WEBVTT

00:18.240 --> 00:19.360
ฉันอยู่ที่ห้อง

00:20.840 --> 00:22.040
แซนดี้กำลังมา

00:23.200 --> 00:25.280
เขารู้ว่าฉันแจ้งตำรวจ

00:25.360 --> 00:27.400
ฉันเป็นคนบอกพิกัดจุดฝังศพ

00:34.200 --> 00:36.720
ทันใดนั้น แซนดี้ก็ปิดประตูรถดังปัง

00:37.320 --> 00:38.640
แล้วเดินบุกมาที่ประตู

00:41.560 --> 00:42.600
พระเจ้าช่วย

00:43.160 --> 00:44.360
ฉันว่าเขามีกุญแจสำรองด้วย

00:45.880 --> 00:47.320
ฉันคิดจริงๆ ว่าเขาจะฆ่าฉัน

00:52.040 --> 00:55.600
แต่ฉันก็รู้สึกโกรธจนเดือดปุดๆ อยู่ข้างใน

00:56.360 --> 00:58.560
เขามีสิทธิ์อะไรมาข่มขู่ฉัน

00:59.680 --> 01:00.960
เขาเป็นคนก่อเหตุ

01:01.880 --> 01:03.120
ฉันก็เลยกดปุ่มอัดเสียง

01:04.600 --> 01:07.880
ถ้าเขากล้าลงมือกับฉัน ฉันก็มีหลักฐานให้ตำรวจ

01:07.960 --> 01:10.080
รู้อะไรไหม ไปตายซะ แซนดี้ ไปตายเลยไป

01:12.200 --> 01:15.080
แซนดี้ คุณลากฉันมาเกี่ยวเรื่องนี้ทำไม

01:15.160 --> 01:16.360
ทำไม

01:16.440 --> 01:19.880
คุณคิดว่าจะมีเรื่องดีๆ อะไรเกิดขึ้นเหรอ คุณ…

01:19.960 --> 01:22.480
ผมไม่มีวันให้อภัยตัวเองที่ทำกับคุณแบบนั้น

01:22.560 --> 01:25.200
- คุณจะทำกับฉันเหมือนที่ทำกับพาร์สันส์เหรอ
- เปล่า

01:25.280 --> 01:27.920
ฉันคิดไว้ว่าแซนดี้จะระเบิด

01:28.680 --> 01:29.720
แต่จริงๆ แล้ว

01:30.240 --> 01:32.720
ณ วินาทีนั้น เขาออกจะใจสลาย

01:34.040 --> 01:35.960
- แซนดี้ คบกันเป็นเดือนคุณค่อยมาบอก
- ผมรู้

01:36.040 --> 01:37.040
ทำไม

01:37.120 --> 01:39.080
ผมรักคุณมาก ผมไว้ใจคุณ

01:39.160 --> 01:42.840
ผมพูดจริง แคโรไลน์ ที่ผมบอกน่ะ
ให้ตายสิ ผมไม่เคยสบายใจกับใครเท่านี้

01:42.920 --> 01:45.080
ผมไม่เคยรักใครเท่าตอนที่ได้เจอคุณเลย

01:46.440 --> 01:49.400
ฉันตอบไปว่า "แต่แซนดี้
คุณเพิ่งรู้เรื่องกระป๋องเรดบูล"

01:49.480 --> 01:51.000
เขาบอกว่า "ฟังนะ สุดท้ายแล้ว

01:52.000 --> 01:54.400
เรื่องมันก็เกิดขึ้นไปแล้ว"

01:54.480 --> 01:56.120
"แต่คุณไม่ได้เกี่ยวอะไรด้วย"

01:57.440 --> 01:58.760
"ผมลากคุณเข้ามาเกี่ยว"

01:59.920 --> 02:01.920
ลึกๆ แล้ว มันไม่ใช่ความผิดคุณ

02:02.600 --> 02:03.640
ผมผิดเอง

02:04.760 --> 02:06.600
เขาขอโทษฉันสำหรับทุกอย่าง

02:08.040 --> 02:10.200
ฉันหายกลัวไปเยอะเลย

02:13.400 --> 02:16.840
ให้ตายเถอะ คุณทำเพื่อผม
มากกว่าที่ใครเคยทำให้ในชีวิตผมเลย

02:18.600 --> 02:23.120
สมองฉันฝั่งหนึ่งบอกว่า
"นี่แหละผู้ชายที่รักแฟน คนที่ฉันหลงรัก"

02:24.160 --> 02:25.360
"แซนดี้ที่อ่อนโยน"

02:26.280 --> 02:29.480
แต่สมองอีกฝั่งก็บอกว่า
"แคโรไลน์ ผู้ชายคนนี้อันตราย"

02:30.920 --> 02:32.560
ความรู้สึกฉันสับสนไปหมด

02:40.840 --> 02:43.080
ฉันกับแซนดี้ตกลงกันว่าเราจะติดต่อกันไว้

02:43.680 --> 02:45.200
แล้วเขาก็กลับไปที่ไร่

02:48.040 --> 02:50.400
คืนนั้นแซนดี้ไม่ได้ทำร้ายฉัน

02:50.480 --> 02:52.840
แต่มันก็มีโอกาสจบแตกต่างจากนี้

02:55.400 --> 02:56.560
ฉันไปแจ้งตำรวจ

02:57.440 --> 02:58.720
ฉันทำสิ่งที่ถูกต้อง

02:59.720 --> 03:02.320
แต่ฉันคิดว่า "ตำรวจจะคอยช่วยฉันจนจบคดีนี้"

03:03.160 --> 03:04.560
แล้วตำรวจก็ไม่ช่วย

03:04.640 --> 03:08.000
ตำรวจเปิดเผยชื่อฉันเต็มๆ ว่าเป็นคนทรยศ

03:09.040 --> 03:11.280
มันทำให้ฉันมองตำรวจเปลี่ยนไปโดยสิ้นเชิงเลย

03:12.280 --> 03:13.360
แจ้งเหตุอะไรครับ

03:14.280 --> 03:17.680
คุณเข้าใจไหมว่าการที่ฉันช่วยพวกคุณ

03:17.760 --> 03:20.200
มันทำลายชีวิตฉันแค่ไหน

03:20.280 --> 03:22.200
คุณยังรับรองความปลอดภัยให้ฉันไม่ได้เลย

03:23.960 --> 03:27.000
คุณเข้าใจไหมว่าทำไมเรื่องนี้
มันถึงน่าเศร้าและร้ายแรงนัก

03:30.640 --> 03:32.160
วันนั้นตำรวจทอดทิ้งฉัน

03:36.040 --> 03:39.920
(ว่าที่เจ้าสาวของฆาตกร)

03:46.920 --> 03:49.280
ในฐานะหัวหน้าหน่วยฆาตกรรม
และอาชญากรรมร้ายแรง

03:49.360 --> 03:52.200
ผมสืบสวนฆาตกรรมมาหลายคดี

03:53.240 --> 03:55.040
ทุกคดีคือตัวต่อจิ๊กซอว์

03:55.840 --> 03:58.080
เราไม่ได้มีครบทุกชิ้นเสมอไป

03:58.160 --> 04:00.560
แต่เราก็ต้องปะติดปะต่อให้ได้มากพอ

04:00.640 --> 04:04.440
ที่จะนำเสนอภาพที่น่าเชื่อถือกับคณะลูกขุนได้

04:05.640 --> 04:07.280
ณ จุดนี้ในการสืบสวน

04:07.360 --> 04:11.840
เบาะแสที่เราได้จากหมอมิวร์เฮดทำให้เราพบศพ

04:11.920 --> 04:16.800
แต่มันไม่เพียงพอที่จะทำให้เรา
ดำเนินคดีกับพี่น้องแมคเคลลาร์ได้

04:18.160 --> 04:21.160
เราต้องหาจิ๊กซอว์ชิ้นอื่นๆ เพิ่ม

04:22.800 --> 04:25.880
ตำรวจทำการค้นหาอย่างละเอียดมากๆ

04:25.960 --> 04:27.640
เพื่อพยายามเก็บกู้

04:27.720 --> 04:30.920
จักรยาน หมวกนิรภัย
และกระเป๋าของโทนี่ พาร์สันส์

04:31.600 --> 04:35.120
เราต้องสืบว่ารถที่เกิดเหตุเป็นรถอะไร

04:35.200 --> 04:37.520
จุดสำคัญคือเราต้องเก็บกู้

04:37.600 --> 04:41.280
หลักฐานทางนิติเวชทุกชิ้นที่เป็นไปได้

04:41.360 --> 04:47.280
เพื่อไม่ให้คนร้ายรอดตัวไปได้
โดยไม่ต้องรับผลกรรมที่ก่อไว้

04:49.360 --> 04:50.520
นอกจากนั้น

04:50.600 --> 04:55.000
หมอมิวร์เฮดยังได้บอกตำรวจ
ว่าโรเบิร์ต แมคเคลลาร์ยืนยันกับเธอเอง

04:55.080 --> 04:59.680
ว่าโทนี่ พาร์สันส์ยังมีชีวิตอยู่
ขณะถูกเคลื่อนย้ายไปที่ไร่

05:01.120 --> 05:02.720
ถ้าเขายังมีชีวิตอยู่

05:02.800 --> 05:06.280
คดีจะเข้าข่ายฆาตกรรมหรือฆ่าคนตายได้เลย

05:09.240 --> 05:13.680
เพื่อยืนยันสิ่งที่เธอได้ฟังมา

05:13.760 --> 05:16.640
เราจะต้องทำการชันสูตรเต็มรูปแบบ

05:18.320 --> 05:21.640
ในคดีนี้ ห้องดับจิตที่รับศพไปก็คือ

05:21.720 --> 05:24.360
ห้องดับจิตโรงพยาบาลควีนอลิซาเบธในกลาสโกว์

05:25.800 --> 05:26.960
เหลือเชื่อนะ

05:27.680 --> 05:30.760
ศพของโทนี่ พาร์สันส์

05:30.840 --> 05:33.920
ถูกส่งมาที่ห้องดับจิตที่ฉันสังกัดทำงานอยู่พอดี

05:34.000 --> 05:35.800
(ห้องดับจิต
กรุณากดกริ่งเรียกเจ้าหน้าที่)

05:35.880 --> 05:40.080
ซึ่งฉันมีสิทธิ์เข้าถึงไฟล์และโปรแกรมคอมพิวเตอร์
ในฐานะแพทย์เฉพาะทาง

05:40.160 --> 05:41.760
มีบัตร มีสิทธิ์เข้าห้อง

05:42.640 --> 05:48.080
จริงๆ มันก็ไม่ได้ผิดอะไร
ที่เธอจะอยู่ในห้องหรือบริเวณห้องดับจิต

05:48.160 --> 05:50.400
ระหว่างที่ศพนายพาร์สันส์อยู่ที่นั่น

05:51.080 --> 05:54.160
เบื้องต้น ฉันถูกให้ลางานเป็นกรณีพิเศษ

05:54.240 --> 05:56.280
เพื่อป้องกันผลประโยชน์ทับซ้อน

05:57.760 --> 06:00.640
ผมไม่ได้คิดว่าจะเกิดปัญหาสำหรับเธอเลย

06:02.360 --> 06:03.400
ฉันเสียใจมาก

06:04.440 --> 06:05.600
ฉันรักงานของฉัน

06:07.520 --> 06:08.960
(แคโรไลน์ มิวร์เฮด
แพทย์เฉพาะทาง)

06:10.280 --> 06:11.440
(ทางออก)

06:11.520 --> 06:15.440
ในวงการแพทย์
งานกลายเป็นสิ่งที่กินเวลาทั้งหมดไป

06:16.760 --> 06:19.400
มันคือทุกอย่างที่เราทำ ทุกอย่างที่เราพูดถึง

06:21.480 --> 06:25.680
ตอนนั้นเธอฝีกอบรมด้านนี้มา 11 ปีแล้ว

06:26.200 --> 06:29.280
ทุกวันมีแต่เรียนแพทย์ หรือทำงานในฐานะหมอ

06:30.200 --> 06:34.040
การที่ถูกพรากสิ่งนั้นไป
มันก็เจ็บปวด มันคือทุกอย่างของเรา

06:35.280 --> 06:37.560
อยู่ดีๆ เราก็อยู่บ้าน

06:37.640 --> 06:39.000
ไม่มีใครให้คุยด้วย

06:39.960 --> 06:41.880
เรื่องเกิดตอนล็อกดาวน์ด้วย

06:43.840 --> 06:45.200
อยู่แต่กับความคิด

06:45.280 --> 06:46.520
โอ๊ยตาย

06:47.120 --> 06:50.120
เธอคงจะทรมานสุดๆ ไปเลย

06:50.800 --> 06:51.880
มันก็ลำบากค่ะ

06:53.320 --> 06:55.560
ฉันไม่มีเป้าหมาย ไม่มีอะไรให้ตื่นมาเจอ

06:55.640 --> 06:56.640
พระเจ้าช่วย

06:56.720 --> 06:59.080
ฉันเริ่มอัดคลิปทุกอย่าง แม้กระทั่งตัวเอง

07:00.160 --> 07:02.200
พยายามไม่ให้ตัวเองหลุดจากความเป็นจริง

07:07.080 --> 07:08.280
มันเป็นช่วงเวลาที่เลวร้าย

07:09.720 --> 07:11.640
เธอกลายเป็นคนหวาดระแวงไปเลย

07:11.720 --> 07:12.680
(มาร์กาเร็ต - สตีเฟ่น)

07:12.760 --> 07:13.920
และเกลียดตำรวจด้วย

07:14.560 --> 07:16.760
เกลียดการเจอทุกคน คุยกับทุกคน

07:16.840 --> 07:18.360
เกลียดการทำทุกอย่าง

07:19.000 --> 07:23.040
ฉันรู้สึกว่าตัวเองล้มเหลวสุดๆ
สำหรับพ่อแม่ ณ จุดนี้ในชีวิต

07:23.640 --> 07:26.440
ฉันรู้ว่าฉันทำให้โลกของพ่อแม่วุ่นวาย

07:29.760 --> 07:31.120
แล้วฉันก็ยอมรับไม่ได้

07:35.280 --> 07:37.760
แม่ฉันถามสายสืบชัดเจนเลย

07:37.840 --> 07:40.440
ว่ามีมืออาชีพให้ฉันปรึกษาหรือเปล่า

07:41.560 --> 07:44.480
ตำรวจบอกว่า "ลูกสาวคุณยังคุยกับใครไม่ได้

07:44.560 --> 07:46.320
ไม่งั้นเธออาจทำเสียรูปคดี"

07:51.520 --> 07:53.600
กลุ่มสนับสนุนของเพื่อนร่วมงานหายไป

07:54.320 --> 07:56.520
ครอบครัวฉันต้องแยกจากกันเพราะเรื่องนี้

07:56.600 --> 07:58.920
ฉันไม่มีอะไรในกลาสโกว์

08:00.600 --> 08:03.240
แคโรไลน์ส่งข้อความมาหาผมเรื่อยๆ

08:03.320 --> 08:05.360
เธอสภาพย่ำแย่

08:05.440 --> 08:08.120
ความรักที่พลิกผัน การหมั้น

08:08.200 --> 08:12.280
ผมไม่รู้ว่าเราจะมีโอกาส
ปิดความรู้สึกทุกอย่างได้ทันทีไหม

08:13.840 --> 08:17.520
ฉันใจสลายมาก
รู้สึกเหมือนจะไม่มีใครอยากคบกับฉันอีก

08:18.520 --> 08:21.160
แซนดี้ก็ส่งรูปกับคลิปมา

08:22.000 --> 08:24.120
บอกว่า "ให้ตายสิ ผมคิดถึงคุณจริงๆ"

08:25.240 --> 08:27.680
ฉันส่งเขาให้ตำรวจ ทำลายชีวิตเขา

08:28.840 --> 08:30.200
เขาควรจะเกลียดฉัน

08:31.680 --> 08:34.360
แต่ฉันกลับรู้สึกได้รับความรัก รู้สึกเป็นที่ต้องการ

08:35.840 --> 08:39.280
แล้วความรู้สึกที่ได้รับการปฏิบัติดีๆ

08:39.360 --> 08:41.240
ซึ่งที่ผ่านมาไม่เคยได้รับ

08:41.320 --> 08:43.800
เราจะยึดติดกับมันมากๆ

08:44.960 --> 08:48.400
ฉันยังมีความลุ่มหลงที่เป็นพิษ

08:48.480 --> 08:49.840
เวลาเขาทักข้อความมา

08:50.360 --> 08:52.640
คุณทำให้ผมยิ้มได้มากกว่าใคร

08:54.000 --> 08:56.360
คุณทำให้ผมหัวเราะ
ได้มากกว่าที่ใครเคยทำในชีวิตผม

08:57.560 --> 09:00.680
ในชีวิตนี้ผมยังไม่เคยเจอใคร
ที่เหมือนคุณมาก่อนเลย

09:03.800 --> 09:05.600
ถึงหลายคนจะคิดว่ามันฟังดูบ้า

09:06.920 --> 09:10.440
แต่เราปิดสวิตช์ความรักไม่ได้
แม้ว่าเขาจะทำเรื่องเลวร้ายมาก็ตาม

09:14.880 --> 09:16.400
ฉันขับรถไปที่ออคเอสเตท

09:17.160 --> 09:18.200
กลับไปหาแซนดี้

09:19.920 --> 09:21.560
มันรู้สึกเหมือนฉันได้กลับบ้านในแบบแปลกๆ

09:23.120 --> 09:24.560
การได้ไปที่ที่บางที…

09:26.880 --> 09:27.960
จะมีคนรักฉันจริงๆ

09:30.320 --> 09:32.760
ถึงจะเป็นความรักที่บิดเบี้ยวที่สุดในโลก

09:36.440 --> 09:37.920
เราทุกคน ณ จุดหนึ่ง

09:38.000 --> 09:40.120
ก็เคยทำหรือยึดติดกับสิ่งที่เรารู้ว่าไม่ดีต่อตัวเอง

09:44.000 --> 09:45.040
เราทุกคนเป็นมนุษย์

09:52.320 --> 09:54.160
(เมษายน ปี 2021)

09:54.240 --> 09:56.200
(3 เดือนหลังพี่น้องแมคเคลลาร์
ถูกจับกุมและปล่อยตัว)

09:56.280 --> 09:57.320
อรุณสวัสดิ์

10:05.040 --> 10:08.680
ตอนอยู่ที่ไร่แห่งนั้น เราซ่อนตัวจากโลกได้

10:11.280 --> 10:12.920
เวลาอยู่คนเดียวในสกอตแลนด์นี่นะ

10:13.680 --> 10:14.920
ใช่

10:15.000 --> 10:20.600
หลังจากนั้น ฉันกับแซนดี้ก็ใช้ชีวิตกัน
อยู่ในฟองสบู่ที่เป็นโลกปลอมๆ ของเราเอง

10:23.160 --> 10:24.360
มันดีที่สุดเลย

10:24.440 --> 10:27.560
ฝาแฝดเขา โรเบิร์ต ก็ยอมให้ฉันกลับไป

10:28.240 --> 10:30.000
ฉันจำได้ว่าโรเบิร์ตเคยบอกว่า

10:30.080 --> 10:32.760
"นี่คือสถานการณ์ที่ชีวิตพัง ไม่ปกติสุดๆ

10:32.840 --> 10:34.160
แต่เราทุกคนรักกัน"

10:38.200 --> 10:43.440
มีแค่ฉัน โรเบิร์ต กับแซนดี้
สามคนในโลกที่รู้ถึงความร้ายแรงของสิ่งที่เกิดขึ้น

10:44.760 --> 10:46.960
ตอนอยู่ที่ไร่แล้วตำรวจมา…

10:47.600 --> 10:50.840
ทุกครั้งที่รถตำรวจแค่ขับผ่านถนน ทุกคนก็จะนิ่งไป

10:52.320 --> 10:54.360
เพราะคิดว่าจะถูกจับกุมอีกครั้ง

10:55.640 --> 10:59.840
ตำรวจแจ้งให้ผมทราบว่าเธอกลับไปอยู่กับเขา

10:59.920 --> 11:05.000
สำหรับผม นั่นเป็นการตัดสินใจที่แปลกมากจริงๆ

11:07.080 --> 11:08.920
เขาบอกเธอว่าเขาฆ่าคนตายนะ

11:12.600 --> 11:14.960
มีการจัดงานศพให้นักปั่นจักรยานการกุศล

11:15.040 --> 11:17.880
ที่เพิ่งพบศพหลังหายสาบสูญไปได้สามปี

11:23.080 --> 11:26.280
การที่เธอยังคบหากับแซนดี้

11:26.960 --> 11:30.720
แน่นอนว่ามันทำให้ผมเป็นห่วงหรือกังวลใจ

11:30.800 --> 11:37.080
ว่าเธออาจจะไม่เต็มใจรับหน้าที่พยานในภายหลัง

11:42.800 --> 11:47.040
เธอบอกผมว่าเธอจะย้ายกลับไปที่ไร่ของคู่แฝด

11:47.840 --> 11:49.680
มันฟังดูบ้าสุดๆ เลย

11:52.000 --> 11:53.560
ผมไม่รู้ว่าเธอทำอะไรอยู่

11:57.400 --> 12:02.160
คิดว่าคนอื่นจะตัดสินยังไง
เรื่องที่คุณเลือกกลับไปที่ฟาร์ม

12:07.200 --> 12:09.560
สมองฉันไม่เข้าใจ ยอมรับไม่ได้กับความคิด

12:09.640 --> 12:13.120
ที่ว่าผู้ชายที่ฉันหลงรักเป็นฆาตกร

12:14.520 --> 12:15.760
แล้วฉันก็…

12:15.840 --> 12:18.640
จะเรียกว่าวิธีทำใจห่วยๆ หรืออะไรก็แล้วแต่
ฉันเปลี่ยนความเชื่อตัวเอง

12:18.720 --> 12:20.560
ฉันคิดไปว่า "มันเป็นความผิดพ่อแม่"

12:20.640 --> 12:24.280
"เขามีวัยเด็กที่ไม่ดี"
"เขาไม่ได้เจตนา" หรือ "ตอนนั้นเขาเมา"

12:24.360 --> 12:27.960
หรือ "ถ้าทำแบบนี้ ฉันก็ทำให้มันดีขึ้นได้
ฉันเปลี่ยนแปลงมันได้ ฉันควบคุมมันได้"

12:30.840 --> 12:34.120
ส่วนเล็กๆ ในสมองที่ยังยึดติดกับความคิด

12:34.200 --> 12:37.480
ว่าฉันอาจจะเป็นฝ่ายผิด
พวกเขาอาจจะเป็นคนดี ซึ่งมัน…

12:41.280 --> 12:44.360
เราผูกพันกัน

12:44.440 --> 12:47.080
ซึ่งเห็นชัดเลยว่าไม่ใช่สิ่งที่ดีนัก

12:47.160 --> 12:50.000
แต่มันก็เป็นความผูกพัน
แล้วก็มีความรักอยู่เยอะเลยด้วย

12:52.880 --> 12:55.240
ความรักเป็นความรู้สึกที่รุนแรง

12:55.320 --> 12:59.040
มันดึงเราออกจากความจริง
เพราะความจริงมันเจ็บปวดเกินไป

12:59.960 --> 13:04.240
ณ วินาทีนี้ ฉันดันทุรังมองแต่ข้อดีของแซนดี้

13:08.440 --> 13:11.720
ลึกๆ แล้ว เธอไม่อยากได้ความจริงที่ว่า…

13:11.800 --> 13:12.840
สวัสดีค่ะ

13:12.920 --> 13:16.760
คนที่เธอหลงรักเคยฆ่าคน

13:18.920 --> 13:21.400
ฉันว่าแคโรไลน์อยากและหวัง…

13:22.440 --> 13:24.520
ให้แซนดี้เป็นคนยอมรับกับเธอเอง

13:24.600 --> 13:27.240
เพื่อที่เขาจะได้ชดใช้ความผิด

13:28.440 --> 13:30.560
- คุณคิดว่ามันยากมากที่…
- ผมคิดนะ ใช่

13:30.640 --> 13:36.080
ผมคิดว่าเธอควรจะตัดสัมพันธ์
แล้วตีตัวออกห่างมาซะ

13:43.160 --> 13:47.120
ณ จุดนี้ เรายังรอความเห็นพยาธิแพทย์
เป็นลายลักษณ์อักษรอยู่

13:51.440 --> 13:54.840
ตำรวจทำการค้นหาทรัพย์สิน
ของนายพาร์สันส์เต็มที่แล้ว

13:56.040 --> 13:59.600
แต่ก็ไม่พบร่องรอยจักรยาน
หรืออุปกรณ์ของเขาเลย

14:01.720 --> 14:05.480
สิ่งที่ตำรวจสืบเจอก็คือ
ยานพาหนะที่เชื่อว่าเกิดอุบัติเหตุ…

14:06.960 --> 14:08.200
คือรถของโรเบิร์ต

14:08.280 --> 14:09.600
เป็นรถกระบะอีซูซุ

14:12.360 --> 14:13.400
หลังตรวจค้น

14:14.200 --> 14:18.280
มันก็เห็นชัดเจนว่ารถคันนี้เคยผ่านการชนมา

14:18.360 --> 14:23.120
พี่น้องแมคเคลลาร์ได้ส่งรถไปซ่อม

14:23.200 --> 14:28.000
ที่อู่ไกลบ้าน ซึ่งปกติคงไม่มีทางส่งไปซ่อมที่นั่น

14:28.080 --> 14:31.920
ในช่วงเวลาที่สอดคล้องกับช่วงหลังเกิดอุบัติเหตุ

14:32.840 --> 14:34.760
และที่น่าตกใจ

14:34.840 --> 14:36.520
เมื่อตำรวจไปสืบค้นที่นั่น

14:36.600 --> 14:40.240
ช่างได้นำภาพถ่ายให้ตำรวจดู

14:40.320 --> 14:43.640
เป็นภาพรถในสภาพที่ส่งมาซ่อม

14:43.720 --> 14:48.560
แล้วความเสียหายก็สอดคล้อง
กับอุบัติเหตุบนท้องถนนอย่างสมบูรณ์แบบ

14:50.200 --> 14:53.000
ปรากฏว่าพี่น้องแมคเคลลาร์ได้แจ้งอู่

14:53.080 --> 14:54.800
ว่าพวกเขาขับชนกวางตัวหนึ่ง

14:55.640 --> 14:58.040
พวกเขาไม่อยากเคลมประกัน

14:58.120 --> 15:00.120
จ่ายค่าซ่อมด้วยเงินสด

15:00.200 --> 15:03.600
ทั้งหมดนั้นชัดเจนว่าเป็นความพยายามปกปิด

15:03.680 --> 15:07.520
ว่าตัวเองมีส่วนกับอุบัติเหตุของนายพาร์สันส์

15:08.560 --> 15:11.520
ตอนนี้ เพราะรถผ่านการซ่อมมาแล้ว

15:11.600 --> 15:14.800
ก็แปลว่าจะไม่เหลือความเป็นไปได้

15:14.880 --> 15:18.360
ที่จะพบหลักฐานทางนิติเวช
เช่น เศษสีจากจักรยาน

15:18.440 --> 15:20.440
เศษผ้าจากเสื้อผ้าของนายพาร์สันส์

15:20.520 --> 15:23.080
สิ่งเหล่านั้นหายไปหมดแล้ว

15:23.160 --> 15:26.920
แต่งานซ่อมเพียงอย่างเดียวก็มีความสำคัญมากๆ

15:27.000 --> 15:28.920
บ่งบอกถึงความผิดได้

15:31.120 --> 15:35.320
แต่ละชิ้นเล็กๆ ของจิ๊กซอว์
เริ่มปะติดปะต่อกันได้แล้ว

15:36.400 --> 15:40.720
แต่มันก็ไม่ใช่หลักฐานโดยตรง
ที่จะโยงพี่น้องแมคเคลลาร์

15:40.800 --> 15:42.160
กับการตายของโทนี่ พาร์สันส์ได้

15:43.720 --> 15:48.080
ผมเห็นชัดเจนแล้วว่า
แคโรไลน์ มิวร์เฮดคือรากฐานของรูปคดีนี้

15:48.680 --> 15:51.720
ถ้าเราจะทวงความยุติธรรมให้ได้

15:51.800 --> 15:55.280
เราต้องพาเธอขึ้นศาล
เพื่อให้การเอาผิดแมคเคลลาร์

15:56.240 --> 15:58.520
(มิถุนายน ปี 2021)

15:58.600 --> 16:01.200
(6 เดือนหลังพี่น้องแมคเคลลาร์
ถูกจับกุมและปล่อยตัว)

16:01.280 --> 16:03.400
วันเวลาผ่านไป
กลายเป็นหลายสัปดาห์ หลายเดือน

16:03.960 --> 16:09.400
ฟองสบู่เล็กๆ ที่เรากลมเกลียวกัน
ก็เริ่มจะหม่นหมอง น่าหวาดกลัวขึ้นเรื่อยๆ

16:11.440 --> 16:13.120
ฉันพยายามกลับไปทำงาน

16:13.200 --> 16:16.080
แต่ฉันไม่อยู่ในสภาพที่จะปฏิบัติงานไหว

16:17.320 --> 16:19.680
เราทุกคนรู้ว่าคู่แฝดจะถูกจับกุม

16:20.600 --> 16:22.840
แต่มันดูเหมือนจะไม่มีวันจบสักที

16:24.240 --> 16:28.600
ฉันกับโรเบิร์ตและแซนดี้
ปล่อยตัวปล่อยใจไปกับเหล้ายา

16:28.680 --> 16:31.320
เมาสามวันรวด ฉันไม่ยอมแพ้หรอก

16:31.400 --> 16:32.640
คุณสองวัน

16:32.720 --> 16:34.240
มันเป็นวิธีหนีความจริง

16:34.320 --> 16:35.360
หุบปากเลย

16:36.800 --> 16:38.160
โอ๊ยตายๆ

16:38.240 --> 16:40.560
แต่เราทะเลาะกันบ่อยขึ้นมาก

16:40.640 --> 16:42.800
กลางป่ากลางเขาเลย

16:42.880 --> 16:44.760
แล้วแซนดี้ก็อารมณ์ร้ายสุดๆ

16:45.800 --> 16:49.080
ฉันอยู่โดดเดี่ยวในฟาร์ม

16:50.160 --> 16:52.720
อยู่ในหมอกควันกับความเคว้งคว้าง

16:53.480 --> 16:54.640
เสียเวลาชีวิตไปเปล่าๆ

16:55.520 --> 16:56.520
ได้แต่รอ

16:58.960 --> 17:01.360
คืนหนึ่ง เราเล่นสแครบเบิลกัน

17:01.440 --> 17:04.320
และด้วยความเมายา

17:05.360 --> 17:07.240
เขาก็เริ่มพูดถึงคดี

17:10.000 --> 17:11.360
แล้วฉันก็กดอัดเสียงอีกครั้ง

17:14.560 --> 17:17.120
ตอนเราชนเขา เรามองหน้ากัน แล้วคุยกันว่า

17:17.200 --> 17:19.320
"เมื่อกี้อะไรน่ะ" เขาก็บอก "ไม่รู้สิ"

17:19.400 --> 17:21.440
นั่นแหละ ผมนึกว่าเป็นคนไร้บ้าน

17:21.520 --> 17:23.760
ผมคิดนะ "ใครมาขี่จักรยานดึกป่านนี้"

17:23.840 --> 17:27.760
แล้วเขาก็เริ่มพูดถึงจักรยาน
"มันอยู่ใต้น้ำตกที่ไหนสักแห่งแหละ แคโรไลน์"

17:28.440 --> 17:31.160
ผมเอาไปที่ทะเลสาบ แล้วก็พยายามโยนทิ้งน้ำ

17:33.320 --> 17:34.840
แต่ทะเลสาบก็น้ำเชี่ยว

17:34.920 --> 17:37.200
ผมเลยต้องว่ายน้ำลงไป ให้ตายสิ

17:38.440 --> 17:40.440
หมายถึงที่ลอคไลออนเหรอ

17:43.040 --> 17:44.920
ตำรวจเจอจักรยานจริงๆ หรือยัง

17:45.000 --> 17:46.920
ผมไม่รู้เลย จะไปรู้ได้ไง

17:48.040 --> 17:51.120
แล้วแซนดี้ก็เริ่มพูดถึงการสืบสวนของตำรวจ

17:51.200 --> 17:53.680
กับเรื่องที่คุยกับทนายของเขาเอง

17:54.560 --> 17:57.720
ทนายบอกว่าตำรวจอาจจะมี
พยานแค่ปากเดียว ก็คือแคโรไลน์

17:57.800 --> 17:59.440
แต่นอกนั้นไม่มีอะไรเลย

17:59.520 --> 18:01.040
มีแต่หลักฐานแวดล้อม

18:02.400 --> 18:05.680
เสียงเขามีความอวดดี แทบจะเหยียดหยาม

18:06.520 --> 18:07.840
ว่า "เรารอดตัวแล้วล่ะ"

18:08.600 --> 18:11.880
"ชายคนนั้นไปอยู่ตรงนั้นได้ยังไง
คู่แฝดขนย้ายไปเหรอ"

18:11.960 --> 18:13.200
"เราไม่รู้เลย"

18:13.280 --> 18:15.440
ไม่มีความเห็นอกเห็นใจ ไม่มีความสำนึกผิด

18:16.680 --> 18:18.160
คนปกติไม่ทำแบบนั้นกัน

18:21.120 --> 18:22.760
เขาเป็นสามีคน

18:23.920 --> 18:24.960
เขาเป็นพ่อคน

18:27.440 --> 18:34.400
(ไอ้ไร้สมองนั่น ไม่น่าไปอยู่ตรงนั้นเลย)

18:41.320 --> 18:43.000
นั่นเป็นการเตือนสติครั้งใหญ่

18:44.960 --> 18:47.520
ชายคนนี้เป็นใคร ปีศาจตนนี้เป็นใคร

18:48.680 --> 18:51.080
คนที่ฉันรักไม่มีอยู่จริง

18:53.080 --> 18:54.640
ฉันอยู่กับคำโกหก

18:55.560 --> 18:58.920
การเมายาเมาเหล้าทำให้มันเกิดขึ้น

19:02.200 --> 19:05.320
ฉันสูญเสียตัวตน สูญเสียสำนึกผิดชอบชั่วดีไป

19:10.920 --> 19:13.560
นั่นแหละ ก็ดีแล้ว เก็บไว้เป็นทางเลือก

19:13.640 --> 19:18.000
หลังจากนั้น
ฟองสบู่ความจริงปลอมๆ ที่ฉันรู้จักก็กำลังจะแตก

19:18.080 --> 19:20.640
ฉันจะไม่ยอมให้คุณ
มาทำลายชีวิตฉันจนพังยับเยินอีก

19:20.720 --> 19:21.920
เพราะสิ่งที่คุณทำอยู่ตลอด

19:22.640 --> 19:25.720
สุดท้ายฉันก็แค่ต้องยอมรับว่าเขาไม่มีวันเปลี่ยนได้

19:25.800 --> 19:27.120
ฉันเลยต้องออกมา

19:27.880 --> 19:31.080
- เราจะจบกันแบบนี้จริงเหรอ
- ใช่ แซนดี้ มันจบไปแล้ว

19:31.160 --> 19:32.600
คุณต้องติดคุก

19:32.680 --> 19:36.520
คุณทำลายชีวิตฉันจริงๆ นะ
ดูสิว่าคุณลากฉันมาข้องเกี่ยวกับอะไร

19:38.120 --> 19:39.240
ออกไป

19:43.160 --> 19:45.800
แล้วฉันก็ย้ายกลับมาที่กลาสโกว์

19:47.760 --> 19:48.840
มาอยู่บ้านพ่อแม่

19:48.920 --> 19:49.960
สวัสดีจ้ะ

19:50.040 --> 19:50.880
เพราะว่า…

19:50.960 --> 19:51.800
ไง เจ้าหนู

19:51.880 --> 19:53.200
ฉันเลิกเช่าห้องไปแล้ว

19:54.560 --> 19:56.040
บลู สวัสดีจ้ะ

19:57.960 --> 20:01.080
ตอนเธอกลับมา เราโล่งใจมากนะ

20:02.800 --> 20:05.440
แต่เธอก็นอนไม่หลับตลอดทั้งคืนบ่อยมากๆ

20:05.520 --> 20:07.960
แล้วเธอก็อยู่ในห้องทั้งวัน

20:10.480 --> 20:13.920
การได้กลับมาอยู่บ้านพ่อแม่ทำให้ฉันต้องยอมรับ

20:14.000 --> 20:16.520
พฤติกรรมและการตัดสินใจของตัวเอง

20:18.040 --> 20:20.280
ฉันรู้สึกว่าตัวเองทำให้หลายคนผิดหวัง

20:25.840 --> 20:27.800
สภาพจิตใจเธอตอนนั้นไม่ดีเลย ว่าไหม

20:27.880 --> 20:28.920
ไม่ดีเลย

20:34.000 --> 20:35.880
ฉิบหายเอ๊ย ห่วยฉิบหายเลย

20:37.200 --> 20:39.640
ฉันแค่อยากให้การสืบสวนจบสักที

20:40.760 --> 20:43.600
แซนดี้ไม่รู้เรื่องที่ฉันอัดเสียงไว้

20:44.600 --> 20:45.960
ฉันคิดกับตัวเองว่า

20:46.560 --> 20:50.560
"บางทีสาเหตุที่การสืบสวนช้านัก
ก็เพราะตำรวจหาจักรยานไม่เจอ"

20:51.200 --> 20:56.360
จักรยานอาจจะเป็น
หลักฐานชิ้นสำคัญในการดำเนินคดี

20:57.280 --> 21:02.760
ฉันก็เลยโทรหาสายสืบ
ไปแจ้งว่า "ฉันมีคลิปเสียงอีกคลิป"

21:02.840 --> 21:05.480
แล้วสายสืบสองนายก็มาที่บ้านพ่อแม่

21:06.720 --> 21:11.480
ฉันเปิดคลิปเสียงลับ
ที่แซนดี้พูดเรื่องจักรยานให้ตำรวจฟัง

21:11.560 --> 21:14.200
ผมเอาไปที่ทะเลสาบ แล้วก็พยายามโยนทิ้งน้ำ

21:14.280 --> 21:15.920
แต่ทะเลสาบก็น้ำเชี่ยว

21:16.000 --> 21:19.760
ตำรวจสืบตามเบาะแสนั้น แล้วไปค้นน้ำตกทุกแห่ง

21:19.840 --> 21:22.280
ที่ไร่นั้นมีน้ำตกหลายจุดมากๆ

21:22.920 --> 21:24.760
ตำรวจอยากจะหาจักรยานให้เจอ

21:24.840 --> 21:27.720
เพราะอาจจะมีเศษสีรถติดอยู่บนนั้น

21:28.480 --> 21:29.640
แต่…

21:30.320 --> 21:31.360
ตำรวจก็ไม่พบอะไร

21:35.320 --> 21:37.440
- กระจกหน้าไม่แตกเหรอ
- ไม่ มันปกติดี

21:38.760 --> 21:40.680
การต้องนั่งฟังคลิปเสียงนั้น

21:40.760 --> 21:42.840
ฉันได้ยินเสียงตัวเองสูดโคเคน

21:46.640 --> 21:47.680
มันน่ารังเกียจ

21:48.240 --> 21:50.480
ฉันบอกว่า "ฟังนะ ฉันต้องการคนช่วย"

21:51.920 --> 21:54.080
สายสืบบอกว่า "ยังไม่มีใครแนะนำ

21:54.160 --> 21:55.800
หน่วยช่วยเหลือผู้เสียหายให้เหรอครับ"

21:55.880 --> 21:57.000
ฉันก็ตอบ "ยังค่ะ"

21:57.080 --> 22:00.200
เขาบอกว่า "คุณควรจะไปหาหน่วยนั้นตั้งแต่แรก"

22:07.280 --> 22:08.320
ตามกฎหมายสกอตแลนด์

22:09.360 --> 22:14.320
พยานที่มีความสัมพันธ์กับผู้ต้องหา

22:14.400 --> 22:16.920
ให้ถือเป็นพยานกลุ่มเปราะบาง

22:17.000 --> 22:18.160
(ตำรวจ)

22:18.760 --> 22:22.400
ตำรวจกับทางการมีหน้าที่ต้องจัดหา…

22:22.480 --> 22:23.320
ช่างหัวมัน

22:23.400 --> 22:26.400
ความช่วยเหลือทางอารมณ์และสภาพจิตใจ

22:26.480 --> 22:30.400
ให้กับหมอมิวร์เฮดตั้งแต่เริ่มแรก

22:31.000 --> 22:32.320
กลับบ้านกัน

22:32.960 --> 22:34.440
เท่าที่ผมเข้าใจ

22:34.520 --> 22:37.320
ความสัมพันธ์ของเธอไม่ได้ยาวนานนัก

22:37.400 --> 22:39.600
มันแค่ไม่กี่สัปดาห์หรือไม่กี่เดือน

22:39.680 --> 22:41.880
ผมมั่นใจว่าเรื่องนั้นมีผล

22:41.960 --> 22:44.320
กับการประเมินความเสี่ยงของตำรวจ ณ ตอนนั้น

22:44.400 --> 22:48.400
ระยะเวลาของความสัมพันธ์ไม่มีส่วนเกี่ยวข้อง

22:48.480 --> 22:52.560
กับข้อเท็จจริงที่ว่าเธอเป็นผู้มีความเปราะบางสูง

22:55.240 --> 22:58.000
เราสามารถแนะนำหน่วยช่วยเหลือให้เธอได้

22:58.960 --> 23:01.680
แต่เราต้องพึงระลึกไว้ด้วยว่านี่คือ…

23:01.760 --> 23:04.120
คนที่มีสติปัญญาสูงส่ง

23:04.200 --> 23:06.320
เธอเป็นแพทย์ที่มีคุณสมบัติครบถ้วน

23:06.400 --> 23:09.280
เป็นคนที่รู้ดีว่ามีความช่วยเหลืออะไรให้เธอบ้าง

23:10.880 --> 23:14.720
หมอมิวร์เฮดไม่ตรงกับลักษณะแบบเหมารวม

23:14.800 --> 23:17.080
ของพยานผู้เปราะบางที่ตำรวจคิดไว้

23:18.360 --> 23:23.680
นั่นคือจุดที่ระบบล้มเหลวในการช่วยเหลือเธอ

23:25.840 --> 23:30.640
ฉันคิดจริงๆ ว่า
เธอได้รับการปฏิบัติที่น่าประหลาดใจ

23:35.320 --> 23:39.360
(ตำรวจ)

23:40.520 --> 23:43.320
สุดท้ายผลชันสูตรก็ออกมา

23:44.240 --> 23:45.640
นิติพยาธิแพทย์พบว่า

23:45.720 --> 23:50.440
นายพาร์สันส์มีบาดแผลถูกกระแทกหลายแห่ง

23:52.080 --> 23:55.000
ที่สอดคล้องกับการถูกรถยนต์ชน

23:55.880 --> 23:59.080
แต่เป็นบาดแผลที่ไม่ได้บ่งชี้ว่า

23:59.160 --> 24:00.600
เขาจะเสียชีวิตในทันที

24:01.680 --> 24:04.200
ความเห็นของพยาธิแพทย์ชัดเจนมาก

24:04.760 --> 24:09.000
ว่านายพาร์สันส์ยังมีชีวิตอยู่หลังเกิดการชน

24:10.960 --> 24:16.320
ทันใดนั้นเอง เราก็ต้องการ
ผู้เชี่ยวชาญด้านอุบัติเหตุและการแพทย์ฉุกเฉิน

24:16.920 --> 24:22.000
ให้มาแสดงความเห็น
ว่านายพาร์สันส์อาจมีชีวิตอยู่ได้อีกนานแค่ไหน

24:22.600 --> 24:25.960
ผู้เชี่ยวชาญลงความเห็นว่าประมาณ 20-30 นาที

24:27.400 --> 24:30.600
นี่คือจุดศูนย์กลางสำคัญสำหรับจิ๊กซอว์หลักฐาน

24:32.040 --> 24:34.280
ตามกฎหมายสกอตแลนด์
ความผิดฐานฆาตกรรมเกิดขึ้นได้

24:34.360 --> 24:37.680
ทั้งโดยเจตนา
และโดยประมาทอย่างไม่คำนึงถึงชีวิตผู้อื่น

24:38.360 --> 24:41.240
นั่นคือการก่อเหตุโดยไม่สนใจ_

24:42.120 --> 24:44.120
ว่าผู้อื่นจะอยู่หรือตาย

24:47.680 --> 24:49.360
พวกเขาไม่เรียกใครมาช่วย

24:49.440 --> 24:52.280
ไม่เรียกตำรวจ ไม่เรียกรถพยาบาล

24:52.360 --> 24:55.200
พวกเขาไม่กระทำการใดๆ เลย

24:55.880 --> 24:59.440
ที่จะทำให้นายพาร์สันส์มีโอกาสรอด

25:00.040 --> 25:05.080
มันใจดำเกินกว่าที่ผมจะจินตนาการได้จริงๆ

25:07.400 --> 25:10.640
ในที่สุด จิ๊กซอว์ทุกชิ้นก็ลงตัว

25:11.280 --> 25:13.720
ผมออกคำสั่งให้ตำรวจ
เข้าจับกุมพี่น้องแมคเคลลาร์

25:15.240 --> 25:17.640
นี่คือความผิดฐานร้ายแรงที่สุดที่จะเป็นได้

25:18.520 --> 25:19.560
ฆาตกรรม

25:22.000 --> 25:27.200
(วันที่ 1 ธันวาคม ปี 2021
11 เดือนหลังพี่น้องแมคเคลลาร์ถูกจับครั้งแรก)

25:27.280 --> 25:28.480
ช่วยยืนยันชื่อด้วยค่ะ

25:29.080 --> 25:30.560
อเล็กซานเดอร์ การ์ดเนอร์ แมคเคลลาร์

25:30.640 --> 25:32.680
ผมขอถามชื่อคุณด้วยครับ

25:32.760 --> 25:33.880
โรเบิร์ต แมคเคลลาร์

25:34.560 --> 25:35.560
ระหว่างการสอบปากคำ

25:35.640 --> 25:40.040
กลยุทธ์ของตำรวจ
คือการพูดถึงความเป็นมนุษย์ของนายพาร์สันส์

25:40.120 --> 25:42.400
เพื่อทำให้พี่น้องแมคเคลลาร์ตื่นตระหนก

25:42.920 --> 25:44.200
รู้จักชายคนนี้ไหม

25:44.280 --> 25:47.400
ดูรูปแล้วคิดถึงสิ่งที่คุณทำกับเขาไว้

25:48.000 --> 25:49.040
ครอบครัวของเขา

25:52.320 --> 25:53.360
ผมเห็นรูปครับ

25:54.240 --> 25:55.400
เห็นผู้ชายในรูปไหม

25:59.600 --> 26:01.720
การกระทำของคุณอาจทำให้เขารอดชีวิตได้

26:01.800 --> 26:03.680
คุณเลือกที่จะไม่ทำ

26:05.040 --> 26:09.560
ตำรวจเปิดคลิปเสียง
ที่แคโรไลน์ มิวร์เฮดอัดเสียงแซนดี้ไว้ให้เขาฟัง

26:09.640 --> 26:12.440
เรายึดโน้ตบุ๊กมา ซึ่งต่อมาก็ได้ตรวจสอบ

26:12.520 --> 26:14.520
ในโน้ตบุ๊กเครื่องนี้มีบันทึกเสียงหลายไฟล์…

26:14.600 --> 26:16.120
มันเห็นชัดเลย

26:16.200 --> 26:18.320
จากปฏิกิริยาของแซนดี้

26:18.400 --> 26:20.480
ว่าเขาไม่รู้ตัวเลยว่าถูกอัดเสียง

26:20.560 --> 26:23.160
ดูออกเลยจากการที่เขาดัดนิ้ว

26:23.240 --> 26:24.680
คลิปเสียงหนึ่งในนี้

26:27.120 --> 26:28.800
มันต้องเลือกระหว่างชีวิตผมกับเขา

26:30.600 --> 26:32.640
ไอ้ไร้สมองนั่น ไม่น่าไปอยู่ตรงนั้นเลย

26:34.080 --> 26:35.840
เขาช็อกอย่างเห็นได้ชัด

26:36.760 --> 26:40.240
บอกตรงๆ นะ ผมฟังดูแล้ว
เสียงไม่เหมือนคลิปตัดต่อเลย

26:41.320 --> 26:42.440
ในความคิดผมนะ

26:42.520 --> 26:46.560
ภาษากายของแซนดี้
ปฏิกิริยาของเขาต่อเทปเสียง

26:46.640 --> 26:49.320
จะเป็นทีเด็ดต่อหน้าคณะลูกขุนเลย

26:49.400 --> 26:52.040
คุณไม่เสียใจกับสิ่งที่ทำลงไปเลยเหรอ

26:52.120 --> 26:53.160
ขอไม่ตอบครับ

26:57.080 --> 26:58.720
สองพี่น้องฝาแฝดถูกตั้งข้อหา

26:58.800 --> 27:03.160
ในคดีการเสียชีวิตของนักปั่นจักรยาน
ที่หายตัวไปเมื่อสี่ปีก่อน

27:03.240 --> 27:06.880
อเล็กซานเดอร์ แมคเคลลาร์
และโรเบิร์ต แมคเคลลาร์ถูกตั้งข้อหาฆาตกรรม

27:07.640 --> 27:09.440
ทั้งคู่ถูกตำรวจคุมตัวไว้

27:10.920 --> 27:13.080
โทรศัพท์ฉันดัง สายสืบนายหนึ่งโทรมา

27:13.160 --> 27:17.080
เขาโทรมาบอกว่า
"แคโรไลน์ เราแค่จะมาแจ้งว่า

27:17.160 --> 27:19.240
ตอนนี้คู่แฝดถูกตั้งข้อหา

27:19.320 --> 27:21.360
ฆาตกรรมโทนี่ พาร์สันส์อย่างเป็นทางการแล้ว"

27:23.680 --> 27:26.480
เขาบอกว่า "ฟังนะ แคโรไลน์
พวกเขาจะถูกคุมตัวไว้ในเรือนจำ"

27:27.640 --> 27:29.240
"จะมีการกำหนดวันขึ้นศาลไต่สวน"

27:31.360 --> 27:33.200
"คุณจะถูกเบิกตัวเป็นพยาน"

27:34.600 --> 27:36.480
ฉันรู้สึกโล่งใจ

27:36.560 --> 27:40.600
แต่มันก็มีความหวั่นวิตกอย่างหนัก
ต่อช่วงเวลาที่จะมาถึง

27:40.680 --> 27:42.840
กับความกลัวการไต่สวนคดีฆาตกรรม

27:43.800 --> 27:46.720
ฉันรู้ว่าฉันจะต้องถูกโขกสับไม่มีชิ้นดี

27:48.520 --> 27:49.960
(ไบรอัน แมคคอนนาคี
ทนายความอาวุโส)

27:50.040 --> 27:53.240
คำถามที่พบได้บ่อยที่สุดก็คือ

27:53.320 --> 27:57.840
"คุณจะแก้ต่างให้คนที่ถูกกล่าวหา
ในคดีฆาตกรรมได้ยังไง"

27:57.920 --> 27:59.160
คำตอบของผมก็คือ

27:59.240 --> 28:02.880
"ผมไม่ได้มีหน้าที่ตัดสิน
ว่าจำเลยเป็นผู้บริสุทธิ์หรือมีความผิด"

28:02.960 --> 28:06.720
"งานของผมคือการว่าความให้
อย่างสุดความสามารถเท่านั้น"

28:07.960 --> 28:10.480
ตอนที่ผมเจอคุณแมคเคลลาร์ครั้งแรก

28:10.560 --> 28:14.200
เขาไม่ปฏิเสธอีกแล้วว่าเขากับฝาแฝด

28:14.280 --> 28:16.680
ฆ่าและฝังนายพาร์สันส์

28:16.760 --> 28:18.560
ตามคำสั่งของเขา

28:18.640 --> 28:21.640
ผมได้ไปยื่นขอรับผิดลดโทษกับทางการ

28:21.720 --> 28:23.960
เหลือขับรถอันตรายจนเป็นเหตุให้ผู้อื่นเสียชีวิต

28:25.240 --> 28:28.920
แต่ผมก็ได้รับแจ้งว่าทางการจะไม่ยอมตกลงด้วย

28:29.760 --> 28:32.280
ทางการตั้งใจจะดำเนินคดีในข้อหาฆาตกรรม

28:34.080 --> 28:37.480
แหล่งหลักฐานสำคัญของทางการ

28:37.560 --> 28:41.240
คือคำให้การจากแคโรไลน์ มิวร์เฮด

28:41.320 --> 28:43.440
ว่าเคยมีการสารภาพ

28:43.520 --> 28:46.760
ว่านายพาร์สันส์ยังมีชีวิตอยู่ ณ เวลาที่เกิดการชน

28:46.840 --> 28:51.200
ในข้อนี้ ผมว่าเราควรบอกไว้ก่อน
ว่าคุณแมคเคลลาร์ได้ปฏิเสธทั้งหมด

28:52.040 --> 28:54.840
หลักฐานอีกอย่างคือรายงาน

28:55.440 --> 29:00.200
ที่บอกว่ามีความเป็นไปได้ในทางทฤษฎี
ที่นายพาร์สันส์จะรอดชีวิตจากการชน

29:00.280 --> 29:04.880
แต่ผู้เชี่ยวชาญของทางการ
จริงๆ ก็แค่แสดงความคิดเห็น

29:04.960 --> 29:06.240
มันไม่เพียงพอ

29:06.320 --> 29:10.280
ที่ทางการจะเพิ่มข้อหา
เป็นฆาตกรรมได้ ในมุมมองผมนะ

29:11.560 --> 29:15.960
รูปคดีทั้งหมดของโจทก์
ในความคิดผม พึ่งพาพยานเพียงคนเดียว

29:17.680 --> 29:19.880
และในความคิดผม

29:20.440 --> 29:24.360
นางสาวมิวร์เฮดเป็นพยานที่เชื่อถือไม่ได้

29:27.800 --> 29:30.720
หลังจากเขาถูกจับ ฉันก็ยังเคว้งคว้าง

29:30.800 --> 29:33.240
ถ้าคดียังไม่ตัดสินในศาล

29:33.320 --> 29:38.320
เราก็ยังสลัดเงาของเรื่องที่เกิดขึ้นไม่พ้น

29:39.280 --> 29:41.280
มันเป็นการรอคอยที่ยาวนานมาก

29:42.400 --> 29:45.640
(พฤษภาคม ปี 2023)

29:49.600 --> 29:53.320
เรื่องราวดีๆ ไม่ได้เริ่มต้นจาก
"ฉันซื้อสีย้อมผมมาใช้เอง"

29:53.400 --> 29:55.280
แต่ฉันก็คิด "เอาก็เอา ช่างมัน"

29:56.840 --> 29:57.880
ว้าว

29:58.840 --> 29:59.680
ว้าว

30:01.120 --> 30:04.640
ฉันไม่อยากคิดถึงชีวิตเดิม
หรือความเป็นจริงเดิมๆ เลย

30:04.720 --> 30:06.120
อาการหนักใช่ไหมล่ะ

30:06.760 --> 30:08.840
กำหนดวันไต่สวนเดือนกรกฎาคม

30:09.520 --> 30:11.800
ฉันได้รับแจ้งว่าจะมีการถามค้าน

30:11.880 --> 30:13.480
จากทนายของโรเบิร์ต

30:14.080 --> 30:16.000
และทนายของแซนดี้ ติดๆ กันเลย

30:16.960 --> 30:20.400
ฉันกังวลว่าทนายจะทำลาย
ความน่าเชื่อถือของฉันถึงขั้นที่

30:21.040 --> 30:23.880
ฉันอาจจะประกอบอาชีพแพทย์ไม่ได้อีกเลย

30:24.680 --> 30:25.720
และรู้ไหมคะ

30:26.560 --> 30:28.000
สมองมนุษย์สามารถ…

30:29.120 --> 30:31.200
ทำเรื่องแปลกมากๆ ได้เวลาถูกกดดัน

30:32.600 --> 30:34.160
มาเดินป่าตอนตีหนึ่ง

30:34.240 --> 30:36.880
ฉันเริ่มคบกลุ่มเพื่อนที่ไม่ควรคบในกลาสโกว์

30:36.960 --> 30:38.600
ตอบหน่อย คนสวย

30:39.320 --> 30:41.280
ฉันหันไปเสพยา ดื่มเหล้า

30:42.960 --> 30:44.120
เจาะจงก็โคเคน

30:45.720 --> 30:47.160
ฉันกำลังทำลายตัวเอง

30:48.360 --> 30:50.280
แคโรไลน์ ตอนเจอกันครั้งแรก

30:50.360 --> 30:53.400
เป็นคนที่ไม่น่าจะมีวันเสพยาได้เลย

30:54.000 --> 30:56.640
แต่หลังจากเธอได้เจอแซนดี้

30:56.720 --> 30:59.080
เธอก็เสพยาเป็นประจำ

30:59.160 --> 31:03.160
ซึ่งมันก็ไม่แปลกที่ชีวิตเธอจะปั่นป่วนจนคุมไม่อยู่

31:03.240 --> 31:06.200
นี่แหละเหตุผลที่ฉันไม่เล่นยาเค

31:07.080 --> 31:07.920
มันก็มี…

31:08.720 --> 31:10.400
บางครั้งที่เธอไม่กลับบ้าน

31:10.480 --> 31:13.000
บางครั้งที่เราคิดว่าเธอเสียไปแล้ว

31:16.280 --> 31:18.160
จากคำให้การของพยานหลายๆ คน

31:18.760 --> 31:21.360
นางสาวมิวร์เฮดมีอาการมึนเมาเล็กน้อย

31:21.440 --> 31:23.120
จากทั้งยาเสพติดและเหล้า

31:23.920 --> 31:28.480
ซึ่งในความเห็นผม
มันจะมีผลต่อมุมมองของคณะลูกขุน

31:28.560 --> 31:32.920
ในแง่ว่าคำให้การที่เธอบอกกับตำรวจ
ถูกต้องตามความจริงหรือไม่

31:34.320 --> 31:39.960
ข้อนั้น รวมกับการที่นางสาวมิวร์เฮด
ตัดสินใจรักษาความสัมพันธ์

31:40.040 --> 31:41.680
จะเป็นจุดเริ่มต้น

31:41.760 --> 31:45.480
ในการแย้งความน่าเชื่อถือ
ของนางสาวมิวร์เฮดในฐานะพยาน

31:46.800 --> 31:51.760
ถ้าคณะลูกขุนไม่พอใจในคำให้การของเธอ

31:51.840 --> 31:55.280
นั่นก็แปลว่าไม่สามารถเอาผิด
ในข้อหาฆาตกรรมได้

31:56.720 --> 31:59.200
ณ จุดนี้ ฉันบอกย้ำๆ

31:59.280 --> 32:01.760
โดยเฉพาะกับหน่วยช่วยเหลือผู้เสียหาย

32:01.840 --> 32:04.040
ว่าฉันไม่พร้อมจะทำสิ่งนี้

32:05.320 --> 32:07.000
ผมกังวลเรื่องเธอ

32:07.080 --> 32:08.840
ผมเป็นห่วงเธอเลย

32:08.920 --> 32:11.200
แต่เธอพาตัวเองไปอยู่ในสถานการณ์

32:11.280 --> 32:14.840
ที่ทางการไม่มีทางเลือก
นอกจากบังคับให้เธอมาขึ้นศาล

32:15.880 --> 32:19.200
ผมเขียนจดหมายอธิบายไปให้เธอ

32:20.040 --> 32:23.160
จดหมายนี้บอกว่าถ้าฉันไม่ขึ้นให้การ

32:23.240 --> 32:24.960
ฉันจะมีความผิดฐานหมิ่นศาล

32:25.680 --> 32:29.040
บอกว่า "คุณต้องมา ไม่งั้นคุณจะติดคุกเอง"

32:29.680 --> 32:31.520
ผมแค่พยายามช่วยเธอ

32:32.560 --> 32:34.680
เพราะผมมองสถานการณ์นี้แล้วคิดว่า

32:35.320 --> 32:37.280
"คุณกำลังจะทิ้งชีวิตตัวเอง"

32:37.360 --> 32:39.400
"คุณเป็นหญิงสาวที่ฉลาด

32:39.480 --> 32:41.640
มีอาชีพการงานที่สดใสรออยู่

32:41.720 --> 32:45.120
แต่คุณกำลังจะดึงสลักระเบิด แล้วปล่อยให้มันบึ้ม"

32:48.480 --> 32:50.720
มันก็มีวิธีสื่อสาร

32:50.800 --> 32:56.040
ผลกระทบของการไม่ขึ้นศาลโดยไม่ต้องพูดตรงๆ

32:56.120 --> 32:59.000
(คุณต้องขึ้นศาล มิฉะนั้นจะถูกหมายจับ)

32:59.080 --> 33:00.560
ในฐานะพยานของโจทก์

33:00.640 --> 33:05.000
หมอมิวร์เฮดควรได้รับมาตรการพิเศษ

33:05.080 --> 33:08.680
ไปให้การกับเจ้าพนักงานศาลคนเดียวได้

33:09.560 --> 33:12.440
นี่คือระเบียบการสำหรับพยานผู้เปราะบาง

33:12.520 --> 33:16.440
ที่ให้บันทึกคำให้การก่อนเริ่มการไต่สวนระยะหนึ่ง

33:17.480 --> 33:19.920
ในมุมมองผม เธอไม่เข้าเกณฑ์

33:20.520 --> 33:23.000
ผมเป็นอัยการ
หน้าที่ของผมคือดำเนินคดีกับจำเลย

33:23.600 --> 33:28.120
การที่เธอมาให้การด้วยตัวเอง
จะได้ผลต่อคณะลูกขุนมากกว่า

33:29.240 --> 33:31.960
ฉันไม่ใช่คนเข้มแข็ง
ขนาดที่จะไปให้การในศาลได้แต่แรก

33:32.040 --> 33:34.040
ฉันเป็นขยะรกโลกน่าสมเพช

33:36.200 --> 33:40.120
ถ้าฉันถูกทำลายความน่าเชื่อถือจนเสียรูปคดีล่ะ

33:44.240 --> 33:46.480
(วันที่ 24 กรกฎาคม ปี 2023)

33:46.560 --> 33:49.400
คู่แฝดมีกำหนดขึ้นศาลสูงกลาสโกว์วันนี้

33:49.480 --> 33:52.920
จากข้อหาฆ่านักปั่นจักรยานแล้วอำพรางคดี

33:53.720 --> 33:57.320
อเล็กซานเดอร์และโรเบิร์ต แมคเคลลาร์
อาจถูกจำคุกตลอดชีวิต

33:57.400 --> 34:00.400
หากมีความผิดฐานฆาตกรรมแอนโทนี่ พาร์สันส์

34:02.560 --> 34:04.840
ในห้องรอ

34:04.920 --> 34:07.000
คือคนที่ถูกกล่าวหาว่าฆ่าคนตาย

34:07.640 --> 34:10.880
กับคนที่กำลังจะให้การเอาผิดเขา

34:11.760 --> 34:13.160
ผู้หญิงที่เขาจะแต่งงานด้วย

34:14.720 --> 34:18.840
คุณจะมองศาลเป็นมหรสพหรือไม่ก็แล้วแต่

34:19.440 --> 34:21.360
แต่นี่คือบทละครชั้นยอด

34:23.200 --> 34:26.640
ถ้าครอบครัวพาร์สันส์ต้องการความยุติธรรม

34:26.720 --> 34:30.440
คำให้การของแคโรไลน์จะมีความสำคัญอย่างยิ่ง

34:31.560 --> 34:35.760
ผมคิดว่าในฐานะผู้หญิงที่มีสติปัญญาสูง

34:35.840 --> 34:38.320
เธอจะเป็นพยานที่ถามค้านได้ยาก

34:38.880 --> 34:42.880
ผมคาดคิดไว้ว่าเธอจะคาดเดาได้ยาก

34:43.480 --> 34:46.560
ไม่มีอะไรบ่งบอกเลยว่า
เธอจะเป็นพยานที่จัดการได้ง่าย

34:49.800 --> 34:51.640
ฉันตื่นแต่เช้าตรู่

34:52.400 --> 34:54.040
แม่เตรียมชุดไว้ให้

34:54.880 --> 34:58.400
ฉันมองชุดแล้วก็คิดว่า
"ชุดนี้ฉันใส่ไม่ได้แล้วด้วยซ้ำ"

35:01.760 --> 35:03.600
มันเป็นความรู้สึกที่ไม่ธรรมดาเลยจริงๆ

35:04.280 --> 35:05.840
การขึ้นศาลยุติธรรม

35:05.920 --> 35:08.800
พอผู้คนเริ่มมากัน

35:08.880 --> 35:10.360
ทั้งทนาย

35:10.440 --> 35:12.720
ไปจนถึงครอบครัวชายผู้เคราะห์ร้าย

35:13.720 --> 35:16.320
ความคาดหวังก็ยิ่งสูงขึ้น

35:19.360 --> 35:22.000
แล้วผู้ต้องหาก็ถูกพาตัวมาที่ห้องรอ

35:23.320 --> 35:25.840
หนุ่มบ้านนอกพวกนี้ใส่สูทชั้นหรู

35:27.480 --> 35:29.040
ตัดผมใหม่มาหล่อเนี้ยบ

35:29.120 --> 35:30.520
(แซนดี้ แมคเคลลาร์ - โรเบิร์ต แมคเคลลาร์)

35:30.600 --> 35:33.000
เป็นช่วงเวลาที่ตึงเครียดจริงๆ

35:37.080 --> 35:38.160
ฉันอับอายมาก

35:39.720 --> 35:42.480
กับตัวตน กับสิ่งที่ฉันเป็นตอนนั้น

35:42.560 --> 35:43.680
ศาล

35:44.520 --> 35:46.400
แล้วเราก็รอแคโรไลน์…

35:49.320 --> 35:50.800
มาขึ้นคอกพยาน

35:50.880 --> 35:52.600
เรียกคดี อัยการของพระมหากษัตริย์

35:52.680 --> 35:55.920
เป็นโจทก์ฟ้องอเล็กซานเดอร์ แมคเคลลาร์
และโรเบิร์ต แมคเคลลาร์

35:57.840 --> 36:00.880
ฉันคิดจริงๆ ว่าจะทำให้ทุกคนผิดหวัง

36:02.800 --> 36:04.080
แล้วฉันก็สติแตก

36:10.720 --> 36:12.920
ฉันอยากไปจากที่นั่นให้ไกลที่สุด

36:19.800 --> 36:24.000
เราสัมผัสได้ว่ามีบางอย่างผิดพลาด
สำหรับฝ่ายโจทก์

36:24.080 --> 36:26.360
- เชิญคุณอัยการ
- ขอบคุณครับ ใต้เท้า

36:26.440 --> 36:27.480
ผมเสียใจที่ต้องขอ

36:27.560 --> 36:29.840
ให้เลิกศาลและเลื่อนเป็นพรุ่งนี้เช้า

36:30.640 --> 36:31.960
ได้ครับ

36:34.360 --> 36:36.880
การที่พยานปากเอกไม่มาในวันแรก…

36:39.880 --> 36:41.360
มันไม่ธรรมดาเลยจริงๆ

36:50.240 --> 36:52.600
โทรศัพท์ดัง ตำรวจโทรมา

36:52.680 --> 36:56.080
"เธอไม่มา เธออยู่ไหน"
ฉันก็บอกไป "เธอไม่อยู่"

36:56.800 --> 36:58.720
ตอนนี้ฉันก็ไม่รู้ว่าเธอไปไหน

36:59.840 --> 37:01.960
เราต้องหยุดจินตนาการเลยเถิด

37:02.040 --> 37:05.120
ว่าอาจจะเกิดอะไรขึ้น
หรือเธออาจจะไปที่ไหนได้บ้าง

37:09.480 --> 37:12.880
ฉันเกิดความคิดบ้าๆ ว่าถ้าฉันเจอจักรยานคันนั้น

37:13.560 --> 37:15.040
ทุกอย่างก็อาจจะเรียบร้อย

37:15.120 --> 37:18.440
ฉันรู้ว่าจักรยานอยู่ที่ไหน
มันมีหลักฐานอื่นอีก ไม่ได้มีแค่ฉัน

37:19.360 --> 37:22.480
นึกออกไหม มันไม่ได้มีแค่คำพูดคนบ้า

37:23.680 --> 37:26.920
อาจจะมีหลักฐานจริงๆ ที่ตำรวจยังไม่พบ
ว่าพวกเขาทำจริงๆ

37:30.000 --> 37:32.920
มันไม่ค่อยสมเหตุสมผลหรอก แน่นอนอยู่แล้ว

37:34.120 --> 37:36.520
ค่ะ สัญญาณแทบไม่มี

37:37.600 --> 37:39.160
ไม่มีใครรู้ว่าฉันมาที่นี่

37:39.840 --> 37:41.320
การจะไปที่น้ำตก…

37:42.080 --> 37:43.120
มีปัญหานิดหน่อย

37:43.840 --> 37:45.160
มันก็ต้องเดินไกล

37:45.240 --> 37:47.200
ถ้าฉันเดินไปตลอดทางน้ำท่วม

37:47.280 --> 37:48.440
ก็ต้องใช้เวลาอีก 40 นาที

37:49.800 --> 37:50.720
แต่ว่า…

37:50.800 --> 37:51.680
ไปกันค่ะ

37:51.760 --> 37:54.040
ฉันดื่มไวน์ไปครึ่งขวดหลังลงจากรถ

37:54.120 --> 37:56.280
อะดรีนาลีนกำลังฉีดพล่านสุดๆ

37:56.360 --> 37:57.400
ฉิบหาย

37:58.320 --> 37:59.320
โอ๊ยตาย

38:00.800 --> 38:03.120
ฉันจะไปที่น้ำตก ไปเอาจักรยาน

38:03.200 --> 38:04.640
ไม่มีใครมาหยุดฉันได้

38:04.720 --> 38:07.680
ฉันจะทำให้ตำรวจดู ฉันจะทำงานแทนตำรวจ

38:08.280 --> 38:10.120
เกือบห้ากิโลแล้ว จากระยะเกือบ 30 กิโล

38:10.800 --> 38:11.840
ฉันมีเวลาไม่มาก

38:13.080 --> 38:15.560
ฉันถ่ายรูปตัวเอง

38:15.640 --> 38:17.160
ไม่ได้ส่งไปให้ใครหรอก

38:18.160 --> 38:22.320
ฉันเกิดความคิดว่า
"ดูฉันสิ ดูสิ่งที่ฉันกำลังจะทำสิ"

38:22.400 --> 38:26.320
"ฉันเป็นเหยื่อนะ ดูสิ่งที่ทุกคนทำกับฉันสิ"

38:26.400 --> 38:27.440
ยังไงต่อ

38:28.360 --> 38:30.280
เริ่มอะไรแล้วก็ต้องทำให้จบ

38:30.840 --> 38:32.240
เรา…

38:33.000 --> 38:34.320
ฉันไม่ปกติ

38:36.840 --> 38:40.560
ที่นี่เคยเป็นบ้านฉัน ฉันเคยอยู่ที่นี่ ฉันรักมัน

38:40.640 --> 38:41.960
ฉันสูญเสียทุกอย่าง

38:44.040 --> 38:45.400
ฉันคิดถึงมันมากๆ

38:50.760 --> 38:53.440
บอกได้เลยว่าเช้าวันแรกที่เกิดเรื่องนี้

38:54.280 --> 38:59.360
ทีมงานฝ่ายจำเลยดีใจกว่าทีมงานฝ่ายโจทก์

39:00.640 --> 39:03.720
ถ้าพยานปากเอกไม่พร้อมขึ้นให้การ

39:03.800 --> 39:04.840
มันก็มีปัญหาแล้ว

39:05.880 --> 39:09.280
หมอมิวร์เฮดไม่มาปรากฏตัวตามหมายเรียก

39:10.680 --> 39:12.600
เราขอหมายจับเธอ

39:14.520 --> 39:16.800
มีผู้พบเห็นเธอที่ไร่

39:19.160 --> 39:20.480
ฮัลโหล

39:21.440 --> 39:22.880
ฉันเพิ่งเดินมาได้ 11 กิโล

39:23.880 --> 39:26.080
ฉันมีกำหนดขึ้นให้การ
เมื่อไหร่นะ สามชั่วโมงก่อนเหรอ

39:27.040 --> 39:28.160
หลายชั่วโมงผ่านไป

39:28.760 --> 39:29.920
ตำรวจต้องตามหาฉันแน่

39:31.600 --> 39:33.000
รถจะมาทางนั้นกันเพียบ

39:34.200 --> 39:37.000
ยังเหลืออีกเท่าไหร่ 11 กิโลกว่าจะถึงเขื่อน

39:37.560 --> 39:40.000
แล้วฉันก็ได้ยินเสียงพึ่บๆ จากเฮลิคอปเตอร์

39:40.080 --> 39:41.160
เสียงมันสะท้อนเลย

39:42.280 --> 39:43.800
มากันแล้ว ทุกคน

39:43.880 --> 39:45.160
วิ่งเข้าโรงนา

39:46.800 --> 39:48.040
เห็นเฮลิคอปเตอร์

39:49.280 --> 39:52.640
มันทำให้ความมีเหตุผลน้อยนิดที่เหลืออยู่

39:52.720 --> 39:54.200
หายไปหมดเลย

39:54.280 --> 39:56.840
ฉันโชคดีจริงๆ ที่มาถึงก่อนตำรวจ

39:57.600 --> 39:59.800
ฉันอยู่ใต้โต๊ะ อยู่ในโรงนา

39:59.880 --> 40:00.920
ที่นี่ไม่มีใครเลย

40:01.600 --> 40:03.320
ไม่มีร่องรอยฉันด้วย ใช่ไหม

40:05.920 --> 40:09.360
ฉันจะไปที่น้ำตก ฉันไม่มีเวลาแล้ว

40:11.560 --> 40:13.480
ฉันต้องหาวิธีเดินทางที่เร็วขึ้น

40:15.600 --> 40:17.320
พระเจ้าช่วย จะมีกุญแจไหมนะ

40:18.080 --> 40:19.160
คุณพระช่วย

40:20.120 --> 40:22.520
เจ้าพวกโง่ทิ้งกุญแจไว้ด้วย

40:23.720 --> 40:25.920
ฉันก็ขับรถแทรกเตอร์ไม่เป็นหรอก

40:27.720 --> 40:28.920
ซวยแล้ว

40:29.000 --> 40:30.720
หันหลังไปเจอคู่มือพอดี

40:30.800 --> 40:33.240
ยังอยู่ในซองพลาสติก อยู่บนเบาะหลัง

40:33.320 --> 40:34.640
ฉันก็คิด "เอาล่ะ"

40:34.720 --> 40:36.600
วางคู่มือไว้บนตัก

40:36.680 --> 40:38.920
เสียบกุญแจเข้าไป
แล้วก็คิด "ไขนี่ ทำนั่น" แล้ว…

40:41.840 --> 40:44.120
ฉันขโมย…

40:45.280 --> 40:46.320
รถแทรกเตอร์มา

40:49.040 --> 40:53.080
คุณพระคุณ…

40:55.320 --> 40:56.200
เจ้าช่วย

41:00.760 --> 41:03.160
ฉันขับแทรกเตอร์ไปจนเกือบถึงน้ำตก

41:03.240 --> 41:04.880
จอดขวางถนนไว้

41:05.840 --> 41:07.360
ตำรวจผ่านมาหาฉันไม่ได้แล้ว

41:09.480 --> 41:10.320
บัดซบเอ๊ย

41:11.960 --> 41:13.000
แบบ…

41:14.040 --> 41:17.160
นี่มันบ้าชัดๆ เลย

41:19.160 --> 41:21.640
เห็นแล้ว ตรงนั้นจะมีถ้ำเล็กๆ ข้างหลัง

41:22.480 --> 41:25.280
แรงดันของน้ำ ตอนที่ทิ้งจักรยานลง

41:25.360 --> 41:27.000
น้ำก็จะพัดไปข้างหลัง

41:27.080 --> 41:30.320
ถ้าจักรยานยังอยู่ตรงนั้น

41:31.360 --> 41:32.880
ฉันก็จะลองหาให้เจอ

41:33.680 --> 41:35.320
ฉันเดินลุยน้ำไป

41:35.400 --> 41:38.800
น้ำเย็นยะเยือกเลย

41:41.800 --> 41:44.280
การช็อกจากน้ำเย็น

41:45.360 --> 41:48.120
ทำให้ฉันอ่อนไหวมากๆ

42:14.080 --> 42:17.360
ในห้วงเวลานั้น สมองฉันทำงานเร็วมาก

42:18.120 --> 42:21.880
คิดไม่มีเหตุผลเลยนะ แต่คิดเร็วสุดๆ

42:21.960 --> 42:24.160
ฉันคิด "รู้อะไรไหม ช่างมันให้หมด"

42:25.760 --> 42:27.320
"ไม่ ฉันไม่เสียใจอะไรทั้งนั้น"

42:41.920 --> 42:43.000
คลั่ง

42:43.680 --> 42:44.760
โรคจิต

42:48.120 --> 42:49.400
นั่นคืออาการของฉัน

42:51.440 --> 42:54.360
เรากลายเป็นคนสติแตก สมองพัง

42:59.160 --> 43:01.400
อย่าให้ใคร…

43:02.200 --> 43:04.080
ถูกทิ้งจนชีวิตพังเหมือนฉันอีก

43:06.240 --> 43:09.440
ฉันเพิ่งทำลายชีวิตตัวเองทั้งชีวิต

43:10.640 --> 43:11.680
เพื่ออะไร

43:12.320 --> 43:14.960
เพื่อผู้ชายที่ฆ่าคนตายจริงๆ

43:15.840 --> 43:18.840
ความเศร้า ความสูญเสีย ความเครียด

43:19.600 --> 43:21.720
มันสะสมจนมาถึง…

43:23.320 --> 43:25.240
จุดจบที่วิกลจริต

43:28.440 --> 43:31.200
ฉันต้องรู้ให้ได้ว่าจักรยานอยู่ที่นั่นไหม

43:32.040 --> 43:34.480
ว่ามีหลักฐานอื่นนอกจากฉันไหม

43:35.160 --> 43:39.720
ฉันไม่ได้เปิดการไต่สวนฆาตกรรม
เรื่องที่ฉันไม่ได้เห็นกับตา

43:53.560 --> 43:54.960
ฉันโดนตามเจอที่น้ำตก

43:55.040 --> 43:56.280
แล้วฉันก็ถูกจับกุม

43:57.760 --> 43:59.000
ฐานหมิ่นศาล

44:01.000 --> 44:02.120
ฉันหาจักรยานไม่เจอ

44:06.400 --> 44:08.760
แล้วฉันก็ถูกพาตัวไปที่ศาลสูง

44:30.400 --> 44:32.120
ฉันนั่งอยู่ที่นั่น รอขึ้นให้การ

44:34.040 --> 44:35.080
แล้วฉันก็คิด

44:35.760 --> 44:40.400
"แม่กับพ่อคงโกรธแล้วก็ไม่พอใจฉันมากๆ"

44:42.640 --> 44:45.240
ตำรวจโทรมา…

44:45.320 --> 44:46.160
ใช่

44:46.240 --> 44:48.600
บอกว่าเจอตัวเธอแล้ว

44:50.640 --> 44:51.880
เธอกำลังจะติดคุก

44:54.840 --> 44:55.920
ผมก็…

44:57.080 --> 44:59.160
ตะลึงไปกับสถานการณ์ทุกอย่าง

44:59.240 --> 45:00.480
ผมทำใจไม่ได้

45:02.000 --> 45:06.080
เธอเสียเวลาชีวิตวัยสาวไปเยอะมาก

45:06.160 --> 45:09.600
กับเหตุการณ์ต่อเนื่องครั้งนี้

45:09.680 --> 45:11.040
มันทำให้ผมเจ็บปวด

45:11.120 --> 45:12.240
เพราะว่า…

45:14.080 --> 45:16.440
วัยหนุ่มสาวควรจะได้ใช้ชีวิต

45:17.840 --> 45:19.480
เรื่องนั้น…

45:20.320 --> 45:21.360
ทำให้ผมเจ็บปวด

45:32.880 --> 45:36.160
วันต่อมา การพิจารณาคดีดำเนินต่อ

45:36.240 --> 45:39.200
ผมได้ข่าวลือมาหลายอย่าง
ว่าทำไมแคโรไลน์ไม่มา

45:40.240 --> 45:42.320
มีคนบอกว่าคืนนั้นเธออยู่ในห้องขัง

45:45.680 --> 45:46.960
ศาล

45:47.640 --> 45:48.680
ตอนนั่งอยู่ในศาล

45:49.280 --> 45:51.520
เราก็คิดว่าจะได้เห็นการไต่สวนสดๆ

45:52.200 --> 45:54.840
แต่มันกลับกลายเป็นแตกต่างโดยสิ้นเชิง

45:54.920 --> 45:56.160
มันแปลกมากๆ

45:56.240 --> 46:00.120
ผมขอแจ้งว่ามีความคืบหน้าในคดีครับ

46:01.080 --> 46:03.880
ฉันรอให้ผู้คุมมาพาตัวไปขึ้นให้การ

46:13.840 --> 46:15.280
ต่อหน้าศาล

46:15.360 --> 46:19.240
อัยการได้ขอร้องให้มีการแก้ข้อหา

46:20.080 --> 46:22.840
ใต้เท้าครับ ในข้อหาหมายเลขหนึ่ง

46:23.600 --> 46:27.640
บรรทัดที่ 11 ขอให้ลบคำว่า "ฆาตกรรม"

46:27.720 --> 46:30.000
เปลี่ยนเป็นคำว่า "ฆ่าคนตาย"

46:32.200 --> 46:34.120
นี่เป็นจุดที่สำคัญมากๆ

46:34.640 --> 46:37.480
ข้อหาฆาตกรรมดำเนินคดีไม่ได้อีกแล้ว

46:38.680 --> 46:43.960
ผมได้รับคำสั่งให้ยื่นข้อเสนอ
ยอมรับความผิดในข้อหาที่หนึ่ง

46:44.040 --> 46:46.880
ผมได้รับโทรศัพท์จากอัยการ

46:46.960 --> 46:50.480
ถ้าคุณแมคเคลลาร์
พร้อมจะยอมรับความผิดฐานฆ่าคนตาย

46:50.560 --> 46:52.640
โจทก์ก็จะรับข้อเสนอ

46:53.240 --> 46:57.160
ฆ่าคนตายเป็นความผิดที่เบากว่าฆาตกรรม

46:57.240 --> 47:00.640
โจทก์ยอมรับข้อเสนอรับผิดครับ

47:00.720 --> 47:05.360
เพราะมีการตกลงยอมรับความผิด
จึงไม่ต้องมีการไต่สวน

47:08.080 --> 47:11.880
คู่แฝดอเล็กซานเดอร์และโรเบิร์ต แมคเคลลาร์
มีกำหนดขึ้นศาลไต่สวน

47:11.960 --> 47:14.080
ในคดีฆาตกรรมแอนโทนี่ พาร์สันส์

47:14.160 --> 47:15.840
แต่วันนี้ ที่นี่ ณ ศาลสูง

47:15.920 --> 47:19.240
เมื่อเปิดศาลที่คาดว่าจะเป็นการไต่สวนยาวนาน

47:19.320 --> 47:24.200
อเล็กซานเดอร์ได้ยอมรับความผิด
ในข้อหาฆ่าคนตายที่เบาลง

47:24.280 --> 47:27.800
ขณะที่ฝาแฝดโรเบิร์ต
ยอมรับสารภาพว่าร่วมมือกับอเล็กซานเดอร์

47:27.880 --> 47:30.440
ในการอำพรางและฝังศพ

47:33.480 --> 47:36.800
เจ้าหน้าที่ศาลบอกฉันว่า "คู่แฝดยอมรับผิดแล้ว"

47:37.880 --> 47:39.160
"คุณออกไปได้แล้ว"

47:41.400 --> 47:43.880
"และคุณจะไม่มีประวัติอาชญากรรมฐานหมิ่นศาล"

47:49.880 --> 47:52.120
"ครอบครัวพาร์สันส์ขอขอบคุณเป็นอย่างสูง"

47:58.960 --> 48:00.720
(วันที่ 25 สิงหาคม ปี 2023)

48:00.800 --> 48:03.440
- ได้ไปฟังคำตัดสินโทษไหม
- ไปค่ะ

48:04.160 --> 48:07.640
นั่นคือประตูบานสุดท้ายที่ต้องปิด

48:07.720 --> 48:09.640
เรียกคดี เลื่อนการอ่านคำพิพากษา

48:09.720 --> 48:10.840
อัยการของพระมหากษัตริย์

48:10.920 --> 48:13.200
เป็นโจทก์ยื่นฟ้องอเล็กซานเดอร์ แมคเคลลาร์
และโรเบิร์ต แมคเคลลาร์

48:13.280 --> 48:14.160
เชิญนั่ง

48:15.480 --> 48:17.880
จากที่นั่งของฉัน ฉันเห็นแซนดี้

48:21.320 --> 48:22.360
แล้วมันก็…

48:23.440 --> 48:24.480
ทำใจยากมากจริงๆ

48:25.600 --> 48:27.160
คุณแมคคอนนาคี

48:27.880 --> 48:32.200
ทนายของแซนดี้อ่านคำให้การของแซนดี้
ต่อหน้าผู้พิพากษา

48:33.480 --> 48:36.320
เขายอมรับว่าแม้จะบาดเจ็บสาหัส

48:37.040 --> 48:40.200
นายพาร์สันส์ก็ยังมีชีวิตอยู่ในขณะนั้น

48:41.000 --> 48:42.280
คำอธิบายเดียว…

48:43.480 --> 48:48.680
ที่เขามอบให้คือความกลัวและแตกตื่น

48:49.240 --> 48:53.840
จากคำพูดของเขา
เขาบอกว่าเขาขี้ขลาดเกินกว่าจะยอมรับ

48:54.920 --> 48:58.040
ตอนได้พบแคโรไลน์

48:58.120 --> 49:00.160
แล้วเธอไปแจ้งตำรวจ

49:00.240 --> 49:04.040
เขาก็ยอมรับอย่างเต็มใจว่าสุดท้ายแล้ว

49:04.120 --> 49:06.640
เธอก็ตัดสินใจถูกที่ทำเช่นนั้น

49:09.120 --> 49:12.320
รับทราบครับ อเล็กซานเดอร์ แมคเคลลาร์
และโรเบิร์ต แมคเคลลาร์ โปรดยืนขึ้น

49:13.200 --> 49:15.760
แล้วผู้พิพากษาก็อ่านคำตัดสินโทษ

49:17.680 --> 49:18.720
โรเบิร์ต แมคเคลลาร์

49:19.280 --> 49:21.520
บทลงโทษที่ศาลตัดสินให้คุณ

49:21.600 --> 49:25.640
คือโทษจำคุกเป็นระยะเวลาห้าปี สามเดือน

49:25.720 --> 49:27.600
อเล็กซานเดอร์ แมคเคลลาร์

49:27.680 --> 49:32.080
คุณได้ยอมรับผิดในข้อหาร้ายแรง

49:32.160 --> 49:34.120
เขาไม่ได้ต้องโทษฐานฆาตกรรม

49:35.400 --> 49:37.720
แต่เขาก็พรากชีวิตชายผู้บริสุทธิ์

49:39.680 --> 49:41.760
สำหรับฉัน เขาเป็นคนขี้ขลาดและฆาตกร

49:43.120 --> 49:44.160
อเล็กซานเดอร์ แมคเคลลาร์

49:44.760 --> 49:49.640
ศาลจะตัดสินโทษจำคุกเป็นระยะเวลา 12 ปี

49:51.480 --> 49:52.920
จบการตัดสินโทษ

49:58.880 --> 50:02.720
วันตัดสินโทษ เพื่อนโทนี่ พาร์สันส์
บอกว่าคู่แฝดพ้นผิดฐานฆาตกรรมไปได้

50:05.120 --> 50:08.960
มีความรู้สึกว่าเมื่อไม่มีคำให้การของแคโรไลน์

50:09.040 --> 50:11.400
ข้อเท็จจริงทั้งหมดของคดีนี้

50:11.480 --> 50:15.000
ความสยดสยองทั้งหมด
อาจจะไม่ได้ถูกเปิดเผยออกมา

50:18.240 --> 50:23.200
ผมจินตนาการได้ว่า
ครอบครัวผู้ตายคงยังรู้สึกค้างคาอยู่

50:25.600 --> 50:27.480
ถ้ามีใครคิดหรือสงสัย

50:27.560 --> 50:30.480
ว่าถ้าฉันได้ขึ้นให้การ โทษจะหนักกว่านี้หรือไม่

50:32.040 --> 50:33.160
จากสภาพฉันตอนนั้น

50:34.320 --> 50:35.360
ใครจะไปรู้

50:38.120 --> 50:41.640
ถ้าแคโรไลน์ มิวร์เฮดตัดสินใจไม่พูดอะไรเลย

50:42.520 --> 50:46.040
นายพาร์สันส์ก็จะยังคงถูกฝังอยู่ที่ไร่

50:46.640 --> 50:49.400
เธอทำสิ่งที่ถูกต้องที่สุดแล้ว

50:50.160 --> 50:54.120
เราต้องชื่นชมความกล้าหาญของเธอ

50:54.800 --> 50:57.480
แต่ความกดดันมันก็คงเกินจะทนไหว

50:57.560 --> 51:00.400
คุณคงเป็นคนใจแข็งมากจริงๆ
ถ้าไม่เห็นใจเธอเลย

51:00.480 --> 51:03.200
ใจหนึ่งคุณก็เห็นใจแคโรไลน์ มิวร์เฮดไหมครับ

51:03.280 --> 51:04.120
ไม่เลยครับ

51:04.200 --> 51:06.240
สถานการณ์ทั้งหมด

51:06.320 --> 51:10.080
ที่เธอไม่ได้ดำเนินการ

51:10.160 --> 51:13.120
อย่างที่ใครหลายคนคาดหวังให้เธอทำ

51:13.200 --> 51:15.000
มันทำให้ผม…

51:15.080 --> 51:18.480
หมดความเห็นใจที่อาจจะมีให้เธอไปเลย

51:21.120 --> 51:25.720
ถ้าหน่วยงานยุติธรรมทางอาญา

51:25.800 --> 51:29.560
อยากให้คนออกมาเป็นพยาน

51:29.640 --> 51:33.040
พวกเขาต้องทำให้ดีกว่านี้ในทุกขั้นตอน

51:34.400 --> 51:37.240
พวกเขาต้องตระหนักรู้จริงๆ

51:37.760 --> 51:42.240
ถึงความบอบช้ำที่พยานได้รับ

51:52.000 --> 51:54.480
ฉันไม่เสียใจที่ออกมาให้เบาะแส

51:55.280 --> 51:57.880
นี่คือสิ่งที่เกิดขึ้นกับฉัน เรื่องราวของฉัน

51:59.680 --> 52:01.720
ฉันแค่หวังว่าคนอื่นจะเรียนรู้จากมันได้

52:01.800 --> 52:03.600
จะได้ไม่ทำพลาดเหมือนฉัน

52:03.680 --> 52:06.920
เพราะให้ตายเถอะ ฉันทำพลาดเยอะมากๆ

52:14.920 --> 52:18.240
ฉันโชคดีมากๆ ที่ยังเดินหน้าต่อในชีวิตได้

52:20.160 --> 52:21.320
ฉันย้ายไปอยู่ชายฝั่ง

52:22.040 --> 52:23.840
ฉันเลิกยาได้แล้ว

52:26.400 --> 52:28.000
ตอนนี้ฉันกำลังพบจิตแพทย์

52:30.240 --> 52:33.200
แล้วฉันก็จัดการกับปัญหา
ความไม่มั่นใจหลายๆ อย่างที่ทำให้ฉัน

52:33.280 --> 52:35.560
เข้าไปอยู่ในความสัมพันธ์ที่อันตรายตั้งแต่แรก

52:41.600 --> 52:43.120
สาม สอง หนึ่ง ยิ้ม

52:44.560 --> 52:47.440
ฉันมีความสัมพันธ์กับครอบครัวที่ดีขึ้นมาก

52:49.960 --> 52:51.080
ฉันได้เจอคนใหม่

52:52.120 --> 52:54.600
ที่อ่อนโยนมากๆ

52:55.840 --> 52:57.160
ถ้าเรารักตัวเอง

52:58.320 --> 52:59.880
เราจะดึงดูดความรักดีๆ เข้ามา

53:01.600 --> 53:02.800
มีแต่สิ่งดีๆ

53:04.720 --> 53:05.760
จบครับ

53:06.360 --> 53:07.400
ขอบคุณพระเจ้า

53:09.320 --> 53:10.680
- จบแล้ว
- จบแล้ว แคโรไลน์

53:15.840 --> 53:18.560
(กรมตำรวจสกอตแลนด์
และหน่วยช่วยเหลือผู้เสียหาย)

53:18.640 --> 53:20.880
(ปฏิเสธการมีส่วนร่วมในรายการชุดนี้)

53:21.880 --> 53:25.760
(แคโรไลน์ได้ยื่นร้องเรียน
ต่อกรมตำรวจสกอตแลนด์ในหลายประเด็น)

53:25.840 --> 53:30.600
(หลังสอบสวนนานห้าปี
ประเด็นร้องเรียนส่วนใหญ่ตกไป)

53:30.680 --> 53:36.960
(กรมตำรวจยืนยันว่าได้ให้ความช่วยเหลือ
กับแคโรไลน์อย่างเหมาะสมแล้ว)

53:37.920 --> 53:42.800
(หากคุณหรือคนรู้จักกำลังมีปัญหาสุขภาพจิต)

53:42.880 --> 53:47.360
(ค้นคว้าข้อมูลและขอความช่วยเหลือได้ที่
wannatalkaboutit.com)