- W poprzednich odcinkach... - Wracasz do domu.
Zabrać ich stąd!
Strącili wszystkie 3 samoloty. Nikt nie przeżył.
Potrzebujesz zabezpieczenia, a ja muszę reprezentować wartości,
- więc możesz się wprowadzić tu z małą. - Jako jego nowa żona.
Kazał zabić Warrena.
O czym jest skłonny zapomnieć. Pani też powinna.
- Chcę mieć córeczkę tu. - To niemożliwe.
- Pamięć żołnierzy uczcimy walką. - A Nick Blaine?
Zaoferowałem mu pomoc, gdyby pomógł nam. To wciąż aktualne.
- Mam teraz żonę. - Możesz wziąć Rose ze sobą.
Jest tam szczęśliwa. I w ciąży.
Muszę chronić rodzinę, jak ty.
June Osborne nadal sprawia kłopoty.
Czas zrobić z tym porządek, nie sądzicie?
Warto to rozważyć.
Pamiętamy o patriotach. O ich poświęceniu dla kraju.
...z wolnością i sprawiedliwością...
OPOWIEŚĆ PODRĘCZNEJ
W weekend odbędzie się kolejny pogrzeb.
- W High Park. - Mam zmówić modlitwę.
Musisz być bezpieczna. I jak?
- Wygodnie? - Może być.
Nienawidzę tego świata.
Ale ciebie kocham.
Ja ciebie też.
Panie Komendancie. Błogosławiony dzień.
- Błogosławiony i wyjątkowo pracowity. - Ja tylko na chwilę
W Toronto doszło do strzelaniny.
Słyszałem, uchodźcy budzą silną niechęć.
Co rozumiem, Amerykanie są nieznośni.
Na wiecu była June.
Oczy widzą.
- Nie jest celem. - Mogłaby być,
zważywszy na to, co zrobiła.
Namówiła Amerykanów, by wysłali do nas wojsko po nasze dzieci.
- Nie jest celem. - Rząd Gilead
nie likwiduje ekspatriantów.
To nasza obecna polityka. O ile wiem.
Komendancie... Samochód czeka.
Dziękuję. Miała wybór.
Miała ich tysiąc.
Walczy o córkę.
I tak wygląda walka. Wszyscy są unurzani we krwi.
Wie pan, że tak jest.
Idziemy.
Życie nie rozpieszcza nas
Zamiast balów, dla nas szmaty
Zamiast buziaków, dla nas baty
Nie rozpieszcza nas
Nikt się z nami nie spotyka
Pole dla nas i motyka
Cienkie koce zamiast wełny
A żołądek nigdy pełny
Brązowy alarm! Dziewczyny!
- Błogosławiony dzień. - Błogosławiony, Ciotko Lidio.
Radość z pracy to nie grzech.
Radosna praca jest miła Bogu.
Przypuszczam, że wolałby bardziej odpowiednią pieśń...
Tak, Ciotko Lidio.
- Kontynuujcie. - Tak jest.
Tak dobrze ułożone.
I pracują z takim wigorem!
Janine ma na nie zbawienny wpływ.
Jest błogosławieństwem.
Lidio...
może nie od razu, ale ludzie widzą jak pobłażasz Janine.
Musi pójść na posadę albo wykorzystają ją inaczej.
To szaleństwo.
Przyznaję, to trochę nietypowe, ale proszę mnie wysłuchać...
Nie chcę!
Proszę.
Już ją pani dopuszczała do Angeli.
Krótka wizyta to jedno...
ale pozwolić, by mieszkała w naszym domu?
Nie!
Mogłabyś zostawić nas na chwilę?
Dziękuję.
Pani Putnam, wydaje mi się, że Komendant Lawrence
dąży do innego wizerunku,
który stanowiłby odbicie nowych wartości Gilead.
Przyjęcie do nowego domu tej konkretnej Podręcznej
dopełniłoby ten obraz.
Dom Komendanta, gdzie kobiety znają swoje role,
a w zamian traktowane są z szacunkiem
i miłosierdziem.
Sądzę, że ten obraz jest dla niego ważny.
Ale ta Podręczna...
Przyjmując ją, wyszłabym na idiotkę.
Przeciwnie.
Stanowiłaby pani wzór przebaczenia i miłosierdzia.
Nowe Gilead potrzebuje u steru nowych kobiet.
Silnych i wiernych.
Jeśli wolno powiedzieć, takich jak pani.
Tak...
- Zastanowię się. - Cudownie.
Proszę.
Jeśli wolno, piękna z pani panna młoda.
- Zaspała. - Nie zapeszaj.
Miło.
Mark.
- Dzień dobry, przepraszam za porę. - Nie szkodzi.
- Zapeszyłam. - Dzięki.
- Kawy? - Dziękuję,
wpadłem tylko powiedzieć, że dziś rano aresztowano zamachowca.
- Kto to? - Lanison, John L.,
lat 56, pracownik piekarni, wędkarz.
Frustrat z bronią. Są ich miliony, ale tego złapaliśmy.
- Tak, wiem... - I...
- Przywitasz się z panem? - Mają zamachowca.
Jeśli ma powiązania z Gilead, to je znajdziemy.
- Ma pani piękną córkę. - Dzięki, wiem.
Jak się pan trzyma?
19 pogrzebów w 5 dni.
Jestem zmęczony, ale... dzięki, że pani pyta.
Wiem, jak to jest.
Odpowiadać za ludzi, po czym ich tracić.
Domyślam się.
Niech Bóg da im odpoczynek.
I panu.
- Dziękuję. - Do zobaczenia.
Stój! Kurwa, co jest?
Moira! Pomocy!
Stabilizować rękę.
- Jak ręka? Będzie dobrze. - Pani Osborne, jestem dr Lo.
- Miała wypadek... - Porusza pani palcami? Świetnie.
- Boli? - Kurwa, tak.
- Dajcie jej coś na ból... - 4 mg fentanylu i na radiologię.
Głowa, szyja i klatka...
Nic się nie bój.
- Jestem tuż obok. - Krwawisz. - To nic...
Panie Bankole, musimy pana przesłuchać, to chwila.
- Ktoś chciał zabić moją żonę. - Zabieramy pana na przesłuchanie.
Nie! Zostaję z żoną!
Komendant Blaine?
- Nie mam broni, podsłuchu. - Na wszelki wypadek.
- Chodźmy. - Tak jest.
- Tu jesteś, moja droga. - Błogosławiony owoc.
Pan zaiste ma nad tobą pieczę.
Chciałabyś znów zobaczyć swoją Angelę?
Bardzo, oczywiście.
To możesz.
Jeśli wszystko pójdzie dobrze z panią Putnam.
- A raczej Przyszłą panią Lawrence. - Lawrence?
Ma wyjść za Komendanta.
Okaż jej należyty szacunek, a zastanowi się...
zastanowi...
czy zezwolić ci na posadę w jej domu.
Nie chcę iść na posadę.
- Mówiła Ciotka, że nie będę musiała. - Wiesz, że nic takiego nie mówiłam.
Moja droga... nie możesz zostać tu na zawsze.
Okazja, by spotkać się z kochaną Angelą?
Zaszłaś tak daleko.
Tak, Ciotko Lidio.
Jestem bardzo wdzięczna.
Chwała Panu.
Potem zabiorą ją do jej sali.
- A Luke? - Składa zeznania na policji.
Kierowca jest na OIOM-ie.
Ale...
policja odstawi Luke'a do jej sali natychmiast po przesłuchaniu.
Lepiej, żeby... nie wiedziała, że tu byłem.
Zostawimy was samych.
Skoro spełniliśmy nasze zobowiązanie,
mam dla pana papiery do podpisania. Warunki naszej współpracy.
- Umowę? - Ja uwierzyłbym panu na słowo.
Nie wiem, ile jest teraz warte.
Dla mnie jest pan człowiekiem honoru.
Cieszę się na wspólną pracę. Ma pan wdzięczność rządu USA.
- Dotrzymam umowy, a wy jej strzeżcie. - Zrobię, co w mojej mocy.
To za mało. Gilead chce, by cierpiała.
Będą atakować ją, jej rodzinę i...
nie przestaną, więc muszę mieć pewność...
że ją ochronicie.
Zrobię wszystko, co w mojej mocy.
Gdy się poznaliście, u Waterfordów...
- nadal był pan czynnym Okiem, prawda? - Jak większość kierowców.
To dawało możliwość ucieczki.
Może nie do Kanady, ale gdzieś indziej.
Mógł pan z nią uciec.
Ma swoich bliskich.
Nie potrzebuje mnie.
Jestem nikim.
Nieprawda.
Nie dla niej.
Z Bogiem.
Będzie dobrze.
- Nie przeszkadza ci broń przy Nichole? - Nie.
Bo tak się obronimy.
Moglibyśmy zażądać policyjnej ochrony.
Nie chcę tu glin, nienawidzą uchodźców.
Sami musimy się chronić.
Tak?
Dobra.
Nie będzie powtórki z Bostonu.
Tamto nie było z twojej winy.
Wiesz o tym, prawda?
Nikomu nie pozwolę cię skrzywdzić. Obiecuję.
Zdrzemnij się.
Modliłam się
i prosiłam Boga o wskazówkę, bym zrobiła, co najlepsze dla Angeli.
Ja też, proszę pani.
Modlę się o to samo, by zrobić, co najlepsze dla pani córki.
Tak.
Okazuje się, że Angela spędzi całe lato u dziadków,
dzięki czemu będziesz mogła się tu sprawdzić.
Tak, proszę pani.
Jeśli to się powiedzie, rozważę twój stały pobyt.
Gdy Angela wróci, będę nazdorować wasze interakcje,
- obecne i przyszłe. - Rozumiem.
I pamiętaj...
jest moją córką.
Powiedzieć, zasugerować co innego jest herezją, mogłabyś stracić język.
Pragnę jedynie służyć.
Pamiętaj, że to okres próbny.
Rozumiem.
Muszę się przebrać.
Ciotko Lidio... robimy portrety,
miło byłoby mieć wszystkich domowników.
To bardzo uprzejme.
Bardzo.
- Co się mówi? - Dziękuję, proszę pani.
Nie ma za co.
Jestem z ciebie taka dumna.
Będziesz grzeczna...
prawda?
- Błogosławiony owoc. - Niech Bóg otworzy.
- June jest ranna. - Moja June?
Ktoś ją celowo potrącił. Chcą ją zabić w Toronto.
- Kto? Skąd wiesz? Co z nią? - Żyje.
Nikomu nie pozwalają uciec. Chuje.
Wystarczy! Macie co robić, z pewnością...
pełnicie jakieś role w moim domu.
Janine...
widziałaś swój pokój?
- Nie, proszę pani. - Poproszę Martę, by ci pokazała.
Albo sama pokażę.
Jestem dobrej myśli, a ty?
I szczerze, miło będzie mieć w domu znajomą twarz, Josepho.
Nie mam tak na imię.
Proszę?
I nie jesteśmy koleżankami.
Naprawdę myślisz, że jesteśmy?
Bo ja uważam cię za jedną z najgorszych osób,
jakie w życiu spotkałam.
Nie jestem twoją koleżanką.
Nienawidzę cię, Naomi, jak możesz tego nie widzieć?
Pani Put...? Naomi?
Kochanie, pozwolisz na chwilę?
Oczywiście.
Ci Kanadyjczycy, którzy chcą się nas pozbyć?
Z ich perspektywy chyba lekceważysz tę sytuację.
Nie, to wy histeryzujecie.
- Wolałbym, żebyście mi pomogły... - Pomogłam, przekazując informację.
June, wracaj na górę, nie przejmuj się.
- Co się stało? - Znajoma policjantka dostała alert.
Kierowca pickupa, Thorpe, zmarł.
- Co? - Prawnik Luke'a potwierdził.
- Co to znaczy? - Że go zabiłem, ale...
Bez "ale". Zabiłeś Kanadyjczyka, mnóstwo ludzi życzy ci śmierci.
- Jebać ich. - Wam obojgu.
Ta znajoma mówi, że w każdej chwili mogą dostać nakaz aresztowania Luke'a.
I cię aresztują.
Pójdę do niej.
Przykro mi.
Niech mnie aresztują. I postawią przed sądem.
Powiem im, że się cieszę, bo broniłem żony.
Nie, posłuchaj, zrobiłem, co należało.
Miałem pozwolić, żeby cię rozjechał? Zostawić cię na śmierć? Co?
Musimy uciekać.
Co?
Poprzednio zwlekaliśmy... zbyt długo.
I nie zauważyliśmy, jak nas nienawidzą.
Straciłam cię... a potem straciliśmy Hannę.
A teraz o niej zapomnisz?
Nigdy o niej nie zapomnimy.
Ale martwi nie zdołamy jej pomóc.
Zmienia się...
Ten kraj się zmienia.
Kanada to nie Gilead.
Ameryka nie była Gilead... do czasu.
A wtedy było za późno. Luke...
musimy wyjechać, uciec.
Teraz!
Już dobrze...
- Wrzuciłam dodatkowe ubranka. - Dzięki.
Zrobiłam awaryjną rezerwację na Delcie,
mają nocny lot do Anchorage, stamtąd do Honolulu, gdybyście się spóźnili.
Nie spóźnijmy się.
- Dobry wieczór. - Czego pan chce?
Lotnisko odpada.
Policja wychwyci rezerwację, będzie na pana czekała.
A panią oskarży o pomoc w ucieczce przed sprawiedliwością.
- Sprawiedliwością? - A Nichole?
- Stracicie ją. - To co mają robić?
- Mamy ograniczone opcje. - Przejechali mnie przed domem.
Jeśli Luke'a skażą za zabójstwo Kanadyjczyka,
nasza sytuacja się pogorszy. I co? Potrącą moją córkę?
- Nie jesteśmy już tu bezpieczni. - Nie.
Zaryzykujemy lotnisko.
Może jest inne wyjście.
Amerykańscy uchodźcy zmierzają tu zewsząd.
Nie chce ich Kanada ani nikt inny.
Przyjeżdżają tu i wsadzamy ich do pociągów na zachód.
Mogę wam załatwić miejsce.
Kochanie?
Mogłeś ją zabić! Kurwa, zabić!
To nie ja, Komendancie!
To nie moja decyzja!
Ciasta?
Panowie.
Miałaś cudowną możliwość...
i ją odrzuciłaś.
- Co mam powiedzieć? - Janine...
musisz to naprawić. Możesz.
Błagaj...
Komendanta i panią Lawrence o zmiłowanie...
i przebaczenie.
Nie... nie, Ciotko Lido. Nie zrobię tego.
Odebrało ci rozum.
Całe dobro, które udało ci się zaskarbić...
- Przyszły Oczy. - Co?
Po Janine.
- Co się tu dzieje? - To ta. - Co robicie?
Łapy przy sobie!
Dzwonię do Komendanta Lawrence'a.
On wydał rozkaz.
- Niemożliwe. - Niech Ciotka się o mnie nie martwi.
- Poradzę sobie. - Nie ważcie się jej tego zakładać!
Dokąd ją zabieracie? Janine!
To skandal! W tej chwili dzwonię do Komendanta!
Zapłacicie za to! Stójcie!
Zostawcie ją, mówię!
Dzwonię do Komendanta!
Odpowiedzcie! Dokąd ją zabieracie?
Janine?
Jest pod moją kuratelą, macie ją natychmiast...
O cholera...
Z Vancouver złapiecie statek do Stanów,
ale jeśli kolej ma jego nazwisko, wasze karty uchodźców są spalone.
- Weźcie te. - Tuello...
Dzięki.
Schodami w dół.
Przekaże pan wiadomość Nickowi?
Tylko, że jestem bezpieczna. I Nichole też.
Że jest w porządku. Zrobi to pan dla mnie?
- Tak. - Dzięki.
Z Bogiem.
Dziękuję.
Pociąg odjeżdża za 5 minut.
Przygotować dokumenty.
Wszyscy pasażerowie, trzymamy się lewej i schodzimy w dół.
Spoko.
Nie bój się, już prawie jesteśmy.
Przygotować dokumenty.
Cholera.
Dokumenty.
Kontrola.
- Co robimy? - Spokojnie...
- Idź przodem. - Co?
Jeśli mnie rozpoznają, zatrzymają i was. Idź, będę za wami!
- Proszę pani. - Dzięki.
- To pani dziecko? - Tak.
- Ile ma? - Rok i 9.
- Jazda, bo wam pociąg ucieknie. - Dzięki.
Kochanie, chodź.
Chodź. Już prawie.
Widział go ktoś? Luke Bankole.
Widział go pan?
Szukamy Luke'a Bankole'a!
Pociąg odjeżdża za 2 minuty...
- Widzisz ich? - Tak.
Musisz wsiąść.
Zdążysz, pokaż bilet.
Ze mną nie będziesz bezpieczna. Wsiadaj.
Nie.
Nie... spierdalaj, nie wsiadam.
Nie możesz tu zostać, wiesz, że ze mną nie będziecie bezpieczne.
Zrób to dla Nichole i wsiądź do pociągu.
Nie. Luke!
Jeśli zostaniesz, Gilead cię dopadnie.
Nie rób tego. Nie rób tego!
Nie puszczą pociągu, póki mnie nie znajdą. Wsiadaj!
Proszę, nie...
Nie chcę zostać w tym sama.
Już nie chcę robić tego sama.
Odnajdziemy się.
Jak zawsze, prawda? Wsiadaj.
Potrzebujemy cię.
Zadbaj o nasze dziecko. Zadbaj o nią.
Nie zamierzałeś wsiąść, prawda?
Luke... znajdź mnie.
Znajdź mnie.
Kocham cię.
Kocham cię, June Osborne.
Nie ruszaj się!
Pan Bankole? Jest pan aresztowany.
Przepraszam.
- Po co udawałeś, że mnie kochasz? - Kocham cię.
Jesteś kłamcą.
Mówisz tak, żeby się czuć dobrym człowiekiem.
Ale dobry człowiek nie zostawia ciężarnej żony na zawołanie kochanki.
Nigdy się od niej nie uwolnisz, prawda?
Próbowałem.
Naprawdę...
próbowałem.
Ale nie mogę.
Nie chcę dłużej z tobą być.
Rose...
nie możesz odejść.
Mieliśmy coś dobrego...
i musiałeś to zniszczyć.
Przepraszam.
Już dobrze. Chodź tu.
Nie bój się.
Już dobrze...
Znajdziemy jakieś miejsce.
Coś znajdziemy.
Usiądziemy. Będzie dobrze.
Wyruszamy na przygodę... wiesz?
Jedziemy na piękną wyspę...
gdzie niebo jest bezchmurne, a woda przejrzysta.
Nazywa się Hawaje. To twój kraj, spodoba ci się.
Słyszałaś?
Słyszysz maluszka? Poszukamy innego maleństwa?
Cześć, June.
Cześć, Serena.
Masz pieluchę?
REŻYSERIA
SCENARIUSZ
NA PODSTAWIE POWIEŚCI MARGARET ATWOOD
WYSTĄPILI
ZDJĘCIA
MUZYKA
Wersja polska na zlecenie HBO HIVENTY POLAND
Tekst: Michał Kwiatkowski