สวัสดีครับ ผมคือเซอิจิผู้สู้สุดใจ!
รักแรกพบ…
อะไรแบบนั้นน่ะ
คือว่า…
มาเริ่มจากเป็นเพื่อนกัน… แบบนั้นก่อนดีกว่า
เซอิจัง
- ยกแบบนี้สบายที่สุดแล้ว - ไม่หรอก
- มองจากมุมนี้แล้วเหมือนด้วงกว่างเลย - อะไรนะ
- เซอิจัง เร็วเข้าๆ - โอเค
- ไปได้! - เอาละ!
- ไปเลย เซอิจิ สู้ๆ - เอาละ!
- สู้สุดใจ! - หือ
- สู้สุดใจ! - อะไรนะ
- สู้สุดใจ! - เย่!
ขอรับคำร้องจดทะเบียนสมรสไว้นะคะ
- ขอบคุณครับ - ขอบคุณค่ะ
ยินดีด้วยนะคะ
- ขอบคุณมากค่ะ - ครับ ขอบคุณครับ
- ครับ - เย่
จากนี้ก็มาดูแลกันต่อไปนะ
ค่ะ
พร้อมนะคะ
พูดชีส
สุดยอด จู่ๆ ก็คิดออกเฉยเลย
"คานาอุ" เป็นชื่อที่ดีเลยเนอะ
กลับมาแล้ว
(4 กรกฎาคม 2018)
ขยับเข้ามาอีกครับ
จะปิดฝาเตาเผาแล้วนะครับ
ขอเชิญทุกท่านกล่าวคำอำลาเป็นครั้งสุดท้าย
เซอิจิ
(โซล เมท)
(ตอนที่หก: รถไฟสายทางช้างเผือก)
แกเป็นเด็กที่จิตใจดีมากนะ
ทำไมต้องมาเกิดเรื่องแบบนี้ด้วย
เราทุกคนก็มาส่งเขาแล้วนี่
ไม่ใช่ทุกคนสักหน่อย
ขอโทษนะคะ
ที่ญาติฝ่ายหนูมาร่วมงานไม่ได้
ก็ช่วยไม่ได้นี่นะ
พวกเขาคงมีธุระสำคัญอื่นกันแหละ
ไม่เอาน่า
แล้วเรื่องลูก จะเอายังไงต่อล่ะ
หนูจะเลี้ยงแกให้ดีค่ะ
แต่เลี้ยงคนเดียวคงจะลำบากอยู่นะ
อยู่ที่โตเกียว
รอบตัวก็คงไม่ค่อยมีใครช่วยได้เท่าไร
งั้นแบบนี้ไหม
ลาออกจากงาน และไปเลี้ยงลูกกับเราที่ฟุกุโอกะ
ขอบคุณมากนะคะ แต่ว่า
หนูจะไม่ลาออกค่ะ
หนูจะหาทางเอง…
การเลี้ยงเด็กสักคนไม่ใช่เรื่องง่ายหรอกนะ
ขนาดงานศพของลูกเขย ยังยุ่งจนมาไม่ได้เลยนี่นะ
แม่ของคุณก็คง…
- ไม่ได้ช่วยอะไรคุณนักใช่ไหมล่ะ - อย่าพูดแบบนั้นสิ
อะไรล่ะ
หนูไม่เป็นไรหรอกค่ะ
"ไม่เป็นไร" งั้นเหรอ
ลูกของลูกชายสุดที่รักของเรา
เป็นหลานคนสำคัญของพวกเรานะ
คุณซูมิโกะ
ที่ฉันจะบอกก็คือเด็กคนนี้ไม่ใช่ลูกคุณคนเดียว
คุณต้องคิดให้ถี่ถ้วนเลยนะ
ไม่อย่างนั้นแล้ว…
จะเป็นลูกคุณนั่นแหละที่ต้องเจอเรื่องยากลำบาก
งานศพที่ญี่ปุ่นเงียบมากเลย
อือ
ที่เกาหลี
จะมีเสียงจอแจกว่านี้
ร้องไห้เสียงดังกว่านี้
ดื่มเหล้า
พูดถึงความทรงจำเก่าๆ
แล้วก็เมา
งั้นเหรอ
ฉันมั่นใจว่าเซอิจิคงอยากให้…
ทุกคนได้ใช้ชีวิตอย่างมีความสุข
จริงด้วยสินะ
คนที่ยังอยู่จะต้อง…
ใช้ชีวิตให้สนุกและมีความสุข
ใช่ไหมล่ะ
วันนี้เราปาร์ตี้ที่บ้านกันเถอะ
อือ
มาดื่มกันเถอะ
คุณซาซากิ มากินมันฝรั่งดีไหมครับ
เอาละ นี่ครับ
ไม่เป็นไรนะ นี่ครับ กินเถอะ
คุณซาซากิคะ
นี่ทั้งอุ่นทั้งอร่อยเลยนะคะ
นี่ค่ะ
รีบๆ ป้อนให้เสร็จด้วยนะ
ที่นี่ยังมีลูกบ้านคนอื่นอีกเยอะเลย
ครับ
ค่ะ
นี่ค่ะ ลองชิมปลาสิคะ
เป็นอะไรหรือเปล่าครับ
ยังมีเวลามาห่วงคนอื่นอีกเหรอ
ขอโทษครับ
ฉันไม่เป็นไรหรอก
การดูแลผู้สูงอายุเป็นงานที่ดีนะ ว่าไหม
อะไรนะ
เปล่าหรอก ไปนะ
ขอบคุณที่เหนื่อยครับ
(เก่งศัพท์ญี่ปุ่นทันใจ)
กลับมาแล้ว
กลับมาแล้วเหรอ
โอ้โฮ ขอบคุณนะ
อือ
อะไร จะไม่กินเหรอ
กินสิๆ
จะทานแล้วนะครับ
กินกับขนมปังสิ
- นี่เหรอ - อือ
อืม อร่อยนะ
ยังติดต่อกับซูมิโกะอยู่ไหม
ก็มีบ้าง
พักนี้เธอเป็นไงบ้าง
เธอใช้สิทธิ์ลาคลอดและลาเลี้ยงดูบุตรได้
เธอลางานได้น่ะ ก็เลยบอกว่าโอเคอยู่
แต่คงไม่จริงหรอก
ไว้เราไปกันหน่อยดีไหม
หือ
ไปหาซูมิโกะน่ะ
จะเข้าไปแล้วนะ
ซูมิโกะ
ริวจัง
โยฮันคุงด้วยเหรอ
เดี๋ยวนะ ประตูไม่ได้ล็อกเหรอ
อือ
ขอโทษทีนะ
เดี๋ยวฉันเก็บกวาดก่อน รอแป๊บนะ
เราไม่ถือหรอก ไม่เป็นไร
หมายความว่าไง
หือ
หมายความว่าไง "ไม่เป็นไร"
ก็ เอ่อ…
- ฉันแค่จะบอกว่า… - ริวจังมีโยฮันก็ต้องไม่เป็นไรสิ
- หือ - นายไม่ได้ตัวคนเดียว
นายไม่ได้เหงานี่
หือ
ไม่ยุติธรรมเลย
แบบนี้มันใช่แล้วเหรอ
ทำไมล่ะ
ทำไมเซอิจิคุงถึงต้องตายด้วย
ฉันไม่เข้าใจเลย
ไม่เข้าใจเลยสักนิด
ซูมิโกะ
เธอขอให้ครอบครัวช่วยได้นะ
ฉันไม่มีครอบครัวกับเขาหรอก
เอาจริงนะ
ถ้าเขาจะทิ้งฉันไว้แบบนี้ แล้วจะแต่งงานกันไปเพื่ออะไร
ไหนจะลูกอีก
เรื่องลูกน่ะ…
ทำไมกัน
ถ้าเขาจะทิ้งเราสองคนไป…
ถ้าอย่างนั้น…
ใจเย็นเถอะนะ
ฉันเป็นแม่คนไม่ได้หรอก
ลูกของแม่แบบนั้นน่ะ
จะไปเป็นพ่อแม่ของใครได้ยังไงกัน
ซูมิโกะ
เธอไม่ได้ตัวคนเดียว
ทั้งพ่อฉัน แม่ฉัน
ต่างก็เป็นห่วงเธอนะ
งั้นเรากลับไปนาสุกันดีไหม
- เอาละ ถึงแล้ว - อ้อ
ขอบคุณนะคะ
ไม่ได้เจอกันตั้งนาน
เอาละ
- เอาละ - เดี๋ยวฉันยกกระเป๋าไปเอง
- อะไรนะ หมดเลยน่ะนะ - ใช่สิ
- เอาละ - แข็งแรงมากเลย
- ยินดีต้อนรับกลับบ้านจ้ะ - หนูกลับมาแล้ว
คุณพ่อยังทำงานอยู่เลย
แต่เดี๋ยวก็คงจะกลับมาแล้ว
- ไม่ได้มานานแล้วเนอะ - ใช่
นี่ เดี๋ยวจ้ะ กุญแจ
อ้อ จริงด้วย
- นี่จ้ะ - ครับ
นั่นน่ะ
บ้านหลังคาสีแดงนั่นคือบ้านพ่อแม่ฉัน
เราก็ครอบครัวเดียวกันนี่นะ
และบางครั้ง
การเป็นครอบครัวก็ยิ่งทำให้ยากจะพึ่งพา
กินเยอะดีจังนะ
- โยฮัน เอาโซเมนอีกไหม - เอาครับ
ได้เลยจ้ะ
- กินเก่งดีเนอะ - อือ
ที่เกาหลีมีโซเมนแบบนี้ด้วยไหม
- ครับ เราก็มีเมนูเส้น - เหรอ
แต่เราไม่ได้จุ่มในซุปแบบนี้ครับ
- จานเดี่ยวเหรอ - ครับ
- งี้นี่เอง - เรากินกันคนละชาม
- ซูมิจัง กินลงไหม - ค่ะ
- หนูกินอยู่ค่ะ - กินเยอะๆ นะ
ขอบคุณค่ะ นาสุของคุณป้าอร่อยที่สุดแล้ว
- จริงเหรอจ๊ะ - ค่ะ
- ใช่ อร่อย - สมเป็นนาสุแห่งเมืองนาสุจริงๆ
โอ้โฮ เล่นคำแบบนั้นเป็นด้วยเหรอ
ใช่
ว่าไง
อะไร รีบไปเปลี่ยนชุดเร็ว
แต่นี่เพิ่งตีสี่เองนะ
ปลาถึงได้กินเหยื่อไงละ
- อยากไปตกอึนออไหม โยฮัน - อืม
ว่าไง ไปตกปลากัน
- นี่ เร็วเข้า ไปเตรียมตัว - เฮ้อ
- เร็วสิ ไปตกปลากัน - ก็ได้ๆ
- เร็วเข้า ไปเร็ว - ยังเช้าอยู่เลย
เราจะไปตกอึนออกัน
ปลาไม่กินเหยื่อเลยใช่ไหมครับ
ตกปลามันไม่ง่ายหรอกนะ
ครับผม
ขอบคุณนะครับ
หือ เรื่องอะไร
เมื่อวันนั้น
ที่ผมเลิกเล่นฮอกกี้น้ำแข็ง
ขอบคุณที่ไม่พูดอะไรนะ
จู่ๆ มาพูดอะไรเนี่ย
อ๊ะ!
ติดเบ็ดแล้วๆ
- ไหนอะ - นิ่งไว้ ค่อยๆ นะ
- นั่นไง - ตรงไหน
ค่อยๆ หมุนรอกเข้ามา ดีแล้ว
- ดี หมุนต่อไป แบบนั้นแหละ - โอ้โฮ
ตรงนี้ๆ ให้ดึงขึ้นมาเลยไหม
- เอาละ - นั่นแหละ
ดี เยี่ยมมาก ได้ละ
ดูนั่นสิ
- ดีๆ - โยฮัน
อือ
- ดูสิ - ว้าว
- ปลาอายุ - ว้าว
- อึนออใช่ไหม - ใช่ อึนออ สุดยอดเลย
- โห - โห
- เบาไปหน่อย - ใช้ได้เลย
โอ้โฮ
- อีกนิดเดียว - เบาไป
ไปเลย!
- ว้าว - ว้าว
- เป็นไงล่ะ - สุดยอด เด้งรัวๆ เลย
- เอาละ - โอ้โฮ ตระกูลนารุทากิ
- โห สุดยอดเลย - ว้าว
สุดยอด
หลับสบายไหม
- ค่ะ - ดีแล้ว
- นั่นมัน… - จ้ะ
คิดถึงวันเก่าๆ เลยน้า
(ลอยกันสนุกน่าดู เดี๋ยวได้หมดแรงแน่)
เธอน่ารักมาตั้งแต่เด็กๆ แล้วนะ
เพราะแม่หนูแทบไม่สนใจหนูเลย
หนูเลยมีโอกาสได้ไปหลายๆ ที่กับพวกป้าแทน
ซูมิจัง
อยากมาเลี้ยงลูกที่บ้านเราไหม
อะไรนะ
เรื่องความสัมพันธ์ทางสายเลือดน่ะ
มันเป็นคำสาปชัดๆ
ที่ว่าเป็นครอบครัวแล้วจะเข้าใจกันน่ะ
ก็แค่คิดไปเองทั้งนั้น
ฉันน่ะ…
ฉันเองก็เคยคิดแบบนั้น
กับพ่อแม่ฉันเหมือนกัน
ซูมิจังกับคุณแม่
ต่างกันคนละขั้วเลย
เธอไม่ต้องห่วงอะไรทั้งนั้น
โอเคนะ
บ้านเรายินดีต้อนรับเธอเสมอ
ถึงจะไม่ได้มีสายเลือดเดียวกัน…
แต่ที่นี่ก็เหมือนบ้านของเธอเสมอนะ
โอเคไหมจ๊ะ
โอ๊ะ
ใช่แล้วจ้ะ
อยู่ที่นี่เถอะนะ
ค่ะ
ฉันน่ะ…
ได้รับอะไรหลายๆ อย่าง
จากผู้คนมากมายเลย
หมอนี่ก็ด้วย
เขาให้อะไรฉันมาเยอะเลย
อือ
ซูมิโกะ
เธอน่ะ…
มาอยู่กับเราเถอะ
อะไรนะ
ฉันก็คิดแบบนั้นนะ
ชื่อของเด็กคนนี้
คานาอุ
"คานาอุ" เหรอ
ตัวอักษรแรกแปลว่า "ฝันเป็นจริง" และตัวที่สองแปลว่า "จักรวาล"
คานาอุ
เซอิจิคุงผู้สู้สุดใจเป็นคนคิดเองเลยนะ
เรียบร้อย
เอาละ
เด็กคลอดอย่างปลอดภัยแล้วค่ะ
กรุณารอสักครู่ เรายังมีขั้นตอนที่ต้องดูแลต่ออีกนิด
การฟื้นตัวหลังคลอดของคุณแม่ก็อยู่ในเกณฑ์ดีค่ะ
- ขอบคุณมากครับ - ขอบคุณมากครับ
- เฮ้อ คลอดแล้วนะ - คลอดแล้วสินะ
- โล่งอกไปที - เฮ้อ
คานาอุ
งั้นสินะ
- คานาอุ - คานาอุ
คานาอุ
ว้าว
เล็กจิ๋วเดียว
ย่นจัง น่ารักอะ
- คานาอุ - แกยิ้มด้วย
- คานาอุ - หนูยิ้มด้วย น่ารักจัง
ทางนี้จ้ะ จ๊ะเอ๋
- นี่ แกมองทางนี้อยู่ - แกมองมาทางนี้
- คานาอุ - คานาอุ
- แกมองอยู่เหรอ - ใช่
- เหรอ - ใช่
- คานาอุ - เก่งมากเลยจ้ะ
- ไงจ๊ะ - น่ารักจัง
- เห็นเราไหม คานาอุ - แกยิ้มด้วย
- ริวจังกำลังต่อเตียงเด็กให้เราอยู่น้า - เอาละ
เยี่ยมไปเลยเนอะ คานาอุ
- คานาอุ - คานาอุ มองทางนี้สิ
ทางนี้จ้ะ
โยฮันคุงให้ของเล่นมาด้วยน้า
โอ๊ย!
- หือ ริวจัง เป็นอะไรไหม - เงียบๆ หน่อย
ช่วยฉันหน่อยสิ
- ต้องเสียบอันนี้เข้าไป อันนี้น่ะ - โอเค
- ข้างล่างนั่น - โอเค
- พร้อมนะ - โอเค
ฮึบ เอ๊ะ
- หือ - ถูกไหม
เดี๋ยวนะ ใช่ เราทำได้แล้ว
ดวงดาวที่ยังคงส่องประกายเหนือหัวเรา ได้ให้กำเนิดเรื่องราวมากมาย
มีเรื่องราวหนึ่งที่ผู้คนทั่วญี่ปุ่นต่างหลงรัก
คานาอุ
"รถไฟสายทางช้างเผือก"
คานาอุ
- "คัมปาเนลลา" - คานาอุ
"เหลือแค่เราสองคนอีกแล้วนะ"
คานาอุ
"ไปต่อให้ไกลที่สุดเท่าที่จะทำได้เถอะ"
"ฉันไม่กลัวอีกแล้ว"
"เหมือนกับแมงป่องตัวนั้น
ถ้าเพื่อความสุขของทุกคนจริงๆ
ฉันไม่สนว่าร่างกายของฉันจะเป็นยังไง"
"อือ"
"ฉันก็รู้สึกเหมือนกัน"
"แต่บอกฉันที"
"ความสุขที่แท้จริงคืออะไร"
"ฉันยังไม่รู้เลย"
ฉันรู้นะว่ามันคืออะไร
หือ
ใช่ไหมล่ะ
คำบรรยายโดย นัฐ วงศ์ศักดิ์ภักดี ยังไง"