ต้องการอะไรจากพวกเราวะ
เราไม่ได้ทำอะไรผิดนะ
จะเอาไงดี วอลลี่
วอลลี่
- คุณมีเวลาห้านาที - โอเค
โอเค
- หายไปไหนมา - นี่มันเรื่องบ้าอะไร
ทุกคน ช่วยเงียบๆ กันหน่อย
- เราได้รับข้อเสนอ - ข้อเสนอเหรอ
- ใช่ - จากคนที่พยายามฆ่าฉันเนี่ยนะ
พวกเขายืนยันว่าแฮงค์ทำเอง
ถ้ายืนยันก็แปลว่าจริงเนอะ
ข้อตกลงนี้บอกไหมว่า เราจะออกไปจากที่นี่ได้ยังไง
ข้อตกลงบอกว่า เราจะได้กลับไปใช้ชีวิตตามปกติ
แลกกับการทำตามเงื่อนไขบางอย่าง
เงื่อนไขอะไร
ข้อแรกและสำคัญที่สุด เราต้องเลิกตามล่าสัตว์ประหลาด
ข้อสอง เราต้องไม่ไปพูด เรื่องที่เราค้นพบนี่กับใครทั้งนั้น
ห้ามบอกครอบครัว เพื่อน หรือใครทั้งนั้น เพราะพวกนั้นฟังและจับตาดูอยู่
ข้อสาม อย่างน้อยในตอนนี้ เราห้ามออกจากเดอะเบอโรส์
ใครที่ฝ่าฝืนเงื่อนไขเหล่านี้
จะต้องกลับมาอยู่ที่เดอะแมเนอร์… ตลอดไป
มีอะไรอีกที่ยังไม่ได้บอกเรา
เงื่อนไขสุดท้ายคือฉันต้องไปทำงานให้พวกเขา
- ทำอะไร - ไงนะ
ฉันไม่รู้
ท่าทางจะมีคนประทับใจเหยื่อล่อที่เราสร้าง
งั้นเราก็กลับไปใช้ชีวิตปกติ
แกล้งทำเป็นว่าไม่มีสัตว์ประหลาด
ดูดน้ำเลี้ยงสมองเราตอนหลับ
นี่ เขาบอกว่าถ้าเราทำตาม จะถอดพวกเราออกจากรายชื่อโดนดูด
รายชื่อโดนดูดเหรอ
แล้วเพื่อนบ้านคนอื่นๆ ล่ะ
เฮอะ ไม่เอา
ฉันเห็นด้วยกับแซม
วอลลี่ อย่าไปทำงานให้ไอ้พวกตัวดูดนี่นะ
นี่ตกลงไปแล้ว
ทำไมล่ะ
ก็ดูเข้าสิ
เราแพ้แล้ว
ยิ่งเรารู้เรื่องเดอะเบอโรส์มากเท่าไหร่ ก็ยิ่งไม่มีใครเชื่อเรา
ที่มันเศร้าคือเราแก่จนหลงคิดไปเองว่า
เราจะหยุดพวกนั้นได้
เอาน่า ยอมรับเถอะ
เราน่ะแก่เกิน
พวกนั้นแกร่งเกินไป
รับข้อเสนอซะ
ไปเล่นพิคเคิลบอล
ไปเข้าคลาส
ไปกินอาหารดีๆ
ใช้ชีวิตที่เหลือให้มีความสุข
รับข้อเสนอซะ
ถ้าไม่รับ ท้องฟ้าเดียว ที่พวกคุณจะได้เห็นไปจนตาย
ก็คือท้องฟ้าที่วาดบนกำแพงพวกนี้
(ปริศนาชราชน)
(เดอะเบอโรส์)
ไอ้แม่ย้อย
ผมซีอีโอเบลน ชอว์
ปู่ของผมก่อตั้งสวรรค์เล็กๆ แห่งนี้
ตั้งแต่ปี 1950
ไอ้แม่ย้อย
แข็งแรงและมีความสุข คือธุรกิจของครอบครัวเรามาเกือบ 75 ปี
ผ่อนคลายและสนุกให้เต็มที่นะครับ
ผมรับรองว่าคุณจะมีความสุขที่สุดในชีวิต
มีอะไรให้ทำ…
ไอ้แม่ย้อย
พวกมันยังบล็อกเน็ตเราอยู่
ก็คิดว่าไงล่ะ
เพิ่งจะสามวันเอง
ยังเล่นสนู้ดได้
ใครยังเล่นสนู้ดอยู่อีก
ผมไง
นี่ วันนี้ไปเดินเล่นกันไหม
วันนี้ไปไม่ได้
อ้าว คุณมีธุระเหรอ
มีอะไรให้ทำล่ะ
เราต้องทำอะไรสักอย่าง
งั้นอยากจะไปทำอะไรก็เชิญ
ผมจะกินชีสแล้วก็สูบกัญชา
วอลลี่
ไง วอลลี่
ดีใจที่ได้เจอคุณนะ เพื่อน
วันแรก
น่าตื่นเต้นมาก
งั้นคุณก็เป็น… หนึ่งในพวกนั้นเหรอ
คุณพูดซะเหมือนมันน่ากลัวมากนะ
ฉันมาทำอะไรที่นี่
เดี๋ยวก็รู้
จะหน้าซูบตอบแบบกินโอเซมปิกก็โนแคร์
ที่รำคาญคือท้องเสียเพราะโอเซมปิก
เธออึได้เหรอ
โชคดีจัง
ฉันไม่อึตั้งแต่เริ่มกินยานั่นเมื่อปีที่แล้ว
เป็นอะไรไหมน่ะ เรเน่
อืม พอดีนอนไม่ค่อยหลับน่ะ
เธอน่าจะหาเครื่องไวท์นอยซ์มาลองนะ
หลานสาวฉันซื้อให้
หลับสบายคร่อกฟี้เลย
เป็นอะไรของนาง
พาซ
ดีใจที่เจอคุณ
ไม่ได้ข่าวจากคุณเลย นึกว่าพวกนั้นรู้แล้ว
- มีอะไรหรือเปล่า พาซ - ไม่มีอะไรหรอก แมดดี้
ผมจะให้สำนักงานใหญ่ แจ้งความให้แน่นอนครับ คุณจอยซ์
- ค่ะ - ขอให้มีวันที่ดีนะครับ
ขอบคุณค่ะ คุณรปภ.
วอลลี่
ยินดีต้อนรับ เข้ามาสิ
เข้ามาเลย ไม่ต้องกลัว เราไม่กัดหรอก
ว่าไง คิดยังไงกับห้องแล็บใหม่ของคุณ
ห้องแล็บของฉันเหรอ
ของคุณกับดร.มานซูร์
จะให้ทำอะไรกับห้องแล็บนี่
ก่อนอื่นเลย มารู้จักกับทีมเราก่อน
ทุกคน ทักทายวอลลี่หน่อย
สวัสดี
รู้ไหม หลังจากทุกอย่างที่คุณเจอมา ผม…
ผมนึกไม่ออกเลยว่าคุณจะรู้สึกยังไงกับเรา
ไม่ใช่อะไรดีแน่
ก็สมควร
แต่ผมว่า
เดี๋ยวคุณจะรู้ว่าเราไม่ได้เลวร้ายขนาดนั้น
จริงๆ แล้ว ฟิลลิสอุตส่าห์เตรียมของว่าง
เพื่อเป็นเกียรติในวันแรกของคุณ
เธอทำคัพเค้กเองเลยนะ
ใส่ลาเวนเดอร์นิดหน่อยด้วย
ลองชิมสักชิ้นไหม วอลลี่
- กินแล้วชีวิตเปลี่ยนเลย - ไม่เอา ขอบคุณ
ถ้าคุณไม่ชอบคัพเค้ก…
อันนี้ของหวานกว่านะ
นั่นมัน…
- ใช่ - ไอ้…
เอ่อ… ฉัน…
มันจะรักษามะเร็งฉันได้ไหม
ได้แน่นอน
สบายใจหายห่วงได้แล้ว เพื่อน
อยู่กับเรา คุณจะไม่แก่ลงอีกเลย
คุณจะรู้สึกดีสุดๆ ไปตลอดกาล
ตราบใดที่คุณดื่ม
ดื่มไม่ได้
อย่าทำตัวน่าเบื่อสิ วอลลี่
วอลลี่
เย้
ต้องงี้สิ
ยินดีต้อนรับสู่ทีมผู้ชนะ วอลลี่
ดื่มเลยทุกคน
ออกมาจากเตาอบฉันอีกละก็ แกโดนช็อตแน่
(แคลร์)
แซม!
ช่วยด้วย
แซม ช่วยหน่อยสิ
- ฉันอยู่ที่ไหนเนี่ย - ลิลลี่
- แซม ฉันอยู่ที่ไหน - ได้โปรด
- แซม - นี่ จับมือฉันไว้…
แซม
ฉันขอโทษ
ไม่
- แซม - ฉันไม่เป็นไร ฉันจะไม่เป็นไร
- ต้องการอะไร - แซม
แซม ช่วยด้วย
ไม่ หยุดนะ
พอที
แซม
เป็นไรไหม
หา
คุณเป็นอะไรไหม
เป็น
เอาหน่อยไหม
ไม่แน่ใจว่าจะช่วยได้ไหม
อืม ก็อาจจะไม่
แต่จะมีอะไรช่วยได้ล่ะ
กลัวอยู่ว่ากำลังจะเป็นบ้า
"ความบ้าคือ การตอบสนองที่ปกติที่สุดต่อสังคมบ้าบอ"
แล้วที่นี่ก็มีแต่เรื่องบ้าบอเพียบ
ผมทนอยู่แบบนี้ไม่ไหว
คุณจะทำยังไงได้ล่ะ
พวกมันติดแท็กเราเหมือนสัตว์ เฝ้าทางออกทุกทาง
พวกมันไม่ได้เฝ้าทะเลทราย
พวกมันชั่ว แต่ไม่ได้โง่
กว่าจะไปถึงร้านอะไรสักอย่างก็ตั้ง 30 กม.
แก่ปูนนี้แล้ว ไปไกลขนาดนั้นก็ซี้แหงแก๋
ก็ดีกว่าอยู่ที่เดอะแมเนอร์
อย่าออกไปในทะเลทรายนั่นเลย แซม
แค่ต้องไปให้ถึงร้านอาหาร
ไปโทรหาแคลร์
ขอความช่วยเหลือ
จะไปพากำลังเสริมกลับมา แล้วเผาที่นี่แม่งให้วอด
หรือจะลองเล่นกอล์ฟก็ได้
ก็แฮปปี้อยู่นะ
ที่ได้หวดลูกกอล์ฟขาวๆ ไปแม่งทุกที่
อืม แจ็คก็แนะนำแบบเนี้ย
ใช่
ฟังนะ
มันก็แบบนี้แหละนะ
ก็ทำใจยอมรับมันให้ได้เท่าที่ไหว
เคลิ้มเลยดิ
โอ๊ะ โทษที
ผมหมายถึงแสงไฟนั่น
เตือนก่อนนะ ยิ่งดื่มมาก มันจะยิ่งหายไป เพราะงั้นสนุกกับมันไว้ซะ
ผมน่าจะทำแบบนั้น
- เออร์เนสต์ - อ้อ ไง
ขอโทษที วอลลี่
ดีใจที่มีคนใหม่มานะ
น่าจะตั้ง 20 ปีแล้วมั้งที่ไม่เคยมีคนใหม่เข้าทีม
ประมาณนั้น
คุณอายุเท่าไหร่
ฉัน 62
เฮ้ย ผมก็เหมือนกัน เกิดปีเดียวกันเลย
นี่ คุณชอบเล่นพิคเคิลบอลไหม
พิคเคิลบอลเหรอ
ใช่ พิคเคิลบอล
ผมรู้ว่าตอนนี้มันกำลังฮิต
แต่ผมเล่นมาตั้งแต่ปี 86 แล้ว
ผมเก่งใช่ได้นะ
งั้น…
คุณทำอะไรที่นี่ เออร์เนสต์ นีแมน
ผมเคยเป็นหัวหน้าไอที
โครงสร้างพื้นฐานส่วนใหญ่ สร้างมาตั้งแต่ยุค 50
เลยเริ่มโทรมไปหมดแล้ว
สการ์ หนึ่งในเด็กๆ หนีออกไปเมื่อไม่กี่สัปดาห์ก่อน
แย่เลย
แต่ตอนนี้ผมเป็นหัวหน้า ฝ่ายรักษาความปลอดภัยคนใหม่
เพราะเพื่อนๆ คุณโยนแฮงค์ลงหน้าผาไง
"เด็กๆ" เหรอ
เราเรียกไอ้แมงมุมสยองที่คุณฆ่าในอุโมงค์ว่างั้น
ทำไมถึงเรียกว่า "เด็กๆ"
เพราะแม่ทุกคนมีเด็กๆ
- เออร์เนสต์ - ครับ
ไปช่วยเคย์ลี่เก็บของหน่อยสิ
ได้เลยครับ คุณชอว์
สนุกไหม
ฉันมาทำบ้าอะไรที่นี่
หน้าที่คุณคือช่วยคนไข้พิเศษมากๆ คนหนึ่ง
ดร.มานซูร์ทำดีที่สุดแล้ว
แต่แย่หน่อย ที่ดีที่สุดของเขาไม่ดีพอแล้ว
เขาต้องการความช่วยเหลือจากคุณ
เราต้องการความช่วยเหลือจากคุณ
ถ้าคุณล้มเหลว เราทุกคนจะตาย
แต่… ผมสัญญาเลย คุณกับเพื่อนๆ
จะตายก่อน
ฉันน่าจะไปเจอคนไข้คนนี้
ดีครับ
วอลลี่
นี่คือ… มาเธอร์
เธอสวยใช่ไหมล่ะ
กรุณาฝากข้อความถึง…
- แซม คูเปอร์ - หลังเสียงสัญญาณ
พ่อคะ หนูโทรมาอีกแล้วนะคะ
โทรหาหนูด้วย
หนูไม่อยากจู่ๆ ก็โผล่ไป
ไม่มีใครชอบให้จู่ๆ ก็โผล่ไป
ทำอะไรอยู่
ซ่อมโฮเวอร์บอร์ดของเอลล่า
อ๋อ
คุณล่ะทำอะไรอยู่
ผมกำลังขบคิดเรื่องปัญหาหนักอก
คืองี้เมียผมน่ะเป็นอัจฉริยะ
ทั้งสวยแซ่บทั้งฉลาด คุณคงหนักใจน่าดูเนอะ
นั่นสิครับ
เธอทำงานเป็นนักออกแบบเครื่องบิน
ใช่ เธอท้าทายแรงโน้มถ่วงทุกวัน
เธอทำให้สิ่งที่เป็นไปไม่ได้เป็นไปได้
เธอเป็นวิศวกรเหมือนพ่อเธอ
เธอเข้มแข็งเหมือนพ่อด้วย
แต่…
ความเข้มแข็งนั้นทำให้เธอไม่รู้ว่า
จะแสดงความอ่อนแอออกมายังไง
พอเธอต้องเจอกับเรื่องที่แก้ไม่ได้
เธอเลยไม่รู้จะขอให้ช่วยยังไง
แล้วถ้าเกิดเธอออกปากขอให้ช่วยล่ะ
คุณจะบอกอะไรเธอ
ก็…
ผมจะบอกเธอว่า
เรื่องบางเรื่องมันก็แก้ไม่ได้
ได้แค่รู้สึก
และผมรู้ว่าเธอจะเลือกสิ่งที่ถูกต้อง
ไม่ว่าจะรู้สึกว่ามันหนักใจแค่ไหนก็ตาม
เพราะถึงเธอจะไม่ชอบพูด แต่เธอก็รักครอบครัว
นั่นน่ะอีกอย่างที่เธอได้จากพ่อเธอ
คุณนี่เห่ยสิ้นดี
ผมรู้
แต่โชคดีที่ผมหล่อ
เดี๋ยวจะทำมักกะโรนีชีสให้เมียกิน
เพราะแอบสงสัยว่า เมียผมไม่ได้กินอะไรเลยทั้งวัน
เอาแบบไหนดี เส้นหยักๆ หรือรูปโบว์
เส้นหยักๆ
- ไง - โอ๊ย
ตายแล้ว พาซ ขอโทษนะ
- หายใจไม่ออก - ฉันไม่รู้ว่าเป็น… โอ๊ย
อย่าแอบย่องใส่ผู้หญิงสิ
ผมหายใจไม่ออก
เดี๋ยวก็หาย
- ฉันคิดถึงคุณ - ผมก็คิดถึงคุณ
แต่เราให้ใครเห็นว่าอยู่ด้วยกันไม่ได้
คนพวกนี้อันตราย แต่ผมมีแผนจะพาพวกคุณออกไป
สุดสัปดาห์นี้จะมีงานครบรอบ 75 ปี
แขกมากันเต็มเมือง การรักษาความปลอดภัยจะกระจายกันออกไป
นั่นน่ะโอกาสดีสุดที่จะหนี
ได้ งั้นฉันจะบอกทุกคนให้เตรียมพร้อม
บ้าน โทรศัพท์ รถคุณถูกดักฟัง
แต่คุยข้างนอกน่าจะปลอดภัย
พวกนั้นส่องทั้งเมืองได้ไม่หมดหรอก
นี่ เอาไป
ผมตั้งไว้ที่ความถี่ที่พวกมันไม่ใช้
ผมมีอีกเครื่อง แต่เราควรคุยกัน
ให้น้อยที่สุดเผื่อไว้
โอเค ทราบแล้วเปลี่ยน
ต้องบอกว่า "รับทราบ" "ทราบแล้วเปลี่ยน" ไว้พูดตอนพูดจบ
- เธอนี่น่ารักดี เวลาทำท่าสั่งสอนน่ะ - ใช่ไหมล่ะ
ให้ตายสิ
เจริญ ทีนี้บ้านไฟไหม้แล้ว
- มีปัญหาอะไรไหมครับ - จะถามเพื่อ
ต้องการให้เรียกดับเพลิงไหมครับ
ฉันไม่ต้องการอะไรจากแก
ได้เลยครับ ขอให้มีวันที่ดีนะครับ
แกสนุกกับเรื่องนี้มากสินะ
ขอบคุณที่เลือกเดอะเบอโรส์ ขอให้มีความสุขที่สุดในชีวิต
เออโว้ย ฉันโคตรมีความสุขที่สุดในชีวิต
แม่งโคตรมีความสุขที่สุดในชีวิตเลยโว้ย
มีความสุขที่สุดในชีวิต พูดมาได้
มีความสุขที่สุดในชีวิต
ดูนี่โว้ย นี่ไง
ความสุขที่สุดในชีวิตมันต้องแบบนี้!
เอ้านี่
ไหวไหม
ลองดูนะ
ของดีของคุณเหรอ
อืม ระวังหน่อยนะ
คุณสิต้องระวัง
เบื่อๆ เซ็งๆ อยู่ใช่ไหมคะ
ลองเข้าคลาสจากหลายสิบคลาสของเราดูสิคะ
เรียนรู้ทักษะใหม่ๆ หาเพื่อนใหม่ๆ
หิวเหรอคะ
มีอาหารอร่อยหลากหลายเมนูที่เตรียมไว้ให้คุณ…
(กดสแกนเพื่อเริ่ม)
(กำลังรับสัญญาณ)
(พบการบล็อก)
เจอแล้ว
เล่นกอล์ฟ 18 หลุม ที่สนามกอล์ฟคว้ารางวัลชนะเลิศสามแห่งของเรา
หรือดูแลสุขภาพ ที่ศูนย์ฟิตเนสแห่งใหม่ของเรา…
ซาโยนาระ ไอ้แม่ย้อย
ขอต้อนรับกลับบ้าน วอร์ด
ดีใจที่ได้กลับบ้าน จูน
โห คุณดูดีมาก
ฉัน…
- ขอบใจ - ดื่มอะไรหน่อยไหม
ไม่เกรงใจนะ
พวกเขาให้คุณทำอะไรบ้าง
- ไม่รู้จะเริ่มตรงไหนดีเลย - เริ่มแต่ต้นสิ
ก็ได้
ในฤดูใบไม้ผลิปี 1949
คนงานเหมืองท้องถิ่นชื่อมาร์คัส ชอว์
เจอไข่ประหลาดฝังอยู่ลึกลงไปใต้ดิน
โอ้โฮ งั้นเราก็ต้องย้อนกลับไปไกลเลยสิ
ได้ เจ๋งดี เล่ามาเลย
ไข่นั่นฟักออกมาเป็นสิ่งมีชีวิต ที่พวกเขาเรียกว่า "มาเธอร์"
การดื่มเลือดมาเธอร์ทำให้เวลาของเราหยุดนิ่ง
เราจะไม่แก่
ไม่เจ็บป่วย
และจะไม่มีวันตาย
โลกอาจล่มสลายรอบตัวเรา แต่เราจะยัง… อยู่ต่อไป
งั้นเราก็คิดถูก พวกมันดื่มเลือด
ในถ้วยกระดาษเล็กๆ
มันเป็นยังไง
เหมือนลิ้มรสแสงตะวัน
แต่มาร์คัสที่คุณรู้จักในชื่อเบลน
ต้องการน้ำในสมองของมนุษย์อย่างสม่ำเสมอ
เพื่อเลี้ยงสัตว์ประหลาดของเขา
โดยเฉพาะเมื่อมันเริ่มมีลูกของตัวเอง
เขากับแอนเนลีสเลยก่อตั้งเดอะเบอโรส์
(เดอะเบอโรส์)
เป็นฉากบังหน้าที่เพอร์เฟกต์
พวกเขาขังมาเธอร์ไว้ในสำนักงาน
และขังเด็กๆ ของเธอไว้ในอุโมงค์ที่ขุดไว้ใต้ดิน
แต่ตอนกลางคืน เด็กๆ จะถูกปล่อยให้คลานไปตามอุโมงค์
ออกมาจากเตาอบบ้านเรา
และเข้ามาในห้องนอนเรา
ที่ที่พวกมันดูดน้ำเลี้ยงสมองไปให้มาเธอร์
ทั้งหมดนี้ก็เพื่อให้พวกชอว์และเพื่อนๆ
โกงความตายได้อีกวัน
ที่แย่ที่สุดคือถึงจะเป็นคนกลุ่มเล็กแค่ไหน
พวกโง่นี่ดันค้นพบน้ำพุแห่งความเยาว์วัย
พวกนี้มีเวลาไม่จำกัด แต่รู้ไหมว่าเอาเวลาไปทำอะไร
เล่นพิคเคิลบอลกับทำคัพเค้กลาเวนเดอร์
เด็กๆ หน้าเลอะเทอะ
ทะเลาะกันเรื่องของเล่นที่ตัวเองไม่เข้าใจ
แต่ถ้าอยู่ในมือคนที่ใช่ ของเล่นนั่นอาจเปลี่ยนโลกได้
มือใครล่ะ มือคุณเหรอ
ทำไมจะไม่ได้ล่ะ
ฉันอาจทำให้โรคภัยที่เรารู้จักหมดไปได้
โรคเอดส์ โรคหัวใจ
มะเร็งต่อมลูกหมาก
ใช่แล้ว
เพราะฉันสูญเสียมามากพอแล้ว
เพื่อน คนไข้ คนรัก
คนทั้งรุ่นหายไปหมด
แต่ไม่ใช่ครั้งนี้ คราวนี้ฉันจะชนะ
คราวนี้ฉันจะช่วยทุกคน
หรือคุณอาจกลายเป็นปีศาจด้วยก็ได้
ความตายต่างหากที่เป็นปีศาจ
อย่างอื่นเป็นแค่เงามืด
วอลลี่ อย่าทำแบบนี้เลย
พาซมีแผนจะพาเราหนีออกไป ทุกคนเลยนะ
ไม่…
เธอน่ะควรไป
พรุ่งนี้ฉันต้องทำงาน
วอลลี่…
ขอบใจสำหรับเครื่องดื่มนะ เรเร
ฉันเจอคิทแคทที่เหลือจากฮาโลวีน
คิทแคทมันเสียได้ไหม
ไม่หรอก
ส่วนฉัน
กามองแบร์
กินกับแครกเกอร์อร่อยๆ
ที่มีธัญพืช
นี่ของคุณ…
รับนะ
จำชีสบูราต้าที่เรากินในงานแต่งนาเยร่าได้ไหม
อร่อยแสงออกปาก
แล้วเราก็เที่ยวไปลองยี่ห้อโน้นนี้ตั้งหลายอาทิตย์
แต่ก็หาไม่เจอ
เราลองใหม่ก็ได้นะ
เรามีเวลาเหลือเฟือนี่
อืม อาจจะ
จะไปไหน
ห้องทำงาน
ไปทำอะไร
ไปทำอะไรที่ผมชอบ
นึกว่าที่คุณชอบคือเมากัญชา นั่งกินชีสเส้นซะอีก
จูดี้ อย่าทะเลาะกันดีกว่า
โธ่เอ๊ย
อาร์ต เราอยู่ด้วยกันมา 44 ปีแล้วนะ
- ผมนับเป็นน่า - เราผ่านอะไรมาด้วยกันตั้งเยอะ
เหลวไหล
ผลการวินิจฉัยของสเปนเซอร์
บ้านไอวี่เฮิร์สต์
นี่มันไม่เหมือนกัน
ฉันตกหลุมรัก
ฉันขอโทษ
ฉันไม่ได้ตั้งใจ
ฉันทำผิดกฎ
มันไม่ใช่เรื่องเล็ก
แต่มันก็ไม่ใช่ทุกอย่าง
อาร์ต เราเป็นครอบครัวนะ
อดีตน่ะมันเปลี่ยนไม่ได้
ก็ใช่ไง แต่มันส่งผลต่ออนาคตมหาศาลเลย
มันต้องเป็นแบบนั้นเหรอ
มันเป็นไปแล้ว
ผมขอเลิก จูดี้
เชิญเลย ยอมแพ้ไปสิ
ผมพอแล้ว จูดี้
รู้มั้ย ผมเคยออกเดินทางอย่างจริงจัง
เพื่อค้นหาความหมายของชีวิต
หาสิ่งที่ศักดิ์สิทธิ์
สิ่งเหนือโลก
แต่สิ่งเดียวที่ผมเจอคือซากนกตายนับพันตัว
สัตว์ประหลาดในความมืดที่พยายามฆ่าผม
และเสื้อเชิ้ตคนตายซ่อนอยู่ในตู้เสื้อผ้าคุณ
แล้วไอ้ชีสบูราต้านั่นน่ะ
แม่งซื้อมาจากแม็คโครโว้ย
ผมไม่กล้าบอกคุณ
- หวัดดี จูดี้ - หวัดดี
เอาจานมาคืน
จานฉันเหรอ
ใช่ จากงานบาร์บีคิวบ้านแจ็คน่ะ
ไม่ต้อง…
ก็ได้
คิดว่าเผื่อคุณจะต้องใช้
โอเค
(บ้านแจ็ค - เที่ยงคืน)
ขอบคุณนะเรเน่ น่ารักที่สุดเลย
โอเค ไว้เจอกัน
- นี่ - แม่เจ้า! ตกใจหมด
ฉันพยายามย่องมา
เนียนมาก
โอเค เรามาทำอะไรที่นี่
ฉันว่าพวกนั้นคงไม่มาสอดแนม บ้านที่ไม่มีคนอยู่ใช่ไหม
- ฉลาด - ไง
ไง
หวัดดี
อาร์ตล่ะ
เขาไม่มา
แล้วแซมกับวอลลี่ล่ะ
บ้านแซมไม่มีคนอยู่ ส่วนวอลลี่เลือกอีกทาง
งั้นเหลือเราแค่สามคน
ทำอะไรล่ะ
ผมมีแผนจะพาพวกคุณทุกคนออกไปจากที่นี่
จริงๆ แล้ว ฉันจะเปลี่ยนแผน
คุณจะเปลี่ยนแผนกะทันหันเหรอ
ใช่ วอลลี่บอกว่าเบลนกับแอนเนลีส ดื่มเลือดสัตว์ประหลาดตัวแม่
นั่นละพวกเขาถึงไม่มีวันแก่
- ไอ้น้ำสีทองที่ผมเห็นแฮงค์ดื่ม - ใช่
ชิ้นส่วนที่หายไปของปริศนา
ใช่ เราจะใช้ความวุ่นวาย ของงานฉลองครบรอบ 75 ปี
แอบเข้าไปฆ่ามัน
ไม่สิ เราต้องออกไป ไม่ใช่ถลำลึกกว่าเดิม
แต่ถ้าไม่มีตัวแม่นั่น เบลนกับลูกสมุนก็จบเห่
ไอเดียอย่างแย่อะ
ฟังนะ ถ้าเราหนี เราก็ต้องหนีไปตลอด
ฉันขอสู้ดีกว่า
ฉันอยากไปลุยให้เละ
ไปสอยพวกมันให้ร่วง
สอยให้ร่วงเหรอ
ใช่
ว่าไง จะเอาด้วยไหม
หรือไม่เอา
- ฉันเอาด้วย - จริงดิ
- พวกมันจะทำแบบนี้แล้วลอยนวลไม่ได้ - ใช่
เออ ช่างแม่ง งั้นผมเอาด้วย
ปฏิวัติหัวหงอกผงาดจ้า
- ตามนั้นเลย - ใช่
ขอโทรศัพท์ครับ
ฮัลโหล
- แคลร์ - พ่อ
พ่ออยู่ไหน พ่อเป็นอะไรไหม
แคลร์ ลูกพ่อ ฟังพ่อนะ
ลูกรัก ฟังพ่อให้ดีๆ นะ
ชีวิตลูก ชีวิตพวกเราทุกคนกำลังตกอยู่ในอันตราย
- พ่อ - เดอะเบอโรส์ เบลน…
พวกเขาร่วมมือกันหมด
มีอุโมงค์
มีสัตว์ประหลาด
พวกมันอยู่ในเตาอบ แคลร์
พ่อพูดเรื่องอะไร
ฟังนะ ลูกต้องมารับพ่อ
พ่อมาจนถึงร้านอาหารบนถนนสาย 25 แต่ลูกห้ามบอกใครเด็ดขาด
ห้ามบอกใคร เข้าใจไหม
ค่ะ
- โอเค - อืม สัญญากับพ่อสิ
ค่ะ หนูสัญญา
หนูจะออกไปแล้ว กำลังไปนะคะ
โอเค
- หนูรักพ่อนะ - จ้ะ
ไง แคลร์แบร์
บ้าอะไรเนี่ย พ่อ
พ่อรู้
พ่อโอเคไหม
พ่อมาที่นี่ได้ยังไง
เดินมา
เดินข้ามทะเลทรายมากลางดึกเนี่ยนะ
มีเรื่องเลวร้ายเกิดขึ้น แคลร์
พ่อสัญญาว่าจะอธิบายทุกอย่าง
พ่อจะอธิบายทันที ที่เราไปให้ไกลจากเดอะเบอโรส์
- พ่อ เราไม่… - แคลร์ พ่อขอละ
พ่อไม่ได้นอนมา 24 ชั่วโมงแล้ว
เราจะปลอดภัยเมื่ออยู่ที่บ้านลูก พาพ่อกลับบ้านที
นะลูก
ก็ได้ค่ะ
ขอบใจ
พ่อ
พ่อตื่นสิ
ถึงแล้วเหรอ
หนูรักพ่อนะ
ลูกทำอะไรลงไป
หนูขอโทษ
- ไม่เป็นไร - หนูไม่รู้จะทำยังไง
ไม่เป็นไร
พ่อ
ไม่เป็นไร
พ่อรักลูกนะ แคลร์
เดี๋ยวก่อน
- เดี๋ยว รอก่อน - ไม่เป็นไร ใจเย็นๆ
ไม่เป็นไร เขาปลอดภัยแล้ว
ไม่ต้องห่วงนะ เราจะดูแลพ่อคุณอย่างดี
(เดอะเบอโรส์)
ไง
คุณน่าจะเห็นสีหน้าพ่อ
พ่อไม่ขัดขืนสักนิด พ่อนิ่งมาก
ไม่เป็นไร มานี่
คุณทำได้แล้ว
ขอโทษนะ
ขอโทษที่รบกวน
ผม… เป็นเพื่อนบ้าน เพื่อนของแซม
เกิดอะไรขึ้นเหรอครับ
เราต้องส่งแซมไปอยู่เดอะแมเนอร์
- เดอะแมเนอร์เหรอ - ใช่
เขาไปเดินเตร่อยู่ในทะเลทราย พูดเพ้อเจ้อเรื่อง… สัตว์ประหลาด
ตายละ
ใช่
คุณสองคนสนิทกันมากไหมคะ
คุณพอจะดูออกไหมคะว่าพ่อเครียดหรือ…
ไม่นี่ ไม่มีอะไรเลย
ไม่รบกวนแล้วนะ เสียใจด้วย
พวกมันได้ตัวแซมไปแล้ว
ผมห้ามเขาได้ แต่ผมไม่ได้ห้าม
ไปช่วยเพื่อนเรากัน
แล้วค่อยทำในสิ่งที่เราต้องทำ
เอาเลย
คำบรรยายโดย ศมน จิตติบุญเรือน