W poprzednich odcinkach... - Co to za kolor?
- Co znaczy fiolet? - To nie róż. Nie jest już dziewczynką.
Co znaczy fiolet, w który była ubrana?
Że jest gotowa do nowej szkoły.
- Gdzie szkoli się przyszłe Żony. - Żony?
Jak mam chronić córeczkę stąd?
Chcę zostać.
Kobiety nie są tu bezpieczne. Zwłaszcza niezamężne.
Nie sądzę, bym długo taką pozostała.
Nie jest taka twarda. Boi się.
- Pomocy! - Nie! Janine!
Dobry Boże, nie karz jej, by dać nauczkę mnie.
Będę postępować inaczej. Przyrzekam.
Chcemy cię w Toronto. Abyś reprezentowała naszą świętą republikę.
Nigdy więcej nie dotykaj mojej córki!
- Ile ma? - Proszę?
- Rok z kawałkiem? Zapiera dech. - Dziękuję.
Nichole, tak?
- Wiem, kim jesteś. - Idziemy? - June Osborne i mała Nichole.
W drogę! Wracamy?
Marzyłam o dziewczynce.
W obu ciążach miałam chłopców.
Idziemy do domu.
Miałaś szczęście, że byłaś w Gilead.
Teraz masz tego pięknego, zdrowego aniołka...
- Nie dotykaj mojej córki! - To dziecko Boże!
Odpierdol się od niej!
Nie zasługujesz na nią, kurwo!
Co powiedziałaś?
Pierdol się!
OPOWIEŚĆ PODRĘCZNEJ
Bezpłodność fatalnie wpływa na zdrowie psychiczne i fizyczne,
zwłaszcza w naszych czasach. Zdarzają się ekstremalne reakcje.
- Czujność jest wskazana. - Dziękuję.
Tylko chroniłaś Nichole, więc...
Posunęłam się trochę dalej.
O ile?
Trochę.
Doszło do... rękoczynów.
Czy coś jej się stało?
Nie sprawdzałam.
Wiedzieliśmy, że powrót Sereny będzie dla June trudny...
Jej powrót do ludzi, którzy modlą się za nią jak za jebaną świętą.
Przepraszam, ale...
skąd mamy wiedzieć, że...
ty, ona... nie...
- posunie się znów do rękoczynów? - Dobre pytanie.
Wygląda na to, że będzie z tym bardzo trudno.
Rząd Kanady będzie mnie pilnował jak MTK?
Nie widzą potrzeby całodobowej obserwacji.
Jakaś prywatność, co za ulga.
Tak... wyobrażam sobie.
Sereno... ostatni raz.
Namawiam panią do przyjęcia kanadyjskiej propozycji azylu.
Dałby pani ochronę, jako Amerykance.
Nie jestem Amerykanką. Związałam się z Bogiem.
A zatem zostaje pani oficjalnie zwolniona z nadzoru amerykańskich służb.
Będzie pani ograniczona do posesji Gilead, przy braku statusu dyplomaty.
Błogosławiony dzień. Ezra Shaw.
Błogosławiony dzień, miło poznać pana osobiście.
Pan Shaw będzie mi stąd towarzyszył. Gilead wszystko przygotowało.
- A zatem... - Przepraszam.
Życzę szczęścia... w przyszłych przedsięwzięciach.
Nie potrzebuję szczęścia. Bóg jest ze mną.
Niech więc panią prowadzi.
Ale proszę stąpać ostrożnie.
Nie jest pani w Gilead. To wolny kraj, pani Waterford.
Pani Waterford jest zabezpieczona i w drodze do Ośrodka.
Przyjąłem. Z Bogiem.
- Pani dom na obczyźnie. - Wygląda obiecująco.
- Możemy? - Tak.
Część mieszkalna jest na górze.
Kto się wreszcie zjawił.
Przepraszam, zagrzebałem się w sprawozdaniach.
Sprawozdaniach o moim dziecku?
- Co z nią? - Widziałem ją, nie rozmawiałem.
Wygląda dobrze. Bardzo zdrowo.
Zdrowo? Był pan tuż obok i nic? To co robicie?
Analizujemy zebrane informacje. Tyle mogę ujawnić.
To pierdolenie.
Przychodzę z oficjalnym powiadomieniem Departamentu.
Pani Waterford nie jest już objęta naszym nadzorem.
Została dziś zwolniona przez MTK.
- Pozwoliliście na to. - I gdzie jest?
Tutaj. Gilead ma w Toronto nieruchomość sprzed wojny.
Kanada postanowiła ją odmrozić, by poprawić stosunki.
Będzie uznawana za terytorium Gilead.
- Otwierają ambasadę? - Ośrodek kultury.
Serena będzie rezydentką, propagującą styl życia i wartości Gilead.
Jej zdjęcia z pogrzebu okazały się sukcesem,
Gilead chce ją nadal pokazywać światu.
- Ciążowy cud. - Tak.
Wypierdalaj.
Wypierdalaj z mojego domu!
Nie ma żadnej pozycji.
Nie ma statusu.
Nie ma paszportu, własnego konta, nie może prowadzić samochodu.
- Jest ograniczona. - Ostrzegałam przed nią.
Nie słuchał pan.
Zawiódł pan, kurwa, po całości.
Może ma pani nierealne oczekiwania.
- Miłego wieczoru. - Odprowadzę pana.
Zadzwonię do ratusza, dowiemy się, gdzie to jest.
Mam znajomego w Izbie Gmin, pomoże nam.
- Zawsze stawia na swoim. - Nie tym razem!
Nie będzie tu odpierdalała Gilead!
Jutro rano postawię na nogi całe miasto!
Posłuchaj...
Nie martw się, pokonamy to.
Nie martwię się.
Kurwa...
- Wszystko w porządku? - Nie można nic zrobić?
Nie zabronię jej jeździć.
- Ale jeśli wejdzie na teren... - Rozumiem.
Alarmy są włączone, kamery też, strażnik na posterunku.
Dziękuję.
Ochronię was oboje.
- Jego ręką. - Chwała Panu.
Pojechałam pod jej budynek.
Tak.
Pojechałam tam jak jakaś pierdolnięta!
To wszystko?
Myślę tylko o tym, jak palnąć jej w łeb
i nie wiem, jak się przed tym powstrzymać.
Rozumiem.
Posłuchaj... jest w budynku, tak?
Wiem, że chcą zrobić z niego Gilead, ale nie mają armii.
- Wiem! - Za to są kodeksy,
sąsiedzi i rada miejska.
Możemy to wykorzystać, żeby ich zamknęli.
To nie...
Nie... Kurwa.
Powiedzmy, że palniesz jej w łeb. I co dalej?
Odbierają ci Nichole. Rozumiesz?
Tracimy szansę na odzyskanie Hanny.
Tak będzie. Więc...
Dasz mi spróbować?
Tak.
Oczywiście.
Uda się.
Kurwa...
Przepraszam.
Jeszcze kilka. Te ćwiczenia są bardzo ważne.
Nie, dosyć.
Pamiętaj, co mówił Pan:
"Nie bój się, wierz tylko,
a będzie ocalona".
Możesz przestać z tą Biblią? Nogi mi nie działają!
Dobrze... Odpocznij.
Czy Esther się obudziła?
Nie.
Dobrze jej tak.
Co? Jak możesz?
Dziewczyna tak niegodziwa, że gotowa zabić własną siostrę...
zasługuje na Jego karę.
Jest dzieckiem, krzywdzonym i gwałconym!
Mówiłam ci, ostrzegałam!
Dałam jej szansę na życie w posłudze i łasce!
"Bo inaczej...", prawda?
Życie w posłudze i łasce,
bo inaczej dałabyś jej zgnić w koloniach!
Wiem, że wyłupiłabyś jej oko.
Dałam ci...
naukę niezbędną...
by prowadzić bezpieczne, sensowne życie.
I oto jesteś, wciąż wśród nas!
Przestań!
Wiem, co robisz tym dziewczynom, twoim cennym dziewczętom!
Widzę cię! Widzę, kim jesteś naprawdę!
Mam jeszcze jedno zdrowe oko.
Czy też je wyłupisz?
- Nie było w ecru? - To najbliższy odcień.
- Komendant Lawrence jest na linii. - Świetnie, dziękuję.
Dzień dobry, Komendancie.
Pani Waterford.
Czym mogę służyć?
Wspaniałe wieści. Niektóre konsulaty przysłały zaproszenia.
Podobno odrzucone przez pana lub kogoś z pańskiej kancelarii.
W moim imieniu.
Wszyscy są zachwyceni pani dokonaniami.
Po co się przemęczać?
Mam wrażenie, że starania o uznanie w Ameryce Płd. zamarły.
Żony polityków słyszały tylko najgorsze plotki o życiu w kraju.
Gilead jako jedyne państwo na świecie odnotowuje wzrost urodzeń
i wydaje mi się, że jestem szczególnie uprawniona
do przypomnienia o tym tutejszym ambasadorom. Może przy herbatce.
Wenezuela wyraziła zainteresowanie
naszymi udanymi programami edukacji kobiecej.
Nieformalna rozmowa mogłaby się przydać. Przy herbatce.
Cudowny pomysł.
A więc, ma pani jeszcze jakieś tematy?
Poutine? Kolor pokoju dziecięcego?
Nocne wizyty pewnej lokalnej stalkerki?
Słyszał pan o niej.
- Ezra mówił, że było nerwowo. - Nie daję się łatwo zastraszyć.
Ona tylko... tupie nóżkami jak dziecko. Blefuje.
To dziecko bywało już niegrzeczne,
bardzo.
Radzę skupić się na pracy, a jej unikać.
Wezmę to pod rozwagę.
- Błogosławionego dnia. - Nawzajem.
Co się stało?
Przyszło do ciebie.
FREDA
Republika Gilead ma przyjemność powiadomić
o otwarciu Centrum Informacyjnego
Jezu...
June...
- Przestań. - Możemy to powstrzymać. - Kodeksami i kurwa, procesami?
- Za Sereną stoi cały świat! - Nieprawda.
- To tu przyjdzie. - Nie. - Ona to, kurwa, sprowadzi, przysięgam!
Tutaj!
Powstrzymać ich można tylko, posyłając ich wszystkich do piachu!
Kurwa!
Ja pójdę.
Przepraszam, maleńka.
Już tu jestem. Już jestem, dobrze?
Ogarnę ją.
Kto jest grzeczną dziewczynką?
No już.
Już dobrze.
- Malutka... - Nic się nie dzieje.
Cholera.
Co ja wyprawiam?
Co to miało być?
Poważne wkurzenie?
- Nie uspokajaj mnie. - Nie zamierzam.
Nie wie, co robi,
i zapomniał, że za pierwszym razem nic to nie dało.
On ma rację.
To miasto uchodźców, przeludnione.
Jeśli zaczniemy zadymiać, ludzie trafią do aresztów
i przesiedlą ich gdzie indziej. Musimy grać według reguł.
Bo inaczej mnóstwo ludzi znajdzie się w głębokiej dupie.
Zatańczę z tobą na jej grobie, jak tylko ją przysypią,
ale nie warto tracić dla niej rodziny.
A co, jeśli stałam się kimś takim?
Nie boję się, kiedy jesteś przy niej. Już nie.
To się liczy.
Dobra.
Posiedzę tu przez chwilę.
Dobra, mamo.
Możemy wysłać Niemcom kosz podarunkowy.
Tak jest.
Przepraszam...
Przyszedł Luke Bankole. Chce się z panią widzieć.
- Mamy czas? - Niewiele.
Jeśli wolno, myślę, że powinienem się nim zająć.
Nie...
to nie będzie konieczne.
To tylko pogawędka starych znajomych.
- Przeszukał go pan? - Oczywiście.
Przeszukajmy jeszcze raz.
Dziękuję. Proszę nas zostawić.
Chwała Panu.
Co pan tu robi?
A pani?
Głoszę słowo Pańskie i pokazuję, że można żyć lepiej.
Na zewnątrz jest tłum ludzi, którzy chętnie by panią zastrzelili.
Z tego co widzę, jest wręcz przeciwnie.
Kodeks budowlany.
Znalazłem 15 norm, których ten budynek nie spełnia.
Kilka telefonów i za parę dni was zamykają.
To przyszedł mi pan powiedzieć? Że mamy problemy z hydrauliką?
I jeszcze, że moja żona panią zabije.
I pozwolę jej na to.
Czyżby?
A więc... może pani stąd wylecieć...
zginąć...
albo pomóc nam odzyskać Hannę.
Agnes jest szczęśliwa.
Ma dobrych, kochających rodziców, zgodnie z zamysłem Bożym.
Kim jestem, by podważać Jego wolę?
Właściwie to ciekawe, czemu nie wrócił pan do Gilead,
by ratować córkę.
Oczywiście, było ryzyko...
które pańska żona podjęła... i cierpiała za to...
wielokrotnie.
Ale miała wsparcie Nicka.
Z pewnością ta świadomość była dla pana pociechą.
Trzymaj się z dala od mojej rodziny. Bo następnym razem sam cię zajebię.
A więc... kolejny zamach Podręcznej na Podręczną.
Tym razem bez ofiar.
Na szczęście Esther jest ostatnią z dziewcząt będących pod...
jej wpływem.
- Imię nie przechodzi przez gardło? - June.
- Wpływamy na spokojniejsze wody. - Oby.
Gilead uchyla swoje drzwi, odrobinę.
Gdy nasz system Podręcznych odsłoni się przed światem...
powiedzmy, że musi działać bez zarzutu. Bez...
załamań... pobić...
zatrutych czekoladek.
Panie Komendancie, doszłam do przekonania,
że system Podręcznych wymaga reformy.
Nowych zasad.
By zapobiec szkodliwym incydentom w przyszłości.
Słucham.
Podręczne pozostawałyby pod moją opieką.
Komendanci i Żony odwiedzaliby je, gdy przychodziłaby pora na Ceremonię.
Przychodziliby do Czerwonego Ośrodka?
Byłby takim hotelem Podręcznych z Ciotką w roli konsjerżki?
Lepiej posłużyłby to Bogu,
gdyby Podręczne nie były w domach!
Co Ciotka pali? Żaden Komendant tego nie kupi.
Nie interesuje ich szybki... wtrysk, żeby zrobić dziecko.
Chcą mieć je w domu!
Pod ręką.
W każdej chwili, by mogli wąchać smugę po ich przejściu
czy co tam chcą... dla podniety.
To pobożni panowie, potrzebują trochę perwerki. Wie Ciotka.
Wiem?
A nie?
System się nie zmieni, nie teraz.
Niech Ciotka okiełzna dziewczyny.
Byle nie za ostro. Nie możemy pokazywać blizn!
Nie można w naturalnym świetle?
Nie powinna pani podchodzić do okien.
Zrobimy trzy ustawienia tu, a potem podejdziemy.
Padniecie na kolana i będziecie błagać!
Błagać, by się zlitował, gdy Gilead... Nie macie pojęcia!
- Jaki Bóg? Wiecie, co przeżyłyśmy? - Macie być posłuszne!
Co się dzieje?
- Wypierdalaj! - Potrzebujesz męskiej ręki.
- Nie widzę tu mężczyzny. - Spierdalaj do siebie!
- Jest z Ameryki. - Ameryki nie ma!
Spokojnie...
- Musimy się ewakuować. - Dokąd? - Pracujemy nad tym.
June, opuść broń. Opuść broń.
Zjeżdżaj. Już!
- Co tu robisz? - Chodź.
- Co tu robisz? - Idziemy.
Zabierz ją stąd. Uciekajcie!
Nie zbliżać się!
Znaleźliśmy bezpieczną kryjówkę.
Gdzie?
Prawdziwie sprawiedliwym Pan zsyła schronienie.
Cholera.
Poradzę sobie.
Bóg oszczędził cię nie bez powodu.
Nie sądzę, by Bóg mi to robił.
Po wszystkim, co przeszłaś, nie sądzisz, że ma to jakiś cel?
Już mnie to nie obchodzi.
Powoli.
Powinnam była cię posłuchać.
O Esther.
Janine... potrzebuję twojej pomocy.
Przy dziewczętach.
Jakiej pomocy?
Znasz je i rozumiesz tak, jak ja nie potrafię.
Możesz je obserwować i mówić mi, gdy będą miały kłopoty?
- Jeśli powiem, spotka je coś okropnego. - Nie.
Chcę postępować inaczej.
Reagować na wszelkie problemy... wcześnie.
Z większym... współczuciem.
Możemy wspólnie być ich pasterzami...
i trzymać je na ścieżce Pana.
Bóg poddaje nas próbom...
ale zawsze...
wynagradza sprawiedliwych.
Prawie umarłam.
Świetnie.
Super. Dzięki. Nie, to ja dziękuję.
Inspektor straży pożarnej stracił siostrę w Gilead.
I zamyka budynek za naruszenia kodeksu budowlanego.
Serena jest bezdomna.
Pokaż pistolet.
Sama go czyściłaś?
Obejrzałam filmik na YouTubie.
Nieźle.
Tym razem tego nie zrobiłam.
Ale nie obiecuję, że następnym razem się powstrzymam.
Też nie mogę obiecać.
Będziemy musieli sobie zaufać.
Chcesz wejść do domu?
Nie bardzo.
Proszę zaczekać.
Pani Waterford... chwała Panu!
Witam w naszym domu. Jestem Alanis, pani Ryanowa Wheeler.
Każdy dar przychodzi z góry, niesiony niebiańskim światłem.
On dał nam życie przez słowo prawdy,
abyśmy stali się pierwszymi owocami Jego stworzenia.
REŻYSERIA
SCENARIUSZ
NA PODSTAWIE POWIEŚCI MARGARET ATWOOD
WYSTĄPILI
ZDJĘCIA
MUZYKA
Wersja polska na zlecenie HBO HIVENTY POLAND
Tekst: Michał Kwiatkowski