedać wszystko.
Dziękuję. Nie sądziłam, że uderzę w tak osobisty ton.
No cóż... byłem poruszony.
Naprawdę. Nie pamiętam, kiedy się tak wzruszyłem.
Pewnie nie był pan na moich spotkaniach autorskich.
I z pewnością wiele straciłem.
Muszę cię stąd zabrać.
Co? Nie, sklepik jest już blisko.
A jeśli ich tam nie ma? Park jest wielki, mam ich szukać po atrakcjach?
- Tak! - Wiesz, jak się narażasz?
Mogą zginąć! Mam dupie, co będzie ze mną!
Jestem tu dla ciebie!
W domu już mam kłopoty. Rose czuje, kiedy choćby pomyślę o tobie.
- Masz rację, powinieneś wrócić. - I cię zostawić?
Masz żonę i...
dziecko. Całe życie.
Tak? Przy tobie nie jestem pewny.
Przepraszam.
Zaryzykowałem wszystko...
wszystko, co mam, żeby uratować twojego męża.
Bo go wybrałaś.
Wybrałaś Luke'a.
Czekał na mnie.
Czekał.
Miałam ciebie.
Kochałam ciebie.
On na mnie czekał, latami.
Kochałaś.
Kocham.
Wiesz, jak to jest, kochać ciebie?
Wyobrażam sobie...
że to okropne.
Nie mogę ich stracić.
Są częścią mnie i...
nie mogę ich stracić.
To samo czuję do ciebie.
Wyłącznie do ciebie i...
traciłem cię...
wiele razy.
Jestem tu.
Jestem.
Nie dadzą rady, Nick.
Nie dadzą.
Dobra.
Cholera!
Do kurwy nędzy, nigdy nie odjadą?
Mayday się nie zjawi, porzucili nas.
Bell.
- Luke! - Calhoun.
Słyszysz mnie?
Co tam robisz?
Znów lista Komendantów?
Bell, Calhoun, Dupar...
- Przestań. - Calhoun.
Przestań.
Mamy wszystkie nazwiska.
- Skończ z tą obsesją. - Nie mogę się doczekać, aż ich zajebią.
Najpierw stąd zwiejmy, bo został nam tylko batonik i jebane marchewki.
Niepotrzebnie pozwoliłem ci jechać.
Nie możesz mi "pozwalać".
- Powinieneś był zostać w Toronto. - Żeby co?
Grzecznie czekać na rozprawę? Tak?
I skończyć w więzieniu? Jebać to.
Jebać! Nie mogę...
- Nie możesz co? - Nie mogę tego spierdolić!
Niczego nie spierdoliłeś, patrole zjawiły się nagle.
Tak, ale June usłyszy... Co usłyszy?
Że dałem ciała, tak?
Nie musisz niczego udowadniać.
Jesteś najlepszym facetem, jakiego znam.
Poważnie.
- Powinna to wiedzieć. - Chcę tylko odzyskać córkę...
Wiem.
Czekaj...
Luke?
Moira?
O Boże.
June?
O Boże.
- Co tu robisz? - Żyjesz!
Chodź tu.
Pojebało was, dlaczego to zrobiliście?
Zadzwoniłam do Marka, niepokoiłam się!
To nie Mark.
To Nick.
Nick.
Siema.
Lepiej stąd... spadajmy.
Chodźmy. Musimy uciekać.
Chodźcie.
Stać.
Do samochodu. Do samochodu!
- Chodź tu. - Idźcie.
- Błogosławiony dzień. - Komendant Blaine. Błogosławiony dzień.
- Zgłosić to centrali? - Nie trzeba, ktoś się tym zajmuje.
Dobra robota.
Musimy zgłaszać działania wywrotowców. Takie przepisy.
Chodź.
Już dobrze. Wsiadajcie.
Wsiadajcie.
W porządku.
Serena jest, jak to się mówiło, wiralem.
Wszyscy dyplomaci są za, a mały Noah dostanie etat.
Spodziewam się zalewu rodzin, które pragne się połączyć.
Więc czeka nas ekspansja.
Na szczęście mamy dziesiątki miejsc,
które mogłyby stworzyć własne Nowe Betlejem.
Nie tak prędko.
Nie wiem, czy kraj jest gotów na kolejne Nowe Betlejem, nie mówiąc o większym.
Większy zawsze lepszy, prawda?
Tak się mówi.
Skoro rodacy czują potrzebę powrotu,
chyba mamy obowiązek im pomóc?
Uważam, że tak.
I czy jako naród nie wyszlibyśmy z tego silniejsi i lepsi?
Uważam, że tak.
Będziemy kontynuować rozmowy.
Dziś osiągnęliście już tak wiele.
Możecie być dumni.
- Za nowe początki. - Nowe początki.
Rose, mówiłaś, że Nick miał już być.
Bo miał.
To moja wina, rozwiązuje dla mnie
problem na szlaku handlowym.
- Poważny? - Nie, wcale.
Ale na tyle, że wymagał jego uwagi.
Noah powinien iść spać.
Komendancie, odprowadzi nas pan?
Chętnie opowiem panu więcej
o błogosławionym potencjale Nowego Betlejem.
Nie mogę ręczyć, że mnie pani przekona...
ale z przyjemnością pozwolę pani spróbować.
Uwielbiam wyzwania.
Bawcie się dobrze.
Lody, proszę! Świętujemy.
Komendancie, niech mi pan wybaczy, przychodzę w sprawie wielkiej wagi.
- Proszę umówić spotkanie w biurze. - Obawiam się, że to pilne.
- Doniesiono mi, że Josepha, Janine... - Boże, tylko nie to.
Przeprosi panią, jak należy.
Jeśli będzie niegrzeczna, zdyscyplinuję ją osobiście,
nie bacząc na surowość.
- Kuszące. - Nie.
Daliśmy jej szansę.
Niech pani rozważy to w sercu.
Jest bezczelną...
wulgarną...
niewdzięczną suką. Skończyliśmy z nią.
Słyszałem, że źle się Ciotka czuje.
- Jakaś nowa diagnoza? - Nic mi nie dolega.
To dobrze.
- Dzięki za wizytę. - Proszę...
Może tu nie ma dla niej miejsca,
ale żeby miała sczeznąć w tej jaskini nieprawości?
Moje inne dziewczęta też? To niedopuszczalne!
Nie pozwolę na to!
Przynajmniej to nie Kolonie, mają szansę przeżyć.
Co to za życie?
Czemu nie mogą zostać Gospożonami?
Bo nikt nie zaakceptowałby zhańbionej eks-Podręcznej.
Zhańbionej?
Moje dziewczęta oddały świętą posługę!
Janine urodziła piękne dziecko, wasze!
Chyba pan i pani Lawrence moglibyście się za nią wstawić!
Słyszała Ciotka moją żonę.
Jest Żoną starej daty, nie Sereną Waterford.
- Pani Waterford? - Słyszała Ciotka?
Wróciła, jest w Nowym Betlejem, odmieniona, przyznam.
Szalenie postępowa.
Janine przepadła, Ciotko Lidio.
Było po niej, gdy dostała się w Ciotki łapy.
Ciotka wie.
Radzę o niej zapomnieć.
Błogosławionego wieczoru.
Miło było cię wreszcie poznać.
Nawzajem.
- Witajcie. - Dzięki, stary.
Pewnie się niepokoiłeś.
Współczuję tej sytuacji. Co za ulga, że się udało.
Musimy jechać.
Dzięki za dziś.
Ale nie znikaj więcej.
Odezwałeś się, zareagował.
Bo tu byłaś, ale wyjeżdżasz.
Mam w domu Nadkomendanta. Nie mogę robić wszystkiego, co chcecie.
Przestrzegaj umowy albo cię zdemaskuję.
Nie.
Martwy wam się nie przydam.
- Co zrobisz ze Strażnikami? - Zajmę się tym.
- Wracaj do niej. - Wrócę.
- Uważaj na siebie. - Ty też.
Ułóż sobie życie.
Przestań.
- Co? - Przestań.
- Wiesz, że zawsze to robimy? - Co?
Całe to pożegnanie?
Daj spokój... kogo chcemy oszukać?
To co mamy mówić?
Do zobaczenia?
Do zobaczenia.
REŻYSERIA
SCENARIUSZ
NA MOTYWACH POWIEŚCI MARGARET ATWOOD
WYSTAPILI
ZDJĘCIA
MUZYKA
Wersja polska na zlecenie HBO TRANSPERFECT MEDIA POLAND
Tekst: Michał Kwiatkowski