แม่ พี่คาซึฟื้นแล้ว
คาซึโกะ ได้ยินแม่ไหม
แม่
เด็กโง่
มีที่ไหนลูกจะตายก่อนพ่อแม่
ทําไมถึงทําให้แม่เป็นห่วงแบบนี้ฮึ
เล่าให้ฟังได้ไหมว่ามีเรื่องอะไร
คุณนากาโซโนะ
ฉันอยากมีร้านของตัวเองค่ะ
ฉันไม่อยากถูกใครใช้อีกแล้ว
ฉันอยากมีร้านของตัวเอง
อยู่ๆ ก็พูดอะไรขึ้นมาเนี่ย
สักวันนึงคาซึจะต้องมีร้านของตัวเองได้แน่
สักวันมันไม่พอ จะต้องตอนนี้เดี๋ยวนี้
ที่ฉันไม่ตายก็แสดงว่านี่คือสิ่งที่ฉันต้องทํา
คาซึโกะ...
หนูจะลาออกจากโรงเรียนด้วย
ห้ามไปก็ไม่มีประโยชน์
หนูจะไม่ยอมให้ใครเอาเปรียบอีกแล้ว
(หมอดูดวงนรก)
(ตอนที่ 2)
(ตระกูลโพ ทายาทไร่กะหล่ําปลี หัวใจของโทมัส...)
(ผู้หญิงโปร่งใส โดย อุโอซึมิ มิโนริ)
(ผลงานชนะเลิศ รางวัลนักเขียนหน้าใหม่วาโกชะ ครั้งที่ 6)
รู้จักทฤษฎีโลกเป็นศูนย์กลาง กับดวงอาทิตย์เป็นศูนย์กลางใช่ไหม
มันก็ไม่ต่างอะไรกับการจ้างงาน
เราจะเป็นฝ่ายวิ่งวุ่นเพื่อคนอื่น
หรือจะเป็นคนอื่นวิ่งวุ่นเพื่อเรา
ในที่สุดฉันก็ได้เป็นอิสระ เมื่อเริ่มทําธุรกิจของตัวเอง
เธอเป็นนักประพันธ์ ก็น่าจะเข้าใจนะ
ก็ไม่ใช่ว่านักเขียนทุกคนจะเป็นอิสระกันหมดหรอก
ก็ได้ๆ
เฮ้อ เอาละ
แม่ หนูอาบน้ําเสร็จแล้ว
อาบน้ําให้เรนะนี่เหนื่อยจะขาดใจ แม่ไม่ไหวแล้วจริงๆ นะ
ตื่นเต้นซะขนาดนั้น ซนไม่หยุดเลย
เอ้า
ตั้งแต่พรุ่งนี้ไปเป็นหน้าที่แกแล้วนะ
ค่ะ
เอ้า
เป่าผมกัน
เอาละ
- แม่ - หืม
พรุ่งนี้หนูใช้ลูกบอลหมีฟู่ๆ ได้ไหมคะ
- ได้สิ แต่รู้ไหมว่าข้างในมีอะไร - ไม่รู้ค่ะ
นั่นไง ต้องรอให้ออกมาก่อนถึงจะรู้เนอะ
เอาละ
ได้เวลานอนแล้ว
นอนลงไปจ้ะ
- แม่คะ - หืม
เราเลี้ยงหมาไม่ได้เหรอ
แม่บอกแล้วไง
บ้านคุณยายเลี้ยงสัตว์ไม่ได้
แต่ตอนหนูเจอพ่อ พ่อบอกว่าเลี้ยงได้
แล้วเมื่อไหร่เราจะกลับบ้านพ่อเหรอคะ
ก็ผู้หญิงพออายุเกินสามสิบ มูลค่าในตลาดมันตกฮวบ...
เราจะอยู่ที่นี่สักพักก่อนนะ
แล้วแม่กับหนูจะย้ายไปอยู่บ้านที่ใหญ่ขึ้น
ถึงตอนนั้นเราค่อยเลี้ยงนะ
จริงเหรอคะ
งั้นแม่ไปทํางานแล้วนะ
ฝันดีจ้ะ
ถามหน่อยเถอะ
เธอจะแต่งงานไป...
นี่ โฮโซกิ คาซึโกะเป็นคนยังไงเหรอ
เพิ่งเริ่มสัมภาษณ์ ยังไม่ค่อยรู้เท่าไหร่ค่ะ
มันต้องมีแน่เลย ด้านที่บอกใครไม่ได้น่ะ
ใครจะรู้ล่ะ
บอกว่าตัวเองเป็นนักแสดงตลก
แต่ฝีมือไม่ได้ความ เสน่ห์ความเป็นผู้หญิงก็ไม่มี
เธอรู้ตัวดี เลยได้แต่หวังพึ่งความสาวของตัวเอง
แม่ดูรายการนั้นบ่อยนะ
แม่ชอบเขาเหรอ
อือ ชอบ
แม่ชอบตรงไหนเหรอ
มันสะใจไง
ไม่มัวพูดจาอ้อมแอ้ม
สมัยนี้หาคนแบบนี้ยากจะตาย
อีกอย่างนะ
อีกอย่างอะไรคะ
เขามีเงินไง
โชคดีจริงๆ เลยนะ
นักเขียนดาวรุ่งอนาคตสดใสอย่างแก
สิบปีผ่านไปกว่าจะได้ออกเล่มที่สอง
เอาเขามาเขียนเป็นหนังสือก็น่าสนุกดีนะ
คราวนี้ต้องขายได้แน่
หนูไปก่อนนะคะ
อ้อ มิโนริ
จะอยู่ที่นี่ถึงเมื่อไหร่กัน
ยังไม่รู้เหมือนกัน
ไม่มีคนที่จะแต่งงานใหม่ด้วยเหรอ
จะมีได้ยังไง
ถ้าจะอยู่ยาว คงต้องขอค่าเช่าหน่อยนะ
ไหนยังต้องดูแลเรนะด้วย เดือนละสามหมื่นเป็นไง
ถ้าจะไม่เชื่อคําพูดฉันก็ตามใจนะ
- เข้าใจแล้วค่ะ - อือ
รับรองว่าตกนรกแน่
ฮึบ!
เคยได้ยินกิตติศัพท์มาบ้าง แต่ของจริงนี่สุดยอดเลยนะครับ
อย่างกับพิพิธภัณฑ์ศิลปะเลย
นั่นสินะคะ
งั้นเข้าไปกันเลยไหมครับ
ค่ะ
ครับ
ผมคาวาตานิ มาตามที่นัดไว้ครับ
เชิญครับ
รออยู่เลยครับ
เชิญครับ
เทียร่า
เจ้าตัวเล็กนี่ก็คงแพงน่าดูเลยนะครับ
อ้อ นั่งเถอะ
พวกเธอเป็นแขกนะ
ขอโทษครับ ไม่คิดว่าจะรบกวนอาจารย์ถึงขนาดนี้
ไม่ต้องคิดมากหรอก
ฉันน่ะ ถึงตอนนี้ก็ยังไม่ยกงานบ้านให้ใคร
ทําเองหมดทุกอย่าง
อย่างที่เขาว่า สันดานขุดยาก
โตมาในบ้านที่ยากจนก็เป็นแบบนี้แหละ
ชาสมุนไพรทําเอง เชิญเลย
กลิ่นหอมมากเลยครับ
จะดื่มละนะคะ
อร่อยค่ะ
ใช่ไหมล่ะ สมุนไพรที่ปลูกไว้หลังบ้านน่ะ
โห
ว่าแต่ บ้านหลังนี้สวยมากจริงๆ นะครับ
รวมแล้วก็ราวๆ พันห้าร้อยล้านเอง ไม่เท่าไหร่หรอก
พันห้าร้อยล้าน...
ต้องบ้านที่เกียวโตสิ ตั้งสามพันล้าน
หา!
จ้างช่างไม้หลวงมือหนึ่งมา เขาใช้เงินแพงกว่าที่คิดไปหน่อย
แพงกว่าที่คิด...
สุดยอดเลย
คงอยากพูดว่าเศรษฐีใหม่อวดรวยละสิ
ไม่ เปล่าค่ะ
ไม่เป็นไร ไม่ต้องเกรงใจ มันเรื่องจริง
ฉันใช้เงินที่หามาได้อย่างเต็มที่
อยากได้อะไรก็จ่ายโดยไม่เสียดาย
คนด่าว่าฉันเยอะ
แต่ฉันไม่เห็นว่าการเป็นเศรษฐีใหม่มันผิดตรงไหน
ตรงกันข้าม ฉันภูมิใจด้วยซ้ํา
ภูมิใจในตัวเองที่เริ่มจากศูนย์ แล้วขึ้นมาถึงจุดนี้ได้
(ปี 1955)
ที่นี่แหละ
คนเดินผ่านไปผ่านมาเยอะเหมือนกันนะคะ
เป็นทางลัดไปสถานีน่ะ
ร้านเล็กไม่ถึงสิบตารางเมตร แต่ทําเลดี
ทําร้านที่คาซึอยากทําได้เลย
ค่าเช่าประมาณเท่าไหร่คะ
รวมเงินค่าสิทธิ์ในการเช่ากับค่าเช่า ก้อนแรกต้องใช้ 380,000 เยน
มากขนาดนั้นเลย
ส่วนที่ขาด ฉันจะช่วยออกให้
แลกกับเรือนร่างของฉันเหรอคะ
อย่าดูถูกกันสิ
ฉันเป็นนักลงทุน นี่คือธุรกิจ
ธุรกิจหรือคะ
ฉันอยากเสี่ยงดู
กับความกล้าและความมุ่งมั่นของเธอ
ว่าไง
คุณนากาโซโนะ
ฉันจะเช่าค่ะ
เริ่มจากที่นี่แล้วค่อยขยับไปเปิดร้านที่ใหญ่ขึ้น
ต้องอย่างนี้สิ
วันถัดมาฉันก็ลาออกจากโรงเรียน
แล้วเริ่มเตรียมเปิดร้านทันที
ร้านมีพื้นที่ไม่ถึงสิบตารางเมตร
ฉันต้องคิดหนักมากว่าจะทําอะไรดี
ฉันชวนพี่สาวที่เบื่องานโรงงานให้มาช่วยกัน
ทุกเช้าเราตื่นตีสี่ หุงข้าวสองลิตร
ปั้นข้าวปั้น ปั้นแล้วปั้นอีกจนมือหงิก
ได้แล้วค่ะ ขอบคุณนะคะ
ตอนเช้าเราขายข้าวปั้นกับซุปมิโสะ
แถมกาแฟ ราคารวม 50 เยน
เพื่อไม่ให้ลูกค้าขาประจําเบื่อ
ไส้ข้าวปั้นกับเครื่องซุปมิโสะก็เปลี่ยนทุกวัน
นี่ค่ะ ขอบคุณนะคะ
ตอนเที่ยงเป็นแซนด์วิช หรือชุดข้าวกับซุปทงจิรุ
แถมกาแฟ ราคารวม 50 เยน
มาแล้วค่ะ พี่ อุเมะหมดแล้ว
เร็วหน่อย
อุเมะได้แล้ว
ขอบคุณค่ะ
ขอบคุณมากค่ะ
ขอทงจิรุ
ค่ะ ขอบคุณนะคะ
พี่ ทงจิรุหนึ่งที่
ขอบคุณนะคะ
พี่ทําอะไรอยู่ รีบเอาทงจิรุมาสิ
- ได้ - ขอบคุณนะคะ
ขอบคุณค่ะ เงินทอน 50 เยนค่ะ
ธุรกิจนี้คือการแข่งกับเวลา
พวกลูกค้ากินกันแบบรีบๆ
ทงจิรุเลยเสิร์ฟแค่อุ่นๆ หั่นเครื่องชิ้นเล็กๆ
ขอบคุณค่ะ
พี่ ไว้ค่อยล้างชามทีหลัง
- ขอโทษด้วยนะคะ - ได้
รับแซนด์วิชนะคะ
รอสักครู่นะคะ
พี่ ขอแซนด์วิชก่อน
- ได้ - แป๊บเดียวนะคะ
ขอบคุณค่ะ
เป็นคนที่ไหนเหรอคะ
แซนด์วิชนะคะ ขอบคุณค่ะ
- ขอทงจิรุ - ได้เลยค่ะ
กลยุทธ์กําไรน้อยขายเยอะได้ผลเกินคาด
หัวใจของการค้าคือ ต้องจับให้ได้ว่าลูกค้าต้องการอะไร
ทุกวันคือการประลองเดิมพันสูงกับคนจริงๆ
ถ้าเอาแต่นั่งโต๊ะคิดโน่นคิดนี่
จะไม่มีทางเข้าใจคนได้หรอก
แล้วร้านนั้นทําอยู่นานแค่ไหนครับ
ประมาณครึ่งปีมั้ง
กําไรดีขนาดนั้น ทําครึ่งปีเองหรือครับ
มีคนมาขอซื้อร้าน
ให้ราคาสามเท่าจากทุนเดิม
ทําไมไม่มาปรึกษาฉันก่อน
คนที่บริหารร้านคือฉัน
จะขายหรือจะปิด มันก็อยู่ที่ฉันไม่ใช่เหรอ
พี่แค่มาช่วยงานเฉยๆ
ไม่เห็นต้องปรึกษาด้วยทุกเรื่องนี่
แค่มาช่วยงานเหรอ
เออ ว่าแต่
ฉันกําลังจะเปิดร้านใหม่ พี่อยากมาช่วยกันอีกไหม
นี่ทําอะไรของพี่เนี่ย
ฉันมันโง่เองที่ยอมเชื่อเธอแล้วลาออกจากงาน
เดี๋ยวก่อนสิ
คําพูดแบบนั้นมันแรงไปนะ
คราวนี้พี่คาซึผิดจริงๆ
ผิดตรงไหน คนโดนตบคือฉันนะ
โธ่เอ๊ย เด็กคนนี้นี่ พอเถอะ...
นี่ หยุดนะ!
พี่คาซึ!
เอาเลย!
ธุรกิจต่อมาที่ฉันเปิดคือคลับที่ชินบาชิ
ตั้งใจทําให้เป็นร้านที่พนักงานบริษัทหนุ่มๆ
ซึ่งเป็นขาประจําร้านโพนี่มาแวะสนุกสนานกัน
ค่าบริการถูกคือจุดขายของเรา
แล้วก็ใช้โฮสเตสมือสมัครเล่นหน้าใหม่
(ขอแสดงความยินดีกับคลับจุน จากนากาโซโนะ เออิจิ)
ทางนี้ค่ะ
ขออนุญาตนะคะ
เดี๋ยวฉันมานะคะ
ดื่มต่อกันเถอะค่ะ ขอตัวสักครู่
ยินดีต้อนรับค่ะ ขอจุดไฟให้นะคะ
ขอบใจนะ
ผลคือประสบความสําเร็จเกินคาด
เพราะบรรยากาศสดใหม่ ไม่เหมือนร้านไหนในกินซ่า
เลยดึงดูดพวกผู้ชายได้ดี
ฉันคืนทุนให้นักลงทุนได้ภายในปีเดียว
และมีเงินเก็บเกินสามล้านเยนในเวลาห้าปี
สมัยนั้นเงินเดือนเริ่มต้น ของมนุษย์เงินเดือนยังไม่ถึง 20,000 เยน
ถ้าบวกอัตราเงินเฟ้อจะเป็นเท่าไหร่คะ
ไม่รู้สิ คูณสักยี่สิบล่ะมั้ง
หกสิบล้านหรือคะ
ตอนนั้นฉันเพิ่งยี่สิบนิดๆ
เอ๋! แบบนี้คงสนุกทุกวันเลยสิครับ
จริงๆ แล้วก็ไม่ได้เป็นแบบนั้นหรอก
อะไรกันมาม่า เรื่องแค่นี้ก็ไม่รู้เหรอ
สาวต้อนรับย่านกินซ่า เรื่องเศรษฐกิจระดับนี้เขาคุยกันได้แล้วทั้งนั้น
ขอโทษนะคะ ความรู้ฉันยังน้อยไปน่ะค่ะ
คนที่ไม่จบม.ปลายก็คงได้เท่านี้ละนะ
ฉันเจ็บใจมาก
ก่อนหน้านั้นฉันอาศัยแค่ความกล้า กับความมุ่งมั่นจนฝ่าฟันมาได้
แต่ก็เริ่มรู้แล้วว่ามันไม่พอ
ฉันตั้งใจจะพิสูจน์ตัวเองกับพวกเขาให้ได้ ก็เลยไปเรียนมหาวิทยาลัย
เดี๋ยวนะคะ ไม่จบม.ปลายไปเรียนได้เหรอคะ
ก็ไปนั่งเรียนแบบไม่ลงทะเบียนสิ
คิชิออกไป! คัดค้านสนธิสัญญาความมั่นคง!
ตอนนั้นมหาวิทยาลัยวุ่นวาย มีแต่พวกหนุ่มสาวอุดมคติแรงกล้า
แต่ฉันไม่สนเลยสักนิด
ฉันแค่ต้องเอาตัวรอดจากโลกที่โหดร้ายนี้ให้ได้
กลางวันเรียนมหาวิทยาลัย กลางคืนทํางานร้าน ทําสองอย่างพร้อมกัน
ฉันเรียนหนักกว่านักศึกษาทั่วไปตั้งไม่รู้กี่เท่า
แน่นอนว่าไม่ได้จ่ายค่าเล่าเรียนเลยสักเยน
การเมือง เศรษฐศาสตร์ ปรัชญา
หาอะไรมาได้ ฉันก็อ่านหมด
แรกๆ ก็งงไปหมด
แต่ผ่านไปปีสองปีก็เริ่มเข้าใจทีละนิด
แล้วมันก็เริ่มสนุกขึ้น
ยิ่งรู้มากขึ้นก็ยิ่งอยากเรียน
รู้สึกได้เลยว่าตัวเองเติบโตขึ้นทุกวัน
แต่ว่านะ ฉันน่ะเป็นพวกโลภมาก
แค่ลูกค้าที่ชินบาชิมันไม่พออีกแล้ว
ฉันอยากไปวัดกันบนเวทีที่ใหญ่ที่สุด
กินซ่าหรือคะ
ถึงจะเป็นคาซึก็เถอะ แต่จะมาเปิดร้านที่กินซ่าเนี่ยนะ
เธอเพิ่ง 23 เอง รีบใช้ชีวิตเกินไปรึเปล่า
อีกสองปีก็โอลิมปิกโตเกียวแล้ว
ถนนย่านนี้จะมีคนหลั่งไหลเข้ามามากขึ้นอีก
ตอนนี้แหละคือจังหวะ
แต่มาตรฐานของที่นี่สูงกว่าที่ไหนๆ ในญี่ปุ่น
เพราะงั้นถึงอยากลองดูไง
และก็เป็นย่านที่การแข่งขันโหดที่สุดด้วย
ไม่ได้ง่ายอย่างที่เธอคิดหรอกนะ
ที่นี่แหละ
(ขายอาคาร)
ที่ดีๆ ขนาดนี้ ไม่ค่อยมีหลุดออกมาหรอกนะ
ว่าไง
ก็จริง ทําเลนี่สุดยอดจริง
ฉันจะทุ่มกับการตกแต่ง แล้วสู้ในฐานะคลับชั้นสูง
แล้วเธอต้องการเท่าไหร่
ต่อให้เอาเงินเก็บทั้งหมดมาใช้ ก็ยังขาดอีกห้าล้าน
คาซึ
รู้ไหมว่าห้าล้านมันคือเงินเยอะขนาดไหน
พอซื้อบ้านดีๆ ที่เซตากายะได้เลย
มันคนละระดับกับที่ฉันเคยให้เงินลงทุนกับเธอเลย
ฉันตั้งใจจะเปิดร้านที่นี่จริงๆ
ขอร้องละนะ คุณนากาโซโนะ
ฉันเป็นมืออาชีพ
ถ้าล้มเหลวขึ้นมา
ถึงจะเป็นคาซึ ฉันก็จะรีดเงินฉันคืนมาให้หมด
เธอรับได้ไหมล่ะ
ได้ค่ะ
ฉันจะทําให้สําเร็จแน่นอนค่ะ
อย่าใช้คําว่า "แน่นอน" พล่อยๆ สิ
ยอมเสี่ยงกับฉันอีกครั้งเถอะนะคะ
ขอร้องละค่ะ
ขอร้องละค่ะ!
- คาซึ อย่าทําแบบนี้ตรงนี้สิ - ขอร้องละค่ะ คุณนากาโซโนะ
ถ้าคุณไม่ช่วย ฉันตายแน่
ชีวิตฉันจบสิ้นแล้ว
ก็ได้ ฉันจะออกให้ ลุกขึ้นได้แล้ว
- จริงนะ - อืม
ขอบคุณค่ะ คุณนากาโซโนะ
รักที่สุดเลย
เธอนี่นะ...
ฉันจะพยายามเต็มที่ค่ะ
เดี๋ยวสิ
นี่ รอก่อนสิ
สวัสดีค่ะ
สวัสดี อากาศดีนะวันนี้
อากาศดีจริงๆ ค่ะ
ไว้คราวหน้าจะแวะไปนะ
เป็นเด็กดีจังเลยนะ อายะ
หนูเป็นพี่สาวนี่คะ ไม่เป็นไรค่ะ
เหรอ
(ทํานายดวง ชะตาชีวิต)
ดวงเปิด มีแววดี
โฮโซกิ คาซึโกะ
เด็กคนนี้มีวาสนาดี จะประสบความสําเร็จยิ่งใหญ่
คาซึโกะน่ะเหรอ จริงเหรอคะ
อืม
ขอบคุณมากค่ะ
แต่ว่า...
แต่... อะไรคะ
ความทะยานอยากของเด็กคนนี้ จะเติบโตขึ้นเรื่อยๆ
และวันหนึ่งมันอาจย้อนกลับมาทําร้ายตัวเอง
น่ารักจัง
จะเปิดคลับที่กินซ่าแล้วสินะ
สุดยอดจริงๆ พี่คาซึ
ไหวจริงๆ เหรอ ฝืนตัวเองขนาดนั้นน่ะ
ฉันไม่ได้ฝืนอะไรตัวเองสักหน่อย
อ้าว ทําไมร้องไห้แล้วล่ะ
- โอ๋ๆ มานี่มา - ไม่ร้องนะ ไม่ร้อง
โอ๋ๆ เป็นอะไรไปจ๊ะ
- แม่อุ้มแล้ว เป็นอะไรจ๊ะ - โอ๋ๆ
ร้องไห้ทําไมเอ่ย
ยังไงก็อยากอยู่กับแม่มากกว่าเนอะ
พี่อากิโกะดูเป็นคุณแม่เต็มตัวแล้วนะ
สนุกละสิ
มีแต่เรื่องให้เหนื่อยต่างหาก
สามีก็หาเงินได้นิดเดียว
แต่ไม่มีแม่สามีกับน้องสามี ก็โชคดีแล้วไม่ใช่เหรอ
ก็จริง
ทํางานในคลับที่กินซ่า นึกภาพไม่ออกเลย
วันนั้นทะเลาะแล้วแยกกัน ฉันตัดสินใจถูกแล้ว
นี่ ซาจิโกะ
เลิกทํางานบริษัทแล้วมาทํางานกับฉันไหม
ไม่เอาด้วยหรอก
เงินดีนะ
ฉันจะแต่งงานกับผู้ชายที่มีบ้าน มีรถ แล้วก็ไม่มีแม่สามี
แล้วถ้าฉันเป็นผู้จัดการให้ล่ะ
พี่บอกจะไปทํางานบริษัทไม่ใช่เหรอ
พอดีไม่ถนัดตื่นเช้าเลยคิดว่าอาจจะไม่ไหว
- นี่พูดจริงเหรอ - พี่ว่าไง
ก็พอจะมีประโยชน์อยู่บ้างล่ะมั้ง
รับแล้วใช่มั้ย
ฉันจะคิดดูแล้วกัน
เยี่ยม ได้งานแล้ว
โง่จริงๆ เลย
พี่เขารับปากแล้วจริงนะ
- คาซึโกะ - หืม
ได้บอกแม่หรือยัง
ยังเลย
กําลังจะบอกนี่ละ
ของที่สั่งได้แล้วค่ะ
หนูทําต่อเอง
แม่คะ
- คือว่า... - คุณนากาโซโนะเล่าให้แม่ฟังแล้ว
เหรอ
ลูกเก่งมากจริงๆ นะ
เงินที่ลูกหามา
ช่วยใช้หนี้บ้านเราได้หมดเลย
แต่ว่านะ คาซึโกะ
เงินห้าล้านมันเยอะมาก แม่กลัวจริงๆ
ไม่ต้องห่วง หนูจะทําสําเร็จแน่นอน
หนูมั่นใจ
ผู้หญิงถ้าทําตัวแกร่งเกินไป
ก็จะหาความสุขแบบผู้หญิงไม่ได้นะ
สักวันนึงหนูจะแต่งงาน
แล้วหนูก็อยากมีลูกด้วย
ไม่คิดจะจบชีวิตแค่เป็นเจ้าของคลับที่กินซ่าหรอก
หนูจะคว้าทุกอย่างที่อยากได้มาให้ได้
วันนี้แม่ไปให้หมอดูดูดวงให้ลูก
เขาบอกว่าสักวันลูกอาจถูก ความทะยานอยากย้อนกลับมาทําร้ายตัวเอง
ไร้สาระน่าแม่
ดูดวงอะไรนี่ หลอกกันทั้งนั้น
แม่เป็นห่วง
ตอนนี้แม่ก็ทําให้ลูกได้แค่นี้แหละ
(กินซ่า)
(คลับคาซึสะ)
คุณเมกุมิฝากให้ฉันช่วยทําอะไรให้นิดหน่อยน่ะ
อ๋อ เหรอ
พี่สาว ในที่สุดวันนี้ก็มาถึงนะ
- เดี๋ยวฉันมานะ - อืม
สวัสดี ทุกคน
สวัสดีค่ะ มาม่าคาซึโกะ
วันนี้คลับคาซึสะเปิดแล้ว
ขอฝากทุกคนด้วยนะ
ขอฝากตัวด้วยค่ะ
ดื่มกันค่ะ
ไง มาม่า
คุณมิซุโนะ ยินดีต้อนรับค่ะ ขอบคุณที่มานะคะ
- ขอบคุณมากค่ะ - ยินดีด้วย
ต้องขอบคุณทุกท่านเลยนะคะ
ไว้มาอุดหนุนอีกนะคะ
ขอบคุณ
ยินดีต้อนรับค่ะ
ดีใจจังเลยที่คุณมา คุณทากาฮาชิ
สวัสดีค่ะ ขอนั่งด้วยคนนะคะ
เชิญครับ
อ้าว คุณนากาโซโนะ
ไง
ตอนนี้เหลือแค่ที่นั่งที่เคาน์เตอร์นะครับ
ฉันแค่แวะมาดูเฉยๆ น่ะ
เอ๊ะ ดื่มสักแก้วก่อนสิครับ
งั้นเอาสักแก้วก็แล้วกัน
เยี่ยมเลย
ทางนี้ครับ
แหม คึกคักดีจริงๆ
พี่สาวผมทุ่มสุดตัวเลยครับ
ฮิซาโอะก็ดูคุ้นกับงานแล้วเหมือนกันนะ
คงเพราะชุดนี้ช่วยน่ะครับ
เชิญครับ
- เบียร์ที่นึงครับ - สวัสดีครับ ได้เลยครับ
ท่านนี้คือคุณนากาโซโนะ ผู้ลงทุนของร้านเรา ต้องจําไว้นะครับ
รับทราบ ไม่ลืมแน่นอนครับ
ขอบคุณ
คุณนากาโซโนะ
ยินดีต้อนรับค่ะ
เริ่มต้นได้สวยเลยนะ
ทั้งหมดก็เพราะคุณนากาโซโนะช่วยไว้ค่ะ
ลองนึกดูสิ โดนคุกเข่าขอร้องกลางกินซ่าแบบนั้น
ทุกคนมองฉันอย่างกับฉันเป็นผู้ร้าย
จะให้ไม่ยอมได้ยังไง
ขู่แบบเนียนๆ สินะครับ
ก็พูดอยู่นี่ไง
ตามสบายนะครับ
อืม
เลี้ยงฉันสักแก้วด้วยได้ไหมคะ
ฉันจะปฏิเสธเธอได้ยังไง
ขอบคุณ
พูดไปก็เหมือนสอนจระเข้ว่ายน้ํา
แต่ในกินซ่ามีปีศาจซ่อนอยู่
อย่าประมาทล่ะ
ฉันจะสู้สุดชีวิตค่ะ จะไม่ยอมให้คุณรีดฉันจนหมดตัวแน่
งั้นขออวยพรให้คลับคาซึสะประสบความสําเร็จ
- ไชโย - ไชโย
หลังจากนั้นคลับก็ยังไปได้สวยอยู่ใช่ไหมคะ
ใช่ จังหวะเวลาก็ดีด้วย
ตอนนั้นอยู่ในช่วงเศรษฐกิจโต แบบก้าวกระโดดพอดี
แถมผลจากที่ฉันไปเรียน
สุดท้ายก็เริ่มมีขาใหญ่ จากแวดวงการเมืองกับการเงินแวะมา
ก็เลยไม่เพียงแค่ไม่โดนรีดจนหมดตัว
แต่ฉันยังใช้หนี้คุณนากาโซโนะได้หมด ภายในปีเดียวด้วย
สุดยอดเลยนะครับ เป็นยุคแห่งความหวังและความฝันจริงๆ
สมัยนี้ทุกคนโดนความจริงกดทับ เลยถอดใจตั้งแต่ยังไม่เริ่ม
ลืมความฝันกันไปหมดแล้ว
- ฉันจะไปชงกาแฟมาให้ - เอ๊ะ
- ขอบคุณครับ - ฉันเอาไปเอง
ขอบคุณมากครับ
ยุคนี้กลายเป็นยุคที่น่าเบื่อไปแล้วเนอะ
ถ้าไม่กล้าฝัน ก็ไม่มีการริเริ่ม
ถ้าไม่มีความทะยานอยาก ก็ไม่มีวันได้อะไรมา
คุณเป็นผู้หญิงที่มีความทะยานอยาก แรงกว่าคนทั่วไปใช่ไหมคะ
จะเรียกว่าโลภก็ได้
อ๊ะ เป็นคําชมนะคะ
เธอพูดถูก ฉันเป็นคนโลภ
(รัฐมนตรีต่างประเทศไทเฮ พบประธานาธิบดีเค.)
(ปี 1963)
(การโยกย้ายตําแหน่ง ข่าวเศรษฐกิจ ข่าวศิลปวัฒนธรรม)
(รัฐมนตรีกระทรวงคมนาคมคนใหม่ นาเบชิมะ อากิมิตสึ)
(บริษัทมารุฟุจิเทรดดิ้ง คุณโมริตะ ชินยะ)
(ธนาคารคามิยามะ ฝ่ายวางแผนการเงิน คุณซากุราอิ โนริฮิโระ)
(จากใจจริง โฮโซกิ คาซึโกะ)
เอาละ
(กินซ่า)
(คลับคาซึสะ)
อ้าว มาม่า!
- รออยู่เลยเนี่ย - ยินดีต้อนรับค่ะ
ขออนุญาตนะคะ
มาม่า ดื่มด้วยกันสิ
ขอบคุณมากค่ะ
- โอ๊ะ - อ้อ พนักงานใหม่ของเรา มิตะ
เป็นคนดูแลโครงการโรงแรม ที่จะเปิดที่อากาซากะ
ยินดีที่ได้รู้จักค่ะ ฉันคาซึโกะ เจ้าของร้านค่ะ
อ๊ะ มิตะครับ ยินดีที่ได้รู้จักครับ
เหม่ออะไรเนี่ย
หรือว่า ตกหลุมรักเข้าแล้ว
ก็ไม่แปลกนะ สวยๆ แบบนี้หายาก
คุณนิชิโอกะก็ปากหวานจริงๆ นะคะ
แต่ว่านะ มิตะ
ถ้าคิดจะจีบมาม่าละก็ คู่แข่งอย่างหินเลยนะ
ลูกค้าที่มาร้านนี้ ส่วนใหญ่เงินหนากันทั้งนั้น
อย่างพวกเราที่มาเที่ยวแล้วเบิกบริษัท สู้ไม่ไหวหรอก
ลูกค้าคือพระเจ้าของเรา
ฉันปฏิบัติกับทุกคนเท่าเทียมกันค่ะ
โอ้ แบบนี้ผมก็มีหวังสินะ
- เอ้า - ขอบคุณค่ะ
- รินให้นะ - ขอบคุณค่ะ
มิตะ ลองชวนมาม่าไปอาฟเตอร์ดูสิ
อะไรครับ "อาฟเตอร์"
นี่ ไม่รู้จักอาฟเตอร์เหรอ
ออกไปเดตกันหลังร้านปิดไง
เข้าใจแล้วครับ
เอ่อ...
คืนนี้มีนัดไหมครับ
นี่ เอาแบบนี้เลยเหรอ
ขอโทษนะคะ คืนนี้มีนัดก่อนแล้วน่ะค่ะ
ไม่ง่ายขนาดนั้นหรอก ต้องมาทุกคืนถึงจะมีหวัง
แต่จะให้เด็กใหม่ เอางบฯ บริษัทมาใช้คงไม่ได้หรอก
สรุปก็คือ เธอคือดอกฟ้าที่ไกลเกินเอื้อม
อย่าพูดแบบนั้นสิคะ เชิญมาที่นี่ทุกวันเลยค่ะ
นะคะ คุณมิตะ
มาม่า แบบนั้นเขาก็หมดตัวกันพอดี
- นั่นสินะคะ - ใช่ไง
ขอโทษด้วยค่ะ
ดอกไม้ไหมคะ
รับดอกไม้ไหมคะ
(คลับคาซึสะ)
รับดอกไม้ไหมคะ
จะรอต้อนรับนะครับ
คุณคามิยามะ สามท่าน อีก 30 นาที
รู้แล้ว
- ยินดีต้อนรับครับ - ยินดีต้อนรับค่ะ
คุณมิตะ วันนี้มาเหรอคะ
ฉันรับกระเป๋าให้นะคะ
วันนี้มาคนเดียวเหรอคะ
ครับ วันนี้มีนี่ส่งมาที่บริษัท
อ้อ เอ่อ...
นี่ครับ
ขอบคุณค่ะ
เชิญค่ะ เชิญ
อ๊ะ เปล่าครับ เอ่อ...
- เอ่อ... - ขออนุญาตครับ
คืนนี้อาฟเตอร์ได้ไหมครับ
เดือนนี้ฉันถูกจองตัวทุกคืนเลย ขอโทษนะคะ
เข้าใจแล้วครับ
เชิญครับ
อ้าว ยินดีต้อนรับค่ะ
ยินดีต้อนรับค่ะ
(คลับคาซึสะ)
พี่
หืม
คุณมิตะมาอาทิตย์ละสามวัน แบบนี้ไม่เป็นไรเหรอ
ใช่ ใช้เงินเยอะพอสมควรเลย
จ่ายสดแล้วยิ้มตลอด
เขาเป็นแค่มนุษย์เงินเดือนเองนี่
คิดว่าแอบเอาเงินบริษัทมาใช้รึเปล่า
ไม่มั้ง ดูเป็นคนเคร่งครัดจะตาย
คนแบบนั้นแหละที่ต้องระวังไว้
คืนนี้ทางสมาชิกสภาฯ เหมาทั้งคลับเรา
ท่านรัฐมนตรีนาเบชิมะก็จะมาด้วย
ช่วยระวังอย่าให้มีอะไรพลาดล่ะ
ค่ะ
งั้นคืนนี้ฝากด้วยนะครับ
- จริงเหรอคะ - จริงสิ
โอ้โฮ!
เฮ้อ ชื่นใจจริงๆ
มีสาวสวยล้อมรอบแบบนี้ เหล้าไหลลงคอคล่องเลย
ท่านรัฐมนตรี วันนี้ต้องขอบคุณมากที่มาค่ะ
ได้ยินชื่อเสียงร้านนี้มานาน
เลยอยากแวะมาดูสักครั้ง
สมคําร่ําลือจริงๆ สวยกันทุกคนเลย
จากนี้ก็ขอฝากเนื้อฝากตัวด้วยนะคะ
ได้ๆ
นะคะ
มาม่า คุณมิตะมา
ขออภัยสักครู่นะคะ
เชิญเลย
- คุณมิตะ - นี่ครับ
ขอบคุณค่ะ
ขอโทษด้วยนะคะ วันนี้ที่ร้านมีลูกค้าเหมาไว้น่ะค่ะ
อ๋อ อย่างนั้นเหรอครับ งั้นผมไว้มาใหม่ครับ
ขอโทษด้วยนะคะ
อ้าว มาโระฮิโกะไม่ใช่เหรอนั่น
อ้าว อาจารย์นาเบชิมะ
บังเอิญจัง
เธอก็มาร้านนี้ประจําเหมือนกันเหรอ
ท่านรัฐมนตรีรู้จักคุณมิตะด้วยหรือคะ
แน่นอนสิ พ่อของเขาเป็นผู้สนับสนุนผมนี่
เป็นเจ้าของที่ดินรายใหญ่ที่ชิซุโอกะเลย
เจ้าของที่ดินรายใหญ่เหรอ
บ้านเขาขายภูเขาสามลูก ให้โครงการรถไฟชินคันเซ็น
ตอนนี้เลยรวยมหาศาลเลย เนอะ
เหรอคะ
คุณมิตะไม่เล่าอะไรเรื่องตัวเองให้ฟังเลยนะคะ
ที่คุณยอมมาด้วยคืนนี้ เพราะได้ยินเรื่องพ่อผมเหรอครับ
ไม่ใช่ค่ะ ฉันแพ้ให้ความตั้งใจของคุณต่างหาก
ฉันเป็นห่วงกลัวคุณจะใช้เงินเกินตัว
แต่เหมือนจะห่วงเก้อไปแล้วสินะ
ดีใจจังครับ
ที่คุณเป็นห่วงผม
ที่บริษัทก็ปิดเป็นความลับอยู่สินะคะ
ตอนนี้ผมยังฝึกงานอยู่ ไม่อยากให้คนอื่นเกรงใจเกินไปน่ะครับ
แล้วอนาคตวางแผนไว้ยังไงคะ
สุดท้ายคงต้องกลับไปรับช่วงกิจการที่บ้านครับ
พ่อผมกับคนรุ่นก่อนหน้าเขา พอใจกับการเป็นเจ้าที่ดิน
แต่ผมไม่เหมือนกัน
ผมอยากเอาทรัพย์สินที่มีอยู่ไปทําธุรกิจ
เหรอคะ ธุรกิจอะไรคะ
ผมอยากสร้างโรงแรมด้วยมือของผมเอง
โรงแรมเหรอคะ
ครับ
ที่อเมริกามีเมืองชื่อลาสเวกัส
ที่นั่นมีโรงแรมขนาดใหญ่ ที่มีโรงละครและคาสิโนอยู่ด้วย
บ้านผมมีที่ดินริมทะเลอยู่เกือบ 210 ไร่
ผมอยากใช้ที่ตรงนั้นมา...
ก็แค่ความฝันอันเลือนรางน่ะครับ
โรงแรมเหรอ
ฟังดูดีเลยนะคะ
เชิญครับ
เชิญค่ะ
คุณมิตะ คุณตัวเปียกโชกเลย
- หยิบผ้าเช็ดตัวมา - ครับ
เชิญข้างในก่อนค่ะ
เกิดอะไรขึ้นหรือคะ
พ่อผม...
จู่ๆ ก็หัวใจวายเสียชีวิต
หา!
ผมกําลังจะกลับบ้านที่ต่างจังหวัด
แล้วก็ต้องลาออกจากบริษัทด้วย
เหรอคะ
ขอแสดงความเสียใจที่เสียคุณพ่อไปด้วยนะคะ
ผมคิดว่าเราคงไม่ได้เจอกันอีกแล้ว
คือ...
ขอบคุณสําหรับทุกอย่างที่ผ่านมาครับ
ผ้าเช็ดตัว
- ร่ม หยิบร่มมา - ร่มเหรอ
(คลับคาซึสะ)
คุณมิตะ!
คุณมิตะ ใช้ร่มนี่เถอะค่ะ
ถ้า...
ถ้าผมขอให้คุณไปด้วยกัน
คะ
ถ้าผมขอแต่งงาน
แล้วชวนคุณไปไล่ตามความฝันด้วยกัน
ขอโทษครับ
ผมพูดอะไรออกไปก็ไม่รู้
ช่วยลืมมันไปเถอะครับ
(อายุมั่นขวัญยืน)
ตอนได้ยินว่าคาซึจะแต่งงานแทบไม่เชื่อหู
แต่พอเห็นบ้านหลังนี้ก็เข้าใจแล้ว
เด็กคนนี้ทะเยอทะยานมาตลอดนี่นะ
ได้ลงเอยในที่ที่เหมาะกับตัวเองจริงๆ
ไม่แต่งก็เป็นห่วง
แต่งแล้วก็ยังเป็นห่วงอีกใช่ไหมล่ะ
เย่!
บ้านกว้างขนาดนี้ เดินหลงได้เลยนะ
บ้านอะไรใหญ่เป็นบ้า
ฮิซาโอะ ได้ยินว่าต่อไป แกจะเป็นคนดูแลร้านที่กินซ่าเหรอ
ใช่ไง
แล้วพี่จะไหวเหรอ
ไว้ใจฉันได้เลย
ฟังแล้วเหมือนจะเจ๊งบ๊งแน่เลย
อยากพูดอะไรก็เชิญ
ถึงจะคิดว่าพี่คาซึต้องได้แต่งงานเข้าบ้านรวยแน่ๆ
แต่ไม่คิดว่าจะรวยขนาดนี้
นั่นสิ นี่มันยิ่งกว่ามีบ้านพร้อมรถแล้วนะ
พี่อากิโกะโดนทิ้งห่างเลย อิจฉาละสิ
เจ้างั่ง
แกนี่ไม่เข้าใจเรื่องการแต่งงานเอาซะเลย
มันมีภาระติดมาด้วย
คืนแรกในวันแต่งงาน
ต่อให้เป็นฉันก็ยังอดประหม่าไม่ได้
ตอนนั้นฉันไม่เคยนึกฝันเลย
ว่าอีกแค่หนึ่งสัปดาห์ ทุกอย่างจะเปลี่ยนไปแบบนั้น
คําบรรยายโดย วราภรณ์ วราสภานนท์