[உற்சாகமான மெல்லிய இசை]
[விகாஸ்] நீங்க உட்காரும் அந்த பிளாஸ்டிக் நாற்காலியில்,
ரொம்ப நேரம் உட்கார்ந்தால், உங்க பின்புறம் சூடாகி விடும்.
ஆனால், பஞ்சு வைத்த இந்த சொகுசு நாற்காலியில்,
நீங்க ஓரு மணி நேரம் உட்கார்ந்தீங்க,
அப்புறம் சில மணி நேரத்துக்கு உங்களுக்கு எழவே மனசு வராது.
-உங்க படிப்புக்கும் இது ரொம்ப பயன்படும். -[மோட்டார் பைக் ஓடும் ஓசை]
-[ப்ரஹலாத்] அருமை. -[பிரிஜ்] செகரேட்டரி சார் புது நாற்காலியா?
ஆமாம், நீண்ட நேரம் தொடர்ந்து உட்கார அந்த பிளாஸ்டிக் நாற்காலி வசதியாயில்லை.
சரி.
எனக்கு படிப்பு வேறு இருக்கு.
நல்லது...
சரிங்க.
[மோட்டார் பைக் நகரும் ஒசை]
இதுக்கு சக்கரமும் இருக்கு.
[குறும்பான இசை]
சார், உங்க நாற்காலியில் சக்கரம் இல்லையே, இருக்கா?
-[நாட்காலி நகரும் ஓசை] -இது ரொம்ப உயரமாக இருக்கு.
-சரி பண்ணுங்க. -எப்படி உயரத்தை சரி பண்ணுறது?
பட்டன் கீழே எங்கேயாவது இருக்கலாம்.
இருக்கு.
இது ரொம்ப கீழே இருக்கு.
அபிஷேக் திரிபாதி
இது சரியான உயரத்தில கச்சிதமாக இருக்கு.
[விகாஸ்] சக்கரமும் இருக்கு. ஒழுங்கா வேலை செய்கிறதா என்று பாருங்க.
-[நாட்காலி நகரும் ஓசை] -அருமை.
சார், சுற்றியிருக்கிற பிளாஸ்டிக்கை எடுக்கலாமே. பார்க்கிறதுக்கு நல்லாயில்லை.
இல்லை, இருக்கட்டும், அதை எடுக்க வேண்டாம்.
ரொம்ப தூசியா இருக்கு. சீக்கிரமா அழுக்காகிவிடும்.
நீங்க சொல்வது சரி தான்.
கவர் அப்படியே இருக்கட்டும்.
இதை எப்படி...
பின்னாடி எப்படி சாய்ந்துக்கணும்?
[கொக்கி மாட்டும் ஓசை]
[விகாஸின் ஓங்கிய சிரிப்பு]
நீங்க பெரிய முதலாளி மாதிரி இருக்கீங்க. [விகாஸின் சிரிப்பொலி]
ஏதாவது வேலையை முடிக்கலாம், என்ன சொல்லுற?
சரி.
[மெல்லிய இசை]
[நாற்காலி கீறீச்சிடும் சத்தம்]
[தீம் மியூசிக் ஒலிக்கிறது]
பஞ்சாயத்
தலைவரே!
-[கதவு திறக்கும் ஓசை] -என்ன?
பர்மேஸ்வர். என்ன செய்தி? எதாவது பிரச்சினையா?
ஒரு சின்ன உதவி கேட்டு வந்திருக்கிறேன்.
[இறுக்கமான இசை]
தலைவர் சார், உங்களுக்கு நான் என்னன்னு சொல்லுறது?
தேநீர் அருந்திய உடனே தண்ணீ குடிக்காதீங்க, உங்களுக்கு சளி பிடிக்கக்கூடும்.
நான் குடித்து முடிச்சிட்டேன்.
சரி, பரவாயில்லை.
[மாடு கத்தும் ஓசை]
நாளைக்கு திருமணம்.
இன்னிக்கு, அவங்க மாப்பிள்ளை
தங்குவதற்கு ஒரு தனி அறை கேட்கிறாங்க.
ஏன்?
மற்ற உறவுகாரங்களோடு பள்ளிகூடத்தில தங்குவதில் என்ன பிரச்சினை?
அவன் பிடிவாதமா இருக்கிறான், வேற என்ன?
[பிரிஜ்] பிடிவாதம் பிடிக்கிறானா?
உங்களுக்கு பிடிவாதம் பிடிக்கிற மாப்பிள்ளை தான் கிடைத்தானா?
அவனை பார்த்த போது தெரியலை.
கவலைப்பட வேண்டாம், நான் ஏதாவது ஏற்பாடு பண்ணுறேன்.
அவன் மனசில ராஜான்னு நினைக்கிறானா?
[அலைப்பேசி ஒலிக்கும் சத்தம்]
-[பிரிஜ்] செகரேட்டரி, சார். -சொல்லுங்க, சார்.
-பர்மேஸ்வர் சார்வை உங்களுக்கு தெரியும்ல. -[அபிஷேக்] எந்த பர்மேஸ்வர்?
அவர் பொண்ணுக்கு கூட நாளைக்கு திருமணம் நடக்க இருக்கு.
ஆமாம், தெரியும்.
[பிரிஜ்] அவர் என் கூட தான் இருக்காரு, கொஞ்சம் கலக்கமா இருக்கிறாரு.
மாப்பிள்ளை தங்குறதுக்கு ஒரு தனியறை கேட்கிறானாம்.
மற்ற உறவுகாரங்களோடு தங்க மாட்டானாம்.
பொருத்தமான அறையை ஒரே நாளில் எப்படி ஏற்பாடு பண்ணுறதுன்னு திண்டாடுறாரு.
அதான் நான் யோசித்தேன் உங்க அறையை ஒரு நாளைக்கு...
-ஒரு நாள். -ஒரு நாள் தானே, இல்லையா?
ஒரு நாளைக்கு அறையை பகிர்ந்துகிட்டா ரொம்ப உதவியா இருக்கும்.
நானும் பஞ்சாயத்து அலுவலகத்தில ஒரு நாள் தங்கட்டும்னு சொல்லிட்டேன்.
ஹலோ?
ஹலோ!
ஹலோ?
நெட்வெர்க் இல்லையா?
நெட்வெர்க் இருக்கா பாருங்க.
-நெட்வெர்க் இருக்கில்ல. -[பிரிஜ்] ஒரே ஒரு கோடு தான் இருக்கு.
-[பர்மேஸ்வர்] அங்கே கிடைக்குதா பாருங்க. -[பிரிஜ்] இங்கேயே வந்து விட்டது.
ஹலோ. ஹலோ.
அவனை நீங்க வேறு எங்காவது தங்க வைக்கலாமே,
இங்கே இருந்தா எனக்கு வசதியாக இருக்காது, நான் ராத்திரி படிக்கணும்.
[அபிஷேக்] எனக்கு தொந்தரவாக இருக்கும்.
அவரு இக்கட்டுல இருக்காரு. இப்ப அவனை எங்க தங்க வைக்கிறது?
தயவு செய்து சார்.
வேண்டாம்னு கெஞ்சுகிறான்.
சரி பரவாயில்லை.
எனக்கு புரியுது, நான் பார்த்துக் கொள்கிறேன்.
நன்றி, தலைவரே.
முடியாது என்று சொல்கிறாரா?
அப்படி சொல்லவில்லை.
அவருக்கு ஒரு பிரச்சினை இருக்கு என்று சொல்கிறார்.
சரி, நான் என்ன பண்ணுறது?
அப்போ சரி... [பெருமூச்சு விடும் சத்தம்]
நாம் வேறு ஏற்பாடு பண்ணலாம்.
தவறா நினைக்காதீங்க, நான் ஒன்று சொல்லவா?
தயங்காம சொல்லுங்க. நான் ஏன் தவறா நினைக்க போறேன்?
இப்ப பஞ்சாயத்து அலுவலகத்தில உங்களோட கட்டுப்பாட்டை இழந்து வாரிங்க.
என்ன?
இது எல்லாமே அந்த சொகுசு நாற்காலியால தான்.
அதில் உட்கார்கிறவன் தன்னை தலைவன் என்று நினைக்கிறான்.
அப்படி எல்லாம் இல்லை.
பார்த்தால் அப்படி தான் இருக்கு, சார்.
தலைவரோட உத்தரவை செகரேட்டரி ஏன் மறுக்கணும்?
ஹா?
நான் போய் வருகிறேன்.
[சோகமான மெல்லிய இசை]
[தெளிவற்ற உரையாடல்கள்]
[தொடரும் தெளிவற்ற உரையாடல்கள்]
[சோகமான மெல்லிய இசை]
அது இருக்கட்டும்.
தலைவருக்கு என்ன ஆனது?
அவர் எப்போதும் போலவே தான் இருக்காரு.
தலைவரோட செயல்பாடு ஒரு மாதிரி இருக்கும்.
தேவையானவர்களுக்கு உதவி செய்து தன் செல்வாக்கை தக்க வைத்துக் கொள்வார்.
அப்படின்னா அவரே வேலை செய்யட்டும்.
அவர் ஏன் பர்மேஸ்வர் கிட்ட நான் சும்மா தான் இருக்கிறேன்,
இதை நான் செய்வேன் என்று சொல்லணும்?
சார், கிராமங்களில்,
ஏதாவது திருமணம், விழா அல்லது இறுதிச்சடங்கு அப்படின்னா,
எல்லாரும் வந்து அவங்க பங்குக்கு உதவி செய்வாங்க.
உதாரணத்துக்கு, நானே முடிந்த உதவிகளை செய்து தரேன்.
இது தான் வழக்கம், கிராமத்தோட நடைமுறை.
நீ உங்க நடைமுறையை பின்பற்று.
நான் அவங்களுக்கு சொந்தக்காரன் இல்லை வேலை செய்வதற்கு.
[பர்மேஸ்வர்] டேய் தம்பி, சமையற்காரனை ஒரு பார்வை பாரு, அவனை நம்ப முடியாது.
சமைக்கும் போது பாதியை அவனே சாப்பிட்டுவிடுவான்.
தொந்தரவுக்கு மன்னிக்கணும், செகரேட்டரி சார்.
ஒன்றும் தொந்தரவு இல்லை, பர்மேஸ்வர் சார்.
-விகாஸ். -[விகாஸ்] சொல்லுங்க சார்?
இங்கே வேலை முடிந்ததுக்கு அப்புறம், கொஞ்சம் பள்ளிகூடத்திலே ஏற்பாடு எல்லாம்,
-கவனிச்சுக்க. -சரிங்க சார்.
-ஜமுக்காளம் எல்லாம் விரிக்கணும், சரியா? -சரி.
உங்களுக்கும் இப்ப எந்த வேலையும் இல்லை, இல்லையா?
இல்லை சார், அவரு ஃபக்கோலி மார்க்கெட்க்கு போகணும்.
இப்பவே போறீங்களா?
-புறப்பட தயாரா இருக்கிறேன். -[சாவிகொத்து குலுங்கும் சத்தம்]
அது ஏதாவது எமர்ஜென்சி வேலையா?
ஆமாம்.
கொஞ்சம் எமர்ஜென்சி தான்.
[விகாஸ்] இந்த எமர்ஜென்சி விளக்கை விற்கணும்.
அதனால, கொஞ்சம் எமர்ஜென்சி தான்.
ம்ம்.
சோலார் விளக்கை மாட்டியதால, இரண்டு எமர்ஜென்சி விளக்கு தேவையில்லை.
அதனால ஒன்றை விற்கணும்.
அவர் எதிலும் கொஞ்சம் வேகம். விற்கணும்னா உடனே விற்று விடுவாரு.
-[அபிஷேக்] என் ஹெல்மெட்டை கொடு! -இதோ தரேன்...
இந்தாங்க சார், போங்க.
-ஃபக்கோலி மார்க்கெட்க்கு? -[தூரத்தில் நாய்கள் குரைக்கும் சத்தம்]
உனக்கு வேற இடமே கிடைக்கலையா?
ஃபக்கோலி மார்க்கெட்யில நான் என்ன செய்ய?
சார், நீங்க வேலை செய்வதிலிருந்து உங்களை நான் காப்பாற்றினேன்.
எனக்கு நன்றி சொல்லுறதுக்கு பதிலாக, என்னைத் திட்டுறீங்க.
எப்படி, வேலை செய்யாம காப்பாற்றுன,
இந்த முட்டாள்தனமான வேலையை செய்யச் சொல்லி.
ஆமா, சார்.
சார், எனக்கு ஒரு யோசனை.
ஊருக்கு வெளியே இருக்கிற பூங்காவிற்கு ஏன் நீங்க போகக்கூடாது?
பகல் முழுவதும் அங்கே நீங்க ஓய்வு எடுங்க.
பொழுது சாய்ந்த பிறகு விருந்தாளிங்க வரும்போது வாங்க.
இங்கே இருந்தா ஏதாவது ஒரு வேலையை செய்ய சொல்லி கேட்டபடியே இருப்பாங்க.
நீ சொல்வது சரிதான்.
என் வெர்பல் எபிளிட்டி புத்தகத்தை எடுத்துட்டு வா.
என்ன எபிளிட்டி?
அந்த நீல அட்டைப்படம் உள்ள புத்தகம். போய் எடுத்துட்டு வா.
[ஆங்கில உச்சரிப்பு] வெர்பல் எபிளிட்டி. வெர்பல் எபிளிட்டி.
-[ஜிப் திறக்கும் ஓசை] -[ஜிப் மூடும் ஓசை]
புத்தகத்தை எங்கே எடுத்துட்டு போற?
செகரேட்டரி சார் இதை கேட்டாரு.
ஆனால், அவர் மார்க்கெட்க்கு தானே போறாரு.
அங்கே எதுக்கு அவருக்கு புத்தகம் வேண்டும்?
இதையும் அவர் விற்கணுமாம்.
இது ஒன்றை மட்டுமா?
இல்லை, எல்லா புத்தகத்தையும் விற்கப் போறாரு.
இந்த புத்தகங்களையும் விற்கப்போறாரு.
-[நகைச்சுவையான இசை] -ஆனால், புத்தகத்தை எல்லாம் ஏன் விற்கணும்?
தெரியலை.
இந்த புத்தகங்கள் இனிமே பயன்படாதுன்னு சொன்னாரு.
அதனால் தான்?
-அது சரி. -ஆமாம்.
-நான் போகட்டுமா, சார்? -சரி, போ.
-போ. -[விசித்திரமான இசை]
-அவர் உண்மையிலேயே ஒரு மாதிரி தான். -[அலைப்பேசி ஒலிக்கும் சத்தம்]
எதையும் விற்கிறான்.
டேய் தம்பி, என்னடா பிரச்சினை?
என்னது? நெய் தீர்ந்து போய் விட்டதா?
யாரையாவது ஃபக்கோலி மார்க்கெட்க்கு அனுப்பி இன்னும் கொஞ்சம் வாங்கு.
இரு, ஒரு நிமிஷம் இரு.
செகரேட்டரி சார், கொஞ்சம் இருங்க.
-இப்ப எதுக்கு கூப்பிடுறாரு? -ஏதாவது வேண்டுமா இருக்கும்.
-கண்ணு இல்லையா உனக்கு, நகரு. -மன்னிச்சுக்கோங்க.
செகரேட்டரி சார், நீங்க ஃபக்கோலி மார்க்கெட்டுக்கு தானே போறீங்க?
ஆமாம்.
-எனக்கு ஒரு சின்ன உதவி தேவை... -[குறும்பான பின்னணி இசை]
15 லிட்டர் நெய் டின்னு வாங்கி வரணும்,
பப்லு சாஹூ கடையிலிருந்து.
-அவன் என் கணக்கில் தருவான். -[அபிஷேக்] இல்லை, பணம் பிரச்சினையில்லை.
-15 லிட்டரை நான் ஒரு ஆளா தூக்க முடியுமா? -ஆமாம், இடமும் இல்லை.
இல்லை, அதில் பிடி இருக்கு.
இங்கே தொங்க விட்டுக்கலாம்.
ஆனா அங்கே நான் எமெர்ஜென்சி விளக்கை தொங்கவிட்டு இருக்கேனே.
ஆனா, அதை நீங்க விற்க போறீங்க இல்லையா?
அங்கே அதற்கு பதிலாக டின்னை தொங்க விடலாம்?
[குறும்பான பின்னணி இசை]
சரி.
ஹலோ, வேறு ஏதாவது வேணுமா?
அட?
எங்கே...
வேண்டாம், வேண்டாம், அப்புறம் பார்த்துக்கலாம்.
டின்னை இங்கே கொண்டு வர வேண்டாம். என் வீட்டில் கொடுங்க.
வீட்டில் சின்ன சின்ன வேலைங்க இருக்கு செய்றதுக்கு.
கொஞ்சம் பார்த்துக்கங்க.
சீக்கிரம்.
ஜமுக்காளத்தை இங்கே விரிங்க.
[தெம்மாங்கு பாடல் இசைக்கிறது]
[மோட்டார் பைக் நகரும் ஒசை]
சமையல்காரன் எங்கே?
[அபிஷேக்] சமையல்காரன் எங்கே? நான் இந்த நெய் டின்னை கொடுக்கணும்.
-[பர்மேஸ்வர்] இதோ பாரு, விகாஸ்! -[விகாஸ்] சார்.
[பர்மேஸ்வர்] தனித்தனி டப்பா இருக்கட்டும் ஊர் மக்கள், விருந்தாளிகள்னு.
[விகாஸ்] சரிங்க சார்.
[பர்மேஸ்வர்] விருந்தாளிகளுக்கு ஏழு வகை இனிப்பு, ஊர் மக்களுக்கு ஐந்து தான்.
-[விகாஸ்] சரிங்க சார். -வா, அதை இங்கே தா.
ஈயை ஓட்டு புரியுதா?
வேண்டாம், அங்கே போய் கொடு.
செகரேட்டரியும் இங்கே வந்துட்டாரு.
வாங்க வாங்க.
அருமையான வேலையை செய்திருக்கீங்க.
அங்கே வைங்க, போதும்.
-[பாத்திரம் தரையில் வைக்கும் ஓசை] -[பர்மேஸ்வர்] கவனம்.
நெய்யை வாங்குப்பா.
செகரேட்டரி சார், அசத்திட்டீங்க.
என்ன, களைப்பா இருக்கீங்களா?
எமர்ஜென்சி விளக்கை வித்தீங்களா?
இல்லை, நல்ல விலை கிடைக்கலை.
அலுவலக சாவியை கொடு.
[பர்மேஸ்வர்] அலுவலகம் போறீங்க, இல்லையா?
எனக்கு ஒரு சின்ன வேலை செய்யணும்.
[தெம்மாங்கு பாடல் இசைக்கிறது]
[பணியாளர்] சார், நான் என்ன நினைத்தேன்...
இங்க ஒரு ட்யூப் லைட்,
அப்புறம் இங்கே ஒன்று. இரண்டு பக்கமும் ஒவ்வொரு டியூப் லைட்,
இந்த வீடே ஒளி வெள்ளத்தில் மூழ்கியிருக்கிற உணர்வு வரும்.
-சரி போடு. -[முணுமுணுப்பு சத்தம்]
சார், வெள்ளை லைட் போடவா பச்சை லைட் போடவா?
உனக்கு எது பிடிக்குமோ போடு. பச்சையை போடு.
வெள்ளை நல்லா இருக்கும்னு உங்களுக்கு தோணலையா?
நல்லது, நான் பச்சையே பயன்படுத்துறேன்.
பச்சை உங்க மனசில ரொம்ப நாளா இருந்ததுனு நினைக்கிறேன்.
[பணியாளர்] இன்னும் ஒரு விஷயம், சார்.
இந்த வரிசையா கட்டுற விளக்கு அணைஞ்சு அணைஞ்சு எரியணுமா
இல்லை அணையாம அப்படியே எரியணுமா?
நீயே சொந்தமா வேலை செய்றியா இல்லை நானே லைட்டை மாட்டணுமா?
உனக்கு எப்படி வேண்டுமோ போடு. இது ஒன்றும் என் தங்கச்சி கல்யாணம் இல்லை.
போடு, எப்படியோ போடு.
அணைஞ்சு அணைஞ்சு எரிய விடுறேன்.
அணைஞ்சு அணைஞ்சு எரியணும்னு சொன்னது கேட்கலையா?
[பணியாளர்] இப்ப இருக்கிற ட்ரெண்டு யாருக்கு புரியுது.
[பெருமூச்சு விடும் சத்தம்]
[அலை பேசி ஒலிக்கும் சத்தம்]
இப்ப எந்த நம்பரிலிருந்து கூப்பிடுறானோ, தெரியலையே?
-ஹலோ. -[பர்மேஸ்வர்] செகரேட்டரி சார்.
பர்மேஸ்வர் பேசுறேன்.
எனக்கு ஒரு சின்ன உதவி வேணும்.
[மெதுவாக] மறுபடியுமா?
[மெல்லிசை]
-ப்ரஹலாத் -சொல்லுங்க.
பஞ்சு வைத்த சொகுசு நாற்காலியில் உட்காருவதால் ஒருத்தன் பெரிய ஆள் ஆகிறானா?
சார், எனக்கு தெரிந்து செயலாளருக்கு அந்த மாதிரி எண்ணம் இல்லை.
[பிரிஜ்] எனக்கு தெரியும்.
ஆனால் மக்கள் அப்படி நினைக்கிறாங்க.
[ப்ரஹலாத்] அவங்க நினைக்க தான் செய்யுறாங்க.
எனக்கு ஒரு யோசனை. நீங்க ஏன் உங்களுக்கு ஒரு நாற்காலியை வாங்கக் கூடாது?
அப்படி வாங்குவதால் என்ன பயன்?
அது எங்களை சமமாக்கும்.
சமம் என்பது நமக்கு ஒத்துவராத ஒன்று.
தலைவர் எப்போதும் தலைவர் தானே.
உண்மை தான்.
இந்த நாற்காலிப் பிரச்சினையை மிச்சம் மீதி இல்லாம முடிக்கணும்.
நீங்க ஒரு வார்த்தை சொன்னா, நாங்க...
வேண்டாம், எந்த வன்முறையும் வேண்டாம்.
-[அலைப்பேசி ஒலிக்கும் சத்தம்] -சார், அதை கொஞ்சம் எடுத்துத் தாங்க.
டேய், நீயே எடுத்துக்கடா.
என்னை நீ வேலை வாங்கலாம் என்று நினைக்கிறியா? நீயே எடுத்துப் பேசு.
-[பிரிஜ்] யார் அது? -சொல்லுங்க பர்மேஸ்வர் அண்ணே.
அவங்க இங்கே வந்துட்டாங்க.
[ப்ரஹலாத்] வாங்க போகலாம். வந்துட்டாங்க.
-வாங்க போகலாம். -ஊர்வலம் தொடங்கிவிட்டது.
-என் மீதும் கொஞ்சம் தடவுங்க. -இந்தா காட்டு.
-என் மேலேயும் கொஞ்சம் தடவுங்க. -ஏற்கெனவே உனக்கு பூசியாச்சு.
வா, போகலாம்.
51 ரூபாய் கொடுக்கவா இல்லை 101 கொடுக்கவா?
உன் கிட்ட இருப்பதை கொடு. 51 அல்லது 101 என்பது பற்றி கவலைப்படாதே.
பர்மேஸ்வர் அண்ணனோட பெண் பெயர் ட்விங்கிளா இல்லை கரினாவா?
கணேஷ் ரவீணா திருமண விழா
ஃபுலேரா கிராம பஞ்சாயத்து
-[மங்கள இசை] -[கோப்பையில் குளிர்பானம் ஊற்றும் ஒசை]
-இந்தாங்க. -வேண்டாம்.
நன்றி, நான் ஏற்கெனவே அருந்திவிட்டேன்.
-இன்னும் கொஞ்சம். -[ப்ரஹலாத்] இன்னும் ஒரு கோப்பை.
விகாஸ், வேண்டாம் சொன்னா விட்டுடாம கொடு.
-இது சரியில்லை. -தயங்காம குடிங்க, தம்பி.
சும்மா குடிங்க. களைப்பு போகும்.
-[பிரிஜ்] பர்மேஸ்வர்... -[பர்மேஸ்வர்] சார்.
குளிர்பானம் மட்டும் தானா? இனிப்பு பலகாரம் எல்லாம் கொடுங்க.
-செகரேட்டரி பலகாரம் எடுக்க போயிருக்காரு. -இன்னும் வரவில்லை.
-இதையே ரொம்ப நேரமா சொல்லுறீங்க! -மகனே, அவருக்கு கொஞ்சம் ஊற்று.
-கொடு. -சொல்லி முடித்தீங்க, அவர் வந்துட்டார்.
-அவர் வந்தாச்சு. -எல்லாருக்கும் பலகாரம் கொடுங்க. போங்க.
-கொடுங்க. -விகாஸ்.
நாம் பலகாரம் கொஞ்சம் நேரம் கழித்து சாப்பிடுவோம்னு சொல்லு.
கொஞ்சம் நேரம் கழித்து பலகாரம் சாப்பிடுறோம்.
என்ன தம்பி?
கொஞ்சம் நேரம் கழித்து பலகாரம் சாப்பிடுறோம்.
துப்பாக்கி எல்லாம் தூக்கி ரொம்ப சோர்வா இருப்பாங்க. விடுங்க.
-சரி மகனே, ஒய்வு எடுங்க. -உங்க விருப்பம் தான் எல்லாம்.
சில மணி நேரத்தில நீங்க வீடு போகணும்.
ஆமாம்.
விருந்தாளிங்க வந்து இருக்கும் பள்ளிகூடத்துக்கு நாம் போவோம்.
பெரியவங்க எல்லோரும் அங்கே தான் இருக்காங்க. போகலாம் வாங்க.
போகலாம், மகனே, இவர் தான் செகரேட்டரி.
இவர் இங்கே தான் இருப்பாரு.
ஏதாவது வேண்டும் என்றால், இவர்ட்ட சொல்லுங்க.
பொண்ணுக்கு அண்ணனா நினைத்து கேளுங்க.
ரொம்ப தங்கமான பையன்.
-வாங்க போகலாம். -சரி.
நாங்க புறப்படுறோம்.
-நீ எங்கே போற? -பலகாரம் எல்லாம் இங்கே இருக்கு.
திருமண அரங்கத்துக்கு.
[தெளிவற்ற பேச்சு சத்தம்]
இன்னிக்கு முதலிரவு.
-இன்னிக்கு இல்லை. -அப்புறம்?
-நாளைக்கு தான் முதலிரவு. -[நண்பன் குரல்] ஊ ஊ...
நான் உள்ளே உட்கார்ந்து இருக்கேன். ஏதாவது வேணும்னா சொல்லுங்க.
நிச்சயமா.
உங்க மச்சினிச்சியை பக்கத்திலே எங்கேயும் காணலையே.
இல்லை, அப்பா, நான் வருத்தப்படலை.
வேலையால கொஞ்சம் மனசு அழுத்தமா இருக்கு.
-[காலடி சத்தம்] -பலகாரம் கொஞ்சம் தர முடியுமா?
ஒரு நிமிஷம் இருங்க. நான் அங்கே வரேன்.
இல்லை, அது வேற ஒரு பையன்.
நான் அதை பார்த்துக்கிறேன்.
இது ரொம்ப அவமானமா இருக்கு.
மாப்பிள்ளையை பலகாரத்துக்குக்காக யாரு காத்திருக்க வைப்பாங்க?
அவன் வரட்டும்.
அவன் கிட்ட நான் பேசுறேன்.
நாற்காலியை எல்லாம் வெளியே போடு.
பலகாரத்தை நாங்க வெளியே சாப்பிடுறோம்.
வெளியே!
[கணேஷ்] நாற்காலியை எடுத்து வர இவ்வளவு நேரமா?
[நண்பன் 2] இப்ப வருமா இல்லை அடுத்த வருஷம் வருமா?
[நண்பன் 3] இதோ வரான்.
வாங்க உட்காரலாம்.
[தொண்டை கனைக்கும் சத்தம்]
இரு...
என்ன இது?
-என்ன? -[சோகமான இசை]
ஐந்து இனிப்பு தான் இருக்கு.
-ஐந்து தான் என் டப்பாவிலும். -ஐந்து தான் என் டப்பாவிலும்.
இங்கே ஐந்து தான்.
பள்ளி கூடத்தில கொடுத்த டப்பாக்களில் ஏழு இனிப்பு இருந்தது.
ஆனா இங்கே எனக்கு தருவதில் ஐந்து தான்.
அதுவும் அந்த வெள்ளிஜரிகை இனிப்பை காணோம்.
அப்படியா. இருங்க. நான் இரண்டு நிமிடத்தில் வரேன்.
திரும்பவும் இரண்டு நிமிடமா?
[நாட்டுப்புற வாத்திய இசை ஒலிக்கிறது]
[அபிஷேக்] பர்மேஸ்வர் சார், எனக்கு தெரியாது
ஊர் மக்களுக்கு ஒரு வகை, விருந்தாளிகளுக்கு இன்னொரு வகை டப்பா என்று.
அங்கே அறையில் இருந்ததை நான் எடுத்து வந்தேன்.
என்னால் இப்ப அங்கே வர முடியாது.
யாரையாவது இங்கே எடுத்து வந்து தரச்சொல்லுங்க.
நல்லது. சீக்கீரம் இல்லை அவங்க வானத்துக்கும் பூமிக்கும் குதிப்பாங்க.
மாப்பிள்ளையும் அவர் நண்பர்களும் தான், வேற யாரு?
-[சோகமான இசை] -ஏற்பாடு எல்லாம் படு மோசம் தான்.
அவங்க கிட்ட பேசினேன். வேற டப்பாக்களை அனுப்பி வைக்கிறாங்க.
கொஞ்சம் காத்திருங்க, இப்ப வந்துவிடும்.
ஃபுலேரா கிராம பஞ்சாயத்து
-என்ன இது? -[நாற்காலிகள் இடிக்கும் ஓசை]
அபிஷேக் அவர்களே.
நாங்க காத்திட்டு இருக்கணும்னா குறைந்தது நல்ல நாற்காலியாவது போட்டு இருக்கலாம்.
உள்ளே ஒரு சொகுசு நாற்காலி இருப்பதை நான் பார்த்தேன்.
நல்ல நாற்காலி இருக்கும் போது,
மாப்பிள்ளைக்கு ஏன் இந்த பிளாஸ்டிக் நாற்காலியை கொடுக்கணும்?
என்ன?
இது என்ன விளையாட்டா? சொல்லுங்க.
இது விளையாட்டு போல இருக்கு.
[நாற்காலி தரையில் உரசும் ஓசை]
[பிளாஸ்டிக் காகித சலசலப்பு சத்தம்]
கமலேஷ், பிளாஸ்டிக்கை கிழி.
பிளாஸ்டிக்கை கிழிக்காதீங்க.
கிழிக்காதீங்கன்னு சொன்னா என்ன அர்த்தம்?
-அது வசதியா இல்லை. -என்ன வசதியாக இல்லை?
திரும்ப ஆரம்பிக்காதே. அது பண்ணுற சத்தம் எரிச்சல் மூட்டுது.
சத்தம் பண்ணா என்ன இப்ப?
[இறுக்கமான இசை]
[பிளாஸ்டிக்கை கிழிக்கும் சத்தம்]
பிளாஸ்டிக்கை கிழிக்காதேன்னு சொல்லுறேன். புரியலையா?
என்ன ஒரு நச்சரிப்பு.
இந்த உன் கல்யாணத்துக்கு கொடுத்த சீர் இல்லை. இது நான் வாங்கினது.
நீ கிழிக்கணும்னு நினைத்தால் உனக்கு சீரா வந்த பொருள்களை கிழி.
[ஆங்கில வார்த்தை] ஆஸ்ஹோல்.
ஃபுலேரா கிராம பஞ்சாயத்து
என்னது...
அவன் என்னை என்ன சொன்னான்?
ஆஸ்ஹோல் என்று சொன்ன மாதிரி இருந்தது.
செல்ஃபோனில் அர்த்தம் என்ன என்று பார்.
என்ன?
வெளிக்கு போகிற ஓட்டை.
[இறுக்கமான இசை]
எங்க அப்பாவை கூப்பிடுங்க.
[முணுமுணுப்பு சத்தம்]
சார், பார்த்து.
இந்த திருமணம் நடைபெற வேண்டாம் என்றால்
நீங்க எங்களுக்கு முன்னாடியே சொல்லியிருக்கலாம்.
எப்படி மாப்பிள்ளையை வீட்டுக்கு அழைத்து ஆஸ்ஹோல் என்று திட்ட முடியும்?
என் பையன் என்ன அப்படியா இருக்கிறான்?
[ரகுநாத்] சொல்லுங்க.
[அபிஷேக்] நான் அந்த அர்த்தத்தில் சொல்லவில்லை.
அதோட அர்த்தம் என்ன என்று பாருங்க முதலில்.
அதுக்கு முட்டாள் என்றும் அர்த்தம்.
செகரேட்டரி அந்த அர்த்தத்தில் தான் சொல்லியிருக்காரு.
அவர் முட்டாள் என்று சொல்லியிருக்காரு.
சரி, அதுக்காக மாப்பிளைளையை ஏன் முட்டாள்னு சொல்லணும்?
அது தவறு தான், ஒத்துக்கிறேன்.
செயலாளருக்கு கொஞ்சம் கண்மூடித்தனமா கோவம் வரும்.
என்னையே ஒரு தரம் முட்டாள் என்று சொன்னாரு.
-எப்ப? -வாயை மூடு.
அதுக்கு நீங்க என்ன பண்ணீங்க?
நானும் அவரை முட்டாள் என்று சொன்னேன்.
நல்லது, கணேஷ், அவனை நீயும் முட்டாள் என்று கூப்பிடு.
கூப்பிடு, மகனே.
-மகனே, யோசிக்காம கூப்பிடு. -சொல்லுப்பா, சொல்லு.
-அவனைப் பார்த்து சொல். -அவனைப் பார்த்து சொல்.
சொல்லு மகனே,சொல்லு.
இல்லை அப்பா.
நான் அவனை முட்டாள் என்று இல்லை ஆஸ்ஹோல் என்று தான் கூப்பிடுவேன்.
எதுவோ ஒன்று, யோசிக்காம சொல்லு.
-சொல்லுப்பா, இப்ப என்ன வந்தது. -சொல்லு...
-தயங்காம சொல்லு. -சத்தமாக சொல்லு.
-[பிரிஜ்] அதை சொல், சீக்கிரம். -[ப்ரஹலாத்] சொல்லுப்பா அதை.
-சொல்லு. -சொல்.
-சொல்லு அதை. -சத்தமாக சொல்.
-கத்தி சொல்.
அதை சீக்கிரம் சொல்.
ஆஸ்ஹோல்.
[கணேஷ்] அபிஷேக் ஒரு ஆஸ்ஹோல்.
[பர்மேஸ்வர்] அவன் ஒரு முழு ஆஸ்ஹோல்.
-[பிரிஜ்] அவன் ஒரு முழு ஆஸ்ஹோல். -[ப்ரஹலாத்] ஆஸ்ஹோல்.
-இப்ப மகிழ்ச்சி தானே. -ஆஸ்ஹோல்.
-மகிழ்ச்சி. -வா மகனே.
-எல்லாருக்கும் இப்ப மகிழ்ச்சி. -வாங்க போகலாம்.
நல்ல நேரம் ஓடிக்கிட்டே இருக்கு.
-ரகுநாத் சார், வாங்க, போகலாம். -வாங்க, போகலாம்.
நல்லது, வாங்க போகலாம்.
அப்பா, இருங்க.
நான் போகிறேன்.
எனக்கு, அவன் நாற்காலியும் வேண்டும்.
[சோகம் இழையோடும் மெல்லிய இசை]
இதுவா?
ஆமாம்.
[சோகம் இழையோடும் மெல்லிய இசை]
[நாற்காலி வைக்கப்படும் ஓசை]
செகரேட்டரி சார், நீங்க மாப்பிள்ளையை அவமானப்படுத்திட்டிங்க.
அவரை சாந்தப்படுத்த குறைந்தது இதை நீங்க செய்யத்தான் வேண்டும்.
நான் இப்ப மார்க்கெட்க்கு போய் திரும்பவும் ஒரு நாற்காலி வாங்கணும்.
செகரேட்டரி சார், நான் அவ்வளவு இரக்கமில்லாத ஆள் இல்லை.
நீங்க புதுசு வாங்கத் தேவையில்லை.
நீங்க என் நாற்காலியை எடுத்துக்கலாம். அதில் பஞ்சு இருக்கை இருக்கு.
-ஆனா, சார்... -என் நாற்காலியை எடுங்க. இறுதி முடிவு.
நீங்க எதுல உட்காருவீங்க.
-நான் உட்கார்ந்துப்பேன். -அவரைப் பற்றி கவலைப்படாதீங்க.
புது நாற்காலியை அவர் வாங்கிப்பாரு.
அவர் பெரிய பணக்காரர்.
[ப்ரஹலாத்] நூற்றி ஐம்பது ஏக்கர் நிலம், மாடுங்க, கற்பனை பண்ணுங்க.
செகரேட்டரி சார், இந்த கதை முடிஞ்சிட்டு.
பாருங்க, அவங்க எல்லாரும் வராங்க.
[இசைக்குழு இசை ஒலிக்கிறது]
[பலரின் பேச்சு குரல்கள்]
-[பட்டாசு வெடிக்கும் ஓசை] -[பலரின் பேச்சு குரல்கள்]
[இசைக்குழு இசை ஒலிக்கிறது]
[பட்டாசு வெடிக்கும் ஓசை]
[தனிமையை உணர்த்தும் இசை]
[பட்டாசு வெடிக்கும் ஓசை]
[சோகமான இசை]
[மெல்லிய இசை]
[பிரிஜ்] ஒவ்வொரு நாற்காலிக்கும் ஒரு வாழ்நாள் காலம் இருக்கு.
அது உங்க தலைமேல உட்கார்ந்து வருது.
அப்புறம், அது மேல உங்களை உட்கார அனுமதிக்கும்,
இல்லை இரத்த களரியை கூட ஏற்படுத்தும். பாரு.
செகரேட்டரி சார், குளிர்ந்த பியர் இருக்கு. வரீங்களா.
[ப்ரஹலாத்] செகரேட்டரி சார் இங்கே என்ன பண்ணுறாரு?
சார், அந்த நாற்காலி நீங்க வாங்கினது மாதிரியே இருக்கு.
இல்லையா?
நாம செங்கல்லை எண்ணுவோம்.
70, 71, 72, 73, 74, 75, 76...
[நிறைவு தீம் மியூசிக்] ம்.