[ดนตรีเพลงประกอบ]
[ดนตรีระทึก]
♪ ซีเคร็ตไนต์ ♪
[ชีวาส] ไม่ว่าความลับของคุณจะเป็นอะไร
คุณไม่ต้องกังวลเลยนะ ตอนนี้คุณปลอดภัยแล้ว
เกลอยู่กับไอ้ชีวาสใช่มั้ย
ถ้าใช่อะ แล้วมึงจะมีปัญญาทำอะไรได้เหรอ
ถ้าเธอคิดว่าฉันเป็นคนฆ่าควีนอะ ฉันเปล่านะ
เก็บปากไว้บอกตำรวจเถอะค่ะ
มึงหยุดหนีได้แล้ว
แล้วมึงไปบอกความจริงกับตำรวจ
มึงอยากให้เรื่องแย่ไปกว่านี้เหรอวะฮะ
[ควีน] ถ้าฉันหักหลังแก
ฉันยอมให้แกฆ่าฉันเลย
แล้วถ้ากูจะบอกความลับของมันให้มึงรู้อะ
เผลอๆ มึงนั่นแหละที่จะรีบส่งมันมาให้กูเอง
[ดนตรีชวนคิดหนัก]
ผมกำลังจะออกจากสตูดิโอแล้วนะคะ
ค่ะ เออ เดี๋ยวค่ำนี้เนี่ยต้อง
มีมีตติ้งกับทีมงานค่ะ
แล้วก็เดี๋ยวคืนนี้เนี่ยก็รอพบท่านนายก ก็ต้องเสนอแผนงานอะ
ผมคิดว่าคงต้องสแตนด์บายทั้งคืนเลย
เอ้อ
งั้นเดี๋ยวเราเจอกันบ่ายสองเนอะ อัลตราซาวด์ที่โรงพยาบาลเลย
ได้สิ
ก็ผมสัญญากับมนแล้วไงว่าผมจะไปเป็นเพื่อนอะ
งานก็สำคัญ
แต่ยังไงมนกับลูกก็สำคัญที่สุดนะ
โอเคค่ะ เดี๋ยวเจอกันนะ
ไป ไปจัดการที่พี่บอกให้เรียบร้อย
อาจารย์ครับ ต้องขอบพระคุณมากเลยนะครับ ที่วันนี้เนี่ยเสียสละเวลามาพูดคุยกันในรายการ
- ยินดีมากครับ - ครับ นี่ต้องขอจองตัวไว้ก่อนได้มั้ยครับ
เพราะว่าถ้าเกิดได้รับตำแหน่งปุ๊บเนี่ย
ต้องรบกวนอาจารย์มาออกรายการผม เป็นรายการแรกเลยนะครับ
โอเคครับ ยังไงเดี๋ยวติดต่อ กับทางเลขาผมแล้วกันนะครับ
ได้เลยครับ [หัวเราะ]
- ครับ - [สายเรียกเข้า]
[ดนตรีระทึกน่ากังวล]
เอ่อ เดี๋ยวผมขอตัวก่อนนะครับ
เชิญครับ
ป้อมๆ
ฮัลโหลเกล เกล คุณอยู่ไหนเนี่ย
ผมอยากคุยกับคุณแทบแย่ แต่ผมติดต่อคุณไม่ได้
เกล
คุณได้ยินผมมั้ยเนี่ย
อาจารย์
เกล
นี่ผมก็นึกว่ามีใครแอบเอาเบอร์คุณโทรหาผม
คลิปของเรา
ทอยเห็นแล้วนะคะ
[ดนตรีชวนอึ้ง]
ไม่รู้เหมือนกันว่า มันจะส่งผลอะไรกับอาจารย์หรือเปล่า
แค่อยากบอกให้รู้ไว้อะค่ะ
เกล
เรื่องนี้เนี่ยเราไม่ควรคุยกันทางโทรศัพท์นะ
คุณสะดวกมาหาผมมั้ย
ไม่ค่ะ
[ดนตรีชวนอึ้ง]
หิวมั้ย
[ทำเสียงพอใจ]
ถึงใครต่อใครจะบอกว่าจังก์ฟู้ดเนี่ย มันแย่กับเราขนาดไหน
แต่แม่งดีต่อใจมากเลยว่ะ
นี่มึงจะไม่เอ็นจอยกับกูหน่อยเหรอ
กูต้องถามมึงมากกว่าปะ
ว่ามึงจะเอ็นจอยอะไรนักหนา
นี่มันใช่เวลาปะ
เอ้า
ไม่ให้กูเอ็นจอยตอนนี้แล้วให้กูเอ็นจอยตอนไหนอะ
มึงก็เลิกกับไอ้ทอยได้แล้ว
กูก็จับโค้ชกวางที่ปลอมเป็นควีนได้
ส่วนคดีควีนเนี่ยก็คืบหน้าแล้ว
ไม่ให้กูเอ็นจอยตอนนี้แล้วให้กูเอ็นจอยตอนไหน
หรือว่า…
มึงยังมีเรื่องที่ไม่สบายใจอยู่เหรอ
[ดนตรีชวนสงสัยปนหนักใจ]
ถ้าเป็นเรื่องความลับของมึงอะ
ยังไง
มันก็เป็นแค่เรื่องในอดีตนะ
ถ้าเกิดว่ามึงไม่ปล่อยให้อดีตของมึง เข้ามามีอิทธิพลกับปัจจุบันของมึงน่ะ
ยังไง กูว่า
เดี๋ยวมันก็น่าจะผ่านไปได้นะ
มันไม่ง่ายขนาดนั้นหรอก
กูรู้น่ะว่ามันไม่ง่าย
กว่ากูจะผ่านเรื่องของตัวเองมาได้เนี่ย ก็ใช้เวลาเหมือนกันนะ
แล้วบาดแผลกูนี่เยอะกว่ามึงอีกนะ
แต่ยังไงอะ ชีวิตมันก็ต้องไปก้าวต่อไปปะวะ
มึงยังไม่รู้ด้วยซ้ำว่าเรื่องของกู คือเรื่องอะไร มึงก็พูดได้ดิ
เรื่องของกูอะ
มันหนักกว่าเรื่องที่มึงเคยผ่านไม่รู้ตั้งกี่เท่า
ก็ถ้ามันหนักมากเนี่ย
มึงระบายให้กูฟังก็ได้นะ
มึงจำอาจารย์ภัทรได้มั้ย
ที่เคยสอนเราตอนปีหนึ่งอะ
จำได้ดิ จำได้แม่นเลยแหละ
เนี่ยเหรอ เรื่องที่
ทำให้มึงนอยด์อยู่ตอนนี้
มึง…
รู้เรื่องนี้ด้วยเหรอ
[ดนตรีชวนสงสัยรัวๆ]
ก็รู้แหละ
ไม่ต้องถามนะว่ากูรู้จากใครอะ
กูจะไม่พูดหรอกนะว่ามึงไว้ใจกูได้
แต่ว่ากูไม่ใช่ควีน
แล้วกูก็ไม่ใช่คนที่จะเอาความลับของเพื่อนมาแฉ
หรือว่าหาผลประโยชน์
แต่อย่างน้อย
ถ้ามึงพูดกับกู
กูก็อาจจะช่วยมึงหาทางออก หรือว่าหาวิธีช่วยให้มึง
ผ่านเรื่องนี้ไปได้ไง
มึงรู้มากแค่ไหนล่ะ
กูก็รู้ว่ามึงเคยโดนอาจารย์ภัทรหลอกฟันอะ
แต่ตอนนั้นกูก็ไม่ได้สนใจ แล้วก็ไม่ได้อยากรู้ ก็เลยไม่ได้ถามต่อ
แต่จริงๆ แล้วอะ มันมีอะไรมากกว่านั้นใช่มั้ย
เดี๋ยววันนี้เราจะมาเรียน เรื่องการบริหารพัฒนาเมืองกันนะครับ
เมืองถือว่ามีความสำคัญต่อการบริหาร แล้วก็พัฒนาโดยตัวของมันเอง
เมืองเป็นศูนย์กลางของกิจกรรมนะครับ
และก็ต่อการตัดสินใจในการบริหาร
พัฒนาของประเทศทั้งหมดเลย
มีใครรู้มั้ยครับว่าเมืองเนี้ยเกิดขึ้นครั้งแรกที่ไหน
ถ้าย้อนไปในอดีตเลยเนี่ยนะครับ
เมืองจะเกิดขึ้นครั้งแรก ที่ลุ่มแม่น้ำไทกริส ยูเฟรติสครับ
แล้วก็หลังจากนั้นอีกหลายพันปีต่อมาเนี่ย
เราจะเห็นลักษณะของความเป็นเมืองเนี่ย กระจายอยู่ในหลายๆ ประเทศเลยนะครับ
ทีนี้คำถามที่น่าสนใจเลยก็คือว่า
มันส่งผลกระทบต่อทรัพย์สิน ของผู้คนมากน้อยแค่ไหน
ซึ่งตรงนี้เดี๋ยวเราจะเรียนกัน ต่อไปในอนาคตนะครับ
เดี๋ยววันนี้พอแค่นี้นะครับ แล้วก็เจอกันใหม่อาทิตย์หน้าครับ
ขอบคุณทุกคนมากนะครับ
นักศึกษามีคำถามหรือมีอะไรสงสัยมั้ยครับ
มีค่ะ
อาจารย์มีแฟนยังคะ
[หัวเราะ]
พอดีเพื่อนอยากรู้อะค่ะ
เอ้า อีนี่
มันอะอยากรู้อาจารย์ อย่าไปเชื่อมัน
ถ้าเกิดว่าสองคนนี้ไม่ได้อยากรู้ หรือว่า
เป็นคนข้างหลังหรือเปล่าครับที่อยากรู้
[ดนตรีชวนตื่นเต้นเป็นจังหวะ]
อาจารย์ล้อเล่นนะครับ
เอ่อ แต่เอาเป็นว่า อาจารย์ขอไม่ตอบคำถามนี้ดีกว่าครับ
เพราะอาจารย์คิดว่ามันไม่เหมาะสมครับ
[ลากเสียง] อืม
หนูชื่อควีนนะคะ
ส่วนนี่พะแพง แล้วก็เกลค่ะ
ครับ
ยินดีที่ได้รู้จักทั้งสามคนเลยนะครับ
แล้วก็หวังว่าเราจะได้เจอกันทั้งเทอมเลย
หวังว่าจะไม่มีใครโดดเรียนนะครับ
- แน่นอนค่ะ - แน่นอนค่ะ
พวกเราไม่พลาดอยู่แล้ว
ใช่มั้ยเกล
ค่ะ
- สวัสดีครับๆ - สวัสดีค่ะ
[พะแพง] ทำไมควีน มึงจะจีบอาจารย์เหรอ
บ้าเหรอ กูก็แซวๆ ไปอย่างนั้นแหละ
โอ๊ย แก่กว่ากูตั้งกี่ปี
จริงๆ แล้วอะก็ไม่กี่ปีนะ
กูว่าเขาก็แค่ 30 ต้นๆ
ก็ไม่ได้เยอะมาก แหม ทีดาราเกาหลีที่มึงชอบอะ
กงยู ลีดงวุค
โจอินซองนี่ก็สี่สิบกว่า มึงยังชอบเลย
โหย เขาก็ไม่ขนาดนั้นมั้งคะ
ทำไม มึงจะเอาเหรอ
ก็ถ้าเกิดว่าเขาไม่ใช่อาจารย์เนี่ย ก็ไม่แน่นะ [จิ๊ปาก]
[จิ๊ปาก] แต่นี่แม่งเป็นอาจารย์อะดิ
แล้วพวกเราเป็นนักศึกษา มันก็ประหลาดเปล่าวะ
เออ พวกแกกลับไปก่อนนะ
อ้าว
ทำไมอะ กลับพร้อมกันดิ เดี๋ยวไปส่ง
ไม่อะ ฉันกะว่าจะเข้าห้องสมุดอะ ไปหาข้อมูลทำรายงาน
โอ๊ย ส่งตั้งเดือนหน้า รีบอะไรคะ
ฉันก็ต้องวิ่งแคสต์งานไง
แล้วถ้าเกิดได้งานขึ้นมา ฉันก็ต้องไปถ่าย ฉันกลัวไม่มีเวลา
เออ เอาน่า ปล่อยนางไปเหอะ
ปะ รีบไปเหอะ รถติด
เออๆๆ ไปละนะ
[ดนตรีชวนสงสัย]
[ภัทร] เชิญครับ
เชิญครับ นักศึกษา นั่งก่อนได้นะครับ
คุณเกลใช่มั้ยครับ
อาจารย์จำชื่อหนูได้ด้วยเหรอคะ
อ้าว ก็เมื่อกี้เพื่อนคุณเพิ่งแนะนำให้ผมรู้จักนี่ครับ
ว่าแต่มีธุระอะไรครับ
หนูอยากจะมาขอโทษอาจารย์น่ะค่ะ
ที่เพื่อนหนูเขาไปแกล้งอาจารย์แบบนั้น
[พ่นลมหายใจ]
หนูรู้ค่ะว่ามันไม่เหมาะสม
หนูขอโทษแทนเพื่อนด้วยนะคะ
[หัวเราะเบาๆ]
ไม่เป็นไรเลยครับ จริงๆ มันเล็กน้อยมาก ผมไม่ถือครับ
แล้ว เอ่อ นอกจากเรื่องนี้มี… มีอะไรอีกมั้ยครับ
หนูอยากจะมาปรึกษาอาจารย์เรื่องรายงานน่ะค่ะ
มันอีกตั้งนานนะ จริงๆ ยังไม่ต้องรีบก็ได้ครับ
ก็เดี๋ยวใกล้ๆ ก็จะมีคนมาปรึกษาอาจารย์เยอะ
หนูกลัวว่าอาจารย์จะไม่มีเวลาให้หนูอะค่ะ
หรือว่าตอนนี้อาจารย์ไม่สะดวกหรือเปล่าคะ
เอ่อ สะดวกครับ
ผมสะดวก
[เกล] ไม่ว่าใครจะคิดยังไง
แต่สำหรับฉัน เขาคือรักครั้งแรกของฉัน
เกือบหกเดือนเลยนะที่เราสองคนแอบคบกัน
ถึงมันจะดูไม่เหมาะสม
แต่ฉันโคตรอินกับเขาเลย
ฉันชอบเวลาที่ฉันได้อยู่กับเขา
เขาทำให้ฉันรู้สึกอบอุ่น
ปลอดภัย
แบบที่ไม่เคยมีใครทำให้ฉันรู้สึกได้มาก่อนเลย
กลัวเดี๋ยวแม่เกลจะมาเห็นอะ
[พ่นลมหายใจเบาๆ]
ไม่หรอกค่ะ แม่บินไปมาเก๊าเมื่อเช้าอะ
คงจะอยู่ในบ่อนอีกหลายวัน
ไม่เข้าใจว่าเขาคิดอะไรของเขาอยู่อะ
แล้วแม่เกลเขาไปติดการพนันได้ยังไง
เขาฟุ้งซ่านน่ะค่ะ
เมื่อก่อนบ้านเรามีหน้ามีตามากกว่านี้
แต่พอพ่อตาย
ถึงมรดกของพ่อจะพอให้เราอยู่ได้ แต่แม่ก็จมไม่ลง
แล้วก็คิดว่าการพนันมันจะช่วยได้
ทั้งที่ยิ่งเล่นมันก็ยิ่งเจ๊งอะ
แต่ก็เล่นมันอยู่นั่นแหละ
เกลรู้มั้ยว่าเวลาคนเราทำอะไรอะ
เขาจะมีเหตุผลคอยซัพพอร์ตตลอดนะ
อย่างแม่เกลเองเนี่ย เขาก็เชื่อว่า ถ้าเขาเล่นไปเรื่อยๆ เดี๋ยวเขาต้องเล่นได้
ทั้งที่ความเป็นจริงเนี่ยมันตรงกันข้ามเลย
[ถอนหายใจ]
แปลกนะอาจารย์
คนเรามันจะโง่มองขาวเป็นดำ ดำเป็นขาวได้ขนาดนั้นเลยเหรอคะ
[หัวเราะเบาๆ]
ไม่ใช่ว่าเขามองไม่เห็นนะ
แต่เขาแกล้งมองไม่เห็นมากกว่า
เหมือนเขา… เขาโกหกตัวเองอะ
หนูว่าสักวันหนูต้องเสียบ้านหลังนี้ไปแน่ๆ เลยอะ
ถ้าหนูไม่มีบ้านอยู่ หนูขอไปอยู่กับอาจารย์ได้มั้ยคะ
[หัวเราะเบาๆ]
คือ… เกลจะ…
มาอยู่กับผมได้จริงเหรอ
ผมเป็นแค่อาจารย์ตัวเล็กๆ
ห้องผมก็แคบๆ
ไม่ได้ใหญ่โตหรูหราเป็นวังแบบบ้านเกลนะ
อืม
หนูไม่สนอะ
แค่มีอาจารย์ หนูก็อยู่ได้หมด
งั้นเราไปอยู่ด้วยกันนะ
เกล ถ้าเกิดผมมีเรื่องอยากขอเกล สักหน่อยได้มั้ยอะ
แต่เกลต้องสัญญาก่อนนะ ว่าถ้าเกิดผมบอกเกลไปแล้ว เกลจะไม่โกรธ
ขออะไรเหรอคะ
สัญญาก่อนสิว่าเกลจะไม่โกรธอะ
ค่ะ อาจารย์จะขออะไรเหรอคะ
ถ้าเกิดว่าผมขออัดคลิปตอนที่เรามีอะไรกันได้มั้ย
[ดนตรีชวนอึ้งปนระแวง]
เอ่อ เกล เกลอย่าเพิ่งตกใจนะ คือ…
พอเวลาผมถ่ายคลิปอะ แล้ว…
ผมจะแฮปปี้มากขึ้นอะ
แต่ผมไม่ได้จะเอาไปเผยแพร่อะไรเลยนะ
พอเสร็จปึ๊บเนี่ย ผมจะลบทิ้ง
แล้วก็จะให้เกลเช็กมือถือด้วย
[ทำเสียงลังเล]
แต่ว่า…
นะเกล
ผมขอเถอะนะ
ผมสัญญาว่าจะไม่ทำให้เกลเสียหาย
[พ่นลมหายใจเบาๆ]
ค่ะ
กูยอมเขาได้ทุกอย่าง
ไม่ว่าเขาจะขอให้กูทำอะไร ที่มันอันตรายต่อตัวกูเอง
เขาจะเอาเปรียบกูยังไง กูก็ไม่ว่า
อะไรที่ทำให้เขาพอใจ กูเต็มใจทำ
ไม่มีการต่อต้าน ไม่มีการระแวง
กูไม่เคยสงสัยอะไรในตัวเขาเลย
มันคงเป็นเพราะ… กูรักเขาล่ะมั้ง
รักเลยเหรอ
ใช่ สำหรับกูในตอนนั้น
มัน…
คงเป็นแค่ความรักครั้งแรกๆ ของมึงมั้ง
มึงก็เลยหลงมาก อินมาก
ก็เลยคิดว่ามันเป็นความรัก
[ถอนหายใจ]
จะด้วยเหตุผลอะไรก็เหอะ
แต่นั่นเป็นครั้งเดียว
ที่กูรู้สึกตกหลุมรักใครสักคน
เพราะหลังจากนั้น
มันไม่เคยเกิดขึ้นกับกูอีกเลย แม้แต่กับทอย
เพราะมึงเจ็บจากความรักครั้งนั้นมากเลยใช่มั้ย
แกมีอะไรอะควีน
เรียกให้ฉันมาเจอตรงนี้ทำไมอะ
ช่วงนี้แกไม่ไปไหนมาไหนกับฉันเลยนะเกล
แกเอาเวลาไปทำอะไรวะ
ฉันก็… ฉันก็ต้องวิ่งแคสต์งานไง แกก็รู้
แคสต์งาน
แคสต์เช้า สาย บ่าย เย็น โต้รุ่งเลยเหรอ
[พ่นลมหายใจ]
เกล เราเป็นเพื่อนกันนะเว้ย
แกมีอะไรแกก็บอกฉันได้ ปิดบังทำไมวะ
[ดนตรีไม่น่าไว้ใจชวนสงสัย]
[ถอนหายใจ]
โอเค คือฉันมีแฟนอะ
แฟน
ใช่ ฉันมีแฟนแล้ว
ฉันก็เลยใช้เวลาส่วนใหญ่อยู่กับเขาอะ
ควีน ฉันขอโทษนะ
ฉันสัญญาว่าจะฉันให้เวลาแกมากขึ้น
แกอะนะมีแฟน ใครวะ
[ดนตรีชวนกังวล]
อาจารย์ภัทรอะนะ
แกรู้เหรอ
รู้ดิ ฉันรู้ว่าด้วยว่าแกมีอะไรกับเขา
[ดนตรีดังระทึก]
แกคิดจริงๆ เหรอว่าเขาจริงจังกับแก
แก… พูดอย่างนี้หมายความว่าไงอะ
แกกำลังโดนหลอกอยู่นะ รู้ตัวไว้ด้วย
แกไม่รู้อะไร แกอย่ามาพูดเลยดีกว่า
[ถอนหายใจ]
[ภัทร] นี่ก็เช้าแล้วนะ แต่ทำไมยังมีนักศึกษาไม่ยอมไปเรียนก็ไม่รู้
[เกลหัวเราะ]
แล้วอาจารย์ล่ะคะ วันนี้ไม่ไปสอนเหรอ
ไม่อยากสอนเลยอะ อยากอยู่ที่นี่ทั้งวันเลย
แก… แกเอาคลิปนี้มาจากไหนอะ
ก็อาจารย์ส่งให้ฉัน
อะไรนะ
แต่… เขาบอกว่าเขาลบไปหมดแล้วอะ
ลบแล้วนี่คืออะไรคะ
แต่เขาลบให้ฉันเห็นต่อหน้านะ
[หัวเราะ]
โอ๊ย เกล แกอย่าโง่ได้ปะวะ
ลบก็แบ็กอัปขึ้นมาได้ค่ะ พ.ศ.ไหนแล้ว
แล้วเขา… เขาทำแบบนี้ทำไมอะ
เขาส่งคลิปนี้ให้แกดูทำไมอะ
ก็เขาคุยกับฉันอะ
และเขาก็บอกกับฉันหมดเลย
ว่าเขาคุยกับแกตอนไหน
มีอะไรกันตอนไหน
มียังไง เป็นยังไงบ้าง
แล้วอยู่ๆ เขาก็ส่งคลิปนี้มา
[ดนตรีระทึกตึงเครียด]
แกตบฉันเหรอ ฮะ
[ร้องเจ็บ]
อีควีน
[ร้องโมโห]
เกล แกคิดว่าแกจะสู้ฉันได้เหรอฮะ
แล้วทำไมแกไม่บอกฉันอะ แกคิดจะหักหลังฉันเหรอ
ใครกันแน่ที่หักหลังฮะ
แกเคยบอกฉันเหรอว่าแกกับอาจารย์มีอะไรกันอะ
ฉันก็แค่คิดว่าแกสนุกๆ เฉยๆ อะ
- [หายใจหอบ] - [ดนตรีสะเทือนใจ]
โอ๊ย [จิ๊ปาก]
[ดนตรีเบาลง]
โอ๋เกล
แกน่าจะบอกฉันสักหน่อยอะ
ถ้าแกบอกฉันนะ ฉันก็คง…
[จิ๊ปาก]
[ร้องไห้]
แกอย่าบอกนะว่าแกรักเขาอะ
อย่าบอกนะว่าแกรักคนน่ารังเกียจแบบนั้นอะ
[ดนตรีระทึกน่ากังวล]
เกล ควีน
เกลรู้หมดแล้วนะ เรื่องความเหี้ยของอาจารย์อะ
เกล เกลฟังผมก่อน
- เกล - นี่ อย่ามาแตะนะ
- เกล เกลฟังผมก่อนเถอะ - [จิ๊ปาก]
เกล ถ้าเกลไม่ฟังผม แล้วเกลไปเชื่อไอ้นี่นะ
ชีวิตเกลจะเสียหายนะ
[ดนตรีระทึกชวนช็อก]
เกล
ทุกอย่างมันเป็นเพราะควีน เกล
มันขู่ผม
ผมไม่รู้ว่ามันรู้เรื่องเราได้ยังไง
แต่มันบอกผมว่าถ้าเกิดผมไม่ถ่ายคลิปมา
มันจะไปฟ้องคณบดีอะเกล
แล้วเกลให้ผมทำยังไง ผมไม่มีทางเลือก
[ดนตรีระทึกไม่น่าไว้ใจ]
[หายใจแรง]
นี่ แกเชื่อคำพูดของมันเหรอ
เกล เพื่อนคุณแม่งโรคจิตอะ
มันชอบทำลายชีวิตคนอื่น เกลดูนะ มันกำลังทำลายชีวิตเรา เกล
มึงไปลาออกซะ แล้วอย่าให้กูเห็นหน้ามึงอีก
ไม่อย่างนั้นอะ กูฆ่ามึงแน่
- เกล - [ถอนหายใจหงุดหงิด]
[หายใจแรง]
[พูดเบาๆ] อุ๊ปซี่
[หายใจแรง]
เหี้ยเอ๊ย!
มันเป็นเพราะความโง่ของกูเองอะ
โง่ที่ใจง่าย
โง่ที่เชื่อคำโกหกของคน
แล้วหลังจากนั้น
กูก็บอกตัวเองตลอดว่ากูจะไม่ยอมโง่แบบนั้นอีก
คนเราอะ ไม่มีใครฉลาดตั้งแต่เกิดหรอกนะ
ใครๆ ก็ต้องเรียนรู้จากความโง่ ของตัวเองทั้งนั้นแหละ
แต่ยังไงอะกูก็ยืนยันนะว่ามันเป็นแค่เรื่องในอดีต
ถ้ามึงไม่ปล่อยให้อดีตเนี่ย มาทำร้ายมึงในชีวิตปัจจุบันได้อะ
ก็ไม่มีใครทำอะไรมึงได้นะ
ไม่ว่าจะเป็นควีน หรือไม่ว่าจะเป็นไอ้ทอย
ถ้ามึงเข้มแข็งอะ
ยังไงก็ไม่มีใครทำอะไรมึงได้นะ
มึงไม่ได้ทำอะไรผิดนะเกล
มึงไม่ได้ทำอะไรผิดเลย
ยังไงอะ
มึงก็ผ่านเรื่องนี้ไปได้นะ
[ดนตรีช้าชวนซึ้งเบาๆ]
[ทอย] เป็นไง
กูบอกแล้วว่าผู้หญิงคนนั้นน่ะมันไม่ได้ดีจริง
อย่างที่พยายามจะสร้างภาพหรอก
คนอาจจะมองว่าควีนโกหกเก่ง
แต่ควีนก็แค่โกหกคนอื่น
แต่เกลน่ะ โกหกแม้กระทั่งตัวเอง
ถ้าเขาไม่ดีจริงก็ปล่อยเขาไปดิ
จะมาเสียดายเขาทำไมอะ
ก็เพราะว่ากูรักของกูไง
มึงไม่เห็นเหรอว่ากูกับมันนี่แหละ เหมาะสมกันที่สุดแล้ว
ตอนที่กูได้มันนะ มันแอ๊บใหญ่เลยว่าไม่เคยมาก่อน
ของแบบนี้ ผู้ชายอย่างเรามันก็รู้อยู่แล้ว
กูก็ไม่ได้ถืออะไรหรอกนะ
นี่
เกลน่ะ เวลามันทำอะไรผิดหรือทำเรื่องอะไรไม่ดี
เกลมันจะลืมเรื่องนั้นไป
ทำเหมือนว่าไม่มีอะไรเกิดขึ้น
[ทอยหัวเราะเบาๆ]
แล้วมันก็ทำเนียนมากๆ ด้วย
[คนเดินเข้ามา]
พะแพงกลับแล้วเหรอ
ค่ะ กลับไปสักพักนึงแล้ว
แล้วนี่คุณทานอะไรหรือยัง เดี๋ยวผมหาให้
- เรียบร้อยแล้ว - โอเค
เอ่อ ฉันอยากจะ…
อยากจะบอกความจริงของฉันให้คุณฟัง
ฉัน… คิดว่า…
การที่ฉันหลุดออกจากทอยได้
มันจะทำให้ฉันเป็นอิสระ
แต่มันไม่ใช่
สิ่งที่ทำให้ฉันไม่เป็นอิสระ มันไม่ใช่ทอย
แต่มันคืออดีตของฉันเองต่างหาก
ฉันกลัวว่า
ถ้าคุณรู้เรื่องของฉัน
ฉันกลัวว่า
คุณจะรังเกียจฉัน
[เปียโนหม่นหมองบรรเลงช้า]
[หายใจเบาๆ]
เรื่องนั้นไอ้ทอยเล่าให้ผมฟังแล้ว
แต่คุณไม่ต้องห่วงนะ
แต่ผมดีใจนะ ที่คุณจะเล่าความลับของคุณให้ผมฟัง
เพราะมันทำให้ผมรู้ว่าคุณไว้ใจผมมากแค่ไหน
คุณไม่ต้องคิดมากเลย
ไอ้เรื่องนั้นมันไม่สำคัญกับชีวิตผมเลยแม้แต่นิดเดียว
มันไม่ได้ทำให้ผมมองคุณดีขึ้นหรือแย่ลงเลย
เพราะฉะนั้น ผมขอนะ
อย่าพูดถึงมันอีกเลย
แต่สิ่งที่ฉันกลัวที่สุด…
ฉันกลัวว่าฉันจะรักคุณ
ฉันกลัวว่าฉันจะต้องเจ็บแบบเดิมอีก
เกล
[ดนตรีบรรเลงต่อเนื่อง]
คุณอย่าคิดมากนะ
ของแบบนี้มันต้องค่อยเป็นค่อยๆ ไป
แต่สิ่งที่สำคัญที่สุดตอนนี้ก็คือผมอยากให้คุณปลอดภัย
แค่นั้นก็พอแล้ว
นะ
ไม่เห็นต้องร้องเลย
ผมอยู่ข้างคุณนะ
พะแพง
นี่หมวดออยก็เรียกเธอมาด้วยเหรอ
อือ เห็นเขาบอกว่าอยากคุย เรื่องคดีกับเราสองคนอะ
[หายใจแรง]
- [หมวด] สวัสดีจ้ะ - สวัสดีครับ
ขอโทษนะที่ต้องเรียกพวกเธอมาตอนนี้อะ
พอดีพี่มีเรื่องอยากจะถามความเห็นอะ
[เอเธนส์] เอ่อ
ทำไมอะครับพี่ สรุปว่าเรายังปิดคดีเรื่องนี้ไม่ได้เหรอครับ
เหมือนว่าเรื่องทุกอย่าง มันจะเกินไปกว่าที่เราคิดไว้นะ
นี่ฉันต้องเรียกทนายปะคะเนี่ย
ยังไม่มีการตั้งข้อหาอะไรทั้งนั้นค่ะ
ถ้าคุณมั่นใจในความบริสุทธิ์ของตัวเอง ก็ไม่จำเป็นค่ะ
โทรศัพท์ของควีนอยู่กับคุณ
คุณเป็นคนเล่นไอจีควีน
แล้วก็โพสต์รูปข้อความทั้งหมด
หลังจากที่ควีนตายใช่มั้ย
ใช่
ฉันได้มือถือของควีนมา ก็เลยเปลี่ยนพาสเวิร์ดไอจีได้
แล้วคุณก็พยายามเข้าไอจีควีน
จากอุปกรณ์อื่นที่แตกต่างกันในพิกัดที่ต่างกัน
เพื่อจะได้ถูกจับได้ยาก
คุณลงทุนทำถึงขนาดนี้ไปเพื่ออะไร ต้องการไร
ฉันก็แค่อยากจะให้พะแพง เลิกยุ่งกับเด็กของฉันสักทีอะ
เขากำลังตั้งใจซ้อม
ต้องแข่งในรายการที่สำคัญอะ
คุณก็เลยต้องดิสเครดิตเขา
ใส่ร้ายว่าเขาเป็นฆาตกรเนี่ยนะ
เว่อร์เกินไปหรือเปล่าคุณ
กะอีแค่ฉันเอาลิปสติกเขียนบนกระจก โพสต์ลงโซเชียลแค่เนี้ย
มันจะไปใส่ร้ายใครเขาได้
ก็มีแต่พวกโง่ๆ เท่านั้นแหละที่จะเชื่อ
แต่พะแพงก็ต้องเดือดร้อนเพราะสิ่งที่คุณทำ
คุณไม่สงสารเด็กบ้างเหรอ
ทำไมฉันต้องสงสารมันด้วยฮะ เด็กเปรตนั่นน่ะนะ
พะแพงก็เหมือนเพื่อนของมันที่ตายไปนั่นแหละ
ปากดี มั่นหน้า เหลวแหลกไปวันๆ
แล้วแทนที่มันจะคิดได้นะ เปล่าเลย
เดินลอยหน้าลอยตา โชว์ความเน่าของมันอยู่นั่นแหละ ไม่มียางอาย
แล้วฉันไม่เข้าใจเลย ทำไมใครๆ ถึงไปรักไปชอบอะไรมันนักหนา
ขนาดเอเธนส์เด็กดีคนเดียวที่ฉันเจอเนี่ย
ยังไปหาความดีในตัวพะแพงมันได้อะ
ให้มันเจออย่างนี้ซะบ้างแหละ มันจะได้จำได้ มันจะได้รู้ ให้เป็นบทเรียนซะบ้าง
[ถอนหายใจ]
ฉันก็แค่คิดว่า
เอเธนส์เขาจะกลัว แล้วก็ถอยห่างออกมาจากพะแพง เท่านั้นเองอะ
ปกติเขาก็เป็นคนรักสันโดษ ไม่ชอบความวุ่นวายอยู่แล้วอะ
ฉันไม่คิดว่ามันจะเป็นอย่างนี้เลยนะคุณ
บอกตรงๆ ฉันไม่ได้จะใส่ร้ายใครหรือว่า
ปิดบังคดี บิดเบือนคดีเลยนะคุณ
[สูดหายใจ]
แล้วตอนนี้โทรศัพท์ควีนอยู่ที่ไหน
ฉันทิ้งมันไปแล้ว
ได้พาสเวิร์ดไอจีมาก็แค่นั้นอะ
จะเก็บมันไว้ทำไม
เล่าให้ฉันฟังหน่อยว่า ตกลงคืนนั้นคุณทำอะไรลงไปบ้าง
[โค้ช] เมาหรือเปล่าเนี่ย กลับดีๆ นะ
แล้วจะกลับกี่โมง
[ดนตรีเนิบๆ น่ากังวล]
[จิ๊ปาก]
[สัญญาณรอสาย]
[สิ้นสุดสัญญาณ]
ทำไมถึงเป็นแบบนี้นะเอเธนส์
[ถอนหายใจ]
พวกผมคงต้องขอผ่านอะโค้ช
พอดีว่าจองโต๊ะไว้ที่วันไนต์แสตนด์ แล้วก็ชวนเอเธนส์ไว้แล้วด้วย
แต่แล้วแต่มึงนะ
[ถอนหายใจเบาๆ]
ฉันเป็นห่วงเอเธนส์ ก็เลยขับตามไปที่ผับ
พอฉันไปถึงก็เห็นพีนัท กาย อาร์เจ
หิ้วพะแพงออกมาขึ้นรถแล้วก็ขับออกไป
ฉันสงสัยว่าพวกมันทำอะไร ก็เลยขับตามไปที่โรงแรม
พอฉันไปถึง ก็เห็นรถของควีนจอดอยู่ ก็เลยรู้ว่าควีนอยู่ที่นั่น
[ดนตรีชวนสงสัย]
[ถอนหายใจ]
[กดแป้นพิมพ์]
[โค้ช] เอเธนส์ อยู่กับควีนหรือเปล่า
[กดแป้นพิมพ์]
อาร์เจ พวกแกพากันมาทำอะไร
กาย
เฮ้ย นอนตรงนี้เลยเหรอ
- [โทรศัพท์แจ้งเตือน] - [หัวเราะ] อะไรของแม่งวะ
(40 นาทีที่แล้ว)
โค้ช
อ้าวเฮ้ย มัวทำบ้าอะไรอยู่เนี่ยฮะ ฉันส่งข้อความไปตั้งนานแล้ว ทำไมไม่อ่าน
ก็เพิ่งเห็นอะ แล้วนี่โค้ชมาทำอะไรเนี่ย
ฉันก็ขับรถตามไอ้พีนัทมาเนี่ย
แล้วเห็นนะ พวกแกลาก อีพะแพงมันขึ้นห้องกันใช่มั้ย
[ดนตรีชวนอึ้งปนสงสัย]
แล้วแฟนยัยเกลอะไรนั่น เข้าห้องไปแล้วก็ขับรถออกไป
มั่วสุมอะไรกันอยู่หรือไง
[ทำเสียงสับสน] แล้วนี่โค้ชจะตามมาทำไมเนี่ยฮะ
ผมก็แค่มาสนุก มาดื่มกันต่อนิดหน่อยเอง
สภาพแกเนี่ย แค่ดื่มเหรอ
- เล่นยากันใช่มั้ย - โค้ช เบาๆ
เดี๋ยวคนอื่นก็ได้ยินหมดหรอก
เอเธนส์อยู่ไหน ไปตามเอเธนส์ลงมา ฉันจะพากลับ
เอเธนส์ไรอะ เอเธนส์ไม่อยู่
จะไม่อยู่ได้ไง รถอีควีนมันอยู่นี่ฮะ
แล้วเกี่ยวไรอะ
ผมไม่รู้ ไอ้เอเธนส์มันกลับไปก่อนเที่ยงคืนแล้วมั้ง
- แน่ใจนะ - เออดิ
อย่าให้ฉันรู้อีควีนมันส่งแกมาตอแหลฉันน่ะ
โค้ช บอกว่าไม่อยู่ก็ไม่อยู่ดิ โค้ช กลับไปเหอะ ขอร้องอะ
พาฉันขึ้นไปเดี๋ยวนี้
[หัวเราะแกนๆ] ขึ้นไปทำไร
ทำไม
กลัวฉันจะเห็นหรือไงว่า ทำเรื่องเลวๆ อะไรกันไว้เนี่ย
ฉันไม่สนหรอกนะ ว่าแกจะมั่วยามั่วเซ็กส์อะไรกับใคร
ให้ฉันมั่นใจอย่างเดียว ว่าเอเธนส์ไม่อยู่แล้วฉันกลับและ
พาฉันขึ้นไปเดี๋ยวนี้ ไม่งั้นฉันโทรแจ้งตำรวจจริงๆ นะ
ยังไง
ก็ได้ แต่ว่า…
ถ้าเห็นว่าเอเธนส์ไม่อยู่ รีบกลับเลยนะ โอเคมั้ย
- เออ - สัญญาแล้วนะ
เออ เร็วๆ น่ะ
[ดนตรีระทึกชวนสงสัย]
[โค้ช] ไป
แล้วไอ้กายอะ
เมา อ้วกอยู่ในห้องน้ำอะ หลับไปแล้วมั้ง
ดีแล้วที่เอเธนส์ไม่มาเกลือกกลั้ว กับพวกแกเนี่ย สก…
เบาๆ เดี๋ยวก็ตื่นหมดหรอก
โค้ชกลับไปได้ยังอะ เห็นแล้วใช่มั้ยว่าเอเธนส์ไม่อยู่
ควีนอยู่ไหน
ควีน
อยู่ระเบียงมั้ง
ทำไรอะโค้ช โค้ช โหย เชี่ยไรวะเนี่ย
[สูดหายใจ] โค้ช
มัวทำไรอยู่วะโค้ช กลับไปได้แล้ว
- โค้ช - [ทำเสียงให้เงียบ]
โดดสิ โดดลงไปเลย
คนอย่างแกมันสมควรตายได้แล้ว
[ถอนหายใจ]
โค้ชๆ
[ดนตรีระทึกตึงเครียด]
[อาร์เจ] เชี่ยเอ๊ย
- ควีน มึงเป็นบ้าเว้ย อีโรคจิต อีบ้า - [หัวเราะ]
มึงมันโรคจิต มึงตายๆ ไปเลยนะ
มึงลงไปเลย มึงลงไป
ตายไปสิ ไป
- [โค้ชหายใจหอบ] - [ควีนหัวเราะ]
- อ้าว - [โค้ชทำเสียงสับสน]
ไม่ผลักกูอะ
ไหนบอกอยากให้กูตายไง
ผลักกูสิวะ ลงทุนหน่อยดิ
- [โค้ชกรี๊ด] - [ควีนหัวเราะ]
[โค้ชร้องตกใจ]
[โค้ชร้องหงุดหงิด]
[หายใจแรง]
ถุย
กระจอกว่ะ
ฉันจะโง่ฆ่าแกให้ตายด้วยมือของฉันเองทำไมอะ
ฉันทำลายแกให้ตายทั้งเป็นดีกว่า
ในมือถือของแกเนี่ย มันคงจะมีความลับเยอะแยะเต็มไปหมด
ฉันจะเอามันมาแฉแก
- [ดนตรีระทึกชวนกังวล] - เฮ้ย
- อย่านะ - ทำไม
ชอบมากไม่ใช่หรือไงฮะ อีแฉเนี่ย
แฉคนอื่นเขาดีนัก
จะโดนแฉเองแล้วมันทำไม มันกลัวเหรอ ฮะ
มันกลัวเหรอ ฮะ
- หยุดนะ อีควีน มึงหยุดเดี๋ยวนี้นะ - เอามานี่
- หยุดนะอีควีน อีควีน - เอามา
- หยุดเลยนะ - กูบอกให้เอามา
- [กระแทก] - [ร้องเจ็บ]
[โค้ชหายใจแรง]
- [หายใจหอบ] - [ดนตรีไม่น่าไว้ใจ]
[หายใจแรง]
[ออกแรงอุ้ม]
โค้ช ถ้าอยากแก้แค้นก็ตามมา
โค้ช เปิดประตูให้หน่อย
- เร็ว - มาสิ
[โค้ช] ไป
- โค้ช กดลิฟต์หน่อย - เออๆ
เข้าไป
เชี่ยเอ๊ย
หนักฉิบหาย
ตกลงแกจะทำอะไรกับมันเนี่ยฮะ
ก็มีคนสั่งให้ผมพามันย้ายห้อง
ใคร ใครสั่ง
[จิ๊ปาก]
โค้ชรู้แค่ว่าเป็นคนที่เป็นศัตรูกับควีนเนี่ยแหละ
เหมือนพวกเรา
รู้แค่นี้ก็พอ มันสั่งให้ผมมอมเหล้ามัน แล้วก็
พามันลงไปข้างล่าง
แล้วเขาจะทำอะไรกับมันอะ
โค้ชอยากรู้จริงเหรอ
ไม่อะ มันจะโดนอะไรก็เรื่องของมัน
[สัญญาณลิฟต์ดัง]
เดี๋ยว
- ทำอะไร - ฉันจะดูซิว่าข้างในมันมีอะไร
เผื่อจะเอาไปเล่นงานมันบ้าง
[อาร์เจหัวเราะ]
ไม่ต้องหรอก
ผ่านคืนนี้ไป ควีนก็หมดฤทธิ์แล้ว
[ดนตรีระทึกน่ากังวล]
ไป
โค้ชรออยู่นั่นแหละ ไม่ต้องตามมา
[ออกแรงอุ้ม]
[ดนตรีระทึกน่าสงสัย]
โค้ช โค้ชรีบๆ กลับไปเหอะ
แล้วก็อย่าพูดอะไรทั้งนั้นนะ
คิดซะว่าไม่เคยมาที่นี่ ไม่งั้นเราจะซวยกันทั้งคู่
- ไปเร็วเลย - เออ
หมายความว่า
ควีนไม่ได้ตกลงมาจากห้องที่หนูนอนสลบอยู่
- แต่ว่าตกลงมาจากอีกห้องนึงเหรอคะ - ใช่
พิกัดห้องที่อาร์เจพาควีนเข้าไปหาใครสักคน
อยู่ด้านล่างของห้องที่ควีนเล่นยากับพวกอาร์เจ
ตำแหน่งระเบียงก็ตรงกันด้วย ถ้าโค้ชกวางพูดความจริงอะนะ
[หายใจแรง]
แล้วใครเหรอครับ
ที่รอควีนอยู่ในอีกห้องนึงนั่นน่ะ
[ดนตรีชวนสงสัย]
เกล
- เกลๆ เกล - [ร้องขัดขืน]
นี่ตำรวจถึงขนาดใช้ให้มึงมาคาดคั้นกูเลยเหรอ
ทำไมอะ เขาคิดว่ากูโกหกเหรอ
[ชีวาส] อาร์เจต้องบอกได้ว่า
คนที่มันพาควีนไปที่ห้องอะคือใคร
มึงคนเดียวเลย มึงทำให้เรื่องฉิบหายหมด
มึงจะมาโทษกูได้ยังไงวะ
[ดนตรีลุ้นระทึก]
[ดนตรีเพลงประกอบ] ังไงวะ