WEBVTT

01:35.730 --> 01:37.290
ที่นี่มีเบียร์ขายมั้ย

01:37.580 --> 01:38.580
ร้านข้างๆ

01:39.520 --> 01:42.480
[เสียงพูดคุยกัน]

01:42.500 --> 01:47.330
[เสียงเพลงในวิทยุ]

01:51.400 --> 01:52.800
บาบิต้าเหรอ

01:53.950 --> 01:55.900
[เสียงพูดไม่ชัดเจน]

02:04.780 --> 02:05.780
มีคนอยู่มั้ยครับ

02:11.220 --> 02:12.220
เอาไร

02:12.890 --> 02:14.880
- ซื้อเบียร์หน่อยครับ
- เอากี่ขวด

02:15.570 --> 02:16.570
ขวดเดียว

02:17.200 --> 02:19.550
ร้านปิดสองทุ่มนะ

02:19.630 --> 02:22.430
ห้ามมาเคาะเรียก

02:23.220 --> 02:25.380
งั้นผมเอาสองขวดก็ได้
มียี่ห้อไหนบ้าง

02:26.480 --> 02:27.480
ฝากถือหน่อย

02:33.220 --> 02:35.480
มีแต่ยี่ห้อนี้แหละ

02:36.500 --> 02:38.400
- เท่าไหร่ครับ
- 320 รูปี

02:40.430 --> 02:41.670
ข้างขวดเขียน 150

02:41.750 --> 02:43.920
ขอค่าแช่เย็น 20 รูปี ไม่ได้รึไง

02:51.210 --> 02:54.610
รีบๆ กินขวดแรกให้หมดนะ

02:55.050 --> 02:59.490
เดี๋ยวขวดสองมันจะหายเย็น

02:59.570 --> 03:00.930
เบียร์อุ่นไม่อร่อยน่ะ

03:02.760 --> 03:06.860
[เสียงเพลงในวิทยุ]

07:24.220 --> 07:27.740
คุณขอพรให้แต่ตัวเอง

07:27.820 --> 07:30.400
ไม่ลองขอพรให้ผมบ้างเหรอ

07:30.480 --> 07:33.300
แล้วคุณอยากได้อะไร ฉันจะขอให้

07:33.380 --> 07:35.440
ขอที่คุณต้องการเลย

07:35.960 --> 07:37.960
เอาเปรียบกันเกินไปมั้ย

07:38.040 --> 07:40.330
ให้ฉันคิด แล้วยังให้ฉันขอพรให้อีก

07:40.410 --> 07:43.100
ทำไมต้องหาเรื่องด้วย
ก็ขอที่คุณอยากได้สิ

07:43.180 --> 07:44.250
อ่า

07:46.280 --> 07:48.270
มีคนโทรมา รับสิ

07:48.350 --> 07:51.340
ก็ให้มันดังไปสิ

07:51.670 --> 07:54.400
คุณต้องขอพรให้ผมก่อน

07:56.200 --> 07:57.360
ฮัลโหล

07:58.430 --> 08:01.120
ว่าไงคุณเลขา เมื่อคืนหลับสบายดีไหม

08:01.310 --> 08:02.580
กินข้าวเช้ารึยัง

08:03.470 --> 08:05.240
อะไรนะ

08:06.260 --> 08:07.310
เป็นไปได้ไง

08:08.070 --> 08:11.550
รออยู่นั่นแหละ เดี๋ยวผมไปหา

08:11.630 --> 08:13.750
- เดี๋ยวไปๆ
- มีอะไร

08:14.440 --> 08:16.770
คุณไม่ต้องรู้หรอก

08:17.030 --> 08:18.360
บอกมา มีอะไร

08:18.440 --> 08:19.970
- เดี๋ยวมา
- คุณจะไปไหน

08:20.120 --> 08:24.520
ประลัด ไปที่สำนักงานเดี๋ยวนี้

08:25.240 --> 08:27.140
ห้องน้ำค่อยเข้า ไปสำนักงานก่อน

08:27.220 --> 08:30.710
โทรไปทีไรไม่กินข้าวก็เข้าส้วม

08:30.790 --> 08:32.710
คุณขอพรประสาอะไร

08:35.630 --> 08:37.390
ยกโทษให้ลูกด้วย

08:37.630 --> 08:39.440
เขาก็เป็นแบบนี้แหละ

08:45.190 --> 08:47.360
ข้อมูลทั้งหมดอยู่ยังอยู่ในซีพียู

08:47.960 --> 08:49.390
มีแค่จอคอมที่หาย

08:50.400 --> 08:52.700
ไม่ใช่แค่เรื่องจอคอมที่ถูกขโมย

08:52.780 --> 08:55.690
ประเด็นคือคุณเมาแล้วลืมล็อกประตู

08:58.340 --> 09:00.050
ผมก็ขอโทษไปแล้วไงครับผู้ใหญ่

09:00.130 --> 09:02.810
ขอโทษเหรอ เยี่ยม ขอโทษ

09:03.510 --> 09:05.690
ปล่อยให้ของสำนักงานถูกขโมย
แล้วบอกว่าขอโทษ

09:06.030 --> 09:08.390
ทำเหมือนพวกคนอังกฤษ

09:08.470 --> 09:11.750
ทั้งๆ ที่ฆ่าคนตายไป
แต่พูดได้แค่ขอโทษ

09:11.830 --> 09:13.140
ขอโทษ

09:13.450 --> 09:15.720
ช่างมันเถอะผู้ใหญ่ เขาไม่ได้ตั้งใจ

09:15.800 --> 09:18.490
ฉันไม่ได้จะทำให้
เรื่องมันยุ่งยากขึ้นนะ

09:18.570 --> 09:20.160
วันนี้โดนแค่จอคอม

09:20.240 --> 09:22.880
พรุ่งนี้อาจจะเป็นของอย่างอื่นก็ได้

09:22.960 --> 09:25.360
มีแต่เอกสารสำคัญทั้งนั้น

09:25.440 --> 09:26.820
คิดไม่ได้เหรอ

09:26.900 --> 09:28.480
หรือพูดได้แค่ขอโทษ

09:29.610 --> 09:32.190
นายสะเพร่าเกินไป

09:32.270 --> 09:36.830
ออกไปหาที่อยู่เองเดี๋ยวนี้

09:41.700 --> 09:42.910
ให้เขาอยู่เถอะครับ

09:42.990 --> 09:44.860
- เขาตัวคนเดียว
- ไม่ต้องพูด

09:44.940 --> 09:47.940
ใครๆ ก็รู้เขาอยู่คนเดียว

09:48.020 --> 09:49.610
ไม่ต้องยุ่ง เข้าใจมั้ย

09:52.090 --> 09:53.520
ครับผู้ใหญ่

09:54.330 --> 09:57.400
ประลัด พาเขาไปแจ้งความ

09:57.480 --> 10:00.170
แป๊บนึงนะ ผมอยากเข้าห้องน้ำ

10:00.250 --> 10:02.560
ไปเดี๋ยวนี้ จัดการให้เรียบร้อย
เข้าใจมั้ย

10:05.790 --> 10:08.260
เลี้ยวซ้ายตรงนี้

10:08.800 --> 10:15.130
[เสียงพูดคุยกัน]

10:21.190 --> 10:22.980
- ใครทำ บอกมา
- ผมไม่ได้ทำครับ

10:23.070 --> 10:25.240
- ไม่ได้ทำเหรอ
- ผมไม่ได้ทำอะไรเลยครับ

10:25.500 --> 10:27.240
ไม่ใช่แก แล้วใครทำ

10:27.270 --> 10:29.200
ท่านครับ เสื้อผมจะขาด

10:29.330 --> 10:31.080
ไม่ใช่แค่เสื้อแกหรอกที่จะขาด

10:31.150 --> 10:32.780
คอยดูได้เลย

10:32.800 --> 10:34.810
คิดซะว่าผมเป็นลูก อย่าทำอะไรผมเลย

10:34.870 --> 10:36.970
ฉันไม่มีลูก

10:36.990 --> 10:39.470
[เสียงพูดคุยกัน]

10:39.590 --> 10:41.200
บอกมาฉันมา ใครเป็นคนทำ

10:41.720 --> 10:43.220
เขาทำอะไรมา

10:43.300 --> 10:44.990
น่าจะอะไรซักอย่างที่ผิดกฎหมาย

10:45.070 --> 10:46.470
ไม่ขโมยก็อะไรซักอย่าง

10:49.060 --> 10:52.250
คอมพิวเตอร์ของคุณถูกขโมยไป

10:53.230 --> 10:55.780
ไม่ใช่คอมพิวเตอร์ครับ แค่จอภาพ

10:57.940 --> 11:01.450
ไม่ใช่คอมพิวเตอร์ แค่จอภาพถูกขโมย

11:02.410 --> 11:06.430
บางหรือหนา

11:06.510 --> 11:09.110
- จอบางๆ ครับ
- จอบาง

11:09.540 --> 11:11.470
- สีล่ะ
- สีดำครับ

11:11.550 --> 11:12.560
ความสูงล่ะ

11:19.380 --> 11:20.680
ผมล้อเล่นน่ะ

11:22.720 --> 11:25.250
ยี่ห้ออะไรคุณรู้ไหม

11:27.020 --> 11:28.400
ชื่อยี่ห้ออะไรนะ

11:28.660 --> 11:29.980
จำไม่ได้เหรอ

11:31.050 --> 11:33.570
งี้แหละ คนเราชอบลืม

11:33.880 --> 11:35.840
ยังไงมันก็เป็นทรัพย์สินของราชการ

11:37.210 --> 11:39.950
ลองโทรถามวิกาส
เขาน่าจะรู้ว่ายี่ห้ออะไร

11:40.030 --> 11:43.000
ไม่เป็นไรหรอกคุณประลัด

11:43.080 --> 11:45.260
แค่ถามเป็นระเบียบน่ะ

11:46.020 --> 11:48.150
ยังไงก็ไม่ได้ไปหาตอนนี้หรอก

11:49.820 --> 11:52.090
ทำไมล่ะครับ ไปลองหาดูอาจจะเจอก็ได้

11:54.100 --> 11:56.710
คุณได้ลองไปดูไร่แถวๆ นั้นไหม

11:57.250 --> 11:59.540
ทำไมต้องไปดูที่ไร่ครับ

11:59.620 --> 12:01.980
ไม่นานมานี้มีการขโมยของ

12:02.060 --> 12:04.110
โจรยังลอยนวล

12:04.190 --> 12:06.550
ของในกระเป๋ามันหนักมาก

12:06.630 --> 12:08.320
มันทิ้งของไว้ที่ไร่
เลยหนีไปได้

12:08.400 --> 12:10.510
แต่จอไม่ได้หนักขนาดนั้นนะครับ

12:10.590 --> 12:14.790
ก็ใช่ แต่ถึงยังไงลองไปดูหน่อย
ก็ไม่เสียหายอะไรใช่มั้ย

12:14.870 --> 12:16.520
เดี๋ยวพวกคุณค่อยไปดู

12:17.710 --> 12:20.670
ทำไมเราต้องไปหาเองด้วย
มันเป็นงานของคุณไม่ใช่เหรอ

12:22.550 --> 12:25.640
ถูกต้อง

12:25.720 --> 12:27.480
นี่คืองานของเรา

12:28.710 --> 12:34.320
ส่วนงานของคุณคือการเมา
และปล่อยให้ทรัพย์สินของราชการสูญหาย

12:34.400 --> 12:36.990
- คุณพูดอะไรน่ะ
- คุณเลขา

12:37.250 --> 12:39.520
พี่โอม ประกาศ
จะมีใครมาสืบสวนไหมครับ

12:39.600 --> 12:42.000
สารวัตรกำลังยุ่งอยู่

12:42.080 --> 12:44.510
น่าจะเข้าไปช่วงบ่าย

12:44.590 --> 12:46.120
ตรงนั้นเหรอครับ

12:46.200 --> 12:47.800
- ท่านครับ อย่าตีผม
- ไม่เอาน่า

12:47.880 --> 12:49.846
- ท่านครับ ได้โปรด
- ทำไมแกไม่บอกความจริงล่ะ

12:49.870 --> 12:50.880
สมควรโดน

12:50.960 --> 12:52.050
- ท่าน...
- โอเค

12:52.130 --> 12:54.000
โอเค แล้วเจอกัน

12:55.550 --> 12:56.690
คุณไปก่อนเลย

12:56.770 --> 12:58.820
ผมมีธุระในตลาด

12:59.570 --> 13:01.580
ธุระอะไร คุณจะไปไหน

13:02.100 --> 13:04.990
ผมจะไปหาห้องเช่าในตลาด

13:05.070 --> 13:08.240
คุณเลขา
อย่าจริงจังกับคำพูดผู้ใหญ่เลย

13:08.320 --> 13:09.820
ช่างมันเถอะ
กลับไปที่หมู่บ้านกัน

13:09.900 --> 13:11.550
ก็เขาย้ำขนาดนั้น
ผมต้องหาที่อยู่ใหม่

13:11.630 --> 13:14.150
คุณเลขา กลับด้วยกันเถอะ ช่างมัน

13:14.840 --> 13:17.080
คุณไปเถอะ แล้วเจอกัน

13:18.460 --> 13:19.890
คุณทำอะไรน่ะ

13:20.480 --> 13:22.140
โอเค ก็ได้ งั้นเราไปด้วยกัน

13:22.220 --> 13:25.130
ผมจะไม่ไปไหนทั้งนั้น
และจะไม่ปล่อยคุณไปตลาดด้วย

13:25.210 --> 13:27.066
คุณต้องกลับไปที่หมู่บ้านกับผม

13:27.090 --> 13:28.909
ปล่อยผมไปเถอะครับ
ให้ผมจัดการเรื่องนี้เอง

13:28.980 --> 13:30.660
ผมต้องอ่านหนังสือ

13:30.740 --> 13:32.210
บอกหน่อยคุณเลขา

13:32.290 --> 13:34.380
จะไปหาห้องเช่าที่ไหน
ช่วงกลางเดือนแบบนี้

13:34.460 --> 13:36.860
เดือนหน้าค่อยย้ายออกก็ได้

13:38.840 --> 13:40.560
ไปกันเถอะ กลับไปหมู่บ้านกัน

13:40.640 --> 13:42.226
ไม่ได้กินอะไร
ตั้งแต่เช้าเลยนี่

13:42.250 --> 13:43.630
ไปหาโมฮันกัน

13:43.710 --> 13:46.560
ไปหาของทอดกับแพนเค้กกินซะหน่อย

13:46.640 --> 13:48.580
โอเคมั้ย

13:48.660 --> 13:50.690
ผมกินไม่ลงหรอก กลับหมู่บ้านเลยละกัน

13:51.550 --> 13:52.550
ยังไงก็ได้

13:56.400 --> 13:59.660
คูสบู โต๊ะผมไม่มีอะไรหาย

14:00.350 --> 14:02.420
แต่คุณเลขาต้องจ่ายค่าปรับ

14:03.300 --> 14:05.200
ผมไม่ได้เป็นคนเมาแล้วหลับนะ

14:11.950 --> 14:14.090
คุณเลขา ไม่ต้องคิดมากนะ

14:14.170 --> 14:15.990
แค่แนบสำเนาใบแจ้งความกับคำร้องไป

14:16.070 --> 14:17.520
เดี๋ยวเขาก็ส่งจอมาให้ใหม่

14:17.910 --> 14:19.030
อีกนานมั้ยครับ

14:20.090 --> 14:21.710
น่าจะปีนึง ประมาณนั้น

14:22.600 --> 14:24.680
โอเคนะ ไม่ต้องคิดมาก

14:57.180 --> 14:59.510
เขากำลังไปหาห้องพัก

14:59.590 --> 15:00.990
ให้ตัวเอง

15:01.280 --> 15:02.460
ก็ดี

15:02.540 --> 15:03.820
เขายังเด็กอยู่เลย

15:03.900 --> 15:05.930
แค่ความผิดนิดๆ หน่อยๆ
ยกโทษให้เขาไม่ได้เหรอ

15:06.010 --> 15:08.720
ใช่สิ
พวกคุณสองคนอยู่ข้างเขา

15:09.210 --> 15:11.860
ทำอย่างกับว่าคุณไม่เคย
สร้างปัญหาตอนเมา

15:14.040 --> 15:15.800
ฉันเมาแล้วทำอะไร

15:15.880 --> 15:17.900
- ฉันทำอะไรเหรอ
- จำไม่ได้เหรอครับ

15:17.980 --> 15:20.890
ในงานแต่งของวิกาสตอนที่เต้นรำ

15:20.970 --> 15:22.510
ทำอะไรลงไป จำไม่ได้เหรอครับ

15:22.590 --> 15:23.690
เขาไปทำอะไรเหรอ

15:23.770 --> 15:25.130
ยังไงก็ช่างเถอะ

15:25.210 --> 15:28.140
มันก็ไม่เลวร้ายเหมือนกับ
ที่เลขาทำหรอก

15:28.220 --> 15:30.990
กินไปแค่สองเป๊กก็เมาแล้ว

15:31.070 --> 15:33.120
ดีซะอีก
ที่ไม่ต้องนอนในสำนักงานอีก

15:33.730 --> 15:34.870
คุณมันดื้อจริงๆ

15:35.480 --> 15:36.690
ประลัด

15:36.770 --> 15:38.250
อย่าไปเสียเวลากับเขา

15:38.330 --> 15:40.570
มาช่วยเอาข้าวสาลีใส่ลงกระสอบหน่อย

15:41.440 --> 15:43.510
เลขาไม่ได้กินอะไรเลยตั้งแต่เช้า

15:43.590 --> 15:45.860
จะให้ฉันทำไง
ต้องเอาข้าวไปป้อนเขามั้ย

15:46.600 --> 15:48.030
ไม่ได้กินอะไรตั้งแต่เช้า

15:48.110 --> 15:50.890
เอาข้าวสาลีไปที่โรงแป้งด้วย

15:50.970 --> 15:53.060
บอกให้เขาบดให้มันละเอียดๆ หน่อยนะ

15:53.140 --> 15:55.010
ครั้งที่แล้วมันหยาบมาก

16:08.210 --> 16:10.980
ได้ข่าวว่าคอมถูกขโมยเหรอครับ

16:14.380 --> 16:16.880
ไม่ใช่คอมครับลุง

16:16.960 --> 16:18.850
- แค่จอน่ะครับ
- อะไรนะ

16:18.930 --> 16:20.690
- จอคอม จอคอม
- มันคืออะไรเหรอ

16:20.980 --> 16:23.280
ไปคุยข้างนอกกัน
ผมจะอธิบายให้ฟัง

16:23.570 --> 16:26.110
คือมันมีซีพียูและจอคอม

16:26.280 --> 16:28.350
และอันที่เล็กๆ เขาเรียกว่าเมาส์

16:28.540 --> 16:31.160
ทุกอย่างต้องเชื่อมต่อกัน

16:32.040 --> 16:33.760
ถึงจะทำงานได้

16:34.880 --> 16:39.550
[เสียงพูดคุยกัน]

16:41.410 --> 16:45.220
คุณอภิเชกครับ สารวัตรมาละครับ

17:01.600 --> 17:04.600
มันจู เทวี
อภิเชก ตรีพาธิ

17:08.090 --> 17:09.510
คุณตรีพาธิ

17:10.030 --> 17:13.070
คุณดื่มไปกี่ขวดเหรอ
ถึงได้ลืมล็อกประตูแบบนี้

17:14.740 --> 17:16.040
สองขวดครับ

17:17.680 --> 17:19.910
คุณนี่คออ่อนนะ

17:23.000 --> 17:24.450
คุณไปดื่มที่ไหนมา

17:25.030 --> 17:26.550
ตรงนี้ครับ

17:27.820 --> 17:28.980
ตรงนี้เหรอ

17:29.390 --> 17:31.090
ทำไมถึงมานั่งดื่มข้างนอก

17:31.620 --> 17:34.700
บรรยากาศมันดีน่ะครับ
ก็เลยนั่งตรงนี้

17:34.780 --> 17:37.950
งั้นคุณน่าจะปีนขึ้นไป
บนที่เก็บน้ำนะ

17:38.930 --> 17:40.690
บรรยากาศข้างบนดีกว่าอีก

17:41.000 --> 17:44.960
เขามาทำงานได้สี่เดือน
แต่ไม่เคยขึ้นไปเลยครับ

17:45.890 --> 17:47.190
ทำไมล่ะ

17:49.180 --> 17:51.820
มันสูงไป ผมไม่อยากขึ้นไปเท่าไหร่

17:54.210 --> 17:58.440
มองลงมาจากข้างบน
หมู่บ้านสวยมากเลยนะ

17:58.520 --> 18:00.340
สวยมากจริงๆ

18:00.420 --> 18:01.720
ถ้าได้ชมวิวจากข้างบน

18:01.800 --> 18:02.940
คุณจะตกหลุมรักหมู่บ้านนี้

18:03.020 --> 18:04.020
ได้ยินมั้ย

18:04.070 --> 18:05.710
คุณจะต้องตกหลุมรัก

18:06.670 --> 18:08.810
คุณน่าจะปีนขึ้นไปดื่มเบียร์ข้างบน

18:08.960 --> 18:10.540
โอเค ครั้งหน้าละกันครับ

18:10.620 --> 18:11.750
คุณจะถามอะไรอีกไหม

18:16.470 --> 18:17.970
คุณมีของว่างอะไรบ้าง

18:19.540 --> 18:20.880
มันฝรั่งทอดครับ

18:20.960 --> 18:24.330
โรยหัวหอมกับพริกมั้ย

18:40.270 --> 18:41.830
จอหนาหรือบางนะ

18:42.730 --> 18:43.940
บางครับ

18:51.350 --> 18:52.550
ขอทางหน่อย

19:01.810 --> 19:03.140
นี่ห้องคุณเหรอ

19:03.840 --> 19:05.230
ครับ

19:06.090 --> 19:07.220
ถือนี่ไว้

19:19.220 --> 19:22.090
คุณมีรองเท้าสีดำด้วยเหรอ

19:29.250 --> 19:31.040
คุณซื้อเตารีดใหม่ด้วยเหรอ

19:32.620 --> 19:33.830
ครับ

19:33.910 --> 19:35.310
ก็ดีนะ

19:45.040 --> 19:49.520
การอนุมานเชิงตรรกะสำหรับซีเอที

19:49.780 --> 19:51.060
ซีเอทีเหรอ

19:51.510 --> 19:54.190
ครับ ผมกำลังเตรียมสอบเอ็มบีเอด้วย

19:59.220 --> 20:03.100
งั้นคุณก็อยากได้เงินเยอะขึ้นสินะ

20:03.800 --> 20:05.170
ใครๆ ก็อยากได้นะครับ

20:05.590 --> 20:08.500
ใช่ ใครๆ ก็อยาก

20:10.530 --> 20:13.960
คุณดื่มทุกวันเลยเหรอ

20:14.660 --> 20:15.660
ไม่ครับ

20:15.740 --> 20:19.220
บอกมาเถอะ
ผมไม่ไปฟ้องที่บ้านคุณหรอก

20:20.480 --> 20:23.160
ผมทำงานมาสี่เดือน
เมื่อวานผมดื่มเป็นครั้งแรก

20:32.110 --> 20:33.110
มีอะไรเหรอครับ

20:33.480 --> 20:34.520
ผู้ใหญ่บ้านอยู่ไหน

20:36.770 --> 20:41.450
ผมก็เคยเมา
จนลืมปิดประตูบ้านอยู่ครั้งนึง

20:41.530 --> 20:43.000
ครั้งเดียวเหรอ

20:43.290 --> 20:44.990
ผมว่ามันก็ปกตินะเวลาคนเมา

20:45.070 --> 20:46.940
ก็ปกติแหละถ้าเมามากๆ

20:47.730 --> 20:50.230
แต่นี่กินไปแค่สองขวดเอง

20:50.310 --> 20:52.410
เขาคออ่อนน่ะ

20:53.250 --> 20:54.870
ไม่งั้นก็กินตอนท้องว่าง

20:56.060 --> 20:59.440
แต่เบียร์แค่สองขวด เขาจะเมาได้ยังไง

21:00.830 --> 21:02.420
มันไม่ได้ย่อยเร็วขนาดนั้นนะ

21:05.420 --> 21:08.900
แต่ยังไง ผมก็ต้องเชื่อเขา

21:13.720 --> 21:15.310
เลขาเขาคิดถูก

21:18.970 --> 21:20.250
คุณหมายความว่าไง

21:23.380 --> 21:25.850
ผมหมายถึงแอลกอฮอล์สามารถ...

21:27.250 --> 21:30.210
เป็นเหตุผลที่คนเราลืมล็อกประตูได้

21:33.820 --> 21:35.110
ทำงานตัวเองไป

21:37.930 --> 21:41.100
แล้วทำไม
เลขาถึงไม่ขโมยคอมพิวเตอร์ไปล่ะ

21:41.570 --> 21:43.650
ทำไมคนเราถึงต้องขโมยล่ะ

21:45.090 --> 21:46.480
เงินไง

21:46.810 --> 21:48.190
เขาจะอยากได้เงินไปทำไม

21:48.360 --> 21:50.430
เขาได้เงินเดือนละสองหมื่น
มอเตอร์ไซค์เขาก็มี

21:50.510 --> 21:54.040
ฉันหมายถึงเขามีเงิน มีงาน

21:55.380 --> 21:57.320
แล้วทำไมเขาถึงเตรียมตัว
สอบเอ็มบีเอล่ะ

22:01.810 --> 22:03.870
เขาเป็นคนทะเยอทะยานนะ ว่ามั้ย

22:05.390 --> 22:07.810
ผู้ใหญ่ จะไม่พูดอะไรเลยเหรอครับ

22:09.600 --> 22:11.930
ลองคิดดูนะครับ

22:12.190 --> 22:15.060
ผู้ชายที่ไม่ได้ดื่มมาสี่เดือน

22:16.190 --> 22:19.630
ของยังมาถูกขโมยในคืนเดียวกัน

22:22.040 --> 22:23.820
ไม่ใช่เรื่องที่จะผิดพลาดกันได้

22:24.290 --> 22:27.760
ผมหมายถึง เขาเมาและลืมล็อกประตู

22:27.840 --> 22:29.170
ทุกคนจะต้องเชื่อเขา

22:29.250 --> 22:31.510
สารวัตร คุณพูดอะไร

22:31.820 --> 22:33.540
งั้นคุณบอกหน่อย

22:33.700 --> 22:36.960
ว่าจู่ๆ ทำไมเขา
ถึงเมาในคืนที่เกิดเรื่อง

22:37.040 --> 22:38.460
ผมจะไปรู้เหรอ

22:38.640 --> 22:40.090
ไม่รู้ใช่ไหมล่ะ

22:44.510 --> 22:47.690
ลองไปถามเขาสิว่าทำไมถึงเมา

22:59.640 --> 23:02.210
ทำไมถามแบบนี้ ผมเมาเพราะผมอยากเมา

23:04.120 --> 23:06.220
คุณอยู่มาตั้งสี่เดือน

23:07.570 --> 23:09.500
ทำไมต้องเป็นเมื่อคืนด้วย

23:10.300 --> 23:12.180
เดี๋ยวนะ พวกคุณอยากจะสื่อว่าอะไร

23:12.810 --> 23:17.440
คุณเลขา
สารวัตรบอกว่าคุณช่วยโจรขโมยของ

23:17.860 --> 23:21.200
ใช้แอลกอฮอลล์เป็นข้ออ้าง
เพื่อปล่อยให้ของถูกขโมย

23:21.350 --> 23:23.060
พวกคุณเสียสติกันไปแล้วเหรอ

23:26.090 --> 23:28.880
แล้วทำไมเมื่อคืนคุณถึงดื่ม

23:30.720 --> 23:32.790
เพราะผมกำลังเครียดอยู่

23:33.270 --> 23:34.520
เครียดเรื่องอะไร

23:35.040 --> 23:37.910
ทำไมต้องถาม คนเราจะเครียดเรื่องอะไร

23:38.090 --> 23:39.460
ก็ผมเครียด ก็แค่นั้น

23:42.930 --> 23:43.930
ลุกขึ้น

23:50.300 --> 23:53.080
เห็นไหมครับผู้ใหญ่ ไม่มีคำตอบ

23:53.850 --> 23:55.230
เขาไม่มีคำตอบ

23:56.530 --> 23:58.890
ความรู้สึกผิดมันทิ่มแทงจิตใจ

23:58.970 --> 24:02.200
ผมเครียดเพราะผมต้อง
ทำอะไรซ้ำไปซ้ำมาทุกวัน

24:03.240 --> 24:05.740
ตื่นเช้า ทำงาน
อ่านหนังสือตอนกลางคืน

24:06.170 --> 24:08.540
มีชาวบ้านมาบ่นให้ฟังทั้งวัน
ทั้งเรื่องไฟตอนกลางคืนอีก

24:09.750 --> 24:10.900
ผมเบื่อ

24:11.690 --> 24:13.030
เมื่อคืนเป็นวันศุกร์

24:13.110 --> 24:14.330
แล้วไงครับ

24:14.730 --> 24:16.020
มันก็เป็นวันที่ห้าของสัปดาห์

24:16.100 --> 24:18.330
เขาเรียกว่าวันหยุดครับ
คนเขาฉลองกันวันนั้น

24:18.410 --> 24:20.440
แล้วผมทำอะไร นั่งปอกเปลือกน้ำเต้า

24:21.460 --> 24:23.260
เลิกงานไม่มีใครซักคนให้คุยด้วย

24:23.340 --> 24:25.310
หนึ่งทุ่มทุกคนก็หลับหมดแล้ว

24:27.160 --> 24:28.570
ผู้ใหญ่ก็มีชีวิตส่วนตัว

24:28.650 --> 24:30.230
ส่วนเขามีสังคมของตัวเอง

24:30.550 --> 24:32.926
และเขาก็เพิ่งแต่งงาน
แล้วจะให้ผมคุยกับใคร

24:32.950 --> 24:34.450
คิดว่าผมจะคุยโทรศัพท์ได้นานแค่ไหน

24:34.760 --> 24:38.070
ผมไม่มีเพื่อน ไม่มีครอบครัว
ไม่มีสังคม

24:39.990 --> 24:42.340
คนขี้เหงาจะทำอะไรได้
นอกจากเหล้า

24:46.550 --> 24:48.610
ผมไม่รู้สึกผูกพันกับหมู่บ้าน
มันน่าสมเพช

24:51.990 --> 24:53.560
ผมหงุดหงิด แล้วก็เมา

24:54.410 --> 24:56.090
อยากจะจับผมใช่มั้ย เอาเลย

24:56.400 --> 24:58.790
กุญแจมืออยู่ไหน จับผมเลย

24:59.740 --> 25:01.260
จับผมสิ เอาเลย

25:01.900 --> 25:03.180
ชีวิตผมจะได้น่าสนใจบ้าง

25:08.360 --> 25:11.440
ผู้ใหญ่ครับ เขากำลังท้าทาย

25:12.410 --> 25:13.560
ขอแค่บอกมา

25:13.930 --> 25:17.780
ผมจะพาเขาไปที่สถานีตำรวจ
และสอนบทเรียนที่ถูกต้องให้เขา

25:17.860 --> 25:22.060
สารวัตร เขาอาจจะประมาท
แต่ไม่ได้ขโมยหรอก

25:24.700 --> 25:27.520
ผมรู้จักผู้ชายคนนี้ดี
คุณกลับไปได้แล้ว

25:53.900 --> 25:55.620
ยืนทำอะไรกัน ไปได้แล้ว

26:46.350 --> 26:48.310
ฮัลโหล วิกาส

26:50.450 --> 26:52.940
ไปดูหน่อยว่าเลขากินอะไรรึยัง

26:53.510 --> 26:54.810
ครับ

27:06.740 --> 27:08.430
เขาว่าไง

27:08.660 --> 27:10.700
- เขาบอกว่าเขากินไม่ลง
- อะไรนะ

27:11.190 --> 27:12.670
เขาบอกว่าเขาไม่อยากกินครับ

27:17.120 --> 27:18.840
ให้ฉันทำขนมปังเพิ่มมั้ย

27:35.130 --> 27:36.390
ผู้ใหญ่เองเหรอครับ

27:36.570 --> 27:43.130
ถามไรหน่อยสิ
วันเสาร์ถือว่าเป็นวันหยุดรึเปล่า

27:46.390 --> 27:47.680
บอกฉันหน่อย

27:52.710 --> 27:55.520
พวกเราไม่เคยใช้ช้อนกินข้าว

27:57.220 --> 27:59.400
ผมดื่มเบียร์ได้ในอึกเดียว

27:59.910 --> 28:01.440
ทั้งขวดในอึกเดียวเหรอ

28:01.520 --> 28:04.600
คุณอภิเชกครับ ผมมีอะไรจะบอก

28:05.980 --> 28:08.940
เรามีไลน์กลุ่มแล้วนะครับ

28:09.020 --> 28:14.430
ถ้าใครอยากจะดื่มตอนไหน
ก็ทักมาว่า "ไฮ"

28:14.720 --> 28:17.640
ผมว่าจะแอดคุณเข้ากลุ่มด้วย

28:17.720 --> 28:19.270
เผื่อตอนที่คุณอยากดื่ม

28:19.350 --> 28:21.090
นายรู้เหรอว่า "ไฮ" แปลว่าอะไร

28:21.170 --> 28:22.270
แปลว่าเมา

28:22.810 --> 28:24.450
- เมา
- มาเร็วครับ

28:25.950 --> 28:27.080
ขออีกหน่อย

28:27.330 --> 28:32.390
คุณเลขา ผมไม่ชอบที่คุณพูดเลย

28:33.070 --> 28:34.240
อะไรนะครับ

28:34.320 --> 28:38.680
คุณบอกว่าไม่มีครอบครัว
หรือเพื่อนที่นี่ได้ยังไง

28:38.810 --> 28:41.410
คุณเห็นพวกเขาเป็นอะไร

28:41.490 --> 28:43.760
คุณไม่คิดว่าเราเป็นเพื่อนกันเหรอ

28:43.840 --> 28:45.410
ไม่ใช่อย่างนั้นครับผู้ใหญ่

28:45.490 --> 28:47.910
- แล้วคืออะไร
- คุณคิดว่าเราไม่ใช่ครอบครัว

28:48.830 --> 28:52.190
ผมดูราคาจอที่ดีที่สุดมาแล้ว
ราคาห้าพันรูปี

28:52.270 --> 28:53.520
ผมจะซื้อมาคืนให้

28:54.010 --> 28:55.560
ทำไมคุณจ่ายคนเดียวล่ะ

28:55.840 --> 28:57.510
- เราจะจ่ายด้วย
- ไม่ครับ

28:57.590 --> 28:59.400
เราออกกันคนละพันรูปี

29:00.480 --> 29:03.640
ก็ได้แค่สี่พันเองนะครับ

29:03.900 --> 29:07.430
แล้วไง ฉันจะทำให้ดู
ว่าจะได้เงินมาเพิ่มได้ยังไง

29:07.750 --> 29:09.210
- ยังไงครับ
- ให้บอกเลยมั้ย

29:09.290 --> 29:11.500
ก็ไปขอเงินจากแม่ของรินกิสิ

29:13.780 --> 29:15.300
เธอก็เป็นผู้ใหญ่บ้านเหมือนกัน

29:15.380 --> 29:18.060
คิดได้ไงครับ ดูเขาหัวเราะสิ

29:19.060 --> 29:21.110
ขอข้าวเกรียบหน่อย

29:21.460 --> 29:24.830
ไม่ต้องหาที่อยู่ใหม่แล้ว

29:24.980 --> 29:26.660
คุณอยู่ที่นี่ได้

29:26.740 --> 29:28.770
ถ้าผมยังอยู่
ไม่มีใครกล้ามีปัญหาหรอก

29:28.850 --> 29:31.160
เห็นไหม บอกแล้ว

29:31.240 --> 29:34.160
มาเซลฟีกันมั้ยครับ

29:34.450 --> 29:35.870
- เซลฟีเหรอ
- มาเซลฟีกัน

29:35.950 --> 29:38.460
ถือขวดไว้ มาถ่ายรูปสวยๆ กัน

29:38.540 --> 29:39.690
คุณเอาไปอันนึง

29:41.930 --> 29:43.200
คุณก็ถือไว้ด้วย

29:43.280 --> 29:45.910
พวกนายดื่มกันเลย ฉันไม่ถือ

29:46.570 --> 29:50.510
ฉันไม่ชอบเบียร์ ไม่เคยแตะเลย

29:50.590 --> 29:54.970
สามคนนี้ดื่ม ฉันแค่ถ่ายรูป

29:55.110 --> 29:56.350
เห็นมั้ย

29:57.170 --> 29:58.970
ยิ้ม

29:59.140 --> 30:01.100
พูดว่าเซลฟี

30:01.610 --> 30:04.270
พูดดังๆ