ห้าสิบปีก่อน
ผู้หญิงต้องแต่งงาน มีลูก ถึงจะถูกมองว่าชีวิตสมบูรณ์
ฉันว่าทุกวันนี้ก็ยังเป็นแบบนั้นอยู่ค่ะ
อืม ก็จริง
แต่ฉันไม่เคยคิดเลยว่า ตัวเองจะมาแต่งงานในช่วงนั้นของชีวิต
ก็เพิ่งเปิดคาซึสะได้แค่ปีเดียวเองใช่ไหมครับ
อืม
การบริหารโรงแรมมันน่าสนใจ กว่าเป็นเจ้าของคลับที่กินซ่าหรือคะ
คาวาตานิแต่งงานแล้วรึยัง
น่าเสียดาย ยังไม่เจอคนคนนั้นเลยครับ
ไม่รู้จะได้เจอกันเมื่อไหร่เลย
แล้วเธอล่ะ แต่งงานหรือยัง
อ๋อ ค่ะ จะว่างั้นก็ได้
เหรอ
สุดท้ายแล้วเรื่องแต่งงานเนี่ย
มันไม่ใช่เรื่องเหตุผล แต่เป็นอารมณ์พาไปใช่ไหมล่ะ
ใช่ค่ะ
นี่ หิวกันรึยัง
ก็... นิดหน่อยครับ
งั้นก็กินข้าวเที่ยงกัน
เดี๋ยวจะทําของที่ฉันถนัดที่สุดให้กิน
โอ๊ะ ไม่ต้องก็ได้ครับ
ขอโทษด้วยนะครับ รบกวนไปหมดเลย
อะไรที่คุณถนัดที่สุดหรือคะ
โอยาโกะด้ง
(หมอดูดวงนรก)
(ปี 1963)
(ตอนที่ 3)
คุณคาซึโกะ
คะ
คือว่า...
นี่ครั้งแรกของผมครับ
งั้นก็...
เข้าไปนอนในผ้าห่มกันก่อนไหมคะ
ครับ
- เชิญค่ะ - อ๊ะ เชิญก่อนครับ
สุดยอดเลย
คุณมาโระฮิโกะ พรุ่งนี้จะทําอะไรคะ
หืม
พรุ่งนี้น่ะค่ะ
จะทําอะไรหรือคะ
อ้อ...
ไปทักทายผู้ใหญ่ตามธรรมเนียมครับ
พวกธนาคาร กับหน่วยงานราชการอะไรทํานองนั้น
เหรอ
ฉันก็อยากไปแนะนําตัวด้วยเหมือนกัน
นี่ ฉันขอไปด้วยได้ใช่ไหม
ได้สิครับ
ต้องพาคุณคาซึโกะไปให้ทุกคนรู้จักอยู่แล้ว
เอ่อ...
อะไรคะ
ขออีกครั้งได้ไหมครับ
หืม เขายังหลับอยู่อีกเหรอ
อืม ชีวิตไร้กังวลจริงๆ
นั่นสิ
จริงๆ เลย
อรุณสวัสดิ์ค่ะ คุณผู้หญิง
อรุณสวัสดิ์ คุณมาโระฮิโกะล่ะ
ขอตัวนะคะ
อรุณสวัสดิ์ คุณคาซึโกะ
คุณแม่ ต้องขอโทษที่ตื่นสายไปหน่อยค่ะ
ไม่เป็นไร คงเหนื่อยมากสินะ
มา กินข้าวเช้าเถอะ
เอ่อ คือคุณมาโระฮิโกะ...
เขาไปทํางานน่ะ
ฉันสัญญาไว้ว่าจะช่วยงานเขาน่ะค่ะ
เรื่องนั้นไม่จําเป็นหรอก
มา กินข้าวเถอะ
(ผู้มีปัญญาย่อมดํารงตนอยู่บนทางสายกลาง)
มัตสึเอะ ให้คุณผู้หญิงมาทําอะไรแบบนี้ได้ยังไง
ขออภัยด้วยค่ะ คุณผู้หญิง
คุณผู้หญิง
ต้องขออภัยอย่างยิ่งค่ะ
แต่แบบนี้ไม่เหมาะนะคะ
งานพวกนี้เป็นหน้าที่ของพวกเราค่ะ
ขอโทษค่ะ
คุณคาซึโกะ มาทางนี้หน่อย
คําว่า "สะใภ้" หมายถึงผู้หญิงที่แต่งเข้ามาอยู่ในบ้านของสามี
เธอแต่งงานเข้ามาอยู่บ้านหลังนี้แล้ว
ตระกูลมิตะเป็นตระกูลเก่าแก่ อาศัยอยู่ที่นี่มาถึง 12 ชั่วคนแล้ว
หน้าที่เธอคือสืบสายโลหิตให้ตระกูลคงอยู่ต่อไป
เข้าใจไหม
ค่ะ...
นี่ คาซึโกะ
อยากมีลูกกี่คนเหรอ
ผมน่ะไม่มีพี่น้อง เลยรู้สึกเหงามาตลอด
ก็เลยอยากมีลูกเยอะๆ
ถ้าเป็นไปได้ ก็อยากให้เยอะจนตั้งทีมเบสบอลได้เลย
นี่ คุณมาโระฮิโกะ
ฉันน่ะ
อยากช่วยงานธุรกิจที่คุณกําลังจะเริ่ม
ฉันเคยเจอนักการเมืองดังๆ
กับคนในแวดวงการเงินที่กินซ่ามามากใช่ไหมล่ะ
คิดว่าประสบการณ์พวกนั้น น่าจะเป็นประโยชน์กับคุณได้
คุณเคยพูดไม่ใช่เหรอ ว่าอยากให้เราช่วยกันไล่ตามความฝัน...
คาซึโกะ
การเลี้ยงดูลูกต้องมาก่อน
นะ
เอาละ
มานี่สิ
ไข่บ้านเราอร่อยใช่ไหมล่ะ
เราเก็บไข่กินกันสดๆ ทุกวันมาหลายชั่วคนแล้ว
มันเป็นสัญลักษณ์ของความรุ่งเรืองของตระกูลมิตะ
คุณแม่คะ
มีอะไรหรือ คุณคาซึโกะ
คือว่า...
ขอให้ฉันได้ช่วยทํางานอะไรบ้างได้ไหมคะ
ทําความสะอาด หรือซักผ้าก็ได้ค่ะ
ฉันทําอาหารเก่งนะคะ
ให้ฉันเป็นคนเตรียมอาหาร ให้คุณแม่กับคุณมาโระฮิโกะ...
เรื่องในบ้าน พวกคนรับใข้เขาทํากันอยู่แล้ว
แต่ถ้าไม่ได้ทําอะไรเลย ร่างกายมันจะเฉื่อยน่ะค่ะ
ถ้าอย่างนั้น
ไปช่วยดูแลไก่แล้วกันดีไหม
ให้อาหารวันละสามครั้ง เช้า เที่ยง เย็น
กรุณาเปลี่ยนน้ําทุกครั้งด้วยนะคะ
ช่วงบ่ายสองถึงสี่โมงเย็น จะปล่อยออกจากเล้า
ระหว่างนั้นก็ทําความสะอาดเล้า
ถ้าเล้าไม่สะอาด คุณนายจะดุเอาได้ค่ะ
เข้าใจแล้ว ฉันจะระวัง
ขอโทษด้วยนะคะ ที่ให้คุณผู้หญิงต้องมาทําอะไรแบบนี้
ไม่เป็นไรหรอก
ได้ทําอะไรสักหน่อยก็ดี
พวกนี้ออกไข่เก่งมากเลยค่ะ
เอ้า ออกมาๆ
นี่ ไม่ใช่ทางนั้นสิ
โอ๊ย พวกแกนี่นะ ไม่ใช่ๆ ออกไปข้างนอกสิ
คาซึโกะ
หืม
ทําอะไรอยู่
รีบเข้ามาสิ
ขอไปห้องน้ําก่อนนะ
ฮัลโหล คลับคาซึสะครับ
ฮิซาโอะ
พี่!
คลับเป็นไงบ้าง เรียบร้อยดีใช่ไหม
ราบรื่น ราบรื่น
ลูกค้าทุกคนคิดถึงพี่กันใหญ่เลย
เหรอ
แล้วพี่ล่ะเป็นยังไง สบายดีไหม
ก็...
คงงั้นมั้ง
อ้อ จริงสิ...
โทรทางไกลเพื่อคุยไร้สาระ งดเถอะ
สามีกําลังรออยู่ในห้องอยู่นะ
เอ้า
ตอนเด็กๆ ผมเป็นคนดูแลพวกมัน
น่ารักดีใช่ไหม
- มาโระฮิโกะ - ฮะ
เมื่อกี้มีข่าวมาว่าคุณลุงใหญ่ที่มิชิมะเสียแล้ว
ลุงใหญ่เหรอ งั้นเหรอ
คือท่านที่มาร่วมงานแต่งเหรอคะ
ไม่ใช่ ท่านป่วยนอนติดเตียงมานานแล้ว
อย่ามัวชักช้า รีบไปเตรียมตัวสิ
อ้อ ครับ
คุณแม่คะ ชุดไว้ทุกข์ของฉัน...
เธออยู่บ้านไปเถอะ
- ผมไปก่อนนะ - เดินทางปลอดภัยนะคะ
สําหรับคุณนายแล้ว
ผู้หญิงแบบนั้นน่ะ เอาออกหน้าไม่ได้หรอก น่าอับอายจะตาย
จะรวยมาจากกินซ่ารึอะไรก็ไม่รู้แหละ
แต่นังโสเภณีนั่นยังกล้าเสนอหน้า จะช่วยงานนายน้อยอีกนะ
เอาเถอะ พอคลอดทายาทเมื่อไหร่ ผู้หญิงคนนั้นก็หมดประโยชน์แล้วละ
อืม
คุณนายคงหาทางเขี่ยทิ้งแน่ๆ
นั่นสินะ
เรื่องที่นายน้อยเคยพูดว่า เขาตายแน่ถ้าไม่ได้แต่งกับเธอน่ะ จริงเหรอคะ
อืม
นายน้อยอ่อนต่อโลก เลยโดนนังนั่นยั่วยวนสําเร็จ
แต่นังนั่นก็เลยสบายง่ายไปหน่อยนะ
- แค่ต้องคลอดลูกก็พอแล้ว - ใช่
งั้นก็ไม่ต่างจากไก่เลยสินะคะ
จริงด้วย
เป็นไก่นี่เอง
ทุกคนคะ
เชิญออกไปจากที่นี่ได้
ไม่สิ นั่นมัน...
คําสั่งภรรยาหัวหน้าตระกูล ไม่คิดจะฟังหรือไง
ภรรยาหัวหน้าตระกูลเหรอ
คุณต้องให้คุณนายอนุญาตก่อนสิคะ
เลิกพล่ามได้แล้ว ไสหัวไปซะ!
อ้าว
เกิดอะไรขึ้น ทําไมเปิดประตูทิ้งไว้ล่ะ
นั่นสิ
เอ๊ะ!
มืดสนิทเลย
เกิดอะไรขึ้นกันแน่
ไม่มีใครอยู่รึไง
คาซึโกะ
คาซึโกะ!
เอ๋!
ฮะ!
คาซึโกะ เธอทําอะไรลงไป
ไม่ได้เรื่อง
ไก่ที่เอาแต่ไข่ไม่หยุดแบบนี้ เนื้อไม่อร่อยเลยจริงๆ
นี่เนื้อไก่ตัวผู้
เนื้อแน่นและอร่อย
ขอโทษค่ะ
แต่ว่าสมน้ําหน้าพวกเขาแล้ว
ใช่ สมน้ําหน้าพวกนั้นแล้ว
สะใจสุดๆ เลยค่ะ
ฉันนึกแล้วว่าเรื่องนี้น่าจะโดนใจเธอ
คะ
สามีเก่าที่เป็นบรรณาธิการของเธอ
เคยบอกใช่ไหมว่าเธอไม่มีพรสวรรค์
เลิกเขียนนิยาย แล้วไปเลี้ยงลูกอย่างเดียวจะดีกว่าน่ะ
แต่เธอพูดว่า "ไม่มีทาง" แล้วก็หย่ากับเขา
เธอปิดบังอะไรฉันไม่ได้หรอก
เธอน่ะ ไม่ชอบฉันใช่ไหมล่ะ
หนังสือเกี่ยวกับโฮโซกิ คาซึโกะ มันต่ําชั้นสําหรับเธอ และเธอไม่อยากเขียน
แต่ก็อยากเข็นผลงานเล่มที่สอง ให้ออกสู่ตลาดให้ได้
ถ้าพลาดโอกาสนี้ ชีวิตนักเขียนก็จบกันแล้ว
ใช่ไหม
อุโอซึมิ มิโนริ
เกิดวันที่ 12 กรกฎาคม ปีโชวะที่ 44 ดาวอังคารไมนัส
ช่วงมหาวิบัติจบไปตั้งแต่ปีที่แล้ว
จากนี้ไป ดวงของเธอจะดีขึ้นเรื่อยๆ
มิโนริ
คะ
ชีวิตฉันน่าสนใจนะ
ฉันจะเล่าให้เธอฟังทั้งหมดเลย
เขียนผลงานชิ้นเอกออกมาให้ได้ แล้วเอาไปอุดปากไอ้ผัวเก่าเฮงซวยนั่นซะ
เอาละ กินกันเถอะ
จะกินละนะ
- กินละนะครับ - กินละนะคะ
อร่อย!
บ๊ายบายนะทุกคน
- บ๊ายบาย - บ๊ายบาย
- ลาละนะคะ - ค่ะ
ฮัลโหล
ฉันเองนะ พอดีเสาร์อาทิตย์นี้ติดงานด่วนน่ะ
เรื่องที่เรนะจะมาค้างที่บ้าน เลื่อนไปอาทิตย์หน้าได้ไหม
คุณเป็นคนขอยกเลิกเอง งั้นเดือนนี้งดไปเลยก็แล้วกัน
แต่เรนะอยากจะมามากนะ
กฎก็คือกฎ
ฉันจะบอกเรนะเอง แค่นี้นะ
มิโนริ
อะไรอีก
ได้ยินว่าจะเขียนเรื่องของโฮโซกิ คาซึโกะเหรอ
ใครบอกคุณ
ก็เจ้าตัวพูดอวดไปทั่วน่ะสิ
เขียนอะไรแบบนั้นไปเพื่ออะไร
เพราะเงินเหรอ
ก็บอกแล้วไงว่าจะเพิ่มค่าเลี้ยงดูให้
อย่าดื้อเลย
พึ่งคนอื่นบ้างไม่เป็นไรหรอก
- แม่จ๋า - ไงลูก
เรนะ
อะไรคะ
แม่จะตั้งใจทํางานนะ
จะเขียนงานชิ้นเอกให้ได้เลย
อื้ม
แม่ สู้ๆ นะ
แม่จะพยายาม!
จะลอดอุโมงค์ละนะ
แม่ สู้ๆ!
จ้ะ!
- แม่ สู้ๆ! - จ้ะ!
พอกลับมาที่โตเกียว
ที่ไหนๆ ก็มีแต่การเร่งก่อสร้างเพื่อให้ทันโอลิมปิก
เสียงดังอึกทึกมาก จนความเงียบที่บ้านมิตะเหมือนเรื่องโกหก
แต่ฉันไม่รู้สึกเกลียดเลยสักนิด
การมองดูเมืองที่กําลังเปลี่ยนแปลงไป มันทําให้ฉันรู้สึกตื่นเต้น
ฉันลืมเรื่องพวกมิตะไปอย่างรวดเร็ว
และเกิดแรงจูงใจที่จะมุ่งไปสู่เป้าหมายต่อไป
(รับบริจาคเพื่อโอลิมปิก)
(โตเกียว เมืองของพวกเรา มาร่วมกัน ทําให้โอลิมปิกปีหน้าประสบความสําเร็จ)
เชิญค่ะ
ขอบใจนะ
ขอบคุณมากนะคะ
แค่อาทิตย์เดียวก็หอบผ้ากลับมาแล้วเหรอพี่
รีบตัดขาดทุนให้เร็ว คือหลักการพื้นฐานของธุรกิจ
ตัดขาดทุนงั้นเหรอ สมกับเป็นคาซึจริงๆ
ดูเหมือนฉันจะเหมาะกับการทําธุรกิจมากกว่า
ถึงได้พอกลับมาปุ๊บ ก็จะเปิดร้านเพิ่มที่กินซ่าอีกสองร้านเลยงั้นสิ
ใช่
ปีหน้าคนจากทั่วโลกจะหลั่งไหลมาที่โตเกียว
ใจกลางของโตเกียวก็คือกินซ่า
จะปล่อยโอกาสจากเศรษฐกิจโอลิมปิก หลุดมือไปได้ยังไง
พี่คาซึนี่กลับมาตั้งหลักได้เร็วจริงๆ
คาซึโกะ อย่างน้อยลองให้หมอดูดูให้ก่อนดีไหม
คนนี้เขาแม่นมากเลยนะ
ยังพูดเรื่องนั้นอยู่อีกเหรอ
การดูดวงน่ะ หลอกลวงทั้งเพ
แม่เอาแต่ต้มโอเด้งอยู่ในตรอกแบบนี้ทุกวัน
ถึงได้ไม่ทันโลกเอาเสียเลย
แรงไปแล้วนะ
ไม่เห็นต้องพูดขนาดนั้นเลย
ขอโทษ หนูพูดแรงไปหน่อย
ผมเข้าใจที่คุณมิเนะเป็นห่วงนะ
แต่ตอนนี้เป็นช่วงเวลา ที่เหมาะกับการขยายธุรกิจจริงๆ
ที่จริงมีธนาคารติดต่อมา
มาชวนฉันให้กู้เงิน
แต่ฉันอยากให้คุณนากาโซโนะ มาลงทุนด้วยมากกว่า
คาซึทําให้ฉันได้กําไรมาไม่ใช่น้อยๆ
ฉันยินดีลงทุนให้
ขอบคุณมากเลยค่ะ
(ทํานายดวง)
คราวก่อนที่มาดู คุณบอกว่าธุรกิจของลูกสาวฉัน จะประสบความสําเร็จใช่ไหมคะ
เธอจะพบกับความสําเร็จ ไม่สิ ความสําเร็จที่ยิ่งใหญ่เลย
อ๋อ อย่างนั้นเหรอคะ
ตอนนั้นผมได้พูดอะไรอย่างอื่นไว้อีกไหมครับ
คุณบอกว่าเธออาจจะถูก ความทะยานอยากย้อนกลับมาทําร้าย
เอ๊ะ!
อะไรคะ
ขอบคุณมากค่ะ
ขอโทษนะครับ
รองหัวหน้ากลุ่มไดนิฮงโคเซไคมาครับ
บอกว่าเรื่องค่าคุ้มครอง
ขอตัวสักครู่นะคะ
ขอโทษที่ให้รอนะคะ ฉันเป็นเจ้าของร้านนี้ค่ะ
อิเซซากิครับ
ตั้งแต่เดือนนี้ไป เขตนี้อยู่ในการดูแลของผม
ต่อไปนี้ คุณต้องจ่ายค่ารายเดือนให้ทางเรา
เท่าไหร่คะ
ยี่สิบ
แพงกว่าที่เคยจ่ายตั้งสิบเท่าเลยนะ
ก็หาเงินได้เยอะนี่
ได้ข่าวว่าจะเปิดอีกสองร้านในกินซ่า
กําแพงมีหูจริงสินะ
เดือนละยี่สิบมันโหดไปหน่อยรึเปล่า
มือลื่นน่ะครับ
ขอโทษด้วย
ร้านเราจ่ายได้แค่ในกรอบที่สมเหตุสมผลเท่านั้น
เลิกทําเป็นกร่างได้แล้วนังนี่! บอกให้จ่ายก็จ่ายสิวะ
งั้นฉันเรียกตํารวจนะคะ
อยากจะเรียกก็เรียกเลย
แต่หลังจากนั้นจะเกิดอะไรขึ้น...
ลูกพี่
ไง
อิเซซากิ
รู้ทั้งรู้ว่านี่เป็นร้านประจําของฉัน ก็ยังมาทําแบบนี้เหรอ
ไม่ครับ ผมไม่ทราบเลย
ไสหัวไปซะ
ขออภัยด้วยครับ
พวกเรา กลับ
ขออภัยที่ทําให้ตกใจนะคะ ตอนนี้เชิญสนุกกันต่อค่ะ
ขออภัยด้วยครับ
- ขออภัยด้วยครับ - ขออภัยด้วยค่ะ
เราไม่เคยรู้จักกัน แต่ก็ขอบคุณที่ช่วยฉันไว้ค่ะ
ผมทาคิกุจิ
ได้ยินมาว่ามีมาม่าคนเก่งอยู่ที่นี่
(ขอแสดงความยินดีในโอกาสเปิดร้าน คลับชินซัน)
โอ้โฮ คนแน่นจริงๆ เลยนะ
ขอโทษด้วยนะคะที่ดูแลคุณได้ไม่เต็มที่
จากนี้ก็ขอฝากชินซันด้วยนะคะ
ดาห์เลียกับคาซึสะด้วยค่ะ
ได้เลย ไว้จะมาอีกแน่นอน
ขอบคุณมากค่ะ
ฉันจะไปดูดาห์เลียหน่อยนะ
ค่ะ มาม่า
โชคดีค่ะ
(คลับดาห์เลีย)
คืนนี้สนุกมากเลยนะ
ขอบคุณมากค่ะ ระวังขั้นบันไดด้วยนะคะ
เรอิกับฮานะก็น่ารัก
ขอบคุณมากนะคะ
จากนี้ก็ขอฝากดาห์เลียด้วยนะคะ
ชินซันกับคาซึสะด้วยค่ะ
โอเคๆ งั้นขอบใจสําหรับคืนนี้นะ
- ขอบคุณมากค่ะ - ขอบคุณมากค่ะ
งั้นฉันจะแวะไปดูที่คาซึสะหน่อย ที่นี่ฝากด้วยล่ะ
ค่ะ
(คลับคาซึสะ)
โอ๊ะ ขอโทษค่ะ
อ๊ะ ไม่ครับ ผมต่างหาก...
มีอะไรหรือคะ
เปล่าครับ
นี่ มาม่าคาซึโกะ
อ้าว คุณอิซึกะ
เมื่อกี้เพิ่งแวะไปที่ชินซันมา
- แต่ไม่มีที่เหลือให้นั่งเลย - ตายจริง
วันก่อนที่ดาห์เลียก็เต็ม เข้าไม่ได้
ขอโทษด้วยนะคะ สองร้านนั้นเพิ่งเปิดใหม่น่ะค่ะ
งั้นเชิญที่คาซึสะเลยค่ะ
แต่เปิดร้านตั้งสามร้านแบบนี้ เหมือนเจ้าแม่กินซ่าเลยนะ
คุณอิซึกะละก็ ชอบแซวอยู่เรื่อย
แซวที่ไหนกัน
ตอนนี้ชื่อของมาม่าคาซึโกะ ดังไปทั่วกินซ่าแล้วจริงๆ
(คลับคาซึสะ)
มาแล้วหรือครับ
มาแล้ว
- ฝากด้วยนะ - ครับ
ไม่ต้องทอนนะครับ
ขอบคุณมากครับ
ขอบคุณค่ะ
ลูกค้าใหม่คนนั้นสั่งเฮนเนสซี่ด้วยนะ
ได้ขอนามบัตรไว้หรือยัง
เป็นเจ้าของบริษัทอสังหาริมทรัพย์ ท่าทางเงินถุงเงินถังไม่เบา
คืนนี้สนุกมาก นี่น้ําใจเล็กๆ น้อยๆ ครับ
ดีใจจัง ขอบคุณมากนะคะ คุณซูโด
ขอบคุณมากค่ะ
- ครั้งหน้ามาอีกนะคะ สัญญานะคะ - อืม
ฉันจะไปทักทายหน่อย
ขอโทษด้วยนะคะที่มาทักทายช้าไป
คาซึโกะ มาม่าของร้านนี้ค่ะ
ซูโดครับ
- เหมือนเราเจอกันวันก่อนที่หน้า... - เอ่อ ขอตัวนะครับ
ขอบคุณนะครับ
วันที่ 22 กับ 23 เราลดราคานะครับ
สนใจไหมครับ
ลดราคาครับ
ยังทันอยู่นะครับ เชิญแวะเลยครับ
- ยินดีต้อนรับครับ - สวัสดีครับ
เชิญครับ ขอรับเสื้อคลุมกับกระเป๋านะครับ
ขอตัวสักครู่นะคะ
ขอบคุณมากครับ
ยินดีต้อนรับค่ะ
ดีใจจังที่คุณซูโดแวะมาอีกนะคะ
เชิญเลยค่ะ
เอ่อ คือ...
มีอะไรหรือคะ
ช่วยเรียกคุณมิยูกิกับคุณเมกุมิ มาให้ผมหน่อยได้ไหมครับ
ได้เลยค่ะ
ขอบคุณมากนะคะ ไว้โอกาสหน้าเชิญใหม่นะคะ
ไม่ต้องทอนนะครับ
ขอบคุณมากเช่นเคยครับ
ขอบคุณมากค่ะ
นี่ครับ
ขอบคุณมากค่ะ
ขอบคุณนะ
ขอโทษที่รบกวนบ่อยๆ ขอบคุณมากค่ะ
ดูเหมือนเขาจะชอบสองคนนั้นจริงๆ นะ
หืม
พี่หึงอยู่เหรอเนี่ย
เจ้าบ้า
เพียงหลับไปแค่ไม่กี่คืน
ปีใหม่ก็มาถึงแล้ว
โอ้ว!
เหนื่อยแล้วนะวันนี้
เหนื่อยแล้วนะคะ
ขอบคุณที่เหนื่อยมาทั้งปีนะ ปีหน้าก็ขอฝากด้วยล่ะ
- ค่ะ - งั้นก็สวัสดีปีใหม่นะ
- สวัสดีปีใหม่ค่ะ - ครับ สวัสดีปีใหม่
กลับบ้านดีๆ นะ
ไปกินร้านไหนดี
มีร้านนึงตรงสถานี...
(ใบสรุปยอดขาย)
ปีนี้มีเรื่องเยอะแยะเลย แต่ก็ถือว่าขายดี เป็นปีที่ดีเลยนะ
ปีหน้าเป็นปีโอลิมปิกจริงๆ แล้ว
เศรษฐกิจจะยิ่งดีขึ้นอีก
ชินซันกับดาห์เลียก็ไปได้สวยเหมือนกัน
ปีหน้าเปิดอีกสักสองสามร้านดีไหม
นั่นสินะ
แต่ฉันก็อยากซื้อบ้าน หลังใหญ่ๆ สักหลังแล้วเหมือนกัน
แล้วก็อยากเริ่มธุรกิจใหม่ด้วย
หืม ธุรกิจใหม่เหรอ
การใช้ผู้หญิงเป็นจุดขาย มันก็ไปได้แค่ระดับนึง
ฉันอยากทําอะไรที่ใหญ่กว่านี้
โห โลภไม่ใช่เล่นเลยนะพี่
คุณซูโด
ขอโทษด้วยนะครับ ตอนนี้เราปิดร้านแล้ว
คือว่า ตอนนี้ผมกําลัง ทําโครงการจัดสรรที่คารุอิซาวะอยู่
ค่ะ
แล้วมันเกิดเรื่องนิดหน่อย
เกิดเรื่องเหรอคะ
พอดีว่าจําเป็นต้องหาเงินห้าแสน ให้ได้ภายในพรุ่งนี้
ปกติก็ไม่ใช่เงินก้อนใหญ่อะไร แต่ช่วงปลายปีแบบนี้
ธนาคารก็ปิด ติดต่อคนรู้จักก็ไม่ได้
ผมอายจริงๆ ที่ต้องเอ่ยปาก
แต่ขอยืมสักห้าแสนได้ไหมครับ
เข้าใจแล้วค่ะ
กรุณารอสักครู่นะคะ
อย่าเลยพี่ มันดูทะแม่งๆ นะ
เขาเป็นลูกค้าคนสําคัญไม่ใช่เหรอ
ฉันว่าเขาก็โปรยเงินไว้เพื่อวันนี้แหละ
ที่ผ่านมาเขาจ่ายไปแค่สามแสนเอง
หักลบแล้วก็ได้กําไรตั้งสองแสน
ใครจะลงทุนลงแรงขนาดนั้น เพื่อเงินแค่สองแสนกัน
ขอบคุณมาก คุณช่วยผมไว้จริงๆ ครับ
ไม่เป็นไรเลยค่ะ
แต่ว่านี่เป็นครั้งแรกเลยนะคะ ที่เราได้คุยกันจริงๆ
ปกติคุณจะเมินเฉยฉันตลอด
คือว่า...
ความจริงแล้ว
ผมมาเป็นลูกค้าประจําที่นี่เพราะอยากเจอคุณ
เอ๊ะ!
ตั้งแต่ผมเดินชนกับคุณที่ตรงนี้
ก็ตกหลุมรักคุณตั้งแต่แรกเห็น
คุณซูโดนี่พูดเก่งไม่เบาเลยนะคะ
ถึงว่าว่าทําไมรู้สึกหนาว
งั้นผมขอตัวก่อนนะครับ
ค่ะ
ขอบคุณมากครับ
สุขสันต์วันปีใหม่ค่ะ
สุขสันต์วันปีใหม่ครับ
แน่ใจนะว่าไม่ใช่มิจฉาชีพรูปแบบใหม่น่ะ
ต่อให้เป็นอย่างนั้นจริง ก็ไม่เป็นไร
ช่วงสิ้นปีอันหนาวเหน็บของปีนั้น
ฉันตัวคนเดียว ละเมอเพ้อพก
เชื่อว่าจะต้องมีอะไรเริ่มต้นขึ้นในปีใหม่นี้
ฉันรู้สึกอย่างนั้นจริงๆ
คําบรรยายโดย วราภรณ์ วราสภานนท์