W poprzednich odcinkach...
Zabiłam Freda.
Pogrzeb Freda powinien być wydarzeniem międzynarodowym.
Co to był za kolor?
- Co znaczy fiolet? - Nie jest już dziewczynką.
- Co znaczy fiolet, w który była ubrana? - Szkoła, gdzie uczą się przyszłe Żony.
Chcę zostać.
Kobiety nie są tu bezpieczne, zwłaszcza niezamężne.
Jest pani niezwykłą kobietą,
a my nie mamy infrastruktury dla niezwykłych kobiet.
Będzie pani globalną ambasador naszej świętej republiki.
Powstrzymać ich można tylko, posyłając ich wszystkich do piachu!
Ona to, kurwa, sprowadzi tutaj, przysięgam!
Banda zdrajców, przestępców,
terrorystów, a ty chcesz przyjąć ich z powrotem?
Jeśli zachowamy szczelne granice, ten kraj zginie.
Witam! Jestem Alanis, pani Ryanowa Wheeler.
Chwała Panu!
JANKESI DO DOMY!
Kanada ma dość naszych uchodźców.
Dlatego przywiozłem was do Nowego Betlejem,
dokąd uchodźcy mogliby powrócić.
Wyobrażam sobie tu ciebie i Rose, z juniorem na huśtawce.
Tak?
Wszystko, co chcemy wiedzieć o Hannie, jest tuż obok. Idę.
June Osborne została zatrzymana przez mój oddział na Ziemi Niczyjej.
Nie!
Modlę się za nasze dzieci. Oby poszło im lepiej niż nam.
Czy ty, kurwa, rodzisz? Musisz iść do szpitala.
Znajdą mnie tam.
Jest idealny.
Idealny.
Znaleźliśmy Hannę.
Hannah jest symbolem. Ty też. Możesz przyjechać do Nowego Betlejem.
June Osborne nadal sprawia kłopoty. Czas zrobić z tym porządek.
- Nie jest celem. - Tak wygląda walka.
Wszyscy są unurzani we krwi.
Stój!
Kurwa, co jest?
Gilead chce, by cierpiała. Muszę mieć pewność, że ją ochronicie.
Cieszę się na współpracę.
- Mogłeś ją zabić! - Nie uwolnisz się od niej.
Próbowałem. Ale nie mogę.
- Myślisz, że kim jesteś? - Panią Waterford.
Dla mnie zwykłą kurwą.
Zatrzymaj się!
Kierowca pickupa zmarł. Mogą aresztować Luke'a w każdej chwili.
Musimy uciekać. Ten kraj się zmienia.
Amerykańscy uchodźcy zmierzają tu.
Wsadzamy ich do pociągów na zachód. Mogę wam załatwić miejsce.
- Idź przodem. - Co? - Jeśli mnie rozpoznają, zatrzymają was.
Odnajdziemy się. Jak zawsze.
Nie zamierzałeś wsiąść.
Pan Bankole? Jest pan aresztowany.
Nie bój się. Już dobrze...
Znajdziemy jakieś miejsce.
- Cześć, June. - Cześć, Serena.
OPOWIEŚĆ PODRĘCZNEJ
Masz bucik?
Masz buciki.
Brawo.
Mama już idzie. Już idzie.
Mamy zawsze wracają.
Już jest.
- Proszę. - Chodź.
Przesiądziemy się?
- Siadaj tu. - Dzięki.
Głodny?
Przepraszam, kolejka do toalety.
To sama przyjemność, serio.
Nie mogłam go odłożyć od... mam wrażenie, że dni.
Nie miał go kto potrzymać.
Ale jesteśmy bezpieczne, możemy odpocząć.
Zdrzemnę się, bo jestem zjebana.
I ręka mnie dobija.
No tak, przepraszam.
Jest złamana, musi bardzo boleć.
Jak ją złamałaś?
W wypadku.
Samochód potrącił mnie przed domem.
Proszę? Kiedy?
Wczoraj.
Wczoraj potrącił cię samochód?
Tak, wczoraj rano.
Pickup.
Pamiętaj, patrz w obie strony.
Cóż...
jesteś wyjątkowo twardą kobietą.
Dziękuję.
To Gilead.
Chcieli mnie zabić.
Zdaje się, że obie im podpadłyśmy.
Nie jesteśmy takie same, ale...
Wróg mojego wroga jest moim przyjacielem.
Zależy od przypadku.
Masz to już za sobą.
Dałby Bóg.
Sprzyja nam, odkąd...
jesteśmy ścigane.
- Po co ten romantyczny ton? - Niezamierzony.
Nie ma nic romantycznego w ciągłym strachu.
Wieczorem będziemy tysiąc mil od Toronto i Wheelerów.
I tysiąc mil od Gilead.
Od jutra możemy zacząć zapominać.
Nichole?
Cholera...
Kochanie? Przepraszam.
Nichole, skarbie?
Kochanie? Przepraszam.
Cholera...
Nichole, kochanie!
Cześć! Przepraszam.
Cześć, kochana!
- Obudziłaś się? - Tak, kiedy spałaś.
No chodź tu. Już.
Nigdy tego nie rób.
Pomyślałam, że jeśli się nie wyśpisz, możesz być nie w humorze.
- Głupia ja. - Odpierdol się od mojego dziecka!
- Rozumiesz? - Tak, rozumiem.
Myślisz, że ją porwę, kiedy śpisz, jak jakaś zła z Disneya?
To idiotyczne!
Dobrze się czujesz? Masz wypieki.
To nic, gorąco tu.
- Nie dotykaj! - Dobrze.
Dałam jej wafel ryżowy z twojej torby.
Choć pewnie spodziewałaś się zatrutego jabłka. Nadal jest głodna.
Jest jakieś jedzenie?
Bar jest pusty, ale rozdawali to. Chwała Panu.
Nie mów tego, jeszcze ktoś usłyszy.
- Skąd się wzięli ci ludzie? - Sześć godzin temu w Winnipeg
podłączyli wagony i wsiadło mnóstwo ludzi.
- Nie ma zasięgu. - Wszystko w porządku?
Nie.
Chodź, kochanie. Znajdziemy coś do jedzenia.
Dokąd pójdziesz? Wiesz, że to pociąg w ruchu, prawda?
Musi być gdzieś jakaś organizacja. Z jedzeniem
i może telefonem satelitarnym, bo muszę porozmawiać z mężem.
Nie, ty zostań.
Powinnyśmy trzymać się razem.
Nie jesteśmy razem, jasne?
Przepraszam, wiecie może, czy jest jakiś wagon NGO czy coś takiego?
Podobno jedzenie jest w wagonie 6, cokolwiek to znaczy.
- Dzięki. - Chyba nie da się przebić.
Kochanie, pójdziemy po jedzenie, dobrze? Nie bój się.
- Co się dzieje? - Nie dotykaj!
- Jesteś chora! - Łapy przy sobie.
Zaczekaj tu.
...dam ci czystą, obiecuję. Dobrze?
- Znalazłam lekarza. - Co?
Dzień dobry.
Co się dzieje?
Jezu...
Ma pan działający telefon?
Umówmy się: zbadam panią
i będzie mogła pani zadzwonić, do kogo chce.
- Dobrze. - A to co?
Złamanie.
Widzę, że przeszła pani zabieg chirurgiczny.
Zgadza się.
Może koleżanka przejmie pani córkę?
- Tak. - Nie.
Pewnie zerwała pani kilka szwów, muszę tam zajrzeć.
- To chwila. - Bardzo chętnie.
Dobrze.
Kochanie, mama jest tuż obok.
- Cześć. - Znajdź jej czystą pieluchę.
Spokojnie, nigdzie nie idę.
Wdało się piękne zakażenie.
Dlatego matki z dziećmi wymagają troski.
Jesteśmy tu najważniejsze.
Ciebie też powinien zbadać.
Dziękuję.
Nadkomendant Wharton czeka na pana.
Błogosławiony dzień.
Dzień dobry. Miła niespodzianka.
Uznałem, że powinniśmy uczcić twoją wolność.
Ma...
prawo się na mnie gniewać.
Rosie zawsze była wrażliwa.
Ale macie całe życie, by dojść z tym do ładu.
Sprawy między mężem i żoną pozostają między nimi a Bogiem.
Wiem, że muszę porozmawiać z Komendantem Lawrence'em.
Owszem.
Nie myślałem jasno. Straciłem głowę.
Postaram się to załagodzić.
Nie dziwię ci się.
Któż nie był wystawiony na pokusę?
Ale może czas skończyć z tą dziecinadą,
choćby była nie wiem jak zajmująca, i wybrać?
To, co najlepsze dla ciebie i rodziny?
Tak jest.
Przepraszam, to brzmi jak ciastko z wróżbą.
Ale chodzi mi o to...
że masz przyszłość.
Może być twoja, wystarczy sięgnąć.
Dziękuję.
Wiedziałem, że zrozumiesz. Jadę do klubu, może złapię Lawrence'a
na drugiej dziewiątce, wstawię się za tobą.
- Widzimy się wieczorem. - Nie wraca pan do stolicy?
Poradzą sobie beze mnie...
jakiś czas.
Chcę pobyć z Rose.
Mam wnuka w drodze.
Wybór, pamiętasz?
Kurwa.
- Możecie przesunąć te walizki? - Przepraszam.
Przepraszam.
Rozumiecie, że potrzebujemy przestrzeni dla siebie, dziękuję.
Proszę, wejdź. O wiele lepiej.
Mamy miejsce dla kobiet i dzieci. Zadzwoniłaś do Luke'a?
Nie, rozmawiałam z przyjaciółką, Moirą.
Jakieś wieści? Co z twoim mężem?
Aresztowano go.
Kochanie, idziemy.
Hej, kochana. Jak tam?
Napijmy się soczku.
Proszę.
Luke jest w areszcie.
Zatrzymany za to, że mnie bronił.
Mężczyzna, który mnie potrącił, zmarł.
Sprawiedliwość Boża zwycięży, Luke odnajdzie cię w Vancouver,
zapomnicie o Gilead i wasza rodzina będzie znowu razem.
Sereno...
Hannah.
Hannah nadal tam jest, pamiętasz?
Została porwana i wciąż jest więziona.
Masz rację.
Przepraszam, źle się wyraziłam. Wybacz mi.
Moira powiedziała, że nie jedziemy do Vancouver.
Są przeciążeni i nie wpuszczą pociągu.
Dobrze.
Zatem dokąd?
Jeszcze nie wie.
Więc... nie wiem.
Ale mojego męża tam nie będzie.
Pan sprawi, że znajdziesz sposób, by twoja rodzina była razem.
To twój dar. Jeśli to możliwe, znajdziesz sposób.
Nie wiem, czy zdołam znów być sama.
Więc ci pomogę.
Nie chcę twojej pomocy.
Wiem, że jej nie chcesz.
I nie musisz jej przyjąć, to też rozumiem, ale...
Bóg chciałby, żebym ci pomogła.
Muszę... po tym wszystkim.
To niedobrze. Potwierdź z płk. Ochoą i wysyłaj.
Tak jest.
Nie będę się umawiać.
Mam nagrania ze wszystkich kamer na ulicy.
Luke bronił June, bił się z nim w samoobronie.
Dobra.
Podzwonię i zrobię, co się da.
Tak?
Mówię to codziennie setce uchodźców, kiedy wiem, że nie mogę nic zrobić.
Amerykanie w Kanadzie na mają się najlepiej.
Nie? A to nowość.
Nie.
Szykują się do... zamknięcia tej placówki.
To biuro może zniknąć w ciągu roku.
Jak to możliwe?
Rząd chce normalizacji stosunków z Gilead.
Co oznaczałoby koniec uznawania Stanów Zjednoczonych.
- Nie mogą wygrać. - Nasze wojsko jest zdziesiątkowane.
Więc to koniec?
Nie będziemy walczyć?
Mayday walczy.
Myślałam, że nie pracujecie z Mayday.
Zostało nam niewielu przyjaciół.
Szukamy sojuszy, gdzie się da.
Chcę pomóc.
Muszę.
Na pewno potrzebujecie ludzi po tamtej stronie.
Ten czarnorynkowy towar, który widziałam w Jezebel,
musi jakoś płynąć.
Byłaś w Jezebel?
Stamtąd się nie wychodzi. Jak to zrobiłaś?
Zabiłam Komendanta.
No proszę.
To nie byle co.
Posłali mnie do szkoły Mart. Nie przyjęłam się.
Przerzucali mnie, aż posłali do kolonii rolnej.
Tam przynajmniej jadłam.
Wyzwolona na granicy miesiąc temu.
- Z łaski Bożej. - Nie Bożej.
Miałyśmy mądrego lekarza.
Łaska Boża też w tym była.
Spędziłam 17 miesięcy w Jezebel.
Faceci zasłaniają się Bogiem, żeby używać dwóch rzeczy:
chuja i broni.
Nie widziałam Chandry, odkąd miała 2 lata.
Uciekłam, ale moja córeczka wciąż tam jest.
Jakby umarł kawałek mnie.
Nie umarły. Tak byłoby łatwiej.
Nie.
Nieprawda.
Tak mi przykro. Zdaje się,
że wszystkie, w jakimś momencie, zetknęłyśmy się z przemocą.
Zgadza się.
Moja córka, Hannah, została złapana w lesie.
Strażnicy zepchnęli nas z drogi...
i nas dopadli.
Hannah tak się bała.
Byłam przerażona.
Straszne.
Miałyśmy pół mili do granicy.
Biegłam za wolno.
Nie mów tak. Oni byli żołnierzami.
Jestem jej mamą.
Kiedy mnie złapali, trzymałam ją,
a oni ją odciągali...
ciągnęli ją...
I puściłam.
Puściłam ją.
Oby Bóg cię uleczył.
Tak mi przykro.
Gdyby to mogło pomóc.
- Jak się pani czuje? - Lepiej, dzięki.
Mogę spojrzeć?
Kochanie, chodź.
Dobrze zna pani swoją towarzyszkę?
Znamy się już jakiś czas.
Ale nie za długo?
Nie.
Chyba jest kimś innym, niż pani sądzi.
Jest uchodźczynią.
Gdyby pani wiedziała, nie dałaby jej pani tknąć córki.
Myślę, że jest zbrodniarką wojenną.
Upewnią się, kiedy ją aresztują.
Powiadomiłem służby, przyślą po nią funkcjonariusza.
- Kiedy? - Chyba już tu idzie.
Należy jej się.
Zasłużyła na gorszy los.
Obiecajcie mi jedno.
Że jej dziecku nic się nie stanie.
Dobrze?
Jak się czujemy?
Bardzo dobrze, dziękuję.
Niech no spojrzę na tego młodzieńca.
O tak...
Są tak cenne, prawda?
A on wygląda...
na bardzo zdrowego chłopczyka.
Nie bój się. Chwała Panu, prawda?
Proszę opowiedzieć o jego ojcu.
Zginął na wojnie.
Błogosławiona jego pamięć.
W Gilead pracowałem głównie nad płodnością.
Oczywiście, w laboratorium byli sami mężczyźni. Dziwne.
I z pewnością zapamiętywało się kobiety.
- Ja zawsze. - Wyobrażam sobie.
Chyba trzeba go przewinąć.
Już kończę.
Komendanci często odwiedzali laboratorium.
Czasem, choć rzadko...
przyprowadzali żony.
Gdy były zainteresowane.
Niektóre zadawały bardzo inteligentne pytania.
- Proszę oddać mi syna. - Doktorze, on tęskni za mamą.
To naprawdę...
śliczny chłopiec, pani Waterford.
Sereno Joy.
- Niemożliwe. - Boże, to ona.
Jebana Serena Joy.
- Jak się tu dostałaś? - Pewnie ma lewe papiery.
Internowali ją w Toronto.
Tak, byłam w Toronto.
Wyjechałam z Gilead, żeby mój syn był wolny.
Co z tego? Stworzyłaś ten syf, jest twój!
Ten szczur nie ucieknie ze statku. Ten szczur zatonie!
- Uspokój się... - Nie uciszaj mnie.
- Suka! - Spokojnie.
- Dobrze? - Nie zasłużyła, żeby tu być.
Zbrodniarka!
Policja już idzie.
- Aresztują ją. - Zgłosiłem ją do Straży Granicznej.
- Co? - Przyślą funkcjonariusza. - Nie!
Proszę tego nie robić, nie przekazywać mnie policji.
I tak ci się upiecze.
Jeśli aresztują mnie w Kanadzie, oddadzą Noah Wheelerom
i już go nigdy nie zobaczę. Proszę, pomóż mi.
Jak możesz być taka ślepa?
Nie jest ślepa.
- Ale powinna być! - Przestań!
- Możemy obciąć jej język. - Świetne! Pokaż go, pani Waterford.
Dosyć!
Obcięli jej palec, dobra? Zaprotestowała i obcięli jej palec.
Zapłaciła, jasne?
Zrzucała ludzi z dachów.
"Zdrajcy płci"? Można za to zapłacić?
- Ameryka sprzed Gilead była koszmarem. - Zamknij się.
Kobiety były codziennie gwałcone i zabijane, taki był wasz kraj.
Nie nadawałyście się! Nie ja odpowiadam za wasze tragedie!
Nie odebrano wam dzieci, uratowano je!
Zamknij się!
Bóg znienawidził Amerykę, bo ona odwróciła się od Boga!
Więc odebrał wam wasz kraj! I chwała Bogu!
Spłoń w piekle!
Policja cię ochroni, choć na to nie zasłużyłaś.
- To ona? - Tak.
Serena Joy Waterford, ścigana listem gończym.
- Ma pani papiery? - Lewe.
To zbrodniarka.
Zdrajczyni kobiet.
Wyglądają w porządku.
- Nie. - Przepraszam za kłopot.
Proszę pana! To Serena Waterford.
Proszę mi wierzyć. Zamknij się!
To Serena Waterford.
Wiem, bo była moją panią w Gilead.
- Jezu, gwałciła cię. - Musi ją pan aresztować. Proszę.
Musi pan zabrać stąd ją i jej dziecko.
To ona. Musi ją pan aresztować.
Zaufaj mi.
Ma pani śliczne dziecko.
Dziękuję.
Miałem syna.
I żonę.
Umarła w Koloniach.
On miałby prawie 11 lat.
Nie przypomina pani Sereny Joy.
Przepraszam panie za najście.
Nie, panie władzo...
Proszę pana!
Jeśli ktoś chce wyjść, radzę teraz.
Dobrze, chodźcie, w porządku.
Idziemy.
Nie zbliżać się.
Jesteś ohydna!
Nie pozwólcie jej zwiać.
Nie zbliżajcie się do mojego dziecka! Odsuńcie się!
Spokojnie, cofnijcie się.
To nie da wam ukojenia.
- Odejdź. - Z drogi! - Nie.
Brać ją!
Nie róbcie tego. Nie róbcie tego.
- Nie zasługuje na dziecko. - Gnij w piekle!
Proszę, nie dotykajcie mnie. Proszę!
- Daj mi dziecko. - Przestańcie.
- Proszę, mam dziecko! - Daj dziecko. Daj mi Noah.
Daj mi dziecko! Tylko je wezmę... proszę, pozwól mi.
Chodź.
Biegiem!
Musisz wyskoczyć.
- Serena? - Boże...
Nie.
- Dokąd pójdę? - Serena... skacz.
- Nie mogę. - Możesz. Szlag.
Nie mogę.
- Nie mam dokąd pójść. - Zrobią krzywdę Noah!
Musisz wyskoczyć.
- June, nie mogę. - Skacz.
Będzie dobrze.
Kurwa! Nie ma jej.
Jebana zdrajczyni.
Pobudka!
Alaska, koniec trasy.
- Muszę wysprzątać skład. - Przepraszam.
- Przepraszam... - Nowa?
- Tak. - Punkt medyczny.
Rohen!
- Yokochi! - To my, trzy osoby!
Już dobrze, kochanie.
Dobrze, skarbie.
Już prawie jesteśmy.
Już prawie.
Nakarmimy cię i przewiniemy.
June!
June Osborne!
Kochanie?
Mama.
REŻYSERIA
SCENARIUSZ
NA MOTYWACH POWIEŚCI MARGARET ATWOOD
WYSTĄPILI
ZDJĘCIA
MUZYKA
Wersja polska na zlecenie HBO TRANSPERFECT MEDIA POLAND
Tekst: Michał Kwiatkowski