Anne, Kazuko uyandı.
Kazuko! Duyuyor musun?
Anne.
Seni aptal.
Kız çocukları annelerinden önce ölür mü hiç?
Anneni neden üzüyorsun böyle?
Neler olduğunu anlatır mısın?
Bay Nakazono.
Kendi işimi kurmak istiyorum.
Kullanılmaktan nefret ediyorum.
Kendi yerimi açmalıyım.
Nereden çıktı şimdi bu?
Bir gün o da olur, eminim.
Bekleyemem. Şimdi olmasını istiyorum.
Ölmediğime göre bu bir işaret.
Kazuko...
Liseyi de bırakıyorum.
Boşuna itiraz etme.
Bir daha kimsenin kurbanı olmayacağım.
İKİNCİ BÖLÜM
ŞEFFAF KADINLAR MINORI UOZUMI
WAKOSHA YENİ EDEBİYATÇILAR ÖDÜLÜ
Güneş ve dünya merkezli teorileri duydun mu?
Çalışmak konusunda da aynı şey geçerli.
Başkalarının etrafında mı pervane oluyorsun?
Yoksa kendine mi çalışıyorsun?
Kendi işimi kurduğumda nihayet özgürleşmiştim.
Bir yazar olarak anladığına eminim.
Yazar olmak insanı özgürleştirmiyor.
Pekâlâ.
Of, hadi bakalım.
Anne, banyo yaptım.
Çok yoruldum. Reina'yı yıkamak beni çok zorluyor.
Çok heyecanlanıyor.
Gel bakalım.
Yarından itibaren banyo görevi sende.
Tamam.
İşte.
Kurulanalım hadi.
Hadi bakalım.
- Baksana. - Evet?
Yarın içinden ayı çıkan köpük topunu kullanabilir miyim?
- Olur ama içindekini biliyor musun? - Hayır.
Kullanana kadar bilemezsin.
Hadi bakalım.
Evet, yatma vakti.
Yat bakalım.
- Anne. - Evet?
Köpek alabilir miyiz?
Dedim ya? Anneannenin evine hayvan alamayız.
Ama babamla görüştüğümüzde alabileceğimi söyledi.
Babamın evine ne zaman döneceğiz?
Kadın 30'una gelince piyasa değeri düşer...
Burada biraz kaldıktan sonra
ikimiz daha büyük bir eve taşınacağız.
O zaman köpek alırız.
Gerçekten mi?
Annen şimdi işe gidecek.
İyi uykular!
Baksana.
Neden...
Baksana, Kazuko Hosoki nasıl biri?
Yeni öğreniyorum, o yüzden bilemiyorum.
Eminim göstermediği, gizli bir yanı vardır.
Kim bilir?
Komedyen olduğunu söylüyorsun ama hiç başarın yok
ve kadınsı bir cazibeye sahip değilsin.
Bunu bildiğin için sadece gençliğine güveniyorsun.
Anne, programını çok izliyorsun.
- Onu seviyor musun? - Evet, seviyorum.
Nesini seviyorsun?
Yeni bir soluk getiriyor. Lafı ağzında gevelemiyor.
Bugünlerde böylesi pek yok.
Ayrıca...
Ne?
Parası var.
Ne büyük bir şans.
Umut vadeden bir yazar olarak
nihayet 10 yıl sonra ikinci kitabını yayımlayacaksın.
Onunla ilgili kitap yazmak eğlenceli olmalı.
Bu sefer kitabın kesin çok satacak.
Ben çıkıyorum.
Minori, ne zaman kendi evine çıkacaksın?
Bilmiyorum şu anda.
- Yeni biriyle evlenemez misin? - Tabii ki hayır.
Uzun süre kalmayı düşünüyorsan kira ödemen gerek.
Hem Reina'ya bakıyorum. Ayda 30.000 yene ne dersin?
İstersen sözlerimden şüphe edebilirsin.
- Olur. - İyi.
...cehennemi boylayacaksın.
Hadi bakalım.
Vay be. Buranın methini duymuştum ama gerçekten muhteşemmiş.
Sanat müzesi gibi.
Öyle sahiden.
O zaman girelim mi?
Tamam.
Buyurun?
Adım Kawatani. Toplantıya geldim.
Buyurun.
Sizi bekliyorduk.
Buyurun lütfen.
Tiara.
Bu ufaklık da iyi para ediyordur.
Oturun lütfen.
Bugün misafirimsiniz.
Zahmet oldu, kusura bakmayın.
Olur mu hiç?
Oldum olası hizmetçilere güvenemem.
Her şeyi kendim yaparım.
Malum, huylu huyundan vazgeçmiyor.
Fakir bir ailede büyüyünce böyle oluyor.
Ev yapımı bitki çayı. Afiyet olsun.
Ne güzel kokuyor.
Teşekkürler.
Çok lezzetli.
Değil mi? Bitkileri arka bahçede yetiştiriyorum.
Vay canına.
Eviniz de çok güzelmiş, söylemeden geçemeyeceğim.
Bu koca evin fiyatı 1,5 milyar yen. Çok pahalı değil yani.
Bir buçuk milyar...
Kyoto'daki evim üç milyar değerinde.
Ne?
Geleneksel ahşap ustaları tutunca tahminimden pahalı oldu.
Tahmininizden pahalı... İnanılmaz.
- Abartılı bir gösteriş, değil mi? - Hayır, hiç de değil.
Sorun değil, tutma kendini. Gerçek bu.
Kazandığımı çekinmeden harcarım. İstediğim şeyin parası neyse veririm.
Bu yüzden kınayanlar oldu
ama sonradan zengin olmanın ne sakıncası var?
Hatta bununla gurur duyuyorum.
Başladığımda tek kuruşum yoktu ve bu noktaya kadar geldim.
KİRALIK DÜKKÂN
Burası.
Önünden çok insan geçiyor.
Bu yol istasyona gidiyor.
On metrekarelik küçük bir dükkân ama yeri çok iyi.
İstediğin işi yapabilirsin.
Kirası ne kadar?
Hava parası ve kira toplam 380.000 yen.
Çokmuş.
Üstünü ben tamamlarım.
Vücudum karşılığında mı?
Beni öyle biri mi sanıyorsun?
Ben bir yatırımcıyım. İş yapıyoruz.
İş mi?
Cesaretine ve azmine
şans tanımak istiyorum.
Ne diyorsun?
Bay Nakazono.
Burayı tutacağım.
Burada başlayıp sonra daha büyük yerlere geçerim.
Aradığım ruh bu.
Ertesi gün okulu bıraktım
ve açılış gününe hazırlanmaya başladım.
Sadece 10 metrekare yerim vardı.
Ne iş yapacağıma dair çok kafa patlattım.
Kardeşimi de ikna ettim. Fabrikadaki işini sevmiyordu.
Her sabah dörtte uyanıp dokuz kilo pirinç pişiriyor,
ellerimiz buruşana kadar onigiri yapıyorduk.
Buyurun. Teşekkür ederiz.
Sabah onigiri ve miso çorbası vardı. Kahve hediyesiyle beraber fiyatı 50 yendi.
Müdavimlerimizi kaybetmemek için onigiri ile miso çorbasının içeriğini
her gün değiştiriyorduk.
Buyurun. Teşekkürler.
Öğlenleri sandviç veya tonjiru ile pilav oluyordu.
Kahveyle beraber 50 yendi.
Hemen geliyor. Akiko, erik turşusu lazım.
Acele et.
Erik turşunuz.
- Sağ olun. - Çok teşekkürler.
Tonjiru alayım.
Tabii, sağ olun.
Akiko, bir tonjiru.
Teşekkürler.
Ne yapıyorsun Akiko? Hemen bir Tonjiru ver.
- Peki. - Teşekkürler.
Teşekkürler. Para üstünüz 50 yen.
O işte zaman çok önemliydi.
Yemekleri yalayıp yuttukları için
tonjiru ılık, çorba da küçük taneli olurdu.
Teşekkürler.
Akiko, bulaşıkları sonra yıka.
- Pardon. - Tamam.
Sandviç, değil mi?
Tamam, bir dakika.
Akiko, önce sandviçi yap.
- Tamam. - Bir saniye.
Teşekkürler.
Nerelisiniz?
Sandviç mi? Teşekkürler.
- Tonjiru. - Geliyor.
Düşük fiyatla sürümden kazanmak büyük başarıydı.
İşin sırrı müşterilerinizin ne istediğini bilmektir.
Her gün sahici insanlarla maç yapıyor gibiydik.
Masanda oturup düşünmekten başka bir şey yapmıyorsan
insanları asla anlayamazsın.
O işe ne kadar devam ettiniz?
Altı ay falandı sanırım.
O kadar kâr ederken altı ayda bıraktınIz mı?
Dükkânı üç katı fiyatına satın almak isteyen biri çıktı.
Niye önce benimle konuşmadın?
Burayı ben yönetiyorum,
o yüzden ister kaparım ister satarım.
Sen sadece yardım ediyorsun Akiko.
Sana her şeyi söylememe gerek yok.
Sadece yardım mı?
Neyse...
Kuracağım yeni işte de yardım etmek ister misin?
O neydi öyle?
Senin için işimi bırakmam hataydı.
Dursana sen!
Öyle dememen gerekirdi.
Haksızsın!
Nedenmiş? O bana tokat attı.
Sana inanamıyorum. Sakin ol...
Hey! Dur!
Kazuko!
Hadi bakalım!
Bir sonraki girişimim Shinbashi'de bir kulüp açmaktı.
Pony'nin müdavimi olan genç iş insanlarının
eğlenebileceği bir yerdi.
Acemi, amatör konsomatrislerle düşük maliyetli bir hizmet veriyorduk.
CLUB JUN'A TEBRİKLERİMLE EIICHI NAKAZONO
Buraya.
Affedersiniz.
Hemen döneceğim.
Lütfen içmeye devam edin. Affedersiniz.
Hoş geldiniz. Sigaranızı yakayım.
Teşekkürler.
Sonuç olarak çok rağbet gördü.
Ginza'da olmayan yepyeni bir havaya sahipti
ve bu da erkekleri cezbetti.
Yatırımcıma borcumu bir yılda geri ödeyip
beş yılda üç milyon yenden fazla birikim yaptım.
O zaman beyaz yakalıların giriş maaşı 20.000 yenden azdı.
Enflasyona vurunca ne kadar oluyor?
Emin değilim. Yirmiyle çarp işte.
- Altmış milyon mu? - Yirmilerimin başındaydım.
İnanılmaz, her gününüz eğlence dolu geçiyordur kesin.
Pek sayılmaz.
Hadi ama, bunu da mı bilmiyorsunuz?
Ginza'daki hanımlar iktisadi konulara hâkimdir.
Cahilliğimi mazur görün.
Lise terk olunca böyle oluyor sanırım.
Sinir bozucuydu.
Daha önce cesaretim ve azmimle başarabiliyordum
ama bunun yeterli olmadığını fark ettim.
Yanıldıklarını kanıtlamaya kararlıydım ve üniversiteye gittim.
Üniversite mi? Liseyi bitirmeden mi?
Kayıtlı öğrenci değildim tabii.
Kishi istifa! Güvenlik Anlaşması'na hayır!
Üniversite ideallerini coşkuyla savunan gençlerle doluydu
ama benim hiç umurumda değildi.
Ben bu dünyanın zorluklarına göğüs germek zorundaydım.
Gündüz üniversite, gece iş. İkisini birlikte götürdüm.
Üniversitedeki çoğu öğrenciden daha fazla çalışmışımdır.
Tabii ki tek bir yen ödemeden.
Siyaset. İktisat. Felsefe.
Bulabildiğim her şeyi okudum.
Başta saçmalık gibi geliyordu
ama birkaç yıl sonra yavaş yavaş anlamaya başladım.
Hatta keyif almaya başladım.
Bilgiye olan arzum giderek güçlendi
ve gün geçtikçe büyüdüğümü görebiliyordum.
Ama malum, hırslı bir insanım ben.
Shinbashi'deki müşterilerden sıkıldım.
Devlerle yarışmak istiyordum.
Ginza'da mı yani?
Beceriklisin, evet ama Ginza'da mekân açmak zor.
Daha 23 yaşındasın. Biraz acele etmiyor musun?
İki yıl sonra Tokyo Olimpiyatları var.
Bu sokaklar daha da fazla insanla dolup taşacak.
Yani ya şimdi ya hiç.
Ama burada standartlar Japonya'nın kalanından yüksek.
O yüzden denemek istiyorum.
Aynı zamanda Japonya'nın en acımasız yeri.
O kadar kolay değil.
Geldik.
SATILIK
Bu kadar iyi bir yer kolay bulunmaz.
Ne düşünüyorsun?
Doğru. Yeri çok iyi.
İçine iyi para harcarsam lüks kulüplere rakip olabilirim.
Ne kadar lazım?
Birikimimin üstüne beş milyon lazım.
Kazuko.
Çok büyük bir meblağ istediğinin farkında mısın?
Bu parayla Setagaya'da güzel bir ev alırsın.
Öncekilere kıyasla çok büyük bir yatırım bu.
Ben burada bir yer açmaya kararlıyım.
Lütfen Bay Nakazono.
Ben bir profesyonelim.
Bu iş başarısız olursa
paramı geri almak için senin bile iliğini kuruturum.
Buna hazır mısın?
Evet.
Başaracağım, söz.
Tutamayacağın sözler verme.
Bana bir şans daha verin.
Lütfen.
Lütfen!
- Kazuko, dur. Burada olmaz. - Lütfen Bay Nakazono!
Yatırım yapmazsan ölürüm!
Hayatım biter.
Tamam, vereceğim! Kalk artık!
- Gerçekten mi? - Evet.
Teşekkürler Bay Nakazono!
Sizi seviyorum!
Başımın belası.
Elimden geleni yapacağım!
Dur!
Hey, dursana!
Merhaba!
Merhaba. Hava ne kadar güzel.
Evet, öyle.
Görüşmek üzere!
Sen ne iyi bir kızsın Aya.
Ablayım ben, görevim bu.
Tabii.
Yaklaş. Kısmetin var.
Kazuko Hosoki.
Başına talih kuşu konacak. Çok başarılı olacak.
- Öyle mi? Emin misiniz? - Evet.
Teşekkürler.
Fakat...
Fakat ne?
Giderek hırslandığını göreceksin.
Bir gün hırsı onu yiyip bitirebilir.
Çok tatlı.
Sonunda Ginza'da bir kulüp, ha?
Sahiden harikasın Kazuko.
Kendini çok zorlamadığına emin misin?
Hiç zorlamıyorum.
- Yapma. Niye ağlıyorsun? Tamam, gel. - Geçti.
Geçti. Neyin var?
- Gel bakalım. Neyin var? - Geçti, tamam.
Sorun ne?
Sanırım annesiyle olmayı tercih ediyor.
Akiko, gerçekten anne gibi oldun.
Eğlenceli mi?
Her şey çok zor.
Kocam da pek para kazanmıyor.
Ama kayınvalidenin veya görümcenin olmaması iyi değil mi?
Orası öyle.
Ginza'da bir kulüpte çalıştığımı hayal bile edemiyorum.
İyi ki kavga ettik de bıraktım.
Baksana Sachiko. İşinden ayrılıp bana katılmak ister misin?
Olmaz.
İyi para var.
Müstakbel eşimin evi var, arabası var ve annesi yok.
Ben müdür olsam?
Kurumsal bir şirkete girecektin ya Hisao?
Sabah kalkmak çok zor, gözüm yemiyor.
- Ciddi misin ya? - Ne diyorsun?
Yardımın dokunabilir aslında.
- İşe alındım mı yani? - Düşüneceğim.
Pekâlâ! Oldu sayılır!
Çok aptalsın.
İşi aldım sayılır.
- Kazuko. - Evet?
Anneme söyledin mi?
Hayır.
Birazdan söyleyeceğim.
Buyurun.
Ben devam ederim.
Anne.
- Dinle... - Bay Nakazono'dan duydum.
Anladım.
Gerçekten acayipsin.
Senin kazandıkların sayesinde
bütün borcumuzu ödedik.
Ama Kazuko,
beş milyon yen çok büyük para.
Sorun yok. Muhakkak başarılı olacağım.
Kendime güveniyorum.
Böyle sert mizaçlı olursan
bir kadın olarak mutluluğu bulamazsın.
Bir gün evleneceğim,
çocuğum da olacak.
Sadece Ginza'da bir kulüp sahibi olmayacağım.
İstediğim her şeyi elde etmek niyetindeyim.
Bugün bir falcıdan falına bakmasını istedim.
Bir gün hırsının seni yiyip bitireceğini söyledi.
Çok saçma.
Sahtekâr onlar.
Senin için endişeleniyorum.
Şu anda elimden gelen tek şey o.
Megumi benden bir şey istedi de.
Peki.
Nihayet büyük gün geldi Kazuko.
- Hemen dönerim. - Tamam.
Herkese merhaba.
Merhaba Bayan Kazuko.
Kazusa nihayet açılıyor.
- Hepinize güveniyorum. - Elimizden geleni yapacağız.
Kadeh kaldıralım.
Hanım!
Hoş geldiniz Bay Mizuno. Bizi çok mesut ettiniz.
Tebrikler.
Hepsi sizin sayenizde.
Her zaman bekleriz.
Teşekkürler.
Hoş geldiniz.
Ne iyi ettiniz de geldiniz Bay Takahashi.
İyi akşamlar. Size eşlik edeyim.
Hoş geldiniz.
Bay Nakazono!
Selamlar.
Şu anda sadece barda yerimiz var.
Ben sadece bakmaya geldim.
Ne? Bir içki içseydiniz.
Eh, bir tane alayım.
Derhâl!
Buyurun.
İşler çok iyi.
Kazuko çok sıkı çalıştı.
Sen de yerini bulmuşsun Hisao.
Kıyafet öyle gösteriyor.
Şöyle buyurun.
- Bir bira lütfen. - Hoş geldiniz. Hemen.
Bay Nakazono'yu ihmal etme. Kendisi bizim yatırımcımız.
Kesinlikle etmem.
Teşekkürler.
Bay Nakazono.
Hoş geldin.
- Müthiş bir başlangıç yapmışsın. - Yardımın olmadan başaramazdım.
Ginza'nın ortasında ayağıma kapananlar sağ olsun.
Herkes bana kötü adammışım gibi bakmıştı.
Başka seçeneğim yoktu.
Gizli bir tehdit, ha?
Öyle.
- Afiyet olsun. - Teşekkürler.
Ben de katılabilir miyim?
Sana hayır diyemem Kazuko.
Teşekkürler.
Belki de biliyorsundur
ama Ginza'da pusuya yatmış canavarlar var.
Gardını asla düşürme.
İliğimi kurutma diye canla başla çalışacağım.
Kazusa'nın başarısına...
- Şerefe. - Şerefe.
Kulübün işleri iyi gitti mi?
Evet, yine şanslı bir dönemdeydik.
Ekonomimiz hızla büyüyordu.
Okuduğum okullar sayesinde
siyaset ve finans alanındaki kodamanlar gelmeye başladı.
İliğimi kurutmasına gerek kalmadı.
Bay Nakazono'ya olan borcumu bir yıl içinde ödedim.
Sahiden de hayallerin gerçekleştiği, umut dolu zamanlarmış, ha?
Artık insanlar gerçekliğin ağırlığıyla eziliyor ve denemiyor.
Hayal kurmayı unutuyorlar.
- Kahve yapayım. - Ne?
- Teşekkürler. - Şunları alayım.
Teşekkürler.
Çok sıkıcı zamanlar, değil mi?
Hayal kurmadan hiçbir şeye başlanmaz.
Arzu olmadan hiçbir şey elde edilemez.
Başkalarına kıyasla daha şevklisiniz, değil mi?
Hırslısınız hatta.
İltifat olarak söyledim.
Haklısın. Hırslıyım.
PERSONEL DEĞİŞİKLİKLERİ
YENİ ULAŞTIRMA BAKANI AKIMITSU NABESHIMA
SEVGİLERİMLE, KAZUKO HOSOKI
Hadi bakalım.
Hanım!
- Sizi bekliyordum! - Hoş geldiniz.
Affedersiniz.
Bir içki alın.
Teşekkürler.
Çaylağımız Mita.
- Akasaka'da açacağımız otelle ilgileniyor. - Merhaba. Ben Kazuko, buranın sahibiyim.
Mita. Memnun oldum.
Neden dalıp gittin öyle?
Bak sen. Âşık mı oldun yoksa?
Ne de olsa böyle bir güzellik pek kolay bulunmuyor.
Ağzınızdan bal damlıyor Bay Nishioka.
Ama malum Mita, onu elde etmek istiyorsan rakibin çok.
Buradaki müşterilerin çoğu aşırı zengin.
Bizim gibi şirket parasıyla gelenlerin pek şansı yok.
Müşterilerimiz velinimetimizdir.
Ben herkese eşit davranırım.
Öyle mi? Belki bir şansım vardır.
- Buyurun. - Teşekkürler.
- Müsaadenizle. - Teşekkürler.
Mita, sonrası için bir yere davet etsene onu.
"Sonra" derken?
"Sonra" ne demek, bilmiyor musun?
Kulüp kapandıktan sonra randevuya çıkıyorsunuz.
Anladım.
Şey...
- Bu akşam müsait miydiniz? - Doğrudan konuya giriyorsun, ha?
Kusura bakmayın, verilmiş bir sözüm var.
Onu baştan çıkarmak o kadar kolay değil. Her gece gelmen lazım.
Ama çaylakların şirket parasını kullanmasına izin veremeyiz.
Anlayacağın, aynı kulvarda değilsiniz.
Yapmayın. Her gün beklerim. Olur mu Bay Mita?
Her gün gelirse iflas eder.
- Öyle mi? - Evet.
Pardon.
Çiçeğim var.
Çiçek ister misiniz?
Bekliyoruz efendim.
- Bay Kamiyama, üç kişi, yarım saat sonra. - Tamam.
Hoş geldiniz.
Bay Mita, ziyarete mi geldin?
Çantanı alayım.
Bugün yalnız mısın?
Evet, bunu bugün ofisime getirdiler.
Şey...
Buyurun.
Teşekkürler.
Bu taraftan lütfen.
Yok bir şey. Şey...
- Şey... - Affedersiniz.
- Sonrasında benimle çıkar mısınız? - Bu ay her gece doluyum. Üzgünüm.
Anladım.
Afiyet olsun.
Hoş geldin.
Kazuko.
Evet?
Bay Mita haftada üç kez geliyor. Normal mi bu?
Biliyorum, epey para harcıyor.
Her daim gülümseyerek nakit ödüyor.
Genç bir iş insanı sonuçta.
Sence zimmetine para mı geçiriyor?
İmkânsız. Çok düzgün biri.
Asıl onlara dikkat etmek gerek.
Bugün kulübümüz meclis üyelerine ayrılmış durumda.
Bakan Nabeshima da dâhil.
Hata yapmamaya özen gösterin.
Peki efendim.
Size güveniyoruz.
- Bu doğru mu? - Evet.
Vay canına!
Of be, ne hoş!
Bu güzel hanımlarla içki akıp gidiyor.
Sayın Bakan, gelmenize çok sevindik.
Kulübünüzü epeydir duyuyordum,
bir ziyaret etmek istedim.
Doğruymuş. Herkes pek güzel.
Her zaman bekleriz.
Evet, tabii.
Lütfen gelin.
Hanımefendi, Bay Mita geldi.
Hemen dönerim.
Tabii.
- Bay Mita. - Buyurun.
Teşekkürler.
Kusura bakma, bugün doluyuz.
Öyle mi? Bir dahaki sefere artık.
Kusura bakma.
Hey, sen misin Marohiko?
Bay Nabeshima!
Bu ne tesadüf?
Sen de mi buranın müdavimlerindesin?
Bay Mita'yı tanıyor musunuz?
Tabii ki. Babası destekçilerimden biri.
- Shizuoka'lı mühim bir toprak sahibi. - Toprak sahibi mi?
Yeni hızlı tren yolu için üç dağ sattılar.
Artık çok zenginler, değil mi?
Anladım...
Ser verip sır vermedin Mita.
Babamın kim olduğunu öğrendiğin için mi yanıma geldin?
Hayır, ısrarlarına dayanamadım.
Cüzdanını düşündüğümden.
Ama endişelenmene gerek yokmuş.
Beni düşündüğün için
çok mutlu oldum Kazuko.
Anlaşılan iş arkadaşların da bilmiyor.
Hâlâ eğitimdeyim, bana farklı davranmalarını istemiyorum.
Geleceğe dair planların neler?
Bir gün aile işini devralmam gerekecek.
Babam ve ondan önceki herkes toprak sahibi olmakla yetinebiliyordu.
Ama ben farklıyım. Servetimizle bir iş kurmak istiyorum.
Ne tür bir iş?
Kendi ellerimle bir otel inşa etmek istiyorum.
Otel mi?
Evet.
Amerika'da Las Vegas diye bir şehir var.
Tiyatrolara ve kumarhanelere bitişik devasa oteller var.
Ailemin deniz kıyısında 330 dönümlük bir arazisi var.
O araziyi kullanırsam...
Hayal içinde hayal işte.
Otel, öyle mi?
Ne kadar hoş.
Hoş geldiniz.
Hoş geldin.
Mita, sırılsıklam olmuşsun.
- Havlu getir. - Tamam.
Gelsene.
Ne oldu?
Babam aniden
kalp krizi geçirip öldü.
Ne?
Taşraya dönüyorum.
İşten de ayrılmam gerekti.
Anladım.
Çok üzüldüm, sabırlar dilerim.
Bir daha görüşeceğimizi sanmıyorum.
Şey...
Her şey için teşekkürler.
Buyurun, havlu.
- Şemsiye getir. - Şemsiye mi?
Bay Mita.
Mita, lütfen bu şemsiyeyi al.
Peki, ya...
Benimle gelmeni istesem?
Ne?
Diyorum ki
evlensek ve bu hayalin peşinden birlikte gitsek?
Özür dilerim.
Neler diyorum ben?
Dediklerimi unut.
Kazuko'nun evleneceğini duyunca inanmamıştım
ama evi görünce inandım.
Ne hırslı kız.
Ait olduğu yeri bulmuş.
Evlenmeyecek diye korkuyordun, şimdi de evleniyor diye mi üzülüyorsun?
Yaşasın!
Burası o kadar büyük ki insan kaybolur.
Ev amma büyük.
Hisao, Ginza'daki kulübü sen mi işletiyorsun artık?
Evet, öyle.
Halledebilecek misin?
O iş bende.
Benim pek umudum yok.
İstediğini söyle.
Kazuko'nun zengin biriyle evleneceğini tahmin ediyordum
ama bu kadarını beklemiyordum.
Evet, ev ve araba istemenin ötesinde bir şey.
Kazuko seni hakikaten geçti Akiko. Kesin imreniyorsundur.
Seni aptal.
Evlilikle ilgili en ufak bir fikrin yok.
Evlilik, yüküyle gelir.
Düğün gecemizdi.
Benim için bile biraz endişe vericiydi.
O zamanlar bana bir hafta sonra olacakları anlatsalar
hayatta inanmazdım.
Alt yazı çevirmeni: Elif Günay