WEBVTT

00:00:18.240 --> 00:00:19.360 align:center
ฉันอยู่ที่ห้อง

00:00:20.840 --> 00:00:22.040 align:center
แซนดี้กำลังมา

00:00:23.200 --> 00:00:25.280 align:center
เขารู้ว่าฉันแจ้งตำรวจ

00:00:25.360 --> 00:00:27.400 align:center
ฉันเป็นคนบอกพิกัดจุดฝังศพ

00:00:34.200 --> 00:00:36.720 align:center
ทันใดนั้น แซนดี้ก็ปิดประตูรถดังปัง

00:00:37.320 --> 00:00:38.640 align:center
แล้วเดินบุกมาที่ประตู

00:00:41.560 --> 00:00:42.600 align:center
พระเจ้าช่วย

00:00:43.160 --> 00:00:44.360 align:center
ฉันว่าเขามีกุญแจสำรองด้วย

00:00:45.880 --> 00:00:47.320 align:center
ฉันคิดจริงๆ ว่าเขาจะฆ่าฉัน

00:00:52.040 --> 00:00:55.600 align:center
แต่ฉันก็รู้สึกโกรธจนเดือดปุดๆ อยู่ข้างใน

00:00:56.360 --> 00:00:58.560 align:center
เขามีสิทธิ์อะไรมาข่มขู่ฉัน

00:00:59.680 --> 00:01:00.960 align:center
เขาเป็นคนก่อเหตุ

00:01:01.880 --> 00:01:03.120 align:center
ฉันก็เลยกดปุ่มอัดเสียง

00:01:04.600 --> 00:01:07.880 align:center
ถ้าเขากล้าลงมือกับฉัน ฉันก็มีหลักฐานให้ตำรวจ

00:01:07.960 --> 00:01:10.080 align:center
รู้อะไรไหม ไปตายซะ แซนดี้ ไปตายเลยไป

00:01:12.200 --> 00:01:15.080 align:center
แซนดี้ คุณลากฉันมาเกี่ยวเรื่องนี้ทำไม

00:01:15.160 --> 00:01:16.360 align:center
ทำไม

00:01:16.440 --> 00:01:19.880 align:center
คุณคิดว่าจะมีเรื่องดีๆ อะไรเกิดขึ้นเหรอ คุณ…

00:01:19.960 --> 00:01:22.480 align:center
ผมไม่มีวันให้อภัยตัวเองที่ทำกับคุณแบบนั้น

00:01:22.560 --> 00:01:25.200 align:center
- คุณจะทำกับฉันเหมือนที่ทำกับพาร์สันส์เหรอ
- เปล่า

00:01:25.280 --> 00:01:27.920 align:center
ฉันคิดไว้ว่าแซนดี้จะระเบิด

00:01:28.680 --> 00:01:29.720 align:center
แต่จริงๆ แล้ว

00:01:30.240 --> 00:01:32.720 align:center
ณ วินาทีนั้น เขาออกจะใจสลาย

00:01:34.040 --> 00:01:35.960 align:center
- แซนดี้ คบกันเป็นเดือนคุณค่อยมาบอก
- ผมรู้

00:01:36.040 --> 00:01:37.040 align:center
ทำไม

00:01:37.120 --> 00:01:39.080 align:center
ผมรักคุณมาก ผมไว้ใจคุณ

00:01:39.160 --> 00:01:42.840 align:center
ผมพูดจริง แคโรไลน์ ที่ผมบอกน่ะ
ให้ตายสิ ผมไม่เคยสบายใจกับใครเท่านี้

00:01:42.920 --> 00:01:45.080 align:center
ผมไม่เคยรักใครเท่าตอนที่ได้เจอคุณเลย

00:01:46.440 --> 00:01:49.400 align:center
ฉันตอบไปว่า "แต่แซนดี้
คุณเพิ่งรู้เรื่องกระป๋องเรดบูล"

00:01:49.480 --> 00:01:51.000 align:center
เขาบอกว่า "ฟังนะ สุดท้ายแล้ว

00:01:52.000 --> 00:01:54.400 align:center
เรื่องมันก็เกิดขึ้นไปแล้ว"

00:01:54.480 --> 00:01:56.120 align:center
"แต่คุณไม่ได้เกี่ยวอะไรด้วย"

00:01:57.440 --> 00:01:58.760 align:center
"ผมลากคุณเข้ามาเกี่ยว"

00:01:59.920 --> 00:02:01.920 align:center
ลึกๆ แล้ว มันไม่ใช่ความผิดคุณ

00:02:02.600 --> 00:02:03.640 align:center
ผมผิดเอง

00:02:04.760 --> 00:02:06.600 align:center
เขาขอโทษฉันสำหรับทุกอย่าง

00:02:08.040 --> 00:02:10.200 align:center
ฉันหายกลัวไปเยอะเลย

00:02:13.400 --> 00:02:16.840 align:center
ให้ตายเถอะ คุณทำเพื่อผม
มากกว่าที่ใครเคยทำให้ในชีวิตผมเลย

00:02:18.600 --> 00:02:23.120 align:center
สมองฉันฝั่งหนึ่งบอกว่า
"นี่แหละผู้ชายที่รักแฟน คนที่ฉันหลงรัก"

00:02:24.160 --> 00:02:25.360 align:center
"แซนดี้ที่อ่อนโยน"

00:02:26.280 --> 00:02:29.480 align:center
แต่สมองอีกฝั่งก็บอกว่า
"แคโรไลน์ ผู้ชายคนนี้อันตราย"

00:02:30.920 --> 00:02:32.560 align:center
ความรู้สึกฉันสับสนไปหมด

00:02:40.840 --> 00:02:43.080 align:center
ฉันกับแซนดี้ตกลงกันว่าเราจะติดต่อกันไว้

00:02:43.680 --> 00:02:45.200 align:center
แล้วเขาก็กลับไปที่ไร่

00:02:48.040 --> 00:02:50.400 align:center
คืนนั้นแซนดี้ไม่ได้ทำร้ายฉัน

00:02:50.480 --> 00:02:52.840 align:center
แต่มันก็มีโอกาสจบแตกต่างจากนี้

00:02:55.400 --> 00:02:56.560 align:center
ฉันไปแจ้งตำรวจ

00:02:57.440 --> 00:02:58.720 align:center
ฉันทำสิ่งที่ถูกต้อง

00:02:59.720 --> 00:03:02.320 align:center
แต่ฉันคิดว่า "ตำรวจจะคอยช่วยฉันจนจบคดีนี้"

00:03:03.160 --> 00:03:04.560 align:center
แล้วตำรวจก็ไม่ช่วย

00:03:04.640 --> 00:03:08.000 align:center
ตำรวจเปิดเผยชื่อฉันเต็มๆ ว่าเป็นคนทรยศ

00:03:09.040 --> 00:03:11.280 align:center
มันทำให้ฉันมองตำรวจเปลี่ยนไปโดยสิ้นเชิงเลย

00:03:12.280 --> 00:03:13.360 align:center
แจ้งเหตุอะไรครับ

00:03:14.280 --> 00:03:17.680 align:center
คุณเข้าใจไหมว่าการที่ฉันช่วยพวกคุณ

00:03:17.760 --> 00:03:20.200 align:center
มันทำลายชีวิตฉันแค่ไหน

00:03:20.280 --> 00:03:22.200 align:center
คุณยังรับรองความปลอดภัยให้ฉันไม่ได้เลย

00:03:23.960 --> 00:03:27.000 align:center
คุณเข้าใจไหมว่าทำไมเรื่องนี้
มันถึงน่าเศร้าและร้ายแรงนัก

00:03:30.640 --> 00:03:32.160 align:center
วันนั้นตำรวจทอดทิ้งฉัน

00:03:36.040 --> 00:03:39.920 align:center
(ว่าที่เจ้าสาวของฆาตกร)

00:03:46.920 --> 00:03:49.280 align:center
ในฐานะหัวหน้าหน่วยฆาตกรรม
และอาชญากรรมร้ายแรง

00:03:49.360 --> 00:03:52.200 align:center
ผมสืบสวนฆาตกรรมมาหลายคดี

00:03:53.240 --> 00:03:55.040 align:center
ทุกคดีคือตัวต่อจิ๊กซอว์

00:03:55.840 --> 00:03:58.080 align:center
เราไม่ได้มีครบทุกชิ้นเสมอไป

00:03:58.160 --> 00:04:00.560 align:center
แต่เราก็ต้องปะติดปะต่อให้ได้มากพอ

00:04:00.640 --> 00:04:04.440 align:center
ที่จะนำเสนอภาพที่น่าเชื่อถือกับคณะลูกขุนได้

00:04:05.640 --> 00:04:07.280 align:center
ณ จุดนี้ในการสืบสวน

00:04:07.360 --> 00:04:11.840 align:center
เบาะแสที่เราได้จากหมอมิวร์เฮดทำให้เราพบศพ

00:04:11.920 --> 00:04:16.800 align:center
แต่มันไม่เพียงพอที่จะทำให้เรา
ดำเนินคดีกับพี่น้องแมคเคลลาร์ได้

00:04:18.160 --> 00:04:21.160 align:center
เราต้องหาจิ๊กซอว์ชิ้นอื่นๆ เพิ่ม

00:04:22.800 --> 00:04:25.880 align:center
ตำรวจทำการค้นหาอย่างละเอียดมากๆ

00:04:25.960 --> 00:04:27.640 align:center
เพื่อพยายามเก็บกู้

00:04:27.720 --> 00:04:30.920 align:center
จักรยาน หมวกนิรภัย
และกระเป๋าของโทนี่ พาร์สันส์

00:04:31.600 --> 00:04:35.120 align:center
เราต้องสืบว่ารถที่เกิดเหตุเป็นรถอะไร

00:04:35.200 --> 00:04:37.520 align:center
จุดสำคัญคือเราต้องเก็บกู้

00:04:37.600 --> 00:04:41.280 align:center
หลักฐานทางนิติเวชทุกชิ้นที่เป็นไปได้

00:04:41.360 --> 00:04:47.280 align:center
เพื่อไม่ให้คนร้ายรอดตัวไปได้
โดยไม่ต้องรับผลกรรมที่ก่อไว้

00:04:49.360 --> 00:04:50.520 align:center
นอกจากนั้น

00:04:50.600 --> 00:04:55.000 align:center
หมอมิวร์เฮดยังได้บอกตำรวจ
ว่าโรเบิร์ต แมคเคลลาร์ยืนยันกับเธอเอง

00:04:55.080 --> 00:04:59.680 align:center
ว่าโทนี่ พาร์สันส์ยังมีชีวิตอยู่
ขณะถูกเคลื่อนย้ายไปที่ไร่

00:05:01.120 --> 00:05:02.720 align:center
ถ้าเขายังมีชีวิตอยู่

00:05:02.800 --> 00:05:06.280 align:center
คดีจะเข้าข่ายฆาตกรรมหรือฆ่าคนตายได้เลย

00:05:09.240 --> 00:05:13.680 align:center
เพื่อยืนยันสิ่งที่เธอได้ฟังมา

00:05:13.760 --> 00:05:16.640 align:center
เราจะต้องทำการชันสูตรเต็มรูปแบบ

00:05:18.320 --> 00:05:21.640 align:center
ในคดีนี้ ห้องดับจิตที่รับศพไปก็คือ

00:05:21.720 --> 00:05:24.360 align:center
ห้องดับจิตโรงพยาบาลควีนอลิซาเบธในกลาสโกว์

00:05:25.800 --> 00:05:26.960 align:center
เหลือเชื่อนะ

00:05:27.680 --> 00:05:30.760 align:center
ศพของโทนี่ พาร์สันส์

00:05:30.840 --> 00:05:33.920 align:center
ถูกส่งมาที่ห้องดับจิตที่ฉันสังกัดทำงานอยู่พอดี

00:05:34.000 --> 00:05:35.800 align:center
(ห้องดับจิต
กรุณากดกริ่งเรียกเจ้าหน้าที่)

00:05:35.880 --> 00:05:40.080 align:center
ซึ่งฉันมีสิทธิ์เข้าถึงไฟล์และโปรแกรมคอมพิวเตอร์
ในฐานะแพทย์เฉพาะทาง

00:05:40.160 --> 00:05:41.760 align:center
มีบัตร มีสิทธิ์เข้าห้อง

00:05:42.640 --> 00:05:48.080 align:center
จริงๆ มันก็ไม่ได้ผิดอะไร
ที่เธอจะอยู่ในห้องหรือบริเวณห้องดับจิต

00:05:48.160 --> 00:05:50.400 align:center
ระหว่างที่ศพนายพาร์สันส์อยู่ที่นั่น

00:05:51.080 --> 00:05:54.160 align:center
เบื้องต้น ฉันถูกให้ลางานเป็นกรณีพิเศษ

00:05:54.240 --> 00:05:56.280 align:center
เพื่อป้องกันผลประโยชน์ทับซ้อน

00:05:57.760 --> 00:06:00.640 align:center
ผมไม่ได้คิดว่าจะเกิดปัญหาสำหรับเธอเลย

00:06:02.360 --> 00:06:03.400 align:center
ฉันเสียใจมาก

00:06:04.440 --> 00:06:05.600 align:center
ฉันรักงานของฉัน

00:06:07.520 --> 00:06:08.960 align:center
(แคโรไลน์ มิวร์เฮด
แพทย์เฉพาะทาง)

00:06:10.280 --> 00:06:11.440 align:center
(ทางออก)

00:06:11.520 --> 00:06:15.440 align:center
ในวงการแพทย์
งานกลายเป็นสิ่งที่กินเวลาทั้งหมดไป

00:06:16.760 --> 00:06:19.400 align:center
มันคือทุกอย่างที่เราทำ ทุกอย่างที่เราพูดถึง

00:06:21.480 --> 00:06:25.680 align:center
ตอนนั้นเธอฝีกอบรมด้านนี้มา 11 ปีแล้ว

00:06:26.200 --> 00:06:29.280 align:center
ทุกวันมีแต่เรียนแพทย์ หรือทำงานในฐานะหมอ

00:06:30.200 --> 00:06:34.040 align:center
การที่ถูกพรากสิ่งนั้นไป
มันก็เจ็บปวด มันคือทุกอย่างของเรา

00:06:35.280 --> 00:06:37.560 align:center
อยู่ดีๆ เราก็อยู่บ้าน

00:06:37.640 --> 00:06:39.000 align:center
ไม่มีใครให้คุยด้วย

00:06:39.960 --> 00:06:41.880 align:center
เรื่องเกิดตอนล็อกดาวน์ด้วย

00:06:43.840 --> 00:06:45.200 align:center
อยู่แต่กับความคิด

00:06:45.280 --> 00:06:46.520 align:center
โอ๊ยตาย

00:06:47.120 --> 00:06:50.120 align:center
เธอคงจะทรมานสุดๆ ไปเลย

00:06:50.800 --> 00:06:51.880 align:center
มันก็ลำบากค่ะ

00:06:53.320 --> 00:06:55.560 align:center
ฉันไม่มีเป้าหมาย ไม่มีอะไรให้ตื่นมาเจอ

00:06:55.640 --> 00:06:56.640 align:center
พระเจ้าช่วย

00:06:56.720 --> 00:06:59.080 align:center
ฉันเริ่มอัดคลิปทุกอย่าง แม้กระทั่งตัวเอง

00:07:00.160 --> 00:07:02.200 align:center
พยายามไม่ให้ตัวเองหลุดจากความเป็นจริง

00:07:07.080 --> 00:07:08.280 align:center
มันเป็นช่วงเวลาที่เลวร้าย

00:07:09.720 --> 00:07:11.640 align:center
เธอกลายเป็นคนหวาดระแวงไปเลย

00:07:11.720 --> 00:07:12.680 align:center
(มาร์กาเร็ต - สตีเฟ่น)

00:07:12.760 --> 00:07:13.920 align:center
และเกลียดตำรวจด้วย

00:07:14.560 --> 00:07:16.760 align:center
เกลียดการเจอทุกคน คุยกับทุกคน

00:07:16.840 --> 00:07:18.360 align:center
เกลียดการทำทุกอย่าง

00:07:19.000 --> 00:07:23.040 align:center
ฉันรู้สึกว่าตัวเองล้มเหลวสุดๆ
สำหรับพ่อแม่ ณ จุดนี้ในชีวิต

00:07:23.640 --> 00:07:26.440 align:center
ฉันรู้ว่าฉันทำให้โลกของพ่อแม่วุ่นวาย

00:07:29.760 --> 00:07:31.120 align:center
แล้วฉันก็ยอมรับไม่ได้

00:07:35.280 --> 00:07:37.760 align:center
แม่ฉันถามสายสืบชัดเจนเลย

00:07:37.840 --> 00:07:40.440 align:center
ว่ามีมืออาชีพให้ฉันปรึกษาหรือเปล่า

00:07:41.560 --> 00:07:44.480 align:center
ตำรวจบอกว่า "ลูกสาวคุณยังคุยกับใครไม่ได้

00:07:44.560 --> 00:07:46.320 align:center
ไม่งั้นเธออาจทำเสียรูปคดี"

00:07:51.520 --> 00:07:53.600 align:center
กลุ่มสนับสนุนของเพื่อนร่วมงานหายไป

00:07:54.320 --> 00:07:56.520 align:center
ครอบครัวฉันต้องแยกจากกันเพราะเรื่องนี้

00:07:56.600 --> 00:07:58.920 align:center
ฉันไม่มีอะไรในกลาสโกว์

00:08:00.600 --> 00:08:03.240 align:center
แคโรไลน์ส่งข้อความมาหาผมเรื่อยๆ

00:08:03.320 --> 00:08:05.360 align:center
เธอสภาพย่ำแย่

00:08:05.440 --> 00:08:08.120 align:center
ความรักที่พลิกผัน การหมั้น

00:08:08.200 --> 00:08:12.280 align:center
ผมไม่รู้ว่าเราจะมีโอกาส
ปิดความรู้สึกทุกอย่างได้ทันทีไหม

00:08:13.840 --> 00:08:17.520 align:center
ฉันใจสลายมาก
รู้สึกเหมือนจะไม่มีใครอยากคบกับฉันอีก

00:08:18.520 --> 00:08:21.160 align:center
แซนดี้ก็ส่งรูปกับคลิปมา

00:08:22.000 --> 00:08:24.120 align:center
บอกว่า "ให้ตายสิ ผมคิดถึงคุณจริงๆ"

00:08:25.240 --> 00:08:27.680 align:center
ฉันส่งเขาให้ตำรวจ ทำลายชีวิตเขา

00:08:28.840 --> 00:08:30.200 align:center
เขาควรจะเกลียดฉัน

00:08:31.680 --> 00:08:34.360 align:center
แต่ฉันกลับรู้สึกได้รับความรัก รู้สึกเป็นที่ต้องการ

00:08:35.840 --> 00:08:39.280 align:center
แล้วความรู้สึกที่ได้รับการปฏิบัติดีๆ

00:08:39.360 --> 00:08:41.240 align:center
ซึ่งที่ผ่านมาไม่เคยได้รับ

00:08:41.320 --> 00:08:43.800 align:center
เราจะยึดติดกับมันมากๆ

00:08:44.960 --> 00:08:48.400 align:center
ฉันยังมีความลุ่มหลงที่เป็นพิษ

00:08:48.480 --> 00:08:49.840 align:center
เวลาเขาทักข้อความมา

00:08:50.360 --> 00:08:52.640 align:center
คุณทำให้ผมยิ้มได้มากกว่าใคร

00:08:54.000 --> 00:08:56.360 align:center
คุณทำให้ผมหัวเราะ
ได้มากกว่าที่ใครเคยทำในชีวิตผม

00:08:57.560 --> 00:09:00.680 align:center
ในชีวิตนี้ผมยังไม่เคยเจอใคร
ที่เหมือนคุณมาก่อนเลย

00:09:03.800 --> 00:09:05.600 align:center
ถึงหลายคนจะคิดว่ามันฟังดูบ้า

00:09:06.920 --> 00:09:10.440 align:center
แต่เราปิดสวิตช์ความรักไม่ได้
แม้ว่าเขาจะทำเรื่องเลวร้ายมาก็ตาม

00:09:14.880 --> 00:09:16.400 align:center
ฉันขับรถไปที่ออคเอสเตท

00:09:17.160 --> 00:09:18.200 align:center
กลับไปหาแซนดี้

00:09:19.920 --> 00:09:21.560 align:center
มันรู้สึกเหมือนฉันได้กลับบ้านในแบบแปลกๆ

00:09:23.120 --> 00:09:24.560 align:center
การได้ไปที่ที่บางที…

00:09:26.880 --> 00:09:27.960 align:center
จะมีคนรักฉันจริงๆ

00:09:30.320 --> 00:09:32.760 align:center
ถึงจะเป็นความรักที่บิดเบี้ยวที่สุดในโลก

00:09:36.440 --> 00:09:37.920 align:center
เราทุกคน ณ จุดหนึ่ง

00:09:38.000 --> 00:09:40.120 align:center
ก็เคยทำหรือยึดติดกับสิ่งที่เรารู้ว่าไม่ดีต่อตัวเอง

00:09:44.000 --> 00:09:45.040 align:center
เราทุกคนเป็นมนุษย์

00:09:52.320 --> 00:09:54.160 align:center
(เมษายน ปี 2021)

00:09:54.240 --> 00:09:56.200 align:center
(3 เดือนหลังพี่น้องแมคเคลลาร์
ถูกจับกุมและปล่อยตัว)

00:09:56.280 --> 00:09:57.320 align:center
อรุณสวัสดิ์

00:10:05.040 --> 00:10:08.680 align:center
ตอนอยู่ที่ไร่แห่งนั้น เราซ่อนตัวจากโลกได้

00:10:11.280 --> 00:10:12.920 align:center
เวลาอยู่คนเดียวในสกอตแลนด์นี่นะ

00:10:13.680 --> 00:10:14.920 align:center
ใช่

00:10:15.000 --> 00:10:20.600 align:center
หลังจากนั้น ฉันกับแซนดี้ก็ใช้ชีวิตกัน
อยู่ในฟองสบู่ที่เป็นโลกปลอมๆ ของเราเอง

00:10:23.160 --> 00:10:24.360 align:center
มันดีที่สุดเลย

00:10:24.440 --> 00:10:27.560 align:center
ฝาแฝดเขา โรเบิร์ต ก็ยอมให้ฉันกลับไป

00:10:28.240 --> 00:10:30.000 align:center
ฉันจำได้ว่าโรเบิร์ตเคยบอกว่า

00:10:30.080 --> 00:10:32.760 align:center
"นี่คือสถานการณ์ที่ชีวิตพัง ไม่ปกติสุดๆ

00:10:32.840 --> 00:10:34.160 align:center
แต่เราทุกคนรักกัน"

00:10:38.200 --> 00:10:43.440 align:center
มีแค่ฉัน โรเบิร์ต กับแซนดี้
สามคนในโลกที่รู้ถึงความร้ายแรงของสิ่งที่เกิดขึ้น

00:10:44.760 --> 00:10:46.960 align:center
ตอนอยู่ที่ไร่แล้วตำรวจมา…

00:10:47.600 --> 00:10:50.840 align:center
ทุกครั้งที่รถตำรวจแค่ขับผ่านถนน ทุกคนก็จะนิ่งไป

00:10:52.320 --> 00:10:54.360 align:center
เพราะคิดว่าจะถูกจับกุมอีกครั้ง

00:10:55.640 --> 00:10:59.840 align:center
ตำรวจแจ้งให้ผมทราบว่าเธอกลับไปอยู่กับเขา

00:10:59.920 --> 00:11:05.000 align:center
สำหรับผม นั่นเป็นการตัดสินใจที่แปลกมากจริงๆ

00:11:07.080 --> 00:11:08.920 align:center
เขาบอกเธอว่าเขาฆ่าคนตายนะ

00:11:12.600 --> 00:11:14.960 align:center
มีการจัดงานศพให้นักปั่นจักรยานการกุศล

00:11:15.040 --> 00:11:17.880 align:center
ที่เพิ่งพบศพหลังหายสาบสูญไปได้สามปี

00:11:23.080 --> 00:11:26.280 align:center
การที่เธอยังคบหากับแซนดี้

00:11:26.960 --> 00:11:30.720 align:center
แน่นอนว่ามันทำให้ผมเป็นห่วงหรือกังวลใจ

00:11:30.800 --> 00:11:37.080 align:center
ว่าเธออาจจะไม่เต็มใจรับหน้าที่พยานในภายหลัง

00:11:42.800 --> 00:11:47.040 align:center
เธอบอกผมว่าเธอจะย้ายกลับไปที่ไร่ของคู่แฝด

00:11:47.840 --> 00:11:49.680 align:center
มันฟังดูบ้าสุดๆ เลย

00:11:52.000 --> 00:11:53.560 align:center
ผมไม่รู้ว่าเธอทำอะไรอยู่

00:11:57.400 --> 00:12:02.160 align:center
คิดว่าคนอื่นจะตัดสินยังไง
เรื่องที่คุณเลือกกลับไปที่ฟาร์ม

00:12:07.200 --> 00:12:09.560 align:center
สมองฉันไม่เข้าใจ ยอมรับไม่ได้กับความคิด

00:12:09.640 --> 00:12:13.120 align:center
ที่ว่าผู้ชายที่ฉันหลงรักเป็นฆาตกร

00:12:14.520 --> 00:12:15.760 align:center
แล้วฉันก็…

00:12:15.840 --> 00:12:18.640 align:center
จะเรียกว่าวิธีทำใจห่วยๆ หรืออะไรก็แล้วแต่
ฉันเปลี่ยนความเชื่อตัวเอง

00:12:18.720 --> 00:12:20.560 align:center
ฉันคิดไปว่า "มันเป็นความผิดพ่อแม่"

00:12:20.640 --> 00:12:24.280 align:center
"เขามีวัยเด็กที่ไม่ดี"
"เขาไม่ได้เจตนา" หรือ "ตอนนั้นเขาเมา"

00:12:24.360 --> 00:12:27.960 align:center
หรือ "ถ้าทำแบบนี้ ฉันก็ทำให้มันดีขึ้นได้
ฉันเปลี่ยนแปลงมันได้ ฉันควบคุมมันได้"

00:12:30.840 --> 00:12:34.120 align:center
ส่วนเล็กๆ ในสมองที่ยังยึดติดกับความคิด

00:12:34.200 --> 00:12:37.480 align:center
ว่าฉันอาจจะเป็นฝ่ายผิด
พวกเขาอาจจะเป็นคนดี ซึ่งมัน…

00:12:41.280 --> 00:12:44.360 align:center
เราผูกพันกัน

00:12:44.440 --> 00:12:47.080 align:center
ซึ่งเห็นชัดเลยว่าไม่ใช่สิ่งที่ดีนัก

00:12:47.160 --> 00:12:50.000 align:center
แต่มันก็เป็นความผูกพัน
แล้วก็มีความรักอยู่เยอะเลยด้วย

00:12:52.880 --> 00:12:55.240 align:center
ความรักเป็นความรู้สึกที่รุนแรง

00:12:55.320 --> 00:12:59.040 align:center
มันดึงเราออกจากความจริง
เพราะความจริงมันเจ็บปวดเกินไป

00:12:59.960 --> 00:13:04.240 align:center
ณ วินาทีนี้ ฉันดันทุรังมองแต่ข้อดีของแซนดี้

00:13:08.440 --> 00:13:11.720 align:center
ลึกๆ แล้ว เธอไม่อยากได้ความจริงที่ว่า…

00:13:11.800 --> 00:13:12.840 align:center
สวัสดีค่ะ

00:13:12.920 --> 00:13:16.760 align:center
คนที่เธอหลงรักเคยฆ่าคน

00:13:18.920 --> 00:13:21.400 align:center
ฉันว่าแคโรไลน์อยากและหวัง…

00:13:22.440 --> 00:13:24.520 align:center
ให้แซนดี้เป็นคนยอมรับกับเธอเอง

00:13:24.600 --> 00:13:27.240 align:center
เพื่อที่เขาจะได้ชดใช้ความผิด

00:13:28.440 --> 00:13:30.560 align:center
- คุณคิดว่ามันยากมากที่…
- ผมคิดนะ ใช่

00:13:30.640 --> 00:13:36.080 align:center
ผมคิดว่าเธอควรจะตัดสัมพันธ์
แล้วตีตัวออกห่างมาซะ

00:13:43.160 --> 00:13:47.120 align:center
ณ จุดนี้ เรายังรอความเห็นพยาธิแพทย์
เป็นลายลักษณ์อักษรอยู่

00:13:51.440 --> 00:13:54.840 align:center
ตำรวจทำการค้นหาทรัพย์สิน
ของนายพาร์สันส์เต็มที่แล้ว

00:13:56.040 --> 00:13:59.600 align:center
แต่ก็ไม่พบร่องรอยจักรยาน
หรืออุปกรณ์ของเขาเลย

00:14:01.720 --> 00:14:05.480 align:center
สิ่งที่ตำรวจสืบเจอก็คือ
ยานพาหนะที่เชื่อว่าเกิดอุบัติเหตุ…

00:14:06.960 --> 00:14:08.200 align:center
คือรถของโรเบิร์ต

00:14:08.280 --> 00:14:09.600 align:center
เป็นรถกระบะอีซูซุ

00:14:12.360 --> 00:14:13.400 align:center
หลังตรวจค้น

00:14:14.200 --> 00:14:18.280 align:center
มันก็เห็นชัดเจนว่ารถคันนี้เคยผ่านการชนมา

00:14:18.360 --> 00:14:23.120 align:center
พี่น้องแมคเคลลาร์ได้ส่งรถไปซ่อม

00:14:23.200 --> 00:14:28.000 align:center
ที่อู่ไกลบ้าน ซึ่งปกติคงไม่มีทางส่งไปซ่อมที่นั่น

00:14:28.080 --> 00:14:31.920 align:center
ในช่วงเวลาที่สอดคล้องกับช่วงหลังเกิดอุบัติเหตุ

00:14:32.840 --> 00:14:34.760 align:center
และที่น่าตกใจ

00:14:34.840 --> 00:14:36.520 align:center
เมื่อตำรวจไปสืบค้นที่นั่น

00:14:36.600 --> 00:14:40.240 align:center
ช่างได้นำภาพถ่ายให้ตำรวจดู

00:14:40.320 --> 00:14:43.640 align:center
เป็นภาพรถในสภาพที่ส่งมาซ่อม

00:14:43.720 --> 00:14:48.560 align:center
แล้วความเสียหายก็สอดคล้อง
กับอุบัติเหตุบนท้องถนนอย่างสมบูรณ์แบบ

00:14:50.200 --> 00:14:53.000 align:center
ปรากฏว่าพี่น้องแมคเคลลาร์ได้แจ้งอู่

00:14:53.080 --> 00:14:54.800 align:center
ว่าพวกเขาขับชนกวางตัวหนึ่ง

00:14:55.640 --> 00:14:58.040 align:center
พวกเขาไม่อยากเคลมประกัน

00:14:58.120 --> 00:15:00.120 align:center
จ่ายค่าซ่อมด้วยเงินสด

00:15:00.200 --> 00:15:03.600 align:center
ทั้งหมดนั้นชัดเจนว่าเป็นความพยายามปกปิด

00:15:03.680 --> 00:15:07.520 align:center
ว่าตัวเองมีส่วนกับอุบัติเหตุของนายพาร์สันส์

00:15:08.560 --> 00:15:11.520 align:center
ตอนนี้ เพราะรถผ่านการซ่อมมาแล้ว

00:15:11.600 --> 00:15:14.800 align:center
ก็แปลว่าจะไม่เหลือความเป็นไปได้

00:15:14.880 --> 00:15:18.360 align:center
ที่จะพบหลักฐานทางนิติเวช
เช่น เศษสีจากจักรยาน

00:15:18.440 --> 00:15:20.440 align:center
เศษผ้าจากเสื้อผ้าของนายพาร์สันส์

00:15:20.520 --> 00:15:23.080 align:center
สิ่งเหล่านั้นหายไปหมดแล้ว

00:15:23.160 --> 00:15:26.920 align:center
แต่งานซ่อมเพียงอย่างเดียวก็มีความสำคัญมากๆ

00:15:27.000 --> 00:15:28.920 align:center
บ่งบอกถึงความผิดได้

00:15:31.120 --> 00:15:35.320 align:center
แต่ละชิ้นเล็กๆ ของจิ๊กซอว์
เริ่มปะติดปะต่อกันได้แล้ว

00:15:36.400 --> 00:15:40.720 align:center
แต่มันก็ไม่ใช่หลักฐานโดยตรง
ที่จะโยงพี่น้องแมคเคลลาร์

00:15:40.800 --> 00:15:42.160 align:center
กับการตายของโทนี่ พาร์สันส์ได้

00:15:43.720 --> 00:15:48.080 align:center
ผมเห็นชัดเจนแล้วว่า
แคโรไลน์ มิวร์เฮดคือรากฐานของรูปคดีนี้

00:15:48.680 --> 00:15:51.720 align:center
ถ้าเราจะทวงความยุติธรรมให้ได้

00:15:51.800 --> 00:15:55.280 align:center
เราต้องพาเธอขึ้นศาล
เพื่อให้การเอาผิดแมคเคลลาร์

00:15:56.240 --> 00:15:58.520 align:center
(มิถุนายน ปี 2021)

00:15:58.600 --> 00:16:01.200 align:center
(6 เดือนหลังพี่น้องแมคเคลลาร์
ถูกจับกุมและปล่อยตัว)

00:16:01.280 --> 00:16:03.400 align:center
วันเวลาผ่านไป
กลายเป็นหลายสัปดาห์ หลายเดือน

00:16:03.960 --> 00:16:09.400 align:center
ฟองสบู่เล็กๆ ที่เรากลมเกลียวกัน
ก็เริ่มจะหม่นหมอง น่าหวาดกลัวขึ้นเรื่อยๆ

00:16:11.440 --> 00:16:13.120 align:center
ฉันพยายามกลับไปทำงาน

00:16:13.200 --> 00:16:16.080 align:center
แต่ฉันไม่อยู่ในสภาพที่จะปฏิบัติงานไหว

00:16:17.320 --> 00:16:19.680 align:center
เราทุกคนรู้ว่าคู่แฝดจะถูกจับกุม

00:16:20.600 --> 00:16:22.840 align:center
แต่มันดูเหมือนจะไม่มีวันจบสักที

00:16:24.240 --> 00:16:28.600 align:center
ฉันกับโรเบิร์ตและแซนดี้
ปล่อยตัวปล่อยใจไปกับเหล้ายา

00:16:28.680 --> 00:16:31.320 align:center
เมาสามวันรวด ฉันไม่ยอมแพ้หรอก

00:16:31.400 --> 00:16:32.640 align:center
คุณสองวัน

00:16:32.720 --> 00:16:34.240 align:center
มันเป็นวิธีหนีความจริง

00:16:34.320 --> 00:16:35.360 align:center
หุบปากเลย

00:16:36.800 --> 00:16:38.160 align:center
โอ๊ยตายๆ

00:16:38.240 --> 00:16:40.560 align:center
แต่เราทะเลาะกันบ่อยขึ้นมาก

00:16:40.640 --> 00:16:42.800 align:center
กลางป่ากลางเขาเลย

00:16:42.880 --> 00:16:44.760 align:center
แล้วแซนดี้ก็อารมณ์ร้ายสุดๆ

00:16:45.800 --> 00:16:49.080 align:center
ฉันอยู่โดดเดี่ยวในฟาร์ม

00:16:50.160 --> 00:16:52.720 align:center
อยู่ในหมอกควันกับความเคว้งคว้าง

00:16:53.480 --> 00:16:54.640 align:center
เสียเวลาชีวิตไปเปล่าๆ

00:16:55.520 --> 00:16:56.520 align:center
ได้แต่รอ

00:16:58.960 --> 00:17:01.360 align:center
คืนหนึ่ง เราเล่นสแครบเบิลกัน

00:17:01.440 --> 00:17:04.320 align:center
และด้วยความเมายา

00:17:05.360 --> 00:17:07.240 align:center
เขาก็เริ่มพูดถึงคดี

00:17:10.000 --> 00:17:11.360 align:center
แล้วฉันก็กดอัดเสียงอีกครั้ง

00:17:14.560 --> 00:17:17.120 align:center
ตอนเราชนเขา เรามองหน้ากัน แล้วคุยกันว่า

00:17:17.200 --> 00:17:19.320 align:center
"เมื่อกี้อะไรน่ะ" เขาก็บอก "ไม่รู้สิ"

00:17:19.400 --> 00:17:21.440 align:center
นั่นแหละ ผมนึกว่าเป็นคนไร้บ้าน

00:17:21.520 --> 00:17:23.760 align:center
ผมคิดนะ "ใครมาขี่จักรยานดึกป่านนี้"

00:17:23.840 --> 00:17:27.760 align:center
แล้วเขาก็เริ่มพูดถึงจักรยาน
"มันอยู่ใต้น้ำตกที่ไหนสักแห่งแหละ แคโรไลน์"

00:17:28.440 --> 00:17:31.160 align:center
ผมเอาไปที่ทะเลสาบ แล้วก็พยายามโยนทิ้งน้ำ

00:17:33.320 --> 00:17:34.840 align:center
แต่ทะเลสาบก็น้ำเชี่ยว

00:17:34.920 --> 00:17:37.200 align:center
ผมเลยต้องว่ายน้ำลงไป ให้ตายสิ

00:17:38.440 --> 00:17:40.440 align:center
หมายถึงที่ลอคไลออนเหรอ

00:17:43.040 --> 00:17:44.920 align:center
ตำรวจเจอจักรยานจริงๆ หรือยัง

00:17:45.000 --> 00:17:46.920 align:center
ผมไม่รู้เลย จะไปรู้ได้ไง

00:17:48.040 --> 00:17:51.120 align:center
แล้วแซนดี้ก็เริ่มพูดถึงการสืบสวนของตำรวจ

00:17:51.200 --> 00:17:53.680 align:center
กับเรื่องที่คุยกับทนายของเขาเอง

00:17:54.560 --> 00:17:57.720 align:center
ทนายบอกว่าตำรวจอาจจะมี
พยานแค่ปากเดียว ก็คือแคโรไลน์

00:17:57.800 --> 00:17:59.440 align:center
แต่นอกนั้นไม่มีอะไรเลย

00:17:59.520 --> 00:18:01.040 align:center
มีแต่หลักฐานแวดล้อม

00:18:02.400 --> 00:18:05.680 align:center
เสียงเขามีความอวดดี แทบจะเหยียดหยาม

00:18:06.520 --> 00:18:07.840 align:center
ว่า "เรารอดตัวแล้วล่ะ"

00:18:08.600 --> 00:18:11.880 align:center
"ชายคนนั้นไปอยู่ตรงนั้นได้ยังไง
คู่แฝดขนย้ายไปเหรอ"

00:18:11.960 --> 00:18:13.200 align:center
"เราไม่รู้เลย"

00:18:13.280 --> 00:18:15.440 align:center
ไม่มีความเห็นอกเห็นใจ ไม่มีความสำนึกผิด

00:18:16.680 --> 00:18:18.160 align:center
คนปกติไม่ทำแบบนั้นกัน

00:18:21.120 --> 00:18:22.760 align:center
เขาเป็นสามีคน

00:18:23.920 --> 00:18:24.960 align:center
เขาเป็นพ่อคน

00:18:27.440 --> 00:18:34.400 align:center
(ไอ้ไร้สมองนั่น ไม่น่าไปอยู่ตรงนั้นเลย)

00:18:41.320 --> 00:18:43.000 align:center
นั่นเป็นการเตือนสติครั้งใหญ่

00:18:44.960 --> 00:18:47.520 align:center
ชายคนนี้เป็นใคร ปีศาจตนนี้เป็นใคร

00:18:48.680 --> 00:18:51.080 align:center
คนที่ฉันรักไม่มีอยู่จริง

00:18:53.080 --> 00:18:54.640 align:center
ฉันอยู่กับคำโกหก

00:18:55.560 --> 00:18:58.920 align:center
การเมายาเมาเหล้าทำให้มันเกิดขึ้น

00:19:02.200 --> 00:19:05.320 align:center
ฉันสูญเสียตัวตน สูญเสียสำนึกผิดชอบชั่วดีไป

00:19:10.920 --> 00:19:13.560 align:center
นั่นแหละ ก็ดีแล้ว เก็บไว้เป็นทางเลือก

00:19:13.640 --> 00:19:18.000 align:center
หลังจากนั้น
ฟองสบู่ความจริงปลอมๆ ที่ฉันรู้จักก็กำลังจะแตก

00:19:18.080 --> 00:19:20.640 align:center
ฉันจะไม่ยอมให้คุณ
มาทำลายชีวิตฉันจนพังยับเยินอีก

00:19:20.720 --> 00:19:21.920 align:center
เพราะสิ่งที่คุณทำอยู่ตลอด

00:19:22.640 --> 00:19:25.720 align:center
สุดท้ายฉันก็แค่ต้องยอมรับว่าเขาไม่มีวันเปลี่ยนได้

00:19:25.800 --> 00:19:27.120 align:center
ฉันเลยต้องออกมา

00:19:27.880 --> 00:19:31.080 align:center
- เราจะจบกันแบบนี้จริงเหรอ
- ใช่ แซนดี้ มันจบไปแล้ว

00:19:31.160 --> 00:19:32.600 align:center
คุณต้องติดคุก

00:19:32.680 --> 00:19:36.520 align:center
คุณทำลายชีวิตฉันจริงๆ นะ
ดูสิว่าคุณลากฉันมาข้องเกี่ยวกับอะไร

00:19:38.120 --> 00:19:39.240 align:center
ออกไป

00:19:43.160 --> 00:19:45.800 align:center
แล้วฉันก็ย้ายกลับมาที่กลาสโกว์

00:19:47.760 --> 00:19:48.840 align:center
มาอยู่บ้านพ่อแม่

00:19:48.920 --> 00:19:49.960 align:center
สวัสดีจ้ะ

00:19:50.040 --> 00:19:50.880 align:center
เพราะว่า…

00:19:50.960 --> 00:19:51.800 align:center
ไง เจ้าหนู

00:19:51.880 --> 00:19:53.200 align:center
ฉันเลิกเช่าห้องไปแล้ว

00:19:54.560 --> 00:19:56.040 align:center
บลู สวัสดีจ้ะ

00:19:57.960 --> 00:20:01.080 align:center
ตอนเธอกลับมา เราโล่งใจมากนะ

00:20:02.800 --> 00:20:05.440 align:center
แต่เธอก็นอนไม่หลับตลอดทั้งคืนบ่อยมากๆ

00:20:05.520 --> 00:20:07.960 align:center
แล้วเธอก็อยู่ในห้องทั้งวัน

00:20:10.480 --> 00:20:13.920 align:center
การได้กลับมาอยู่บ้านพ่อแม่ทำให้ฉันต้องยอมรับ

00:20:14.000 --> 00:20:16.520 align:center
พฤติกรรมและการตัดสินใจของตัวเอง

00:20:18.040 --> 00:20:20.280 align:center
ฉันรู้สึกว่าตัวเองทำให้หลายคนผิดหวัง

00:20:25.840 --> 00:20:27.800 align:center
สภาพจิตใจเธอตอนนั้นไม่ดีเลย ว่าไหม

00:20:27.880 --> 00:20:28.920 align:center
ไม่ดีเลย

00:20:34.000 --> 00:20:35.880 align:center
ฉิบหายเอ๊ย ห่วยฉิบหายเลย

00:20:37.200 --> 00:20:39.640 align:center
ฉันแค่อยากให้การสืบสวนจบสักที

00:20:40.760 --> 00:20:43.600 align:center
แซนดี้ไม่รู้เรื่องที่ฉันอัดเสียงไว้

00:20:44.600 --> 00:20:45.960 align:center
ฉันคิดกับตัวเองว่า

00:20:46.560 --> 00:20:50.560 align:center
"บางทีสาเหตุที่การสืบสวนช้านัก
ก็เพราะตำรวจหาจักรยานไม่เจอ"

00:20:51.200 --> 00:20:56.360 align:center
จักรยานอาจจะเป็น
หลักฐานชิ้นสำคัญในการดำเนินคดี

00:20:57.280 --> 00:21:02.760 align:center
ฉันก็เลยโทรหาสายสืบ
ไปแจ้งว่า "ฉันมีคลิปเสียงอีกคลิป"

00:21:02.840 --> 00:21:05.480 align:center
แล้วสายสืบสองนายก็มาที่บ้านพ่อแม่

00:21:06.720 --> 00:21:11.480 align:center
ฉันเปิดคลิปเสียงลับ
ที่แซนดี้พูดเรื่องจักรยานให้ตำรวจฟัง

00:21:11.560 --> 00:21:14.200 align:center
ผมเอาไปที่ทะเลสาบ แล้วก็พยายามโยนทิ้งน้ำ

00:21:14.280 --> 00:21:15.920 align:center
แต่ทะเลสาบก็น้ำเชี่ยว

00:21:16.000 --> 00:21:19.760 align:center
ตำรวจสืบตามเบาะแสนั้น แล้วไปค้นน้ำตกทุกแห่ง

00:21:19.840 --> 00:21:22.280 align:center
ที่ไร่นั้นมีน้ำตกหลายจุดมากๆ

00:21:22.920 --> 00:21:24.760 align:center
ตำรวจอยากจะหาจักรยานให้เจอ

00:21:24.840 --> 00:21:27.720 align:center
เพราะอาจจะมีเศษสีรถติดอยู่บนนั้น

00:21:28.480 --> 00:21:29.640 align:center
แต่…

00:21:30.320 --> 00:21:31.360 align:center
ตำรวจก็ไม่พบอะไร

00:21:35.320 --> 00:21:37.440 align:center
- กระจกหน้าไม่แตกเหรอ
- ไม่ มันปกติดี

00:21:38.760 --> 00:21:40.680 align:center
การต้องนั่งฟังคลิปเสียงนั้น

00:21:40.760 --> 00:21:42.840 align:center
ฉันได้ยินเสียงตัวเองสูดโคเคน

00:21:46.640 --> 00:21:47.680 align:center
มันน่ารังเกียจ

00:21:48.240 --> 00:21:50.480 align:center
ฉันบอกว่า "ฟังนะ ฉันต้องการคนช่วย"

00:21:51.920 --> 00:21:54.080 align:center
สายสืบบอกว่า "ยังไม่มีใครแนะนำ

00:21:54.160 --> 00:21:55.800 align:center
หน่วยช่วยเหลือผู้เสียหายให้เหรอครับ"

00:21:55.880 --> 00:21:57.000 align:center
ฉันก็ตอบ "ยังค่ะ"

00:21:57.080 --> 00:22:00.200 align:center
เขาบอกว่า "คุณควรจะไปหาหน่วยนั้นตั้งแต่แรก"

00:22:07.280 --> 00:22:08.320 align:center
ตามกฎหมายสกอตแลนด์

00:22:09.360 --> 00:22:14.320 align:center
พยานที่มีความสัมพันธ์กับผู้ต้องหา

00:22:14.400 --> 00:22:16.920 align:center
ให้ถือเป็นพยานกลุ่มเปราะบาง

00:22:17.000 --> 00:22:18.160 align:center
(ตำรวจ)

00:22:18.760 --> 00:22:22.400 align:center
ตำรวจกับทางการมีหน้าที่ต้องจัดหา…

00:22:22.480 --> 00:22:23.320 align:center
ช่างหัวมัน

00:22:23.400 --> 00:22:26.400 align:center
ความช่วยเหลือทางอารมณ์และสภาพจิตใจ

00:22:26.480 --> 00:22:30.400 align:center
ให้กับหมอมิวร์เฮดตั้งแต่เริ่มแรก

00:22:31.000 --> 00:22:32.320 align:center
กลับบ้านกัน

00:22:32.960 --> 00:22:34.440 align:center
เท่าที่ผมเข้าใจ

00:22:34.520 --> 00:22:37.320 align:center
ความสัมพันธ์ของเธอไม่ได้ยาวนานนัก

00:22:37.400 --> 00:22:39.600 align:center
มันแค่ไม่กี่สัปดาห์หรือไม่กี่เดือน

00:22:39.680 --> 00:22:41.880 align:center
ผมมั่นใจว่าเรื่องนั้นมีผล

00:22:41.960 --> 00:22:44.320 align:center
กับการประเมินความเสี่ยงของตำรวจ ณ ตอนนั้น

00:22:44.400 --> 00:22:48.400 align:center
ระยะเวลาของความสัมพันธ์ไม่มีส่วนเกี่ยวข้อง

00:22:48.480 --> 00:22:52.560 align:center
กับข้อเท็จจริงที่ว่าเธอเป็นผู้มีความเปราะบางสูง

00:22:55.240 --> 00:22:58.000 align:center
เราสามารถแนะนำหน่วยช่วยเหลือให้เธอได้

00:22:58.960 --> 00:23:01.680 align:center
แต่เราต้องพึงระลึกไว้ด้วยว่านี่คือ…

00:23:01.760 --> 00:23:04.120 align:center
คนที่มีสติปัญญาสูงส่ง

00:23:04.200 --> 00:23:06.320 align:center
เธอเป็นแพทย์ที่มีคุณสมบัติครบถ้วน

00:23:06.400 --> 00:23:09.280 align:center
เป็นคนที่รู้ดีว่ามีความช่วยเหลืออะไรให้เธอบ้าง

00:23:10.880 --> 00:23:14.720 align:center
หมอมิวร์เฮดไม่ตรงกับลักษณะแบบเหมารวม

00:23:14.800 --> 00:23:17.080 align:center
ของพยานผู้เปราะบางที่ตำรวจคิดไว้

00:23:18.360 --> 00:23:23.680 align:center
นั่นคือจุดที่ระบบล้มเหลวในการช่วยเหลือเธอ

00:23:25.840 --> 00:23:30.640 align:center
ฉันคิดจริงๆ ว่า
เธอได้รับการปฏิบัติที่น่าประหลาดใจ

00:23:35.320 --> 00:23:39.360 align:center
(ตำรวจ)

00:23:40.520 --> 00:23:43.320 align:center
สุดท้ายผลชันสูตรก็ออกมา

00:23:44.240 --> 00:23:45.640 align:center
นิติพยาธิแพทย์พบว่า

00:23:45.720 --> 00:23:50.440 align:center
นายพาร์สันส์มีบาดแผลถูกกระแทกหลายแห่ง

00:23:52.080 --> 00:23:55.000 align:center
ที่สอดคล้องกับการถูกรถยนต์ชน

00:23:55.880 --> 00:23:59.080 align:center
แต่เป็นบาดแผลที่ไม่ได้บ่งชี้ว่า

00:23:59.160 --> 00:24:00.600 align:center
เขาจะเสียชีวิตในทันที

00:24:01.680 --> 00:24:04.200 align:center
ความเห็นของพยาธิแพทย์ชัดเจนมาก

00:24:04.760 --> 00:24:09.000 align:center
ว่านายพาร์สันส์ยังมีชีวิตอยู่หลังเกิดการชน

00:24:10.960 --> 00:24:16.320 align:center
ทันใดนั้นเอง เราก็ต้องการ
ผู้เชี่ยวชาญด้านอุบัติเหตุและการแพทย์ฉุกเฉิน

00:24:16.920 --> 00:24:22.000 align:center
ให้มาแสดงความเห็น
ว่านายพาร์สันส์อาจมีชีวิตอยู่ได้อีกนานแค่ไหน

00:24:22.600 --> 00:24:25.960 align:center
ผู้เชี่ยวชาญลงความเห็นว่าประมาณ 20-30 นาที

00:24:27.400 --> 00:24:30.600 align:center
นี่คือจุดศูนย์กลางสำคัญสำหรับจิ๊กซอว์หลักฐาน

00:24:32.040 --> 00:24:34.280 align:center
ตามกฎหมายสกอตแลนด์
ความผิดฐานฆาตกรรมเกิดขึ้นได้

00:24:34.360 --> 00:24:37.680 align:center
ทั้งโดยเจตนา
และโดยประมาทอย่างไม่คำนึงถึงชีวิตผู้อื่น

00:24:38.360 --> 00:24:41.240 align:center
นั่นคือการก่อเหตุโดยไม่สนใจ_

00:24:42.120 --> 00:24:44.120 align:center
ว่าผู้อื่นจะอยู่หรือตาย

00:24:47.680 --> 00:24:49.360 align:center
พวกเขาไม่เรียกใครมาช่วย

00:24:49.440 --> 00:24:52.280 align:center
ไม่เรียกตำรวจ ไม่เรียกรถพยาบาล

00:24:52.360 --> 00:24:55.200 align:center
พวกเขาไม่กระทำการใดๆ เลย

00:24:55.880 --> 00:24:59.440 align:center
ที่จะทำให้นายพาร์สันส์มีโอกาสรอด

00:25:00.040 --> 00:25:05.080 align:center
มันใจดำเกินกว่าที่ผมจะจินตนาการได้จริงๆ

00:25:07.400 --> 00:25:10.640 align:center
ในที่สุด จิ๊กซอว์ทุกชิ้นก็ลงตัว

00:25:11.280 --> 00:25:13.720 align:center
ผมออกคำสั่งให้ตำรวจ
เข้าจับกุมพี่น้องแมคเคลลาร์

00:25:15.240 --> 00:25:17.640 align:center
นี่คือความผิดฐานร้ายแรงที่สุดที่จะเป็นได้

00:25:18.520 --> 00:25:19.560 align:center
ฆาตกรรม

00:25:22.000 --> 00:25:27.200 align:center
(วันที่ 1 ธันวาคม ปี 2021
11 เดือนหลังพี่น้องแมคเคลลาร์ถูกจับครั้งแรก)

00:25:27.280 --> 00:25:28.480 align:center
ช่วยยืนยันชื่อด้วยค่ะ

00:25:29.080 --> 00:25:30.560 align:center
อเล็กซานเดอร์ การ์ดเนอร์ แมคเคลลาร์

00:25:30.640 --> 00:25:32.680 align:center
ผมขอถามชื่อคุณด้วยครับ

00:25:32.760 --> 00:25:33.880 align:center
โรเบิร์ต แมคเคลลาร์

00:25:34.560 --> 00:25:35.560 align:center
ระหว่างการสอบปากคำ

00:25:35.640 --> 00:25:40.040 align:center
กลยุทธ์ของตำรวจ
คือการพูดถึงความเป็นมนุษย์ของนายพาร์สันส์

00:25:40.120 --> 00:25:42.400 align:center
เพื่อทำให้พี่น้องแมคเคลลาร์ตื่นตระหนก

00:25:42.920 --> 00:25:44.200 align:center
รู้จักชายคนนี้ไหม

00:25:44.280 --> 00:25:47.400 align:center
ดูรูปแล้วคิดถึงสิ่งที่คุณทำกับเขาไว้

00:25:48.000 --> 00:25:49.040 align:center
ครอบครัวของเขา

00:25:52.320 --> 00:25:53.360 align:center
ผมเห็นรูปครับ

00:25:54.240 --> 00:25:55.400 align:center
เห็นผู้ชายในรูปไหม

00:25:59.600 --> 00:26:01.720 align:center
การกระทำของคุณอาจทำให้เขารอดชีวิตได้

00:26:01.800 --> 00:26:03.680 align:center
คุณเลือกที่จะไม่ทำ

00:26:05.040 --> 00:26:09.560 align:center
ตำรวจเปิดคลิปเสียง
ที่แคโรไลน์ มิวร์เฮดอัดเสียงแซนดี้ไว้ให้เขาฟัง

00:26:09.640 --> 00:26:12.440 align:center
เรายึดโน้ตบุ๊กมา ซึ่งต่อมาก็ได้ตรวจสอบ

00:26:12.520 --> 00:26:14.520 align:center
ในโน้ตบุ๊กเครื่องนี้มีบันทึกเสียงหลายไฟล์…

00:26:14.600 --> 00:26:16.120 align:center
มันเห็นชัดเลย

00:26:16.200 --> 00:26:18.320 align:center
จากปฏิกิริยาของแซนดี้

00:26:18.400 --> 00:26:20.480 align:center
ว่าเขาไม่รู้ตัวเลยว่าถูกอัดเสียง

00:26:20.560 --> 00:26:23.160 align:center
ดูออกเลยจากการที่เขาดัดนิ้ว

00:26:23.240 --> 00:26:24.680 align:center
คลิปเสียงหนึ่งในนี้

00:26:27.120 --> 00:26:28.800 align:center
มันต้องเลือกระหว่างชีวิตผมกับเขา

00:26:30.600 --> 00:26:32.640 align:center
ไอ้ไร้สมองนั่น ไม่น่าไปอยู่ตรงนั้นเลย

00:26:34.080 --> 00:26:35.840 align:center
เขาช็อกอย่างเห็นได้ชัด

00:26:36.760 --> 00:26:40.240 align:center
บอกตรงๆ นะ ผมฟังดูแล้ว
เสียงไม่เหมือนคลิปตัดต่อเลย

00:26:41.320 --> 00:26:42.440 align:center
ในความคิดผมนะ

00:26:42.520 --> 00:26:46.560 align:center
ภาษากายของแซนดี้
ปฏิกิริยาของเขาต่อเทปเสียง

00:26:46.640 --> 00:26:49.320 align:center
จะเป็นทีเด็ดต่อหน้าคณะลูกขุนเลย

00:26:49.400 --> 00:26:52.040 align:center
คุณไม่เสียใจกับสิ่งที่ทำลงไปเลยเหรอ

00:26:52.120 --> 00:26:53.160 align:center
ขอไม่ตอบครับ

00:26:57.080 --> 00:26:58.720 align:center
สองพี่น้องฝาแฝดถูกตั้งข้อหา

00:26:58.800 --> 00:27:03.160 align:center
ในคดีการเสียชีวิตของนักปั่นจักรยาน
ที่หายตัวไปเมื่อสี่ปีก่อน

00:27:03.240 --> 00:27:06.880 align:center
อเล็กซานเดอร์ แมคเคลลาร์
และโรเบิร์ต แมคเคลลาร์ถูกตั้งข้อหาฆาตกรรม

00:27:07.640 --> 00:27:09.440 align:center
ทั้งคู่ถูกตำรวจคุมตัวไว้

00:27:10.920 --> 00:27:13.080 align:center
โทรศัพท์ฉันดัง สายสืบนายหนึ่งโทรมา

00:27:13.160 --> 00:27:17.080 align:center
เขาโทรมาบอกว่า
"แคโรไลน์ เราแค่จะมาแจ้งว่า

00:27:17.160 --> 00:27:19.240 align:center
ตอนนี้คู่แฝดถูกตั้งข้อหา

00:27:19.320 --> 00:27:21.360 align:center
ฆาตกรรมโทนี่ พาร์สันส์อย่างเป็นทางการแล้ว"

00:27:23.680 --> 00:27:26.480 align:center
เขาบอกว่า "ฟังนะ แคโรไลน์
พวกเขาจะถูกคุมตัวไว้ในเรือนจำ"

00:27:27.640 --> 00:27:29.240 align:center
"จะมีการกำหนดวันขึ้นศาลไต่สวน"

00:27:31.360 --> 00:27:33.200 align:center
"คุณจะถูกเบิกตัวเป็นพยาน"

00:27:34.600 --> 00:27:36.480 align:center
ฉันรู้สึกโล่งใจ

00:27:36.560 --> 00:27:40.600 align:center
แต่มันก็มีความหวั่นวิตกอย่างหนัก
ต่อช่วงเวลาที่จะมาถึง

00:27:40.680 --> 00:27:42.840 align:center
กับความกลัวการไต่สวนคดีฆาตกรรม

00:27:43.800 --> 00:27:46.720 align:center
ฉันรู้ว่าฉันจะต้องถูกโขกสับไม่มีชิ้นดี

00:27:48.520 --> 00:27:49.960 align:center
(ไบรอัน แมคคอนนาคี
ทนายความอาวุโส)

00:27:50.040 --> 00:27:53.240 align:center
คำถามที่พบได้บ่อยที่สุดก็คือ

00:27:53.320 --> 00:27:57.840 align:center
"คุณจะแก้ต่างให้คนที่ถูกกล่าวหา
ในคดีฆาตกรรมได้ยังไง"

00:27:57.920 --> 00:27:59.160 align:center
คำตอบของผมก็คือ

00:27:59.240 --> 00:28:02.880 align:center
"ผมไม่ได้มีหน้าที่ตัดสิน
ว่าจำเลยเป็นผู้บริสุทธิ์หรือมีความผิด"

00:28:02.960 --> 00:28:06.720 align:center
"งานของผมคือการว่าความให้
อย่างสุดความสามารถเท่านั้น"

00:28:07.960 --> 00:28:10.480 align:center
ตอนที่ผมเจอคุณแมคเคลลาร์ครั้งแรก

00:28:10.560 --> 00:28:14.200 align:center
เขาไม่ปฏิเสธอีกแล้วว่าเขากับฝาแฝด

00:28:14.280 --> 00:28:16.680 align:center
ฆ่าและฝังนายพาร์สันส์

00:28:16.760 --> 00:28:18.560 align:center
ตามคำสั่งของเขา

00:28:18.640 --> 00:28:21.640 align:center
ผมได้ไปยื่นขอรับผิดลดโทษกับทางการ

00:28:21.720 --> 00:28:23.960 align:center
เหลือขับรถอันตรายจนเป็นเหตุให้ผู้อื่นเสียชีวิต

00:28:25.240 --> 00:28:28.920 align:center
แต่ผมก็ได้รับแจ้งว่าทางการจะไม่ยอมตกลงด้วย

00:28:29.760 --> 00:28:32.280 align:center
ทางการตั้งใจจะดำเนินคดีในข้อหาฆาตกรรม

00:28:34.080 --> 00:28:37.480 align:center
แหล่งหลักฐานสำคัญของทางการ

00:28:37.560 --> 00:28:41.240 align:center
คือคำให้การจากแคโรไลน์ มิวร์เฮด

00:28:41.320 --> 00:28:43.440 align:center
ว่าเคยมีการสารภาพ

00:28:43.520 --> 00:28:46.760 align:center
ว่านายพาร์สันส์ยังมีชีวิตอยู่ ณ เวลาที่เกิดการชน

00:28:46.840 --> 00:28:51.200 align:center
ในข้อนี้ ผมว่าเราควรบอกไว้ก่อน
ว่าคุณแมคเคลลาร์ได้ปฏิเสธทั้งหมด

00:28:52.040 --> 00:28:54.840 align:center
หลักฐานอีกอย่างคือรายงาน

00:28:55.440 --> 00:29:00.200 align:center
ที่บอกว่ามีความเป็นไปได้ในทางทฤษฎี
ที่นายพาร์สันส์จะรอดชีวิตจากการชน

00:29:00.280 --> 00:29:04.880 align:center
แต่ผู้เชี่ยวชาญของทางการ
จริงๆ ก็แค่แสดงความคิดเห็น

00:29:04.960 --> 00:29:06.240 align:center
มันไม่เพียงพอ

00:29:06.320 --> 00:29:10.280 align:center
ที่ทางการจะเพิ่มข้อหา
เป็นฆาตกรรมได้ ในมุมมองผมนะ

00:29:11.560 --> 00:29:15.960 align:center
รูปคดีทั้งหมดของโจทก์
ในความคิดผม พึ่งพาพยานเพียงคนเดียว

00:29:17.680 --> 00:29:19.880 align:center
และในความคิดผม

00:29:20.440 --> 00:29:24.360 align:center
นางสาวมิวร์เฮดเป็นพยานที่เชื่อถือไม่ได้

00:29:27.800 --> 00:29:30.720 align:center
หลังจากเขาถูกจับ ฉันก็ยังเคว้งคว้าง

00:29:30.800 --> 00:29:33.240 align:center
ถ้าคดียังไม่ตัดสินในศาล

00:29:33.320 --> 00:29:38.320 align:center
เราก็ยังสลัดเงาของเรื่องที่เกิดขึ้นไม่พ้น

00:29:39.280 --> 00:29:41.280 align:center
มันเป็นการรอคอยที่ยาวนานมาก

00:29:42.400 --> 00:29:45.640 align:center
(พฤษภาคม ปี 2023)

00:29:49.600 --> 00:29:53.320 align:center
เรื่องราวดีๆ ไม่ได้เริ่มต้นจาก
"ฉันซื้อสีย้อมผมมาใช้เอง"

00:29:53.400 --> 00:29:55.280 align:center
แต่ฉันก็คิด "เอาก็เอา ช่างมัน"

00:29:56.840 --> 00:29:57.880 align:center
ว้าว

00:29:58.840 --> 00:29:59.680 align:center
ว้าว

00:30:01.120 --> 00:30:04.640 align:center
ฉันไม่อยากคิดถึงชีวิตเดิม
หรือความเป็นจริงเดิมๆ เลย

00:30:04.720 --> 00:30:06.120 align:center
อาการหนักใช่ไหมล่ะ

00:30:06.760 --> 00:30:08.840 align:center
กำหนดวันไต่สวนเดือนกรกฎาคม

00:30:09.520 --> 00:30:11.800 align:center
ฉันได้รับแจ้งว่าจะมีการถามค้าน

00:30:11.880 --> 00:30:13.480 align:center
จากทนายของโรเบิร์ต

00:30:14.080 --> 00:30:16.000 align:center
และทนายของแซนดี้ ติดๆ กันเลย

00:30:16.960 --> 00:30:20.400 align:center
ฉันกังวลว่าทนายจะทำลาย
ความน่าเชื่อถือของฉันถึงขั้นที่

00:30:21.040 --> 00:30:23.880 align:center
ฉันอาจจะประกอบอาชีพแพทย์ไม่ได้อีกเลย

00:30:24.680 --> 00:30:25.720 align:center
และรู้ไหมคะ

00:30:26.560 --> 00:30:28.000 align:center
สมองมนุษย์สามารถ…

00:30:29.120 --> 00:30:31.200 align:center
ทำเรื่องแปลกมากๆ ได้เวลาถูกกดดัน

00:30:32.600 --> 00:30:34.160 align:center
มาเดินป่าตอนตีหนึ่ง

00:30:34.240 --> 00:30:36.880 align:center
ฉันเริ่มคบกลุ่มเพื่อนที่ไม่ควรคบในกลาสโกว์

00:30:36.960 --> 00:30:38.600 align:center
ตอบหน่อย คนสวย

00:30:39.320 --> 00:30:41.280 align:center
ฉันหันไปเสพยา ดื่มเหล้า

00:30:42.960 --> 00:30:44.120 align:center
เจาะจงก็โคเคน

00:30:45.720 --> 00:30:47.160 align:center
ฉันกำลังทำลายตัวเอง

00:30:48.360 --> 00:30:50.280 align:center
แคโรไลน์ ตอนเจอกันครั้งแรก

00:30:50.360 --> 00:30:53.400 align:center
เป็นคนที่ไม่น่าจะมีวันเสพยาได้เลย

00:30:54.000 --> 00:30:56.640 align:center
แต่หลังจากเธอได้เจอแซนดี้

00:30:56.720 --> 00:30:59.080 align:center
เธอก็เสพยาเป็นประจำ

00:30:59.160 --> 00:31:03.160 align:center
ซึ่งมันก็ไม่แปลกที่ชีวิตเธอจะปั่นป่วนจนคุมไม่อยู่

00:31:03.240 --> 00:31:06.200 align:center
นี่แหละเหตุผลที่ฉันไม่เล่นยาเค

00:31:07.080 --> 00:31:07.920 align:center
มันก็มี…

00:31:08.720 --> 00:31:10.400 align:center
บางครั้งที่เธอไม่กลับบ้าน

00:31:10.480 --> 00:31:13.000 align:center
บางครั้งที่เราคิดว่าเธอเสียไปแล้ว

00:31:16.280 --> 00:31:18.160 align:center
จากคำให้การของพยานหลายๆ คน

00:31:18.760 --> 00:31:21.360 align:center
นางสาวมิวร์เฮดมีอาการมึนเมาเล็กน้อย

00:31:21.440 --> 00:31:23.120 align:center
จากทั้งยาเสพติดและเหล้า

00:31:23.920 --> 00:31:28.480 align:center
ซึ่งในความเห็นผม
มันจะมีผลต่อมุมมองของคณะลูกขุน

00:31:28.560 --> 00:31:32.920 align:center
ในแง่ว่าคำให้การที่เธอบอกกับตำรวจ
ถูกต้องตามความจริงหรือไม่

00:31:34.320 --> 00:31:39.960 align:center
ข้อนั้น รวมกับการที่นางสาวมิวร์เฮด
ตัดสินใจรักษาความสัมพันธ์

00:31:40.040 --> 00:31:41.680 align:center
จะเป็นจุดเริ่มต้น

00:31:41.760 --> 00:31:45.480 align:center
ในการแย้งความน่าเชื่อถือ
ของนางสาวมิวร์เฮดในฐานะพยาน

00:31:46.800 --> 00:31:51.760 align:center
ถ้าคณะลูกขุนไม่พอใจในคำให้การของเธอ

00:31:51.840 --> 00:31:55.280 align:center
นั่นก็แปลว่าไม่สามารถเอาผิด
ในข้อหาฆาตกรรมได้

00:31:56.720 --> 00:31:59.200 align:center
ณ จุดนี้ ฉันบอกย้ำๆ

00:31:59.280 --> 00:32:01.760 align:center
โดยเฉพาะกับหน่วยช่วยเหลือผู้เสียหาย

00:32:01.840 --> 00:32:04.040 align:center
ว่าฉันไม่พร้อมจะทำสิ่งนี้

00:32:05.320 --> 00:32:07.000 align:center
ผมกังวลเรื่องเธอ

00:32:07.080 --> 00:32:08.840 align:center
ผมเป็นห่วงเธอเลย

00:32:08.920 --> 00:32:11.200 align:center
แต่เธอพาตัวเองไปอยู่ในสถานการณ์

00:32:11.280 --> 00:32:14.840 align:center
ที่ทางการไม่มีทางเลือก
นอกจากบังคับให้เธอมาขึ้นศาล

00:32:15.880 --> 00:32:19.200 align:center
ผมเขียนจดหมายอธิบายไปให้เธอ

00:32:20.040 --> 00:32:23.160 align:center
จดหมายนี้บอกว่าถ้าฉันไม่ขึ้นให้การ

00:32:23.240 --> 00:32:24.960 align:center
ฉันจะมีความผิดฐานหมิ่นศาล

00:32:25.680 --> 00:32:29.040 align:center
บอกว่า "คุณต้องมา ไม่งั้นคุณจะติดคุกเอง"

00:32:29.680 --> 00:32:31.520 align:center
ผมแค่พยายามช่วยเธอ

00:32:32.560 --> 00:32:34.680 align:center
เพราะผมมองสถานการณ์นี้แล้วคิดว่า

00:32:35.320 --> 00:32:37.280 align:center
"คุณกำลังจะทิ้งชีวิตตัวเอง"

00:32:37.360 --> 00:32:39.400 align:center
"คุณเป็นหญิงสาวที่ฉลาด

00:32:39.480 --> 00:32:41.640 align:center
มีอาชีพการงานที่สดใสรออยู่

00:32:41.720 --> 00:32:45.120 align:center
แต่คุณกำลังจะดึงสลักระเบิด แล้วปล่อยให้มันบึ้ม"

00:32:48.480 --> 00:32:50.720 align:center
มันก็มีวิธีสื่อสาร

00:32:50.800 --> 00:32:56.040 align:center
ผลกระทบของการไม่ขึ้นศาลโดยไม่ต้องพูดตรงๆ

00:32:56.120 --> 00:32:59.000 align:center
(คุณต้องขึ้นศาล มิฉะนั้นจะถูกหมายจับ)

00:32:59.080 --> 00:33:00.560 align:center
ในฐานะพยานของโจทก์

00:33:00.640 --> 00:33:05.000 align:center
หมอมิวร์เฮดควรได้รับมาตรการพิเศษ

00:33:05.080 --> 00:33:08.680 align:center
ไปให้การกับเจ้าพนักงานศาลคนเดียวได้

00:33:09.560 --> 00:33:12.440 align:center
นี่คือระเบียบการสำหรับพยานผู้เปราะบาง

00:33:12.520 --> 00:33:16.440 align:center
ที่ให้บันทึกคำให้การก่อนเริ่มการไต่สวนระยะหนึ่ง

00:33:17.480 --> 00:33:19.920 align:center
ในมุมมองผม เธอไม่เข้าเกณฑ์

00:33:20.520 --> 00:33:23.000 align:center
ผมเป็นอัยการ
หน้าที่ของผมคือดำเนินคดีกับจำเลย

00:33:23.600 --> 00:33:28.120 align:center
การที่เธอมาให้การด้วยตัวเอง
จะได้ผลต่อคณะลูกขุนมากกว่า

00:33:29.240 --> 00:33:31.960 align:center
ฉันไม่ใช่คนเข้มแข็ง
ขนาดที่จะไปให้การในศาลได้แต่แรก

00:33:32.040 --> 00:33:34.040 align:center
ฉันเป็นขยะรกโลกน่าสมเพช

00:33:36.200 --> 00:33:40.120 align:center
ถ้าฉันถูกทำลายความน่าเชื่อถือจนเสียรูปคดีล่ะ

00:33:44.240 --> 00:33:46.480 align:center
(วันที่ 24 กรกฎาคม ปี 2023)

00:33:46.560 --> 00:33:49.400 align:center
คู่แฝดมีกำหนดขึ้นศาลสูงกลาสโกว์วันนี้

00:33:49.480 --> 00:33:52.920 align:center
จากข้อหาฆ่านักปั่นจักรยานแล้วอำพรางคดี

00:33:53.720 --> 00:33:57.320 align:center
อเล็กซานเดอร์และโรเบิร์ต แมคเคลลาร์
อาจถูกจำคุกตลอดชีวิต

00:33:57.400 --> 00:34:00.400 align:center
หากมีความผิดฐานฆาตกรรมแอนโทนี่ พาร์สันส์

00:34:02.560 --> 00:34:04.840 align:center
ในห้องรอ

00:34:04.920 --> 00:34:07.000 align:center
คือคนที่ถูกกล่าวหาว่าฆ่าคนตาย

00:34:07.640 --> 00:34:10.880 align:center
กับคนที่กำลังจะให้การเอาผิดเขา

00:34:11.760 --> 00:34:13.160 align:center
ผู้หญิงที่เขาจะแต่งงานด้วย

00:34:14.720 --> 00:34:18.840 align:center
คุณจะมองศาลเป็นมหรสพหรือไม่ก็แล้วแต่

00:34:19.440 --> 00:34:21.360 align:center
แต่นี่คือบทละครชั้นยอด

00:34:23.200 --> 00:34:26.640 align:center
ถ้าครอบครัวพาร์สันส์ต้องการความยุติธรรม

00:34:26.720 --> 00:34:30.440 align:center
คำให้การของแคโรไลน์จะมีความสำคัญอย่างยิ่ง

00:34:31.560 --> 00:34:35.760 align:center
ผมคิดว่าในฐานะผู้หญิงที่มีสติปัญญาสูง

00:34:35.840 --> 00:34:38.320 align:center
เธอจะเป็นพยานที่ถามค้านได้ยาก

00:34:38.880 --> 00:34:42.880 align:center
ผมคาดคิดไว้ว่าเธอจะคาดเดาได้ยาก

00:34:43.480 --> 00:34:46.560 align:center
ไม่มีอะไรบ่งบอกเลยว่า
เธอจะเป็นพยานที่จัดการได้ง่าย

00:34:49.800 --> 00:34:51.640 align:center
ฉันตื่นแต่เช้าตรู่

00:34:52.400 --> 00:34:54.040 align:center
แม่เตรียมชุดไว้ให้

00:34:54.880 --> 00:34:58.400 align:center
ฉันมองชุดแล้วก็คิดว่า
"ชุดนี้ฉันใส่ไม่ได้แล้วด้วยซ้ำ"

00:35:01.760 --> 00:35:03.600 align:center
มันเป็นความรู้สึกที่ไม่ธรรมดาเลยจริงๆ

00:35:04.280 --> 00:35:05.840 align:center
การขึ้นศาลยุติธรรม

00:35:05.920 --> 00:35:08.800 align:center
พอผู้คนเริ่มมากัน

00:35:08.880 --> 00:35:10.360 align:center
ทั้งทนาย

00:35:10.440 --> 00:35:12.720 align:center
ไปจนถึงครอบครัวชายผู้เคราะห์ร้าย

00:35:13.720 --> 00:35:16.320 align:center
ความคาดหวังก็ยิ่งสูงขึ้น

00:35:19.360 --> 00:35:22.000 align:center
แล้วผู้ต้องหาก็ถูกพาตัวมาที่ห้องรอ

00:35:23.320 --> 00:35:25.840 align:center
หนุ่มบ้านนอกพวกนี้ใส่สูทชั้นหรู

00:35:27.480 --> 00:35:29.040 align:center
ตัดผมใหม่มาหล่อเนี้ยบ

00:35:29.120 --> 00:35:30.520 align:center
(แซนดี้ แมคเคลลาร์ - โรเบิร์ต แมคเคลลาร์)

00:35:30.600 --> 00:35:33.000 align:center
เป็นช่วงเวลาที่ตึงเครียดจริงๆ

00:35:37.080 --> 00:35:38.160 align:center
ฉันอับอายมาก

00:35:39.720 --> 00:35:42.480 align:center
กับตัวตน กับสิ่งที่ฉันเป็นตอนนั้น

00:35:42.560 --> 00:35:43.680 align:center
ศาล

00:35:44.520 --> 00:35:46.400 align:center
แล้วเราก็รอแคโรไลน์…

00:35:49.320 --> 00:35:50.800 align:center
มาขึ้นคอกพยาน

00:35:50.880 --> 00:35:52.600 align:center
เรียกคดี อัยการของพระมหากษัตริย์

00:35:52.680 --> 00:35:55.920 align:center
เป็นโจทก์ฟ้องอเล็กซานเดอร์ แมคเคลลาร์
และโรเบิร์ต แมคเคลลาร์

00:35:57.840 --> 00:36:00.880 align:center
ฉันคิดจริงๆ ว่าจะทำให้ทุกคนผิดหวัง

00:36:02.800 --> 00:36:04.080 align:center
แล้วฉันก็สติแตก

00:36:10.720 --> 00:36:12.920 align:center
ฉันอยากไปจากที่นั่นให้ไกลที่สุด

00:36:19.800 --> 00:36:24.000 align:center
เราสัมผัสได้ว่ามีบางอย่างผิดพลาด
สำหรับฝ่ายโจทก์

00:36:24.080 --> 00:36:26.360 align:center
- เชิญคุณอัยการ
- ขอบคุณครับ ใต้เท้า

00:36:26.440 --> 00:36:27.480 align:center
ผมเสียใจที่ต้องขอ

00:36:27.560 --> 00:36:29.840 align:center
ให้เลิกศาลและเลื่อนเป็นพรุ่งนี้เช้า

00:36:30.640 --> 00:36:31.960 align:center
ได้ครับ

00:36:34.360 --> 00:36:36.880 align:center
การที่พยานปากเอกไม่มาในวันแรก…

00:36:39.880 --> 00:36:41.360 align:center
มันไม่ธรรมดาเลยจริงๆ

00:36:50.240 --> 00:36:52.600 align:center
โทรศัพท์ดัง ตำรวจโทรมา

00:36:52.680 --> 00:36:56.080 align:center
"เธอไม่มา เธออยู่ไหน"
ฉันก็บอกไป "เธอไม่อยู่"

00:36:56.800 --> 00:36:58.720 align:center
ตอนนี้ฉันก็ไม่รู้ว่าเธอไปไหน

00:36:59.840 --> 00:37:01.960 align:center
เราต้องหยุดจินตนาการเลยเถิด

00:37:02.040 --> 00:37:05.120 align:center
ว่าอาจจะเกิดอะไรขึ้น
หรือเธออาจจะไปที่ไหนได้บ้าง

00:37:09.480 --> 00:37:12.880 align:center
ฉันเกิดความคิดบ้าๆ ว่าถ้าฉันเจอจักรยานคันนั้น

00:37:13.560 --> 00:37:15.040 align:center
ทุกอย่างก็อาจจะเรียบร้อย

00:37:15.120 --> 00:37:18.440 align:center
ฉันรู้ว่าจักรยานอยู่ที่ไหน
มันมีหลักฐานอื่นอีก ไม่ได้มีแค่ฉัน

00:37:19.360 --> 00:37:22.480 align:center
นึกออกไหม มันไม่ได้มีแค่คำพูดคนบ้า

00:37:23.680 --> 00:37:26.920 align:center
อาจจะมีหลักฐานจริงๆ ที่ตำรวจยังไม่พบ
ว่าพวกเขาทำจริงๆ

00:37:30.000 --> 00:37:32.920 align:center
มันไม่ค่อยสมเหตุสมผลหรอก แน่นอนอยู่แล้ว

00:37:34.120 --> 00:37:36.520 align:center
ค่ะ สัญญาณแทบไม่มี

00:37:37.600 --> 00:37:39.160 align:center
ไม่มีใครรู้ว่าฉันมาที่นี่

00:37:39.840 --> 00:37:41.320 align:center
การจะไปที่น้ำตก…

00:37:42.080 --> 00:37:43.120 align:center
มีปัญหานิดหน่อย

00:37:43.840 --> 00:37:45.160 align:center
มันก็ต้องเดินไกล

00:37:45.240 --> 00:37:47.200 align:center
ถ้าฉันเดินไปตลอดทางน้ำท่วม

00:37:47.280 --> 00:37:48.440 align:center
ก็ต้องใช้เวลาอีก 40 นาที

00:37:49.800 --> 00:37:50.720 align:center
แต่ว่า…

00:37:50.800 --> 00:37:51.680 align:center
ไปกันค่ะ

00:37:51.760 --> 00:37:54.040 align:center
ฉันดื่มไวน์ไปครึ่งขวดหลังลงจากรถ

00:37:54.120 --> 00:37:56.280 align:center
อะดรีนาลีนกำลังฉีดพล่านสุดๆ

00:37:56.360 --> 00:37:57.400 align:center
ฉิบหาย

00:37:58.320 --> 00:37:59.320 align:center
โอ๊ยตาย

00:38:00.800 --> 00:38:03.120 align:center
ฉันจะไปที่น้ำตก ไปเอาจักรยาน

00:38:03.200 --> 00:38:04.640 align:center
ไม่มีใครมาหยุดฉันได้

00:38:04.720 --> 00:38:07.680 align:center
ฉันจะทำให้ตำรวจดู ฉันจะทำงานแทนตำรวจ

00:38:08.280 --> 00:38:10.120 align:center
เกือบห้ากิโลแล้ว จากระยะเกือบ 30 กิโล

00:38:10.800 --> 00:38:11.840 align:center
ฉันมีเวลาไม่มาก

00:38:13.080 --> 00:38:15.560 align:center
ฉันถ่ายรูปตัวเอง

00:38:15.640 --> 00:38:17.160 align:center
ไม่ได้ส่งไปให้ใครหรอก

00:38:18.160 --> 00:38:22.320 align:center
ฉันเกิดความคิดว่า
"ดูฉันสิ ดูสิ่งที่ฉันกำลังจะทำสิ"

00:38:22.400 --> 00:38:26.320 align:center
"ฉันเป็นเหยื่อนะ ดูสิ่งที่ทุกคนทำกับฉันสิ"

00:38:26.400 --> 00:38:27.440 align:center
ยังไงต่อ

00:38:28.360 --> 00:38:30.280 align:center
เริ่มอะไรแล้วก็ต้องทำให้จบ

00:38:30.840 --> 00:38:32.240 align:center
เรา…

00:38:33.000 --> 00:38:34.320 align:center
ฉันไม่ปกติ

00:38:36.840 --> 00:38:40.560 align:center
ที่นี่เคยเป็นบ้านฉัน ฉันเคยอยู่ที่นี่ ฉันรักมัน

00:38:40.640 --> 00:38:41.960 align:center
ฉันสูญเสียทุกอย่าง

00:38:44.040 --> 00:38:45.400 align:center
ฉันคิดถึงมันมากๆ

00:38:50.760 --> 00:38:53.440 align:center
บอกได้เลยว่าเช้าวันแรกที่เกิดเรื่องนี้

00:38:54.280 --> 00:38:59.360 align:center
ทีมงานฝ่ายจำเลยดีใจกว่าทีมงานฝ่ายโจทก์

00:39:00.640 --> 00:39:03.720 align:center
ถ้าพยานปากเอกไม่พร้อมขึ้นให้การ

00:39:03.800 --> 00:39:04.840 align:center
มันก็มีปัญหาแล้ว

00:39:05.880 --> 00:39:09.280 align:center
หมอมิวร์เฮดไม่มาปรากฏตัวตามหมายเรียก

00:39:10.680 --> 00:39:12.600 align:center
เราขอหมายจับเธอ

00:39:14.520 --> 00:39:16.800 align:center
มีผู้พบเห็นเธอที่ไร่

00:39:19.160 --> 00:39:20.480 align:center
ฮัลโหล

00:39:21.440 --> 00:39:22.880 align:center
ฉันเพิ่งเดินมาได้ 11 กิโล

00:39:23.880 --> 00:39:26.080 align:center
ฉันมีกำหนดขึ้นให้การ
เมื่อไหร่นะ สามชั่วโมงก่อนเหรอ

00:39:27.040 --> 00:39:28.160 align:center
หลายชั่วโมงผ่านไป

00:39:28.760 --> 00:39:29.920 align:center
ตำรวจต้องตามหาฉันแน่

00:39:31.600 --> 00:39:33.000 align:center
รถจะมาทางนั้นกันเพียบ

00:39:34.200 --> 00:39:37.000 align:center
ยังเหลืออีกเท่าไหร่ 11 กิโลกว่าจะถึงเขื่อน

00:39:37.560 --> 00:39:40.000 align:center
แล้วฉันก็ได้ยินเสียงพึ่บๆ จากเฮลิคอปเตอร์

00:39:40.080 --> 00:39:41.160 align:center
เสียงมันสะท้อนเลย

00:39:42.280 --> 00:39:43.800 align:center
มากันแล้ว ทุกคน

00:39:43.880 --> 00:39:45.160 align:center
วิ่งเข้าโรงนา

00:39:46.800 --> 00:39:48.040 align:center
เห็นเฮลิคอปเตอร์

00:39:49.280 --> 00:39:52.640 align:center
มันทำให้ความมีเหตุผลน้อยนิดที่เหลืออยู่

00:39:52.720 --> 00:39:54.200 align:center
หายไปหมดเลย

00:39:54.280 --> 00:39:56.840 align:center
ฉันโชคดีจริงๆ ที่มาถึงก่อนตำรวจ

00:39:57.600 --> 00:39:59.800 align:center
ฉันอยู่ใต้โต๊ะ อยู่ในโรงนา

00:39:59.880 --> 00:40:00.920 align:center
ที่นี่ไม่มีใครเลย

00:40:01.600 --> 00:40:03.320 align:center
ไม่มีร่องรอยฉันด้วย ใช่ไหม

00:40:05.920 --> 00:40:09.360 align:center
ฉันจะไปที่น้ำตก ฉันไม่มีเวลาแล้ว

00:40:11.560 --> 00:40:13.480 align:center
ฉันต้องหาวิธีเดินทางที่เร็วขึ้น

00:40:15.600 --> 00:40:17.320 align:center
พระเจ้าช่วย จะมีกุญแจไหมนะ

00:40:18.080 --> 00:40:19.160 align:center
คุณพระช่วย

00:40:20.120 --> 00:40:22.520 align:center
เจ้าพวกโง่ทิ้งกุญแจไว้ด้วย

00:40:23.720 --> 00:40:25.920 align:center
ฉันก็ขับรถแทรกเตอร์ไม่เป็นหรอก

00:40:27.720 --> 00:40:28.920 align:center
ซวยแล้ว

00:40:29.000 --> 00:40:30.720 align:center
หันหลังไปเจอคู่มือพอดี

00:40:30.800 --> 00:40:33.240 align:center
ยังอยู่ในซองพลาสติก อยู่บนเบาะหลัง

00:40:33.320 --> 00:40:34.640 align:center
ฉันก็คิด "เอาล่ะ"

00:40:34.720 --> 00:40:36.600 align:center
วางคู่มือไว้บนตัก

00:40:36.680 --> 00:40:38.920 align:center
เสียบกุญแจเข้าไป
แล้วก็คิด "ไขนี่ ทำนั่น" แล้ว…

00:40:41.840 --> 00:40:44.120 align:center
ฉันขโมย…

00:40:45.280 --> 00:40:46.320 align:center
รถแทรกเตอร์มา

00:40:49.040 --> 00:40:53.080 align:center
คุณพระคุณ…

00:40:55.320 --> 00:40:56.200 align:center
เจ้าช่วย

00:41:00.760 --> 00:41:03.160 align:center
ฉันขับแทรกเตอร์ไปจนเกือบถึงน้ำตก

00:41:03.240 --> 00:41:04.880 align:center
จอดขวางถนนไว้

00:41:05.840 --> 00:41:07.360 align:center
ตำรวจผ่านมาหาฉันไม่ได้แล้ว

00:41:09.480 --> 00:41:10.320 align:center
บัดซบเอ๊ย

00:41:11.960 --> 00:41:13.000 align:center
แบบ…

00:41:14.040 --> 00:41:17.160 align:center
นี่มันบ้าชัดๆ เลย

00:41:19.160 --> 00:41:21.640 align:center
เห็นแล้ว ตรงนั้นจะมีถ้ำเล็กๆ ข้างหลัง

00:41:22.480 --> 00:41:25.280 align:center
แรงดันของน้ำ ตอนที่ทิ้งจักรยานลง

00:41:25.360 --> 00:41:27.000 align:center
น้ำก็จะพัดไปข้างหลัง

00:41:27.080 --> 00:41:30.320 align:center
ถ้าจักรยานยังอยู่ตรงนั้น

00:41:31.360 --> 00:41:32.880 align:center
ฉันก็จะลองหาให้เจอ

00:41:33.680 --> 00:41:35.320 align:center
ฉันเดินลุยน้ำไป

00:41:35.400 --> 00:41:38.800 align:center
น้ำเย็นยะเยือกเลย

00:41:41.800 --> 00:41:44.280 align:center
การช็อกจากน้ำเย็น

00:41:45.360 --> 00:41:48.120 align:center
ทำให้ฉันอ่อนไหวมากๆ

00:42:14.080 --> 00:42:17.360 align:center
ในห้วงเวลานั้น สมองฉันทำงานเร็วมาก

00:42:18.120 --> 00:42:21.880 align:center
คิดไม่มีเหตุผลเลยนะ แต่คิดเร็วสุดๆ

00:42:21.960 --> 00:42:24.160 align:center
ฉันคิด "รู้อะไรไหม ช่างมันให้หมด"

00:42:25.760 --> 00:42:27.320 align:center
"ไม่ ฉันไม่เสียใจอะไรทั้งนั้น"

00:42:41.920 --> 00:42:43.000 align:center
คลั่ง

00:42:43.680 --> 00:42:44.760 align:center
โรคจิต

00:42:48.120 --> 00:42:49.400 align:center
นั่นคืออาการของฉัน

00:42:51.440 --> 00:42:54.360 align:center
เรากลายเป็นคนสติแตก สมองพัง

00:42:59.160 --> 00:43:01.400 align:center
อย่าให้ใคร…

00:43:02.200 --> 00:43:04.080 align:center
ถูกทิ้งจนชีวิตพังเหมือนฉันอีก

00:43:06.240 --> 00:43:09.440 align:center
ฉันเพิ่งทำลายชีวิตตัวเองทั้งชีวิต

00:43:10.640 --> 00:43:11.680 align:center
เพื่ออะไร

00:43:12.320 --> 00:43:14.960 align:center
เพื่อผู้ชายที่ฆ่าคนตายจริงๆ

00:43:15.840 --> 00:43:18.840 align:center
ความเศร้า ความสูญเสีย ความเครียด

00:43:19.600 --> 00:43:21.720 align:center
มันสะสมจนมาถึง…

00:43:23.320 --> 00:43:25.240 align:center
จุดจบที่วิกลจริต

00:43:28.440 --> 00:43:31.200 align:center
ฉันต้องรู้ให้ได้ว่าจักรยานอยู่ที่นั่นไหม

00:43:32.040 --> 00:43:34.480 align:center
ว่ามีหลักฐานอื่นนอกจากฉันไหม

00:43:35.160 --> 00:43:39.720 align:center
ฉันไม่ได้เปิดการไต่สวนฆาตกรรม
เรื่องที่ฉันไม่ได้เห็นกับตา

00:43:53.560 --> 00:43:54.960 align:center
ฉันโดนตามเจอที่น้ำตก

00:43:55.040 --> 00:43:56.280 align:center
แล้วฉันก็ถูกจับกุม

00:43:57.760 --> 00:43:59.000 align:center
ฐานหมิ่นศาล

00:44:01.000 --> 00:44:02.120 align:center
ฉันหาจักรยานไม่เจอ

00:44:06.400 --> 00:44:08.760 align:center
แล้วฉันก็ถูกพาตัวไปที่ศาลสูง

00:44:30.400 --> 00:44:32.120 align:center
ฉันนั่งอยู่ที่นั่น รอขึ้นให้การ

00:44:34.040 --> 00:44:35.080 align:center
แล้วฉันก็คิด

00:44:35.760 --> 00:44:40.400 align:center
"แม่กับพ่อคงโกรธแล้วก็ไม่พอใจฉันมากๆ"

00:44:42.640 --> 00:44:45.240 align:center
ตำรวจโทรมา…

00:44:45.320 --> 00:44:46.160 align:center
ใช่

00:44:46.240 --> 00:44:48.600 align:center
บอกว่าเจอตัวเธอแล้ว

00:44:50.640 --> 00:44:51.880 align:center
เธอกำลังจะติดคุก

00:44:54.840 --> 00:44:55.920 align:center
ผมก็…

00:44:57.080 --> 00:44:59.160 align:center
ตะลึงไปกับสถานการณ์ทุกอย่าง

00:44:59.240 --> 00:45:00.480 align:center
ผมทำใจไม่ได้

00:45:02.000 --> 00:45:06.080 align:center
เธอเสียเวลาชีวิตวัยสาวไปเยอะมาก

00:45:06.160 --> 00:45:09.600 align:center
กับเหตุการณ์ต่อเนื่องครั้งนี้

00:45:09.680 --> 00:45:11.040 align:center
มันทำให้ผมเจ็บปวด

00:45:11.120 --> 00:45:12.240 align:center
เพราะว่า…

00:45:14.080 --> 00:45:16.440 align:center
วัยหนุ่มสาวควรจะได้ใช้ชีวิต

00:45:17.840 --> 00:45:19.480 align:center
เรื่องนั้น…

00:45:20.320 --> 00:45:21.360 align:center
ทำให้ผมเจ็บปวด

00:45:32.880 --> 00:45:36.160 align:center
วันต่อมา การพิจารณาคดีดำเนินต่อ

00:45:36.240 --> 00:45:39.200 align:center
ผมได้ข่าวลือมาหลายอย่าง
ว่าทำไมแคโรไลน์ไม่มา

00:45:40.240 --> 00:45:42.320 align:center
มีคนบอกว่าคืนนั้นเธออยู่ในห้องขัง

00:45:45.680 --> 00:45:46.960 align:center
ศาล

00:45:47.640 --> 00:45:48.680 align:center
ตอนนั่งอยู่ในศาล

00:45:49.280 --> 00:45:51.520 align:center
เราก็คิดว่าจะได้เห็นการไต่สวนสดๆ

00:45:52.200 --> 00:45:54.840 align:center
แต่มันกลับกลายเป็นแตกต่างโดยสิ้นเชิง

00:45:54.920 --> 00:45:56.160 align:center
มันแปลกมากๆ

00:45:56.240 --> 00:46:00.120 align:center
ผมขอแจ้งว่ามีความคืบหน้าในคดีครับ

00:46:01.080 --> 00:46:03.880 align:center
ฉันรอให้ผู้คุมมาพาตัวไปขึ้นให้การ

00:46:13.840 --> 00:46:15.280 align:center
ต่อหน้าศาล

00:46:15.360 --> 00:46:19.240 align:center
อัยการได้ขอร้องให้มีการแก้ข้อหา

00:46:20.080 --> 00:46:22.840 align:center
ใต้เท้าครับ ในข้อหาหมายเลขหนึ่ง

00:46:23.600 --> 00:46:27.640 align:center
บรรทัดที่ 11 ขอให้ลบคำว่า "ฆาตกรรม"

00:46:27.720 --> 00:46:30.000 align:center
เปลี่ยนเป็นคำว่า "ฆ่าคนตาย"

00:46:32.200 --> 00:46:34.120 align:center
นี่เป็นจุดที่สำคัญมากๆ

00:46:34.640 --> 00:46:37.480 align:center
ข้อหาฆาตกรรมดำเนินคดีไม่ได้อีกแล้ว

00:46:38.680 --> 00:46:43.960 align:center
ผมได้รับคำสั่งให้ยื่นข้อเสนอ
ยอมรับความผิดในข้อหาที่หนึ่ง

00:46:44.040 --> 00:46:46.880 align:center
ผมได้รับโทรศัพท์จากอัยการ

00:46:46.960 --> 00:46:50.480 align:center
ถ้าคุณแมคเคลลาร์
พร้อมจะยอมรับความผิดฐานฆ่าคนตาย

00:46:50.560 --> 00:46:52.640 align:center
โจทก์ก็จะรับข้อเสนอ

00:46:53.240 --> 00:46:57.160 align:center
ฆ่าคนตายเป็นความผิดที่เบากว่าฆาตกรรม

00:46:57.240 --> 00:47:00.640 align:center
โจทก์ยอมรับข้อเสนอรับผิดครับ

00:47:00.720 --> 00:47:05.360 align:center
เพราะมีการตกลงยอมรับความผิด
จึงไม่ต้องมีการไต่สวน

00:47:08.080 --> 00:47:11.880 align:center
คู่แฝดอเล็กซานเดอร์และโรเบิร์ต แมคเคลลาร์
มีกำหนดขึ้นศาลไต่สวน

00:47:11.960 --> 00:47:14.080 align:center
ในคดีฆาตกรรมแอนโทนี่ พาร์สันส์

00:47:14.160 --> 00:47:15.840 align:center
แต่วันนี้ ที่นี่ ณ ศาลสูง

00:47:15.920 --> 00:47:19.240 align:center
เมื่อเปิดศาลที่คาดว่าจะเป็นการไต่สวนยาวนาน

00:47:19.320 --> 00:47:24.200 align:center
อเล็กซานเดอร์ได้ยอมรับความผิด
ในข้อหาฆ่าคนตายที่เบาลง

00:47:24.280 --> 00:47:27.800 align:center
ขณะที่ฝาแฝดโรเบิร์ต
ยอมรับสารภาพว่าร่วมมือกับอเล็กซานเดอร์

00:47:27.880 --> 00:47:30.440 align:center
ในการอำพรางและฝังศพ

00:47:33.480 --> 00:47:36.800 align:center
เจ้าหน้าที่ศาลบอกฉันว่า "คู่แฝดยอมรับผิดแล้ว"

00:47:37.880 --> 00:47:39.160 align:center
"คุณออกไปได้แล้ว"

00:47:41.400 --> 00:47:43.880 align:center
"และคุณจะไม่มีประวัติอาชญากรรมฐานหมิ่นศาล"

00:47:49.880 --> 00:47:52.120 align:center
"ครอบครัวพาร์สันส์ขอขอบคุณเป็นอย่างสูง"

00:47:58.960 --> 00:48:00.720 align:center
(วันที่ 25 สิงหาคม ปี 2023)

00:48:00.800 --> 00:48:03.440 align:center
- ได้ไปฟังคำตัดสินโทษไหม
- ไปค่ะ

00:48:04.160 --> 00:48:07.640 align:center
นั่นคือประตูบานสุดท้ายที่ต้องปิด

00:48:07.720 --> 00:48:09.640 align:center
เรียกคดี เลื่อนการอ่านคำพิพากษา

00:48:09.720 --> 00:48:10.840 align:center
อัยการของพระมหากษัตริย์

00:48:10.920 --> 00:48:13.200 align:center
เป็นโจทก์ยื่นฟ้องอเล็กซานเดอร์ แมคเคลลาร์
และโรเบิร์ต แมคเคลลาร์

00:48:13.280 --> 00:48:14.160 align:center
เชิญนั่ง

00:48:15.480 --> 00:48:17.880 align:center
จากที่นั่งของฉัน ฉันเห็นแซนดี้

00:48:21.320 --> 00:48:22.360 align:center
แล้วมันก็…

00:48:23.440 --> 00:48:24.480 align:center
ทำใจยากมากจริงๆ

00:48:25.600 --> 00:48:27.160 align:center
คุณแมคคอนนาคี

00:48:27.880 --> 00:48:32.200 align:center
ทนายของแซนดี้อ่านคำให้การของแซนดี้
ต่อหน้าผู้พิพากษา

00:48:33.480 --> 00:48:36.320 align:center
เขายอมรับว่าแม้จะบาดเจ็บสาหัส

00:48:37.040 --> 00:48:40.200 align:center
นายพาร์สันส์ก็ยังมีชีวิตอยู่ในขณะนั้น

00:48:41.000 --> 00:48:42.280 align:center
คำอธิบายเดียว…

00:48:43.480 --> 00:48:48.680 align:center
ที่เขามอบให้คือความกลัวและแตกตื่น

00:48:49.240 --> 00:48:53.840 align:center
จากคำพูดของเขา
เขาบอกว่าเขาขี้ขลาดเกินกว่าจะยอมรับ

00:48:54.920 --> 00:48:58.040 align:center
ตอนได้พบแคโรไลน์

00:48:58.120 --> 00:49:00.160 align:center
แล้วเธอไปแจ้งตำรวจ

00:49:00.240 --> 00:49:04.040 align:center
เขาก็ยอมรับอย่างเต็มใจว่าสุดท้ายแล้ว

00:49:04.120 --> 00:49:06.640 align:center
เธอก็ตัดสินใจถูกที่ทำเช่นนั้น

00:49:09.120 --> 00:49:12.320 align:center
รับทราบครับ อเล็กซานเดอร์ แมคเคลลาร์
และโรเบิร์ต แมคเคลลาร์ โปรดยืนขึ้น

00:49:13.200 --> 00:49:15.760 align:center
แล้วผู้พิพากษาก็อ่านคำตัดสินโทษ

00:49:17.680 --> 00:49:18.720 align:center
โรเบิร์ต แมคเคลลาร์

00:49:19.280 --> 00:49:21.520 align:center
บทลงโทษที่ศาลตัดสินให้คุณ

00:49:21.600 --> 00:49:25.640 align:center
คือโทษจำคุกเป็นระยะเวลาห้าปี สามเดือน

00:49:25.720 --> 00:49:27.600 align:center
อเล็กซานเดอร์ แมคเคลลาร์

00:49:27.680 --> 00:49:32.080 align:center
คุณได้ยอมรับผิดในข้อหาร้ายแรง

00:49:32.160 --> 00:49:34.120 align:center
เขาไม่ได้ต้องโทษฐานฆาตกรรม

00:49:35.400 --> 00:49:37.720 align:center
แต่เขาก็พรากชีวิตชายผู้บริสุทธิ์

00:49:39.680 --> 00:49:41.760 align:center
สำหรับฉัน เขาเป็นคนขี้ขลาดและฆาตกร

00:49:43.120 --> 00:49:44.160 align:center
อเล็กซานเดอร์ แมคเคลลาร์

00:49:44.760 --> 00:49:49.640 align:center
ศาลจะตัดสินโทษจำคุกเป็นระยะเวลา 12 ปี

00:49:51.480 --> 00:49:52.920 align:center
จบการตัดสินโทษ

00:49:58.880 --> 00:50:02.720 align:center
วันตัดสินโทษ เพื่อนโทนี่ พาร์สันส์
บอกว่าคู่แฝดพ้นผิดฐานฆาตกรรมไปได้

00:50:05.120 --> 00:50:08.960 align:center
มีความรู้สึกว่าเมื่อไม่มีคำให้การของแคโรไลน์

00:50:09.040 --> 00:50:11.400 align:center
ข้อเท็จจริงทั้งหมดของคดีนี้

00:50:11.480 --> 00:50:15.000 align:center
ความสยดสยองทั้งหมด
อาจจะไม่ได้ถูกเปิดเผยออกมา

00:50:18.240 --> 00:50:23.200 align:center
ผมจินตนาการได้ว่า
ครอบครัวผู้ตายคงยังรู้สึกค้างคาอยู่

00:50:25.600 --> 00:50:27.480 align:center
ถ้ามีใครคิดหรือสงสัย

00:50:27.560 --> 00:50:30.480 align:center
ว่าถ้าฉันได้ขึ้นให้การ โทษจะหนักกว่านี้หรือไม่

00:50:32.040 --> 00:50:33.160 align:center
จากสภาพฉันตอนนั้น

00:50:34.320 --> 00:50:35.360 align:center
ใครจะไปรู้

00:50:38.120 --> 00:50:41.640 align:center
ถ้าแคโรไลน์ มิวร์เฮดตัดสินใจไม่พูดอะไรเลย

00:50:42.520 --> 00:50:46.040 align:center
นายพาร์สันส์ก็จะยังคงถูกฝังอยู่ที่ไร่

00:50:46.640 --> 00:50:49.400 align:center
เธอทำสิ่งที่ถูกต้องที่สุดแล้ว

00:50:50.160 --> 00:50:54.120 align:center
เราต้องชื่นชมความกล้าหาญของเธอ

00:50:54.800 --> 00:50:57.480 align:center
แต่ความกดดันมันก็คงเกินจะทนไหว

00:50:57.560 --> 00:51:00.400 align:center
คุณคงเป็นคนใจแข็งมากจริงๆ
ถ้าไม่เห็นใจเธอเลย

00:51:00.480 --> 00:51:03.200 align:center
ใจหนึ่งคุณก็เห็นใจแคโรไลน์ มิวร์เฮดไหมครับ

00:51:03.280 --> 00:51:04.120 align:center
ไม่เลยครับ

00:51:04.200 --> 00:51:06.240 align:center
สถานการณ์ทั้งหมด

00:51:06.320 --> 00:51:10.080 align:center
ที่เธอไม่ได้ดำเนินการ

00:51:10.160 --> 00:51:13.120 align:center
อย่างที่ใครหลายคนคาดหวังให้เธอทำ

00:51:13.200 --> 00:51:15.000 align:center
มันทำให้ผม…

00:51:15.080 --> 00:51:18.480 align:center
หมดความเห็นใจที่อาจจะมีให้เธอไปเลย

00:51:21.120 --> 00:51:25.720 align:center
ถ้าหน่วยงานยุติธรรมทางอาญา

00:51:25.800 --> 00:51:29.560 align:center
อยากให้คนออกมาเป็นพยาน

00:51:29.640 --> 00:51:33.040 align:center
พวกเขาต้องทำให้ดีกว่านี้ในทุกขั้นตอน

00:51:34.400 --> 00:51:37.240 align:center
พวกเขาต้องตระหนักรู้จริงๆ

00:51:37.760 --> 00:51:42.240 align:center
ถึงความบอบช้ำที่พยานได้รับ

00:51:52.000 --> 00:51:54.480 align:center
ฉันไม่เสียใจที่ออกมาให้เบาะแส

00:51:55.280 --> 00:51:57.880 align:center
นี่คือสิ่งที่เกิดขึ้นกับฉัน เรื่องราวของฉัน

00:51:59.680 --> 00:52:01.720 align:center
ฉันแค่หวังว่าคนอื่นจะเรียนรู้จากมันได้

00:52:01.800 --> 00:52:03.600 align:center
จะได้ไม่ทำพลาดเหมือนฉัน

00:52:03.680 --> 00:52:06.920 align:center
เพราะให้ตายเถอะ ฉันทำพลาดเยอะมากๆ

00:52:14.920 --> 00:52:18.240 align:center
ฉันโชคดีมากๆ ที่ยังเดินหน้าต่อในชีวิตได้

00:52:20.160 --> 00:52:21.320 align:center
ฉันย้ายไปอยู่ชายฝั่ง

00:52:22.040 --> 00:52:23.840 align:center
ฉันเลิกยาได้แล้ว

00:52:26.400 --> 00:52:28.000 align:center
ตอนนี้ฉันกำลังพบจิตแพทย์

00:52:30.240 --> 00:52:33.200 align:center
แล้วฉันก็จัดการกับปัญหา
ความไม่มั่นใจหลายๆ อย่างที่ทำให้ฉัน

00:52:33.280 --> 00:52:35.560 align:center
เข้าไปอยู่ในความสัมพันธ์ที่อันตรายตั้งแต่แรก

00:52:41.600 --> 00:52:43.120 align:center
สาม สอง หนึ่ง ยิ้ม

00:52:44.560 --> 00:52:47.440 align:center
ฉันมีความสัมพันธ์กับครอบครัวที่ดีขึ้นมาก

00:52:49.960 --> 00:52:51.080 align:center
ฉันได้เจอคนใหม่

00:52:52.120 --> 00:52:54.600 align:center
ที่อ่อนโยนมากๆ

00:52:55.840 --> 00:52:57.160 align:center
ถ้าเรารักตัวเอง

00:52:58.320 --> 00:52:59.880 align:center
เราจะดึงดูดความรักดีๆ เข้ามา

00:53:01.600 --> 00:53:02.800 align:center
มีแต่สิ่งดีๆ

00:53:04.720 --> 00:53:05.760 align:center
จบครับ

00:53:06.360 --> 00:53:07.400 align:center
ขอบคุณพระเจ้า

00:53:09.320 --> 00:53:10.680 align:center
- จบแล้ว
- จบแล้ว แคโรไลน์

00:53:15.840 --> 00:53:18.560 align:center
(กรมตำรวจสกอตแลนด์
และหน่วยช่วยเหลือผู้เสียหาย)

00:53:18.640 --> 00:53:20.880 align:center
(ปฏิเสธการมีส่วนร่วมในรายการชุดนี้)

00:53:21.880 --> 00:53:25.760 align:center
(แคโรไลน์ได้ยื่นร้องเรียน
ต่อกรมตำรวจสกอตแลนด์ในหลายประเด็น)

00:53:25.840 --> 00:53:30.600 align:center
(หลังสอบสวนนานห้าปี
ประเด็นร้องเรียนส่วนใหญ่ตกไป)

00:53:30.680 --> 00:53:36.960 align:center
(กรมตำรวจยืนยันว่าได้ให้ความช่วยเหลือ
กับแคโรไลน์อย่างเหมาะสมแล้ว)

00:53:37.920 --> 00:53:42.800 align:center
(หากคุณหรือคนรู้จักกำลังมีปัญหาสุขภาพจิต)

00:53:42.880 --> 00:53:47.360 align:center
(ค้นคว้าข้อมูลและขอความช่วยเหลือได้ที่
wannatalkaboutit.com)