คุณฮวังโยฮัน ไปได้แล้วครับ
ตรวจดูข้าวของด้วยครับ
เรียบร้อยดีไหม
ครับ
เดี๋ยวครับ
ใส่นี่ไปก่อนดีกว่าครับ
อือ
(สายที่ไม่ได้รับจากซูอา สายที่ไม่ได้รับจากริว)
(ซูอา: ช่วยรับสายที)
(ริว: โอเคหรือเปล่า ช่วยตอบที)
(กำลังโทรหาริว)
เลขหมายที่ท่านเรียกไม่สามารถติดต่อได้ในขณะนี้
กรุณาฝากข้อความ…
- วันนี้กินอะไรกันดี - วันนี้เหรอ
นี่ พี่เห็นนี่หรือยัง
อะไรเหรอ
นักมวยอาชีพซ้อมคน แล้วถูกปล่อยตัวเหรอ
- บ้าไปแล้ว - อือ
คนทั่วไปตายได้เลยนะ ถ้าโดนนักมวยอาชีพชกเอาน่ะ
ใช่ไง ในข่าวบอกว่าเขาล้มมวยด้วยนะ
- ล้มมวยเหรอ - อือ
ตำรวจจะปล่อยตัวคนแบบนั้นออกมาทำไมนะ
เพราะงี้ถึงได้โดนด่าอยู่ทุกวี่ทุกวันไง
จริงสุดๆ
(ไอ้เกย์เอ๊ย)
(ยิมมวยคังซึงมิน)
โยฮัน
มาแล้วเหรอ
รุ่นพี่มาที่นี่ทำไม
จีซอบ
ที่นี่ต้องปิดตัวลงเพราะรุ่นพี่เลย
พอได้แล้ว
ไม่ต้องคิดมากนะ ไม่เป็นไร
ไม่สิ ต้องเป็นสิครับ!
ฉันบอกว่าไม่เป็นไรไง
รู้ไหมครับว่าโค้ชต้องเจออะไรมาบ้าง
โค้ช
เอาจริงดิ
ยังมีหน้ามาเรียกว่า "โค้ช" อีกเหรอ
รุ่นพี่ไปชกชาวบ้าน แถมยังล้มมวยอีก
สมาคมไม่ปล่อยเรื่องนี้ไปแน่
ปล่อยน่า
- ว่าไงล่ะ - บอกให้ปล่อยไง!
พอได้แล้ว กลับบ้านไปก่อนเถอะ
ขอโทษนะ
ก็อย่างนั้นแหละ
ฉันคงจ้างนายไม่ได้อีกแล้ว
ทั้งหมดเป็นเพราะผมเอง
เป็นฝีมือเจ้าชิมนั่นต่างหาก
แถมวิธีสอนของฉันก็ทั้งตกยุค
และล้าสมัยด้วย
นายเองก็เคยพูดแบบนั้นบ่อยๆ
ฉันยังจำวันแรกที่นายมาที่นี่ได้
ฉันสนุกนะ
ที่ได้ไปชกมวย
กับนาย
อย่าฝืนตัวเองนักเลยนะ
ใช้ชีวิตสบายๆ เถอะ
เข้าใจนะ
(สายที่ไม่ได้รับจากโยฮัน)
ริว ขอคุยด้วยได้ไหม
ครับ
พรุ่งนี้เช้าเรามีนัดรับตัวฉุกเฉิน มาช่วยฉันเตรียมของได้ไหม
ได้ครับ
(สายที่ไม่ได้รับ: โยฮัน)
ไอ้ขี้แพ้ ของมีค่าของแก ฉันจะทำลายทิ้งให้หมด
ฉันไม่ได้ขี้แพ้
ฉันไม่ใช่หมาขี้แพ้โว้ย!
ผมเชื่อใจคุณนะ
การที่นายไม่ยอมแพ้ ทำให้นายดูแข็งแกร่งกว่าใครๆ มั้ง
ลุยเลย โยฮัน!
เรามีกันแค่สองคนมาตลอดน่ะ
- โซล - โซลเหรอ
เพื่อปกป้อง
และเพื่อสิ่งนั้น
ฉันจะต้องทำลาย
ทำไมต้องเป็นฉันตลอดเลยวะ!
ระบบได้ทำการต่อสายแล้ว แต่ไม่มีผู้รับสาย
กรุณาฝากข้อความหลังเสียงสัญญาณ
- ริว - ฮัลโหล ขอโทษที่โทรมาปุบปับนะ
- ฉันจะทำยังไงดี พี่… - คือว่า โยฮัน…
พี่…
ฉันโทรหาเขามาตลอด แต่…
ขอโทษนะ
- ฉัน… - ต้องไม่เป็นไรแน่
มาเริ่มจากสถานที่ที่เราอาจได้เบาะแสกันก่อน
ค่ะ ใช่แล้ว ต้องไม่เป็นไรแน่
ยังไงก็ต้องเจอเขาแน่
เราจะหาให้เจอ
ค่ะ ขอบคุณนะ
(ไอ้เกย์เอ๊ย)
พี่!
อะไรกัน
(เราจะปิดกิจการตั้งแต่วันที่ 30 เมษายน)
พวกเขาน่าจะปิดที่นี่ไปแล้ว
แล้วบาร์ล่ะที่เกิดเรื่องล่ะ
รู้ไหมว่าอยู่ที่ไหน
ค่ะ
รู้ค่ะ
ทางไหน
- ทางนี้ - ทางนี้เหรอ
(ปิด)
น้องสาวโยฮันเหรอ
ค่ะ
งั้นนายก็คงเป็น… ริวคุง
ริวครับ
โยฮันเล่าเรื่องพวกนายสองคนเยอะเลย
ไม่นึกเลยว่าจะได้มาเจอกันในสภาพนี้
ขอโทษนะคะ
รู้ไหมคะว่าพี่ชายฉันอยู่ที่ไหน
หมอนั่น
โยฮันน่ะ
บอกเราทีครับว่าโยฮันอยู่ที่ไหน
ขอร้องค่ะ
เขาห้ามไม่ให้ฉันบอกใคร ต่อให้พวกเธอจะมาที่นี่ก็ตาม
ขอร้องนะคะ ขอร้องค่ะ
- ขอร้อง - หยุดเถอะนะ
ฉันขอร้อง
อย่าทำแบบนี้เลย
เจ้าเด็กคนนั้น…
ช่วยเขาด้วยนะ
ฉันคิดว่าเขาอยู่ที่โรงงานร้างที่เขาเคยทำงานอยู่
เขาบอกว่านั่นเป็นที่เดียวที่รับเขาเข้าทำงาน
- ขอบคุณค่ะ - โชคดีครับ
ขอบคุณครับ
(ห้ามบุกรุก)
พี่!
เปิดสิ!
- โยฮัน! - พี่!
- นั่นมังงะของพี่ค่ะ - อือ
พี่!
- โยฮัน! - พี่!
เดี๋ยวก่อน!
โยฮัน!
ไม่ค่อยฟิตเหมือนเดิมแล้วสินะ
นายมาที่นี่ทำไมวะ
ไปให้พ้น
อย่ามายุ่งกับฉัน
อยากให้ฉันเลิกยุ่งงั้นเหรอ
ไม่เข้าใจหรือไง
ตอนนี้
ชีวิตฉันมันจบสิ้นแล้ว
ขืนนายยังมายุ่งกับฉัน
เรื่องร้ายๆ ก็จะเกิดขึ้นกับนายด้วย
หัวเราะอะไรของนาย
นายพยายามปกป้องมันสินะ
จิตวิญญาณน่ะ
นาย…
นายเป็นคนเดียว ที่ฉันไม่อยากให้มาเห็นในสภาพนี้แท้ๆ
โยฮัน
ไปอยู่ด้วยกันที่ญี่ปุ่นเถอะนะ
จะทานแล้วนะครับ
มาซิซอ
อร่อยอะ
เมื่อกี้นี้…
หือ
ที่นายพูดว่าให้ไปอยู่ด้วยกันที่ญี่ปุ่น
พูดจริงหรือเปล่า
อ๋อ
อือ
พูดจริงสิ
ฉันน่ะ…
ฉันมีความฝัน
หือ
ฉันอยากเรียนมหาวิทยาลัย
ที่ญี่ปุ่น
อือ
ก็ดีนะ
ขอบคุณนะ
ที่มาหาฉัน
ว่าไงนะ
ไม่พูดอีกแล้ว
(โซล เมท)
(ตอนที่ห้า: เกิดใหม่อีกครั้ง)
"ยังไงซะ ในชีวิตเรา
ได้ใช้เวลาทำในสิ่งที่ชอบก็ดีกว่าอยู่แล้ว"
- กลับมาแล้ว - กลับมาแล้วเหรอ
โอ้โฮ น่ากินมากเลย
ว้าว
ไปล้างไม้ล้างมือก่อนสิ
- ครับๆ - อือ
- เอ้อ ตักข้าวเองนะ - อือ
อือ
อย่าขยับสิ
หือ กินข้าวอยู่จะไม่ขยับได้ยังไงล่ะ
พรุ่งนี้มีงานเลี้ยงอำลาหัวหน้าฝ่ายดูแลผู้สูงอายุ
ไม่ต้องทำมื้อเย็นเผื่อนะ
งั้นเหรอ
อืม นี่อร่อยมากเลย
ก็ต้องอร่อยอยู่แล้ว
ว่าแต่ สุดสัปดาห์นี้ว่างไหม มีนัดกับซูมิโกะน่ะ
อือ ว่างอยู่นะ
นอกจากงานที่ร้านสะดวกซื้อ ฉันก็ไม่มีแพลนอื่นหรอก
อือ
ขอให้ได้งานที่โรงเรียนสอนภาษาเกาหลีนะ
อย่าพูดเหมือนง่ายสิ
พอไม่มีใบปริญญา มันก็ยากนะ
ฉันเองก็ต้องเตรียมสอบผู้ดูแลเหมือนกัน
- อย่าขยับแบบนั้นสิ - ฉันจะไปตักข้าวเพิ่มนี่
ก็ได้
- เขาเก่งนะ - โยฮันคุงเก่งมาก
กระโดดให้มันดีๆ หน่อยสิ
เดี๋ยวนะ ขอพักแป๊บ
ยอมแพ้แล้วๆ
เพราะแขนเหรอ หรือการสะบัดข้อมือไม่เหมือนกัน
ใช่ อยู่ที่การสะบัดข้อมือ
- ขอน้ำหน่อยครับ - ได้สิ
- สู้ไม่ได้เลย - อะ
- ขอบคุณนะ - ขอบใจ
- นายเหนื่อยจัดเลย - หมดสภาพจริง
เอาละ
- งั้นก็… - งั้นก็…
- รบกวนด้วยนะ - อือ
- รบกวนด้วยนะ - ได้
เอาละ รุ่นน้อง นายเขียนซิ
ต้องให้ฉันเขียนก่อนสินะ
- โอเค จะเขียนแล้วนะครับ - ครับ
เอาละ
จะประทับตราแล้วนะครับ
- รบกวนด้วยนะ - รบกวนด้วยนะ
(ฮวังโยฮัน)
เอาละ
จะประทับตราแล้วนะ
- รบกวนด้วย - ครับ
(ริว นารุทากิ)
- เย่ - ว้าว
ขอบคุณนะ
- ยินดีด้วย - ยินดีด้วย
ขอบคุณนะ
ดีจังเลย
โอ้โฮ ดีจัง เขียนเรียบร้อยดีนะ
ได้ริวมาเขียนให้แบบนี้มันพิเศษจริงๆ นะ
นั่นฉันต้องพูดต่างหาก
- ขอบคุณนายด้วย โยฮัน - ใช่
สบายมาก
อันที่จริง
หือ
เรากำลังมีน้อง
หา
ลูกน่ะ
อะไรนะ
- ถามจริง - อือ
อือ ฮึบ
ยินดีด้วยนะ ซูมิโกะ
- ขอบคุณนะ - ยินดีด้วยนะ
ก่อนนี้ฉันแพ้ท้องหนักมาก แต่ตอนนี้ดีขึ้นแล้วละ
เราอยากมาบอกพวกนายด้วยตัวเองน่ะ
- งี้นี่เอง - อือ
- ใช่ - อือ
ถ้าอย่างนั้น…
ขอลองจับได้ไหม
ได้สิ
- นี่ ไม่ต้องขนาดนั้นก็ได้ - ไม่ได้ๆ
ไม่ๆ เอาละ
- โห - หือ
- ว้าว - อะไร
- ว้าว - หือ
- ว้าว - อะไรล่ะ
ลองจับดูสิ
- ฉันจับได้ไหม - ได้สิ
- ขอโทษนะ - เอาเลย
- โห - ใช่ไหม
อือ
อะไรน่ะ
- ใช่ไหม - อือ
โอ้โฮ
ว้าว มีเด็กอยู่ในนี้จริงๆ สินะ
อือ
เอาละ ต่อไปตานายแล้ว ริว
- หือ - หือ
เรื่องฮอกกี้น้ำแข็งฉันอาจแพ้นาย แต่เรื่องนี้ฉันไม่แพ้แน่
- มาสิ มาเล่นกัน - อะไร ยังจะเล่นอีกเหรอ
แน่นอนสิ เร็วเข้า มาเลย ลุกขึ้นมา
- เราคุยเรื่องสำคัญอยู่นะ - ไม่ มาเล่นกัน
- เร็วสิ - ถามจริง
- ขอให้สนุกนะ - ให้ตายสิ
- นี่ วิ่งสิ มาเร็ว มาเล่นกัน - ฉันไม่อยากอะ
- ไปเลย! - ให้ตายสิ
อะไร เขาเล่นคนเดียวหรือไง
- นี่ ไปเลย! - ร่อนกลับไปหาเขาเฉย
- มันร่อนกลับไปหานาย - เร็วเข้า วิ่งสิ!
ให้ตาย
- เอ้า เอาละนะ ไปเลย! - โอเค
ริวจังน่ะ…
ฝากดูแลเขาด้วยนะ
ไว้ใจฉันได้เลย
นายต้องกระโดดสิ!
สุดยอดเลยเนอะ
หือ
ฉันแค่คิดว่าเซอิจิกับซูมิโกะสุดยอดไปเลย
- อือ - กำลังจะมีลูกกันด้วย
อือ
นายเองก็อยากมีลูกไหม
ลูกเหรอ
ไม่เคยคิดเรื่องนั้นเลยแฮะ
- งั้นเหรอ - อือ
แต่มันรู้สึกเหมือนปาฏิหาริย์จริงๆ
- ปาฏิหาริย์ - อือ
ที่ฉันมาอยู่ที่นี่ก็เป็นปาฏิหาริย์เหมือนกัน
หือ
ฉันแค่บังเอิญได้เจอนายที่เยอรมนี
แล้วก็ยังไงไม่รู้
นายกับฉันกลับได้มาอยู่ด้วยกันที่ญี่ปุ่น
ปาฏิหาริย์ใช่ไหมล่ะ
ก็จริงนะ
ปาฏิหาริย์จริงๆ
เอาละ
- ไปก่อนนะ - อือ ไปดีมาดีนะ
- พ่อไปก่อนนะ - "ไปดีมาดีนะ"
- มีอะไรก็โทรมานะ - อือ
- ต้องโทรมานะ - ค่า เข้าใจแล้ว
- โอเค ไปแล้วนะ - ไปดีมาดีนะ
- ระวังตัวด้วย - อือ
(พจนานุกรมตั้งชื่อลูก)
- ฮึบ - นี่ ระวังหลังด้วย
- ไม่เป็นไรครับ - ไม่หนักเหรอ
สบายมาก ผมคือเซอิจิผู้สู้สุดใจนะครับ
- ยายเอ๊ยๆ - จ้า
- เอาของนั่นมาเลย - จ้า
เอาละ
- นี่น่ะ… - ครับ
ถึงจะช้าไปหน่อย แต่นี่เป็นของจากพวกเรา
ของขวัญแต่งงานน่ะ
- เอ๊ะ อะไรเนี่ย จริงเหรอครับ - จริงสิ
ใกล้จะได้เจอเจ้าตัวน้อยแล้วสิ น่าตื่นเต้นเนอะ
ครับ ขอบคุณมากนะครับ
งั้นก็ลาก่อนครับ
คงไม่เคยมีใคร
ใจดีกับเธอเลยสินะ
แต่ฉันจะพูดมันเอง
จะตะโกนมันออกไปให้สุดเสียง
ฉันจะบอกเธอว่า "สู้ๆ นะ"
ได้ยินฉันไหม…