อาการเป็นไงบ้าง
ก็เหมือนเดิมนะครับ
คู่ต่อสู้ของคุณไม่ได้รู้เรื่องนี้
เขาจะเดินหน้าบุกเต็มที่
อย่าให้โดนจับได้แล้วกัน
ใกล้จะเริ่มการชกแล้ว
หยุดพูดเรื่องนี้ก่อนได้ไหม
หมาขี้แพ้ที่ทำตัวกร่างสินะ
โฮ่ง โฮ่งๆ
ฝากด้วยแล้วกันนะ
ไอ้สารเลวเอ๊ย
ชก!
ดี ลุยเลย!
พละกำลังเราเหนือกว่า
ใส่ให้สุดเลย ใส่จิตวิญญาณลงไป
จิตวิญญาณเหรอ อย่างเชยเลย
พี่เลี้ยงลงจากเวที
- เตรียมตัวชกยกที่ห้า - ลุยเลยๆ
ยกที่ห้า!
ชก!
ผมเชื่อใจคุณนะ
ทำงานดีๆ นะครับ
หมาขี้แพ้ที่ทำตัวกร่างสินะ
- หนึ่ง… - พี่
สอง
โยฮัน ทำได้ดีมาก ดีมาก สุดยอดเลย
สี่ ห้า หก
ถ้าหักหลังผมละก็ คงรู้นะว่าจะเกิดอะไรขึ้น
ชก
โยฮัน มัวทำอะไรน่ะ เผด็จศึกมันซะสิ
เดินหน้าๆ โยฮัน
อะไรของหมอนี่เนี่ย
อยากลงเอยเหมือนฉันหรือไง
อย่าหนีนะ ฮวังโยฮัน!
(โซล เมท)
(ตอนที่สอง: จะเยียวยาใจเราได้อย่างไร)
และผู้ชนะด้วยคะแนนเป็นเอกฉันท์
ด้วยคะแนนสามต่อศูนย์ ก็คือ…
เฟลิกซ์ แอคเคอร์มันน์!
ขอบใจนะ พวก
- ฉันดันเชียร์เขาไปด้วยเลย - ใช่
แอคเคอร์มันน์!
แขกผู้มีเกียรติทุกท่าน
- ผู้ชนะในวันนี้ เฟลิกซ์ แอคเคอร์มันน์ - ไปเรียนชกมวยซะไป
- กลับเกาหลีไปซะ! - อะไรนะ
ไสหัวไปจากสังเวียนซะ!
หุบปากไปเลย
- มาสิวะ ไอ้เวรเอ๊ย - ซูมิโกะ
นี่!
- เธอเป็นใคร อย่ามาอวดดีนักนะ - ใจเย็นๆ
พอได้แล้ว!
หมอนี่ก็แค่คนน่าสมเพช ที่ไม่รู้หรอกว่าคนอื่นพยายามแค่ไหน
ใช่ โอเค
โอเค
เดี๋ยว อะไรน่ะ
ริวจัง!
อะไรอะ
เดี๋ยว หยุดก่อน
ซูมิโกะ
- ริวจัง - อะ
ขอบใจนะ
- นี่ - ขอบคุณค่ะ
- ขอโทษนะคะที่จู่ๆ ก็ทำแบบนั้น - ไม่เป็นไร
แต่เดี๋ยวนะ คุณพูดญี่ปุ่นได้เหรอ
ค่ะ ใช่แล้วๆ
ฉันพูดได้หกภาษาค่ะ
เดี๋ยวนะ สุดยอดเลย
ฉันชื่อซูอาค่ะ ฮวังซูอา
ฮวังเหรอ
ค่ะ ฉันเป็นน้องสาวของโยฮัน
แล้วคุณชื่ออะไรคะ
ฉันชื่อซูมิโกะค่ะ
อ๋อ ซูมิโกะ
ขอบคุณมากนะคะที่ช่วยฉันไว้ ซูมิโกะ
แล้วก็ต้องขอโทษด้วย
พอโมโหทีไร ฉันก็หน้ามืดตามัวทุกที
ขอโทษจริงๆ นะคะ
ไม่เป็นไรค่ะ
แต่เราก็แอบตกใจอยู่เหมือนกัน
- เนอะ - ใช่นะ
หรือว่าพวกคุณสองคนจะเป็น
แฟนคลับของพี่เหรอคะ
ท่านประธาน ผมขอโทษ ที่ทำผลงานให้ไม่ได้ทั้งที่ได้รับโอกาส
ให้ขึ้นชกระดับนานาชาติแล้ว
ไม่เลยครับ โยฮันคุงก็สู้สุดกำลังแล้ว
ขอคุยกับเขาตามลำพังได้ไหม
ครับ เชิญเลย
ขอบคุณท่านให้ดีด้วยล่ะ
ไปกันเถอะ
อย่าทำให้ผมลุ้นตัวโก่งแบบนั้นสิครับ
ใครสั่งให้ชกจนต้องตัดสินด้วยคะแนนล่ะ
แค่แพ้ให้หมดรูปก็พอ
น็อกเอาต์น่ะ ผมหมายถึงน็อกเอาต์
เอาเถอะ คุณกลายเป็นหมาขี้แพ้ตามสัญญา
งั้นผมก็จะรักษาสัญญาเหมือนกัน
ก็เอาแต่อ่านแต่ของไร้สาระแบบนี้ไง
ไว้เจอกันนะครับ
พี่
พี่ จะทำยังไงดี
- พี่โอเคไหม ดูเจ็บมากเลย - ไม่เป็นไรน่า
- จริงสิ - หือ
หือ อ๋อ
สู้ได้ดีมาก
หมอนั่นมาที่นี่ทำไม
สองคนนี้เชียร์พี่สุดใจเลยนะ
ใช่ไหมล่ะ
ขอโทษนะ ฉันไม่รู้ภาษาเกาหลีเลย
เอ้อ จริงด้วย
เอ๊ะ
ริวเป็นเพื่อนพี่ใช่ไหม
เพื่อนเหรอ
เดี๋ยวนะ ไม่ ฉันไม่ได้พูดอะไรเลย
อะไร ไม่ต้องเขินน่า
นี่ พี่
ก่อนมานี่ ริวถามว่าจะพูดว่า "สู้ได้ดีมาก"
เป็นภาษาเกาหลียังไงด้วยนะ
ตายแล้ว อิจฉาจัง พี่มีเพื่อนที่น่ารักมากเลย
งั้นฉันไปเล่นกับซูมิโกะจังดีกว่า
ถอยไปเลย
ซูมิโกะจัง ไปกันเถอะ
- หือ เดี๋ยว… - เร็วเข้า
ริวจัง
อ๋อ
เป็นคนที่หนีออกจากโรงพยาบาลเองสินะ
- ไม่ได้หนีสักหน่อย - โรงพยาบาลเหรอ
ขอบคุณมากนะคะที่ช่วยริวจังไว้
ช่างเถอะ
- อะไร เจ็บมือเหรอ - เปล่า
ก็แค่ชานิดหน่อย ไม่เป็นไร
พี่ต้องระวังอาการเมาหมัดอะไรพวกนั้นนะ
ช่วยระวังตัวกว่านี้ด้วยเถอะ
โดนอีกแล้วเนี่ย
ไม่เป็นไรน่า ไม่ต้องห่วง
ปกติฉันน็อกคู่ต่อสู้ก่อนที่จะโดนชกอีก
หือ
จริงด้วย พี่ชกได้ดีมากแล้ว เก่งมาก แต่บางทีก็แพ้กันบ้างแหละ
มันเกิดขึ้นกันได้
- กินไปเลย - มันเกิดขึ้นได้
สนิทกันดีนะเนี่ย
เรามีกันแค่สองคนมาตลอดน่ะ
อะไรนะ
อย่าพูดจาเหลวไหลสิ
คุณสองคนเป็นแฟนกันเหรอคะ
ไม่ใช่ๆ
ริวจังแค่มาพักที่บ้านฉันระหว่างที่มาเที่ยวที่นี่น่ะ
- อ๋อ งั้นเองเหรอ - จริงนะ
เราเป็นแค่เพื่อนสมัยเด็กกัน เนอะ
อือ
- "เพื่อนสมัยเด็ก" เหรอ - ใช่ แบบว่า
ที่บ้านฉันมีหลายเรื่องเกิดขึ้น
เพราะงั้นตั้งแต่สมัยประถม ครอบครัวของริวจังเลยช่วยฉันไว้เยอะ
ตั้งแต่ประถมเหรอ รู้จักกันมานานเลยนะคะเนี่ย
แต่ "เพื่อนสมัยเด็ก" คืออะไรเหรอคะ
มันต่างจากการเป็นแฟนยังไง
- ฮวังซูอา - หือ
นั่นมันเรื่องส่วนตัว
ขอโทษจริงๆ ค่ะ เอาอีกแล้วไงฉัน
ไม่ ไม่เป็นไรเลย ลืมเรื่องความเป็นส่วนตัวไปเลยดีกว่า
หนักชะมัด
เขาคออ่อนสินะ
แต่ก็ยังดื่มอยู่ดีนะ
เดินดีๆ สิ
พื้นที่ส่วนใหญ่ของตัวโบสถ์ แทบไม่ได้รับความเสียหาย
แต่เพราะยังมีควันอยู่ เราจึงแนะนำให้ชาวบ้านปิดประตูและหน้าต่าง
ในขณะที่ลงพื้นที่ ทีมเราพบระเบิดขวดอยู่ใกล้แท่นบูชา
ซึ่งอาจเป็นสาเหตุของเพลิงไหม้
ในขณะเดียวกัน มีผู้เยาว์คนหนึ่ง เข้ามอบตัวกับทางตำรวจวันนี้
แรงจูงใจก็คือ…
คนร้ายเป็นเด็กเหรอเนี่ย
ยังไม่แน่ชัด ขณะนี้อยู่ระหว่างการสืบสวน
ก้าวไปทีละก้าว เพื่อต่อต้านขยะพลาสติก…
สุดยอดเลย ซูมิโกะ นี่วาดเองหมดเลยเหรอ
อือ
อยู่ที่เบอร์ลินมานานแค่ไหนแล้วเหรอ
น่าจะเป็นปีที่สามนะ
เธอกำลังส่งตัวเองเรียนที่มหาลัยแฟชั่น ด้วยการทำงานพาร์ตไทม์นะ
- เจ๋งมากเลย - ไม่หรอกๆ
ฉันทำงานพาร์ตไทม์ก็จริง แต่ก็เป็นหนี้พ่อฉันเหมือนกัน
แต่ก็ยังสุดยอดอยู่ดี
นี่ แล้วซูอาล่ะ ยังเรียนอยู่ใช่ไหม
อือ ฉันเรียนที่มหาวิทยาลัยไฮเดลเบิร์กค่ะ
อะไรนะ
เดี๋ยวนะ คณะอะไรเหรอ
แพทย์น่ะ แพทยศาสตร์ไหมนะ
- สุดยอดมากจริงๆ - สุดยอดเลย
ไม่เลยๆ
พี่สุดยอดกว่าฉันเยอะเลยค่ะ
เพราะฉันบังเอิญเรียนเก่ง พี่เลยต้องทำงานหนักเพื่อฉันมาตลอด
เขาทำงานหนักเพื่อหาเงิน
และหาสภาพแวดล้อมที่ดีให้ฉันมาตลอดเลย
แบบนี้เอง
เราไม่มีพ่อแม่น่ะ
พี่เป็นทั้งพ่อและแม่ของฉันเลย
เขาเป็นทั้งครอบครัวของฉันค่ะ
ถ้าฉันเรียนได้ธรรมดาๆ
พี่ก็อาจจะไม่ต้อง
พยายามขนาดนี้ก็ได้
พี่มีความสุขหรือเปล่านะ
- โย่ - ไง
คือว่า
มือข้างนั้น…
อ๋อ ไม่เป็นไรหรอก
วันนี้ชกได้สุดยอดเลยนะ
นี่เป็นครั้งแรกเลยที่ได้มาดูมวยสดๆ แบบนี้
จะพูดยังไงดี
น่าประทับใจนะ
ตรงไหน
ต่อให้ล้มลงไป นายก็ยังลุกขึ้นมาได้
ว่าไงนะ
จะพูดยังไงดีเนี่ย
คงเป็นการที่นายไม่ยอมแพ้
ทำให้นายดูแข็งแกร่งกว่าใครๆ มั้ง
ทำไม
ทำไมถึงไม่บอกอะไรกับตำรวจล่ะ
คนที่จุดไฟเผาโบสถ์
เป็นเด็กใช่ไหม
เมื่อกี้มันออกข่าวน่ะ
เด็กคนนั้นมีตาที่เหมือนกัน
กับฉัน
ตาเหรอ
เวลาที่รู้สึกว่า
ไม่มีใครในโลกนี้มองเห็นเรา
มันทำให้เรา
รู้สึกอยากทำลาย
โลกนั้นทิ้งซะ
ฉันพูดอะไรออกไปเนี่ย
(ซูอา: ดีใจนะที่พี่มีเพื่อนดีๆ)
(ฉันมีความสุขเพราะพี่เลยนะ)
(ฉันไม่เป็นไรแล้ว ดีใจนะที่พี่มีเพื่อนดีๆ)
อะไรของยัยนั่นเนี่ย
อรุณสวัสดิ์
อือ
อะ
วันนี้มีแผนจะทำอะไรไหม
ก็ไม่ได้มีหรอกนะ
ถ้างั้น…
ไปกับฉันสิ
หือ ไปไหนเหรอ
ฉันจะพาไปที่ที่น่าสนใจน่ะ
ที่ไหนล่ะ
โซล
โซลเหรอ
ฮัลโหล
โยฮัน นายหายหัวไปไหน
ขอโทษนะ วันนี้ผมมีธุระต้องไปทำ
นายจะมีธุระอะไรที่เยอรมนีกัน
ช่างเถอะ ตอนนี้นายอยู่ที่ไหน
ท่านประธานชิมอยากเจอนายก่อนกลับเกาหลี
พอดีเลย ผมก็มีเรื่องจะคุยกับเขาเหมือนกัน
ไม่ได้จะพูดอะไรที่ไม่จำเป็นกับเขาใช่ไหม
- พูดเรื่องสำคัญน่ะครับ - นี่ๆ นาย…
เป็นไฟต์ที่ดีมาก
ใช่ๆ
- เอ้า ชนแก้วๆ - ชนแก้ว
โยฮัน
ผมจะไม่ทำอีกแล้ว
ว่าไงนะ
ผมบอกว่าจะไม่
ล้มมวยอีกแล้ว
ท่านประธาน
อย่าบอกนะว่า…
ไม่ๆ ผมแค่ทำหน้าที่โปรโมเตอร์เอง
- นี่มันเรื่องบ้าบออะไรกัน - แล้วก็
ฉันไม่ได้ขี้แพ้
ฉันไม่ใช่หมาขี้แพ้โว้ย!
ไอ้เวรนี่ อยู่ๆ ก็ปากหมาซะงั้น
- ไอ้เวรเอ๊ย - กระเป๋าฉันๆ
สำเร็จ ฉันทำไปจนได้
แล้วนี่ นายมันโคตรบ้าเลยสินะ
เดี๋ยวนะ นี่ฉันจะไม่ซวยใช่ไหม
- ฉันอัดหมอนั่นปลิวเลย - ไม่หรอกๆ
ไม่ซวยใช่ไหม
จนถึงตอนนี้
ฉันจงใจล้มมวยมาตลอด
แล้วฉันก็ได้รับเงินจากหมอนั่น
ว่าไงนะ
- แต่นาย… - หือ
นายอัดมันปลิวไปเลย
เพราะงั้นตอนนี้
ฉันเป็นอิสระแล้ว อิสรภาพ
พูดตามตรง ไอ้ที่บาดเจ็บนี่
ก็ได้มาตอนที่ช่วยนายไว้
- งั้นก็เป็นความผิดฉันสินะ - ไม่ๆ
ไม่ใช่ๆ
เป็นเพราะนายแท้ๆ เลย
นี่น่ะ…
นี่คือสัญลักษณ์แห่งอิสรภาพ
แล้วจากนี้นายจะรอดไหมเนี่ย
ฉันน่ะตายไปนานแล้วละ
- สวัสดีครับ - สวัสดีครับ
จะไปไหนครับ
ไปที่ดีๆ สักที่ครับ
ฉันเคยอ่านเรื่องนี้นะ
นั่นงานชิ้นเอกเลยนะ
นายเรียนภาษาญี่ปุ่นด้วยวิธีนี้เหรอ
ฉันอ่านเรื่องนี้มาหลายรอบแล้ว
หลายรอบมาก
เพราะว่าฉันอยากรู้
ความหมายที่อยู่เบื้องหลังเรื่องราวนี้
สุดยอดเลย
- สุดยอดใช่ไหมล่ะ - อือ
แล้วนายจะเอายังไงต่อ
ฉันจะกลับไป
ที่เกาหลี
แล้วหลังจากนั้นล่ะ
หลังจากกลับไปเหรอ
จะไปรู้ได้ไงล่ะ
ก็จริงนะ
จากนี้ไป…
นี่คือเรื่องราวของฉัน
หา
- แล้วนายล่ะ - หือ
นาย
จะอยู่ที่นี่ต่อเหรอ
ฉันก็จะกลับเหมือนกัน
ฉันตัดสินใจแล้วว่าจะกลับไป
งั้นเหรอ
อือ
ฉันเองก็ไม่เข้าใจหรอกนะ
แต่รู้สึกเหมือนว่า
ทั้งที่แพ้การชก แต่นายกลับได้บางอย่างที่สำคัญกว่ามาน่ะ
ฉันน่ะ…
ฉันหนีมาตลอด
หนีจากสิ่งต่างๆ ที่ฉันไม่รู้ว่าจะรับมือยังไง
แต่ว่า…
ฉันเองก็…
ฉันด้วย
ฉันก็เหมือนกันกับนาย
อะไรนะ
ฉันถึงได้ไปโบสถ์ไง
เพราะฉัน…
ฉันหลอกตัวเองอยู่
โปรดระมัด รถไฟกำลังเข้าสู่สถานี
แต่ว่า…
ตอนนี้ไม่แล้วละ
แล้วนายล่ะ
ชนะได้หรือเปล่า
ฉันจะลองดู
- งั้นก็โชคดีนะ - โชคดี
สวัสดีครับ ยินดีต้อนรับขึ้นรถไฟท้องถิ่น สู่เชินเนอเฟลด์ เราจะออกเดินทางในไม่ช้า
เราทุกคนที่การรถไฟเยอรมนี ขอให้ทุกท่านมีความสุขกับการเดินทาง
(โยฮัน)