[ดนตรีเพลงประกอบ]
[ดนตรีระทึก]
♪ ซีเคร็ตไนต์ ♪
[เกล] มึงจำอาจารย์ภัทรได้มั้ย
- ที่เคยสอนเราตอนปีหนึ่งอะ - [ดนตรีชวนสงสัยเบาๆ]
อาจารย์มีแฟนยังคะ
[หัวเราะแกนๆ]
[พะแพง] ควีน มึงจะจีบอาจารย์เหรอ
บ้าเหรอ กูก็แซวๆ ไปอย่างนั้นแหละ
[ควีน] แกคิดจริงๆ เหรอว่าเขาจริงจังกับแก
แกกำลังโดนหลอกอยู่นะ
[ออกแรงตบ]
[ชีวาส] ถ้าเขาไม่ดีจริงก็ปล่อยเขาไปดิ
จะมาเสียดายเขาทำไมอะ
ก็เพราะว่ากูรักของกูไง
[ดนตรีชวนสงสัย]
สรุปว่าเรายังปิดคดีเรื่องนี้ไม่ได้เหรอครับ
เหมือนว่าเรื่องทุกอย่าง มันจะเกินไปกว่าที่เราคิดไว้นะ
[ดนตรีจบ]
แล้วใครเหรอครับ
ที่รอควีนอยู่ในอีกห้องนึงนั่นน่ะ
โค้ชกวางอ้างว่าเขาเองก็ไม่รู้เหมือนกัน
เพราะหลังจากนั้นก็ออกจากที่นั่น
แต่อาจจะมีคนที่บอกได้
[ดนตรีไม่น่าไว้ใจ]
โอเคๆ เดี๋ยวจัดการให้
พรุ่งนี้ๆ
[หมวด] โค้ชกวางตัดสินใจ บอกเลขห้องนั้นกับเกล
เพราะคิดว่าถ้ามีอะไรรุนแรง
เกลก็อาจจะช่วยเหลือได้
แต่ก็นั่นแหละ วันต่อมาควีนก็เสียชีวิต
[ดนตรีน่าสงสัย]
แล้วสรุปเกลได้ไปที่ห้องนั้น ตามที่โค้ชกวางบอกหรือเปล่าครับ
นี่แหละคือสิ่งที่พี่อยากได้คำตอบจากเกล
แล้วทำไมพี่ถึงไม่ไปถามเกลล่ะคะ
พี่ไปคุยกับเกลมาแล้ว
เกลก็ยังพูดเหมือนเดิมว่า
จำเหตุการณ์คืนนั้นไม่ได้
[หมวด] พี่ไม่แน่ใจว่าเกลอาจจะสับสน
หรืออาจจะยังกลัวอะไรอยู่หรือเปล่า
หรือไม่ก็ไม่ไว้ใจพี่
เพราะอย่างนี้…
พี่ถึงอยากให้พะแพงช่วย
ช่วยยังไงเหรอคะ
ลองถามเกลให้หน่อยได้มั้ยว่า
ตกลงคืนนั้นมันเกิดอะไรขึ้นกันแน่
บางทีเกลอาจจะสบายใจมากกว่า ที่จะคุยกับพะแพงก็ได้นะ
- หนูว่าถ้าหนู… - พี่ขอร้องนะพะแพง
เธอไม่ได้ช่วยพี่หรอก
แต่คิดซะว่า
ช่วยเพื่อนอีกคนนึงของเธอก็ได้
ให้ควีนได้ตายตาหลับเถอะนะ
[เอเธนส์สูดหายใจ]
[ดนตรีชวนสงสัยรัวๆ]
นี่ตำรวจถึงขนาดใช้ให้มึงมาคาดคั้นกูเลยเหรอ
ทำไมอะ เขาคิดว่ากูโกหกเหรอ
[ดนตรีบรรเลงต่อเนื่อง]
ไม่ ไม่ใช่เกล คือ…
ตำรวจเขารู้ว่าเกลยังจำเรื่องคืนนั้นไม่ได้อะ
ก็เลยส่งพะแพงมาช่วย
[พะแพง] คือกูรู้นะเว้ยว่า ควีนอะมันแย่กับพวกเราขนาดไหน
แต่ว่าถ้าเกิดมันถูกฆ่าจริงๆ อะ
พวกเราก็ควรจะหาความยุติธรรมให้มันเปล่าวะ
แล้วมึงจะให้กูทำไงอะ
กูไม่ได้โกหก กูไม่ได้ปิดบังอะไร กูแค่…
จำไม่ได้อะ
ผมว่าตอนนี้ทุกคนใจเย็นๆ ก่อนดีกว่า
แล้วเราค่อยๆ คิดก็ได้นะ
เอาน่าเกล ไม่ต้องห่วงนะ
ไม่ว่าอะไรจะเกิดขึ้นอะ กูจะอยู่ข้างมึง
ทุกคนจะอยู่ข้างมึงหมด
ฉันขอยืมใช้คอมฯ หน่อย
[เกลหายใจแรง]
[ดนตรีจบ]
[เกล] คืนนั้นควีนส่งข้อความหากู ให้ไปหาที่โรงแรม
แต่กูไม่เห็นข้อความในโทรศัพท์
น่าจะเป็นเพราะว่า ทอยลบข้อความในเครื่องไปอะ
ข้อมูลถูกลบในมือถือนะ
แต่ในระบบยังอยู่
ถ้าล็อกอินจากที่อื่นก็ยังมี
แล้วก็มีเลขห้องที่โค้ชกวางอ้างว่าส่งหากูด้วย
[ดนตรีระทึกเบาๆ]
งั้นก็แปลว่าโค้ชกวางพูดความจริงอะดิ
[ดนตรีเนิบๆ ชวนขนลุก]
แปลกเนอะ
ควีนพูดจาเหมือนสั่งเสีย
เหมือนรู้ตัวว่ากำลังจะตายเลยอะ
ถ้าเป็นอย่างนั้นจริงๆ อะ อย่างน้อย…
มันก็คิดได้นะที่จะคืนความลับให้มึงอะ
ควีนเขารู้ตัวว่าเขาถูกปองร้ายอะ
เขาโทรมาสั่งเสียผมเหมือนกัน
[เอเธนส์] อย่างนี้คือแปลว่าคนที่อยู่ห้องนั้นน่ะ
วางแผนจะฆ่าควีนตั้งแต่แรก
[เอเธนส์] แล้วใครอะ
ใครที่มันจะ…
มีความแค้นอะไรกับควีนถึงขนาดนั้น
[ดนตรีบรรยากาศแปลก ชวนสงสัย]
[ดนตรีบรรเลงต่อเนื่อง]
ควีน ฉันมาถึงแล้วนะ
[ดนตรีจบ]
คุณโอเคมั้ย
ไม่อะ ฉันไม่โอเค
ฉันโกรธตัวเองที่ฉันจำเรื่องคืนนั้นไม่ได้อะ
ทั้งๆ ที่ความจริงแล้วฉันน่าจะต้องรู้ทุกอย่างแท้ๆ
ถ้าคืนนั้นฉันไม่ถูกทอยมอมยาจนจำอะไรไม่ได้
- เรื่องมันคงจะง่ายกว่านี้ - เกลๆ
ไม่เป็นไร
ผมเชื่อนะว่าความทรงจำของคนเรา จะไม่มีทางหายไป
สักวันนึงคุณจะกลับมาจำได้
แต่ต้องใช้เวลา
[สูดหายใจ] แต่ฉันจะมีเวลาใช่มั้ยอะ
เดี๋ยวตำรวจก็จะเรียกฉันเข้าไปคุยเพิ่ม
แล้วฉันก็คงให้คำตอบเขาไม่ได้เหมือนเดิมอะ
แล้วอย่างนี้ฉันจะต้องกลายเป็น ผู้ต้องสงสัยหรือเปล่าอะ
เกล คุณใจเย็นๆ ก่อน ไม่เป็นอะไร เชื่อผม
แต่ตอนนี้คุณพอจะนึกออกบ้างมั้ยว่าจะมีใครอีก
ใครบางคนที่เกลียดควีนมาก
จนถึงขั้นเป็นศัตรูและวางแผนฆ่าควีน
[พะแพง] ฉันนึกออกอยู่คนนึง
[ดนตรีชวนสงสัย]
ไม่สิ เอเธนส์เป็นคนนึกออก
- เธอบอกเขาไปสิว่าเธอสงสัยใคร - ฮะ
เธออะ
[ดนตรีบรรเลงต่อเนื่อง]
น้องแข็งแรงดีนะคะ
ดีใจด้วยค่ะ คุณมนได้ลูกสาวค่ะ
- [มนทำเสียงดีใจ] - [ภัทรหัวเราะดีใจ]
- ขอบคุณนะคะ - ค่ะ
ภัทร ดูลูกของเราสิคะ
ได้ลูกสาวด้วยนะ
[ดนตรีน่าสงสัย]
- ขอบคุณมากเลยนะครับคุณหมอ - ค่ะ ยินดีด้วยนะคะ
- [พ่นลมดีใจ] - [ดนตรีบรรเลงต่อเนื่อง]
[มน] ลูกเราเนี่ยน่ารักมากๆ เลยนะคะ
[ทำเสียงนึกออก] ภัทร คุณอย่าลืมตั้งชื่อลูกของเรานะคะ
หืม ทำไมใจร้อนจังเลยอะมน
[พูดปนหัวเราะ] นี่ เราเพิ่งรู้เพศลูกเองนะ
กว่าจะคลอดอีกตั้งนานแน่ะ
แหม ภัทร
ถ้าเกิดคุณได้เป็นรัฐมนตรีช่วยจริงๆ อะ
คุณก็จะไม่มีเวลาเอานะ
เพราะฉะนั้นแล้วอะ คุณต้องช่วยฉันคิดชื่อลูกไว้ตั้งแต่เนิ่นๆ สิคะ
[ดนตรีชวนสงสัย]
- ชื่ออะไรดีนะ - [นักข่าว] มาพบกับข่าวต้นชั่วโมงครับ
ทางตำรวจขอเลื่อนการแถลง ความคืบหน้าของคดีการเสียชีวิต
ของนางสาวคัทลียา กิจเนื่อง
หรือควีน เน็ตไอดอลชื่อดัง ออกไปอย่างไม่มีกำหนด
เนื่องจากพยานหลักฐานต่างๆ ยังขัดแย้งกันอยู่
ไม่เจอกันนาน
หล่อขึ้นนะคะเนี่ย
แต่ก็อย่างว่าเนอะ คนกำลังขาขึ้นอะ ก็เลย… [จิ๊ปาก]
ดูดีตั้งแต่หัวจรดเท้า
มีอะไรก็รีบๆ พูดมานะครับ
พอจะเป็นใหญ่เป็นโต ทำไมหยิ่งจังอะ
[ดนตรีน่ากังวลเบาๆ]
กลัวเมียเหรอ
อ๋อ ยินดีด้วยนะคะ
พอดีหนูเห็นเมียอาจารย์เพิ่งอัปไอจีว่าท้องนี่
ขอให้ได้ลูกชายแล้วกันเนอะ
เพราะถ้าได้ลูกสาวเนี่ย กลัวเวรกรรมที่อาจารย์ทำไว้
จะไปตกที่ลูกอะ
[ดนตรีจบ]
มึงมีอะไรมึงก็รีบๆ พูดมา ไม่งั้นกูจะไป
โอเค
[พูดไม่มีเสียง]
พอดีหนูเดือดร้อนนิดหน่อยอะ ช่วยหน่อยดิ
[ถอนหายใจ]
มึงเอาจากกูไปเยอะมากๆ แล้วนะ
แล้วทุกครั้งเนี่ยมึงก็รับปากว่ามึงจะลบคลิปนั่น
กูไม่เคยเห็นมึงทำตามสัญญาสักครั้งนึงเลย
มันก็เป็นความโง่ของอาจารย์เองไม่ใช่เหรอ
[ดนตรีระทึกชวนอึ้ง]
เพราะอยากจะกินหนู
กับไอ้แค่ทริกง่ายๆ ที่หนูบอกว่า
อาจารย์คะ อาจารย์ส่งคลิป
ที่อาจารย์มีอะไรกับเกลมาให้หนู แล้วก็…
หนูจะทำให้อาจารย์ประทับใจกว่าเกลทำ
[เดาะลิ้น]
แค่นี้ก็เชื่อแล้วอะ
นี่ เป็นไร ยังไม่ได้ลง
หรืออยากให้ลงเลยอะ
เอามั้ย
เอ๊
[ดนตรีตึงเครียดชวนลุ้นเบาๆ]
นี่จะเป็นก้อนสุดท้ายนะ
ไม่ค่ะ
อาจารย์ต้องให้หนูทุกเดือน
แล้วก็ต้องมากกว่านี้สามเท่าด้วย
มึงจะบ้าเหรอ ฮะ
กูจะไปหาเงินจากที่ไหน
อุ๊ย
คนที่กำลังจะได้เป็นรัฐมนตรีช่วย ทำไมงกจังเลยอะ
ลองคิดง่ายๆ นะ อาจารย์
ระหว่างที่ให้ตามที่หนูขอ
กับไม่ให้ อาจารย์จะเสียอะไรมากกว่ากันอะ
[ถอนหายใจ]
อาจารย์ที่ล่วงละเมิดลูกศิษย์ตัวเอง แล้วก็อัดคลิปลูกศิษย์
แล้วก็ส่งไปให้ลูกศิษย์อีกคนนึงดู
คนแบบนี้เนี่ยนะจะไปบริหารประเทศ
แต่อย่าไปพูดถึงตำแหน่งที่มันใหญ่โตขนาดนั้นเลย
เป็นพ่อคนอะ
เมียของอาจารย์แกจะโอเคหรือเปล่าเหอะ
ถ้ารู้ว่าอาจารย์เลวขนาดไหน
[ดนตรีมาคุ]
ถ้าเกิดว่ากูเลวเนี่ยนะ
มึงก็เลวพอๆ กับกูนั่นแหละ
ที่มึงมาบังคับกูแบบนี้
[หัวเราะ]
มึงหัวเราะอะไร ฮะ
มึงหยุดหัวเราะนะ เฮ้ย
[หัวเราะ]
โอเค
มึงอยากที่จะป้ายยาความร้ายกาจอะไรให้กู แล้วก็บอกว่าตัวเองดีเลิศประเสริฐศรียังไงก็
เอาเลย
มึงแค่ให้เงินตามที่กูขอ
ไม่งั้นมึงโดนกระชากหน้ากากแน่
[ดนตรีตึงเครียด]
เมื่อไหร่มันจะจบวะ
กูถามมึงหน่อยเหอะ
เมื่อไหร่มึงจะพอ
ก็คงจนกว่า…
ใครสักคนนึงจะตายไปละมั้ง
[ดนตรีจบ]
[พะแพง] พอมานึกดูอีกทีนะเกล
ความลับของมึงที่ควีนเก็บไว้เนี่ย ก็มีแต่เรื่องของมึงกับอาจารย์ภัทร
เพราะฉะนั้นเนี่ย มันเป็นไปได้สูงมากเลยที่
เรื่องนี้ไม่ได้จะทำลายแค่มึง
แต่ก็จะทำลายอาจารย์ภัทรเหมือนกัน
[เอเธนส์] แล้วยิ่งตอนนี้ ชีวิตอาจารย์ภัทรกำลังแบบไปได้สวยด้วยอะ
สมมตินะ ลองคิดด้วยอินเนอร์แบบควีน
มันก็เป็นไปได้นะ ที่จะมีการแบล็กเมลอาจารย์ภัทรเกิดขึ้น
แต่ถึงขนาดจะฆ่ากันให้ตายเลยเหรอ
[พะแพง] ก็ถ้าเรานึกตามดูนะ
ถ้าเกิดว่าความลับนี้หลุดออกไป
แล้วอาจารย์ภัทรเนี่ยมีอะไรที่จะเสียเยอะมาก
เขาน่าจะยอมทำทุกอย่างเพื่อไม่ให้เสียมันไปปะ
แต่กูก็แค่เดานะ ไม่รู้ว่าจริงหรือเปล่า
แล้วทำไมเราไม่ลองไปถามเขาให้รู้เรื่องเลยอะ
เอาไง เกล
ผมว่าถามไปก็ไม่มีประโยชน์หรอก
ถามไปเขาก็ไม่ตอบ เขาไม่โง่หรอก
ไอ้คนแบบนี้นะ เราต้องมีหลักฐานชัดเจน เพื่อมัดมือมัดเท้าแล้วค่อยไปถาม
แล้วจะไปหาหลักฐานจากไหนล่ะ
อาร์เจไง
[ชีวาส] อาร์เจจะบอกได้
ว่าคนที่มันพาควีนไปให้เขาฆ่าคือใคร
[ดนตรีสะพรึง]
[ภัทร] อยู่ไหนแล้วเนี่ย
มารอที่ร้านนานแล้วนะ
[ควีน] นี่มันยังไปไม่ถึงอีกเหรอ
ใคร
[ควีน] พอดีวันนี้หนูไม่ว่างอะ เลยให้คนอื่นไปแทน
ยังไงอาจารย์รอแป๊บนึง เดี๋ยวหนูตามให้
[ดนตรีระทึกน่าสงสัย]
หวัดดีครับจารย์
คุณเคยเรียนกับผมด้วยเหรอ
อาจารย์จะจำไม่ได้ก็ไม่แปลกหรอกครับ
ผมไม่ค่อยได้เข้าเรียนเท่าไหร่
ฮัลโหล
เออ ถึงแล้ว นี่กำลังคุยอยู่
เออๆ แค่นี้นะ
เงินอะจารย์
จารย์ต้องจ่ายค่าปิดปากให้ควีนไม่ใช่เหรอ
เอาเงินมาดิ ผมจะได้รีบกลับ
อ๋อ อันนี้เหรอ
[ดนตรีระทึกดังแล้วหยุด]
ทำไมต้องมาทำอะไรแบบนี้ให้ควีนด้วยวะ
เหตุผลผมก็ไม่น่าจะต่าง จากอาจารย์เท่าไหร่อะครับ
แค่อาจารย์ต้องจ่ายให้มัน
แต่ผมต้องเป็นทาสให้มัน
เป็นทาส
[ดนตรีน่าสงสัยบรรเลงยะเยือก]
ก็…
ทำทุกอย่างที่มันสั่งอะ
แล้วมันให้ทำอะไรบ้างอะ
ส่วนใหญ่ก็มีแต่เรื่องเหี้ยๆ
ล่าสุดก็ให้ผมปล่อยข่าวว่า
ผมได้กับเพื่อนมันแล้ว
เพราะมันกลัวเพื่อนแย่งผู้ชายตัวเอง
[หัวเราะ]
สุดมั้ยล่ะ ไอ้ผู้หญิงเหี้ยนี่
ระยำฉิบหาย
[อาร์เจหายใจแรง]
งี้แสดงว่าก็ไม่โอเคเหมือนกันอะดิ
ใครจะไปโอเควะจารย์
ผมแม่ง…
อยากจะฆ่ามันด้วยซ้ำ
แต่…
ผมไม่กล้าหรอกว่ะ จารย์กล้าปะล่ะ
[หัวเราะในลำคอ]
ไปละนะจารย์ หวัดดีครับ
[ดนตรีจบ]
ดับบุหรี่ดิ
กูเหม็น
- [กระแอม] - แล้วไอ้ทอยอะ
[ดนตรีชวนกังวลบรรเลงยะเยือก]
มึงเป็นไงบ้างเนี่ย
กูถามว่ามึงเป็นไงบ้าง
ไม่โอเคว่ะจารย์
ผมแม่งไม่น่าเลยว่ะ
ไม่น่าทำตามที่อาจารย์บอกเลยอะ
[หายใจแรง]
จารย์ หรือว่า…
เราไปบอกตำรวจมั้ย จะได้จบๆ ดีมั้ย
มึงตั้งสติก่อนเว้ย
แค่นี้ก็ฉิบหายพออยู่แล้ว
แต่… แล้วเราจะรอดเหรอวะจารย์
เรื่องมันมาขนาดนี้แล้วนะ
[ดนตรีชวนกังวลบรรเลงต่อเนื่อง]
ทุกอย่างมีทางออกเว้ย
มึงกลัว
มึงคิดตามกูนะ
มึงคิดถึงสิ่งที่ควีนแม่งทำกับเราสองคนเว้ย
กูว่าแม่งสมควรแล้วที่แม่งตายแบบเนี้ย
กูกับมึงไม่ได้ทำอะไรผิดเลย
แล้วแม่งตายไปเนี่ยกูว่าแผ่นดินสูงขึ้นด้วยซ้ำ
- ไอ้สัตว์ - เฮ้ย
มึงคนเดียวเลย
มึงทำให้เรื่องฉิบหายไปหมด
มึงจะมาโทษกูได้ยังไงวะ
ก็มึงไม่ยอมเอาเงินมาให้กูอะ
เฮ้ย เหี้ย เฮ้ย พอ แยกเว้ย
[ภัทร] กูให้พวกมึงมาเคลียร์กันเว้ย
ไม่ได้ให้มาทะเลาะกัน
ไอ้ห่า แค่นี้ก็เดือดร้อนจะตายอยู่แล้ว
[ดนตรีระทึกตึงเครียด]
แล้วที่เดือดร้อนเนี่ยเพราะใครล่ะ
เพราะมึงไม่ใช่เหรอ
ว่าไงนะ
มึงว่าไงนะ ฮะ
ไอ้เชี่ย
ถ้ามึงไม่เสือกโง่ไปย้ายศพนะ
ทุกอย่างแม่งจบแล้ว
ก็กูไม่รู้นี่หว่า
ว่ามึงสองคนวางแผนจะฆ่าอีควีนอะ
[ทอย] นี่ถ้ากูรู้นะ
กูไม่ยุ่งตั้งแต่แรกด้วยซ้ำ
ซวยกูฉิบหาย
คนที่ซวยที่สุดนี่กูนี่
ไม่รู้ด้วยซ้ำว่าเรื่องแม่งจะขนาดนี้
จารย์ไม่เคยบอกผมเลยนะว่าจะทำขนาดนี้ ฮะ
มึงก็เหมือนกัน อย่างที่จารย์บอกอะ
ถ้ามึงไม่ไปโง่ย้ายศพ เรื่องแม่งจบไปแล้วไอ้เหี้ย
[ภัทร] เฮ้ย กูบอกให้พอไง ไอ้เหี้ยเอ๊ย
[ดนตรีตึงเครียดชวนลุ้น]
เอาไง
ไม่รู้
เคลียร์เองเลย
มึงจะเอาไงทอย
ถ้าพวกมึงเชื่อว่าพวกมึงจะรอดอะ
ก็ตามใจ
แต่กูจะหนี
แต่ก่อนที่กูจะหนีเนี่ย
กูจะพาเกลไปด้วย
[ดนตรีดังขึ้นแล้วหยุด]
[สายเรียกเข้า]
[ดนตรีระทึก]
[ดนตรีชวนสงสัยปนลุ้น]
- ฮัลโหล - เกล
เรามีเรื่องต้องคุยกันนะ
คุยอะไร
เรื่องคืนนั้นอะเกล
ผมว่ามันถึงเวลาแล้วที่เราต้องคุยกัน
[ดนตรีจบ]
ควีน ฉันมาถึงแล้วนะ
[ดนตรีระทึกชวนช็อก]
[ดนตรีจบ]
ขึ้นรถ
[อาร์เจ] อะไรอะครับ
มึงอยากได้เงินไม่ใช่เหรอ
ที่มึงบอกมึงจะหนีไปไหนอะ
ถ้ามึงอยากได้เงินนะ
คนแรกที่มึงควรจะขอก็คือกูเว้ย
มึงทำงานให้กู มึงเป็นคนของกู
มึงจะไปขอคนอื่นทำไม
[ดนตรีชวนสงสัย]
มึงหนีไปทางชายแดนเขมรนะ
[ภัทร] กูมีเพื่อนอยู่ที่นั่น
เดี๋ยวเขาจะจัดการ เรื่องพาสปอร์ต วีซ่าปลอมให้มึง
แล้วมึงค่อยหาทางหนีไปประเทศอื่นต่อ
ขอบคุณครับ
[ดนตรีชวนสงสัยบรรเลงต่อเนื่อง]
ขอบคุณครับ
เฮ้ย
เดี๋ยวกูไปส่ง
เดี๋ยวผมไปเองดีกว่าจารย์
กูบอกว่าไม่ต้อง
กูไปส่งให้ แป๊บเดียวเอง
ปิดประตู
เฮ้ย
[ดนตรีระทึก]
เชี่ยเอ๊ย
[ดนตรีระทึกชวนลุ้น]
[ชักปืน]
[ดนตรีระทึกชวนลุ้น]
ฮัลโหล เกล
อาจารย์คะ
เรามาคุยกันหน่อยดีกว่า
[เกล] ตอนนี้หนูอยู่ที่บ้านค่ะ
อาจารย์มาหาหนูที่นี่แล้วกัน
ได้เกล
[ดนตรีกระแทกแล้วจบ]
[สายเรียกเข้า]
ฮัลโหล อาร์เจ
พะแพง ไอ้อาจารย์ภัทรแม่งจะฆ่ากู
เฮ้ย อะไรนะ
ไอ้อาจารย์ภัทรแม่งจะฆ่ากูแล้ว
เดี๋ยวๆๆ ใจเย็น อาร์เจ มึงอยู่ไหนเนี่ย
อยู่แถวพุทธมณฑลมั้ง
- อยู่ตรงไหน - ไม่รู้ ช่างแม่งละ
ฟังดีๆ นะเว้ย คือถ้ากูเป็นไรไปอะ
คืออาจารย์ภัทรแม่งเป็นคนทำนะเว้ย
[อาร์เจ] เอาจริงๆ อาจารย์ภัทรแม่ง เป็นคนทำทุกอย่างเลย
แม่งเป็นคนฆ่าควีนด้วย
ฮะ อะไรนะ
[อาร์เจ] ไอ้อาจารย์ภัทรแม่งเป็นคนฆ่าควีน
แต่กูไม่เกี่ยวนะเว้ย
กูแค่พาควีนไปที่ห้อง
แต่กูก็คิดว่าแม่งจะแค่ถ่ายรูปแบล็กเมลเฉยๆ อะ
กูไม่คิดว่าแม่งจะฆ่าควีนขนาดนี้…
[หายใจแรง]
เฮ้ย อาร์เจ
[พะแพง] ฮัลโหล
อาร์เจ ได้ยินมั้ย อาร์เจ ฮัลโหล
[หายใจแรง]
[ดนตรีชวนกังวลปนลุ้น]
เอเธนส์ เมื่อกี้นี้อาร์เจโทรมา
[ดนตรีบรรเลงต่อเนื่อง]
เกล
กูบอกให้มึงตั้งสติ
แล้วนี่มึงทำเหี้ยอะไร
มึงอยากซวยเหรอ
มึงอยากติดคุกใช่มั้ย
โห จารย์ ผมขอโทษ
จารย์ ผมขอร้อง อย่าทำไรผมเลยนะ
[หายใจหอบ]
- โห จารย์ - กูไม่ได้จะทำไรเว้ย
กูแค่จะพามึงไปส่ง
จารย์ ผมขอร้องเหอะ ผม…
ผมจะไม่พูดอะไรอีกแล้ว
จริงนะ
เมื่อกี้มึงคุยกับใครวะ
[อาร์เจหายใจแรง]
[สูดหายใจ] ผมแค่…
เผลอพูดไปอะจารย์ ยังไงตำรวจก็ไม่เชื่อผมหรอก
เอางี้ เดี๋ยว… เดี๋ยวผมบอกตำรวจให้ ว่าผมใส่ร้ายอาจารย์ โอเคปะ
ยังไงคนก็เชื่ออาจารย์ มากกว่าคนอย่างผมอยู่แล้วอะ
[เสียงอ้อนวอน] นะ นะอาจารย์
จารย์ คนไม่เชื่อหรอกจารย์ว่า คนอย่างอาจารย์จะฆ่าควีนอะ
[ร้องเจ็บ]
[ร้องกลัว]
มึงฟังกูนะ
มันไม่เกี่ยวว่ากูฆ่าใครเว้ย แต่กูจะต้องไม่มีส่วนเกี่ยวข้องกับเรื่องเหี้ยๆ นี่
กูไม่ต้องมารับผิดชอบความเหลวแหลก
ที่เด็กอย่างพวกมึงอะทำขึ้นมา
ชีวิตกูคงจะดี
ไม่มีอะไรจะมาฉุดกูได้
[ดนตรีชวนลุ้นเบาๆ]
มึงไปขึ้นรถ
[ตะโกน] ถ้ามึงไม่ไปขึ้นรถ กูจะส่งมึงที่นี่
โอเคจารย์ ไปแล้วๆ
[ภัทรหายใจแรง]
ค่ะ
อ๋อ พอดี…
วันนี้ผมมีประชุมอะ
น่า… น่าจะยาวทั้งคืนเลยค่ะ
เดี๋ยว… เดี๋ยวเราเจอกันพรุ่งนี้นะ
โอเคนะคะ
[ออกแรงยื้อแย่ง]
ปล่อยดิ ไอ้เหี้ย
[ภัทรออกแรง]
[อาร์เจออกแรง] ไอ้เหี้ย
- [อาร์เจออกแรง] - [ปืนดัง]
[หายใจหอบ]
[ดนตรีสะพรึงชวนช็อก]
ตกลงคืนนี้ควีนจะไปปาร์ตี้ใช่มั้ย
อือ ที่ผับวันไนต์สแตนด์
แล้วมันจะไปเล่นยาที่โรงแรมเดิมหรือเปล่า
ผมไม่รู้ว่ะ แต่คิดว่าไม่น่านะ
เพราะว่าวันนี้ผู้ชายที่มันชอบไปด้วย
ยังไงถ้าเกิดว่ามันไปเนี่ย ก็รีบส่งสัญญาณบอกผมแล้วกัน
นี่อาจารย์จะเล่นมันแล้วเหรอ
ผมทนแม่งไม่ไหวแล้วว่ะ
เออ ผมแม่งก็ทนไม่ไหวแล้วเหมือนกัน
[ดนตรีโหมดังแล้วจบ]
[หายใจหอบ]
- [ดนตรีลุ้นระทึก] - ช่วย…
[ดนตรีหยุด]
[ภัทรหายใจแรง]
ทำบ้าอะไรเนี่ย
กูบอกมึงแล้วใช่มั้ยว่าถ้าเกิดมึงไม่หยุดเนี่ย
กูจะฆ่ามึงนะ
[ดนตรีชวนกังวล]
[ภัทร] กูวางแผนมานานแล้ว
ตั้งแต่กูรู้ว่ามึงเนี่ยมาเปิดห้องที่นี่เล่นยา
[ดนตรีบรรเลงต่อเนื่อง]
ถ้าเกิดว่ากูเอายานี้
ฉีดอัดเข้าไปในตัวมึงเยอะๆ
แล้วกูก็ผลักมึงตกระเบียง
คงไม่มีใครสงสัยมั้ง
เขาก็น่าจะคิดว่ามึงเมายาแล้วก็โดดลงไปเองอะ
พูดไม่ออกเลยเหรอ
มึงก็กลัวเป็นเหมือนกันนี่หว่า
[หัวเราะ]
เป็นไงอะ พอมึงโดนกระทำบ้างอะ
มึงไม่ปากเก่งแล้วเหรอ
ใครกันแน่ที่กลัว กูว่ามึงนะ
กูรู้
ว่ามึงไม่กล้าหรอก
มึงท้ากูเหรอ
เอาเลย!
ฆ่ากูดิ
มาดิ
[ภัทร] อีเหี้ย
[ดนตรีลุ้นระทึก]
[หายใจแรง]
[ควีนหัวเราะ]
มึงหัวเราะอะไร
[ดนตรีระทึกชวนลุ้น]
ดูหน้ากูดิ
[หัวเราะ]
โอ๊ย
ใครเขาจะเชื่อวะ
ว่ากูเมายาตกลงไปเอง [หัวเราะ]
เหี้ยเอ๊ย
ยังไงตำรวจเขาก็สืบรู้ว่ะ
ว่ากูโดนทำร้าย
[ควีนหัวเราะ]
[หัวเราะ]
กูไม่สนแล้ว
กูจะฆ่ามึง
[เกล] ควีน ฉันมาถึงแล้วนะ
[ดนตรีจบ]
อาร์เจ เกิดไรขึ้น
[ดนตรีช้าน่ากังวล]
มึง
กูขอโทษ
กูแม่งผิดเองว่ะไอ้เหี้ย
กูผิดทุกอย่างเลยว่ะ
พะแพง กูขอโทษ
กูขอโทษจริงๆ เว้ย
ไม่เป็นไรนะ
[อาร์เจร้องไห้]
[ดนตรีจบ]
[ทอย] เกล
นี่ ปล่อย
ทำไม
มึงนัดเจอกับผัวเก่ามึงได้
มึงเจอผัวคนปัจจุบันแล้วทำไมต้องหนีวะ
แล้วทำไมมึงจะต้องอยากรู้เรื่องในคืนนั้น
ลืมไปซะก็ดีอยู่แล้วไม่ใช่เหรอ
- แต่ควีนถูกฆ่านะ - แล้วยังไง
มันเลวขนาดนั้นอะ
จะตายโหงตายห่าแบบไหน จะแคร์ทำไม
กูต่างหากที่รักมึง
กูไม่ใช่เหรอที่มึงต้องเก็บเอาไว้อะ
โลกนี้ไม่มีใครรักมึงเท่ากูแล้ว
มันไม่ใช่หรอกทอย
มันไม่ได้เรียกว่าความรักหรอก
แล้วมันเรียกว่าอะไร
กูถามมึงเลยเหอะ
มึงจะหวังสูงอะไรนักหนาวะ
ชีวิตมึงมีใครรักเหรอ
ไอ้อาจารย์นั่นก็หลอกฟันมึง
อีควีนก็แทงข้างหลังมึงมาตลอด
ขนาดแม่แท้ๆ ยังไม่รักมึงเลย
กูนี่
ที่รักมึงคนเดียว
แล้วทำไมมึงจะไม่รักกูวะ
ตลอดเวลาที่เราคบกับทอย
มันไม่ใช่เพราะว่าเรารักทอยเลย
แต่มันเป็นเพราะว่า เรารักตัวเองไม่มากพอต่างหาก
และเราจะไม่เป็นแบบนั้นอีกแล้ว
- นี่ - เอาสิ
เอาเลย จะทำไรก็ทำเลย
แต่บอกให้รู้เลยนะ
ว่าต่อให้ทอยฆ่าเราให้ตาย
เราก็จะยืนยันเหมือนเดิม
ว่าเราไม่ได้รักทอย และก็ไม่เคยคิดจะรักด้วย
เกล เกล
- ปล่อย - เราขอโทษ เกล
- [ร้องขัดขืน] - เกล ทอยขอโทษ
เกล
เกลหนีไปกับทอยนะ ทอยขอร้องอะ
เกลรู้มั้ย ว่าที่คืนนั้นทอยทำไปอะก็เพราะว่าเกลนะ
เกลๆ
เกี่ยวอะไร
ก็ถ้าเกลไม่โผล่หน้ามา ทอยก็แค่หนีเอาตัวรอด
แต่เพราะว่าเกลอยู่ตรงนั้นไง
เกล
รู้มั้ยว่าแวบแรกทอยคิดอะไร
คิดอะไร คิดว่าเราฆ่าควีนเหรอ
เกลก็รู้อยู่แก่ใจ
ว่ามันมีโอกาสมากแค่ไหนอะ
เกล
เราสองคนไปเริ่มต้นชีวิตใหม่ด้วยกันนะ
เกลต้องรับผิดชอบสิ ที่ทำให้ทอยเป็นแบบนี้
เกล
- นะเกล เกล - ไม่
เกล
กูไม่จำเป็นจะต้องรับผิดชอบชีวิตใครทั้งนั้น
ทุกคนต้องรับผิดชอบชีวิตตัวเอง
[หายใจแรง]
[สายเรียกเข้า]
[ดนตรีสะพรึง]
[ดนตรีระทึกชวนสงสัย]
อาจารย์ภัทร
ทำไมอาจารย์ถึง…
เกล เข้ามา
[ปิดประตู]
- ควีนๆ - เกล
เกิดอะไรขึ้นอะ
อาจารย์ทำอะไรเพื่อนหนูอะ
เพื่อนเหรอ เกล
เกลยังเรียกมันว่าเพื่อนอีกเหรอ
อาจารย์มันจะฆ่าฉัน มันวางแผนมานานแล้ว
อยากจะรู้เหมือนกันว่ากล้าจริงๆ หรือเปล่า
เล่นอะไรกันเนี่ย ฉันไม่ตลกด้วยนะ
ถ้าเกลรู้ความจริงว่ามันทำอะไรบ้างนะ
เกลอาจจะอยากเป็นคนฆ่ามันเองกับมือก็ได้
มันยังเก็บคลิปเราไว้อยู่นะเกล
[ภัทร] มันเอามาแบล็กเมลผม
ขู่ให้ผมให้เงินมัน
ผมให้ไปเท่าไหร่แล้วก็ไม่รู้ เกล
พอผมบอกว่าจะไม่ให้เนี่ย
มันทำลายชีวิตผม เกล
[ดนตรีตึงเครียดเบาๆ]
ทำไม
คนเลวอย่างมึงก็สมควรโดนแล้วไม่ใช่เหรอ
เกล แกก็เห็นด้วยนี่
มันทำลายชีวิตแกนะเว้ย
- แกควรจะสะใจดิที่ฉันทำลายชีวิตมันน่ะ - [ภัทร] นี่มึงเงียบไปเลย
เกล วันนี้มันทำลายชีวิตผม
แต่วันนึงมันอาจจะทำลายชีวิตเกลก็ได้นะ
แกยัง…
เก็บคลิปนั้นไว้อยู่อีกเหรอ
เกล
ฉันไม่ได้เก็บคลิปไว้เพื่อทำลายแก
เป้าหมายฉันคือมัน
ก็เกลก็ซวยเหมือนกันไง ถ้ามันปล่อยคลิปอะ
พอได้แล้ว
[ดนตรีตึงเครียด]
หนูจะพาเพื่อนกลับ
เกล ไม่เอา เกล
- เกล เกล - โอ๊ย
- เกล
โอ๊ย
ทอย
- ทอย - เกล
เกล
ไอ้อาร์เจมันมอบตัวกับตำรวจแล้วนะ
มันสารภาพทุกอย่างแล้ว
แล้วก็อาจารย์ภัทรตายแล้วนะ
อาจารย์ภัทรพยายามฆ่าอาร์เจ แต่อาร์เจป้องกันตัว
แล้วฉันมาอยู่ที่นี่ได้ยังไงอะ
ในเมื่อทอย…
[ดนตรีชวนสับสนปนหนักใจ]
เมื่อคืนผมตื่นมากลางดึกแล้วไม่เจอคุณอะ
ผมเป็นห่วงคุณก็เลยขับตามไปที่บ้าน
แล้วเจอไอ้ทอยพยายามพาคุณหนี
ผมโทรแจ้งความ
ไอ้ทอยถูกจับไปแล้วนะ
เกล
ทำไมคุณถึงทำแบบนี้
ทำไมคุณถึงไปคนเดียวไม่บอกผม
ผมเป็นห่วงคุณมากนะ
ฉันขอโทษ
ฉัน…
อยากคุยกับตำรวจ
เกล
คุณพักผ่อนก่อนดีกว่ามั้ย
ฉันพร้อมแล้ว
ฉันจำทุกอย่างได้หมดแล้ว
[เกล] พอฉีดยาให้ควีนแล้ว
อาจารย์ภัทรก็อุ้มควีนออกไปค่ะ
หนูไม่ทันได้ตั้งตัว
แล้วหนูก็กลัวอาจารย์ภัทรด้วย
หนูก็เลยช่วยควีนไว้ไม่ทันค่ะ
หนูผิดเองค่ะ
หนูผิดเองที่หนูอุตส่าห์ไปอยู่ตรงนั้นแล้ว
แต่หนูกลับช่วยควีนไว้ไม่ได้
เรื่องมีแค่นี้ใช่มั้ย
ค่ะ
อาจารย์ภัทรเป็นคนฆ่าควีนค่ะ
[ถอนหายใจ]
[เกลร้องไห้]
จบแล้วสินะเกล
มันจบแล้ว
ขอบใจมากนะมึง ขอบคุณมากจริงๆ
[ดนตรีจบ]
แฮปปี้เอพริลฟูลส์ไนต์นะคะทุกคน
จริงๆ เรารู้สึกเหมือนวันนี้ มันไม่ใช่วันที่ควรจะฉลองเลยอะ
เอ้า
เอาน่า
อย่างน้อยพวกเราก็ได้รู้ว่า เราผ่านเรื่องนี้มาด้วยกัน
[หัวเราะเบาๆ]
คืนเปลี่ยนชีวิตของพวกเราเลยนะ
จะว่าอย่างนั้นก็ได้นะ
หรือจริงๆ แล้วชีวิตพวกเราก็เหมือนเดิมนะ
[ทำเสียงไม่เห็นด้วย]
จะเหมือนเดิมได้ไง
ก็ตอนนี้เราคบกันแล้วอะ
[หัวเราะ] หวานจังเลยนะ
ไม่ต้องแซวกูเลยเกล
มึงกับชีวาสก็พอกันอะ
คิดถึงควีนเหมือนกันเนอะ
อือ นั่นสิ
ไม่อยากจะคิดถึงเลย
แต่อดคิดถึงไม่ได้จริงๆ
เรามาเปลี่ยนเรื่องคุยกันดีกว่า
ไหนๆ วันนี้นะ พวกเราก็ฉลองวันโกหกกันแล้ว
เรามาเล่นเกมกัน
พูดโกหกให้เนียนที่สุด
เอามั้ย
เธอเริ่มก่อน
- เราเลยเหรอ - อือ
- ยังไงนะ - เอ่อ
โอเค
[กระแอม]
เราเบื่อเธอแล้วอะพะแพง
เราอยากไปคบกับคนอื่นอะ
[เกลหัวเราะ]
- เนียนปะ - [หัวเราะ]
- โคตรจะไม่เนียนเลย - [หัวเราะ]
[พะแพง] จริงๆ แล้วอะ เราก็ไม่ได้ชอบคนแบบเธอเหมือนกัน
เราคบกับเธอเล่นๆ
เหรอ
- เออ - พอกันอะ
อะ ตาคุณและ
ผม
ควีนคือผู้หญิงที่ผมรักที่สุด
แล้วก็จะเป็นแบบนั้นตลอดไป
ทำไมอะ
ผมพูดอะไรผิดเหรอ
อ้าว อ้าว เกล ตามึงละ เอาให้เนียนที่สุดเลยนะ
[เกล] จริงๆ แล้ว
อาจารย์ภัทรไม่ได้เป็นคนฆ่าควีน
ฉันนี่แหละเป็นคนฆ่า
[คนตรีบรรยากาศแปลกๆ]
แหม เริ่มมาก็ไม่เนียนแล้วนะ
[หัวเราะ]
อะ ชนค่ะ
[ดนตรีบรรเลงต่อเนื่อง]
เกมอะไรเนี่ย
[ดนตรีจบ]
[หายใจแรง]
[ออกแรงฟาด]
[ร้องเจ็บ]
[ดนตรีน่ากังวลเบาๆ]
ควีนๆ
ควีน
แกเป็นไงบ้างอะ ควีน
ควีน
[ดนตรีเนิบๆ ชวนสงสัย]
ควีน
ควีนๆ แกจะไปไหนเนี่ย
ควีน
[เกล] ควีน
ควีน แกต้องลบคลิปนั่นนะเว้ย
ถ้าคลิปหลุดไปอะ ฉันก็แย่นะ
ฉันเป็นดารานะ แกเข้าใจใช่มั้ยอะ
[ดนตรีชวนหวั่นใจ]
ควีน
[ถอนหายใจ]
ช่างมันเหอะ ไว้ค่อยคุยก็ได้
กลับกันเหอะ
แกมัน…
โง่ว่ะ
[ดนตรีจบ]
กูพูดจริงนะ
มึงมันโง่ฉิบหายเลยว่ะ เกล
อีพะแพงก็โง่
[หัวเราะ]
ทุกคนบนโลกนี้แม่งโง่ทุกคนเลยว่ะ
[หัวเราะ]
แต่มึงอะ…
โง่ที่สุด
[ดนตรีระทึก]
[หัวเราะ]
[หัวเราะเสียสติ]
[ดนตรีระทึกชวนลุ้น]
[หายใจเฮือก]
[ดนตรีจบ]
[หายใจหอบ]
[ดนตรีชวนขนลุก]
[หายใจหอบ]
[ดนตรีบรรเลงต่อเนื่อง]
[ดนตรีระทึกไม่น่าไว้ใจ]
[ดนตรีบรรเลงต่อเนื่อง]
[ดนตรีเพลงประกอบ]