Pięćdziesiąt lat temu
uważano cię za prawdziwą kobietę dopiero po ślubie i urodzeniu dziecka.
Myślę, że tak jest do dziś.
Masz rację.
Ale nie wyobrażałam sobie, że na tamtym etapie życia wezmę ślub.
Klub Kazusa działał dopiero od roku.
Tak.
Hotelarstwo było bardziej kuszące niż posiadanie klubu?
Jesteś żonaty, Kawatani?
Niestety, jeszcze nie odnalazłem tej jedynej.
Ciekawe, kiedy się pojawi.
A ty masz męża?
Można tak powiedzieć.
Tak?
Ostatecznie decyzja o małżeństwie
to bardziej impuls niż logika.
Zgadzam się.
Może jesteście głodni?
Owszem...
Zjedzmy lunch.
Zaserwuję moje najlepsze danie.
Naprawdę nie trzeba!
Bardzo dziękujemy za gościnę.
Jakie to danie?
Oyakodon.
PÓJDZIESZ DO PIEKŁA
ODCINEK 3
Kazuko.
Tak?
Szczerze mówiąc...
to mój pierwszy raz.
Na początek...
połóżmy się pod kołdrą.
Dobrze.
- Śmiało. - Ty pierwsza.
Coś pięknego.
Jakie masz plany na jutro?
Co?
Jutro.
Co planujesz?
Och.
Muszę odwiedzić
bank, urząd i kilka innych miejsc.
Rozumiem.
Ja też chciałabym złożyć im wizytę.
Mogę pojechać z tobą?
Oczywiście.
Muszę cię oficjalnie wszystkim przedstawić.
Słuchaj...
Tak?
Możemy to zrobić jeszcze raz?
To ona jeszcze śpi?
Beztroskie życie.
Tak.
Serio?
Dzień dobry pani.
Dzień dobry. Gdzie Marohiko?
Proszę wybaczyć.
Dzień dobry, Kazuko.
Przepraszam, matko. Zaspałam.
W porządku. Musiałaś być wykończona.
Zjedz śniadanie.
Przepraszam, gdzie jest Marohiko?
Poszedł do pracy.
Obiecałam, że mu pomogę.
Nie ma takiej potrzeby.
Zjedz, proszę.
Matsue, jak mogłaś nie wyręczyć pani?!
Przepraszam panią!
Droga pani!
Najmocniej przepraszamy.
Ale proszę tego nie robić.
To nasze zadanie.
Przepraszam.
Kazuko, masz chwilę?
Zapis słowa „żona” to połączenie „kobiety” i „domu”.
Wżeniłaś się w naszą rodzinę.
Wybitny ród Mitów mieszka tu od 12 pokoleń.
Twoim zadaniem jest zapewnienie jego przetrwania.
Rozumiesz?
Tak...
Kazuko.
Ile chcesz mieć dzieci?
Czułem się osamotniony bez rodzeństwa.
Chcę mieć dużą rodzinę.
Żeby starczyło na drużynę baseballową.
Marohiko.
Na pewno wiesz,
że chcę ci pomóc w twoim nowym przedsięwzięciu.
Poznałam w Ginzie wielu szanowanych polityków i finansistów.
Na pewno ci się to przyda.
Mówiłeś, że będziemy wspólnie gonić marzenia...
Kazuko.
Wychowanie dzieci jest najważniejsze.
Dobrze?
No dobra.
Chodź.
Nasze jajka są pyszne, prawda?
Od wielu pokoleń codziennie jemy świeże jajka.
To symbol dobrobytu naszej rodziny.
Matko.
Tak, Kazuko?
Tak myślę...
Czy mogłabyś mi przydzielić jakąś pracę?
Choćby sprzątanie czy pranie.
Umiem gotować.
Mogę przygotowywać posiłki dla ciebie i Marohiko...
Mamy od tego służbę.
Jeśli nie będę nic robić, moje ciało osłabnie.
W takim razie
możesz zadbać o nasze kury.
Karmimy je trzy razy dziennie.
Za każdym razem zmieniamy wodę.
Wypuszczamy je na dwie godziny o 14.
Wtedy sprzątamy w kurniku.
Nasza pani karci, gdy kurnik nie jest czysty.
Dobrze, będę dokładna.
Przykro mi, że musi pani to robić.
Nie ma problemu.
To będzie miła odmiana.
Znoszą jaja jedno po drugim.
Wychodźcie stąd.
Nie w tę stronę.
Ptaszyska! Wynoście się stąd!
Kazuko.
Tak?
Co tam robisz?
Pospiesz się.
Idę na chwilę do toalety.
Halo? Klub Kazusa.
Hisao?
Kazuko!
Jak klub? Wszystko dobrze?
Idzie jak po maśle.
Wszyscy klienci za tobą tęsknią.
Czyżby?
A co u ciebie? Wszystko dobrze?
Cóż...
Chyba tak.
A właśnie...
Żadnych bezsensownych międzymiastowych pogaduszek.
Twój małżonek czeka w sypialni.
Jedzcie.
Opiekowałem się nimi jako dziecko.
Urocze, prawda?
- Marohiko? - Tak?
Nadeszła wiadomość. Zmarł wuj z Mishimy.
Wuj nie żyje?
Był na ślubie?
Nie, leżał przykuty do łóżka.
No dalej, szykuj się.
Jasne.
Matko, moja suknia żałobna jest...
Obędzie się bez twojej obecności.
- Niedługo wrócę. - Bezpiecznej podróży.
Wygląda na to, że nasza pani
wstydzi się pokazać światu synową.
Może i jest majętną kobietą z Ginzy,
ale ta kurwa ma czelność mówić, że chce pomagać paniczowi.
Kiedy urodzi dziedzica, już nie będziemy jej potrzebować.
Właśnie.
Nasza pani kopnie ją w zadek.
Masz rację.
Panicz podobno powiedział, że umrze, jeśli jej nie poślubi.
To prawda.
Maminsynek dał się uwieść.
Ona wcale nie ma tak trudno.
- Musi tylko urodzić. - Właśnie.
Jest taka sama jak nasze kury.
Racja.
To kura!
Drogie panie.
Jesteście zwolnione.
Nie, to...
Podważacie żonę panicza?
„Żonę panicza”?
Potrzebna jest zgoda naszej pani.
Zamknąć się i już mi stąd zjeżdżać!
Co jest?
Co one wyprawiają? Nawet nie zamknęły bramy.
Właśnie.
Co jest?
Kompletnie ciemno.
Co się wyprawia?
Jest tu ktoś?
Kazuko?
Kazuko!
Co to?
Co?!
Kazuko, co ty narobiłaś?
Ohydne.
Kury nie są smaczne, jeśli zniosły zbyt dużo jaj.
Mięso z koguta.
Jędrne i pyszne.
Przepraszam.
Zasłużyli sobie na to.
Masz rację, zasłużyli.
Niesamowite.
Wiedziałam, że spodoba ci się ta historia.
Jak to?
Twój były mąż, a jednocześnie redaktor,
twierdził, że nie masz talentu
i powinnaś porzucić pisanie, żeby skupić się na macierzyństwie.
Odmówiłaś i rozwiodłaś się z nim.
Nic przede mną nie ukryjesz.
Nie cierpisz mnie, prawda?
Nie chcesz pisać o Kazuko Hosoki. To poniżej twojej godności.
Ale desperacko pragniesz wydać drugą książkę.
Przegapisz szansę, to twoje autorskie życie przeminie.
Mam rację?
Minori Uozumi.
Urodzona 12 lipca 1969 roku w ujemnej konfiguracji Marsa.
W zeszłym roku zakończyłaś okres nieszczęść.
Twoja pomyślność będzie narastać.
Minori.
Tak?
Miałam ciekawe życie.
Wszystko ci opowiem.
Stwórz arcydzieło, by twojemu byłemu mężowi poszło w pięty.
A teraz jedzmy.
Chwała Panu.
- Chwała. - Chwała.
Wyborne!
Pa, chłopaki!
- Pa! - Pa!
- Do widzenia! - Do widzenia.
Halo?
To ja. Mam pilną robotę w ten weekend.
Czy Reina może mnie odwiedzić w przyszłym tygodniu?
To ty odwołujesz, więc pomińmy wizytę w tym miesiącu.
Ale Reina nie może się doczekać.
Takie są zasady.
Powiem Reinie. Na razie.
Minori.
Co jeszcze?
Słyszałem, że piszesz o Kazuko Hosoki.
Kto ci powiedział?
Najwyraźniej chwali się tym na prawo i lewo.
Dlaczego bierzesz się za takie rzeczy?
Dla pieniędzy?
Mówiłem, że mogę zwiększyć alimenty.
Nie bądź uparta.
Przyjmowanie pomocy to nic złego.
- Mamo! - Cześć.
Reino.
Co?
Mamusia będzie ciężko pracować.
Napiszę arcydzieło.
Dobra.
Postaraj się, mamo.
Tak zrobię!
Jedziemy przez tunel!
Postaraj się, mamo!
Tak!
- Postaraj się, mamo! - Tak!
Gdy wróciłam do Tokio,
panował ogromny pośpiech przy stawianiu budowli na igrzyska.
Było tak głośno, że cisza u Mitów zdawała się nierealna.
Wcale mi to nie przeszkadzało.
Ekscytował mnie widok odradzającego się miasta.
Szybko zapomniałam o Mitach
i zmotywowana ruszyłam w kierunku kolejnego celu.
PRZYJMOWANIE DAROWIZN NA IGRZYSKA
TOKIO TO NASZ DOM NA PRZYSZŁOROCZNY SUKCES IGRZYSK
Proszę.
Dziękujemy.
Dziękuję.
Nie do wiary, że wróciłaś po tygodniu.
Minimalizuj straty. To złota zasada biznesu.
Minimalizowanie strat. To ci dopiero!
Wygląda na to, że bardziej się nadaję do interesów.
Dlatego chcesz otworzyć dwa kolejne lokale w Ginzie?
Otóż to.
Za rok przyjadą do Tokio ludzie z całego świata.
Ginza jest w sercu tego miasta.
Olimpijski szał nie może mnie ominąć.
Otrząsnęłaś się błyskawicznie.
Kazuko, może najpierw spytałabyś o radę wróżbitę?
Ten mój w ogóle się nie myli.
A ty wciąż o tym samym?
Wróżbiarstwo to jedna wielka bujda.
Całymi dniami tylko gotujesz zupę w tym zaułku.
Jesteś oderwana od rzeczywistości.
To było podłe.
Nie musiałaś tego mówić.
Przepraszam. Przesadziłam.
Rozumiem twoje obawy, Mine.
Ale to dobry moment na otwarcie lokalu.
Skontaktował się ze mną bank,
który oferuje mi udzielenie pożyczki.
Ale wolałabym, żeby to pan we mnie zainwestował.
Dużo dzięki tobie zarobiłem.
Chętnie to powtórzę.
Wielkie dzięki.
Ostatnio powiedział pan, że moja córka odniesie sukces w pracy.
Odniesie sukces... a nawet wielki sukces.
Naprawdę?
Coś jeszcze ostatnio mówiłem?
Że jej pazerność może ją pochłonąć.
Czy...?
Tak?
Dziękujemy.
Przepraszam.
Przyszedł wiceszef Dainihon Kosei-kai.
Żąda haraczu za ochronę.
Przepraszam na chwilę.
Dziękuję za cierpliwość. Jestem właścicielką.
Nazywam się Isezaki.
Od tego miesiąca ten lokal podlega pod nasz obszar.
Będziesz uiszczać comiesięczną opłatę.
W jakiej kwocie?
Dwadzieścia.
To dziesięć razy więcej niż poprzednio.
Dobrze zarabiasz.
Otwierasz dwa kolejne kluby w Ginzie.
Ściany mają uszy.
Czy taka kwota nie jest wbrew zasadom?
Ręka mi się omsknęła.
Przepraszam.
Zapłacimy tylko akceptowalną kwotę.
Wyhamuj, nadęta suko! Płacisz tyle, co mówimy!
Wezwę policję.
Możesz sobie wzywać.
Ale co będzie dalej?
Wuju.
Witaj, Isezaki.
Co ty wyprawiasz? Jestem tu stałym bywalcem.
Nie wiedziałem o tym.
Zjeżdżajcie stąd.
Proszę wybaczyć.
Wychodzimy.
Przepraszam za zamieszanie. Można się już odprężyć.
Przepraszamy.
- Przepraszamy. - Przepraszamy.
Nie mieliśmy okazji się poznać, ale dziękuję za pomoc.
Jestem Takiguchi.
Słyszałem o tutejszej obrotnej właścicielce.
No, biznes kwitnie!
Szkoda, że musi pan już jechać.
Prosimy nadal odwiedzać klub Shinzan.
Również kluby Dahlia i Kazusa.
Dobrze. Wkrótce się zjawię.
Dziękujemy.
Sprawdzę, co w Dahlii.
Oczywiście.
Proszę uważać.
KLUB DAHLIA
Świetnie się bawiłem!
Dziękujemy. Uwaga na próg.
Rei i Hana były urocze.
Bardzo dziękujemy.
Klub Dahlia zaprasza ponownie.
Shinzan i Kazusa również.
Dobrze. Dzięki za miły wieczór.
- Dziękujemy. - Dziękujemy.
Idę pokazać się w Kazusie.
- Zastąpcie mnie. - Dobrze.
KLUB KAZUSA
Przepraszam.
To ja przepraszam.
Coś się stało?
Nic takiego.
Hej, Kazuko!
Pan Iizuka!
Zahaczyłem o klub Shinzan.
- Nie mają już miejsc. - O rany.
Innego dnia nie mogłem się dostać do Dahlii.
Przykro mi, to nowo otwarte lokale.
Ale zapraszam do Kazusy.
Kobieta z trzema lokalami. Taka nasza królowa Ginzy.
Iizuka, zawsze mi pan wbija szpileczkę.
Absolutnie.
Pani nazwisko niesie się po całym regionie!
- Witam z powrotem. - Dzięki.
- Zajmij się tym. - Oczywiście.
Reszta dla ciebie.
Pięknie dziękuję.
Dziękujemy.
Ten nowy klient zamówił Hennessy.
Dostałeś jego wizytówkę?
Handluje nieruchomościami. Gospodarka daje zarobić.
Dziękuję za świetną zabawę.
Cieszę się! Dziękuję, panie Sudo.
Dziękuję bardzo.
- Proszę do nas wracać. - Jasne.
Pójdę się przywitać.
Proszę wybaczyć późne powitanie.
Kazuko, właścicielka.
Jestem Sudo.
- Poznaliśmy się... - Proszę wybaczyć.
Dziękujemy.
Duże promocje 21 i 22 grudnia!
Jesteście chętni?
Wyprzedaż!
Jeszcze zdążycie. Zapraszamy!
- Witamy. - Dobry wieczór.
Dobry wieczór. Wezmę płaszcz.
Zaraz wracam.
Dziękuję.
Witam serdecznie.
Cieszę się, że znów nas pan odwiedził.
Proszę za mną.
Jedna sprawa...
Tak?
Mogę poprosić o Miyuki i Megumi?
Oczywiście.
Dziękujemy i zapraszamy ponownie.
Zatrzymaj resztę.
Tradycyjnie dziękuję.
Dziękujemy.
Proszę.
Dziękuję.
Dzięki.
Jak zawsze dziękuję.
Wygląda na to, że je lubi.
Co?
Jesteś zazdrosna, Kazuko?
Dureń.
Ile jeszcze nocy zostało
Do Nowego Roku?
Świetnie się spisałyście.
Dobrej nocy.
Ciężko pracowałyście. Tak trzymać w przyszłym roku.
- Jasne. - Szczęśliwego nowego roku.
- Wzajemnie. - Szczęśliwego.
Wracajcie bezpiecznie.
Gdzie zjemy?
Znam jedno...
To był intensywny rok, ale interesy idą dobrze.
W przyszłym roku mamy igrzyska.
Gospodarka przeżyje rozkwit.
Shinzan i Dahlia też mają się dobrze.
Może otworzymy kolejne kluby?
No tak...
Ale niedługo chcę kupić większy dom.
I założyć nowy biznes.
Nowy biznes?
Handlowanie kobiecością ma swoje granice.
Chciałabym wejść w coś większego.
Faktycznie jesteś pazerna, Kazuko.
Pan Sudo.
Przepraszam. Dziś już zamknięte.
Pracuję teraz nad osiedlami w Karuizawie.
Rozumiem.
Jednak napotkałem pewien problem.
Problem?
Niespodziewanie muszę zorganizować na jutro 500 tysięcy jenów.
Zwykle uważam to za marną sumę, ale rok dobiega końca.
Banki są zamknięte, a moje kontakty nie odpowiadają.
Jest mi wstyd o to prosić.
Czy pożyczy mi pani 500 tysięcy?
Rozumiem.
Proszę zaczekać.
Nie rób tego. Podejrzana sprawa.
To prośba uznanego klienta.
Dotychczas zostawił tu jakieś 300 tysięcy.
Zarobi na tym 200.
Kto włożyłby tyle wysiłku, żeby zarobić 200 tysięcy?
Dziękuję. Jestem ogromnie wdzięczny.
To nic wielkiego.
Ale pierwszy raz mamy okazję odbyć porządną rozmowę.
Zawsze był pan zdystansowany.
Cóż...
Szczerze mówiąc,
przychodziłem tu, by panią poznać.
Słucham?
Gdy wtedy na siebie wpadliśmy, poczułem miłość od pierwszego wejrzenia.
Nie sądziłam, że taki z pana pochlebca.
To dlatego zrobiło się tak zimno.
Niestety czas na mnie.
Dobrze.
Pięknie dziękuję.
Szczęśliwego nowego roku!
Jesteś pewna, że to nie przekręt?
Nawet jeśli, to wszystko mi jedno.
W tamtej mroźnej końcówce roku
byłam osamotniona i odrealniona.
Nowy rok zwiastował nowy początek.
Takie odnosiłam wrażenie.
Napisy: Maciej Dworzyński