หากวันใดเธอเจ็บปวดกายใจ
รู้สึกท้อแท้แทบเดินต่อไปไม่ไหว
ฉันจะคอยอยู่ข้างๆ เธอเสมอ
จะเป็นไหล่ให้เธอได้พักพิง
เพลงนั้นชื่ออะไรนะ
เพลงนี้ชื่อว่าอะไรนะครับ
อ๋อ นึกออกแล้ว
- ว่าไงครับ - "ทูมอร์โรว์"
- ผิดนะครับ - หยุดเลยน่า
เฮ้ย นั่นมือถือฉันนะ จะถ่ายเพื่อ
แบกความหวังเอาไว้…
เฮ้ย เหลืออีกแค่สิบวันนะ เอาหน่อยๆ
ลุยเข้าไป!
- ลุยเลย นากาจิ! - ดีมาก
เอาละ ลุยเลย!
เซอิจิ ดื่มหน่อยไหม เอ้า
นัดแผนเบรกเอาต์ เช็กแดนหน้า และเช็กแดนหลังกับไลน์ตัวเองให้ดี
ครับ
โอเค ทุกคนทำได้ดีมาก จบการซ้อมวันนี้แค่นี้
เซโอ หนึ่ง สอง สาม!
- กินเข้าไปอีกชามสิ - เอาจริงดิ
สมดุลและปริมาณของคาร์บกับโปรตีน…
เงียบไปเลยน่า
จะแย่งตัวจริงจากอาราตะให้ได้ ก่อนเรียนจบไม่ใช่เหรอ
แหงสิ มันแน่อยู่แล้ว
ตั้งตารอเลยนะ
ให้ตาย หมอนี่ไม่ได้กลัวเลยสักนิด
นี่ อาราตะ ปาร์ตี้จับคู่คราวนี้นายจะมาใช่ไหม
เอ่อ ก็…
เถอะน่า ขอล่ะ มาเถอะนะ
- ถ้านายมา สาวๆ คงอยากมาด้วย - ใช่
เราจะได้แข่งกับดาวมหาลัยเลยนะ
ใช่ๆ
เชียร์ลีดเดอร์คนนั้นก็จะมาด้วย
- อย่างน่ารักเลย - ใช่
- จริงนะ - ต้องสุดยอดแน่ๆ
ริว นายก็จะไปด้วยนี่
ฉันไม่เคยพูดว่าจะไปสักหน่อย
ทำไมล่ะ ไปเถอะน่า
เมื่อกี้ฟาวล์ชัดๆ!
นี่ คุณอาราตะ
ทำอะไรของนายน่ะ
อะไรเนี่ย
- ทำไมทำหน้าแบบนั้น - อะไรล่ะ
- สวัสดีครับ ผมนารุทากิครับ - ครับๆ
- มีปัญหาหัวใจเหรอครับ - เปล่า
- ออกไปสิวะ! - ริว!
ริว อาราตะ
อาราตะ ขานายยังไหวไหม
- สบายๆ น่า - โอเค
- มีคนมาสารภาพรักอีกแล้วสินะ - ไม่เอาน่า
- ฮอตอะไรเบอร์นี้ - อะไร ให้ตายสิ หยุดน่า
(ม.เซโอ 3 ม.อาโอได 3)
มีคนที่แอบชอบนายมาตลอดนะ
ใครเหรอ
ฉันไง
หา
ยิงเลย!
ฉัน…
ชอบนายนะ
(ม.เซโอ 4 ม.อาโอได 3)
(โซล เมท)
(ตอนที่หนึ่ง: แรงดึงดูดของโชคชะตา)
ไม่ ฉันทำได้ค่ะ ให้ฉันทำเถอะ
จะต้องไปดูการแข่งจริงๆ ด้วยเหรอ
ฉันแน่ใจว่าราคาตั๋วมันไม่ใช่ถูกๆ นะ
สายไปแล้วค่ะ ฉันซื้อตั๋วแล้ว ฉันจะจ่ายเอง
(เซอิจิ: นายอยู่ไหน ช่วยตอบที ไม่มีใครโทษนายหรอก)
ไหนว่าเป็นเพื่อนกันไง แกโกหกพ่อตัวเองเหรอ เดี๋ยว ลูคัส!
อย่างที่คิดไว้เลย ผมถึงต้องโกหกไง
ไม่ค่ะ ฉันไม่ได้ทำชุดขึ้นสังเวียน
หยุดเลยนะ
ครอบครัวต้องอับอายที่ลูกชายฉันเป็นเกย์
เราไม่มีหน้าไปโบสถ์ด้วยซ้ำ
- พ่อก็สนใจแต่ตัวเอง - กลับบ้านเลย!
ถ้าไม่ได้อยู่กับเขา ผมยอมตายดีกว่า
พระเจ้าจะไม่ให้อภัยแก
โบสถ์เฮงซวย!
นี่ ฉันซื้อให้ริวจังด้วยนะ
ไปด้วยกันนะ
อะไรเหรอ
ตั๋วไปดูมวยน่ะ
ได้สิ ฉันจะไปกับเธอ แต่ทำไมถึงไปดูมวยล่ะ
เดี๋ยวจะมีการแข่งที่มหาลัย ถ้าฉันชนะ มันจะเป็นโอกาสครั้งใหญ่เลย
และธีมของฉันก็คือ
กำปั้นและความงาม
- กำปั้นเหรอ - และความงาม
ความงาม
ว่าแต่จะไม่เป็นไรจริงเหรอ
อะไรล่ะ
ฮอกกี้น้ำแข็งน่ะ นายจะพลาดซ้อมเยอะเลยนะ
ฉันเล่นมาตั้งแต่ม.ต้นแล้วนะ
ก็ต้องพักชาร์จพลังกันบ้าง
นี่เรียกว่าชาร์จพลังเหรอ นายเอาแต่นอนเล่นทั้งวันนะ
ได้นอนเล่นที่ต่างประเทศ ฉันถือว่าชาร์จพลังแล้วนะ
เดี๋ยวก็ปวกเปียกหรอก โดยเฉพาะต้นแขนน่ะ
ปวกเปียกเหรอ
- ชนแก้ว! - ชนแก้ว
ใช่
คุณชื่ออะไร
โอเค ขอให้สนุกนะ
ไม่ ก็แค่ถ้าให้ความสนใจกับเรื่องเล่า
สุดท้ายแล้วมันก็จะทำเงินได้เอง
ก็จริงนะ เรื่องเล่าทำเงินได้แน่นอน
ดีใจที่คุณมาครับ
แล้วถูกใจโรงแรมไหมครับ
ครับ
แล้วก็นี่
เงินล่วงหน้าครับ
ผมเชื่อใจคุณนะ ทำงานดีๆ นะครับ
ครับ
- มนุษย์ทุกคนล้วนทำบาป - ใช่เลย
ธีมของฉันคือการไถ่บาป
ซึ่งอาจจะฟังดูอวดดีหน่อยนะ
แต่พูดอีกอย่าง มันเกี่ยวกับ
การปลดปล่อย
- ใช่ - ฉันถึงคิดว่าธีมของเธอ
มันแปลกนิดหน่อย
รู้ไหม…
- ฉันไปซื้อเครื่องดื่มนะ - อือ
- เอ่อ ช่วยซื้อ… - อือ โอเค
- อะไร - แล้ว…
ดูจากรสนิยมด้านแฟชั่นแล้ว เขาไม่ใช่หนุ่มในสเปกเธอใช่ไหม
บอกแล้วไง เขาเป็นแค่เพื่อนสมัยเด็ก
- แน่ใจนะ - แน่ใจสิ
- อะ - ขอบคุณ
- ไลล่าบอกว่า… - อือ
นายควรไปดูผลงานของเธอนะ
ดูผลงานเหรอ
ใช่ เธอบอกว่านายควรดูพวกมันให้ดี
ไลล่าสร้างงานประติมากรรม โดยใช้ธีมบาปของมนุษย์
อ๋อ
ดูสิ ทุกอย่างเริ่มต้นจากการมองดู
นี่คือโบสถ์ที่จะใช้แสดงงานของฉัน
ผลงานจะถูกจัดแสดงที่โบสถ์ใกล้บ้านฉัน
อยากแวะมากันก่อนการชกมวยนั่นไหม
อือ แบบนั้นก็ดีนะ
- เรื่องที่เราคุยกันก่อนหน้านี้… - อาฮะ
ฉันเคยได้ยินว่าซากุระ…
ตอนนั้นฉันพูดอะไรไม่ออกเลย
ขยับตัวก็ไม่ได้
การได้รู้ว่าจริงๆ แล้วฉันรู้สึกยังไง
ทำให้ฉันกลัว
นี่ คุณอาราตะ
ทำอะไรของนายน่ะ อะไรเนี่ย
- ทำไมทำหน้าแบบนั้น - อะไรล่ะ
- สวัสดีครับ ผมนารุทากิครับ - ครับๆ
- มีปัญหาหัวใจเหรอครับ - เปล่า
ปาร์ตี้จับคู่นั่นน่ะ
นายจะไปไหม
ฉันไม่ค่อยถนัดเรื่องแบบนั้นนะ
นายจะไปเหรอ
- ฉันก็ไม่ไป - อือ
- รู้ละ มีคนมาสารภาพรักอีกแล้วสินะ - ไม่เอาน่า
- ฮอตอะไรเบอร์นี้ - หยุดน่า
- รู้ไหม - หือ
มีคนที่แอบชอบนายมาตลอดนะ
ใครเหรอ
ฉันไง
หา
อย่างที่บอกไป
ฉัน…
ชอบนายนะ
ช็อกเลยใช่ไหมล่ะ
ขอโทษที่พูดแบบนั้นก่อนแข่งนะ
ไม่เป็นไร
ฉันไม่ได้ต้องการคำตอบหรืออะไรหรอกนะ
ฉันโอเคแล้ว…
แค่ได้บอกให้นายรู้ว่าฉันรู้สึกยังไง
ฉันรู้สึกว่า…
แค่นั้นก็เปลี่ยนโลกของฉันได้แล้ว
งั้นก็
ฝันดีนะ
อือ
รู้ไหม
มีคนที่แอบชอบนายมาตลอดนะ
ใครเหรอ
ฉันไง
ผม…
ผมไม่ใยดี…
ความรู้สึกของหมอนั่น
ผม…
ผม
ผมมันแย่ที่สุด
ผมกลัว
ผมกลัวที่มีคนมาชอบ
ขอโทษนะ
บ้าเอ๊ย
ทำไมต้องเป็นฉันตลอดเลย ทำไมกัน
เดี๋ยวสิ
นี่ เดี๋ยวก่อน!
รอด้วย!
นั่นสินะ
ขอโทษนะ
ทั้งความรู้สึกของนาย
และชีวิตของนาย ฉันทำลายมันหมดเลย
นี่!
อาราตะ ฉันขอโทษ
ริวจัง
โล่งอกไปที
มี…
มีคนช่วยฉันไว้เหรอ
อือ
มีคนไปเจอนายสลบอยู่กับผู้ชายอีกคน
แต่ดูเหมือนเขาจะหนีไปจากห้องพักฟื้นแล้ว
เหรอ
แล้วรู้สึกยังไงบ้าง
- ก็เหมือนเดิมนะ - เหรอ ทำอะไรอยู่ล่ะ
ไม่ได้ทำ
อ่านการ์ตูนอีกแล้วสินะ
เงียบไปเลย
ชอบจริงๆ เลยนะเนี่ย
แล้วมันผิดนักเหรอ
แล้วเบอร์ลินเป็นไง
ก็ปกตินะ
ขอคุยด้วยได้ไหม
คือว่า
ฉันขอโทษที่ไม่บอกอะไรเธอเลยนะ
แถมยังทำให้เธอเป็นห่วงมากด้วย
ไม่เป็นไร
พูดตามตรง
ฉันหนีมา
จากญี่ปุ่น
อะไรนะ
นี่น่ะ
(22 เมษายน 2016)
ฉันดูได้เหรอ
อือ
ฉัน…
ชอบนายนะ
อะไรนะ
ช็อกเลยใช่ไหมล่ะ
เป็นอะไรไป
เปล่าหรอก
ฮัลโหล
สวัสดีครับ รุ่นพี่อยู่คนเดียวหรือเปล่า
อือ เซอิจิอาบน้ำอยู่มั้ง
อ๋อ
แล้วรุ่นพี่อาราตะล่ะ
หือ
คือว่า รุ่นพี่เดินอยู่กับรุ่นพี่อาราตะ ที่ริมแม่น้ำเมื่อกี้นี้ใช่ไหมครับ
แล้วไงล่ะ
อ๋อ คือว่า เอ่อ…
ผมสงสัยว่าเขาสารภาพรักรุ่นพี่หรือเปล่า
อะไรนะ
บรรยากาศมันประมาณนั้นน่ะ
แบบว่า ผมแอบรู้สึกแบบนั้น
ว่ารุ่นพี่อาราตะอาจจะชอบแนวนั้น
แล้ว แบบว่า…
- จะคบกันไหมครับ - ไม่สิ ต้องไม่อยู่แล้ว
ขอโทษครับ ผมไม่ได้จะพูดให้ดูแปลกอะไร
ผมไม่ได้ไม่ชอบการรักร่วมเพศนะ ผมโอเคกับมันมากๆ เลย
คืองี้นะ…
แบบว่ามัน…
เอ่อ ครับ รุ่นพี่ไม่ได้ชอบแนวนั้นใช่ไหมล่ะ
คือว่า ต้องขอโทษด้วยครับ
- แค่นี้นะครับ - ไม่ ฉัน…
ฉันไม่ทันสังเกตจริงๆ
ขอโทษด้วยนะที่ชวนนายไปปาร์ตี้จับคู่
ฉันนี่มันไม่นึกถึงใจนายเลย
ถึงกับใช้อาราตะเป็นข้ออ้างชวนสาวๆ ด้วย
- ใช่เลย - พวกเราน่ะ… แบบว่า
- เราโอเคกับเรื่องนั้นนะ - แน่นอน
ไง
- เยี่ยม ชนะรวดเลย - อรุณสวัสดิ์
- ไง
งั้นฉันไปก่อนนะ
- โอเค - แล้วเจอกัน
ผมไม่ได้ตั้งใจจะบอกทุกคนนะครับ
แต่ผมคิดว่าเราต้องยอมรับ ในตัวตนของรุ่นพี่อาราตะ
ยอมรับเขาเหรอ
นั่นมันหมายความว่าไง
นี่หมายถึงซีรีบรัม มนุษย์รับรู้ข้อมูลในฐานะสิ่งเร้า
(ขอโทษนะ ฉันไม่ได้ตั้งใจให้เป็นแบบนั้น)
นี่เรียกว่าพฤติกรรมนิยม
ในขณะเดียวกัน โทลแมนกล่าวว่า คนเรามีปฏิกิริยาต่อสิ่งเร้าต่างกันไป
เมื่อใส่ปัจจัยภายในตัวบุคคล ระหว่างสิ่งเร้าและการตอบสนอง
นี่เรียกว่าพฤติกรรมนิยมใหม่
ด้วยทฤษฎีใหม่นี้ แต่ละคนจะตอบสนองต่างกันไป…
ริว
ขอคุยด้วยหน่อยสิ
มีคนโทรหาฉัน
เรื่องอาราตะน่ะ
เขาโดดลงไป
อะไรนะ
มีคนพาเขาไปโรงพยาบาลแล้ว
ฉันยังไม่รู้รายละเอียดหรอกนะ
ก็รู้ใช่ไหมว่าเราไปโรงอาบน้ำกับเขาตลอด
อือ
สำหรับเขา โรงอาบน้ำชายก็คงเหมือน…
เข้าใจใช่ไหมล่ะ
- ก็เหมือนเราในโรงอาบน้ำหญิงนั่นแหละ - ใช่เลย
- บ้ามากเลยเนอะ - ใช่
- ลองเข้าไปสักครั้งดีไหมนะ - ได้โดนรวบพอดี
หมายเลขที่ท่านเรียกไม่สามารถติดต่อได้ในขณะนี้
กรุณาฝากชื่อและข้อความหลังเสียงสัญญาณค่ะ
ขอโทษนะ
ฉันขอโทษจริงๆ
- อาราตะ - ริว
นายอยู่ที่ไหน การแข่งกำลังจะเริ่มแล้วนะ
นี่ ได้ยินฉันไหม
ริว ได้ยินไหม
หากในตอนนี้
ฉันซื่อสัตย์กับความรู้สึกตัวเองได้
ทั้งความชื่นชม
และความรักที่ฉันมี
คงจะโบยบินสู่ท้องฟ้าอันกว้างใหญ่
และเปล่งประกายเจิดจ้า
ฉันเชื่อในอนาคต
ฉันเชื่อจริงๆ
(ฉันไปมหาลัยแล้ว)
(ถ้าหิวก็กินนี่นะ จากซูมิโกะ)
สวัสดีครับ จากตำรวจเบอร์ลิน
เขาไม่ใช่คนญี่ปุ่น เป็นคนเกาหลี
เขาเป็นคนเกาหลี ไม่ได้มาจากประเทศนี้
มีร่องรอยว่าเขาพยายามช่วยคุณไว้
เขาเป็นผู้ต้องสงสัย แต่เรายังไม่ทราบแรงจูงใจค่ะ
คุณบอกว่ามีคนสองคนทะเลาะกันใช่ไหมคะ
เขาไม่ยอมพูดอะไรเลย
เขาไม่ยอมบอกอะไรเกี่ยวกับอีกคนเลย
เราหมดหนทางแล้วค่ะ
คือว่า
- ขอโทษครับ - อะไร
ผมชื่อริว นารุทากิ
คุณช่วยผม
ที่โบสถ์
นายเป็นคนญี่ปุ่นเหรอ
ครับ
คือว่า
ฉันพูดญี่ปุ่นได้นิดหน่อย
อ๋อ งั้นเหรอครับ
ขอบคุณที่ช่วยชีวิตผมไว้ครับ
ช่างเถอะ ไปนะ
เอ่อ
เดี๋ยวก่อน
คือว่า
ห้องสารภาพบาป
ที่โบสถ์น่ะ
คุณนั่งอยู่อีกฝั่งใช่ไหมครับ
นั่นไม่ใช่เรื่องของนาย โอเคนะ
ครับ ก็จริง แต่ว่า
นี่นายคาดหวังอะไรกัน
- คาดหวังเหรอ - อือ
อะไร หมายความว่าไง
บาปของนายไม่เกี่ยวอะไรกับฉัน
นายไม่ใช่คริสเตียนด้วยซ้ำ ใช่ไหม
- หือ - ก็แบบว่า
ฝั่งที่นายนั่งเป็นฝั่งของบาทหลวง
คือ…
อย่างที่บอกไป มันไม่ใช่เรื่องของนาย
โอเคนะ
นี่ ผมไปทำอะไรคุณงั้นเหรอ
นายไม่ได้ทำอะไรทั้งนั้น ฉันก็เหมือนกัน
ฉันถึงไม่ต้องการคำขอบคุณอะไรทั้งนั้น
เราก็แค่เดินสวนกันในเมืองนี้
คงไม่ได้เจอกันอีกแล้วใช่ไหมล่ะ
ขอให้มีชีวิตที่ดีนะ
ชีวิตเศร้าชะมัด
- กลับมาแล้ว - ไง
- ขอโทษนะที่ไม่ได้กิน - หือ
ไม่เป็นไรหรอก ไปไหนมาล่ะ
นี่ ไม่ต้องฝืนหรอกน่า เดี๋ยวกินข้าวเย็นไม่ไหวพอดี
ไม่ต้องห่วง ฉันกินจุมากนะ
ฉันไปสถานีตำรวจมา
ได้เจอคนที่ช่วยฉันไว้จากเหตุไฟไหม้ด้วย
เหรอ แล้วเขาเป็นยังไงล่ะ
ก็ไม่แน่ใจเท่าไรนะ
แต่เขาเป็นคนที่ต่างกับฉันคนละขั้วเลย
งั้นมั้ง
- เหรอ - อือ
ฉันช่วยนะ
ขอบใจนะ ถ้าอย่างนั้น…
ฉันให้นายปอกพวกนี้ดีไหม
แต๊งกิ้ว
งั้นพรุ่งนี้ เราจะไปดูมวยกันนะ
ไประบายกันแบบว่า "อ๊าก!"
แบบว่า "อ๊าก!" เลยน่ะ
- "อ๊าก!" เหรอ - ใช่เลย
ตอนที่ฉันดูริวจังแข่งฮอกกี้น้ำแข็งสมัยม.ปลาย
นายจะพุ่งเข้าใส่คู่ต่อสู้แบบว่า "โครม!"
แล้วฉันก็แบบ "อ๊าก!"
ริวจังจัดการพวกคนตัวโตๆ ได้ ทั้งที่ไม่ได้ตัวล่ำบึ้กขนาดนั้น
ได้เห็นนายทำแบบนั้น ฉันก็ฮึดขึ้นมาเลย
นั่งตรงนี้เลย
ขอโทษนะคะ
ฮวังโยฮัน!
เอ๊ะ
- หือ - เปล่า
เฟลิกซ์ แอคเคอร์มันน์
ในวินาทีที่ก้าวขึ้นสังเวียน ฉันจะพยายามไม่มองไปที่ผู้ชม
ฉันรู้สึกว่าทุกอย่างกำลังจะเริ่มขึ้น
ทั้งความสนุก ความเจ็บปวด และความทุกข์ทรมาน
อย่าหลงไปตามจังหวะหมอนั่น ชกตามสไตล์ของนาย เข้าใจไหม
ลุยเลย
ขอเสียงเชียร์ให้กับนักชกจากเกาหลี ฮวังโยฮัน!
ฮวังโยฮัน…
ในวันนี้เอง ที่เรื่องราวของเราได้เริ่มต้นขึ้น