WEBVTT

00:00:09.400 --> 00:00:11.920 align:center
เก้าอี้พลาสติกที่คุณนั่ง

00:00:12.000 --> 00:00:15.540 align:center
เวลานั่งไปนานๆ จะร้อนหลัง

00:00:15.620 --> 00:00:17.430 align:center
แต่ปัญหาของเก้าอี้บุนวมคือ...

00:00:17.510 --> 00:00:20.180 align:center
ทีแรกอยากนั่งแค่ชั่วโมงเดียว

00:00:20.260 --> 00:00:22.120 align:center
ผ่านไปสองสามชั่วโมง
ยังไม่อยากลุกเลย

00:00:22.200 --> 00:00:24.890 align:center
เอาไปนั่งอ่านหนังสือนี่ก็แจ่มเลย

00:00:25.430 --> 00:00:28.270 align:center
- ดีเลย...
- เก้าอี้ใหม่เหรอ คุณเลขา

00:00:28.720 --> 00:00:31.770 align:center
ครับ นั่งเก้าอี้พลาสติกนานๆ
ไม่ค่อยสบายน่ะครับ

00:00:32.350 --> 00:00:33.360 align:center
โอเค

00:00:33.540 --> 00:00:35.320 align:center
เอาไว้อ่านหนังสือด้วยน่ะครับ

00:00:35.400 --> 00:00:36.930 align:center
ดีแล้วๆ

00:00:36.970 --> 00:00:38.000 align:center
ครับผม

00:00:44.360 --> 00:00:46.600 align:center
มีล้อด้วยแฮะ

00:00:49.770 --> 00:00:53.510 align:center
ท่านครับ เก้าอี้ท่านไม่มีล้อใช่ไหม

00:01:02.580 --> 00:01:04.410 align:center
สูงไปหน่อยเนอะ

00:01:04.490 --> 00:01:06.160 align:center
- ปรับสิ
- ปรับยังไงอะ

00:01:06.240 --> 00:01:07.360 align:center
น่าจะมีปุ่มแถวๆ นั้น

00:01:07.440 --> 00:01:08.510 align:center
โอเค

00:01:08.830 --> 00:01:10.230 align:center
นี่ก็ต่ำไป

00:01:11.670 --> 00:01:13.830 align:center
พอดีแล้ว

00:01:13.910 --> 00:01:17.280 align:center
ตัวนี้มีล้อด้วย ลองไถดูสิครับ
ว่าใช้ได้ไหม

00:01:19.070 --> 00:01:20.150 align:center
แจ๋ว

00:01:22.150 --> 00:01:26.520 align:center
แกะพลาสติกออกเถอะครับ
มันดูไม่สวยเลย

00:01:26.600 --> 00:01:28.360 align:center
ไม่เอาๆ ไม่แกะหรอก

00:01:28.440 --> 00:01:30.360 align:center
แถวนี้ฝุ่นเยอะ เดี๋ยวเก่าเร็ว

00:01:30.440 --> 00:01:32.280 align:center
ก็จริงครับ

00:01:35.240 --> 00:01:36.450 align:center
เอนหลังยังไงนะ

00:01:41.260 --> 00:01:43.710 align:center
คุณดูเหมือนหัวหน้าใหญ่เลยนะ

00:01:44.970 --> 00:01:46.710 align:center
มาทำงานให้เสร็จกันเถอะ

00:01:46.790 --> 00:01:47.990 align:center
โอเค

00:03:18.640 --> 00:03:20.050 align:center
ผู้ใหญ่บ้านครับ

00:03:33.020 --> 00:03:35.680 align:center
ปรเมศวร์ มีอะไร
มีปัญหาอะไรหรือเปล่า

00:03:36.330 --> 00:03:38.350 align:center
ผมอยากขออะไรหน่อยน่ะครับ

00:03:50.930 --> 00:03:53.200 align:center
ผมจะบอกคุณยังไงดี

00:03:54.480 --> 00:03:57.580 align:center
อย่าดื่มน้ำหลังดื่มชา
เดี๋ยวเป็นหวัดหรอก

00:03:57.660 --> 00:03:59.300 align:center
ดื่มไปแล้วอะ

00:03:59.380 --> 00:04:00.830 align:center
ช่างเถอะ

00:04:02.410 --> 00:04:04.190 align:center
งานแต่งจะมีพรุ่งนี้

00:04:05.260 --> 00:04:08.320 align:center
แล้วเขามาบอกวันนี้ว่า
เจ้าบ่าวอยากได้...

00:04:08.400 --> 00:04:10.690 align:center
ห้องพักแยกต่างหาก

00:04:10.770 --> 00:04:11.880 align:center
ทำไม

00:04:12.850 --> 00:04:15.080 align:center
ทำไมไม่รอที่โรงเรียนกับแขกคนอื่นๆ

00:04:15.160 --> 00:04:16.400 align:center
หัวรั้นไง จะอะไรล่ะ

00:04:16.480 --> 00:04:18.590 align:center
หัวรั้นเหรอ

00:04:18.670 --> 00:04:21.140 align:center
ก็เลือกลูกเขยหัวรั้นมาเองไม่ใช่เหรอ

00:04:21.220 --> 00:04:22.850 align:center
ดูหน้าไม่รู้นี่

00:04:22.930 --> 00:04:26.550 align:center
ไม่ต้องห่วง เดี๋ยวช่วยคิดให้

00:04:26.630 --> 00:04:29.890 align:center
เขาคิดว่าตัวเองเป็นใครกัน

00:04:40.150 --> 00:04:42.000 align:center
- คุณเลขา
- ครับท่าน

00:04:42.080 --> 00:04:44.200 align:center
คุณรู้จักปรเมศวร์ใช่ไหม

00:04:44.280 --> 00:04:45.470 align:center
คนไหนครับ

00:04:45.490 --> 00:04:48.660 align:center
คนที่ลูกสาวจะแต่งงานพรุ่งนี้ไง

00:04:48.740 --> 00:04:49.940 align:center
อ๋อครับ

00:04:50.020 --> 00:04:52.580 align:center
เขานั่งอยู่ข้างๆ ผม
เขาดูเครียดๆ น่ะ

00:04:52.660 --> 00:04:56.920 align:center
เจ้าบ่าวอยากได้ห้องพักแยกต่างหาก

00:04:57.000 --> 00:04:58.380 align:center
เขาไม่อยากอยู่รวมกับแขก

00:04:58.460 --> 00:05:01.540 align:center
เขาเครียดมากเลย
ไม่รู้จะไปหาห้องในหนึ่งวันได้ที่ไหน

00:05:01.620 --> 00:05:03.800 align:center
คุณพอจะจัดห้องให้วันหนึ่งได้ไหม

00:05:03.880 --> 00:05:05.070 align:center
- วันเดียว
- แค่วันเดียวเอง

00:05:05.150 --> 00:05:09.020 align:center
ถ้าคุณจัดห้องให้ได้วันหนึ่งก็ดีเลย

00:05:09.100 --> 00:05:13.620 align:center
ผมบอกไปแล้วว่าเขามาอยู่
ที่สภาหมู่บ้านได้หนึ่งวัน

00:05:13.990 --> 00:05:15.490 align:center
ฮัลโหล

00:05:16.120 --> 00:05:17.390 align:center
ฮัลโหล

00:05:17.620 --> 00:05:18.780 align:center
ฮัลโหล

00:05:18.980 --> 00:05:20.470 align:center
ไม่มีสัญญาณเหรอครับ

00:05:20.550 --> 00:05:22.540 align:center
ลองหาคลื่นดูครับ

00:05:22.620 --> 00:05:25.290 align:center
- ลองหาคลื่นดู
- ขึ้นแค่ขีดเดียว

00:05:25.370 --> 00:05:28.250 align:center
- ลองไปตรงนั้น...
- ขึ้นแล้วๆ

00:05:28.330 --> 00:05:29.950 align:center
ฮัลโหล ฮัลโหล

00:05:30.030 --> 00:05:31.250 align:center
ทำไมไม่ไปที่อื่น

00:05:31.330 --> 00:05:32.500 align:center
ไม่งั้นก็ลำบากผมอีก

00:05:32.580 --> 00:05:34.030 align:center
กลางคืนผมต้องอ่านหนังสือ

00:05:34.100 --> 00:05:35.310 align:center
เดี๋ยวเขามารบกวน

00:05:35.390 --> 00:05:37.840 align:center
เขาเครียดมากเลยนะ
จะให้เขาไปอยู่ที่ไหนล่ะ

00:05:37.920 --> 00:05:39.030 align:center
ขอร้องนะครับ

00:05:40.160 --> 00:05:41.710 align:center
เขาบอกว่า ขอร้อง

00:05:43.420 --> 00:05:45.240 align:center
ช่างเถอะๆ ผมเข้าใจแล้ว

00:05:45.320 --> 00:05:47.070 align:center
ขอบคุณครับ

00:05:52.560 --> 00:05:54.470 align:center
เขาปฏิเสธเหรอครับ

00:05:54.550 --> 00:05:55.970 align:center
เขาไม่ได้ปฏิเสธ

00:05:56.350 --> 00:05:58.070 align:center
เขาบอกว่าเขามีปัญหาน่ะ

00:05:58.980 --> 00:06:01.570 align:center
งั้นผมควรจะทำยังไงดีล่ะ

00:06:03.300 --> 00:06:04.670 align:center
ถ้างั้น...

00:06:06.610 --> 00:06:08.240 align:center
หาทางอื่นกันเถอะ

00:06:12.390 --> 00:06:16.160 align:center
ไม่ต้องรู้สึกผิดหรอกครับ
แต่ขอพูดอะไรหน่อยได้ไหม

00:06:16.240 --> 00:06:18.090 align:center
เอาเลย ทำไมผมต้องรู้สึกผิดด้วย

00:06:19.630 --> 00:06:22.220 align:center
คุณกำลังสูญเสียอำนาจในสภาหมู่บ้านไป

00:06:22.300 --> 00:06:23.320 align:center
หา

00:06:25.010 --> 00:06:28.020 align:center
ทั้งหมดนี้เป็นเพราะ
เก้าอี้บุนวมตัวนั้น

00:06:28.680 --> 00:06:31.090 align:center
คนที่นั่งบนนั้น
คิดว่าตัวเองเป็นเจ้านาย

00:06:31.170 --> 00:06:33.210 align:center
ไม่ๆ ไม่ใช่แบบนั้นหรอก

00:06:33.950 --> 00:06:36.870 align:center
แต่มันดูเป็นแบบนั้นนี่ครับ

00:06:37.550 --> 00:06:41.580 align:center
ไม่งั้นทำไมเลขาถึงกล้าปฏิเสธ
คำสั่งของผู้ใหญ่บ้านล่ะ

00:06:46.460 --> 00:06:47.670 align:center
ลาก่อนครับ

00:07:08.980 --> 00:07:12.490 align:center
[เสียงพูดคุยกัน]

00:07:12.590 --> 00:07:17.160 align:center
[เสียงพูดคุยกัน]

00:07:18.350 --> 00:07:20.060 align:center
[เสียงพูดคุยกัน]

00:07:23.540 --> 00:07:27.020 align:center
[เสียงพูดคุยกัน]

00:07:29.120 --> 00:07:31.760 align:center
[เสียงพูดคุยกัน]

00:07:34.310 --> 00:07:35.760 align:center
ปล่อยไว้

00:07:40.720 --> 00:07:42.000 align:center
ผู้ใหญ่บ้านเป็นอะไรไป

00:07:42.080 --> 00:07:43.580 align:center
ไม่มีอะไรนี่ครับ

00:07:43.920 --> 00:07:45.640 align:center
ผู้ใหญ่บ้านเป็นหัวหน้าเรา

00:07:45.720 --> 00:07:48.490 align:center
เขาช่วยคนลำบาก
เพื่อรักษาอิทธิพลไว้

00:07:48.570 --> 00:07:50.170 align:center
งั้นก็ให้เขาทำเองสิ

00:07:50.250 --> 00:07:52.180 align:center
ทำไมไปบอกปรเมศวร์ว่าผมว่าง...

00:07:52.260 --> 00:07:53.730 align:center
ช่วยงานนี้ได้

00:07:54.230 --> 00:07:57.190 align:center
คืองี้ครับ เวลาในหมู่บ้าน...

00:07:57.270 --> 00:07:59.250 align:center
มีงานแต่งงาน งานเลี้ยง หรืองานศพ

00:07:59.330 --> 00:08:01.340 align:center
ทุกคนก็จะมาช่วยกัน

00:08:01.420 --> 00:08:03.310 align:center
ดูอย่างผมสิ ผมก็มาช่วย

00:08:03.680 --> 00:08:06.280 align:center
นี่คือประเพณีและวัฒนธรรมของหมู่บ้าน

00:08:06.360 --> 00:08:07.880 align:center
เชิญคุณทำตามประเพณีเลย

00:08:07.960 --> 00:08:10.330 align:center
ผมไม่ใช่ญาติจะได้มาช่วยเขา

00:08:10.730 --> 00:08:14.550 align:center
บันตู จับตาดูพ่อครัวไว้นะ
เขาขี้ขโมยน่ะ

00:08:15.280 --> 00:08:17.220 align:center
ตอนทำก็กินข้าวไปด้วยแล้วกัน

00:08:19.780 --> 00:08:22.390 align:center
ขอโทษที่มารบกวนด้วยนะครับ คุณเลขา

00:08:23.410 --> 00:08:26.120 align:center
ไม่เป็นไรครับ คุณปรเมศวร์

00:08:26.200 --> 00:08:27.650 align:center
- วิกาส
- ครับ

00:08:27.730 --> 00:08:29.430 align:center
ถ้าทำตรงนี้เสร็จแล้ว

00:08:29.510 --> 00:08:31.640 align:center
- ไปดูที่โรงเรียนด้วยนะ
- โอเคครับ

00:08:31.720 --> 00:08:33.600 align:center
- ต้องเรียงผ้าด้วยนะ
- ครับ

00:08:35.300 --> 00:08:38.500 align:center
คุณก็ว่างเหมือนกันใช่ไหม

00:08:42.570 --> 00:08:45.690 align:center
เปล่าครับ เขาต้องไปตลาดฟากัลลี

00:08:47.710 --> 00:08:49.720 align:center
จะไปตอนนี้เหรอ

00:08:50.830 --> 00:08:52.700 align:center
กำลังจะไปพอดีครับ

00:08:53.390 --> 00:08:54.770 align:center
มีเรื่องฉุกเฉินเหรอ

00:08:56.800 --> 00:08:58.000 align:center
ใช่ครับ

00:08:58.080 --> 00:09:00.040 align:center
ฉุกเฉินครับ

00:09:04.010 --> 00:09:06.490 align:center
เขาต้องขายไฟฉุกเฉินอันนี้ครับ

00:09:06.570 --> 00:09:09.850 align:center
มันก็เลยฉุกเฉินนิดหน่อย

00:09:12.810 --> 00:09:14.640 align:center
ตั้งแต่มีไฟโซลาร์เซลล์ข้างนอก

00:09:14.720 --> 00:09:16.430 align:center
ก็ไม่จำเป็นต้องมีไฟฉุกเฉินสองอัน

00:09:16.510 --> 00:09:17.960 align:center
ผมเลยจะขายอันหนึ่ง

00:09:24.720 --> 00:09:27.340 align:center
อารมณ์แปรปรวนน่ะครับ
ขายทุกอย่างตามใจ

00:09:27.420 --> 00:09:29.540 align:center
- วิกาสขอหมวกหน่อย
- ได้ครับ

00:09:32.670 --> 00:09:33.870 align:center
นี่ครับ

00:09:34.340 --> 00:09:35.700 align:center
ตลาดฟากัลลีงั้นเหรอ

00:09:36.500 --> 00:09:37.890 align:center
อ้างให้ดีกว่านี้ไม่ได้รึไง

00:09:38.180 --> 00:09:39.790 align:center
ฉันจะไปทำอะไรที่ตลาดตอนนี้

00:09:40.350 --> 00:09:42.520 align:center
ผมช่วยคุณจากการทำงานนะ

00:09:42.600 --> 00:09:45.330 align:center
แทนที่จะขอบคุณ
แต่ดันมาตะโกนใส่ผมเนี่ยนะ

00:09:45.410 --> 00:09:46.710 align:center
อ๋อ ช่วยจากการทำงาน

00:09:46.790 --> 00:09:48.460 align:center
แล้วให้ทำเรื่องโง่ๆ นี้แทนอะนะ

00:09:49.160 --> 00:09:50.740 align:center
ก็จริง

00:09:51.520 --> 00:09:53.400 align:center
ผมคิดออกแล้วครับ

00:09:53.730 --> 00:09:55.820 align:center
คุณก็ไปที่สวนนอกหมู่บ้านแทนสิ

00:09:55.900 --> 00:09:57.330 align:center
ไปพักที่นั่นตลอดบ่ายได้เลย

00:09:57.410 --> 00:10:00.510 align:center
แล้วกลับมาตอนฟ้ามืด แขกมาถึงพอดี

00:10:00.590 --> 00:10:02.940 align:center
ถ้าคุณอยู่ที่นี่
พวกเขาก็จะขอให้คุณช่วย

00:10:03.940 --> 00:10:05.130 align:center
จริงด้วย

00:10:05.210 --> 00:10:07.560 align:center
ไปเอาหนังสือความสามารถทางภาษา
ให้หน่อยสิ

00:10:07.640 --> 00:10:08.820 align:center
เล่มไหน

00:10:09.080 --> 00:10:11.890 align:center
เล่มสีฟ้าที่อยู่ข้างใน ไปเอามาเร็ว

00:10:14.590 --> 00:10:16.930 align:center
ความสามารถทางภาษา

00:10:17.010 --> 00:10:19.160 align:center
ความสามารถทางภาษา

00:10:19.240 --> 00:10:21.230 align:center
ความสามารถทางภาษา

00:10:21.710 --> 00:10:23.690 align:center
ความสามารถทางภาษา

00:10:35.850 --> 00:10:37.390 align:center
จะเอาหนังสือเล่มนี้ไปไหน

00:10:37.470 --> 00:10:39.390 align:center
คุณเลขาเขาขอน่ะครับ

00:10:40.570 --> 00:10:42.140 align:center
แต่เขาจะไปตลาดนี่

00:10:42.750 --> 00:10:44.260 align:center
จะเอาหนังสือไปทำอะไร

00:10:45.710 --> 00:10:46.980 align:center
เขาอยากขายด้วยครับ

00:10:48.310 --> 00:10:49.810 align:center
แค่เล่มเดียวเนี่ยนะ

00:10:50.830 --> 00:10:53.330 align:center
เปล่าครับ จะขายหมดเลย

00:10:53.700 --> 00:10:54.980 align:center
จะขายพวกนี้ด้วยครับ

00:10:59.550 --> 00:11:01.070 align:center
แล้วเขาจะขายหนังสือทำไม

00:11:02.120 --> 00:11:03.410 align:center
ไม่รู้สิครับ

00:11:03.490 --> 00:11:06.440 align:center
เขาบอกว่าหนังสือพวกนี้
ไม่ค่อยมีประโยชน์

00:11:06.520 --> 00:11:07.700 align:center
ก็เลยจะขาย

00:11:07.780 --> 00:11:09.400 align:center
อ๋อๆ

00:11:12.620 --> 00:11:15.420 align:center
- คุณลุง ผมไปได้หรือยัง
- ก็ไปสิ

00:11:19.860 --> 00:11:20.900 align:center
ไปสิ

00:11:23.790 --> 00:11:25.140 align:center
อารมณ์แปรปรวนจริงๆ แฮะ

00:11:25.760 --> 00:11:27.350 align:center
ขายทุกอย่างตามใจเลย

00:11:29.480 --> 00:11:31.650 align:center
ว่าไง บันตู มีอะไรเหรอ

00:11:32.350 --> 00:11:34.860 align:center
หา เนยใสหมดเหรอ

00:11:35.110 --> 00:11:37.400 align:center
งั้นก็ส่งคนไปซื้อเพิ่ม
ที่ตลาดฟากัลลีสิ

00:11:39.140 --> 00:11:40.420 align:center
เดี๋ยวนะๆ

00:11:41.110 --> 00:11:43.470 align:center
คุณเลขา รอก่อนๆ

00:11:46.800 --> 00:11:48.580 align:center
- อะไรอีกเนี่ย
- คงอยากได้อะไรมั้ง

00:11:48.660 --> 00:11:51.200 align:center
ตาบอดเหรอไง หลบไป

00:11:52.630 --> 00:11:55.240 align:center
คุณเลขา จะไปตลาดฟากัลลีใช่ไหม

00:11:55.320 --> 00:11:56.610 align:center
ใช่

00:11:56.690 --> 00:11:57.990 align:center
ช่วยอะไรหน่อยสิ

00:11:58.900 --> 00:12:03.140 align:center
ซื้อเนยใสถัง 15 ลิตร
จากร้านของบาบลู ซาฮูให้หน่อย

00:12:03.940 --> 00:12:06.890 align:center
- เดี๋ยวเขาลงบัญชีผมไว้
- เปล่า ไม่ใช่เรื่องเงิน

00:12:06.970 --> 00:12:09.560 align:center
- จะแบกถังใหญ่คนเดียวได้ยังไง
- ใช่ ไม่มีที่เลย

00:12:09.640 --> 00:12:12.450 align:center
ไม่สิๆ มันมีหูหิ้ว

00:12:12.780 --> 00:12:14.540 align:center
เอาแขวนไว้ตรงนั้นก็ได้

00:12:15.340 --> 00:12:17.910 align:center
แต่ผมแขวนไฟฉุกเฉินไว้แล้วนี่

00:12:17.990 --> 00:12:19.860 align:center
แต่คุณจะเอาไปขายไม่ใช่เหรอ

00:12:21.530 --> 00:12:23.570 align:center
ที่ว่างแล้วก็แขวนถังเนยได้

00:12:28.870 --> 00:12:30.040 align:center
โอเค

00:12:30.540 --> 00:12:32.650 align:center
ฮัลโหล เอาอะไรอีกไหม

00:12:33.300 --> 00:12:34.490 align:center
กระทะเหรอ

00:12:34.570 --> 00:12:36.250 align:center
จะวางไหน...

00:12:36.330 --> 00:12:38.460 align:center
ไม่ได้ๆ ไว้คุยกัน

00:12:39.780 --> 00:12:41.580 align:center
ไม่ต้องเอาเนยมาที่นี่นะ

00:12:41.660 --> 00:12:42.940 align:center
เอาไปบ้านผม

00:12:43.020 --> 00:12:44.690 align:center
มีเรื่องให้ทำที่บ้านนิดหน่อย

00:12:44.810 --> 00:12:46.080 align:center
เข้าใจเนอะ

00:12:48.190 --> 00:12:49.800 align:center
เร็วเข้า

00:12:49.880 --> 00:12:51.190 align:center
ปูผ้าไว้ตรงนี้

00:12:51.270 --> 00:12:56.580 align:center
[เสียงเพลงพื้นบ้าน]

00:12:56.660 --> 00:13:02.310 align:center
[เสียงเพลงพื้นบ้าน]

00:13:02.390 --> 00:13:07.170 align:center
[เสียงเพลงพื้นบ้าน]

00:13:07.270 --> 00:13:11.550 align:center
[เสียงเพลงพื้นบ้าน]

00:13:11.980 --> 00:13:13.520 align:center
พ่อครัวอยู่ไหนครับ

00:13:14.520 --> 00:13:15.990 align:center
พ่อครัวอยู่ไหนครับ

00:13:17.360 --> 00:13:19.390 align:center
พ่อครัวอยู่ไหนครับ ผมจะเอาเนยให้

00:13:24.500 --> 00:13:25.620 align:center
- ฟังนะ วิกาส
- ครับ

00:13:25.700 --> 00:13:27.780 align:center
แยกกล่องของแขกกับชาวบ้าน

00:13:27.860 --> 00:13:29.150 align:center
โอเค

00:13:29.230 --> 00:13:31.990 align:center
ขนมหวานเจ็ดอย่างของแขก
ห้าอย่างของชาวบ้าน

00:13:32.070 --> 00:13:33.170 align:center
- ครับท่าน
- โอเค

00:13:33.250 --> 00:13:34.530 align:center
เอานี่

00:13:34.610 --> 00:13:37.540 align:center
ปัดแมลงวันสิ อย่าหยุด

00:13:37.620 --> 00:13:39.630 align:center
ไม่ใช่ เอาไปเสิร์ฟให้พวกเขาสิ

00:13:39.710 --> 00:13:40.870 align:center
คุณเลขาก็มาแล้วนี่

00:13:41.050 --> 00:13:42.220 align:center
มานี่ๆ

00:13:43.060 --> 00:13:44.270 align:center
คุณเก่งนะเนี่ย

00:13:44.350 --> 00:13:46.500 align:center
วางไว้ตรงนู้น โอเค

00:13:46.970 --> 00:13:48.520 align:center
ระวังหน่อย

00:13:48.600 --> 00:13:49.960 align:center
เอาเนยใสไปด้วย

00:13:50.460 --> 00:13:52.790 align:center
ดีมาก คุณเลขา เก่งจริงๆ

00:13:53.570 --> 00:13:54.890 align:center
เหนื่อยไหม

00:13:55.660 --> 00:13:57.300 align:center
ขายไฟฉุกเฉินไปหรือยัง

00:13:57.630 --> 00:13:59.830 align:center
ก็ไม่เชิง เขาให้ราคาต่ำไปหน่อย

00:13:59.910 --> 00:14:01.110 align:center
เอากุญแจสำนักงานมาสิ

00:14:05.050 --> 00:14:06.410 align:center
คุณจะไปสำนักงานเหรอ

00:14:09.670 --> 00:14:11.480 align:center
ช่วยอะไรหน่อยสิ

00:14:11.560 --> 00:14:15.870 align:center
[เสียงเพลงพื้นบ้าน]

00:14:15.950 --> 00:14:18.730 align:center
ท่านครับ ผมคิดว่า...

00:14:19.430 --> 00:14:24.810 align:center
ติดหลอดไฟยาว ดวงหนึ่งตรงนี้
ดวงหนึ่งตรงนี้ อีกดวงตรงนี้

00:14:24.890 --> 00:14:27.490 align:center
จะได้รู้สึกเหมือนเดินเข้าบ้านหลอดไฟ

00:14:27.900 --> 00:14:28.960 align:center
แค่นี้ก่อนนะ

00:14:30.450 --> 00:14:33.130 align:center
ท่านครับ ใช้หลอดไฟสีขาว
หรือสีเขียวดีครับ

00:14:33.210 --> 00:14:35.290 align:center
ตามใจเลย สีเขียวแล้วกัน

00:14:35.370 --> 00:14:37.530 align:center
สีขาวไม่สวยกว่าเหรอครับ

00:14:39.230 --> 00:14:40.910 align:center
ก็ได้ ผมจะใช้สีเขียวครับ

00:14:41.240 --> 00:14:44.410 align:center
เล็งสีเขียวไว้ตั้งแต่แรกแล้วล่ะสิ

00:14:45.280 --> 00:14:46.790 align:center
อีกเรื่องครับท่าน

00:14:47.070 --> 00:14:50.560 align:center
จะเอาไฟประดับ แบบกะพริบรัวๆ

00:14:50.640 --> 00:14:52.910 align:center
หรือแบบเปิดๆ ดับๆ

00:14:52.990 --> 00:14:56.080 align:center
คิดเองบ้างได้ไหม
หรือจะให้ฉันติดไฟเอง

00:14:56.920 --> 00:14:59.540 align:center
จะทำอะไรก็ทำ
ไม่ใช่งานแต่งน้องฉันสักหน่อย

00:15:00.100 --> 00:15:01.970 align:center
ติดๆ ไปเหอะ ตามใจเลย

00:15:02.630 --> 00:15:05.310 align:center
งั้นผมเอาแบบกระพริบรัวๆ นะ

00:15:07.100 --> 00:15:09.740 align:center
บอกว่าเอาแบบกระพริบรัวๆ
ไม่ได้ยินหรือไง

00:15:10.330 --> 00:15:12.690 align:center
ไม่ทันสมัยกันบ้างเลย

00:15:27.010 --> 00:15:28.730 align:center
เอาเบอร์ใครโทรมาอีกเนี่ย

00:15:29.010 --> 00:15:30.990 align:center
- ฮัลโหล
- คุณเลขา

00:15:31.580 --> 00:15:33.600 align:center
นี่ปรเมศวร์พูดนะ

00:15:34.400 --> 00:15:36.180 align:center
ช่วยอะไรหน่อยสิ

00:15:38.530 --> 00:15:40.570 align:center
อีกแล้วเหรอ!

00:16:01.240 --> 00:16:02.770 align:center
- ประลัด
- หืม

00:16:04.610 --> 00:16:10.330 align:center
เชื่อไหมว่าคนที่นั่งบนเก้าอี้บุนวม
คิดว่าตัวเองเป็นเจ้านาย

00:16:11.800 --> 00:16:15.200 align:center
ผมว่าเลขาเขาไม่ได้คิดอะไรแบบนั้นนะ

00:16:15.610 --> 00:16:16.780 align:center
ฉันรู้

00:16:17.870 --> 00:16:19.390 align:center
แต่คนอื่นเขาคิด

00:16:19.470 --> 00:16:20.730 align:center
ก็เรื่องของเขาสิ

00:16:20.810 --> 00:16:23.730 align:center
เอางี้ คุณก็ซื้อเก้าอี้ให้ตัวเองสิ

00:16:23.810 --> 00:16:26.270 align:center
แล้วมันจะมีประโยชน์อะไร

00:16:27.620 --> 00:16:29.210 align:center
แบบนี้เขาก็เสมอกับฉันสิ

00:16:29.640 --> 00:16:31.330 align:center
อยู่กันคนละระดับแท้ๆ

00:16:31.410 --> 00:16:32.940 align:center
ผู้ใหญ่บ้านก็คือผู้ใหญ่บ้าน

00:16:33.020 --> 00:16:34.420 align:center
จริงด้วย

00:16:36.860 --> 00:16:42.430 align:center
เราต้องหาทางกำจัดเก้าอี้ของเขาทิ้ง

00:16:44.730 --> 00:16:46.970 align:center
ถ้าคุณอนุญาต เราก็จะ...

00:16:49.100 --> 00:16:51.160 align:center
ไม่ใช่โว้ย ไม่ได้ให้ใช้ความรุนแรง

00:16:53.640 --> 00:16:55.760 align:center
ท่านครับ ขอโทรศัพท์หน่อย

00:16:56.360 --> 00:16:58.250 align:center
ไอ้นี่นี่ รับเองสิ

00:16:59.300 --> 00:17:01.870 align:center
หนอย คิดจะใช้ฉันตลอด รับเองเลย

00:17:04.810 --> 00:17:05.810 align:center
ใครโทรมา

00:17:05.830 --> 00:17:07.100 align:center
ว่าไง พี่ปรเมศวร์

00:17:08.780 --> 00:17:10.050 align:center
ครับ

00:17:10.130 --> 00:17:11.470 align:center
พวกเขามาแล้ว

00:17:11.550 --> 00:17:12.710 align:center
ไปกันๆ เขามาแล้ว

00:17:12.790 --> 00:17:13.970 align:center
- ไปกัน
- ขบวนแห่มาแล้ว

00:17:14.050 --> 00:17:15.860 align:center
- ทาให้ผมมั่งสิ
- เอานี่

00:17:15.930 --> 00:17:17.900 align:center
- ตรงนี้ด้วย
- ทาไปแล้ว

00:17:17.980 --> 00:17:19.780 align:center
ไปกันเถอะ ไปเร็ว

00:17:20.370 --> 00:17:23.100 align:center
ผมให้ 51 หรือ 101 รูปีดีครับ

00:17:23.180 --> 00:17:27.360 align:center
มีเท่าไหร่ก็ให้ไปเถอะ
51 หรือ 101 ก็ไม่ต่างกัน

00:17:27.440 --> 00:17:30.070 align:center
ลูกสาวของพี่ปรเมศวร์
ชื่อทวิงเกิลหรือกรีนานะ

00:17:44.810 --> 00:17:45.940 align:center
- เอาหน่อยนะ
- ไม่ครับ

00:17:46.020 --> 00:17:48.130 align:center
ขอบคุณครับ ผมดื่มไปเยอะแล้ว

00:17:48.210 --> 00:17:49.690 align:center
- เติมหน่อย
- เอาอีกแก้วสิ

00:17:49.770 --> 00:17:50.820 align:center
เติมเลย วิกาส

00:17:50.900 --> 00:17:52.410 align:center
- ไม่ยุติธรรมเลย
- ไม่ต้องอาย น้อง

00:17:52.490 --> 00:17:54.220 align:center
ดื่มหน่อย จะได้ผ่อนคลาย

00:17:54.300 --> 00:17:55.360 align:center
- ปรเมศวร์
- ครับ

00:17:55.440 --> 00:17:58.490 align:center
จะเสิร์ฟแต่น้ำผลไม้ได้ยังไง
เอาขนมมาด้วยสิ

00:17:58.570 --> 00:18:00.220 align:center
คุณเลขาไปเอาขนมมาแล้วครับ

00:18:00.300 --> 00:18:01.500 align:center
ยังไม่กลับมาเลย

00:18:01.580 --> 00:18:04.830 align:center
- ดีแล้วๆ
- ไอ้หนุ่ม เติมให้เขาหน่อย

00:18:04.980 --> 00:18:06.430 align:center
- เติมเลย
- พูดถึงก็มาเลย

00:18:06.510 --> 00:18:09.700 align:center
- เขามาแล้ว
- เอาขนมแจกทุกคนหน่อย มาเร็ว

00:18:09.970 --> 00:18:11.770 align:center
- แจกเลย
- วิกาส

00:18:12.450 --> 00:18:14.260 align:center
บอกเขาว่า เราจะกินขนมทีหลัง

00:18:14.340 --> 00:18:16.600 align:center
ไว้กินขนมทีหลังแล้วกันนะ

00:18:16.680 --> 00:18:17.840 align:center
อะไรนะ

00:18:17.920 --> 00:18:19.570 align:center
ไว้กินขนมทีหลังแล้วกันนะ

00:18:19.750 --> 00:18:22.660 align:center
พวกเขาคงเหนื่อย
ดื่มเหล้าไปหลายแก้วเลยนี่

00:18:22.740 --> 00:18:24.370 align:center
- ได้เลยลูก พักก่อน
- ตามสบาย

00:18:24.450 --> 00:18:26.320 align:center
อีกไม่กี่ชั่วโมงก็ได้ไปบ้านแล้ว

00:18:26.400 --> 00:18:27.410 align:center
จริงด้วย

00:18:27.490 --> 00:18:31.050 align:center
งั้นเราไปรอที่โรงเรียน
กับแขกคนอื่นๆ ดีกว่า

00:18:31.130 --> 00:18:33.550 align:center
ผู้อาวุโสเขาไปตรงโน้นกัน ไปกันเถอะ

00:18:33.630 --> 00:18:37.530 align:center
ได้ครับ
ลูก คนนี้เป็นเลขา

00:18:37.800 --> 00:18:38.850 align:center
เขาจะอยู่ที่นี่

00:18:38.920 --> 00:18:41.830 align:center
ถ้าลูกอยากได้อะไร ก็บอกเขาได้เลยนะ

00:18:41.910 --> 00:18:43.380 align:center
คิดซะว่าเขาเป็นพี่เจ้าสาว

00:18:43.460 --> 00:18:45.320 align:center
เขาเป็นคนดีมากๆ

00:18:45.400 --> 00:18:47.390 align:center
- ไปกันเถอะ
- โอเค ไปกัน

00:18:47.470 --> 00:18:48.690 align:center
เราจะไปกันแล้ว

00:18:48.770 --> 00:18:50.100 align:center
- นายจะไปไหน
- ขนมอยู่ตรงนี้นะ

00:18:50.280 --> 00:18:51.740 align:center
สถานที่จัดงานแต่งงาน

00:18:55.830 --> 00:18:57.770 align:center
คืนนี้พร้อมจัดแล้วสิ

00:18:57.850 --> 00:18:59.690 align:center
- ไม่ใช่คืนนี้
- แล้วเมื่อไหร่

00:18:59.770 --> 00:19:00.790 align:center
คืนพรุ่งนี้

00:19:04.240 --> 00:19:05.860 align:center
ผมนั่งข้างในนะ เรียกได้เลย

00:19:05.940 --> 00:19:07.360 align:center
ได้ครับๆ

00:19:08.410 --> 00:19:11.090 align:center
ฉันไม่เห็นน้องเมียบ้างเลย

00:19:12.050 --> 00:19:13.720 align:center
เปล่าครับพ่อ ผมไม่ได้กังวล

00:19:14.200 --> 00:19:16.360 align:center
แค่เครียดเรื่องงานนิดหน่อย

00:19:17.440 --> 00:19:20.390 align:center
นี่ เอาขนมให้หน่อยสิ

00:19:20.470 --> 00:19:21.760 align:center
แป๊บนะ เดี๋ยวออกไป

00:19:22.570 --> 00:19:24.540 align:center
เปล่าครับ ก็แค่คนแถวนี้

00:19:26.300 --> 00:19:27.720 align:center
เดี๋ยวผมจัดการให้

00:19:35.680 --> 00:19:37.580 align:center
นี่มันหยามกันชัดๆ

00:19:37.660 --> 00:19:40.330 align:center
ใครเขาปล่อยให้เจ้าบ่าวต้องรอขนมกัน

00:19:42.020 --> 00:19:43.080 align:center
รอมันมา

00:19:44.250 --> 00:19:45.460 align:center
เดี๋ยวฉันจัดการเอง

00:19:55.210 --> 00:19:56.700 align:center
เอาเก้าอี้ไปวางข้างนอก

00:19:59.290 --> 00:20:00.990 align:center
เราจะไปกินขนมข้างนอก

00:20:02.390 --> 00:20:03.650 align:center
ออกไปข้างนอก!

00:20:05.460 --> 00:20:08.070 align:center
แค่ขนเก้าอี้ทำไมมันนาน

00:20:08.150 --> 00:20:10.390 align:center
ไม่รู้จะได้นั่งชาตินี้หรือชาติหน้า

00:20:10.470 --> 00:20:12.000 align:center
มันมาแล้ว

00:20:15.970 --> 00:20:17.120 align:center
นั่งเลย

00:20:30.020 --> 00:20:31.820 align:center
เดี๋ยวๆ

00:20:33.570 --> 00:20:34.590 align:center
นี่มันอะไรกัน

00:20:35.470 --> 00:20:36.470 align:center
มีอะไร

00:20:37.250 --> 00:20:38.530 align:center
มีของหวานแค่ห้าอย่าง

00:20:39.290 --> 00:20:42.020 align:center
- ของฉันก็ห้า
- ของฉันก็ห้า

00:20:42.100 --> 00:20:43.250 align:center
นี่ก็ห้า

00:20:43.930 --> 00:20:45.400 align:center
กล่องที่แจกที่โรงเรียน

00:20:45.480 --> 00:20:47.010 align:center
ทุกกล่องมีของหวานเจ็ดชิ้น

00:20:47.090 --> 00:20:48.920 align:center
แต่ของฉันมีแค่ห้าชิ้น

00:20:49.560 --> 00:20:51.550 align:center
ขาดอันสำคัญที่มีแผ่นเงินแปะด้วย

00:20:53.080 --> 00:20:55.950 align:center
โอเค เดี๋ยวอีกสองนาทีผมมา

00:20:57.940 --> 00:20:59.310 align:center
สองนาทีอีกแล้วเหรอ

00:21:03.760 --> 00:21:05.300 align:center
คุณปรเมศวร์ ผมไม่รู้ว่า...

00:21:05.380 --> 00:21:07.410 align:center
มีกล่องแยก สำหรับแขกและชาวบ้าน

00:21:07.770 --> 00:21:09.670 align:center
เห็นอะไรในห้องเก็บของ ผมก็หยิบมา

00:21:10.780 --> 00:21:12.120 align:center
ผมไม่ไปแล้วนะรอบนี้

00:21:12.200 --> 00:21:14.470 align:center
บอกให้ใครเอามาส่งแล้วกัน
คนที่ว่างๆ น่ะ

00:21:16.500 --> 00:21:19.620 align:center
ก็ได้ เร็วหน่อยนะ
ก่อนพวกเขาจะหงุดหงิดกัน

00:21:20.410 --> 00:21:22.770 align:center
เจ้าบ่าวกับเพื่อนๆ ไง จะใครอีกล่ะ

00:21:26.080 --> 00:21:29.210 align:center
เตรียมงานได้ทุเรศมากเลย

00:21:29.870 --> 00:21:32.710 align:center
ผมโทรไปแล้ว
เขาบอกจะเอาอีกกล่องมาให้

00:21:32.790 --> 00:21:34.430 align:center
รอหน่อยแล้วกัน

00:21:37.990 --> 00:21:39.220 align:center
นี่มันอะไรกันเนี่ย

00:21:44.560 --> 00:21:45.560 align:center
คุณอภิเชก

00:21:46.160 --> 00:21:49.650 align:center
ถ้าเราต้องรอ อย่างน้อยก็หาเก้าอี้
ที่มันดีกว่านี้สิ

00:21:51.480 --> 00:21:55.990 align:center
ฉันเห็นว่าพวกเขามี
เก้าอี้บุนวมอย่างดี

00:21:58.780 --> 00:22:00.410 align:center
ถ้าคุณมีเก้าอี้ที่ดีกว่านี้

00:22:00.490 --> 00:22:03.380 align:center
ทำไมถึงเอาเก้าอี้พลาสติก
มาให้เจ้าบ่าวนั่งล่ะ

00:22:04.350 --> 00:22:05.570 align:center
หา

00:22:05.760 --> 00:22:07.690 align:center
ฉันเหมือนพูดเล่นเหรอ หา

00:22:07.770 --> 00:22:09.790 align:center
ดูท่าจะเป็นอย่างนั้น

00:22:46.340 --> 00:22:48.370 align:center
กมเลศ ฉีกพลาสติกออก

00:22:48.450 --> 00:22:50.060 align:center
อย่าแกะพลาสติกออก

00:22:50.140 --> 00:22:51.730 align:center
ทำไมไม่ให้ฉีกพลาสติกออก

00:22:51.810 --> 00:22:53.680 align:center
- มันไม่สบายตัว
- ไม่สบายยังไง

00:22:53.760 --> 00:22:55.870 align:center
อย่าให้มีเรื่องอีก เสียงมันน่ารำคาญ

00:22:55.950 --> 00:22:57.620 align:center
มีเสียงแล้วไงล่ะ

00:23:05.610 --> 00:23:07.840 align:center
บอกว่าอย่าฉีกพลาสติก
ไม่เข้าใจเหรอไง

00:23:09.260 --> 00:23:10.540 align:center
กวนโอ๊ยจริงๆ

00:23:11.040 --> 00:23:13.010 align:center
นี่มันของส่วนตัว ไม่ใช่ของงานแต่ง

00:23:13.650 --> 00:23:14.670 align:center
ถ้าชอบฉีกพลาสติก

00:23:14.750 --> 00:23:15.900 align:center
ก็ไปฉีกตอนได้สินสอดสิ

00:23:18.730 --> 00:23:19.920 align:center
แอสโฮล

00:23:24.650 --> 00:23:25.920 align:center
อะไรนะ...

00:23:27.030 --> 00:23:29.430 align:center
เขาเรียกฉันว่าอะไรนะ

00:23:29.510 --> 00:23:31.370 align:center
เหมือนจะบอกว่า แอสโฮล

00:23:31.990 --> 00:23:34.080 align:center
ค้นในมือถือดูสิ

00:23:39.010 --> 00:23:40.190 align:center
ว่าไง

00:23:42.210 --> 00:23:43.410 align:center
ว่าไง

00:23:43.490 --> 00:23:47.320 align:center
แอสโฮล แปลว่า ทวารหนัก

00:23:54.370 --> 00:23:55.950 align:center
โทรหาพ่อฉันซิ

00:24:04.310 --> 00:24:05.370 align:center
ระวังนะ คุณลุง

00:24:05.400 --> 00:24:06.820 align:center
ถ้าไม่อยากให้มีงานแต่ง

00:24:06.900 --> 00:24:08.180 align:center
ก็บอกกันก่อนสิ

00:24:08.260 --> 00:24:11.780 align:center
มีเจ้าบ่าวที่ไหนโทรกลับบ้าน
แถมยังโดนเรียกว่าทวารหนักอีก

00:24:12.230 --> 00:24:14.850 align:center
ลูกฉันหน้าเหมือนทวารหนักเหรอ

00:24:15.030 --> 00:24:16.240 align:center
บอกฉันสิ

00:24:18.250 --> 00:24:19.940 align:center
ผมไม่ได้หมายความแบบนั้น

00:24:20.470 --> 00:24:23.000 align:center
น่าจะหาความหมายดูดีๆ ก่อนนะ

00:24:23.080 --> 00:24:24.380 align:center
มันแปลว่าโง่ด้วย

00:24:24.460 --> 00:24:26.590 align:center
คุณเลขาเขาหมายถึงแบบนั้นต่างหาก

00:24:27.110 --> 00:24:28.300 align:center
แค่เรียกเขาว่าไอ้โง่

00:24:28.380 --> 00:24:31.180 align:center
แล้วทำไมต้องเรียกเจ้าบ่าว
ว่าไอ้โง่ด้วยล่ะ

00:24:31.260 --> 00:24:33.150 align:center
ฉันยอมรับว่ามันไม่ถูกต้อง

00:24:33.880 --> 00:24:37.630 align:center
แต่คุณเลขาเขาเป็นคนแรงๆ น่ะ

00:24:38.420 --> 00:24:41.290 align:center
เขาเคยเรียกว่าฉันโง่ด้วยซ้ำ

00:24:41.370 --> 00:24:43.120 align:center
- เมื่อไหร่
- ไม่ต้องพูด

00:24:43.460 --> 00:24:44.650 align:center
แล้วคุณทำยังไง

00:24:44.730 --> 00:24:47.080 align:center
ฉันก็เรียกเขาว่าไอ้โง่เหมือนกัน

00:24:49.570 --> 00:24:52.570 align:center
ก็ได้ งั้นคเณศก็จะเรียกเขาว่า
ไอ้โง่เหมือนกัน

00:24:52.780 --> 00:24:53.890 align:center
เอาเลยลูก

00:24:53.970 --> 00:24:56.280 align:center
- พูดสิลูก พูดไปเลย
- เอาสิ พูดเลย

00:24:56.360 --> 00:24:57.940 align:center
- พูดใส่เขาสิ
- พูดเลยลูก พูดเลย

00:24:58.020 --> 00:24:59.230 align:center
พูดเลยลูก พูดเลยๆ

00:24:59.310 --> 00:25:00.610 align:center
ไม่เอาครับพ่อ

00:25:02.810 --> 00:25:05.700 align:center
ผมจะไม่เรียกเขาว่าไอ้โง่
ผมจะเรียกเขาว่าแอสโฮล

00:25:05.780 --> 00:25:08.040 align:center
อะไรก็ได้ พูดไปเถอะ

00:25:08.120 --> 00:25:09.780 align:center
- ใช่ พูดเลย
- เร็วๆ พูดเลย

00:25:09.860 --> 00:25:12.620 align:center
- ไม่ต้องอาย พูดไปเลย
- พูดดังๆ เลย

00:25:12.700 --> 00:25:14.460 align:center
- พูดสิ เร็วๆ
- พูดเลย

00:25:14.540 --> 00:25:16.280 align:center
- พูดสิ
- พูดสิ

00:25:16.690 --> 00:25:18.680 align:center
- พูดสิ
- พูดออกมาดังๆ

00:25:18.760 --> 00:25:20.860 align:center
- พูดออกมาดังๆ
- มาเร็ว พูดสิ

00:25:20.940 --> 00:25:23.240 align:center
พูดเลย เร็วเข้า พูดสิ

00:25:23.670 --> 00:25:25.180 align:center
แอสโฮล

00:25:25.260 --> 00:25:27.470 align:center
อภิเชก คุณมันแอสโฮล

00:25:27.550 --> 00:25:29.450 align:center
เขามันแอสโฮลจริงๆ

00:25:29.530 --> 00:25:30.800 align:center
- เขามันแอสโฮล
- แอสโฮล

00:25:30.880 --> 00:25:32.890 align:center
- พอใจแล้วนะ
- แอสโฮล

00:25:32.970 --> 00:25:35.350 align:center
- พอใจแล้ว
- ไม่เอาน่าๆ

00:25:35.430 --> 00:25:36.970 align:center
- โอเค พอใจกันแล้วนะ ไปเถอะ
- ไปเถอะ

00:25:37.050 --> 00:25:38.340 align:center
เดี๋ยวไม่ทันฤกษ์

00:25:38.420 --> 00:25:40.430 align:center
- คุณราฆุนาถ ไปกันครับ
- มาเถอะ

00:25:40.510 --> 00:25:42.170 align:center
ก็ได้ ไปกัน

00:25:42.250 --> 00:25:43.650 align:center
เดี๋ยวครับพ่อ

00:25:44.840 --> 00:25:46.590 align:center
ผมจะไป

00:25:48.070 --> 00:25:51.820 align:center
แต่ผมอยากได้เก้าอี้ของเขาด้วย

00:26:00.490 --> 00:26:01.970 align:center
ตัวนี้เหรอ

00:26:04.240 --> 00:26:05.400 align:center
ใช่

00:26:22.200 --> 00:26:25.240 align:center
คุณเลขา คุณทำให้เจ้าบ่าวไม่พอใจ

00:26:25.320 --> 00:26:27.460 align:center
อย่างน้อยคุณก็ต้องตะล่อมเขาหน่อย

00:26:28.440 --> 00:26:31.090 align:center
ผมต้องไปซื้อเก้าอี้ใหม่ที่ตลาดอีก

00:26:31.170 --> 00:26:33.270 align:center
คุณเลขา ฉันไม่ได้ใจร้ายขนาดนั้น

00:26:33.350 --> 00:26:35.110 align:center
คุณไม่ต้องซื้อเก้าอี้ใหม่หรอก

00:26:35.190 --> 00:26:37.900 align:center
เอาเก้าอี้ฉันไปได้เลย บุนวมอย่างดี

00:26:37.980 --> 00:26:41.130 align:center
- แต่ท่านครับ...
- เอาเก้าอี้ฉันไป จบนะ

00:26:41.890 --> 00:26:43.350 align:center
แล้วท่านจะนั่งที่ไหนครับ

00:26:43.430 --> 00:26:45.680 align:center
- ฉันจะนั่ง...
- ไม่ต้องห่วงเขาหรอก

00:26:45.760 --> 00:26:47.240 align:center
เดี๋ยวเขาก็ซื้อใหม่เอง

00:26:47.320 --> 00:26:48.480 align:center
เขารวยจะตายไป

00:26:48.560 --> 00:26:50.620 align:center
มีที่ตั้งเกือบ 950 ไร่ เลี้ยงวัวอีก

00:26:50.700 --> 00:26:53.510 align:center
ใช่ คุณเลขา จบได้แล้วเนอะ

00:26:53.590 --> 00:26:54.980 align:center
ดูนู่น พวกเขามาแล้ว

00:28:42.660 --> 00:28:45.320 align:center
เก้าอี้ทุกตัวมีอายุการใช้งาน

00:28:45.400 --> 00:28:50.210 align:center
ตอนมามันนั่งบนหัวคุณ

00:28:50.290 --> 00:28:53.880 align:center
ต่อไปมันก็ให้คุณนั่งทับ

00:28:53.960 --> 00:28:56.280 align:center
หรือแม้แต่ทำให้มีเรื่องได้ เห็นไหม

00:28:57.500 --> 00:29:01.450 align:center
คุณเลขา เรามีเบียร์เย็นๆ ด้วย
มาเร็ว

00:29:01.470 --> 00:29:03.670 align:center
คุณเลขามาทำอะไรตรงนี้

00:29:04.470 --> 00:29:09.690 align:center
คุณครับ เก้าอี้ตัวนั้น
เหมือนของคุณเด๊ะเลย

00:29:10.360 --> 00:29:11.470 align:center
ว่าไหม

00:29:13.840 --> 00:29:15.450 align:center
นับอิฐต่อไป

00:29:16.930 --> 00:29:20.680 align:center
70 71 72 73 74 75 76...
อไป