♪ ล่องลอยไปกับสายลม ♪
♪ ล่องลอยไปกับเมฆ ระวังหน่อย ♪
♪ ล่องลอยไปกับสายลม ล่องลอยไปกับเมฆ ♪
♪ มาด้วยกันสิที่รัก ♪
♪ พาฉันไปด้วย เดินไปด้วยกันทั้งวัน ♪
♪ เดินไปกับฉัน จับมือ เดินไปด้วยกัน ♪
♪ มาด้วยกันสิที่รัก ♪
♪ พาฉันไปด้วย เดินไปด้วยกันทั้งวัน ♪
♪ เดินไปกับฉัน จับมือ เดินไปด้วยกัน ♪
♪ มาด้วยกันสิที่รัก ♪
♪ อากาศดีดีแบบนี้ ♪
ช้าหน่อยๆ
♪ อากาศดีดีแบบนี้ ♪
จอดก่อน
ประลัด กระโดดลงมาเลย
จอด!
♪ อย่าแตะภูเขา ♪
♪ เหมือนก้อนเมฆ ♪
ส่งกล่องข้าวมาครับ
ไปกัน
นายบังคับให้ฉันกระโดด ลงจากรถได้ไง
คุณอ้วนขึ้นเยอะเลย ต้องลดเบียร์หน่อยครับ
- ตามนั้น - ให้ลดน้ำหนักแล้วไงต่อ
คุณก็จะโดดลงจากรถได้ไง จะอะไรอีก
ฉันควรลดน้ำหนัก เพื่อมาโดดลงรถเหรอ
บอกหน่อย ทำไมมาวุ่นวายเรื่องน้ำหนักฉันจัง
ผมกำลังพูดเพื่อตัวคุณเองนะ
ให้ตายสิ คุณเลขา
เขาไปไหนนะ
เขาน่าจะอยู่ข้างใน
คุณอภิเชกครับ
เขาเปิดออฟฟิศทิ้งไว้ น่าจะออกไปข้างนอก
คุณอภิเชกครับ
เขาไม่ได้อยู่ในห้อง
ไปอ่านหนังสือรึเปล่า
เขาไม่ได้เอาของไป
ดูนั่นสิ
เขาไปทำอะไรที่หอเก็บน้ำ
เขาถืออะไรอยู่ เหมือนจะเป็นกระติกน้ำ
กระติกน้ำจริงๆ ด้วย
คุณเลขา ขึ้นไปทำอะไรข้างบน
ไม่มีอะไรครับ แค่ไปดื่มชา กำลังไปครับ
งานอดิเรกใหม่เหรอครับ
ระวังครับ ระวังลื่น
- ผมชินแล้ว - ระวังๆ
เขาเริ่มเก่งแล้ว
คุณประลัดครับ
ช่วงนี้คุณอภิเชกดูมีความสุขมากเลย
- ก็ดีนะ - ใช่ ดีมากครับ
นายกลายเป็นพวกชอบจับผิดชาวบ้าน ตั้งแต่เมื่อไหร่
นายมาวุ่นวายกับน้ำหนักของฉัน
ยังไปวุ่นวายกับความสุขของเลขาอีก
ผมไม่ได้คิดแบบนั้น
ผมกำลังจะบอกว่า คุณอภิเชกดูมีความสุขมากไปหน่อย
เขาเดินไปยิ้มไป คุณไม่เห็นเหรอ
เห็นมั้ย
ไปกันเลยไหม
- ไปกันเถอะ - ไปกัน
- วิกาส เอารายชื่อคนงานไปด้วย - ครับ ผมเก็บไว้แถวนี้แหละครับ
คุณเลขา ช่วงนี้คุณขึ้นไป บนหอเก็บน้ำบ่อยเหรอครับ
ไม่นะ ผมขึ้นไปมาสองสามเดือนแล้ว
เจอรินกินั่งดื่มชาอยู่บนนั้น
ผมว่าผมจะไปลองดื่มมั่ง
- เหรอครับ - วิกาส ผมเจอรายชื่อแล้ว
ช่างมันเถอะ
งั้นรินกิก็ดื่มชากับคุณด้วยเหรอ
อะไรนะ
ไม่ ไม่ ผมเพิ่งเจอเธอแค่ครั้งเดียว
ตอนแรกผมว่าเธอติงต๊อง ใครจะเสียแรงปีนขึ้นไปเพื่อดื่มชา
เธอติงต๊องจริง คุณไม่ต้องขึ้นไปหรอก
มองจากด้านบนหมู่บ้านสวยก็จริง
แต่ตอนนี้มันเริ่มร้อนแล้ว
ผมแนะนำว่าอย่าขึ้นไปอีก
ฤดูร้อนแบบนี้ คุณอาจจะหน้ามืดและตกลงมาเอา
ความฝันที่จะเรียนเอ็มบีเอ จะเป็นแค่ความฝันเอา
อย่าขึ้นไปอีกนะครับ
เรื่องงานแต่งของรินกิ ทำไมเงียบจังครับ
อ่าใช่ กำลังคุยกับคนที่มัลโกปุระอยู่
ไม่ใช่แค่คุยหรอกครับ เขาตกลงกันแล้ว
- ตกลงกันแล้วเหรอ - ใช่ครับ
อย่างนั้นเหรอ
- ให้ผมถือ - ไปกัน
โอเค
ถ้าเจอต้นไม้ก็เอาออกด้วยนะ
ทำไมคุณอภิเชกถึงถาม เรื่องงานแต่งงานของรินกิล่ะ
เขาคงถามไปงั้นแหละ
คุณสังเกตมั้ย เขายิ้มและเรียกรินกิว่าติงต๊อง
ดูที่เขาเรียกรินกิว่าติงต๊องสิ
บางครั้งผมก็เรียกคูสบู ว่าติงต๊องเหมือนกัน
คุณประลัด นี่เป็นวิธีเรียกอีกแบบน่ะ
เค้าเอาไว้เรียกแทนชื่อ เวลาคนเขากุ๊กกิ๊กกัน
งั้นเหรอ เมียฉันเสียไป 12 ปีแล้ว
ฉันไม่เข้าใจคำว่าติงต๊องอะไรนี่หรอก
นายอยากจะพูดอะไรกันแน่
มีอะไรบางอย่างระหว่าง คุณอภิเชกกับรินกิ
บ้าไปแล้วเหรอ อย่าพูดมั่วๆ
ผมบอกคุณแล้วว่าผมรู้สึกยังไง ตาคุณมั่ง
คุณเลขาอยู่ในห้องทำงาน
รินกิอยู่ที่บ้าน พวกเขาไม่ได้เคยเจอหรือคุยกัน
จะมีอะไรได้ยังไง
แต่เขาเคยเจอกันที่หอเก็บน้ำนะครับ
พวกคุณทำงานมาห้าวันติดแล้วนี่
- อย่าให้มีหินอยู่ในโคลนนะครับ - ครับ คุณเลขา
- อย่าลืมเอาหินออกด้วย - ครับ คุณเลขา
- อย่างนั้นเหรอ - ดูสิครับ
- ติดปัญหาอะไรไหมครับ - ไม่มีครับ
แค่อยากได้น้ำครับ
ครับ ผมจะให้พวกเขาเอาน้ำมาให้
ไม่มีปัญหาอะไรนะครับ
ดูสิครับ เขาดูมีความสุขแค่ไหน
ต้องมีเหตุผลอะไรสักอย่าง
เป็นไงบ้างคุณธานี ราม สบายดีไหม
ดูเขาสิ มีความสุขขนาดนั้น
วิกาส เอาน้ำให้พวกเขาหน่อย
- ครับ ผมบอกวิมาลแล้ว - โอเค
ครับคุณปรเมศวร์
ไปคุยกันที่สำนักงานไหมครับ
ครับ ผู้ใหญ่จะไปด้วย
ครับๆ แล้วเจอกันครับ
ขายโคลนให้เขาประจำเลยเหรอครับ
ก็เขาเป็นคนในหมู่บ้าน ระวังๆ
แล้วยังมีเตาเผาอิฐด้วย เราเลยขายให้เขาประจำ
ที่จริงควรจะมีการประกวดราคานะครับ
ทำไมคุณอยากจะไปที่บ่อนัก
มันเป็นงานนะ และฉันเป็นผู้นำชุมชน
ฉันควรจะไปดู
ฉันจะหยุดทำกับข้าวให้ทั้งคู่พ่อลูก
คุณไปดูแล้วจะทำอะไรต่อ
ยังไม่เห็นเลย ฉันจะรู้ได้ไง
คุณจะไปเรียนรู้อะไรจากคนงานเหรอ
ก็คุณไม่ได้บอกอะไรเลย ฉันต้องไปเรียนรู้จากคนงานเนี่ยไง
เธอจะให้คนงานสอนงาน
ทำไมพ่อต้องใช้ครีมของหนูด้วยคะ
มันหอมมากเลย
ไม่จำเป็นต้องใช้น้ำหอมเลย
พ่อใช้สำลีจุ่มในน้ำหอมมาหลายปี
ได้กลิ่นแค่สามเมตรเอง
เจ้าหน้าที่เขตดูถูกเขาไว้มาก แต่ชายคนนี้ก็ไม่ได้รู้สึกรู้สาอะไร
งั้นเหรอ คุณหยุดงี่เง่าได้มั้ย
คุณเป็นผู้ใหญ่บ้าน ถ้ามีงานอะไรให้คุณทำ ผมจะบอก
คุณพูดแบบนี้มาสองเดือนแล้ว
ฟังนะ ถ้าฉันโมโห ฉันจะโทรหาเจ้าหน้าที่เขต
คุณเตรียมตัวไปนั่งทาครีมในคุกได้เลย
- รินกิ - คะ พ่อ
เอาเทปปิดปากแม่แกไว้ด้วยนะ
เอ้า ลองดูสิ ฉันแข็งแรงกว่าพวกเธออีกนะ
ทำไมเก็บไว้แบบนี้ อิฐจะแตกเอา
ดูสิ
เก็บอิฐที่แตกกับไม่แตกไว้แบบนี้
- ท่านครับ จะไปไหนครับ - อ่า
ฉันจะไปคุยเรื่องโคลน อยากได้ไหมโคลนน่ะ
ครับๆ
ว่าไง ปันดิตจิ ผมจะส่งอิฐให้ ถ้าคุณส่งเงินมา
ให้ตายสิ
ไม่ๆ ผมไม่ได้หมายถึงแบบนั้น
ได้ โอเค ผมจะส่งให้
ผมจะจัดการให้เรียบร้อย เอาน้ำมาเร็วๆ
คุณเลขา ไม่ว่าปรเมศวร์ จะพยายามต่อรองมากแค่ไหน
โคลนที่นี่มีคุณภาพดีมาก ไม่ว่ายังไง...
เราจะไม่รับข้อเสนอ ที่น้อยกว่า 300 รูปีต่อคันรถ
เราไม่ยอมอยู่แล้ว กลัวแต่คุณจะใจอ่อน
ครั้งที่แล้วท่านก็บอก 300 สรุปว่า 250
ฉันตกลงราคาเหรอ
งั้นคงเป็นผม
คุณไม่ควรทำธุรกิจกับคนที่สนิท
เขาพยายามจะบงการคุณ
คุณเลขา ใกล้จะเลือกตั้งแล้ว
ถ้าเราไม่ดูแลคนสนิท มันจะชนะได้ยังไง
จริง นี่คือการเมือง
ผู้ใหญ่ครับ ถ้าคุณกังวลเรื่องเงิน เรามาทำอะไรกันอย่างนึงครับ
อะไรเหรอ
ลองให้คุณผู้หญิงเป็นคนต่อรอง
คุณปรเมศวร์คงไม่กล้าต่อรองกับเธอ
- กับคุณผู้หญิงเหรอ - ครับ
มือถือฉันดัง ถือนี่ไว้ คุณเลขาโทรมา
ครับ คุณเลขา ใช่ครับ
ผมออกไปแล้ว ครับ กำลังไป
คุณปรเมศวร์ ผมกำลังจะบอกว่า
ไม่ต้องมาที่สำนักงานนะครับ ไปเจอกันบ้านผู้ใหญ่เลย
ทำไมล่ะครับ เกิดอะไรขึ้น
ไม่มีอะไรครับ เอ่อ เรากำลังจะไปที่นั่นกันพอดี
โอเค โอเค แล้วผู้ใหญ่ไปด้วยไหม
ครับ ผู้ใหญ่กับผมก็จะไปด้วย ไปเจอกันที่นั่นนะครับ
ได้
จ้องหน้าฉันทำไม ไปทำงานได้แล้ว
เขากำลังไป
ฟังนะไม่ว่าจะยังไง ห้ามต่ำกว่า 300
แต่เขาอยากคุยกับคุณ จะให้ฉันพูดอะไร
เมื่อเช้าคุณถามผมว่าอะไรนะ
ตอนนี้ผมให้สิ่งที่คุณต้องการแล้ว
ก็ได้ ก็ได้ ลองดู
เราตั้งใจจะไปสายนะ
โอเค
ต้องคุยกับเขาให้จบ
โอเค ได้
อย่าต่ำกว่า 300 ไม่ว่าจะเกิดอะไรขึ้น
โอเค ได้ บาย
ผมอธิบายให้แม่ของรินกิฟังแล้ว
โอ้ ฉันควรจะระวังหน่อย
ผู้ใหญ่ครับ
- สวัสดีครับ - สวัสดีค่ะ
เขาไม่อยู่เหรอ
เดี๋ยวก็มา เขาเพิ่งโทรมา
เข้ามาสิๆ
เดี๋ยวผมค่อยมาทีหลัง
เข้ามาดื่มชาก่อนสิ
- ทำบ้านใหม่ใช่ไหมครับ - ใช่ เดี๋ยวเขาก็มา
เหมือนสีเพิ่งทาใหม่
- ดื่มชาสิคะ - ครับ
ครับ
ผู้ใหญ่ครับ เราเอารถไปหรือเดินไปดี
เดินไปกันเถอะ
ผู้ใหญ่มาช้านะครับ
เดี๋ยวเขาก็มา คุณมีงานสำคัญอะไรรึเปล่า
ไม่ครับ แค่งานเล็กๆ น้อยๆ
ค่ะๆ
- งานอะไรเหรอคะ - อะไรนะครับ
งานอะไรคะ
จริงๆ แล้ว
ผมกำลังจะซื้อโคลนจากสภาหมู่บ้าน
เอาไปใช้ที่เตาเผาอิฐของผม เลยนัดมาคุยกัน
ค่ะๆ
ว่าแต่ตอนนี้ โคลนราคา 400 รูปีใช่ไหมคะ
พูดอะไรของคุณพี่สะใภ้ 400 รูปีเหรอ
ใครจะซื้อโคลนในราคา 400 รูปี มันไม่ได้แพงขนาดนั้น
แล้วราคาเท่าไหร่
คืออะไรครับ
ราคาโคลนน่ะ คุณคิดว่าเท่าไหร่
ผมจะตัดสินใจยังไง
ต้องคุยกับผู้ใหญ่ก่อน
จะให้ผมพูดกับพี่ได้ไง
พูดกับฉันสิ ฉันเป็นผู้ใหญ่บ้าน ใช่ไหม
ใช่พี่เป็น
ขอลองโทรหาเขาก่อนนะครับ
ไม่ต้องห่วง เขากำลังมา
แค่โทร ไม่เป็นไรหรอกมั้งครับ
เอาเลย ลองโทรดู
วิกาส เดินช้าๆ
- แค่นี้พอไหมครับ - พอ
ก้าวไปข้างหน้าหนึ่งก้าว ถอยหลังไปสองก้าว
[เสียงมือถือดัง]
ติดแล้วครับ
[เสียงมือถือดัง]
ฮัลโหล
- ฮัลโหล - อ้า
ผมไม่ได้ยินเลย พูดดังๆ หน่อย
สัญญาณไม่ดี
พูดดังๆ หน่อย
ไม่มีสัญญาณ
ให้ตายสิ
สัญญาณแย่มาก
ผมไม่ได้ยินเลย เดี๋ยวผมโทรหานะ
ว่าไงครับ
ไปกันเถอะ
350 รูปีเลยเหรอครับ
พี่สะใภ้ ใครเขาซื้อโคลน 350 รูปีต่อคันรถกัน
แล้วใครจะขาย 250 รูปีกันล่ะน้องชาย
เราเป็นเพื่อนบ้านกันนะ เกรงใจกันหน่อยสิ
งั้น 255
ให้มากกว่านั้นไม่ได้
โอเค เจอกันครึ่งทาง ตกลงที่ 325
- จบ - พี่กำลังปล้นผมนะ
น้องปรเมศวร์ ราคาอิฐก็ขึ้นเอาขึ้นเอาทุกปี
เพราะงั้นค่าโคลนจะขึ้นบ้างไม่ได้เหรอ
ใครปล้นใครกันแน่
แต่พี่สะใภ้ เจ้าของเตาเผาอิฐที่ไหน จะซื้อโคลน 325 รูปี
ถ้าแพงกว่า 300 รูปี ผมคงจะเจ๊ง
ก็ได้ งั้น 300
28
30
- คุณปรเมศวร์ จะไปไหน - เรากำลังจะไปหา
มีอะไรเหรอน้องปรเมศวร์
ผมเข้าใจทุกอย่างแล้วผู้ใหญ่
เกิดอะไรขึ้น
เกิดอะไรขึ้น เกิดอะไรขึ้น
ผมรู้พวกคุณกำลังเล่นเกม
ยังจะถามอีกว่าเกิดอะไรขึ้น
เขาร้องไห้เหรอ
แม่ของรินกิพูดอะไรกับเขานะ
นั่งก่อน
คุณทำเกินไป ค่อยๆ พูดกับเขาไม่ได้เหรอ
ให้นั่งบนตักไปคุยไปดีมั้ยล่ะ
แม่คะ
แม่...
เอาแต่เรียกแม่ แม่ แม่ ทั้งวัน
ฉันจะทำยังไงดี
หนูหาที่ชาร์จไม่เจอ
แล้วแม่ควรทำยังไง
ที่ชาร์จๆ อยากได้แต่ ที่ชาร์จ เล่นแต่มือถือทั้งวัน
ไม่มีอะไรทำแล้วเหรอ
มือถือๆ เหมือนกับว่าโลกนี้ ไม่มีอะไรให้ทำแล้ว
คุณเลขา
ไปคุยกับปรเมศวร์ บอกเขาว่าตกลงที่ 280
ได้ครับ
จะคุยเรื่องนี้ทางโทรศัพท์เหรอ
- ผม... - ทำไมไม่ไปคุยต่อหน้า
คุยในมือถือกับคุยต่อหน้า มันไม่เหมือนกันนะ
ไปคุยกับเขาดีๆ ด้วย
ผู้ใหญ่ครับ ผมมีประวัติไม่ดีกับครอบครัวนี้
งั้นเตรียมรับมือด้วย คุณเลขา
เขาน่าจะอยู่ที่เตาเผาอิฐนะครับ
ไม่เห็นคุณปรเมศวร์เลย
เขาโกรธมาก
เขาตะคอกใส่ผมโดยไม่มีเหตุผล แล้วก็ไปตลาดปากอลลี
อีกอย่างเขาบอกว่า ตอนเย็นเขาจะออกจากตลาดปากอลลี
ไปไหนนะ บิบิปุระ
บิบิปุระเหรอ
ครับ
ที่บิบิปุระมีอะไร
คุณประลัด
อย่าบอกนะว่าคุณไม่เห็น ที่สองคนนั้นยิ้มทักทายกัน
โอเค ตอนนี้อาจจะไม่มีอะไรเกิดขึ้น
แต่คุณเห็นด้วยใช่ไหม ถ้าจะมีอะไรเกิดขึ้น
มันจะไม่หายนะเหรอ
เขากำลังเจรจาเรื่องการแต่งงาน
คุณคิดว่าไง ผู้ใหญ่จะยอมฟังคุณเลขาไหม
ทั้งสองจะมีเรื่องกันมั้ยนะ
เราทั้งคู่ต้องแก้ไขมัน
ลองทำอะไรสักอย่างกัน
เรามาโน้มน้าวคุณเลขาให้ รักษาระยะห่างกับรินกิ
คุณคุยกับเขาได้ไหม
ได้ ผมจะอธิบายให้เขาฟัง เขาเป็นเพื่อนของผม
เขามีวุฒิภาวะ เขาน่าจะเข้าใจ
คุณปรเมศวร์โกรธมาก เลยจะไปดูเต้นรำที่บิบิปุระ
ถ้าอยากทำให้เขาหายโกรธ คุณสองคนไปเลย ผมไม่ไป
ใครเขาโกรธแล้วไปดูเต้นรำกัน
ลูกเขยกับพ่อตาบ้าพอๆ กันเลย
ผมว่าบิบิปุระเหมาะมาก ที่เราจะคุยเรื่องรินกิ
ถูก
คุณเลขา ไปด้วยกันเถอะ
ไปดูโชว์แล้วค่อยกลับมา
จะเรียกว่าโชว์แต่ก็ไม่ใช่โชว์หรอก
ผมไม่อยากไปดู
นี่คือวัฒนธรรมของหมู่บ้านเรา คุณจะสัมผัสมันได้ครั้งเดียวนะ
นอกจากทำงานและอ่านหนังสือ คุณก็ไม่ได้ทำอะไรอยู่แล้ว
ออกไปข้างนอกไปสนุกกับชีวิตบ้าง
ใช่เลย ไม่งั้นคุณจะหงุดหงิด
แล้วพูดว่าชีวิตไม่มีค่าเอานะ
- ไม่ดีกว่า - คุณครับ ไปเถอะ
ไปกับพวกเรา ไม่ต้องอายหรอก
บิบิปุระอยู่แค่นี้เอง ใช้เวลาไม่นาน
- จะไปกันจริงๆ เหรอครับ - แน่นอน ไม่ได้ล้อเล่นนะ
ก็ได้ครับ
เยี่ยมมาก
เราจะไปกันกี่โมงครับ
นั่นไง คุณเริ่มอยากจะไปแล้ว
ผมเคยดูโชว์แบบนี้แล้ว
แต่คุณไม่เคยเห็นที่บันเทิงแบบนี้แน่นอน
♪ ให้ฉันเอาความเศร้าโศก ออกจากคุณเถอะที่รัก ♪
♪ ให้ฉันปลดปล่อยอารมณ์คุณ ♪
♪ ให้ฉันเอาความเศร้าโศก ออกจากคุณเถอะที่รัก ♪
♪ ให้ฉันปลดปล่อยอารมณ์คุณ ♪
♪ ไม่มีค่าใช้จ่ายใดๆ ไม่ต้องสมัครอะไร ♪
♪ ไม่ต้องใช้ยารักษาใดๆ ♪
♪ มาสิ ฉันจะให้ยามหัศจรรย์ผสมในน้ำ ♪
♪ พาราเซตามอล ที่รัก มาสิ ฉันจะทำให้ดื่ม ♪
♪ ยามหัศจรรย์นี้ผสมอยู่ในน้ำ ♪
♪ พาราเซตามอล ที่รัก ♪
♪ ดื่มเร็วเข้า มันคือเวทมนตร์ ♪
♪ เมื่อคุณดื่มแล้ว ♪
♪ มาสิ ฉันจะให้ยามหัศจรรย์ผสมในน้ำ ♪
♪ พาราเซตามอล ที่รัก ♪
คุณดื่มด้วยเหรอ คุณประลัด ตอนนี้คึกแล้ว
คุณเอาด้วยมั้ย
เราไม่ได้ไปเพื่อหาความสนุก เราไปทำงาน
ไปกันเถอะ
♪ มาอยู่ที่เสื่อผืนนี้ด้วยกันเถอะ ♪
♪ ถอดเสื้อออกสิ ♪
♪ ฉันจะใส่ต่างหู เต้นรำให้คุณดู ♪
♪ ฉันจะทำให้บรรยากาศเป็นใจ ♪
♪ ฉันจะเคี้ยวใบมินต์ ฉีดน้ำหอม และปล้นรัฐมนตรีและตำรวจ ♪
คุณปล้นพวกเราไปแล้ว
คุณครับ มีแบงก์ 10 รูปีมั้ยครับ
เราจะไม่ใช้เงิน มันผิดจรรยาบรรณ
จ่ายแบงก์ 500 ไปเดี๋ยวก็ได้เงินทอนเอง
♪ มาสิ ฉันจะให้ยามหัศจรรย์ ♪
♪ ผสมในน้ำ พาราเซตามอล ที่รัก ♪
♪ ดื่มเร็วเข้า มันคือเวทมนตร์ ♪
ผู้หญิงนั่น นายว่าใช่ผู้หญิงแท้ไหม
เธอเหมือนผู้ชายเลยว่าไหม
♪ มาสิ ฉันจะให้ยามหัศจรรย์ ♪
♪ ผสมในน้ำ พาราเซตามอล ที่รัก ♪
คนจัดงานทำเหมือนพวกเราทุกคนโง่
- คุณพาเธอไปด้วย - ผมทำอะไร
- ทำไมล่ะ - ผู้ชายเต้นเป็นผู้หญิง
ผมผิดเหรอ
- เกิดอะไรขึ้น - อะไรน่ะ
คุณจะไปเมื่อไหร่
- คลินิกกำลังจะปิด - ไม่รู้สิ
เรื่องนี้เรื่องใหญ่ ผมไม่ปล่อยคุณแน่
- หยุดนะ - หยุด
เกิดอะไรขึ้นที่นี่
ปรเมศวร์มีเรื่องกับใครเหรอ
เราจะไม่ปล่อยคุณไป จนกว่าจะเก็บของเสร็จ
และห้ามบอกใครทั้งนั้น
ช่างมันเถอะ
คุณปรเมศวร์
ช่างมันเถอะพี่ชาย
- ผมรู้จักคนพวกนั้น ให้ผมคุยกับเขา - เราจะทำยังไงกันดี
ให้ผมเจอคนที่ผมรู้จักไม่ได้เหรอ
บอกเราก่อน
- ใครจะรับผิดชอบ - ผมจะรับผิดชอบเอง
เกิดอะไรขึ้นน้องชาย
พวกคุณมาทำอะไรที่นี่
คุณคิดยังไงถึงมาดูเต้นรำ
ไม่นะ ผมไม่ได้มาดูเต้นรำ
ผมมาคุยเรื่องราคาโคลน
คือผู้ใหญ่ให้เรามาบอกว่า ตกลงที่ราคา 280 รูปี
มันจบแล้ว คุณบอกกับคุณมันจูไปเองว่า 280
- ใครพังของเหรอ - ชาวบ้านทำ
คนจัดงานรับเงินนักเต้นไปสองคน แต่เอามาแค่คนเดียว
พวกขี้โกงให้ผู้ชายมาเต้นแทน ชาวบ้านเลยโกรธมาก
คุณทำอะไรลงไป ทำไมยังอยู่ตรงนี้
จริงๆ แล้ว ผมเป็นคน บอกเองว่าเธอเป็นผู้ชายไม่ใช่ผู้หญิง
คุณใจร้ายมาก
ผู้หญิงคนนั้นบาดเจ็บ
เอาล่ะ เอาล่ะ สรุปว่า 280 นะ เราจะไปละ
อย่าเพิ่งไป
เราต้องพาผู้หญิงคนนั้น ไปหาหมอที่ตลาดปากอลลี
- โอเค ได้เลย - เอ่อ
ช่วยอะไรผมหน่อย
ถ้ามีใครเห็นผมอยู่กับ ผู้หญิงแปลกหน้าตอนกลางคืน
มันดูไม่ค่อยดีใช่ไหม
ผมก็เหมือนกัน ผมจะไม่ยุ่งเรื่องนี้
ผมเป็นพ่อม่ายนะ ผมก็เหมือนกัน
- ไปกันเถอะ - เดี๋ยวก่อน
- คุณพาเธอไป - ผมเหรอ
ฟังนะ
ถ้ามีใครเห็นเธออยู่กับคุณ คุณก็ไม่เสียหายอะไร
คุณไม่ได้เป็นคนที่นี่ด้วยซ้ำ
ใช่ไหม
นั่นใคร ทำไมเขาถึงพาเธอไปไม่ได้
- คนที่ใส่ผ้าขนหนู - คนนั้นเหรอ เขาเป็นคนจัดงาน
ผมบอกเขาตั้งนานแล้ว ให้พาเธอไป
แต่เขาบอกว่า ต้องเก็บของให้หมดก่อน
ดูสิ เธอเจ็บมากเลยนะ
สี่ทุ่มแล้ว คลินิกกำลังจะปิดแล้ว
คุณปรเมศวร์ ผม...
โอเค ฟังนะ...
ตกลงที่ 280 รูปี
ไม่ได้หักนะ แค่แพลงนิดหน่อย
195 รูปีครับ
ไม่เป็นไร ผมจ่ายให้
- ไม่... - ผมจ่ายให้
ไม่เป็นไรครับ
ขอบคุณครับ
คุณกลับไปก่อนได้เลยนะคะ พวกเขาน่าจะกำลังมา
ไม่เป็นไรครับ
อย่าจ้องแบบนั้นสิครับ เดี๋ยวเขารู้
ทำไมไม่เลิกเต้น แล้วไปทำอาชีพอื่นล่ะครับ
คุณทำงานอะไรคะ
ผมเป็นเลขาของสภาหมู่บ้านใกล้ๆ ชื่อหมู่บ้านภูเลรา
คุณชอบงานของคุณไหมคะ
ผมไม่ชอบเลย ผมถึงได้เตรียมตัวสอบเอ็มบีเอ
งั้นคุณก็กำลังเต้นรำเหมือนกับฉัน
ทุกคนกำลังเต้นรำ อยู่ที่ไหนสักที่ค่ะ คุณเลขา
ลาก่อน
คุณครับ คุณคุยอะไรกับเธอตั้งนาน
ค่ารักษา 195 รูปี
จะ 200 ก็ไม่ต่างกันหรอกครับ
เพราะว่าคุณไม่ได้ลด ค่าโคลนแม้แต่รูปีเดียว
ถือว่าทำความดีละกันนะ คุณเป็นคนดี
ไม่เป็นไรหรอกครับ ต้องมีเงินหน่อย ถึงจะมีแฟนได้
อะไรนะ
เห็นคุณสองคนคุยกัน พวกเราคิดว่าต้องมีอะไรแน่เลย
แค่ผมคุยกับผู้หญิงคนนั้น ไม่ได้หมายความว่าจะมีอะไรนะ
ทำไมผมต้องอยากมีแฟนที่นี่
อีกปีผมก็ต้องไปแล้ว
- คุณประลัด - อือ
ถ้านี่เป็นแผนของคุณ ผมคิดว่าเราไม่ต้องคุยกับเขาแล้ว
นายนี่โง่จริง ตอนนี้ไม่ต้องพูดอะไร เกี่ยวกับรินกิกับเลขาอีกแล้ว
สมองนายมีแต่ขี้เลื่อยรึไง
นายทำให้ฉันต้องสงสัยคนดีๆ
สตาร์ตรถ
ผมผิดเอง
ก็เขาพูดไปยิ้มไปขนาดนั้น