Ma, gising na po si ate Kazuko.
Kazuko! Naririnig mo ba 'ko?
Ma.
Gaga ka.
Anong klaseng anak ang nauunang mamatay sa nanay niya?
Ba't mo pinag-alala nang gano'n ang nanay mo?
Sabihin mo kung ano'ng nangyari.
Mr. Nakazono.
Gusto ko po ng sarili kong negosyo.
Ayokong ginagamit ng iba. Gusto ko ng sarili kong negosyo.
- Ba't mo nasasabi 'yan? - Siguradong mangyayari 'yan balang-araw.
Ang tagal pa po no'n. Gusto ko ngayon na.
Di ako namatay kaya malamang dapat kong gawin 'yon.
Kazuko...
At di na po ako mag-aaral.
Di n'yo po 'ko mapipigilan.
Di na 'ko magiging biktima ulit ng kahit sino.
WAKOSHA LITERARY NEWCOMER AWARD
Narinig mo na 'yong heliocentric at geocentric theories, 'no?
Gano'n din ang idea pagdating sa trabaho.
Kumikilos ka ba para tulungan ang iba,
o kumikilos ka para tulungan ang sarili mo?
No'ng nagsarili akong negosyo, sa wakas, naging malaya ako.
Author ka, sigurado akong naiintindihan mo.
Di ka nagiging malaya sa pagiging author.
Sige.
Naku, ayan.
Ma, naligo po ako.
Napagod ako. Di ko na kayang paliguan si Reina.
Sobra siyang malikot, alam mo?
O, ayan.
Ikaw na'ng magpapaligo simula bukas, malinaw?
Sige.
Ayan.
Tara, magpatuyo ka. Halika.
- Ma. - Ano?
Pwede pong 'yong may bear ang gamitin kong bath bomb bukas?
- Sige, pero alam mo ba ang nasa loob? - Di po.
Malalaman lang pag lumabas na.
Ayan.
Sige, matulog ka na.
Higa ka na.
- Mama. - Ano?
Pwede po tayong magkaaso?
Sinabi ko na sa 'yo. Bawal mag-alaga sa bahay ni Lola.
Pero sabi po ni Papa, pwede daw akong mag-alaga ng aso.
Kailan po tayo pwedeng bumalik sa bahay ni Papa?
Bumababa ang market value ng babae pag 30 na...
Saglit lang muna tayo dito,
tapos lilipat tayo sa mas malaking bahay.
- Pwede ka nang mag-aso do'n. - Talaga po?
Magtatrabaho na si Mama.
Good night!
Hoy, ikaw.
Bakit ka...
Uy, anong klaseng tao si Kazuko Hosoki?
Nagsisimula pa lang akong mag-research kaya di ako sigurado.
Siguradong may tinatago siya.
Malay natin.
Sinasabi mong komedyante ka,
pero wala ka namang achievement at hindi ka kagandahan.
Alam mo 'yan, kaya umaasa ka na lang sa edad mo.
Ma, madalas mong pinapanood ang show niya. Gusto mo ba siya?
- Oo, gusto ko siya. - Ano'ng nagustuhan mo sa kanya?
Sobra siyang nakaka-refresh. Di siya paligoy-ligoy.
Bihira na ang ganyan sa panahon ngayon. Isa pa...
Ano?
May pera siya.
Blessing talaga.
Matapos ang isang dekada,
makakapag-publish ka na sa wakas ng pangalawang libro.
Parang masayang magsulat ng libro tungkol sa kanya.
Siguradong bebenta na ang libro mo ngayon.
Alis na 'ko.
Ay, Minori.
Kailan kayo lilipat?
Di pa 'ko sigurado.
Di ka magpapakasal ulit?
Hindi, 'no.
Kung magtatagal kayo, sana magbayad kayo ng renta.
Inaalagaan ko din si Reina, kaya kung 30,000 yen kaya kada buwan?
Pwede mong pagdudahan ang mga sinabi ko kung gusto mo.
- Sige. - Ayos.
...tuloy-tuloy kang mabibigo.
Ayan.
Grabe, nabalitaan ko ang lugar na 'to, pero talaga pong nakakahanga.
Parang art museum.
Oo nga po.
Pasok na ba tayo?
Sige.
Hello?
Ako si Kawatani, may naka-schedule kaming meeting.
Pasok po kayo.
Hinihintay po namin kayo. Tuloy po kayo.
Tiara.
Siguradong mahal din ang isang 'to.
Maupo kayo.
Mga bisita ko kayo.
Pasensiya na po at naabala namin kayo.
Wala 'yon.
Di ako umaasa sa kasambahay, kahit ngayon.
Ako mismo ang kumikilos dito.
Sabi nga nila, mahirap baguhin ang nakasanayan.
Ganito talaga kapag lumaki ka sa hirap.
Homemade herb tea. Sana magustuhan n'yo.
Ang bango po.
Salamat po.
Masarap po.
Di ba? Mga tanim ko sa bakuran 'yong herbs.
Wow.
At masasabi ko pong ang ganda ng bahay n'yo.
'Yong buong lugar na 'to, 1.5 billion yen, kaya di naman kamahalan.
- One point five billion... - Three billion 'yong bahay ko sa Kyoto.
Ano po?
Kumuha 'ko ng traditional carpenters na gumastos nang higit sa inasahan ko.
Higit po sa inasahan n'yo...
Nakakahanga 'to.
Grabeng pagbalandra ng kayamanan, 'no?
Naku, hindi naman po.
Ayos lang, wag kayong mahiya. 'Yon ang totoo.
Di ako nangingiming gastusin ang kinita ko.
Di ko pinagsisisihang maglustay sa gusto ko.
Naba-bash ako dahil dito,
pero palagay ko, walang masama sa pagiging maluho.
Sa katunayan, ipinagmamalaki ko 'to.
No'ng walang-wala ako, umahon ako hanggang makarating dito.
PINAPAUPA
Ito 'yon.
Maraming dumadaan dito.
Likod 'to ng istasyon.
Maliit na 9.9 square meters na tindahan 'to pero maganda ang pwesto.
Pwede kang magnegosyo ng kahit ano.
Magkano po ang upa?
Sa deposito at upa, kailangang magbayad agad ng 380,000 yen.
Gano'n po kamahal?
Sasagutin ko kung kulang ka.
Katawan ko po ba ang kapalit?
Sobrang baba ba ng tingin mo sa 'kin? Namumuhunan ako. Negosyo lang 'to.
Negosyo?
Gusto kong sumugal
sa tapang at determinasyon mo.
Ano?
Mr. Nakazono.
Kukunin ko po 'to.
Dito 'ko magsisimula at magsisikap akong makalipat sa mas malaki.
Ganyan nga.
Kinabukasan, nag-drop out ako sa high school
at nagsimula akong maghanda sa pagbubukas.
May nine square meters lang ako
kaya sobra kong inisip kung ano'ng sisimulang negosyo.
Kinumbinsi ko ang ate kong tulungan ako kasi ayaw niya 'yong trabaho niya.
Alas kuwatro kami bumabangon para magsaing ng nine liters ng bigas
at mano-manong bilugin 'yon hanggang mangulubot ang kamay namin.
Eto na. Salamat sa pagpunta.
Rice balls at miso soup sa umaga.
May libreng kape, 50 yen lahat.
Para di manawa ang mga suki namin,
binabago namin ang ingredients sa rice balls at miso soup araw-araw.
Eto na. Salamat.
Sandwich o tonjiru, at rice set sa tanghali.
May libreng kape, 50 yen lahat.
Ibibigay ko agad. Ate Akiko, kailangan pa natin ng atsara.
Dali na.
Eto'ng atsara.
Salamat.
Maraming salamat.
Tonjiru sa 'kin.
Sige, salamat.
Ate Akiko, isang tonjiru.
Salamat.
Ano'ng ginagawa mo, 'te? Dalian mo 'yong tonjiru.
- Sige. - Salamat.
Salamat. Fifty yen ang sukli mo.
Sa negosyong 'yon, mahalaga ang oras.
Hinihigop ng customers 'yong pagkain,
kaya maligamgam 'yong tonjiru na may ilang laman sa sabaw.
Salamat.
Ate Akiko, mamaya ka na maghugas.
- Pasensiya na. - Sige.
Sandwich, di ba?
Sige, sandali lang.
Ate, unahin mo 'yong sandwich.
- Okay. - Saglit lang.
Salamat.
Tagasa'n ka?
Sandwich? Salamat.
- Tonjiru. - Sige.
Malaking tagumpay na magkaroon ng maraming benta sa kaunting tubo.
Ang susi sa negosyo, alamin ang gusto ng customers mo.
Malaki ang taya araw-araw sa mga totoong tao.
Kung mauupo ka lang at mag-iisip,
hindi mo maiintindihan ang mga tao.
Ga'no katagal n'yo naman po pinatakbo ang negosyong 'yon?
Kalahating taon, siguro?
Kalahating taon lang po, sa gano'n kalaking kita?
May dumating na gustong bumili no'ng negosyo
sa halagang triple ng ipinuhunan ko.
Ba't di mo muna 'ko kinausap?
Ako 'yong nag-aasikaso no'n,
kaya desisyon ko kung magsasara o ibebenta.
Tumulong ka lang, ate Akiko.
Di ko kailangang sabihin lahat sa 'yo.
Tumulong lang?
Oo nga pala,
gusto mo bang tumulong sa bagong negosyong sisimulan ko?
Ano 'yon?
Di ko dapat ipinagpalit ang trabaho ko para sa 'yo.
Teka lang!
Di mo dapat gano'n sinabi.
Mali ka do'n, ate!
Bakit? Sinampal niya 'ko.
Grabe ka. Kumalma—
Uy! Tama na!
Ate Kazuko!
Eto na!
Isang lounge sa Shinbashi ang sumunod kong negosyo.
Gusto ko ng lugar kung saan makakapagsaya 'yong mga suking negosyante ng Pony.
Mura lang ang singil namin
at mga bata at baguhan ang mga hostess.
CONGRATULATION SA CLUB JUN MULA KAY EIICHI NAKAZONO
Dito po.
Excuse lang po. Babalik ako agad.
Inom lang kayo. Excuse lang.
Welcome. Ako na'ng magsisindi para sa 'yo.
Salamat.
Kaya pumatok 'yong negosyo ko.
Iba ang dating at wala 'yong katulad sa Ginza kaya gusto ng mga lalaki.
Sa isang taon, nakabayad ako sa investor ko
at nakaipon ng mahigit three million yen sa loob ng limang taon.
Wala pang 20,000 yen ang sahod ng karaniwang empleyado no'n.
Magkano po 'yon kung na-adjust dahil sa inflation?
Di ako sigurado. I-multiply mo lang sa 20.
Sixty million?
- No'ng early twenties ko. - Wow, sobrang saya po siguro araw-araw.
Ang totoo, hindi.
Ano ba? Ni di mo alam 'yon, ma'am?
Kayang makipag-usap ng mga hostess sa Ginza sa ganitong usapan.
Pasensiya na po at wala 'kong alam.
Ganyan yata kapag tumigil mag-aral.
Nakaka-frustrate 'yon.
Nagsikap ako sa tapang at determinasyon bago 'yon,
pero na-realize kong kulang pala 'yon.
Desidido akong patunayang mali sila at nag-college ako.
Teka po, college? Bilang dropout sa high school?
Hindi naman ako registered, siyempre.
Ibagsak si Kishi! Tutulan ang Security Treaty!
Maingay ang mga kabataang maraming paninindigan,
pero wala akong pakialam.
Desperado akong malampasan ang paghihirap sa mundong ito.
College sa umaga, trabaho sa gabi. Pinagsabay ko 'yong dalawa.
At mas marami akong inaral kaysa karamihan ng mga estudyante do'n.
Siyempre, nang walang binayaran kahit isang kusing.
Politics. Economics. Philosophy.
Binasa ko ang lahat ng mahawakan ko.
Malabo lahat no'ng simula,
pero unti-unting naging malinaw matapos ang isa o dalawang taon.
Simula no'n, na-enjoy ko na.
Mas tumindi pa ang kagustuhan kong matuto, at masasabi kong araw-araw akong natututo.
Kaya lang, ako 'yong taong nagiging sakim.
Na-bore ako sa mga customer sa Shinbashi.
Gusto kong makipagtagisan sa pinakamagagaling.
Si Ginza po ba?
Alam kong kaya mo, pero magnegosyo sa Ginza?
23 years old ka pa lang. Di ka ba medyo nagmamadali?
Dalawang taon na lang, Tokyo Olympics na.
Mas marami pang tao ang dadagsa dito.
Ngayon na o wag na.
Pero mas mataas ang inaasahan dito higit saanman sa Japan.
Kaya nga gusto kong subukan.
Dito din pinakamatindi ang labanan sa Japan.
Mukha lang 'tong madali.
Nakarating na tayo.
IBINEBENTANG PROPERTY
Bihira lang ang ganito kagandang property.
Ano sa tingin n'yo?
Totoo 'yan. Maganda ang lokasyon.
Sobra kong gagastusan 'yong loob at lalaban ako bilang high-end club.
At magkano naman ang kailangan mo?
Kahit gastusin ko ang ipon ko, kulang pa ng five million yen.
Ms. Kazuko.
Alam mo ba kung anong klaseng pera 'yan?
Makakabili na ng magandang bahay sa Setagaya sa halagang 'yon.
Ibang klase na ang ganitong puhunan.
Determinado akong magnegosyo dito. Sige na po, Mr. Nakazono.
Propesyonal ako.
Kung mabigo 'to,
pipigain kita para mabawi ang pera ko, kahit ikaw pa 'yan.
Handa ka ba do'n?
Opo. Pangako, magtatagumpay 'to.
Di dapat binabale-wala ang pangako.
Tumaya po kayo ulit sa 'kin. Sige na po.
Sige na po!
- Ms. Kazuko, tumigil ka. Wag dito. - Sige na po, Mr. Nakazono!
Kung di ka mamumuhunan, mamamatay ako!
Patay na 'ko ngayon.
- Sige na nga, babayaran ko! Tumayo ka na! - Talaga po?
Oo.
Salamat po, Mr. Nakazono!
Mahal ko po kayo!
Ang kulit mo.
Gagalingan ko po!
Teka!
Uy, hintay!
Kumusta?
- Kumusta? Maganda ang panahon ngayon. - Oo nga.
Dadalawin kita sa susunod.
- Ang bait mo naman, Aya. - Ako ang ate. Trabaho ko po 'to.
Gano'n pala.
Paparating. Magagandang pagkakataon.
Si Kazuko Hosoki.
Nakangiti sa kanya ang suwerte. Sobra siyang magtatagumpay.
Magtatagumpay po siya? Sigurado kayo?
- Oo. - Salamat po.
Kaya lang...
Kaya lang... Ano po 'yon?
Makikita mo kung pa'no siya magiging sobrang sakim.
Balang-araw, baka lamunin siya nang buo ng kasakiman niya.
Ang cute.
Sa wakas, may club na sa Ginza.
Ang galing mo talaga, ate Kazuko.
Sigurado ka bang di mo sobrang pinapahirapan ang sarili mo?
Di naman talaga 'ko nahihirapan.
Naku. Ba't ka umiiyak?
- Sige, halika. - Ayan.
Ayan. Ano'ng problema?
- Dito ka na sa 'kin. Ano'ng problema? - Ayan.
Ano'ng problema?
Palagay ko, mas gusto niya sa mama niya.
Ate Akiko, nanay ka na talaga.
Masaya ba?
Lahat mahirap.
At kulang ang kinikita ng asawa ko.
Pero di ba magandang walang biyenan o hipag?
Totoo 'yan.
Ni di ko maisip na magtrabaho sa club sa Ginza.
Mabuti umalis ako matapos nating mag-away.
Uy, Sachiko. Gusto mo bang sa 'kin na lang magtrabaho?
Ayoko nga.
Kikita ka.
Magpapakasal ako sa lalaking may bahay at kotse, at walang nanay.
Pa'no kung ako ang manager?
Sabi mo magtatrabaho ka sa karaniwang kompanya, Hisao.
Pinag-iisipan ko kasi ayokong gumising nang maaga.
- Seryoso ka ba? - Ano?
Palagay ko makakatulong ka.
Tanggap na 'ko?
Pag-iisipan ko.
Ayos! Job offer na 'yan!
Ang tanga mo.
Offer talaga 'yon.
- Kazuko. - Ano?
Sinabi mo ba kay Mama?
Hindi.
Malapit ko nang sabihin.
Eto na'ng order n'yo.
Ako na po diyan.
Ma.
- Ganito— - Nabalitaan ko kay Mr. Nakazono.
Gano'n pala.
Kakaiba ka talaga.
Dahil sa mga kita mo,
nabayaran na natin lahat ng utang natin.
Pero alam mo, Kazuko,
nakakatakot ang limang milyong yen.
Ayos lang. Sisiguruhin kong magtatagumpay 'to. May kumpiyansa ako.
Kapag nagmatigas ang babae,
di siya sasaya bilang babae.
Mag-aasawa ako balang-araw,
at gusto ko rin ng mga anak.
Hindi ako may-ari lang ng club sa Ginza.
Balak kong makuha ang lahat ng gusto ko.
Tinanong ko kanina sa manghuhula ang suwerte mo.
Sabi niya, lalamunin ka daw nang buo ng kasakiman balang-araw.
Kalokohan 'yon.
Malinaw na kalokohan 'yon.
Nag-aalala ako sa 'yo.
'Yan lang ang magagawa ko para sa 'yo.
Kakahingi lang sa 'kin ng pabor ni Ms. Megumi.
Gano'n ba?
Sa wakas, ngayon na ang araw, ate Kazuko.
- Babalik ako agad. - Okay.
- Good evening sa inyong lahat. - Good evening, Ms. Kazuko.
Sa wakas, magbubukas na ang Kazusa. Inaasahan ko kayong lahat.
Gagalingan po namin.
Mag-toast tayo.
Uy, ma'am.
Welcome, Mr. Mizuno. Salamat po sa pagpunta.
Congratulations po.
Salamat po sa inyong lahat.
Sana magkita po tayo ulit.
Salamat po.
Welcome po.
Sobrang saya kong nandito po kayo, Mr. Takahashi.
Good evening po. Sasaluhan ko kayo.
Welcome po.
Ay, Mr. Nakazono!
Uy.
Sa bar na lang may bakante.
- Dumaan lang ako para tingnan ang lugar. - Ano po? Inom muna kayo.
- Isa lang siguro. - Sige po!
Dito po tayo.
Grabe, ang daming tao dito.
Sobra 'tong pinaghirapan ni ate Kazuko.
Parang sanay ka rin, Hisao.
Dahil po siguro sa suot ko.
Dito po tayo.
- Beer, please. - Welcome po. Ibibigay ko agad.
Tandaan mo si Mr. Nakazono. Siya ang namuhunan sa 'tin.
Sisiguruhin ko pong maalala kayo.
Salamat.
Mr. Nakazono.
Welcome po.
Sobrang ganda ng simula mo.
Di ko po 'to magagawa kung wala ang tulong n'yo.
Luhuran ka ba naman sa gitna ng Ginza.
Lahat tiningnan akong parang ang sama kong tao.
Ano pa'ng magagawa ko?
- Nakatagong banta po pala, 'no? - Gano'n nga.
- Sige, enjoy po kayo. - Salamat.
Pwede rin ba 'kong uminom?
Hindi kita matatanggihan, Ms. Kazuko.
Salamat.
Alam mo na siguro 'to,
pero may mga halimaw na nagtatago sa Ginza.
Lagi kang alerto.
Sobra po 'kong magsisikap para di n'yo ko kailanganing pigain.
Sige, para sa tagumpay ng Kazusa...
- Cheers. - Cheers.
Patuloy po bang lumago 'yong club?
Oo, masuwerte din ang panahong 'yon.
Nasa gitna kami ng mabilis na pag-unlad ng ekonomiya.
Dahil sa mga pinag-aralan ko,
pinuntahan na din kami ng mga pulitiko at negosyante.
Di ako kinailangang pigain.
Sa loob ng isang taon, nabayaran ko si Mr. Nakazono.
Wow, talaga po palang panahon 'yon ng mga pangarap, 'no?
Ngayon, lugmok sa realidad ang mga tao at ni ayaw sumubok.
Nakalimutan na nilang mangarap.
- Magtitimpla ako ng kape. - Ha?
- Salamat po. - Akin na 'yan.
Salamat po.
Boring ang panahon ngayon, di ba?
Kung walang pangarap, walang masisimulan.
Kung walang pagnanasa, walang makukuha.
May matitindi kayong pagnanasa kaysa karaniwang tao, 'no?
Sakim pa nga.
Ay, compliment po 'yon.
Tama ka. Sakim ako.
MGA PAGBABAGO NG TAUHAN
BAGONG MINISTER OF TRANSPORTATION AKIMITSU NABESHIMA
BUONG PUSO KO, KAZUKO HOSOKI
Ayan.
Uy, ma'am!
- Hinihintay kita! - Welcome po.
Pasensiya na po.
Uminom ka, ma'am.
Salamat po.
- Ay. - Bagong kasama namin, si Mr. Mita.
Siya ang mamamahala ng hotel na bubuksan namin sa Akasaka.
Nice to meet you. Ako si Kazuko, ang may-ari.
Ay, ako si Mita. Nice to meet you.
Ba't ka natulala?
Ano? Na-in love ka ba?
Mahirap kasing makakita ng ganito kaganda.
Ang galing n'yong mambola, Mr. Nishioka.
Pero alam mo, Mr. Mita,
kung liligawan mo siya, marami kang karibal.
Sobrang yaman ng karamihan sa mga customer dito.
Walang sinabi ang mga lalaking gaya nating pera ng kompanya ang gamit.
Parang mga diyos ang mga customer namin.
Pantay ang trato ko sa lahat.
Gano'n? Baka may pagkakataon ako.
- Eto po. - Salamat.
- Ako na. - Salamat.
Mr. Mita, ano kaya kung imbitahan mo siya pagkatapos?
Anong "pagkatapos"?
Uy, di mo pa ba naririnig man lang 'yon?
Makikipag-date ka pagkatapos magsara ng club.
Gano'n pala.
A...
- May gagawin ka ba mamaya? - Uy, diniretso mo na?
Sorry, may nakaplano na 'kong gagawin.
Mahirap siyang yayain. Dapat dalawin mo siya gabi-gabi.
Pero di namin papayagan ang baguhan na gamitin ang pera ng kompanya.
Sa madaling salita, mahirap siyang abutin.
Wag kayong ganyan. Please, pumunta kayo araw-araw. Okay po, Mr. Mita?
Ma'am, mababangkarote siya.
- Gano'n ba? - Oo.
Pasensiya na.
Bulaklak po kayo diyan.
Gusto n'yo ba ng bulaklak?
Gusto n'yo po ba ng bulaklak?
Hihintayin po namin kayo.
Mr. Kamiyama, tatlong tao, sa loob ng 30 minuto.
Sige.
- Welcome po. - Welcome po.
Mr. Mita, dumalaw ka?
Kunin ko na 'yang bag mo.
Mag-isa ka ba ngayon?
Oo, ipinadala 'to sa opisina ko kanina.
A...
Eto.
Salamat.
Please, dito tayo.
Ay, wala 'yon. A...
- A... - Excuse.
Pwede ba tayong lumabas mamaya?
Naka-book na 'ko sa lahat ng gabi ngayong buwan. Sorry.
Naiintindihan ko.
Enjoy po kayo.
Welcome.
Ate Kazuko.
Ano?
Tatlong beses kada linggo pumupunta si Mr. Mita. Ayos ba 'yon?
Alam ko, medyo malaki ang ginagastos niya.
Lagi siyang cash magbayad at nakangiti.
Bata siyang negosyante, alam mo?
- Tingin mo ba nagnanakaw siya ng pera? - Imposible. Masyado siyang matino.
Sa mga gano'n ka dapat mag-ingat.
Nakareserba ang buong club para sa mga miyembro ng Diet ngayon.
Kasama si Minister Nabeshima.
Mas mag-ingat pa sana kayong hindi magkamali.
Opo, ma'am.
Inaasahan namin kayo.
- Totoo po ba 'yan? - Oo naman.
Wow!
Naku, ang sarap!
Masarap uminom pag magaganda ang katabi.
Minister, marami pong salamat sa pagpunta.
Matagal ko nang nabalitaan ang tungkol sa club mo,
kaya gusto kong mapuntahan.
Totoo ang tsismis. Lahat maganda.
Sana bumalik pa po kayo.
Oo, siyempre.
Balik po kayo.
Ma'am, nandito si Mr. Mita.
Babalik ako agad.
Sige.
- Mr. Mita. - Eto.
Salamat.
Sorry, puno kami ngayon.
Gano'n ba? Babalik ako sa ibang pagkakataon.
Sorry, ha?
- Uy, ikaw ba 'yan, Marohiko? - Ay, Mr. Nabeshima!
Akalain mo nga naman.
Ay, madalas ka din ba dito?
Minister, kilala n'yo po si Mr. Mita?
Siyempre. Tagasuporta ko ang tatay niya.
- Pangunahing may-ari ng lupa sa Shizuoka. - Pangunahing may-ari ng lupa?
Nagbenta sila ng tatlong bundok para sa mga bagong bullet train.
Limpak-limpak ang kayamanan nila, di ba?
Gano'n pala.
Masyado kang malihim tungkol sa sarili mo, Mr. Mita.
Sumama ka ba sa 'kin kasi nabalitaan mo 'yong sa tatay ko?
Hindi, nahulog ako sa pagiging masigasig mo.
Nag-alala ako sa gastos mo.
Pero wala palang dapat ipag-alala.
Sobrang saya kong
inisip mo 'ko, Ms. Kazuko.
Parang di mo rin sinabi sa mga katrabaho mo.
Tine-train pa lang ako kaya ayokong iba ang maging trato nila sa 'kin.
Ano'ng plano mo sa hinaharap?
Kailangan kong hawakan ang negosyo ng pamilya balang-araw.
Kontento na sa pagiging may-ari ng lupa ang papa ko at lahat ng nauna sa kanya.
Pero iba ako.
Plano kong gamitin ang assets para magnegosyo.
Wow, anong klaseng negosyo?
Gusto kong magtayo ng hotel sa sarili kong pagsisikap.
Hotel?
Oo.
Sa US, may lungsod na pinangalanang Las Vegas.
Marami do'ng malalaking hotel na kadugtong ng mga theater at casino.
May 330,000 square meters ng lupa ang pamilya ko sa baybayin.
Gagamitin ko ang lupang 'yon at...
Pangarap lang 'yon sa loob ng isang pangarap.
Hotel pala, ha?
Ang ganda.
Welcome po.
Welcome.
Mr. Mita, basang-basa ka.
- Ikuha mo 'ko ng tuwalya. - Sige.
Pasok ka.
Ano'ng problema?
'Yong tatay ko,
bigla siyang namatay sa atake sa puso.
Ano?
Babalik na 'ko sa probinsiya. Kinailangan ko ding magbitaw sa trabaho.
Gano'n ba?
Sobra 'kong nakikiramay.
Palagay ko di na tayo magkikita pa ulit.
A...
Salamat sa lahat.
Eto ang tuwalya.
- Ikuha mo 'ko ng payong. - Payong?
Mr. Mita.
Gamitin mo 'tong payong.
Pa'no kung...
Pa'no kung hilingin kong sumama ka sa 'kin?
Ha?
Pa'no kung hilingin kong
pakasalan mo 'ko at magkasama tayong tumupad ng mga pangarap?
Sorry.
Ano ba'ng sinasabi ko?
Kalimutan mong may sinabi ako.
Di ako makapaniwala no'ng nabalitaan kong ikakasal si Ms. Kazuko,
pero nakumbinsi ako ng bahay na 'to.
Malaki ang ambisyon ng babaeng 'yan.
Bagay sa kanyang lumugar sa ganito.
Nag-alala ka dati na baka di siya ikasal, ngayon nag-aalala kang kasal na siya, 'no?
Mabuhay!
Ang laki ng lugar na 'to. Pwede kang maligaw dito.
Ang laking bahay.
Hisao, ikaw na ba ang magpapatakbo ng club sa Ginza?
- Gano'n na nga. - Ayos ka lang ba?
- Ako'ng bahala. - Parang nagdududa ako.
Bahala kang magduda.
Dati ko pa naisip na mayaman ang pakakasalan ni ate Kazuko,
pero di ganito kayaman.
Oo, daig pa nito ang kagustuhang magkabahay at kotse.
Talagang nadaig ka niya, ate Akiko. Siguradong naiinggit ka.
Tanga ka.
- Wala ka talagang alam sa pag-aasawa. - May kasamang responsibilidad 'yon.
'Yong unang gabi namin bilang bagong kasal,
medyo nakakakaba. Kahit ako kinabahan.
Hindi pa sumagi sa isip ko no'n
ang mangyayari pagkatapos ng isang linggo.
Nagsalin ng Subtitle: Ewygene Templonuevo