Hello! Ako si Seiichi Walang Inaatrasan!
Parang love at first sight,
gano'n.
A…
Ano…
Maging magkaibigan na lang muna tayo, gano'n.
Seiichi?
-Ganito 'to buhatin. -Hindi kaya.
-Para kang salagubang sa anggulong 'to. -Ha?
-Seiichi. Bilisan mo. -Okay.
-Dali! -Sige na!
-Go, Seiichi! Kaya mo 'yan! -Oo!
-Walang aatrasan! -Ha?
-Walang aatrasan! -Ano?
Walang inaatrasan!
Yehey!
Akin na ang marriage registration form n'yo.
-Salamat. -Salamat po.
Congratulations.
-Salamat po. -Sige.
Salamat po.
-Ayos! -Oo nga.
Excited na ako sa buhay nating magkasama.
Oo nga.
Ready na?
Say "cheese".
Naku! May bigla akong naisip!
Magandang pangalan 'yong Kanau, di ba?
Andito na 'ko.
JULY 4, 2018
Lapit po kayo.
Isasara na po namin ang pinto.
Magpaalam na po kayo.
Seiichi.
EPISODE SIX: ANG GALACTIC RAILROAD
Sobrang bait na bata no'n.
Bakit kailangang mangyari 'to?
Nakapagpaalam naman tayong lahat, di ba?
Hindi lahat.
Pasensiya na po,
hindi po pumunta 'yong pamilya ko.
Gano'n po talaga sila, e.
Baka busy po sila sa ibang bagay.
Tama na.
Ano'ng…
plano mo sa bata?
Aalagaan ko po nang mabuti si baby.
Pero hindi ka ba…
mahihirapang mag-isa?
Malamang wala masyadong
tutulong sa 'yo sa Tokyo.
Ganito na lang kaya?
Umalis ka na sa trabaho. Palakihin mo ang bata sa Fukuoka kasama namin.
Salamat po, pero…
Hindi po ako aalis sa trabaho ko.
Ako na po'ng bahalang—
Hindi madali ang magpalaki ng bata.
Masyado siyang abala para dumalaw sa libing ng manugang niya.
Hindi ka tutulungan ng nanay mo kahit konti, di ba?
Wag kang ganyan.
Ano?
Ayos lang po ako.
"Ayos"?
Ang anak ng pinakamamahal naming anak
ay mahalagang apo para sa amin.
Sumiko.
Ang sinasabi ko lang naman, hindi lang sa 'yo ang anak mo.
Kailangan mong pag-isipan 'yon nang mabuti.
Kundi…
anak mo din ang mahihirapan.
Tahimik ang mga libing sa Japan.
Oo.
Sa Korea,
masyadong maingay.
Malakas kaming mag-iyakan,
nag-iinom ng alak,
nag-uusap tungkol sa mga alaala,
tapos nagpapakalasing.
Gano'n ba?
Sigurado ako…
gusto ni Seiichi…
na mabuhay ang lahat nang masaya.
Tama ka diyan.
'Yong mga naiwan, kailangang…
mag-enjoy at mabuhay nang masaya.
Di ba?
Mag-party tayo sa bahay mamaya.
Sige.
Mag-inom tayo.
Ms. Sasaki, kain naman tayo ng patatas, ha?
Sige. Eto po, o.
Okay lang po. Eto, kain na.
Ms. Sasaki.
Mainit at masarap po ito, o.
Eto na po.
Bilisan n'yo na diyan, ha?
Marami pang residente dito, alam n'yo 'yon.
Opo, sir.
Sige po, sir.
Eto po. Tikman n'yo 'tong isda.
Okay ka lang ba?
May oras ka pang alalahanin 'yong iba, ha?
Pasensiya na.
Ayos lang ako.
Magandang trabaho ang caregiving, 'no?
Ha?
Wala.
Sige na.
Good work kanina.
JAPANESE VOCABULARY SPEED MASTER
Andito na 'ko.
Welcome home.
Hay.
Wow. Salamat.
Sige.
Ano? Hindi ka ba kakain?
Kakain din.
Salamat sa pagkain.
Samahan mo ng tinapay.
-Ito? -Oo.
Uy, ang sarap nito.
Nakausap mo na ba si Sumiko?
Konti.
Kumusta naman siya?
Pinayagan siya ng trabaho niya na mag-maternity at childcare leave.
Pinayagan siyang mag-leave, kaya sabi niya, okay lang siya.
Pero hindi totoo 'yon, di ba?
Dalawin kaya natin siya?
Ha?
Sa bahay ni Sumiko.
Papasok na kami.
Sumiko.
Ryu?
Pati ikaw, Johan?
Sandali. Nakabukas ba 'yong pinto?
Oo.
Pasensiya na sa kalat.
Maglilinis lang ako. Saglit lang.
Ayos lang. Wag mo kaming intindihin.
Ano'ng sinasabi mo?
Ha?
Ano'ng "ayos lang"?
Teka, a…
-Ang sinasabi ko lang— -Ayos sa 'yo, kasi meron kang Johan.
Ha?
Hindi ka nag-iisa.
Hindi ka malungkot.
Ha?
Ang daya, e.
Ang sama, di ba?
Bakit?
Bakit kailangang mamatay ni Seiichi?
Hindi ko maintindihan, e.
Hindi ko talaga maintindihan.
Sumiko.
Humingi ka ng tulong sa pamilya mo.
Wala akong pamilya.
Ang ibig kong sabihin,
kung iiwan niya din pala akong mag-isa, bakit pinakasalan pa niya ako?
Tapos magkakaanak pa?
Magkakaanak pa…
Bakit?
Kung iiwan niya din pala kaming dalawa…
Kung gano'n pala…
Kumalma ka.
Hindi ko kayang maging nanay.
'Yong anak ng gano'ng klaseng nanay…
hindi kayang maging magulang sa iba.
Sumiko.
Hindi ka nag-iisa.
'Yong mama't papa ko…
nag-aalala din para sa 'yo.
Ano kaya kung…
umuwi muna tayo sa Nasu?
-Sige, andito na tayo. -A.
Hay.
Salamat po.
Wow, ang tagal na din, a.
Hay.
Okay.
-Sige. -Ako na sa mga bag.
-Ha? Kaya mo 'yan lahat? -Oo naman.
-Ayan. -Ang lakas mo naman.
Nakauwi ka na ulit.
Nakauwi na po ulit ako.
Nasa trabaho pa si Tadashi.
Siguradong pauwi na din 'yon.
-Ang tagal na, 'no? -Oo.
Uy, teka. 'Yong susi.
A, oo nga po.
-Eto. -Salamat po.
Ayun.
Sa bahay na may pulang bubong nakatira 'yong pamilya ko.
Pamilya nga kami.
Pero minsan,
mas mahirap umasa sa pamilya.
Magana kang kumain, a.
-Johan, gusto mo pa ng somen? -Opo, please.
Eto na.
-Matakaw talaga 'yan. -Oo nga.
May somen din bang ganito sa Korea?
-Opo, meron po kaming noodles. -Talaga?
Pero hindi po sinasawsaw nang ganito sa sabaw.
-Isa kada tao? -Opo.
-Gano'n? -Tig-iisang mangkok lang po.
-Sumiko, kumakain ka ba? -Opo.
-Eto po. -Kain ka nang madami.
Salamat po.
The best po ang nasu n'yo, Tita.
-Talaga ba? -Opo.
-Ang sarap nga. -Masarap ang nasu sa Nasu.
Aba, alam mo na din 'yan, ha?
Opo.
Uy.
Ano? Bilisan mo. Magbihis ka na.
Pero four o'clock pa lang.
Kaya nangangagat 'yong mga isda.
-Manghuhuli ka ng euneo, Johan? -Opo.
Ha? Tara, mag-fishing tayo!
-Uy, bilis na. Mag-ready ka na. -E.
-Bilis na. Mag-fishing na tayo! -Okay, okay.
-Dali, tara na. -Ang aga pa, e.
Manghuhuli tayo ng euneo!
Wala pong nahuhuli, 'no?
Hindi madaling manghuli ng isda.
Okay po.
Salamat po.
Ha? Para saan?
'Yong araw
na umalis ako sa ice hockey.
Salamat po, kasi wala kayong sinabi.
Ano ba 'to? Bakit biglaan naman?
Uy!
May kumagat na!
-Asan? -Wag kang mataranta. Dahan-dahan.
-Ayun! -Sa'n?
Dahan-dahan lang. Sige.
-Ayos. Tuloy-tuloy mo lang. Ganyan. -Hala!
Andito na! Pwede ko nang hilahin?
-Sige. -Ayun!
Ang galing, a. Ayos!
Tingnan mo nga naman!
-Ang galing, a. -Johan!
Oo!
-Tingnan mo! -Wow!
-Ayu. -Wow.
-Euneo? -Opo, euneo. Ang galing.
-Wow. -Wow.
-Medyo mahina siya. -Ang galing.
Wow.
-Konti pa. -Sobrang hina.
Sige!
-Wow! -Wow!
-Kumusta 'yon? -Ang galing! Ang daming talon.
-Sige. -Grabe ang pamilya Narutaki.
-Hala, ang galing no'n. -Wow.
Wow.
Nakatulog ka nang ayos?
-Opo. -Mabuti naman.
-'Yan po… -Oo.
Ang daming bumabalik na alaala.
Ang cute mo na mula pagkabata.
Dahil walang pakialam sa 'kin 'yong mama ko,
nakakasama tuloy ako sa inyo sa maraming lugar.
Sumiko.
Gusto mo bang dito ipanganak at palakihin ang anak mo sa bahay namin?
Po?
'Yong pagiging magkadugo,
sumpa 'yon.
Di ibig sabihing pamilya kayo, nagkakaunawaan kayo.
Naisip ko lang naman 'yon.
A…
Ganyan din ako
sa mga magulang ko.
Ikaw
at ang nanay mo…
hindi kayo magkatulad.
Wala kang dapat alalahanin.
Okay?
Lagi kang
welcome sa bahay namin.
Hindi man tayo magkadugo…
pero bahay mo na din itong bahay namin.
Di ba?
Ay!
Sige, okay.
Bahay mo 'to, ha.
Opo.
A…
Marami akong natanggap.
Maraming binigay sa 'kin ang maraming tao.
Pati 'yong taong 'to.
Marami siyang binigay sa 'kin.
Oo.
Sumiko.
Ano kaya kung…
tumira ka na lang sa amin?
Ano?
'Yon din ang gusto ko.
May pangalan na si baby.
Si Kanau.
Kanau?
Ang unang character, "natupad na pangarap".
Ang pangalawang character, "universe".
Kanau.
Si Seiichi Walang Inaatrasan ang nakaisip no'n…
Hay.
Ayan.
Sige.
Ligtas na nakalabas 'yong baby.
Sandali lang, aayusin lang namin 'yong ibang procedure.
Maayos din ang recovery ng nanay pagkatapos ng delivery.
-Salamat. -Salamat po.
Grabe, lumabas na 'yong baby.
Lumabas na nga, 'no?
Buti naman.
Grabe.
Kanau.
Wow.
-Kanau. -Kanau.
Kanau.
Wow.
Ang liit.
Sobrang kulubot. Ang cute.
-Kanau. -Ay, nag-smile siya!
-Kanau! -Nag-smile ka! Ang cute.
Dito, o. Peekaboo!
-Dito! Nakatingin siya dito! -Tumingin siya dito.
-Kanau! -Kanau!
-Nakatingin siya? -Oo.
-Talaga? -Oo nga.
Kanau!
Ang galing mo naman!
-Hello. -Ang cute.
-Nakikita mo ba kami, Kanau? -Nag-smile siya.
-Inaayos ni Tito Ryu 'yong baby bed. -Ayun.
Ang galing, di ba, Kanau?
-Kanau! -Kanau, tingin ka dito.
Dito, o.
Binigyan ka ni Tito Johan ng laruan.
A!
-Ha? Ryu, okay ka lang? -Wag kang maingay!
Tulungan mo na 'ko.
-Kailangan mong ipasok 'to. Ito. -Okay.
-Diyan sa baba. -Okay.
-Ready ka na? -Okay.
Aray… Ha?
-Ha? -Tama ba 'to?
Teka, ha? Ayos, nagawa natin!
Maraming nang kuwentong nagawa ang mga bituing patuloy na nagniningning.
May isang kuwentong minahal sa buong Japan.
Kanau.
Ang Gabi sa Galactic Railroad.
Kanau.
-"Campanella." -Kanau.
"Tayong dalawa na lang ulit."
Kanau.
"Magpatuloy tayo hangga't kaya natin."
"Hindi na ako natatakot."
"Gaya ng alakdan na 'yon,
kung para sa ikaliligaya ng lahat,
wala na akong pakialam sa mangyayari sa katawan ko."
"Oo."
"Pareho tayo ng nararamdaman."
"Pero sabihin mo."
"Ano ba ang tunay na kaligayahan?"
"Hindi ko pa rin alam."
Alam ko kung ano.
Ha?
Di ba?
Nagsalin ng Subtitle: Precious A.