NA PODSTAWIE PRAWDZIWYCH WYDARZEŃ.
SERIAL JEST DZIEŁEM FIKCYJNYM.
PÓJDZIESZ DO PIEKŁA
ODCINEK 1
PONAD 30 TYSIĘCY SAMOBÓJSTW SIÓDMY ROK Z RZĘDU
Dzień dobry!
Witam.
Wczorajszy odcinek miał oglądalność na poziomie 25,3 punktu.
- O dwa więcej niż tydzień temu. - Dobrze.
Pani wczorajsza mowa była fenomenalna.
- Oglądalność wystrzeliła... - Kazuko Hosoki.
Najsłynniejsza wróżka w Japonii.
Wszyscy pragną, żeby przepowiedziała im przyszłość.
Kolejka chętnych nie ma końca.
W 1982 roku ukazała się jej książka Astrologia sześciu gwiazd.
Sprzedała ponad 50 milionów egzemplarzy.
Jest rekordzistką Guinnessa w kategorii wróżbiarskich bestsellerów.
PROSTO Z MOSTU
Gdy zaczęła występować w telewizji,
zyskała popularność dzięki swoim dosadnym komentarzom.
Rządzi światem rozrywki jako królowa oglądalności,
zyskując ogromną sławę i bogactwo.
Jednocześnie nie brakuje osób, które nie znoszą jej arogancji.
Niekiedy czasopisma żywią się mrocznymi plotkami,
jakoby miała ona być zwykłą krętaczką i oszustką.
Kim właściwie jest Kazuko Hosoki?
Zbiorę całe jej dotychczasowe życie
i zamknę je w książce.
Dzień dobry, pani Hosoki.
Dzień dobry, Kawatani.
To redaktor, który wyda o mnie książkę.
Słyszałem o panu. Jestem Yazawa, główny reżyser.
Kawatani. Planuję obejrzeć nagranie.
W takim razie przyjemności.
Dziękuję.
Pani Hosoki, przedstawiam pisarkę, panią Uozumi.
Nieładnie nazywać autorkę pisarką.
Proszę wybaczyć.
Miło poznać. Jestem Minori Uozumi...
To niepotrzebne.
Wizytówką autora jest jego dzieło.
Przeczytałam twoją książkę.
Niesamowita lektura. Obyś mnie nie rozczarowała.
Dziękuję.
Dziękujemy.
TRWA NAGRANIE
A zatem...
osoby w dodatnim znaku Saturna wejdą w trzyletni okres nieszczęść.
Jeśli teraz weźmiesz ślub, umrzesz.
Chciałabym wyjść za mąż przed trzydziestką.
Trzeba było to zrobić w zeszłym roku. Miałaś swoją szansę.
Skąd pani to wie?
Nie wiesz, kim jestem?
To pani Kazuko Hosoki.
Wszyscy ją znają.
Czyżby?
A zatem...
Nieomal kogoś poślubiłaś, prawda?
Tak, ale on mnie zdradził.
Rozstaliście się?
Tak.
Chcesz poślubić innego, nie wyciągając nauki z przeszłości?
Dlaczego?
Nasza wartość spada po przekroczeniu 30 lat.
Tylko tyle.
Głupia kobieta.
Naprawdę jesteś durna.
To trochę okrutne słowo.
Telewizja woli inne...
Nazywajmy rzeczy po imieniu!
Posłuchaj.
Po co ci ten ślub?
Chcę znaleźć szczęście.
Błąd.
Chcesz poczuć bezpieczeństwo, wciskając się w ramy małżeństwa.
Nazywasz się komiczką,
ale nie masz żadnych osiągnięć i brak ci kobiecego uroku.
Wiesz o tym, więc polegasz jedynie na młodości.
Posłuchaj uważnie.
Chcesz całe życie polegać na swoim mężu?
Kobieta, która nie chce nad sobą pracować,
zostanie oszukana i zniszczona przez jakiegoś frajera.
Kto dał ci prawo tak mówić?
Twoja przyszłość jest dla mnie jasna jak słońce.
Jeśli nic nie zmienisz,
zabijesz się.
Nigdy tego nie zrobię.
Owszem.
- Nie. - Tak!
Paranoja.
Masz prawo wątpić w moje słowa.
Ale...
wiedz, że pójdziesz do piekła.
Rany, to było naprawdę mocne.
Siedziałem jak na szpilkach, a ty?
Ludzie to kochają.
Cały świat jest u kresu wytrzymałości.
Dorośli są teraz tak zahukani, że nie potrafią nawet skarcić bachorów.
Dlatego potrzebują tak bezceremonialnej kobiety.
No tak.
Ale czy tamta komiczka sobie poradzi?
Połowa występu to show.
A druga połowa?
Szczera prawda.
Jesteś raczej małomówna.
Jeśli nie zadasz pytań teraz, skończymy w restauracji.
Pani Uozumi jest jeszcze zestresowana.
Prawda?
Tiara.
Zaczekaj tam.
Halo?
Już jadę.
Naprawdę?
Lepiej mi to wynagrodź.
Jasne, rozumiem.
Odezwę się.
Dzwonił wicepremier?
Wyskoczyło mu coś pilnego, więc odwołał naszą kolację.
Chcecie przyjść za niego?
Opowiem wam o sobie przy posiłku.
Dziękujemy. Z przyjemnością.
Jak...
Jak to wszystko się zaczęło?
Prosiła pani o jakieś pytanie.
Tak z tym wyskoczyłam.
Zabawna jesteś.
Masz własny świat jak prawdziwa autorka.
Jak to się zaczęło?
Cierpiałam głód.
Głód?
Ciągła niepewność, kiedy zjesz następny posiłek,
jest niebywale przerażająca.
Nawet sobie nie wyobrażacie.
Dokładnie 60 lat temu
cały ten obszar tonął w zgliszczach.
Bachory, przeszkadzacie w interesach!
Pryskać stąd!
Odsuń się!
- Puszczaj! - To moje!
Proszę mnie przepuścić!
Przepraszam!
Chciałabym przejść!
Przepraszam.
Proszę zrobić przejście.
Przepraszam.
Akiko, pchaj!
Kazuko!
Hisao. Sachiko. Mocniej!
Naprzód!
Kazuko.
Jestem głodny.
Zobacz, jaka cierpliwa jest Sachiko.
Jesteś chłopcem, Hisao.
Przepraszam.
Proszę mnie przepuścić.
Przepraszam.
Zróbcie miejsce.
- Maiko! - George!
Kopę lat!
Miło znowu spotkać.
Tęskniłam.
Da pan czekoladę?
Kraj pogrążył się w chaosie.
Przez tych, którzy rozpętali wojnę, której nie mogliśmy wygrać.
A koszt tego wszystkiego...
Poniosły kobiety?
Tak.
Kobiety zawsze były tymi poszkodowanymi.
Kazuko, co ty wyrabiasz?
Pomóż mi.
Będziesz tu handlować?
Stworzymy to miejsce razem.
Ja też?
Zgadza się. Pomóżcie mi z tym szybko.
No chodźcie.
Nasz wygląd to ostatnie, czym się martwiliśmy.
Każdy kolejny dzień
był desperacką próbą przetrwania.
Naprawdę przepraszam!
Obiecuję, że zwrócę wszystko do przyszłego tygodnia.
Nie możesz sprzedać kimona albo czegoś innego?
Za ostatnie kimono kupiłam to.
Wydałaś ostatnie pieniądze, żeby dać się oszukać.
To importowane piwo to zwykła herbata jęczmienna.
Głupiutka jesteś.
Może sprzedamy twoje ciało?
Chciałbym tak powiedzieć, ale nie jesteś zbyt urodziwa.
Słabi są skazani na pożarcie.
Takie mamy czasy.
To ich wina, że dają się oszukiwać.
Idziemy.
Chodź, Hisao.
Co?!
Ojciec dostał je od okupantów.
Mamy nie wracać, póki nie sprzedamy wszystkiego.
Niech będzie.
Dwadzieścia jenów za butelkę.
Czterysta.
Po 50.
Razem 1000 jenów.
To amerykańskie piwo.
W porządku.
Dziękuję!
Dzięku... Auć!
To herbata z jęczmienia!
Oszukałaś mnie, smarkulo!
Stać!
Wracać!
Natychmiast!
Do mnie!
Cholerne gówniarze!
Odsuńcie się!
- Z drogi! - Uwaga!
Nie podchodzić!
Czekać, gnojki!
- Stać! - Auć!
Boli!
Hisao, jesteś cały?
Bezczelna smarkulo.
Dawaj forsę albo wezwę policję!
- Ty... - Kazuko.
Puść!
Oddaj! To moje pieniądze!
Że co?!
Oddawaj!
Nie wkurzaj mnie!
Ty gówniaro.
Spojrzenie z piekła rodem.
Głupie dziewczę robi, co jej się podoba.
Nie miałaś szans wcisnąć mu lewego towaru.
Akiko.
To nie wina Kazuko.
Przecież policja mogła ją złapać.
To moja wina.
Przepraszam.
- Mamo. - Tak?
Słabi są skazani na pożarcie, prawda?
To ich wina, że dają się oszukiwać.
Oszukiwanie jest złe.
Bóg patrzy uważnie z góry.
Kazuko.
Za złe uczynki pójdziesz do piekła.
Kazuko.
Sachiko, nie śpisz?
Jestem głodna.
Ja też.
Chce mi się jeść.
Trzymajcie.
A ty, Kazuko?
Nie martw się o mnie.
W porządku.
No dalej. Wcinajcie.
Przepraszam.
Smak tamtej dżdżownicy
pozostanie ze mną do śmierci.
Od wojny minęło dziesięć lat.
Budynki powstały z popiołów,
a miasto powoli wracało do życia.
Po uwolnieniu się od głodu
mieszkańcy wpadają w objęcia żądzy.
Żądzy?
Tak.
Osiągają upragnioną rzecz, a ich wzrok kieruje się ku kolejnej.
Powtarzają: „Chcę więcej”.
Dziękuję bardzo.
Było wyborne.
Zapraszamy ponownie.
Dziękujemy za odwiedziny.
Sachiko, obsłuż gości.
Lecę.
Tylko 28 sekund!
Rozpłakała się w niecałe pół minuty.
Niesamowite, Kazuko.
Mówiłam ci, że uronienie łzy jest proste.
Panowie, zgodnie z umową poproszę po 100 jenów od każdego.
- Proszę. - Nie ma rady.
Dziękuję pięknie.
Kazuko, jak możesz brać pieniądze?
Spokojnie, pani Mine.
Panie Nakazono, proszę jej nie zachęcać.
Zakład to zakład. Kazuko wygrała uczciwie.
Mogłaby zostać aktorką.
Te łzy podziałają na każdego mężczyznę.
Wpadaj na piwo, gdy już będziesz sławna.
Będę musiała się zastanowić.
Gwiazdy filmowe nie odwiedzają zapyziałych dzielnic.
- Otóż to. - Ma rację.
Wybaczcie. Spotkamy się na dużym ekranie.
Przestań wygadywać bzdury.
Nie nakręcajcie jej.
Skończy szkołę i wysyłam ją do porządnej pracy.
Wróciłam.
Witaj.
Akiko, jesteś blada. Masz gorączkę?
Mamo, odpocznę i za godzinę jestem.
Na pewno? Poradzimy sobie same.
Muszę tylko chwilę odpocząć.
Niedługo będę.
Czekaj, Akiko!
- No co? - Odpocznij porządnie.
Nic mi nie jest!
Akiko...
Miała ciężki dzień?
Codziennie pracuje po godzinach.
Od wybuchu wojny koreańskiej fabryki pracują na pełnych obrotach.
Wykorzystują cię do cna, a dostajesz jakieś ochłapy.
Gospodarka ma się świetnie, ale zysk nie sięgnął jeszcze robotników.
Nie chciałabym nigdy skończyć jak Akiko.
Jej pensja pokrywa wasze czesne.
Bądź wdzięczna.
Jestem!
No hej!
Usiądź i się napij.
Następny już czeka. Załatwmy to szybko.
Jasne.
Dzięki za jedzenie.
Dzięki.
Do zobaczenia, przyszła gwiazdo.
Dziękuję!
Dzięki.
Uwielbia kobiety.
Wolę wydawać pieniądze na alkohol.
Jeszcze raz, Kazu.
Robi się.
Co chcesz robić po ukończeniu szkoły?
No cóż...
Naprawdę chcesz być aktorką?
Wiem, że to nie takie proste.
Ale...
Nie zgadzam się na biedę. Chcę dużo zarabiać.
Rozumiem.
SZUKAMY NOWYCH GWIAZD FILMOWYCH
KLUB „BIAŁA RĘKAWICZKA” ZATRUDNI HOSTESSY
WYSOKIE ZAROBKI
TYLKO KOBIETY POWYŻEJ 20 LAT
Przepraszam.
Szukam kierownika.
To ja.
KAZUKO HOSOKI UR. 4.04.1935 R.
Masz 20 lat?
Nie jesteś licealistką?
Nie.
Będziemy utrzymywać, że masz 20.
Kiedy możesz zacząć?
Choćby dzisiaj.
To masz tę pracę.
Dziękuję.
Chyba nigdy się nie malowałaś.
Spokojnie. Nauczymy cię.
Na początku chciałabym zaznaczyć jedną rzecz.
Tak?
W żadnym wypadku nie chcę sprzedawać swojego ciała.
Bez obaw. U nas nie ma takich rzeczy.
Dzieńdoberek.
Mamy nową?
Tak.
Kazuko zaczyna od dzisiaj.
To Lily, najlepsza hostessa.
Bardzo miło poznać.
Widzę, że nigdy się tym nie trudniłaś.
Przywykłam do obsługi klientów.
Pomagam rodzinie w barze z zupą oden.
W barze?
Chyba żartujesz.
Lily, zaopiekuj się nią odpowiednio.
No dobrze.
- Zapraszamy. - Już otwarte!
- Witamy. - Proszę bardzo.
- Ciężki dzień? - Proszę uważać. Witamy.
Rozchyl usta.
Dobra.
Stałaś się kobietą.
A teraz leć do stolika piątego.
- Liczę na ciebie. - Tak jest.
Panie Yokoyama.
Tak?
Ostatnio jest pan trochę oziębły.
Żadnych zaproszeń na kolację.
Polubił pan kogoś bardziej?
Mam teraz dużo pracy.
Może wyjdziemy gdzieś w przyszłym tygodniu?
- Naprawdę? - Tak.
Tak się cieszę!
Ile masz lat?
Dwadzieścia.
Dopiero wkroczyłaś w dorosłość. Zazdroszczę ci.
Co robisz w ciągu dnia?
Och.
Pracuję w biurze.
Rozumiem.
Praca na dwa etaty musi być trudna.
Muszę zarobić na czesne mojego rodzeństwa.
Przestań opowiadać o swoich problemach.
Pan Yokohama chce się spokojnie napić.
Wręcz przeciwnie.
Czy twoje rodzeństwo...
Popielniczka.
Jest pełna.
Nie jesteś zbyt uważna.
Panie Yokoyama, zatańczmy.
Dobrze.
Panie Ochiai.
Kim jest człowiek przy moim stoliku?
To prezes firmy Yokoyama Textile.
Może nie wygląda, ale podobno miał ciężkie dzieciństwo.
Czemu pytasz?
Tak po prostu.
TRUTKA NA SZCZURY
Kazuko, gdzie ty się szlajasz po nocach?
Czy ty się umalowałaś?
Podjęłam pracę w klubie hostess.
W klubie?
Spokojnie, przyzwoite miejsce.
Za dnia będę chodzić do szkoły.
Już nie mogę tu pomagać, ale będę przynosić pieniądze.
- Tak nagle... - Padam z nóg. Dobranoc.
Kazuko!
Halo?
Czy prezes Yokoyama jest wolny?
Przyjemności.
Dzień dobry.
Proszę wybaczyć niespodziewane zaproszenie.
Nie ma problemu.
Potrzebujesz mojej rady?
Zamiast pańskiej rady
wolałabym, żeby ktoś mógł wysłuchać mojej historii.
Zastanawiałam się, komu mogę zaufać,
i to pan przyszedł mi na myśl.
Tak?
Możesz mi powiedzieć wszystko.
Moja rodzina... była niewiarygodnie biedna.
W trakcie i po wojnie
nieustannie groziła nam śmierć głodowa.
Przepraszam, że z tym wyskakuję.
Czemu w ogóle o tym mówię?
Przeżyłem to samo.
To były naprawdę trudne czasy.
Harowałem, jakby zależał od tego mój los,
aż osiągnąłem to, co mam teraz.
Na pewno nie jest ci łatwo, ale ciężko pracując...
Coś nie tak?
Jestem szczęśliwa,
że otrzymuję wsparcie od tak cudownego człowieka.
Dziękuję.
Dzięki za przybycie.
Zawsze można na was liczyć!
- Miłej zabawy. - Dzięki.
Witamy.
Zatańczmy.
Śmiało.
Doskonale!
Tak!
Cudnie!
Ubiegłomiesięczna sprzedaż
osiągnęła rekordowy poziom.
To zasługa waszej ciężkiej pracy. Dziękuję bardzo.
No dobrze.
Pora to ogłosić.
Najlepszą hostessą ubiegłego miesiąca została...
Kazuko.
Zapraszam.
Gratulacje.
Oby tak dalej.
Oczywiście.
ZAMKNIĘTE
Dobra robota.
Gratulacje.
Brawo.
Czujecie to?
Masz rację.
Ciekawe, co to za zapach. Rzodkiew? Konjac?
No tak, to oden.
Ohyda. Cuchnie biedą.
Trudno się wyzbyć tego odoru, gdy nim przesiąkniesz.
Dobra robota.
Gratulacje.
Panie Ochiai.
Mogę dziś pożyczyć ten strój?
Tak.
Oczywiście.
Miłego wieczoru.
Kazuko.
Co się stało?
Ach tak.
Teraz rozumiem.
Każę im przestać.
To bez sensu.
Nigdy się do tego nie przyznają.
Spokojnie.
Zawsze będę cię chronić.
Kazuko.
Masz wolną niedzielę?
Leży na tobie wspaniale.
Tyle tylko, że cena jest zbyt wysoka.
Uznaj ją za prezent.
Dla uczczenia twojego sukcesu.
Przejdź ze mną ulicami Ginzy w tym stroju.
Często bywasz w Ginzie?
To nie jest typowo spacerowe miejsce.
Ludzie, sklepy... Sama śmietanka.
Już sam spacer daje poczucie luksusu.
Tak.
Bez tego stroju byłoby mi niezręcznie.
Kupi pan kwiaty?
Dziękuję.
Proszę.
Dziękujemy za zakup.
To dla ciebie.
Dziękuję.
Moim marzeniem jest otwarcie lokalu w Ginzie.
Wspaniale!
Przysięgam, że tego dokonam.
A ty będziesz wtedy ze mną.
Panie Ochiai, ja...
Wiem.
To twój pierwszy raz.
Powiedz mi.
Co lubisz czytać?
Anna Karenina.
O czym to jest?
Krótko mówiąc,
to opowieść o kobiecie z wyższych sfer,
która przechodzi piekło.
Naprawdę?
Kazuko.
Przypominasz mi Annę.
To okropne.
W przyszłości będę szczęśliwa.
Pewnego dnia
otworzymy ten lokal w Ginzie.
Potrzebuję na to funduszy.
No tak.
Będę odkładać pieniądze.
Zapraszamy na wszystko, co najlepsze!
Zabiorę cię, dokąd zechcesz, Hitomi.
Dziękuję.
- Do zobaczenia. - Zapraszamy ponownie.
- Dziękuję za przybycie. - Dziękujemy.
Nie radzę, panie Yokoyama.
Kazuko.
Pójdziemy teraz do hotelu.
Proszę tak nie żartować.
Nie żartuję.
Wszystko ustalone.
Od teraz będziesz ze mną spędzać jedną noc w tygodniu.
Będę płacił 20 000 miesięcznie.
Zapłaciłem już z góry.
Tak?
Sprzedałeś mnie?
- Powiedz, że to nieprawda! - Kazuko, porozmawiajmy.
Powiedz coś!
Miałaś odkładać pieniądze.
- Nie takim kosztem! - To nasze marzenia!
Potrzebujemy pieniędzy, by je spełnić.
Dorośnij.
Chyba się wybudziłaś z pięknego snu.
Mam rację?
Ochiai cię oszukał.
Uwodzi kobiety z potencjałem, a potem je sprzedaje.
Dokuczałam ci, bo Ochiai mi kazał.
Zdobywa zaufanie, tworząc pozory, że cię ratuje.
To jego taktyka.
Pierwsza randka w Ginzie?
Chciał z tobą otworzyć nowy lokal?
Rola kochanki Yokoyamy to dochodowy biznes, nie sądzisz?
Gdzieś się podziewałaś?
Nieważne.
Martwiłem się. Tak nagle zniknęłaś.
Pomówmy o panu Yokoyamie...
Co ty odwalasz?!
To...
Chyba żartujesz.
Przestań!
Nie rób tego!
Popełniłem błąd!
Wybacz mi! Błagam!
Przepraszam!
Nie podpalaj mnie!
Nie rób tego!
- Przepraszam! - Żałosne.
TRUTKA NA SZCZURY
Sprzedał mnie pierwszy mężczyzna, z którym spałam.
No cóż, to wina słabych, że dają się oszukiwać.
Czy ktoś panią ocalił?
Głupie pytanie.
Inaczej nie byłoby mnie tutaj.
Zapewne ma pani rację.
Wtedy byłam jeszcze naiwna.
Jakże to niemądre.
Naprawdę chciała pani umrzeć?
Co masz na myśli?
Skoro targnęła się pani na swoje życie,
mówienie komuś w telewizji, że sam się zabije, wydaje się szalone.
Pani Uozumi.
Przepraszam, przesadziłam.
Nie myliłam się co do ciebie.
Masz charakter.
Jeśli nic się nie zmieni, tamta komiczka pójdzie w moje ślady.
Dlatego ją ostrzegłam.
Zdąży jeszcze wszystko odmienić.
Co się wydarzyło po próbie samobójczej?
Napisy: Maciej Dworzyński