Mamo, Kazuko się ocknęła.
Kazuko! Słyszysz mnie?
Mamo.
Durnaś ty.
Nie wolno umierać przed rodzicami!
Czemu tak niepokoisz własną matkę?
Powiedz, co się stało.
Panie Nakazono.
Chcę otworzyć własny biznes.
Nie cierpię być wykorzystywana.
Chcę mieć coś swojego.
Czyś ty urwała się z choinki?
Na pewno kiedyś ci się uda.
To nie wystarczy. Chcę tego teraz.
Skoro przeżyłam, to moja powinność.
Kazuko...
Rezygnuję ze szkoły.
Nawet mnie nie przekonuj.
Już nigdy nie będę niczyją ofiarą.
PÓJDZIESZ DO PIEKŁA
ODCINEK 2
NAGRODA LITERACKA DLA DEBIUTANTÓW
Znacie teorię heliocentryczną i geocentryczną?
Ta sama idea dotyczy zatrudnienia.
Działasz, żeby pomóc innym
czy żeby pomóc sobie?
Gdy otworzyłam własny biznes, w końcu byłam wolna.
Jako autorka na pewno to rozumiesz.
Bycie autorką nie daje wolności.
W porządku.
Proszę bardzo.
Mamo, wykąpałam się.
Te kąpiele Reiny mnie wykańczają.
Jest strasznie rozbrykana.
Już wycieramy.
Od jutra ty ją kąpiesz.
Dobra.
Proszę.
Chodź wysuszyć włoski.
- Mamo. - Tak?
Mogę jutro użyć kuli do kąpieli?
- Jasne, a co będzie w środku? - Nie wiem.
To wielka niespodzianka.
Gotowe.
Pora spać.
Połóż się.
- Mamusiu. - Tak?
Możemy mieć pieska?
Już ci tłumaczyłam.
Nie możemy mieć zwierząt u babci.
Jak spotkałam się z tatą, to powiedział, że mogę.
Kiedy wrócimy do domu taty?
Nasza wartość spada po przekroczeniu 30 lat...
Pomieszkamy tu trochę,
a potem ty i ja przeniesiemy się do większego domu.
Wtedy dostaniesz psa.
Naprawdę?
Mamusia idzie do pracy.
Śpij dobrze!
Posłuchaj.
Po co ci ten ślub?
Co to za kobieta ta Kazuko Hosoki?
Dopiero zaczęłam zbierać informacje.
Założę się, że ma jakieś ukryte oblicze.
Kto wie.
Nazywasz się komiczką,
ale nie masz żadnych osiągnięć i brak ci kobiecego uroku.
Wiesz o tym, więc polegasz jedynie na młodości.
Mamo, często oglądasz jej program.
Lubisz ją?
Lubię.
Co ci się w niej podoba?
Jest taka niebanalna.
Nie przebiera w słowach.
Mało dziś takich ludzi.
A poza tym...
Co?
Ma pieniądze.
Co za błogosławieństwo.
Jako obiecująca debiutantka
w końcu po dekadzie zdołasz opublikować drugą książkę.
Pisanie o niej może być ciekawe.
Tym razem twoja książka na pewno się sprzeda.
Zbieram się.
Minori.
Długo tu zostaniecie?
Jeszcze nie wiem.
Nie masz kandydata na męża?
Wiadomo, że nie.
Skoro chcecie tu mieszkać, będziesz musiała opłacać czynsz.
Opiekuję się też Reiną. Może 30 tysięcy na miesiąc?
Masz prawo wątpić w moje słowa.
- Pasuje. - Dobrze.
...wiedz, że pójdziesz do piekła.
Rety.
Słyszałem o tym miejscu, ale faktycznie robi wrażenie.
Jest jak muzeum sztuki.
To prawda.
Wchodzimy?
Dobra.
Halo?
Kawatani, byliśmy umówieni.
Proszę wejść.
Czekaliśmy na państwa.
Proszę.
Tiara.
Ta kruszyna też musi być warta majątek.
Siadajcie.
Jesteście moimi gośćmi.
Przepraszamy za kłopot.
Żaden problem.
Nawet teraz nie wyręczam się gosposiami.
Wszystko robię sama.
Jak to mówią, nawyki są drugą naturą człowieka.
Tak to jest, gdy wywodzisz się z biednej rodziny.
Domowa herbatka ziołowa. Przyjemności.
Piękny zapach.
Dziękujemy.
Przepyszna.
Prawda? Uprawiam zioła w ogródku.
Rany.
Muszę dodać, że ma pani piękny dom.
Jest wart 1,5 miliarda jenów, więc to nic takiego.
Półtora miliarda...
Mój dom w Kioto kosztował trzy miliardy.
Ile?!
Wzięłam najlepszych stolarzy, którzy przekroczyli budżet.
Przekroczyli budżet...
Niesamowite.
Nieprzyzwoite okazywanie bogactwa?
Absolutnie.
Nie hamuj się. Taka prawda.
Bez wyrzutów wydaję zarobione pieniądze.
Przepuszczam je na zachcianki.
Krytykują mnie za to,
ale nie ma nic złego w nowobogackim życiu.
Jestem z tego dumna.
Bez żadnego dziedzictwa wspięłam się na szczyt.
Jesteśmy.
Przechodzą tędy prawdziwe tłumy.
To boczna droga na dworzec.
Tylko dziesięć metrów, ale w doskonałej lokalizacji.
Możesz prowadzić dowolny biznes.
Ile będzie wynosił czynsz?
Depozyt i czynsz to na początek wydatek 380 tysięcy.
Aż tyle?
Pokryję brakującą sumę.
Będę musiała oddać w naturze?
Tak nisko mnie cenisz?
Jestem inwestorem. To tylko biznes.
Biznes?
Chcę podjąć to ryzyko.
Wierzę w twoją odwagę i determinację.
A zatem?
Panie Nakazono.
Chcę go wynająć.
Z czasem przeniosę się do większych pomieszczeń.
To mi się podoba.
Następnego dnia rzuciłam szkołę
i zaczęłam przygotowania do otwarcia.
Miałam mały metraż,
więc główkowałam, jaki interes otworzyć.
Namówiłam siostrę na współpracę, bo nie cierpiała pracy w fabryce.
Wstawałyśmy o czwartej rano, gotowałyśmy 8 kilogramów ryżu
i lepiłyśmy kulkę za kulką, a nasze dłonie były całe pomarszczone.
Proszę. Dziękujemy za odwiedziny.
Rano były kulki ryżowe i zupa miso.
Do tego darmowa kawa. Razem 50 jenów.
By nie znużyć stałych bywalców,
codziennie zmieniałyśmy dodatki w kulkach i zupie.
Proszę i dziękuję.
Na lunch były kanapki albo zupa tonjiru z ryżem.
I kawa. Razem 50 jenów.
Już podajemy. Akiko, daj więcej ze śliwkami.
Pospiesz się.
Są śliwkowe.
Dziękuję.
Bardzo dziękuję.
Poproszę zupę.
Już podaję.
Akiko, zupa tonjiru.
Dziękuję.
Co się tak ociągasz? Wydaj zupę.
- Jasne. - Dziękuję.
Dziękuję. Wydaję 50 jenów.
W tym biznesie liczył się czas.
Klienci chcieli szybko pałaszować,
więc zupa była letnia, a kawałki mięsa niewielkie.
Dziękuję.
Akiko, pozmywasz później.
- Przepraszam. - Dobra.
Kanapka, tak?
Chwileczkę.
Akiko, najpierw kanapka.
- Dobrze. - Moment.
Dziękuję.
Skąd pan jest?
Kanapka? Dziękuję.
- Tonjiru. - Już się robi.
Mała marża i duże obroty przyniosły wielki sukces.
Klucz do sukcesu to wiedzieć, czego chcą klienci.
Codzienna gra o wysoką stawkę z prawdziwymi gośćmi.
Siedząc i analizując wszystko zza biurka,
nie możesz mieć pojęcia o ludziach.
Jak długo prowadziła pani ten lokal?
Jakieś pół roku.
Tylko pół roku? Przy takich zyskach?
Pojawiła się osoba, która zechciała przejąć biznes
za trzykrotność mojego wkładu.
Czemu nie uzgodniłaś tego ze mną?
Jako zarządczyni lokalu
sama decyduję o zamknięciu i sprzedaży.
Miałaś mi tylko pomagać.
Nie muszę wszystkiego z tobą omawiać.
Tylko pomagać?
No właśnie,
chcesz mi pomóc w uruchomieniu nowego biznesu?
Za co?!
Byłam durna, że dla ciebie rzuciłam pracę.
Wracaj!
Mogłaś to powiedzieć inaczej.
To ty źle robisz!
Ja? A kto mnie spoliczkował?!
Na litość boską! Uspokój...
Stój! Czekaj!
Kazuko!
Raz, dwa, trzy!
Moim kolejnym przedsięwzięciem był klub w Shinbashi.
Miejsce zabawy dla młodych biznesmenów, których wcześniej karmiłyśmy.
Świadczyliśmy tanie usługi,
zatrudniając początkujące hostessy.
GRATULUJĘ OTWARCIA KLUBU EIICHI NAKAZONO
Tutaj.
Przepraszam.
Zaraz wracam.
Pijcie dalej. Przepraszam.
Proszę pozwolić, że odpalę.
Dziękuję.
Dzięki temu moja firma rozkwitła.
Nigdzie w Ginzie nie było takiej atmosfery.
To przyciągało mężczyzn.
Po roku spłaciłam swojego inwestora,
a po pięciu latach odłożyłam ponad trzy miliony jenów.
Zwykły pracownik biurowy zarabiał wtedy poniżej 20 tysięcy.
Jaka teraz byłaby to kwota?
Chyba musiałabyś pomnożyć przez 20.
Sześćdziesiąt milionów?
A nie miałam 25 lat.
Każdy dzień musiał być wielką frajdą.
Właściwie to nie.
Nawet o tym nie ma pani pojęcia?
Hostessy w Ginzie potrafią podyskutować o ekonomii.
Proszę wybaczyć moją ignorancję.
Tak to bywa, gdy rzuca się szkołę średnią.
To było frustrujące.
Doszłam do tamtego miejsca odwagą i determinacją,
ale zrozumiałam, że to nie wystarczy.
Zapragnęłam udowodnić, że się mylą, i poszłam na studia.
Jak to? Bez ukończenia szkoły średniej?
Zrobiłam to drogą nieoficjalną.
Precz z Kishim! Nie dla traktatu z USA!
Ówczesna młodzież była pełna pasji do ideałów,
ale mnie to nie interesowało.
Desperacko chciałam przetrwać trudy tego świata.
Za dnia studia, w nocy praca. Łączyłam obowiązki.
Uczyłam się dużo więcej niż większość studentów.
Oczywiście nie wydałam na to nawet jena.
Polityka. Ekonomia. Filozofia.
Czytałam wszystko, co wpadło mi w ręce.
Początkowo brzmiało to jak bełkot,
ale po roku czy dwóch wszystko zaczęło nabierać sensu.
Zaczęło mi się podobać.
Coraz bardziej pragnęłam wiedzy
i czułam, że rosnę z dnia na dzień.
Jednak dobrze już wiecie, że zawsze chcę więcej.
Znudzili mnie klienci w Shinbashi.
Chciałam rywalizować na najwyższym poziomie.
Na poziomie Ginzy?
Jesteś zdolna, ale prowadzenie firmy w Ginzie?
Masz dopiero 23 lata. Nie działasz zbyt pospiesznie?
Igrzyska w Tokio są za dwa lata.
Ulice będą jeszcze bardziej zatłoczone.
Teraz albo nigdy.
Ale tutejsze standardy są najwyższe w całej Japonii.
Dlatego chcę spróbować.
W tym regionie konkurencja jest zabójcza.
Nie jest tak łatwo, jak myślisz.
Jesteśmy.
NIERUCHOMOŚĆ NA SPRZEDAŻ
Rzadko się trafia tak dobra nieruchomość.
Co pan myśli?
Faktycznie. Doskonała lokalizacja.
Wydam sporo na wnętrze, żeby stworzyć klub z najwyższej półki.
To ile potrzebujesz?
Mimo oszczędności brakuje mi pięciu milionów.
Kazuko.
Jesteś świadoma, o jakich pieniądzach rozmawiamy?
Starczyłoby na ładny dom w Setagayi.
To zupełnie inny poziom inwestycji.
Naprawdę chcę tu otworzyć biznes.
Proszę, panie Nakazono.
Jestem zawodowcem.
Jeśli ci się nie uda,
oskubię cię do zera, żeby odzyskać pieniądze.
Akceptujesz to?
Tak.
Obiecuję, że mi się uda.
Nie rzucaj słów na wiatr.
Niech mi pan zaufa.
Proszę.
Błagam!
- Kazuko, nie tutaj. - Proszę, panie Nakazono!
Bez pańskich pieniędzy zdechnę!
Nie mam po co żyć.
Zgadzam się! Tylko wstań już!
- Naprawdę? - Tak.
Dziękuję, panie Nakazono!
Kocham pana!
Niezłe z ciebie ziółko.
Dam z siebie wszystko!
Stój!
Czekaj!
Dzień dobry!
Witam! Piękna pogoda.
Jeszcze jak!
Do następnego razu.
Dobra z ciebie dziewczyna, Aya.
- W końcu jestem starszą siostrą. - No tak.
Zbliżenie. Pomyślne perspektywy.
Kazuko Hosoki.
Los się do niej uśmiecha. Odniesie wielki sukces.
Naprawdę? Jest pan pewny?
Tak.
Dziękuję.
Jednak...
Jednak... Co takiego?
Jej pazerność będzie rosnąć na pani oczach.
Pewnego dnia może ją pochłonąć.
Słodziak.
W końcu otwierasz klub w Ginzie.
Jesteś niemożliwa, Kazuko.
Nie wywierasz na sobie zbyt dużej presji?
Wcale tego nie robię.
Ojej. Czemu płaczesz?
- Chodź do mnie. - No już.
Spokojnie. Co się dzieje?
- Już jesteśmy razem. - Cichutko.
Co się stało?
Chyba woli być u mamy.
Rzeczywiście wyglądasz jak prawdziwa mama.
Lubisz to?
To wielkie męczarnie.
Mój mąż nie zarabia zbyt wiele.
Ale przynajmniej nie masz teściowej ani szwagierki.
To prawda.
Nie wyobrażam sobie pracy w klubie w Ginzie.
Dobrze, że odeszłam po tej kłótni.
Sachiko, rzuć korporację i dołącz do mnie.
W życiu.
Dorobisz się.
Wychodzę za faceta z domem, samochodem i bez mamusi.
Może zostałbym menedżerem?
Mówiłeś, że chcesz iść na zwykły etat.
Jednak nie lubię wcześnie wstawać.
- Poważnie? - To jak?
Mógłbyś się przydać.
Mam tę pracę?
Przemyślę to.
Bomba! Jesteśmy po słowie!
Ty durniu!
Mówi, że przemyśli.
- Kazuko. - Tak?
Powiedziałaś mamie?
Nie.
Zrobię to wkrótce.
Pańskie zamówienie.
Ja to zrobię.
Mamo.
- Słuchaj... - Już wiem od pana Nakazono.
Ach tak.
Niezwykła z ciebie dziewczyna.
Dzięki twoim zarobkom
spłaciliśmy cały nasz dług.
Jednak pięć milionów to przerażająca kwota.
Spokojnie. Zadbam o to, żeby się udało.
Jestem tego pewna.
Gdy kobieta jest twarda,
nie znajdzie kobiecego szczęścia.
Zamierzam kiedyś mieć męża.
Dzieci też bym chciała.
Nie dążę wyłącznie do roli właścicielki klubu w Ginzie.
Zamierzam zdobyć wszystko, czego chcę.
Spytałam dziś wróżbitę o twoją przyszłość.
Powiedział, że pochłonie cię pazerność.
Co za absurd.
To jedna wielka bujda.
Martwię się o ciebie.
Tylko tyle mogę dla ciebie zrobić.
Megumi poprosiła mnie o przysługę.
Rozumiem.
Nadszedł ten dzień, Kazuko.
- Zaraz wracam. - Dobra.
Witam wszystkich.
Dzień dobry, pani Kazuko.
Dziś wielkie otwarcie Kazusy.
Liczę na was.
Postaramy się.
Toast!
Miła pani!
Witam, panie Mizuno. Dziękuję za przybycie.
Gratulacje.
To wszystko dzięki wam.
Odwiedzajcie nas często.
Dziękujemy.
Witam serdecznie.
Takahashi, dobrze tu pana widzieć.
Dobry wieczór. Możemy dołączyć?
Witamy.
Pan Nakazono!
Czołem.
Zostały nam tylko miejsca przy barze.
Wpadłem się rozejrzeć.
Proszę się chociaż napić.
Może jedną kolejkę.
Świetnie!
Zapraszam.
Klub tętni życiem.
Kazuko zasuwała jak wół.
Ty też się tu wpasowałeś.
To pewnie ten strój.
Proszę.
- Poprosimy piwo. - Witamy. Już się robi.
Proszę zadbać o pana Nakazono. To nasz inwestor.
Zadbam na pewno.
Dziękuję.
Panie Nakazono.
Witam serdecznie.
Zaczynasz znakomicie.
Nie dałabym rady bez pańskiej pomocy.
Padłaś przede mną na kolana w centrum Ginzy.
Wszyscy patrzyli na mnie jak na jakiegoś złoczyńcę.
Jakie miałem wyjście?
To było jak szantaż.
Właśnie.
Przyjemności.
Dzięki.
Mogę się napić z panem?
Nie mógłbym ci odmówić, Kazuko.
Dziękuję.
Zapewne wiesz już,
że w Ginzie czają się potwory.
Zawsze miej się na baczności.
Będę harować, żeby nie musiał pan oskubywać mnie do zera.
Wypijmy za sukces Kazusy.
- Na zdrowie. - Na zdrowie.
Klub dalej się rozwijał?
Tak, to też były pomyślne czasy.
Sam środek japońskiego cudu gospodarczego.
Moje studia zaowocowały.
Z czasem zaczęli nas odwiedzać ważni politycy i finansiści.
Nikt nie musiał mnie oskubywać.
Pana Nakazono zdołałam spłacić w ciągu roku.
To musiał być czas nadziei i marzeń.
Teraz ludzie nie próbują, bo dobija ich rzeczywistość.
Zapominają o marzeniach.
Zrobię jeszcze kawę.
- Dziękuję. - Wezmę filiżanki.
Dziękujemy.
Nudne mamy czasy, nieprawdaż?
Bez marzeń nic się nie zrodzi.
Bez pragnienia nic się nie osiągnie.
Pragnie pani silniej niż inni.
Tak pazernie.
To był komplement.
Masz rację. Jestem pazerna.
ZMIANY PERSONALNE
NOWY MINISTER TRANSPORTU AKIMITSU NABESHIMA
POZDRAWIAM SERDECZNIE, KAZUKO HOSOKI
Dobrze.
Miła pani!
- Nie mogliśmy się doczekać! - Witamy.
Przepraszam.
Proszę się napić.
Dziękuję.
- Chyba nie znam. - Nasz nowicjusz, Mita.
Zarządca hotelu, który otwieramy w Akasace.
Miło poznać. Kazuko, właścicielka.
Jestem Mita. Miło mi.
Co się tak zawiesiłeś?
Może się zakochałeś?
W końcu taka piękność rzadko się zdarza.
Nishioka, pan to potrafi czarować.
Wiedz jedno, Mita.
Żeby ją zdobyć, musisz pokonać trudną konkurencję.
Większość tutejszych klientów jest obrzydliwie bogata.
My stołujemy się za firmowe pieniądze, więc nie mamy żadnych szans.
Nasi klienci są jak bogowie.
Wszystkich traktuję jednakowo.
Tak? To może mam szansę.
- Proszę. - Dzięki.
- Proszę pozwolić. - Dziękuję.
Mita, może zaprosisz panią na „after”?
Na co takiego?
Nigdy o tym nie słyszałeś?
Idziecie na randkę po zamknięciu klubu.
Rozumiem.
Czy...
ma pani jakieś plany?
O rany, tego się nie spodziewałem!
Niestety jestem już umówiona.
Niełatwo ją uwieść. Musisz tu wpadać co wieczór.
Ale nie możemy pozwolić, żeby młody nadużywał środków firmowych.
Ta kobieta to nieosiągalny kwiat na najwyższym ze szczytów.
Proszę tak nie mówić. Zapraszam codziennie.
Zgoda, panie Mita?
Nieszczęśnik poszedłby z torbami.
- Tak? - Oczywiście.
To przepraszam.
Kwiaty na sprzedaż.
Zapraszam po kwiaty.
Czy kupi pan kwiaty?
Będziemy czekać.
Pan Kamiyama, trzy osoby za 30 minut.
Dobrze.
- Witamy. - Witamy.
Mita, wpadł pan z wizytą?
Wezmę aktówkę.
Dziś w pojedynkę?
Tak, dziś dostarczono to do mojego biura.
Właśnie...
Proszę.
Dziękuję.
Proszę za mną.
Nie, wszystko gra...
- Ja... - Proszę wybaczyć.
Może wyjdziemy gdzieś razem?
Cały miesiąc mam zajęty. Przykro mi.
Rozumiem.
Przyjemności.
Dzień dobry.
Witam.
Kazuko.
Tak?
Pan Mita przychodzi trzy razy w tygodniu.
Wydaje tu niemałe sumy pieniędzy.
Zawsze płaci gotówką z uśmiechem na ustach.
To młody biznesmen.
Myślisz, że defrauduje pieniądze?
Wykluczone. Jest zbyt zasadniczy.
Właśnie na takich musisz uważać.
Dziś zarezerwowano cały klub dla członków Zgromadzenia Narodowego.
W tym dla ministra Nabeshimy.
Uważajcie, by nie popełnić żadnego błędu.
Tak jest.
Liczymy na was.
- To prawda? - Oczywiście.
Brawo!
Co za rozkosz!
Przy tak pięknych damach wchodzi aż miło.
Panie ministrze, dziękujemy za obecność.
Od dawna słyszałem o waszym klubie.
W końcu musiałem go odwiedzić.
Faktycznie wszystko jest piękne.
Liczymy na kolejne wizyty.
Na pewno.
Zapraszamy.
Przyszedł pan Mita.
Zaraz wracam.
Oczywiście.
- Pan Mita. - Proszę.
Dziękuję.
Przepraszam, dziś nie mamy już miejsc.
Naprawdę? Wpadnę następnym razem.
Przykro mi.
To ty, Marohiko?
Pan Nabeshima!
Co za zbieg okoliczności.
Ty też często tu bywasz?
Panie ministrze, znacie się z panem Mitą?
Oczywiście. Jego ojciec jest moim zwolennikiem.
Ma ogromne włości w Shizuoce.
Ogromne włości?
Sprzedali trzy góry pod budowę szybkiej kolei.
Teraz są nieprzyzwoicie bogaci.
Ach tak.
Nic pan nie zdradził na swój temat.
Spotykamy się, bo poznała pani prawdę o moim ojcu?
Nie, urzekł mnie ten zapał.
Martwiłam się o pański portfel.
Ale niepotrzebnie.
Bardzo się cieszę,
że pani o mnie myślała.
Współpracownikom też pan nie powiedział.
Wciąż się uczę. Nie chcę być traktowany inaczej.
Jakie plany na przyszłość?
Pewnego dnia będę musiał przejąć rodzinny interes.
Mojemu ojcu i jego przodkom wystarczała rola właściciela ziemskiego.
Ale ja jestem inny.
Dzięki kapitałowi chcę otworzyć biznes.
Jakiego typu?
Planuję własnoręcznie zbudować hotel.
Hotel?
Tak.
W Ameryce jest miasto Las Vegas.
Mają kilka ogromnych hoteli przy teatrach i kasynach.
Mamy ponad 30 hektarów ziemi na wybrzeżu.
Wykorzystam to miejsce...
Chociaż to tylko marzenie o marzeniach.
Hotel, tak?
Cudownie.
Dobry wieczór.
Witam.
Jest pan cały przemoczony.
- Przynieś ręcznik. - Jasne.
Proszę wejść.
Coś się stało?
Mój ojciec
zmarł nagle na atak serca.
Co takiego?
Wracam na wieś.
Musiałem rzucić pracę.
Rozumiem.
Najszczersze kondolencje.
Chyba już się nie spotkamy.
Chcę...
Dziękuję za wszystko.
Ręcznik.
- Daj mi parasol. - Parasol?
Panie Mita!
Panie Mita. Proszę się schować.
A gdybym...
Gdybym spytał, czy pojedziesz ze mną?
Co?
Gdybym spytał,
czy za mnie wyjdziesz, by wspólnie gonić marzenia?
Przepraszam.
Co ja wygaduję?
Zapomnij o tym.
Nie mogłem uwierzyć, że Kazuko bierze ślub,
ale widzę ten dom i rozumiem.
Ta dziewczyna ma wielkie ambicje.
Zadomawia się tam, gdzie jej miejsce.
Martwiłaś się, że nie wyjdzie za mąż,
a teraz się martwisz, że to robi.
Ogromna posiadłość. Można się zgubić.
Dom też jest spory.
Będziesz teraz prowadził klub w Ginzie?
Zgadza się.
Poradzisz sobie?
Nic się nie martw.
Nie mam wielkich nadziei.
Mów, co chcesz.
Zawsze czułam, że Kazuko wyjdzie za kogoś bogatego,
ale nie aż tak.
Tutaj już nie chodzi tylko o posiadanie domu i auta.
Przebiła cię, Akiko. Pewnie jesteś zazdrosna.
Dureń!
Zupełnie nie rozumiesz małżeństwa.
Z tym dochodzi dodatkowy bagaż.
Nasza noc poślubna.
Nawet ja byłam nieco zestresowana.
Wtedy nawet w najśmielszych snach
nie wyobrażałam sobie, co mnie czeka tydzień później.
Napisy: Maciej Dworzyński