คุณขับรถไม่ได้เรื่องเลย
ผมขับดีนะ แต่ถนนมันไม่ดีต่างหาก
โช้คมอเตอร์ไซค์จะพังแล้ว
ให้ฉันเดินไปดีไหม
ไม่เอาๆ นั่งไปเถอะ ผู้ใหญ่บ้านี่ไม่รู้จักจัดการเลย
มัวแต่เอาเฮนน่าย้อมผม และวางมาดเหมือนราชา
เขาใช้เฮนน่าย้อมผมด้วยเหรอ
ใช่สิ คุณคิดว่า นั่นสีผมธรรมชาติของเขาเหรอไง
เมียเขาก็ไม่น้อยหน้า
เธอบอกสุษมาว่าผิวเธอสวย แบบไม่ต้องใช้ครีมอะไรเลย
คิดว่าฉันไม่รู้เหรอ ว่าเธอโบกครีมหน้าขาวหนาเป็นนิ้ว
ปลอมทั้งครอบครัว
จริงๆ
เอกสารพวกนี้ไม่ธรรมดาครับ
เหมือนคนตายที่สามารถ กลับมามีชีวิตได้ตลอดเวลา
มาดูกัน ปล่อยไว้อย่างนั้นแหละ
- นายลืมนี่ไว้ - อะไรครับ
อันนี้ก็เก่าเหมือนกัน เก็บไว้
แค่ 26 ปีเองนะครับ
อย่ามาเถียงแต่เช้า
เขาให้บัญชีนมกับลูกชายของลุง
ยังให้น้ำเต้ากับคนอื่นๆ อีก
คุณเลี้ยวมาทางนี้ทำไม
เลี้ยวมาทำไม
ผมจะเข้าไปสำนักงาน คุณกลับบ้านไปเถอะ
คุณไม่ปล่อยให้ฉันเดิน ฉันก็จะไม่ปล่อยให้คุณเดิน
บ้านอยู่ใกล้ๆ แค่นี้เอง
คุณจะไปทำอะไรที่สภาหมู่บ้าน
คุณเลขา!
คุณเลขา
เลือกตั้งครั้งที่แล้วผู้ใหญ่รับปาก
จะสร้างถนนสายหลักของหมู่บ้าน
คืบเดียวยังไม่มีเลย
สร้างเสร็จไปแล้วนี่
ถนนจากหมู่บ้านมาสำนักงานไง
คุณเห็นสภาพถนนจาก สำนักงานไปถนนสายหลักไหม
บอกวันมา
ไม่งั้นผมจะเทน้ำมัน...
เผาตัวเองตรงนี้
อะไรนะ
เขาพูดเกินจริงไปหน่อยน่ะ
คุณเลขาลองคิดดูสิ ถนนเส้นนี้ทำให้...
- โช้ค - โช้คพังไปสองครั้งแล้ว
ผมนึกว่าโช้ครถพังเพราะเธอตัวหนัก
แต่ไม่ใช่ มันพังเพราะถนนมันไม่ดี
บอกมาครับ จะเริ่มซ่อมวันไหน
คุณภูชาน ผมจะบอกคุณได้ยังไง
แล้วใครจะบอก
ผมไม่ได้รับผิดชอบ คุณต้องไปถามผู้ใหญ่
เราจะไม่คุยกับครอบครัวเขา
ก็ได้ ผมจะคุยกับเขาเอง
คุยเฉยๆ ไม่ช่วยอะไรหรอก
สรุปวันมาเลย
กลับกันเถอะ
ได้เรื่องแล้วบอกด้วย
เขายังพูดถึงสโลแกนหาเสียงอยู่เหรอ
เขาไม่คุยกับผู้ใหญ่ กับประลัด และผมตั้งแต่ตอนนั้น
เขาเป็นคนของบันรากาส
อย่าใส่ใจสิ่งที่เขาพูดเลยครับ
แล้วผู้ใหญ่ไปสัญญาเรื่องถนน ไว้จริงๆ รึเปล่า
ใช่ครับ
อย่างนั้นเหรอ
ไอ้มอเตอร์ไซค์บ้านั่น แทบไม่มีน้ำมันเลยด้วยซ้ำ
มาขู่ว่าจะฆ่าตัวตาย
ด้วยการเทน้ำมัน และจุดไฟเผาตัวเองเนี่ยนะ
ผู้ใหญ่ครับ ถ้าเขาทำจริงๆ ล่ะ
งั้นก็ไม่ต้องหยุดเขา ปล่อยให้เขาทำ
ค่านมครับ
ผมจูงควายอยู่ เอาใส่ไว้ในกระเป๋าให้หน่อย
ใส่ตรงนี้
โอเค
เขามาที่สำนักงานครับ
เขาเป็นพวกบันรากาส อย่าไปสนใจเลย
วิกาส ก็พูดแบบนี้ แต่เราต้องให้คำตอบเขาบ้าง
คุณเลขา ผมเป็นผู้ใหญ่บ้านนะ ไม่ใช่นายกฯ
จะได้ชี้นิ้วสั่งให้สร้างถนนได้
ถนนจากสำนักงานไปจนถึง ถนนสายหลักยาวหนึ่งกิโล
ค่าซ่อมประมาณ สามถึงสามล้านห้ารูปี
และเราก็ไม่ได้มีเงินมากขนาดนั้น
ผมแนะนำให้ไปคุยกับส.ส. เราน่าจะได้กองทุนมาช่วย
เขาหน้าเลือดจะตาย เขาไม่ยอมให้เงินง่ายๆ หรอก
เราต้องคิดหาวิธี ที่จะทำให้เขาให้เงินเรา
ดูเหมือนขั้นตอนจะใช้ เวลานานมากนะครับ
เราจะต้องให้คำตอบบางอย่างกับภูชาน
เขาบอกให้เราบอกวันมาเลย
คุณเป็นเจ้าหน้าที่ของรัฐ
ต้องหัดตอบคำถามแบบมีชั้นเชิง
ตอนที่คุณเข้าไปทำงานในเอกชน
ทั้งหมดนี้มันจะเป็นประโยชน์กับคุณ
เข้าใจไหม
- ถ้างั้นก็ - ไม่ นั่งลง
- อะไรครับ - นั่งก่อน เดี๋ยวมา
ถ้าจะเข้าไปเอาน้ำเต้า ไม่ต้องนะครับ
ผมกินจนเบื่อแล้ว
ผมรู้สึกว่ากล่องยาสูบที่เป็นเหล็ก ดีกว่ากล่องพลาสติกอีก
ผมไม่ซื้อเหล็กครับ มันแพง
ผมมันจน ช่างมันเถอะ
คุณเลขา มาจากบ้านผู้ใหญ่เหรอ
อ่า
ผมจะถามทำไมเนี่ย
ได้คุยกับเขารึยัง
เรื่องอะไรครับ
อ๋อ เรื่องถนน ผมคุยให้แล้ว
ตอนนี้คงยังบอกไม่ได้ว่าวันไหนครับ
ทุกอย่างกำลังดำเนินการ ทันทีที่ผมได้ข้อมูล...
เห็นไหม วิโนด
อะไรครับ
เขาเบี่ยงประเด็น ด้วยการตอบเป็นภาษาอังกฤษ
ถนนเป็นเรื่องใหญ่นะครับพี่
ผมต้องสร้างส้วม พวกเขามาทำผนัง
แต่ยังไม่ได้ซ่อมชักโครกในห้องน้ำเลย
- และพวกเขาก็ทำตรงข้ามกับจักโมฮัน - ยังไงครับ
พวกเขาซ่อมชักโครกแต่ พวกเขาไม่ได้ทำผนัง
เขาก็ยังต้องใช้มัน
น่าสงสาร ทำยังไง
ภูชานเรากำลังพยายามอยู่
โอเค มันจะค่อยเป็นค่อยไป
นั่นแหละปัญหา ทุกอย่างค่อยเป็นค่อยไปอย่างช้าๆ
ผมไม่จำเป็นต้องตอบ ถ้าคุณจะพูดแบบนี้
นายว่าไง
ผู้ใหญ่เอาน้ำเต้ายัดปากให้เขาเงียบ
พูดว่าไงนะ
เขาให้เพราะเรารู้จักกัน
และคุณให้เขาทำอะไรก็ได้ เพราะรู้จักกันด้วยไหม
นายรู้ไหมว่าคนพวกนี้ กำลังขุดบ่อและขายโคลน
เงินนั่นจะไม่เข้ากระเป๋าใครทั้งนั้น เราจะติดกล้องวงจรปิด
กล้องบ้าอะไร กล้องจะทำอะไรได้
ซ่อมถนนที่ต้องซ่อมก่อน เรื่องกล้องค่อยว่ากัน
ฟังนะ คุณเป็นคนของรัฐบาล คุณควรมีความเป็นกลาง
คุณควรร้องเรียนผู้ใหญ่บ้าน
แต่ไม่ทำ เพราะคุณสนิทกับเขา แล้วคุณก็กำลังไปได้ดี
รู้ไหมวิโนด เขาเอาเอกสาร ไปให้เธอเซ็นถึงบ้านด้วย
เลขาคนก่อนก็ไม่ประจบประแจงแบบนี้
ช่างมันเถอะพี่ เขาดูหงุดหงิดนะ
ฉันไม่ได้ไปจับลิ้นเขาไว้นี่
ไปเลียแข้งเลียขาให้พอใจเลย
นั่งเถอะพี่
พี่ผมขอพูดอะไรหน่อยได้ไหม พี่พูดได้ดีจริงๆ
- ขอหน่อยครับ - เอาไปเลย
ฮัลโหล
ฉันสิทธัตเอง
โอ้ สิธู นายกลับมาอินเดียแล้วเหรอ
ใช่ ถาวรแล้ว
เกิดอะไรขึ้น
ปราทีกไปอเมริกาแต่นายดันกลับมา โดนไล่ออกหรือไง
ไม่ ทำไมฉันต้องโดนไล่ออกด้วย
ฉันไม่ค่อยชอบอเมริกาเท่าไหร่ ไม่มีที่ไหนเหมือนบ้านเรา
ฉันได้รับข้อเสนอจากเกอร์กอน เงินเดือนดีฉันก็เลยมา
เยี่ยมไปเลยเพื่อน
ชีวิตที่ภูเลราเป็นไงมั่ง
อย่าถามเลย
มีปัญหาอะไรเหรอ
เขาชื่อภูชาน แต่ชาวบ้านเรียกเขาว่าบันรากาส
เหรอ แปลว่าอะไร
ใครจะไปรู้ บันรากาส อาจหมายถึงสัตว์ประหลาดแห่งป่า
น่าจะหมายถึงปีศาจจากป่า
ฉันว่าเขาดูอันตรายนะ
เขาโง่ต่างหาก
เขากระจายข่าวไปทั่ว ว่าฉันเป็นพวกขี้ประจบ
ไม่ได้ทำงานที่นี่ด้วยซ้ำ
อย่าไปสนใจคนแบบนั้นเลย
ใช่ ตามนั้นแหละ ความสุขของตัวเองก็สำคัญเหมือนกัน
อย่าไปบ้านผู้ใหญ่บ่อยนัก
ไม่งั้นคนอื่นจะคิดว่านายขี้ประจบ
ช่างมันเถอะ ยังไงคนก็คิดอยู่ดี
นายได้เงินที่อินเดียเท่าไหร่
ไม่เยอะ ก็แค่พอกินพอใช้
ทำไมนายถึงถ่อมตัวจัง
นายเพิ่งกลับมาจากอเมริกานะ
บอกหน่อย จะได้รู้สึกมีแรงบันดาลใจ
สิบห้าล้าน
อะไรนะ เท่าไหร่นะ
สิบห้าล้าน
เยี่ยมไปเลย
อืม แต่น้อยกว่าที่เก่าหน่อย
ผมอุ่นชาไว้บนเตา ดูให้หน่อยนะครับ
เมียผมโทรมา
ฮัลโหล ว่าไงคูสบู
หา ไม่ได้ล้อเล่นใช่ไหม
โอเค
วิกาสรีบไปเอาลายนิ้วมือ ของคุณผู้หญิงมาเร็ว
ท่านครับผมต้องไปแล้ว
ทำไมล่ะ มีอะไร
เมื่อคืนเมียผมทำแป้งทอดให้กิน
เธอกินไปเยอะมาก และให้ผมกินด้วย
ผมปฏิเสธไปตั้งหลายครั้ง
เข้าเรื่องเลยได้ไหม เกิดอะไรขึ้น
เมียผมท้องเสียหนักมาก
ร้ายแรงไหม
ไม่ครับ ยังไม่ได้ไปหาหมอ ผมจะเอายาไปให้เธอ
งั้นนายจะ...
คุณจะทำยังไงกับลายนิ้วมือ
คุณไปเอาได้ไหมครับ
- โอเค - ผมไปนะครับ
มือถือผมอยู่ไหนนะ
รินกิ
ผมได้รับโทรศัพท์จากมัลโกปุระ
ทั้งครอบครัวอวยพรวันเกิดให้รินกิ
- อย่างนั้นเหรอ - อืม
ทำไมคุณไม่ให้ราจีฟ กับรินกิคุยกันตรงๆ ล่ะ
เดี๋ยวค่อยคุย จะรีบไปไหน
รินกิ ลูกรีบไหม
ทำไมหนูต้องรีบด้วย หนูไม่ได้รีบร้อนอะไร
ก่อนอื่นทั้งสองครอบครัวควรนั่งอยู่ ด้วยกันและทำความเข้าใจซึ่งกันและกัน
แล้วค่อยให้ลูกทั้งสองฝ่าย ทำความรู้จักกัน
เยี่ยมไปเลย ทำความรู้จักกันให้หมด จะได้แก่ตายพอดี
เราทั้งคู่จะต้องแก่ตาย
มาเถอะ รินกิ เขาเริ่มแก่แล้ว
เอาขนมไปด้วย
คุณพูดเรื่องความตาย แล้วจะไปวัดเนี่ยนะ
ไปแล้วขอพรให้ผมด้วย
ฮัลโหล
ผู้ใหญ่ครับ วันนี้คุณผู้หญิง จะแวะมาที่สำนักงานไหมครับ
เธอเคยเข้าสำนักงานไหมล่ะ คุณคิดว่าวันนี้เธอจะไปเหรอ
เธอต้องมาประทับลายนิ้วมือ สัญญาสร้างห้องน้ำด่วนครับ
ผมต้องส่งเอกสารวันนี้
ก็มาที่บ้านสิ
มาเอาลายนิ้วมือและดื่มชาด้วย
ผมเพิ่งดื่มไปเองครับ
- ผมเพิ่งดื่มเอง - ก็ได้
มีวัดนึงอยู่แถวสำนักงาน
คุณผู้หญิงของคุณไปที่นั่นแหละ
วันนี้เป็นวันเกิดของรินกิ
- อ้อ ครับ ครับๆ - อืม
คุณไปที่วัดได้เลย ผมจะโทรบอกเธอเอง
แต่...
บันรากาสชอบนั่งอยู่ที่วัด
สุขสันต์วันเกิด
ค่ะ
วันนี้เธออายุ 23 แล้ว
คุณผู้หญิงครับ ผมอยากได้ลายนิ้วมือ
ขอฉันสวดมนต์ให้จบก่อน
- สวดมนต์กับแม่ไหม - ค่ะ ค่ะ
รถฉันต้องมาพัง เพราะถนนแย่ๆ
ไม่เป็นไรครับคุณผู้หญิง เดี๋ยวผมมาทีหลัง
มีอะไรเหรอ
ไม่ ไม่มีอะไร ผมลืมล็อกสำนักงานครับ
มันเปิดอยู่ ของอาจถูกขโมย
งั้นส่งมา วางลง
ไม่เป็นไรครับ ไว้ทีหลัง คุณก็ยุ่งเหมือนกัน
อะไร เขาเป็นใคร
ไม่มีอะไรครับ ตรงนี้ครับ
- คุณเอาให้ผู้ใหญ่ดูแล้วใช่ไหม - ครับ ครับ
ฉันจะได้ไม่ต้องอ่านมัน
มีอีกไหม
แค่นี้เหรอ
มากินข้าวเย็นที่บ้านเรานะ
มานะ เราเชิญคนสนิทมาไม่กี่คน
ไม่น่าจะได้ไปครับคุณผู้หญิง
- ทำไมเหรอ - ผมต้องทำงาน
ผมไปตอนเย็นไม่ได้
ลองดูก่อน
เป็นอะไรไป
เขายุ่งเหรอ เขายุ่งอยู่กับอะไร
ฉันจะรู้ได้ยังไง คุณสนิทกัน คุณก็ถามเขาสิ
คุณเชิญเขามากินไม่ได้มาช่วยทำอาหาร แต่เขาบอกไม่มีเวลาเนี่ยนะ
คุณเลขาอยากได้ลายนิ้วมือ
เขาขอให้เธอมาที่สำนักงาน
ปฏิเสธมาทานข้าวเย็นอีก
ถ้าเขาไม่อยากมาที่บ้านฉันล่ะ
คุณสองคนยังคุยกันอยู่ใช่ไหมครับ
คุณเลขา
ถ้ามีบางอย่างในใจ บอกผมมาเลย
อย่าเลิกคุยกับผมแบบนี้ ผมไม่ชอบเลย
ผมก็คุยอยู่นะ ผมเลิกคุยตั้งแต่เมื่อไหร่
แล้วทำไมคุณไม่มาทานมื้อเย็นล่ะ
ผมต้องอ่านควอนตัมให้จบหนึ่งบท
ตอนเย็นผมต้องไปที่ ศูนย์พัฒนาชุมชนอีก
ถ้าผมไปที่บ้านของคุณ ผมจะอ่านควอนตัมจบบทได้ยังไง
คุณเลขา คุณกับควอนตัมของคุณ
ทำเอาผมคิดมาก
ผมสงสัยว่าทำอะไรผิดไป ผมทำร้ายคุณรึเปล่า
ที่คุณไม่คุยกับผม
พูดอะไรกันผู้ใหญ่
งั้น เจอกัน ผมจะไป
คุณจะตัดเค้กกี่โมง
ไม่ ไม่ เราไม่ตัดเค้กในวันเกิด
ใครเขาตัดเค้กกัน
ถ้าคุณบอก เราจะตัดเค้ก
เราจะตัดทุกอย่างที่คุณต้องการ
ทำตามปกติเถอะครับ
เราต้องทำอาหารให้เสร็จ ก่อนที่จะถูกตัดไฟ
เจอกันที่บ้านหนึ่งทุ่มตรง โอเคนะ ไปกันเถอะ
ควอนตัมสำคัญตรงไหน แค่อ่านตอนเช้า
พรุ่งนี้ไม่ต้องทำงาน แค่อ่านหนังสือก็พอ
คุณเลขา ผมรู้นะ
คุณติดอยู่ในควอนตัมตั้งแต่ปีที่แล้ว
ติดลึกเลยแหละ
- อย่าลืมนะ หนึ่งทุ่ม - ครับ
ไปกันเถอะ
จะทำยังไงถ้ามีคนติดอยู่ในควอนตัม ไปถามเจ้าหน้าที่เขตดีไหม
คุณจะไปที่เขต เพื่อถามเรื่องควอนตัมเหรอ
สวัสดีครับคุณเลขา
- เป็นไงบ้างคุณราม ปราสาท - สบายดีครับ
คุณราม ปราสาทครับ ผมวางเอกสารไว้บนโต๊ะนะครับ
- ตอนเช้าบอกท่านให้หน่อยนะครับ - ได้เลยครับ
ว่าไงวิกาส ภรรยานายเป็นไงบ้าง
ดีขึ้นแล้วครับ กินยาไปแล้ว
ผมกำลังดูแลเธออยู่
พวกนายได้ให้ของขวัญวันเกิดรินกิไหม
ผมไม่ได้เอาอะไรไปเลยครับ
- ผู้ใหญ่ล่ะ - ไม่เหมือนกันครับ
โอเค ก็ได้ ผมจะหาเอง
- ไปละครับคุณราม ปราสาท - โอเค
อันนั้นเค้กอะไรครับ
เค้กอะไรเหรอ เค้กก็คือเค้กไง
มีเค้กอื่นอีกไหม
เราไม่ได้เอาเค้กมาเยอะครับ
ทุกวันเราสั่งของจากบาลียามาแค่พอขาย
เหลือก้อนสุดท้ายแล้ว
โอเค ก็ได้
ที่บ้านไม่มีตู้เย็น มันจะไม่ละลายใช่ไหมครับ
ลืมเรื่องตู้เย็นไปได้เลย
มันละลายยากมาก ถ้าคุณไม่ตากแดดเอาไว้
ราคาเท่าไหร่ครับ
150 รูปี
เขียนหน้าเค้กให้ผมด้วย "สุขสันต์วันเกิด รินกิ"
ของที่เราใช้เขียนหมดพอดี
คุณจะเขียนไปทำไมล่ะ
แค่ให้กับคนที่เป็นวันเกิด และพูดว่าสุขสันต์วันเกิด
นี้ไม่ได้ไว้ให้เขียนกับอ่านครับ
นายต้องมีความเด็ดขาดหน่อย
นายเป็นคนบอกเองว่า จะไม่ไป จะรักษาระยะห่าง
เกิดอะไรขึ้น ทำไมจะไป
ผู้ใหญ่ขอร้องจนฉันปฏิเสธไม่ได้
ฉันไปเพราะเป็นวันเกิดของเธอ แล้วจะไม่ไปอีก
ถ้านายเจอบันรากาสระหว่างทาง
นายจะทำยังไง เขาจะแกล้งนายไหม
แล้วนายก็จะรู้สึกไม่ดีอีก
ฉันก็กำลังหาทางออกเหมือนกัน
ถ้าเขาเห็นฉัน ฉันจะบอกเขาว่า
กำลังเอาน้ำเต้าไปคืน ไม่ได้ไปงานเลี้ยง
การคืนน้ำเต้านี่มันยังไง
ภูเลรานี่มีเรื่องอะไรกัน ฉันคงต้องไปเยี่ยมสักวัน
อย่ามาเลย ไม่งั้นนายเป็นบ้าแน่
อย่าพูดเรื่องพวกนี้ตอนกินสิ
ผมพูดความจริงครับ
ท้องเสียแล้วกินยาเมโทรกิลนี่ดีจริงๆ
แค่เม็ดเดียวก็ดีขึ้นแล้ว
- หยุดเดี๋ยวนี้ - ยาดีจริงๆ นะครับ
ราหุลจะมาใช่ไหมครับ เขาจะกลับบ้านตอนไหน
จะมาอาทิตย์หน้า
ให้เขาเอาเหล้าที่กองทัพมาด้วย
เหล้าอะไรล่ะครับ ตั้งแต่มีลูกเขาก็เลิกเหล้าแล้ว
- เขาไม่แตะเหล้าอีกเลย - งั้นเหรอ
ผมสาบาน
คุณรู้ดีว่าตอนเมาเขาเป็นยังไง
กลายเป็นอะไรนะ กระทิงเหรอ
ทุกคน อาหารพร้อมแล้วค่ะ
เดี๋ยวเราเข้าไป เดี๋ยวก่อนลูก
คุณเลขา เอาเค้กมาให้เธอเลย
- คุณเพิ่งพูดเอง - ไม่เอาน่า ลุกขึ้น
- ไม่ต้องอาย - เอาไปให้เธอ
ส่งมา
ไปเลย
นี่ครับ สุขสันต์วันเกิดอีกครั้งครับ
ผมซื้อมาจากตลาดปากอลลี
ขอบคุณครั้งที่สองค่ะ
ครั้งแรกฉันลืมพูดที่วัดค่ะ
จริงด้วย
ผมจะให้พวกเขากินด้วย
กินน้ำหมดแล้ว
กินน้ำหมดแล้ว กินข้าวต่อ
เรามีพุดดิ้งด้วยนะ และหลังจากนั้นมี...
เค้กของคุณเลขา
ใช่เลย
แข็งหน่อยนะครับ ผมหาเจ้าอื่นไม่ได้
อย่าทำอย่างนั้น เดี๋ยวโดนน้ำมันลวก
ช้าหน่อย ฉันจะทำให้ดู
ไม่ต้องให้พอง ขอแบนกว่านี้
เร็วเข้า อันที่อยู่ด้านล่างมันแห้งแล้ว
♪ ไม่ว่าจะเป็นญาติหรือคนแปลกหน้า ก็หัวเราะด้วยกัน ♪
♪ ไม่ว่าจะเสิร์ฟอะไร ก็กินทุกอย่าง ♪
♪ เมื่อขนมหวานและเครื่องดื่มเย็นๆ มาพร้อมกับผักดอง ♪
♪ ความรักเติบโตได้เพราะแบบนี้ ♪
♪ เช่นเดียวกับมันฝรั่งทอด รสชาติจะไม่ดีถ้าไม่มีซอส ♪
♪ ความสุขเล็กๆ จะไม่ค่า ถ้าไม่มีความเศร้า ♪
♪ ความรักเติบโตได้เพราะแบบนี้ ♪
♪ เลิกพูดถึงเรื่องอื่น เลิกทะเลาะกันได้แล้ว ♪
♪ ขอคำตอบที่ธรรมดา และเรียบง่ายกับฉันหน่อย ♪
♪ อย่าแก้ตัว อย่าพูดเรื่องไร้สาระ ♪
♪ มันไม่ได้เกี่ยวกับเงิน หรือความมั่งคั่ง ♪
♪ เพียงแค่ความสุขของความสนิทนี้ ♪
♪ นี่คือสิ่งที่ช่วยให้ ความสัมพันธ์แนบแน่น ♪
♪ ความรักเติบโตได้เพราะแบบนี้ ♪
♪ นี่คือสิ่งที่ช่วยให้ ความสัมพันธ์แนบแน่น ♪
♪ ความรักเติบโตได้เพราะแบบนี้ ♪
ไม่ ไม่
ผมเพิ่งบอกคุณเอง มาแล้ว
- เอาไปให้เขาก่อน - ไม่ คุณเอาก่อนเลย
ผมต้องกินเค้ก ต้องกินของที่เหลือตอนเช้าด้วย
ผมต้องกินต่ออีก
เหมือนจะไม่อร่อยแล้วนะครับ
มันไม่ใช่ไม่อร่อย มันนิ่มมากๆ
ไม่ต้องเคี้ยวเลย
ไหลลงคอเลย ลองกินดู
ละลายในปากเลย
อะไรอยู่ในกระเป๋าครับ
ไม่มีอะไร แค่...
น้ำเต้าเหรอครับ
น้ำเต้าเหรอ
คุณเลขา
พกน้ำเต้าไว้ในกระเป๋า ตอนดึกๆ แบบนี้ทำไม
ภูชานเป็นคนของบันรากาส
อย่าไปสนใจที่เขาพูดเลย
เลขาคนที่แล้ว
เขาเคยถูกยุยงให้ต่อต้านผู้ใหญ่ด้วย
เขาเป็นคนน่ากลัว
เขาเป็นคนแบบนี้แหละ
คุณจะได้เห็นภรรยาเขาลงสมัคร เลือกตั้งครั้งต่อไปอย่างแน่นอน
เข้าใจรึยังว่าทำไมเขาถึง ทำเรื่องดราม่าแบบนี้
เขาไม่ได้กังวลเรื่องถนนหรอก
ถ้าเราทำถนน เขาจะตาย เพราะความอิจฉา เดี๋ยวคุณก็รู้
ใช่เลย
- ผู้ใหญ่ กลับแล้วนะครับ - ครับๆ
ไม่มีอะไรเลยครับ
ผมไม่ชอบเวลาใครพูดว่าผมขี้ประจบ
- คุณคิดว่าคุณประจบผมไหมล่ะ - ไม่ครับ
ผมก็ไม่รู้สึกแบบนั้นเหมือนกัน และถ้าคุณทำผมต้องรู้
ฟังนะคุณเลขา เราต่างก็รู้ว่าความจริงคืออะไร
พวกคนเลวนั่นพูดอะไรไม่สำคัญหรอก
ผมคิดมากเกินไป
ว้าว คุณเลขา
มาที่นี่อีกแล้วเหรอ ดีเลย
อะไรนะ
ดียังไง
คุณมีปัญหาอะไร
ไม่ๆ ผมไม่มีปัญหาอะไรหรอก
คุณคิดจะทำอะไร
ผมบอกให้หยุดเหรอ
ทำไมถึงหยุดและหัวเราะ
ผมขอพูดอะไรหน่อยได้ไหม
ผู้ใหญ่ไม่ได้เป็นผู้ใหญ่บ้าน ตลอดไปหรอก ใครๆ ก็เป็นได้
คุณต้องคิดก่อนที่จะพูด เพราะคุณต้องทำงานอยู่ที่เดิม
งั้นคุณก็คงเข้าใจแล้ว มีอยู่สองอย่าง
อย่างแรก ผมจะไม่อยู่ที่นี่ จนถึงเลือกตั้ง เข้าใจนะ
ผมจะทำอะไรก็ได้ที่อยากทำ
คนที่ทำดีมา ผมก็จะทำดีกลับ
คนที่ทำไม่ดีมา ผมก็จะทำไม่ดีกลับด้วย
ก็แค่เกมในช่วงเวลา 10 ถึง 12 เดือน
ถ้าผมจะต้องอยู่หมู่บ้านนี้ต่อ และภรรยาของคุณมาเป็นผู้ใหญ่
ถึงตอนนั้นผมก็ไม่สนหรอก คุณเข้าใจไหมเนี่ย
ไปให้พ้นจากที่นี่
อย่างที่สองคืออะไร
อย่างที่สองคือ ถ้าเป็นไปได้เลิกพูดกับผมได้แล้ว
เกิดอะไรขึ้น
ภูชานเหรอ
เกิดอะไรขึ้น คุณเลขา
เขาพูดอะไรอีกหรือเปล่า
เขาพูดว่า