W poprzednich odcinkach...
Będzie pani kimś w rodzaju globalnej ambasador naszej świętej republiki.
- Jak nazwałeś ten swój plan? - Nowe Betlejem.
Zmodernizowana wyspa, dokąd uchodźcy mogliby powrócić,
skuszeni obietnicą spotkania z krewnymi i przyjaciółmi.
- Mogłeś ją zabić! - To nie ja!
- Co z twoim mężem? - Aresztowano go. Mój napastnik zmarł.
- Ma prawo się na mnie gniewać. - Rosie zawsze była wrażliwa.
- Nie wraca pan do stolicy? - Poradzą sobie beze mnie...
jakiś czas.
- Nie mogą wygrać. - Mayday walczy.
Potrzebujecie ludzi po tamtej stronie. Chcę pomóc.
Mam papiery do podpisania, warunki naszej współpracy. Cieszę się.
Jeśli aresztują mnie w Kanadzie, oddadzą Noah Wheelerom
i już go nie zobaczę. June!
- Musisz wyskoczyć. - Nie mogę.
June! June Osborne!
OPOWIEŚĆ PODRĘCZNEJ
Bóg jest zawsze z nami.
Halo?
Dobry wieczór.
Potrzebujesz pomocy?
Cześć. Abigail, witaj w Kanaanie.
Łaska, miłosierdzie, pokój. Nie bój się, to wciąż Kanada.
Nie jesteś tu pierwszą uchodźczynią.
Nie jestem uchodźczynią.
Zostań, jak długo chcesz.
To wspólnota wiary, są tu tylko kobiety i dzieci.
Jaki słodki.
Dzieci są dziedzictwem Pana, prawda?
Jak mamy cię nazywać?
Rachel.
Będę twym lustrem
Odbiję to, czym jesteś
Jeśli sama nie wiesz
Będę wiatrem
Zachodem i deszczem
Latarnią na drzwiach Która wita cię w domu
Jest cudowna.
I taka inteligentna.
Trudno być małym geniuszem.
- Proszę. - Cześć, kochanie.
Mała geniuszka.
Masz kojec.
Z przyczepy darów.
Wszyscy tu pomagają sobie nawzajem.
Pokaż mi tę rękę.
Nie, już jest lepiej.
- Nadal pulsuje? - Nie, jest o wiele lepiej.
Leki pomogły, sen też.
Mogę ci to usunąć.
Robiłam to wiele razy.
Możesz zostawić to za sobą.
Nie.
Dopiero kiedy wszystkie Podręczne będą wolne.
To może zrobię ci naleśniki?
Brzmi nieźle.
Szukaliśmy cię.
Byliśmy u ciebie w mieszkaniu:
drzwi były otwarte, podarli twoje książki...
rozbili ten posąg z Brazylii, zniszczyli wszystko.
Tak.
Wywlekli mnie.
I osądzili, przed swoim sądem kapturowym.
W maskach.
Nie widziałam ich twarzy. Tchórze.
Widziałam twoje zdjęcie w Koloniach.
Myślałam...
Jak przeżyłaś?
Cóż... lekarz jest przydatny.
Kazali mi leczyć Ciotki...
i Strażników.
Więzili nas, zabijali moje przyjaciółki.
Ale ja się trzymałam.
W nadziei, że kiedyś cię zobaczę.
Dlaczego?
Znam cię.
I wiem, jak cię wychowałam.
Zawsze wierzyłam, że przeżyjesz, choćby nie wiem co.
I oto jesteś.
Jak uciekłaś?
Dzięki Armii.
Pół roku temu wyzwoliła moją Kolonię.
Armia Stanów?
Tak.
To, co z niej zostało.
Trafiłam tu, próbowałam cię odnaleźć, ale...
Gilead odcięło Alaskę: nie ma Internetu, zasięgu, wiadomości.
Mamy 5 minut tygodniowo na linii stacjonarnej.
Obdzwaniałam ambasady, agencje uchodźców,
miliony innych ludzi, ale nikt nie potrafił mi pomóc, więc...
po tygodniu próbowałam znów.
I znów. Tyle mogłam zrobić.
Ten obóz miał być czymś tymczasowym...
- Przystankiem przed dalszą drogą. - Dokąd?
Innego miejsca na Alasce.
Albo na Hawajach czy Guam.
Listy oczekujących są długie.
Hawaje byłyby fajne.
Chciałam zostać tu jak najdłużej.
Dlaczego?
Dla ciebie, kochanie!
Czekałam na ciebie i...
To co się stało z Hanną?
Odebrali ją, kiedy mnie złapali.
I dali Komendantowi i Żonie.
Ale wiesz... żyje.
Widziałam ją.
Radzi sobie. Jest zdrowa...
I taka piękna. Boże...
Naprawdę próbowałam ją uratować, wyrwać stamtąd.
I byłam już tak blisko.
Ale wiesz...
Kiedy widziałam ją ostatni raz...
nie pamiętała mnie.
Kochanie...
Ale nie szkodzi, jest taka piękna.
Jesteś silna.
To nie koniec.
Cześć.
Dobrze cię widzieć.
- Dotarli na Alaskę? - Tak.
- Mark dostał cynk, że pociąg dojechał. - Można do nich zadzwonić?
Nie mają zasięgu, nie sposób dostać się do telefonu.
Na pewno próbowała.
Dzięki, że mnie wyciągnąłeś.
Dzięki za wszystko.
Nadal pracuję nad przyspieszeniem rozprawy.
- Ile to potrwa? - Trzy, może cztery miesiące.
- Cztery? - Cztery miesiące?!
- Uratował żonę przed psychopatą! - Jest uchodźcą i popełnił przestępstwo.
Więc tu utknąłem.
Mam dość.
Przejechali June...
zestrzelili wasze samoloty, nie uratuję Hanny...
- To nie twoja wina. - Nieważne, nadal mają moją córkę!
Wiesz, co robią tym dziewczynkom, prawda?
- Wiesz, co im robią? - Wiem.
Jest starsza z każdym, kurwa, dniem! Nie będę bezczynnie czekał!
Muszę coś zrobić! Więc co?
- Co?! - Mayday coś robi.
Co? Co robią?
Chcą znaleźć Komendantów, którzy zestrzelili samoloty
i nie dopuścili cię do Hanny... i ich zabić.
- Wchodzę w to. - Nie wiesz, co to znaczy.
Nieważne, wchodzę w to.
Wchodzę.
- Jeszcze tu. - Dokąd? Daj mi to.
- Poprosiłam, żeby je zabrała. - Dlaczego?
Powinny być w piwnicy.
Umówiliśmy się: rób, co chcesz, ale gabinet jest mój.
Tak, ale dom miał wyglądać po ludzku.
- I wygląda. - Są brzydkie, psują pokój!
Mój pokój jest po to, żebym trzymał w nim swoje rzeczy!
Błogosławiony dzień, Komendancie.
- Cześć, mistrzu. - Błogosławiony dzień.
Wejdź.
Tego nie ruszaj. Proszę.
Jestem Komendantem.
Przyszedłeś dokończyć robotę? Mam włożyć ochraniacz?
Chciałem cię ostrzec, że zmierza tu mój teść.
Słuchaj...
nie miałem nic wspólnego z tym, co spotkało June.
Nieobca jest mi chęć przejechania jej ciężarówką,
ale to nie byłem ja.
Wierzysz mi?
Mamy to za sobą?
Wierzę, że nie masz takiej władzy ani możliwości.
Oto on!
Josephie.
Miło, jak zawsze.
- Potrzebujecie sędziego? - Nie, dzięki.
Nick nauczył się kontroli gniewu,
- a ja sztuki uniku. - Mam go na oku.
Miej na oku Nowe Betlejem. Wnioski nas zalewają.
Łatwiej było się dostać do przedszkola na Brooklynie.
Cieszę się.
Pomysł był szalony, ale oparty na miłosierdziu i przebaczeniu,
- i to ci się chwali. - Dziękuję, Gabrielu.
- Proszę, liczykrupa ma serce. - Zarobimy mnóstwo pieniędzy.
- Handel przez Nowe Betlejem... - Bardzo się opłaca.
Czysta woda i żywność za auta i elektronikę, wszyscy są zadowoleni.
Jak rozwiałeś obawy jastrzębi o bezpieczeństwo?
Ich obawy się rozwiały, kiedy zrozumieli,
że będą mogli wyskoczyć po Mercedesa i Rolexa.
- Mam pytanie. - Wal.
Jaką rolę gra w tym pani Waterford?
- Serena? - Tak.
Nie chciałbyś, żeby witała wracających obywateli?
To... nie najgorszy pomysł.
Dziękuję. Uczyniłeś z niej naszą globalną ambasador,
ale od dawna nie mamy od niej wieści.
Czy nadal jest u...
- Wheelerów? - Okazali się problematyczni.
A ona niedawno urodziła, musi dojść do siebie.
Urlop macierzyński itd. Damskie sprawy.
Nie znam się. Ale przydałaby się tu chociaż na wizyty dyplomatyczne.
Co, u diabła? Angela, co tam robisz?
Naomi, zabierz swoje dziecko!
- Mamy spotkanie! - To tylko maleństwo!
Chodź tu.
Chodźmy do mamy, nie będziemy siedzieć z tym zrzędą, co?
Gdzie mama?
Musimy odzyskać Serenę.
Gdyby Wharton kazał ci skoczyć z mostu...
Znalazłbym najwyższy i liczył, że się uda.
Nie moglibyśmy... Musimy ją w to wciągać?
Wiesz, gdzie jest?
Nie. Nie...
Pogadam z Oczami, może coś mają.
Dobrze. Znajdź ją.
Czas sprowadzić Serenę do Gilead.
Nie zostaję tu.
Rozumiem, że chcecie pomóc, ale kto wie, w co się pakujecie?
Będziemy ostrożni.
Co z twoim mieszkaniem?
Rodzina z parteru wyleciała, wylądowali w schronisku.
Połowę rzeczy zostawili na ulicy.
Jebany rząd.
Wiem, że będę następna.
Pomogę ci.
Wyrzucają wszystkich, to kwestia czasu.
Może odwiedzę Nowe Betlejem.
- Rita, nie. - Mogą coś wiedzieć o mojej siostrze.
Rozumiem, ale... nie można im ufać.
- To ona. - Nie mówcie, co robimy.
June?
Luke?
Co robisz... To Luke!
Wyszedłeś?
Mark użył swoich wpływów. Dam cię na głośnym.
Cześć!
Jak się masz? I Nichole?
Nichole dobrze.
Jesteśmy tu. Czekajcie,
dam wam kogoś.
- Luke? - Holly?
- O Boże! - Moira? - Poważnie?
- Jesteś cała? - Tak!
I nic się nie bój, troszczę się o dziewczyny.
Mamy mało czasu na telefony, do zobaczenia!
Kocham cię!
Zaraz przyjdę.
June?
Twoja mama? To niesamowite!
Wiem.
Dotarłyście pociągiem bez problemu?
Tak, wszystko w porządku. W porządku.
June?
Nie uwierzysz...
Nie uwierzysz, ale w pociągu była Serena. Z Noah.
Czekaj, Serena?
I jak?
Nie wiem, co się z nimi stało, więc...
Mam mało czasu, więc mów:
umorzą sprawę czy...?
Nie, muszę czekać na rozprawę.
- Jak długo? - Parę miesięcy...
- Co? - Wiem.
Mark ma najlepszych prawników, argumenty są mocne,
- więc o mnie się nie martw. - Dobra,
po prostu...
zaczekamy.
Przysługuje jeden telefon w tygodniu, zadzwonię za tydzień, dobrze?
- Ja myślę. - Zadzwonię.
Tęsknię.
Kocham cię.
A ja ciebie.
June i Nichole są bezpieczne?
Ich pociąg dotarł na Alaskę.
Zaszyfrowany.
Gdybyś nie mógł odebrać, oddzwoń jak najszybciej.
I jeszcze...
potrzebujemy grafiku patroli Gilead w oznaczonych punktach.
W Ziemi Niczyjej? Wojsko Stanów chce znać nasze strefy patrolowe?
Czy Mayday coś kombinuje?
Co to Mayday?
Gdybyście sprawdzili bazy danych, ci ludzie
przysłani z Mayday nie są szkoleni. Nauczyciele, aptekarze, kierowcy.
Wierzą w wolność i chcą odzyskać kraj.
Nie mają szans.
Strażnicy ich złapią, przekażą Oczom albo zastrzelą.
Ile ciał pozwolicie im wrzucić w płomienie? Kiedy powiecie dość?
Gdy już nie będzie komu walczyć.
DWA MIESIĄCE PÓŹNIEJ
To jedna z ulubionych mamusi.
Tak!
Biedactwo, musiała wszystko robić sama, nikt jej nie pomagał.
Możesz uwierzyć? Możesz?
Bo ja tak.
Piękny zbiór.
Ile zebrałeś pomidorów, malutki?
W ogóle nie pomagał, przespał cały dzień.
Nie nastąp na azalie.
Zdarzyło mi się raz, tato.
Raz.
Witaj w domu.
Dobrze jest wrócić.
Jak spotkania autorskie?
Skromne, ale ludzie żywo reagują.
Łakną zmiany. Wiary.
Widzę to z kazalnicy.
To mroczny czas,
ludzie chcą wierzyć w... coś.
Dobrze, że zwracają się ku tobie.
Chodźmy na lemoniadę.
Opowiesz mi o tym namolnym chłopaku.
Ma na imię Fred.
Lawrence postawił swoją przyszłość na Nowe Betlejem.
Twoją też.
Chyba przyszłość Gilead.
Wiesz, czemu nazywamy się "Synami Jakuba"?
Bo zbyt wielu z nas musiało sobie radzić bez ojca.
Twoja matka się starała, ale musiała pracować poza domem, prawda?
Lubiła to.
Na pewno.
Która matka z własnej woli gotuje w knajpie zamiast w domu, dla rodziny?
Wiem, że twój ojciec był trudnym człowiekiem.
Można to tak ująć.
Waterford...
teraz Lawrence.
Dopuszczasz tych mężczyzn do swojego życia, by cię prowadzili.
Nigdy nie miałem...
wątpliwości... co do ich roli w moim życiu.
Wkrótce będziesz ojcem.
I wzorem dla swojego syna.
Pamiętaj...
przy każdym wyborze
zadawaj sobie pytanie, jaki dajesz mu przykład.
Co poczuje?
Czy to mu pomoże czy go zrani?
Dokonuj dobrych wyborów.
To wszystko.
Masz wielki potencjał.
Abonent jest chwilowo niedostępny. Po sygnale zostaw wiadomość.
Kochanie, to ja.
Dzwonię któryś raz, zaczynam się niepokoić, więc...
wszystko w porządku?
Miałeś już rozprawę? Pomyślałam, że może tak, ale...
Proszę pani...
Słuchaj...
następnym razem odbierz,
bo trudno się stąd dzwoni. Będę próbowała, ale...
Mam nadzieję, że nic się nie stało.
Tęsknimy.
Kocham cię.
No proszę.
Co za szczęście, że Bóg nam cię zesłał, Rachel.
Wiesz, że nie nazywam się Rachel.
Pani Waterford.
Wiedziałam, gdy się poznałyśmy. Czytałam twoją książkę.
A mimo to cię przyjęłam.
Wiem, co ludzie myślą o tym, co robiłam.
A co ty o tym myślisz?
Chciałam służyć chwale Boga.
To wszystko?
Nie poszło zgodnie z planem.
Wyszło źle.
Samo?
Zbłądziłam.
Więc to napraw.
Wiesz, że Bóg patrzy.
Żałuję, że nie mam czasu dla twoich róż, ale...
jestem taka zajęta...
Wydarzy się coś wielkiego, tato.
Odmienimy ten kraj.
Wreszcie wypełnimy słowo Boże i...
cały świat stanie się nowym Edenem.
Tak jak chciałeś.
Nie piszesz, nie dzwonisz.
- Błogosławiony dzień, Josephie. - Błogosławiony, Sereno.
- Naomi? - Pani Lawrence.
To nie Gilead, Komendancie. To teren prywatny.
Przybywamy w pokoju.
Poproszę cię na chwilę.
A więc... pani Lawrence?
Tak, Putnama spotkał smutny koniec.
Jakoś mnie to nie dziwi.
Uroczo tu. Same kobiety?
Wspólnota, gdzie się wspieramy i służymy Bogu.
- Mężczyźni wszystko psują. - Wariujesz z nudów.
Potrzebuję cię w Nowym Betlejem.
Potrzebuję Sereny Joy Waterford.
Powiedziałeś, że w Gilead nie ma miejsca dla takiej jak ja.
Ucieszysz się, że jednak się myliłem.
Nowe Betlejem to inne Gilead. Ludzkie, łagodniejsze.
Gilead, jakie mogło lub mogłoby być z twoją pomocą.
Byłabyś twarzą postępu, reform.
Znów sesje foto?
Daj spokój.
Wiesz, że wiem, że jesteś kimś więcej niż ładną buzią.
Miałabyś realne wpływy. Daję słowo. I niezależność.
Jako kobieta z dzieckiem musiałabym wyjść za mąż.
W Nowym Betlejem kobiety są samodzielne.
Czytają, piszą, handlują. To obłęd, do czego są zdolne.
Nie wiem. Tu czuję Boga.
Nie mogłabyś czuć Go tam? Podobno jest wszędzie. Jeśli nie, zabierz Go.
Wskaż innym drogę.
Czy nie to jest twoim prawdziwym powołaniem?
Oczy wiedzą, gdzie jesteś.
Wheelerowie też się w końcu dowiedzą.
Chwila, byłaś tu wczoraj i przedwczoraj.
- Nie dodzwoniłam się, to pilne. - Wszystko jest pilne, stań w kolejce.
Ostatni raz, obiecuję.
No już, odbieraj...
Mark, tu June.
Dzwonię, bo...
- Mayday? - Tak.
Zgłosili się.
- Do czego? - Nie wiem.
Luke i Moira utknęli w Ziemi Niczyjej, nie mogą ich wyciągnąć.
Boże...
Co robisz?
Ambasada załatwi mi lot, pomogę ich wydostać.
Co? Nie jesteś szpiegiem ani żołnierzem!
Nie wiesz, co robiłam.
Powiedz mi.
Jeden Komendant pracuje z Amerykanami.
Może pomóc, ale nie odpowiada na wezwania.
I...?
Na moje odpowie.
Jest ojcem Nichole?
- Byłaś jego Podręczną. - Nie.
Był kierowcą mojego Komendanta.
Kierowcy są Oczami.
Był Okiem, a jest Komendantem?
Zrobiłaś, co musiałaś.
Ale nie możesz mu ufać. To może być pułapka na ciebie i Nichole.
Nie.
Nick kocha Nichole. Naprawdę ją kocha.
- Nie jest taki. - Wszyscy oni są tacy!
- To potwory! - Nie on. On nie.
Okłamujesz się.
Nawet kiedy ich zszywałam, wiedziałam, kim są.
Więc mam ich tam zostawić?
Luke'a i Moirę, żeby ich torturowali, zabili?
- Musi być inny sposób! - Nie ma!
Jedyny sposób to stawić się i walczyć, tego mnie uczyłaś!
Myliłam się! Przegrałam!
Poświęciłam tyle czasu z tobą. Boże, jak tego żałuję!
Można jedynie przetrwać i chronić najbliższych!
Właśnie to robię!
I ten Komendant, ten Nick, do nich należy?
Nie masz pojęcia, o czym mówisz!
Wiem, że moja córka przeleciała naziola i znowu do niego pędzi!
- Spierdalaj! - Chcesz jechać? Proszę, jedź!
- Ale dziecko zostaw ze mną! - Żebyś ją też mogła porzucić?
Mamo...
Wygląda przepysznie,
dziękujemy za gościnność.
Dla wszystkich jest miejsce przy moim stole.
Zmówi pan modlitwę?
Jestem raczej z tych modlących się w ciszy.
To dla mnie bardzo osobiste.
Pani Lawrence?
Tak.
Dziękuję.
Dzięki Ci, Boże...
za ten posiłek.
I za Twoją miłość.
I... za nowych przyjaciół...
w tym miejscu.
Za rzeczy...
Wiemy, że wszystkie rzeczy służą dobru,
tym, którzy miłują Boga i są powołani wedłg Jego woli.
A których powołał, tych i usprawiedliwił,
a których usprawiedliwił, tych obdarzył chwałą,
albowiem daje nam nadzieję i przyszłość.
Gromadzi nas z miejsc, do których nas rozproszył
i sprowadzi nas z wygnania.
Amen.
Chcę podziękować wszystkim wam
za przyjęcie Noah i mnie...
gdy nie mieliśmy dokąd pójść.
Otworzyliście wasze domy i serca,
za co pozostanę wdzięczna na wieki.
Ale nadszedł czas, byśmy odeszli.
Bóg ma dla mnie plan...
jak miał dla Eliasza, Mojżesza i Noego.
I nie mogę się dłużej przed nim kryć.
Świat jest chory i...
zostałam powołana, by go uzdrowić.
Gdy próbowałam ciebie odszukać i słyszałam unik...
nagranie, albo nikt nie odbierał...
czułam ulgę.
Bo póki nikt nie mógł powiedzieć, gdzie jesteś...
wciąż mogłaś gdzieś żyć.
Ale gdybym się przebiła
i ktoś powiedział, że odeszłaś...
Nadzieja, że żyjesz, dodawała mi sił.
Dopiero cię odzyskałam.
Nie mogę cię znów stracić.
Nie chciałam tego powiedzieć.
Wiem, że mnie nie porzuciłaś.
Wiem.
Wiem, że musisz jechać.
I wiem, że mogłam być lepszą matką.
Ale proszę cię, zostaw ją ze mną.
Obiecuję, że będę się o nią troszczyć całą sobą.
Nie byłam oparciem dla ciebie.
Ani dla Hanny.
Proszę, pozwól mi być dla niej.
Nie na długo, jasne?
Pojadę tam, wydostanę ich i od razu wrócę.
Dobrze?
A my będziemy tu na ciebie czekać.
Dobrze.
Nichole.
Mamo...
Kiedy się urodziła...
dałam jej imię po tobie.
Ma na imię Holly.
Tak naprawdę.
Mama musi na trochę wyjechać.
Ale niedługo wrócę,
z tatą i ciocią Moirą,
i będziemy tu wszyscy razem z babcią.
To ci się podoba?
Zobaczmy.
Co to? Chcesz to nałożyć?
O tak.
Doskonale.
Mam na imię June.
Sprowadźmy ich do domu.
REŻYSERIA
SCENARIUSZ
NA MOTYWACH POWIEŚCI MARGARET ATWOOD
WYSTĄPILI
ZDJĘCIA
MUZYKA
Wersja polska na zlecenie HBO TRANSPERFECT MEDIA POLAND
Tekst: Michał Kwiatkowski