WEBVTT

00:00:35.076 --> 00:00:36.703 align:center
นี่ๆ

00:00:36.786 --> 00:00:38.830 align:center
คุณมัตสึ ไม่ใช่ทางนั้น ทางนี้

00:00:38.913 --> 00:00:40.457 align:center
- หือ
- ทางนี้

00:00:40.540 --> 00:00:43.585 align:center
- ไม่ใช่ทางนั้น ทางนี้
- อ๋อ

00:00:46.296 --> 00:00:47.297 align:center
โย่

00:00:48.089 --> 00:00:50.675 align:center
- คุณมัตสึ โอเคไหมครับ
- ไม่โอเคเลยสักนิด

00:00:56.139 --> 00:00:59.434 align:center
- เริ่มจะดูเข้าที่เข้าทางแล้วนะ
- คิดงั้นเหรอครับ

00:01:02.520 --> 00:01:06.316 align:center
ช่วงโควิด ฉันตกใจมากนะ
ตอนที่ได้ยินว่าริวคุงจะกลับมาที่นี่

00:01:06.816 --> 00:01:07.942 align:center
แต่ก็นั่นแหละ

00:01:08.443 --> 00:01:10.945 align:center
งานดูแลก็ใช้แรงกายเยอะเหมือนกันใช่ไหมล่ะ

00:01:11.446 --> 00:01:14.824 align:center
ก็นึกอยู่ว่ามันคงยากที่จู่ๆ ต้องมาใช้แรงงาน

00:01:14.908 --> 00:01:18.328 align:center
- แต่เธอก็ทำได้ดีเลยนะ
- ขอบคุณมากครับ

00:01:23.500 --> 00:01:25.043 align:center
ท่านประธานก็ดูมีความสุขนะ

00:01:26.961 --> 00:01:28.421 align:center
อืม คิดงั้นเหรอครับ

00:01:29.506 --> 00:01:32.509 align:center
เขาคงคิดว่าลูกชายซมซานกลับมาหาละมั้ง

00:01:33.593 --> 00:01:35.095 align:center
ปากเขาก็พูดไป

00:01:35.637 --> 00:01:38.431 align:center
แต่ลึกๆ แล้ว การที่ลูกมารับช่วงต่องานของเรา

00:01:38.515 --> 00:01:41.476 align:center
เป็นสิ่งที่พ่อคนไหนก็คงดีใจแหละ

00:01:41.559 --> 00:01:43.186 align:center
กตัญญูนะเราเนี่ย

00:01:44.729 --> 00:01:45.939 align:center
เป็นงั้นก็ดีสิครับ

00:01:47.232 --> 00:01:49.526 align:center
เอาละ มาถึงแล้วจ้ะ

00:01:50.026 --> 00:01:52.904 align:center
- ขอบคุณค่ะ คุณยาย
- จ้ะ

00:01:53.822 --> 00:01:55.156 align:center
เอาละ

00:01:56.074 --> 00:01:57.325 align:center
ฮึบ

00:02:00.620 --> 00:02:02.914 align:center
- หนูกลับมาแล้ว
- กลับมาแล้วเหรอ คานาอุจัง

00:02:04.124 --> 00:02:05.875 align:center
- หนูกลับมาแล้ว
- กลับมาแล้วเหรอ

00:02:05.959 --> 00:02:08.253 align:center
- เครื่องดื่มเย็นๆ จ้ะ
- ขอบคุณนะ

00:02:08.336 --> 00:02:10.130 align:center
หนูกลับมาแล้ว

00:02:10.213 --> 00:02:13.508 align:center
- พัฒนาซีรีส์ที่รวมอันนี้ไว้ด้วย…
- หนูกลับมาแล้ว

00:02:14.467 --> 00:02:16.052 align:center
สักครู่นะคะ

00:02:16.136 --> 00:02:18.972 align:center
- นี่จ้ะ คานาอุ ไปล้างไม้ล้างมือสิ
- ไม่อยากอะ

00:02:19.055 --> 00:02:22.267 align:center
- เรามีกฎว่าถึงบ้านแล้วต้องล้างมือนี่จ๊ะ
- ค่ะ

00:02:22.892 --> 00:02:25.937 align:center
ถ้าไม่ล้าง ก็จะไม่ได้กิน
สเต๊กแฮมเบอร์เกอร์ของคุณยายนะ

00:02:26.437 --> 00:02:27.730 align:center
- แฮมเบอร์เกอร์เหรอ
- จ้ะ

00:02:27.814 --> 00:02:29.315 align:center
ก็ได้ ฮึบ

00:02:31.693 --> 00:02:32.944 align:center
เอาละ

00:02:41.661 --> 00:02:43.454 align:center
ตบไล่อากาศออกไป

00:02:43.538 --> 00:02:46.207 align:center
หนึ่ง สอง สาม สี่

00:02:46.291 --> 00:02:49.002 align:center
แล้วก็เอาไปย่าง แบบนั้น

00:02:49.878 --> 00:02:51.087 align:center
แบบนั้น

00:02:51.754 --> 00:02:55.383 align:center
อ๊ะ น้ำมันกระเด็นได้นะ ระวังจ้ะ

00:02:55.466 --> 00:02:57.177 align:center
หนูอยากดูอะๆ

00:02:57.260 --> 00:03:00.138 align:center
- น้ำมันร้อนจ้ะ เดี๋ยวโดนลวก
- หนูอยากดูอะ

00:03:00.221 --> 00:03:03.057 align:center
- หนูอยากดู!
- มานี่จ้ะ คานาอุ อันตรายนะ

00:03:03.141 --> 00:03:05.518 align:center
- ทำการบ้านหรือยัง
- ทำเสร็จแล้ว

00:03:06.144 --> 00:03:09.189 align:center
- ยายจะย่างอร่อยๆ ให้เลยนะ
- ค่ะ

00:03:09.272 --> 00:03:12.317 align:center
หนูกับแม่ไปเล่นฮอกกี้น้ำแข็งกันดีไหม

00:03:12.400 --> 00:03:16.863 align:center
อือ หนูจะเล่นถ้าแม่เป็นลูกบอล

00:03:16.946 --> 00:03:20.450 align:center
อะไรนะ เรียกแม่ว่าลูกบอลเหรอ

00:03:20.533 --> 00:03:22.619 align:center
นี่

00:03:24.078 --> 00:03:25.747 align:center
จะไม่แคบไปเหรอ

00:03:26.289 --> 00:03:31.461 align:center
พอคานาอุจังโตขึ้น
ให้มีห้องของตัวเองจะดีกว่าเนอะ

00:03:31.544 --> 00:03:33.213 align:center
แม่ เร็วสิ

00:03:33.296 --> 00:03:35.506 align:center
- ก็จริงนะ
- โอเคจ้ะ

00:03:35.590 --> 00:03:37.300 align:center
ไม่ถึงเจ็ดเมตร

00:03:37.383 --> 00:03:39.844 align:center
- ติดตรงทางเข้านี่แหละ
- อือ

00:03:44.224 --> 00:03:45.475 align:center
ขอโทษครับ แป๊บนึงนะ

00:03:47.310 --> 00:03:48.228 align:center
ฮัลโหลครับ

00:03:48.311 --> 00:03:51.314 align:center
ฮัลโหล เป็นไงบ้าง

00:03:51.814 --> 00:03:53.483 align:center
ยังพอไหวอยู่นะ

00:03:53.566 --> 00:03:55.610 align:center
แต่ก็ปวดกล้ามเนื้อทุกวันเลย

00:03:56.319 --> 00:03:59.239 align:center
สร้างกล้ามเนื้อหน่อยๆ ยังหนุ่มยังแน่นอยู่เลย

00:04:01.074 --> 00:04:02.492 align:center
จะพยายามเต็มที่ครับ

00:04:04.285 --> 00:04:05.745 align:center
ทางนั้นเป็นไงบ้างครับ

00:04:05.828 --> 00:04:08.915 align:center
- ก็เหมือนเดิมนั่นแหละ
- อืม

00:04:09.499 --> 00:04:12.627 align:center
- ชอบลงหน้างานอยู่แล้วนี่ครับ
- ก็คงงั้น

00:04:14.837 --> 00:04:17.548 align:center
ก็ คือว่า…

00:04:19.384 --> 00:04:21.052 align:center
ยินดีด้วยกับการแต่งงานนะ

00:04:23.763 --> 00:04:26.391 align:center
บอกแล้วไง ยังอยู่ในขั้นวางแผนอยู่เลย

00:04:28.142 --> 00:04:30.853 align:center
คู่ฉันก็คบกันมาหกปีแล้ว ยังไม่มีอะไรคืบหน้าเลย

00:04:32.438 --> 00:04:35.775 align:center
อ๋อ คุณมาโดกะก็อยากแต่งงานด้วยเหรอเนี่ย

00:04:36.359 --> 00:04:39.570 align:center
ฉันก็เหมือนคนทั่วไปนะ มีปัญหาหรือไง

00:04:41.030 --> 00:04:43.783 align:center
ไม่เลยครับ ผมไม่มีปัญหากับเรื่องนั้นเลย

00:04:47.203 --> 00:04:48.413 align:center
แล้วเรื่องงานแต่งล่ะ

00:04:49.998 --> 00:04:51.040 align:center
ไม่มีหรอก

00:04:51.916 --> 00:04:54.210 align:center
นี่ก็เพื่อคานาอุน่ะ

00:04:55.461 --> 00:04:56.629 align:center
เราแค่จะจดทะเบียนกัน

00:04:59.048 --> 00:05:00.008 align:center
งั้นเหรอ

00:05:01.259 --> 00:05:02.844 align:center
ฉันจะส่งของขวัญไปให้นะ

00:05:03.344 --> 00:05:05.596 align:center
ไม่ ไม่ต้องหรอก

00:05:05.680 --> 00:05:06.514 align:center
ทำไมล่ะ

00:05:06.597 --> 00:05:07.765 align:center
ก็เปล่า

00:05:08.641 --> 00:05:12.186 align:center
ฉันจะพูดแค่นี้แหละ ไว้มาเยี่ยมเราบ้างนะ

00:05:13.104 --> 00:05:16.816 align:center
ตั้งแต่ที่นายออกไป เรามีพนักงานไม่พอเลย

00:05:18.192 --> 00:05:19.527 align:center
- ครับ
- อือ

00:05:19.610 --> 00:05:21.279 align:center
- ขอบคุณครับ
- อือ

00:05:22.280 --> 00:05:25.533 align:center
"ท้องฟ้ากลายเป็นสีชมพูระเรื่อ

00:05:25.616 --> 00:05:29.996 align:center
และดวงอาทิตย์ก็ค่อยๆ ทอแสงขึ้นมา"

00:05:30.079 --> 00:05:30.997 align:center
อือ

00:05:31.497 --> 00:05:35.043 align:center
- จบบริบูรณ์
- เอาละ เข้านอนกันเถอะ

00:05:35.126 --> 00:05:37.587 align:center
หนูยังไม่ง่วงนี่นา

00:05:37.670 --> 00:05:41.883 align:center
ก็ใช่ แต่พรุ่งนี้หนูจะไปชอปปิง
กับคุณแม่และคุณยายใช่ไหม

00:05:41.966 --> 00:05:43.343 align:center
อือ แล้วก็ริวด้วย

00:05:43.968 --> 00:05:47.847 align:center
พรุ่งนี้ริวมีนัดกับคุณตาแล้ว เลยไปไม่ได้น่ะ

00:05:47.930 --> 00:05:49.390 align:center
อะไรอะ

00:05:50.516 --> 00:05:52.602 align:center
เอาละ บอกฝันดีพ่อสิ

00:05:53.144 --> 00:05:54.228 align:center
ฝันดีค่ะ

00:05:54.312 --> 00:05:57.357 align:center
- ดีมาก งั้นเข้านอนกันเถอะ
- อือ

00:06:02.445 --> 00:06:03.821 align:center
เอาละ

00:06:05.490 --> 00:06:07.200 align:center
โอเค หลับตานะ

00:06:09.911 --> 00:06:11.996 align:center
ฉันจะอยู่ตรงนี้จนกว่าหนูจะหลับไป

00:06:12.080 --> 00:06:13.414 align:center
- อือ
- อือ

00:06:25.968 --> 00:06:27.345 align:center
- แกหลับแล้วเหรอ
- อือ

00:06:27.845 --> 00:06:29.972 align:center
แถมยังกรนนิดหน่อยด้วย

00:06:38.648 --> 00:06:42.944 align:center
พอออกมาทำเองและทำงานรีโมตได้เนี่ย
ดูเธอจะงานยุ่งขึ้นนะ

00:06:43.027 --> 00:06:45.863 align:center
อืม ก็จริงนะ

00:06:46.572 --> 00:06:50.535 align:center
มีคนเยอะเลยที่ย้ายกลับมาอยู่กับพ่อแม่
หรือไม่ก็ย้ายไปที่อื่น

00:06:51.035 --> 00:06:54.247 align:center
ฉันรู้สึกว่าตอนนี้ได้ทำสิ่งที่อยากทำมากกว่าอีก

00:06:54.330 --> 00:06:56.416 align:center
เทียบกับตอนที่ฉันอยู่ที่นั่นน่ะ

00:06:57.417 --> 00:06:58.418 align:center
งั้นเหรอ

00:07:01.045 --> 00:07:04.340 align:center
ก็เพราะเธอทุ่มเทเพื่อมันไงละ

00:07:07.218 --> 00:07:09.720 align:center
- คิดงั้นเหรอ
- แหงอยู่แล้วสิ

00:07:16.727 --> 00:07:17.687 align:center
ขอบคุณสำหรับอาหาร

00:08:00.438 --> 00:08:03.191 align:center
มาทุบตรงนี้ และทำเป็นห้องคานาอุจังกันเถอะ

00:08:05.651 --> 00:08:08.029 align:center
แน่ใจนะว่าคุณอาจะไม่โกรธ

00:08:09.113 --> 00:08:10.656 align:center
ตรงกันข้ามเลยละ

00:08:11.157 --> 00:08:15.703 align:center
หมอนั่นน่าจะตื่นเต้นอยู่บนฟ้า
ที่พวกแกจะมาอยู่ที่นี่มากกว่า

00:08:17.747 --> 00:08:19.290 align:center
หวังว่าอย่างนั้นนะ

00:08:20.333 --> 00:08:23.169 align:center
แล้วบ้านเนี่ย ก็เป็นอะไรที่ตลกดีนะ

00:08:23.669 --> 00:08:26.422 align:center
มันจะโทรมลงเวลาที่ไม่มีคนอยู่

00:08:27.089 --> 00:08:31.844 align:center
มันคงเหงาที่ไม่มีคนอยู่ละมั้ง

00:08:43.022 --> 00:08:46.400 align:center
ทีนี้ก็เหลือแค่ว่าจะทำยังไงกับภาพวาดพวกนี้ดี

00:08:46.484 --> 00:08:47.944 align:center
นั่นสินะ

00:08:52.615 --> 00:08:53.950 align:center
อืม

00:09:04.669 --> 00:09:05.503 align:center
หือ

00:09:10.091 --> 00:09:11.300 align:center
นี่อะไรน่ะ

00:09:38.244 --> 00:09:39.662 align:center
เจ้าหมอนั่น

00:09:43.541 --> 00:09:44.709 align:center
โยฮัน

00:09:45.793 --> 00:09:48.546 align:center
เขาเคยมาที่บ้านเราโดยไม่มีผมไหม

00:09:49.755 --> 00:09:50.840 align:center
ไม่นะ

00:09:53.134 --> 00:09:54.302 align:center
อะไรกัน

00:10:03.477 --> 00:10:06.397 align:center
("ที่นี่จริงเหรอ ไม่เห็นมีอะไรเลย
ชู่ว ได้ยินหรือเปล่า")

00:12:08.144 --> 00:12:10.604 align:center
("ฉันก็ไม่รู้เหมือนกัน
แต่น่าจะอยู่ใกล้ๆ ทุกคนนะ")

00:12:10.688 --> 00:12:12.898 align:center
(เขารู้สึกว่าถ้าเป็นแบบนี้
คงช่วยน้องสาวไม่ได้แน่)

00:13:16.796 --> 00:13:18.088 align:center
หมอนั่นน่ะ…

00:13:20.216 --> 00:13:21.967 align:center
สรุปว่าเป็นอะไรกันนะ

00:14:01.173 --> 00:14:03.342 align:center
ตอนนั้นสนุกมากเลยนะ

00:14:09.807 --> 00:14:12.101 align:center
ตอนที่ริวจังมาเบอร์ลิน…

00:14:15.354 --> 00:14:17.898 align:center
ตอนที่ฉันได้เจอเซอิจิคุง

00:14:19.066 --> 00:14:24.488 align:center
และตอนที่เราอยู่ด้วยกันกับโยฮันคุง เราสี่คน

00:14:59.565 --> 00:15:01.442 align:center
สักปีนึงได้แล้วมั้ง

00:15:04.320 --> 00:15:05.654 align:center
ซูอาจัง…

00:15:08.490 --> 00:15:09.867 align:center
ติดต่อฉันมา

00:15:19.501 --> 00:15:21.170 align:center
เธอบอกว่าโยฮันคุง…

00:15:26.508 --> 00:15:27.760 align:center
ไม่สบาย

00:15:34.099 --> 00:15:35.225 align:center
ตอนนี้…

00:15:38.187 --> 00:15:40.439 align:center
เขาอยู่ที่โรงพยาบาลในเยอรมนี

00:15:53.494 --> 00:15:54.828 align:center
งั้นเหรอ

00:16:01.293 --> 00:16:03.003 align:center
คานาอุกับฉัน…

00:16:05.130 --> 00:16:06.840 align:center
เราไม่เป็นไรหรอก

00:16:22.731 --> 00:16:24.566 align:center
- จะฉีดยาให้นะ
- อือ

00:16:31.615 --> 00:16:32.908 align:center
พร้อมไหม

00:16:32.992 --> 00:16:35.494 align:center
แป๊บนึงนะ

00:16:36.620 --> 00:16:40.582 align:center
ฉันต้องทำแบบนี้ แล้วก็แบบนี้

00:16:42.459 --> 00:16:44.503 align:center
ได้ละ

00:16:48.382 --> 00:16:49.717 align:center
โอเคแล้วใช่ไหม

00:16:51.010 --> 00:16:52.094 align:center
โอเค

00:16:53.804 --> 00:16:55.139 align:center
จะเริ่มถ่ายแล้วนะ

00:16:56.473 --> 00:16:59.059 align:center
หนึ่ง สอง สาม

00:17:15.034 --> 00:17:16.243 align:center
ฉัน…

00:17:19.079 --> 00:17:21.373 align:center
ใช้ทั้งชีวิตมา…

00:17:23.417 --> 00:17:26.211 align:center
โดยไร้ความหวังและความปรารถนาใดๆ

00:17:30.841 --> 00:17:34.219 align:center
ฉันยอมแพ้มาตลอด

00:17:36.555 --> 00:17:38.557 align:center
ตอนฉันอายุ 14

00:17:40.142 --> 00:17:42.061 align:center
แม่เราตายไป

00:17:43.479 --> 00:17:45.606 align:center
- ซูอากับฉัน…
- กลับมาแล้วเหรอ

00:17:45.689 --> 00:17:47.483 align:center
- เลยกลายเป็นเด็กกำพร้า
- อือ

00:17:48.817 --> 00:17:52.362 align:center
แม่ทิ้งไว้เพียงสมบัติติดตัวน้อยนิด

00:17:52.446 --> 00:17:54.531 align:center
ไปอ่านหนังสือตรงนั้นสิ

00:17:55.240 --> 00:17:56.992 align:center
ญาติๆ ก็แห่มารุมทึ้ง

00:17:58.660 --> 00:18:00.370 align:center
ซูอา กินข้าวกัน

00:18:00.454 --> 00:18:04.083 align:center
เราไม่อาจไว้ใจคนที่บ้านเด็กกำพร้า
ที่เราสองคนถูกส่งไป

00:18:06.001 --> 00:18:07.711 align:center
ซูอากับฉันก็เลย

00:18:08.796 --> 00:18:11.006 align:center
ตัดสินใจใช้ชีวิตกันเอง

00:18:11.090 --> 00:18:13.050 align:center
ต้องพูดขอบคุณก่อนสิ

00:18:13.967 --> 00:18:15.219 align:center
ขอบคุณค่า

00:18:15.928 --> 00:18:19.848 align:center
ตอนนั้น ชีวิตฉันตกต่ำสุดขีด

00:18:23.143 --> 00:18:25.521 align:center
ทำอะไรของนายเนี่ย

00:18:26.647 --> 00:18:28.565 align:center
ไม่ดูตาม้าตาเรือเลย

00:18:28.649 --> 00:18:34.071 align:center
ควบคู่ไปกับการทำงาน
ฉันได้เริ่มชกมวยที่โรงเรียน

00:18:35.864 --> 00:18:38.909 align:center
- มันช่วยให้ลืมเรื่องต่างๆ ได้
- ทำให้เสร็จนะ

00:18:40.244 --> 00:18:43.163 align:center
- ครับ
- การชกมวยมันดีมากจริงๆ

00:18:44.164 --> 00:18:49.920 align:center
เป็นโลกที่เรียบง่าย
ที่ซึ่งคนที่แกร่งกว่าเป็นฝ่ายชนะ

00:18:52.673 --> 00:18:56.802 align:center
ช่วงนี้แหละที่ฉันได้เริ่มรู้จักโลกมังงะ

00:19:02.808 --> 00:19:06.478 align:center
ฉันชอบเรื่องเล่า

00:19:06.562 --> 00:19:07.980 align:center
(วิหคเพลิง
เท็ตซึกะ โอซามุ คอลเลกชัน)

00:19:08.063 --> 00:19:10.190 align:center
พวกมันเป็นโลกของฉัน

00:19:12.526 --> 00:19:14.111 align:center
แต่ในความเป็นจริง…

00:19:14.611 --> 00:19:17.698 align:center
ลองชกฉันดูสิ นายมันก็แค่ไอ้กุ้งแห้ง

00:19:17.781 --> 00:19:19.074 align:center
มันต่างออกไปเลย

00:19:19.783 --> 00:19:23.829 align:center
เพราะมันนั่นแหละ
ทำไมถึงโยนงานให้ฉันคนเดียววะ

00:19:23.912 --> 00:19:25.873 align:center
ไม่มีใครกล้าว่ามันสักคน

00:19:25.956 --> 00:19:28.709 align:center
ฉันเคยคิดว่าคนอื่นเป็นแค่ขยะ

00:19:30.377 --> 00:19:33.297 align:center
และพวกเขาก็เป็นแบบนั้นจริงๆ

00:19:37.092 --> 00:19:39.511 align:center
พวกเธอทำได้ดีมาก
คงเพราะคุณพ่อคุณแม่มากันสินะ

00:19:43.640 --> 00:19:46.059 align:center
ขอโทษครับ ขอทางหน่อย

00:19:46.143 --> 00:19:48.353 align:center
- ใครแก้โจทย์ข้อนี้ได้บ้าง
- ขอโทษครับ

00:19:50.856 --> 00:19:51.899 align:center
มีใครไหม

00:19:52.482 --> 00:19:53.650 align:center
- ไม่มีเลยเหรอ
- หนูค่ะ

00:19:53.734 --> 00:19:54.860 align:center
ฮวังซูอา

00:19:57.613 --> 00:20:00.324 align:center
- ขอยืนตอบตรงนี้นะคะ
- เอาสิ

00:20:01.491 --> 00:20:04.244 align:center
เอ็กซ์เท่ากับลบเจ็ดส่วนสิบเอ็ดค่ะ

00:20:04.328 --> 00:20:08.665 align:center
เธอคิดเลขในใจได้ด้วย
ทุกคน ขอเสียงปรบมือหน่อย

00:20:08.749 --> 00:20:10.542 align:center
ภายในความเป็นจริงนั้น

00:20:11.376 --> 00:20:15.547 align:center
ซูอาคือความภูมิใจและความหวังในชีวิตฉัน

00:20:18.508 --> 00:20:20.677 align:center
ซูอาอยากไปเรียนเมืองนอกจริงๆ นะ

00:20:22.679 --> 00:20:23.722 align:center
เรียนเมืองนอกเหรอ

00:20:24.640 --> 00:20:28.227 align:center
ซูอาเป็นอัจฉริยะ อัจฉริยะตัวจริงเลย

00:20:28.310 --> 00:20:29.811 align:center
เธอมีพรสวรรค์มากนะ

00:20:29.895 --> 00:20:33.857 align:center
โรงเรียนมัธยมและมหาวิทยาลัยชั้นนำที่นี่
เล็กไปสำหรับเธอแล้ว

00:20:44.785 --> 00:20:46.870 align:center
ควรส่งเธอไปโรงเรียนเด็กอัจฉริยะ

00:20:48.956 --> 00:20:53.168 align:center
ถ้าทำได้ดี เธอก็จะได้ทุนไปเรียนต่อเมืองนอก

00:20:55.796 --> 00:20:58.006 align:center
นี่โบรชัวร์มหาวิทยาลัยต่างประเทศ

00:21:02.302 --> 00:21:05.430 align:center
พึ่งพาผู้ใหญ่บ้างก็ไม่แย่นักหรอกนะ

00:21:11.520 --> 00:21:12.437 align:center
โยฮัน

00:21:13.355 --> 00:21:18.193 align:center
นายทำให้ฝันของนายและของซูอา
เป็นจริงได้ด้วยการชกมวยนะ

00:21:18.277 --> 00:21:19.611 align:center
บางทีฉัน…

00:21:20.112 --> 00:21:22.906 align:center
- มาลองดูกันนะ
- อาจเชื่อใจคนคนนี้ได้นะ

00:21:22.990 --> 00:21:27.577 align:center
เป็นครั้งแรกเลยที่ฉันรู้สึกแบบนั้นกับคนอื่น

00:21:32.249 --> 00:21:33.625 align:center
หมดก๊อกแล้วเหรอ

00:21:33.709 --> 00:21:36.211 align:center
ไอ้เด็กเวรที่ถูกริบสิทธิ์เข้ามหาลัย
เพราะมีเรื่องชกต่อยน่ะ

00:21:36.295 --> 00:21:37.629 align:center
จะเป็นแชมป์ไม่ใช่เหรอ

00:21:37.713 --> 00:21:41.300 align:center
หมัดของนายจะส่งน้องสาว
ไปเรียนเมืองนอกไม่ใช่หรือไง

00:21:54.021 --> 00:21:55.022 align:center
สุดท้าย!

00:21:59.735 --> 00:22:02.195 align:center
- โอเคหรือเปล่า อาจารย์
- หุบปากไปเลย

00:22:05.157 --> 00:22:05.991 align:center
อีกรอบเถอะ

00:22:06.575 --> 00:22:11.913 align:center
ใส่พลังเข้าไปอีก ดี แรงอีก!

00:22:11.997 --> 00:22:15.000 align:center
เอาให้จบ

00:22:15.625 --> 00:22:19.129 align:center
(ที่เดิมโอเคไหม)

00:22:19.212 --> 00:22:20.213 align:center
(โอเคครับ)

00:22:20.297 --> 00:22:21.256 align:center
อีกที

00:22:22.591 --> 00:22:24.801 align:center
- อีกที
- โอ้โฮ ฟิตจัดเลยนะ

00:22:24.885 --> 00:22:26.303 align:center
ดีมาก แบบนั้นแหละ

00:22:29.806 --> 00:22:32.768 align:center
รุ่นพี่ วันคริสต์มาสยังจะทำงานอีกเหรอ

00:22:32.851 --> 00:22:35.687 align:center
อือ แต่ฉันมีนัดสำคัญก่อนหน้านั้นน่ะ

00:22:35.771 --> 00:22:36.897 align:center
ไปก่อนนะ

00:22:39.149 --> 00:22:40.067 align:center
มาลุยกันต่อ

00:22:48.241 --> 00:22:51.244 align:center
เมื่อกี้พูดว่าไงนะครับ

00:22:52.412 --> 00:22:56.583 align:center
เรื่องชกมวยน่ะ เลิกดีไหม

00:22:57.417 --> 00:23:00.545 align:center
ฉันคิดว่าการมีงานที่มั่นคง

00:23:01.129 --> 00:23:03.548 align:center
คงจะดีกับซูอาด้วยนะ

00:23:07.928 --> 00:23:08.929 align:center
ก็

00:23:10.305 --> 00:23:16.812 align:center
คุณเป็นคนบอกผมเองนะ
ว่าให้ไล่ตามความฝันของผมและของซูอา

00:23:23.318 --> 00:23:24.528 align:center
นั่นสินะ

00:23:26.279 --> 00:23:27.447 align:center
นั่นก็จริง

00:23:30.992 --> 00:23:32.744 align:center
ฉันถึงได้พูดแบบนี้ไง

00:23:35.622 --> 00:23:37.416 align:center
ฉันผิดเองแหละ

00:23:38.417 --> 00:23:42.087 align:center
ความฝัน อุดมการณ์ มันมีจริงที่ไหนล่ะ

00:23:42.921 --> 00:23:46.967 align:center
ฉันเป็นครูมาสิบปี ในที่สุดฉันก็เข้าใจ

00:23:56.810 --> 00:23:57.811 align:center
โยฮัน

00:23:59.563 --> 00:24:05.444 align:center
ทำในสิ่งที่นายทนได้นานที่สุด
ไม่ใช่สิ่งที่นายอยากทำ

00:24:08.905 --> 00:24:11.825 align:center
ตอนนี้ใช้ชีวิตสบายๆ เถอะ

00:24:13.160 --> 00:24:14.786 align:center
ไม่ต้องแบกรับอะไรอีกแล้ว

00:24:16.413 --> 00:24:20.542 align:center
การใช้ชีวิตในโลกความเป็นจริงน่ะ
ทำให้อะไรๆ ง่ายขึ้นนะ

00:24:22.169 --> 00:24:24.838 align:center
ฉันก็จะเลิกเป็นครูแล้ว

00:24:27.257 --> 00:24:29.885 align:center
ฉันรู้สึกว่าต้องบอกเรื่องนี้กับนาย

00:24:31.636 --> 00:24:34.222 align:center
นี่จะเป็นครั้งสุดท้ายที่ฉันเข้ามายุ่งแล้วละ

00:24:37.142 --> 00:24:39.394 align:center
ฉันพยายามใช้ชีวิตให้ดีที่สุดแล้ว

00:24:41.396 --> 00:24:43.982 align:center
ฉันนึกว่าได้เจอผู้ใหญ่
ที่ฉันเอาเป็นแบบอย่างได้แล้ว

00:24:45.817 --> 00:24:47.611 align:center
แต่แม้แต่คนคนนั้น…

00:24:49.946 --> 00:24:51.865 align:center
ก็ยังต้องยอมแพ้ต่อความเป็นจริง

00:24:54.576 --> 00:24:58.205 align:center
แล้วเขาก็เดินจากฉันไป

00:24:58.788 --> 00:25:00.957 align:center
(ยอดเงินคงเหลือ 30,350 วอน)

00:25:01.041 --> 00:25:03.251 align:center
คนบางคนไม่มีวันได้รับรางวัลตอบแทน

00:25:05.545 --> 00:25:07.547 align:center
ไม่ว่าพวกเขาจะทำอะไรเลยเหรอ

00:25:13.595 --> 00:25:14.971 align:center
เอาจริงๆ

00:25:15.555 --> 00:25:20.477 align:center
นี่ฉันกำลังดิ้นรนไปเพื่ออะไรกัน

00:25:23.438 --> 00:25:28.026 align:center
ฉันจะพยายามมีชีวิตที่ดีไปเพื่ออะไร

00:25:30.487 --> 00:25:31.696 align:center
ยินดีต้อนรับครับ

00:25:42.332 --> 00:25:44.000 align:center
แก้วต่อไปผมเลี้ยงเองครับ

00:25:47.629 --> 00:25:49.798 align:center
ผมชิมกีชอล โปรโมเตอร์มวยครับ

00:25:53.343 --> 00:25:55.762 align:center
ผมอาจจะช่วยคุณได้นะ

00:25:59.599 --> 00:26:02.143 align:center
- นั่งสิครับ
- เสียงกระซิบจากปีศาจ

00:26:02.227 --> 00:26:04.771 align:center
- ขอเหมือนกันสองแก้วครับ
- ครับ

00:26:05.730 --> 00:26:08.358 align:center
- มันมาได้จังหวะพอดีเหลือเกิน
- นั่งสิครับ

00:26:12.028 --> 00:26:15.532 align:center
- คุณยังเป็นมือสมัครเล่นได้ยังไง
- ฉันได้ฟังเสียงหนึ่ง

00:26:17.993 --> 00:26:23.915 align:center
ซึ่งปกติแล้วฉันจะไม่ใส่ใจมันเลย

00:26:25.667 --> 00:26:28.503 align:center
และจากการขึ้นชกแค่สามไฟต์

00:26:29.629 --> 00:26:31.965 align:center
ฉันก็ได้เงินมากกว่าที่เคยได้รับ

00:26:32.841 --> 00:26:35.468 align:center
มาตลอดชีวิตการชกมวยหลายสิบเท่า

00:26:36.886 --> 00:26:37.721 align:center
ทำงานดีๆ นะครับ

00:26:38.930 --> 00:26:40.682 align:center
- แต่ว่า…
- ครับ

00:26:40.765 --> 00:26:42.434 align:center
ฉันก็ไม่แน่ใจว่าทำไม

00:26:42.934 --> 00:26:46.229 align:center
นี่ควรจะเป็นสิ่งที่ฉันต้องการ แต่ฉัน…

00:27:44.746 --> 00:27:45.914 align:center
ผมขอโทษ

00:27:47.457 --> 00:27:48.625 align:center
ผม…

00:27:50.001 --> 00:27:52.921 align:center
ผมกลัวที่มีคนมาชอบ

00:28:03.973 --> 00:28:05.183 align:center
บ้าเอ๊ย

00:28:11.314 --> 00:28:15.193 align:center
แค่มองตาเขา ฉันก็บอกได้ทันที

00:28:17.153 --> 00:28:18.279 align:center
เราไม่ได้ต่างกัน

00:28:18.363 --> 00:28:20.782 align:center
- ทำไมต้องเป็นฉันตลอด ทำไมกัน
- เขาก็เหมือนกัน

00:28:20.865 --> 00:28:22.242 align:center
เหมือนกันกับฉัน

00:28:34.129 --> 00:28:35.463 align:center
นี่ เดี๋ยวสิ!

00:28:36.506 --> 00:28:37.340 align:center
รอก่อน!

00:28:47.892 --> 00:28:51.020 align:center
สิ่งที่ฉันเห็นตอนนั้นมันแปลกมาก

00:28:51.813 --> 00:28:56.943 align:center
เหมือนว่าเขาพยายามทำใจยอมรับบางเรื่องอยู่

00:28:57.026 --> 00:29:00.113 align:center
บางเรื่องที่ฉันไม่มีทางทำใจยอมรับได้

00:29:00.613 --> 00:29:02.949 align:center
- นี่!
- ฉันทำไปโดยไม่ทันคิด

00:29:03.032 --> 00:29:06.870 align:center
ฉันรู้แค่ว่าไม่อยากให้เขาตาย

00:29:07.579 --> 00:29:09.622 align:center
ฉันก็ไม่รู้ว่าทำไปทำไม

00:29:10.915 --> 00:29:13.918 align:center
สิ่งที่ฉันทำไม่มีเหตุผลเอาซะเลย

00:29:15.003 --> 00:29:16.755 align:center
แต่พอมองย้อนกลับไป

00:29:16.838 --> 00:29:19.007 align:center
- นี่
- ฉันคิดว่า

00:29:19.924 --> 00:29:25.013 align:center
ตอนนั้นหัวใจของฉันมันได้สั่นไหวไปแล้ว

00:29:31.936 --> 00:29:33.229 align:center
เพราะงั้น…

00:29:39.819 --> 00:29:42.238 align:center
อย่าหนีนะ ฮวังโยฮัน!

00:29:42.739 --> 00:29:45.241 align:center
ตอนที่ฉันได้ยินเสียงนั้นบนสังเวียน

00:29:47.035 --> 00:29:49.662 align:center
จากคนที่ฉันคิดว่าจะไม่ได้เจออีกแล้ว

00:29:51.164 --> 00:29:55.376 align:center
มันฟังดูไม่ต่างอะไรจากเสียงสวรรค์เลย

00:29:56.711 --> 00:30:01.674 align:center
ในเสียงนั้น ฉันรู้สึกเหมือนได้พบที่พึ่งทางใจ

00:30:05.053 --> 00:30:06.679 align:center
สู้ได้ดีมาก

00:30:16.731 --> 00:30:17.982 align:center
โอเค

00:30:20.318 --> 00:30:22.028 align:center
(จากริว: สู้ๆ)

00:30:22.111 --> 00:30:23.738 align:center
"สู้ๆ" เหรอ เอาจริงดิ

00:30:25.114 --> 00:30:30.453 align:center
เขาน่าจะวาดมันโดยที่คิดถึงคนสำคัญของเขา

00:30:38.837 --> 00:30:40.713 align:center
นายพยายามปกป้องมันสินะ

00:30:41.297 --> 00:30:42.423 align:center
จิตวิญญาณน่ะ

00:30:44.133 --> 00:30:45.885 align:center
มันรู้สึกเหมือนปาฏิหาริย์จริงๆ

00:30:53.351 --> 00:30:54.727 align:center
อร่อยนะ

00:31:01.025 --> 00:31:04.028 align:center
จิตใจเขาค่อนข้างเปราะบาง

00:31:04.112 --> 00:31:06.030 align:center
นี่ จะเอาอะไรไปฝากพวกเขาดี

00:31:06.114 --> 00:31:11.035 align:center
และเขาคิดว่าตัวเองเป็นคนอ่อนแอ

00:31:12.495 --> 00:31:17.166 align:center
แต่การที่ยังรู้สึกเจ็บปวดได้
เป็นสิ่งที่วิเศษเหลือเกิน

00:31:17.250 --> 00:31:20.044 align:center
- จริงเหรอ
- มีหลายคนที่ยอมแพ้

00:31:20.545 --> 00:31:23.923 align:center
- พวกนั้นต้องชอบแน่
- คนพวกนี้…

00:31:24.007 --> 00:31:24.924 align:center
อ๋อ จริงเหรอ

00:31:25.008 --> 00:31:27.594 align:center
- ก็แค่ใช้ชีวิตไปวันๆ
- โอ้โฮ

00:31:30.430 --> 00:31:32.682 align:center
พวกเขาไม่มีทางเจ็บปวด

00:31:34.100 --> 00:31:36.644 align:center
พวกเขากลัวที่จะเจ็บปวด

00:31:38.062 --> 00:31:38.897 align:center
เราจะทำสองเลย

00:31:38.980 --> 00:31:41.357 align:center
พวกเขาเลยเลือกที่จะหนี

00:31:41.441 --> 00:31:43.484 align:center
- นายชวนฉันมาญี่ปุ่นเองนะ
- อะไรนะ

00:31:43.568 --> 00:31:45.069 align:center
อย่ามาดูถูกฉันนะ

00:31:45.153 --> 00:31:47.488 align:center
แต่นายก็ยังทำให้ตัวเองเจ็บปวดได้

00:31:47.572 --> 00:31:49.240 align:center
มาต้มราเมนกันไหม

00:31:49.324 --> 00:31:52.452 align:center
แต่นายก็ยังไม่ยอมแพ้

00:31:54.370 --> 00:31:58.166 align:center
นายยังไม่ยอมแพ้ที่จะผูกพันกับคนอื่น

00:31:58.249 --> 00:32:00.209 align:center
- แต่นแต๊น เป็นไงบ้าง
- นั่นแหละ…

00:32:00.293 --> 00:32:04.547 align:center
- โห สวยนะ
- นั่นแหละคนที่เข้มแข็งจริงๆ

00:32:04.631 --> 00:32:06.257 align:center
- ดูสิ
- เหมือนนายเป๊ะเลย

00:32:06.341 --> 00:32:07.175 align:center
จริงเหรอ

00:32:08.051 --> 00:32:09.177 align:center
ฉัน…

00:32:13.014 --> 00:32:17.352 align:center
ฉันเปลี่ยนไปเพราะได้อยู่กับริว

00:32:19.437 --> 00:32:20.605 align:center
ไม่สิ

00:32:23.107 --> 00:32:24.984 align:center
ฉันได้โอกาสเปลี่ยนตัวเองต่างหาก

00:32:28.363 --> 00:32:29.656 align:center
ถ้าหาก…

00:32:31.074 --> 00:32:33.451 align:center
ถ้าฉันบอกเขาเรื่องอาการป่วย…

00:32:40.625 --> 00:32:47.006 align:center
ด้วยนิสัยของริว เขาคงจะยืนกรานดูแลฉัน

00:32:50.051 --> 00:32:51.344 align:center
แต่ว่า

00:32:55.139 --> 00:32:56.140 align:center
นั่น…

00:32:59.185 --> 00:33:01.771 align:center
นั่นไม่ใช่ความสุขที่ฉันอยากให้ริวได้รับ

00:33:08.194 --> 00:33:09.028 align:center
แต่ว่า…

00:33:18.538 --> 00:33:20.248 align:center
ฉันอยากให้นายอยู่ข้างๆ ตอนที่ฉันตาย

00:33:24.335 --> 00:33:27.672 align:center
ฉันอยากให้นายเป็นภาพท้ายๆ…

00:33:34.095 --> 00:33:36.055 align:center
ที่ฉันจะได้เห็นในโลกนี้

00:33:52.363 --> 00:33:56.617 align:center
ฉันดีใจนะที่พี่ได้เจอกับริว

00:34:29.650 --> 00:34:30.651 align:center
โย่

00:34:34.447 --> 00:34:35.615 align:center
ทำไมล่ะ

00:34:39.202 --> 00:34:41.412 align:center
นายมาที่นี่ทำไม

00:34:44.707 --> 00:34:45.708 align:center
ถ้า…

00:34:47.752 --> 00:34:49.670 align:center
ถ้านายมาที่นี่

00:34:51.839 --> 00:34:53.049 align:center
มันจะทำให้ฉัน…

00:34:56.636 --> 00:34:59.263 align:center
มันจะทำให้ฉันอยากมีชีวิตอยู่ต่อไปสิ

00:35:48.688 --> 00:35:50.314 align:center
ไปก่อนนะครับ

00:35:54.986 --> 00:35:55.987 align:center
ไปนะ

00:36:14.672 --> 00:36:15.840 align:center
ในที่สุด

00:36:17.258 --> 00:36:19.719 align:center
นายก็เจอสิ่งที่ตามหาแล้วสินะ

00:36:23.347 --> 00:36:25.766 align:center
นายพูดอย่างแผ่วเบาว่า

00:36:32.190 --> 00:36:33.900 align:center
"การเดินทางอันยาวนานนี้…

00:36:36.569 --> 00:36:38.070 align:center
ใกล้จะจบลงแล้ว"

00:36:54.587 --> 00:36:58.841 align:center
จนถึงตอนนี้ ฉันได้เจอผู้คนมากมาย

00:37:01.719 --> 00:37:05.014 align:center
ในบรรดาคนเหล่านั้น
ก็มีคนที่ฉันไม่มีวันได้เจออีกแล้ว

00:37:09.894 --> 00:37:11.395 align:center
นายเคยพูดกับฉันว่า

00:37:15.107 --> 00:37:17.652 align:center
"นายทำหน้าตาเหงาๆ แบบนั้นอีกแล้วนะ"

00:37:20.613 --> 00:37:26.077 align:center
"ความรู้สึกเหงาเป็นสิ่งประดิษฐ์ที่วิเศษจริงๆ"

00:37:26.577 --> 00:37:27.578 align:center
ถึงแล้วละ

00:37:30.498 --> 00:37:32.375 align:center
"เพราะความรู้สึกเหงาคือหลักฐานว่า

00:37:33.960 --> 00:37:36.337 align:center
ในใจเรามีคนที่สำคัญอยู่จริงๆ"

00:37:38.589 --> 00:37:40.967 align:center
"ว่าเรามีคนที่เราอยากเจอ"

00:37:44.804 --> 00:37:46.514 align:center
คานาอุเป็นไงบ้าง

00:37:49.392 --> 00:37:50.226 align:center
เดี๋ยวฉันให้ดูนะ

00:37:53.062 --> 00:37:55.439 align:center
"แบบนั้นมันวิเศษจริงๆ นะ"

00:37:56.941 --> 00:37:59.318 align:center
- แผ่นมาสก์หน้า
- "ก็รู้อยู่ใช่ไหมล่ะ"

00:38:08.369 --> 00:38:10.079 align:center
ฉันพยักหน้า

00:38:11.789 --> 00:38:13.749 align:center
น้ำตาเอ่อล้นขึ้นมา

00:38:15.251 --> 00:38:17.253 align:center
หน้าแกเหมือนเซอิจิมากเลย

00:38:17.336 --> 00:38:19.171 align:center
- แล้ว…
- ซูมิโกะไม่ชอบเลย

00:38:19.255 --> 00:38:24.552 align:center
น้ำตาก็อาบแสงและกลายเป็นผลึกแก้ว
ที่ส่องประกายสวยงาม

00:38:33.144 --> 00:38:35.187 align:center
- ฉันร้องไห้
- ไปนั่งเรือกันไหม

00:38:35.271 --> 00:38:37.148 align:center
เพราะทุกครั้งที่ฉันมองอะไรสักอย่าง…

00:38:37.231 --> 00:38:39.233 align:center
- หือ
- อะไรนะ

00:38:39.317 --> 00:38:41.444 align:center
นายก็จะอยู่ข้างๆ ฉัน ดูมันกับฉัน

00:38:41.527 --> 00:38:42.695 align:center
น่าสนุกดีนะ

00:38:47.658 --> 00:38:50.161 align:center
และเมื่อนายมองอะไรสักอย่าง

00:38:51.454 --> 00:38:56.083 align:center
ฉันก็อยากดูมันเหมือนกัน ดูมันอยู่ข้างๆ นาย

00:39:01.505 --> 00:39:06.135 align:center
เราเห็นวิวสวยๆ ด้วยกันมาเยอะเลยนะ

00:39:14.185 --> 00:39:16.354 align:center
อยู่ๆ ก็พูดอะไรออกมาน่ะ

00:39:23.319 --> 00:39:25.029 align:center
เป็นเรื่องราวที่เยี่ยมไปเลยเนอะ

00:39:31.994 --> 00:39:34.955 align:center
มันเป็นเรื่องราวของฉันไง

00:39:45.549 --> 00:39:49.303 align:center
เพราะงั้นไม่ว่าเราจะอยู่ที่ไหน
ไม่ว่าเราจะทำอะไร

00:39:49.845 --> 00:39:51.764 align:center
เราก็ไม่ได้ตัวคนเดียว

00:40:06.904 --> 00:40:10.366 align:center
(โซล เมท)

00:40:10.449 --> 00:40:12.910 align:center
เราจะไปไหนกันต่อดี

00:40:15.746 --> 00:40:17.373 align:center
ไปไหนก็ได้

00:40:18.916 --> 00:40:20.334 align:center
ขอแค่ได้ไปกับนาย

00:40:24.213 --> 00:40:25.589 align:center
รักนะ

00:40:27.883 --> 00:40:29.135 align:center
ฉันรักนายนะ

00:40:29.218 --> 00:40:34.390 align:center
(โซล เมท)

00:42:48.023 --> 00:42:51.026 align:center
คำบรรยายโดย นัฐ วงศ์ศักดิ์ภักดี