[ดนตรีเพลงประกอบ]
♪ ซีเคร็ตไนต์ ♪
[ควีน] แกอยากจะเป็นเหยื่อไปตลอดชีวิต
หรือแกอยากจะเป็นฝ่ายล่าพวกมันบ้าง
[ปลายฝนร้องตกใจ]
อยู่นิ่งๆ
เธออยากมีอะไรกับเราอีกเหรอ
ฮะ
เกล
มึงมาที่นี่ทำไม ทอย
กูก็มารับเกลไง
[พะแพง] ฉันให้โอกาสแกครั้งสุดท้ายนะ
ทำสิ่งที่ถูกต้องซะ
ก่อนที่จะไม่มีโอกาสได้ทำอีก
[พะแพง] ถ้าเกิดว่าหนูหาหลักฐานมาให้พี่ล่ะคะ
หลักฐานอะไร
[ประตูเปิด]
[โทรศัพท์แจ้งเตือน]
[ดนตรีชวนกังวลบรรเลงเนิบ]
ยังไง
จะฆ่าตัวตายอีกแล้วเหรอ
เหอะ มึงจะบ้าเหรอ
ไม่ว่าจะวันนี้หรือวันไหน กูก็ไม่เคยคิดจะฆ่าตัวตายเว่ย
แค่เบื่อๆ เซ็งๆ อะ
ขี้เกียจเจอคน
เออ เห็นไอ้อาร์เจถามหามึงใหญ่เลยอะ
ก็ใช่ มันน่ารำคาญมั้ยล่ะ
มึงดูดิ
มันชอบส่งรูปตัวเองถอดเสื้อมาให้กูดู
[หายใจแรง]
ถ้ามันคันมากเนี่ยนะ ก็ไปซื้อกินมั้ย
ไม่ใช่มาทำกับคนอื่นแบบนี้
- [หัวเราะ] - [พะแพงทำเสียงเพลีย]
ขำไรวะ
[หัวเราะ]
ขำไอ้อาร์เจไง
โอ๊ย
มึงอยากรู้ความลับมันมั้ยล่ะ
ความลับไรวะ
[ดนตรีชวนสงสัย]
[ควีนกระซิบ] มันเป็นเกย์
ฮะ
- จริงเหรอ - เออดิ
กูเป็นใคร
กูไม่ใช่อีมะขามนะเว้ย พูดอะไรไปส่งเดชอะ
ถ้ากูได้รู้ความลับใครนะ
รับรองเรื่องจริงร้อยเปอร์เซ็นต์
แล้วถ้าอย่างนั้นมันจะมาตามจีบกูทำไมวะ
มันก็คงสับสนในตัวเองอยู่มั้ง
คนบางคนมันก็ต้องผ่าน ช่วงอะไรแบบนั้นมาไม่ใช่เหรอ
ทีนี้มึงก็ไม่ต้องโกรธมันแล้วเนอะ
[หัวเราะ]
เฮ้ย ไม่เชื่อกูเหรอ
ไม่ใช่อย่างนั้น
กูแค่สงสัยว่ามึงไปรู้ความลับไอ้อาร์เจได้ไงวะ
ความสามารถพิเศษค่ะ
[ดนตรีชวนสงสัยไม่น่าไว้ใจเบาๆ]
จริงๆ ควีนก็ไม่ใช่คนขี้นินทานะ
เพราะถ้าเป็นอย่างนั้นอะ คงอยู่กับฉันไม่ได้
แต่ควีนก็รู้ความลับของคนเยอะเหมือนกันเนอะ
แต่ไม่นึกเลยว่า
จะเก็บไว้เป็นข้อมูลจริงจังแบบนี้
[ถอนหายใจ]
ก็เราเคยบอกเธอไปแล้วไง คนอย่างควีนอะ
ไม่ควรคบไว้เป็นเพื่อนหรอก
แต่ก็… ก็ไม่เข้าใจนะว่าควีน จะทำเรื่องทั้งหมดนี้ไปทำไมอะ
ทำเพราะสนุกเหรอ หรือว่าเอาแค่สะใจ
ควีนไม่ได้ทำเพื่อความสนุกหรอก
แต่ควีนเก็บข้อมูลพวกนี้ไว้ เพื่อใช้ประโยชน์มากกว่า
ถ้าอย่างนั้น ฉันขอเก็บของตัวเอง ไว้ก่อนแล้วกันนะ
แล้วที่เหลือนี่เราเอาไงดีอะ
ควรจะเอาไปคืนให้เจ้าของแต่ละคนมั้ย
หรือว่าเราเปิดดูก่อนมั้ยล่ะ
เผื่อจะมีข้อมูลไรที่เป็นประโยชน์นะ
เฮ้ย เราว่า… เราว่าอย่าเลย
ยังไงมันก็เป็นความลับส่วนบุคคลนะ
เราไม่ควรไปละเมิดหรอก
คุณว่าไงคะ
ผมว่าเรื่องนี้เอาไว้ก่อนดีกว่า
ตอนนี้ผมเป็นห่วงความปลอดภัยของเกล
[ดนตรีระทึกชวนกังวล]
ได้เลยทอย
เราจะอยู่กับทอยตรงนี้แหละ
เราจะไม่หนีทอยไปไหน
เราจะอยู่กับทอยตรงนี้
[ทอยพ่นลมหายใจ]
รอจนกว่าชีวิตทอยจะฉิบหาย
เราจะอยู่ข้างๆ ตรงนี้
แล้วเมื่อไหร่ที่ทอยเผลอ
เรานี่แหละ
จะทำลายชีวิตทอยเอง
[ดนตรีชวนอึ้ง]
พูดงี้หมายความว่าไง เกล
ก็ไม่มีอะไรซับซ้อนนี่
ในเมื่อทอยไม่ปล่อยเราไป
ก็อย่าหวังเลยว่าทุกอย่างจะเหมือนเดิม
[ดนตรีดังระทึก]
เอาเหอะ
เดี๋ยวถึงเวลา
มึงก็จะเข้าใจเอง
ว่ามึงกับกูอะขาดกันไม่ได้หรอก
โอเค กูมันเหี้ย
กูเป็นคนเลว
แล้วมึงอะ
มีดีอะไรกว่ากูเหรอ
[แค่นหัวเราะ]
กลายเป็นว่ากูต้องขอบคุณควีนสินะ
ว่าที่ทำให้กูได้รู้จักตัวตนของมึงจริงๆ สักที
ว่ามึงก็แค่ผู้…
[เกลร้องขัดขืน]
[แก้วแตก]
มึงเลิกดื้อได้แล้ว
[ทอยพ่นลมหัวเราะ]
มึงทำใจเหอะ
ว่าชีวิตมึงกับกูอะมันผูกติดกันไปแล้ว
ถ้าชีวิตกูฉิบหาย มึงก็ต้องฉิบหายเหมือนกัน
[เกลออกแรงฟาด]
[หายใจแรง]
กูบอกแล้วไงว่าต่อไปนี้ มันจะไม่มีอะไรเหมือนเดิมอีกแล้ว
กูจะไม่ยอมให้มึงทำร้ายกูอยู่ฝ่ายเดียวอีกแล้ว
[ดนตรีระทึกตึงเครียด]
[สายเรียกเข้า]
(อาร์เจ)
ฮัลโหล มีอะไรอีก
กูพอละนะ
พอ พออะไรของมึง
กูจะไปบอกความจริงกับตำรวจ
[ทอยพ่นลมหัวเราะ]
มึงเป็นบ้าอะไรของมึงเนี่ย
[อาร์เจ] มึงยังไม่เข้าใจอีกเหรอ
ตอนนี้ทุกอย่างแม่งเกินควบคุมไปหมดแล้ว ไอ้เหี้ย
ไอ้กายตอนนี้กูติดต่อไม่ได้แล้วนะ
ส่วนไอ้พีนัทแม่งก็ไม่รู้ว่า จะไปคุยอะไรกับตำรวจหรือเปล่า
ไอ้สัตว์
ไหนมึงบอกว่าพ่อแม่มึงพาไปซ่อนไง
ก็มันบอกอย่างนั้นอะ ความจริงใครจะไปรู้วะ ไอ้เหี้ย
ไอ้เชี่ยเอ๊ย
มึงฟังกูนะ ไอ้อาร์เจ
ไอ้สองคนนั้นน่ะ มันจะพูดอะไร กับตำรวจก็ไม่สำคัญหรอก
แต่มึงห้ามพูดอะไรเด็ดขาด เข้าใจมั้ย
เอาเงินมาให้กูดิ
อะไรนะ
กูจะหนีไปอยู่ที่อื่น
กูต้องใช้เงิน
เท่าไหร่
สามล้าน
ไอ้สัตว์
เอาเงินมาให้กูสามล้าน แล้วกูจะหนีไปอยู่ที่อื่น
ไม่ให้ใครตามตัวกูได้
ไม่อย่างนั้น กูจะบอกความจริงตำรวจ
กูเบื่อจะอยู่อย่างนี้แล้วว่ะไอ้เหี้ย
พรุ่งนี้สามล้าน โอเคนะ
[ดนตรีดังระทึก]
[ผู้ชาย] โทษนะครับ
อันนี้มาคนเดียวหรือว่ารอใครอยู่ปะครับ
เป็นไร
อยากเปลี่ยนที่เหรอ
ไปห้องผมปะล่ะ
หรือไปห้องคุณก็ได้นะ
[อาร์เจหายใจแรง]
[ดนตรีสบายๆ ในบาร์]
[อาร์เจ] น้อง เอาเบียร์มาอีกขวด
[หายใจแรง]
[ดนตรีระทึกชวนระแวง]
[อาร์เจหายใจแรง]
ทำไม
จะบอกว่าไม่ใช่ตัวเองเหรอ
มึงแอบตามกูเหรอ
[จิ๊ปาก]
เฮ้ย อย่าพูดขนาดนั้นดิ
กูก็แค่สงสัย
คือกูอะเห็นว่าคนพูดแบบนี้กันหลายคนละ
แต่มันก็ทำได้แค่พูด ไม่เห็นจะทำไรสักอย่างเลย
คนอย่างกูอยากรู้อะไร มันก็ต้องได้รู้ไง
[อาร์เจแค่นหัวเราะ]
คือมึงทำแบบนี้เพราะมึงต้องการ แค่เรื่องเอาไปเมาท์แค่นั้น
มึงว่างมากเหรอ ฮะ
ทำไม
- กูจะทำอะไรมันก็เรื่องของกูปะ หนักหัวมึงเหรอ - โห
คำนี้ดีมากเลย
เออ กูว่ามึงควรจะมีโอกาส ได้พูดอย่างนี้กับทุกคนนะ
- กูโพสต์สตอรี่ดีกว่า - เอามา
[ควีน] เฮ้ย
[ดนตรีชวนสงสัย]
ลบเสร็จยังอะ
อยากลบอีกกี่รอบอะ เดี๋ยวกูให้ลบอีก
กูมีหลายก๊อปปี้อะ
[ควีนหัวเราะ]
อีควีน
แต่กูว่านะ กูไม่ต้องให้คนอื่นดูเยอะก็ได้มั้ง
พ่อมึงคนเดียวก็พอ
อีควีน
ทำไม
ไม่ยอมรับในสิ่งที่ตัวเองเป็นเหรอ
[ถอนหายใจ]
อาร์เจ
กูเข้าใจนะว่ามันยากอะ แล้วมันก็
ต้องใช้เวลาแหละ แล้วพ่อมึงยิ่งเป็นคนหัวโบราณอยู่ด้วยอะ
แต่เอาจริงนะ มึงจะมีรสนิยมแบบไหน
จะบอกคนอื่นหรือจะเก็บเป็นเรื่องส่วนตัว มันก็เรื่องของมึงอะ
มึงไม่ได้ทำอะไรผิดหรอก
นี่มึงจะทำแบบนี้ไปทำไมวะ ถามจริงเหอะ
ก็เผื่อว่า…
มึงช่วยอะไรกูได้ไง
ช่วยอะไรอะ
จะให้กูทำไร
ทุกอย่างที่กูสั่ง
[ดนตรีดังระทึก]
[โทรศัพท์แจ้งเตือน]
[ทอย] กูมีให้มึงล้านเดียว
[โทรศัพท์แจ้งเตือน]
[อาร์เจ] เออ พรุ่งนี้นะ
[ควีนถอนหายใจ]
[พ่นลมหัวเราะ]
นี่
นี่กูต้องเสียเงินให้มึงอีกนานแค่ไหนเนี่ย
ก็คงจนกว่าวันที่มึงพร้อมจะเสียเกลไปอะ
เพราะถ้ากูบอกความลับของมึงให้เกลรู้เมื่อไหร่
เกลทิ้งมึงแน่
- [ดนตรีตึงเครียดน่ากังวล] - [ควีนจิ๊ปาก สูดหายใจ]
อย่าลืมสิว่า
ที่เกลยอมคบกับมึง ก็เพราะโปรไฟล์มึงดี แค่นั้นแหละ
ลองมันได้รู้สิว่า
สุดท้ายแล้วลูกผู้ดีอย่างมึง
ก็ทำอะไรไม่สำเร็จจนต้องมาขายยา
มันไม่เอามึงต่อหรอก
[ดนตรีตึงเครียด]
[ถอนหายใจแรง] เฮ้ย มึง อย่างกนักเลยทอย
กิจการของมึงกับเปปเปอร์ก็ไปได้ดีไม่ใช่เหรอ
อย่าลืมดิว่าคนที่แนะนำ ให้เปปเปอร์กับมึงรู้จักกันคือกู
[ทอยแค่นหัวเราะ]
ถือว่าตอบแทนกูก็แล้วกัน
มึงจะเอากูจนหมดตัวเลยมั้ยล่ะ
[ควีนจิ๊ปาก]
มึงก็ลองคิดดูนะว่า
ระหว่างเสียเงินให้กู กับเสียเกลไป
มึงเสียดายอะไรมากกว่ากันอะ
เกลมีค่ามากแค่ไหนเหรอสำหรับชีวิตมึงอะ
[ดนตรีระทึกน่ากังวล]
(วันเสาร์ 1 เมษายน)
[ควีน] เกล ฉันไม่รู้ว่าจะได้อยู่ ถึงพรุ่งนี้หรือเปล่า
แต่ถ้าเกิดอะไรขึ้นกับฉัน ฉันมีของอยากจะคืนให้แกนะ
มันก็คือความลับของแกนั่นแหละ
อยู่ในลิ้นชักโต๊ะในห้องนอน
กุญแจวางอยู่บนโต๊ะนั่นแหละ
อ๋อ มีของทอยด้วยนะ
แกจะเปิดดูด้วยก็ได้ เผื่อมันจะเป็นประโยชน์กับชีวิตแก
เกลไม่รับสาย
แต่เมื่อกี้ลองโทรหาแม่เกลนะ แม่เกลบอกว่าเกลอยู่กับทอย
เฮ้ย เดี๋ยว คุณจะไปไหน
ผมจะไปหาเขา จะไปคุยกับเขาให้รู้เรื่อง
คุณไปตอนนี้แล้วจะได้อะไร
ยิ่งทอยเห็นคุณ ทอยก็ยิ่งโกรธ
แล้วเกลจะไม่ยิ่งซวยเหรอ
ผมก็จะไปช่วยเขาจากมัน
คุณจะไปช่วยเขายังไง
ทำไมผู้ชายชอบคิดอะไรง่ายๆ
คุณคิดว่าคุณจะเข้าไปต่อยทอย แล้วเกลก็จะหลุดพ้นจากทอยงั้นเหรอ
ผมว่าพะแพงพูดถูกนะครับ
ก็ถ้าในเมื่อไอ้ทอย มันมีความลับของเกลอยู่ในมือจริงๆ
ไม่ว่าใครก็ช่วยออกมาไม่ได้หรอก
[ดนตรีหยุด]
เอางี้
ฉันรู้นะว่าคุณเป็นห่วงเกล
แต่รอให้ฉันคุยกับเกลก่อน
อย่างน้อยอะ จะได้รู้แน่ๆ จากปากเกล ว่าสุดท้ายมันมีปัญหาอะไรกันแน่
เขายอมคุยกับคุณเหรอ
คุณโทรหาเขา เขายังไม่รับสายคุณด้วยซ้ำ
ก็เดี๋ยวพรุ่งนี้ฉันไปมหาลัย ฉันก็เจอ
แล้วพอเจอเดี๋ยวฉันค่อยถาม
ฉันว่านะ วันนี้คุณกลับบ้านไปก่อนเหอะ
เอาน่า บางทีเรื่องมันอาจจะ ไม่ได้เลวร้ายอย่างที่คุณคิดก็ได้นะ
นี่คุณรู้มั้ยว่าตอนที่ควีนบอกกับผมว่าเขากำลังมีปัญหา
ผมเองก็คิดเหมือนกันนะว่าจะไม่เกิดอะไรขึ้น
แล้วสุดท้ายอะ ผมก็ช่วยเขาไว้ไม่ทัน
[สูดหายใจ ถอนหายใจ]
คุณคิดว่ามันคืออะไรเหรอ
เรื่องความลับของเกลที่ควีนเก็บไว้อะ
สักเรื่องก็ได้
ฉันจะไปรู้ได้ยังไงล่ะ
แต่คุณเป็นคนบอกเองไม่ใช่เหรอว่าบางทีควีน ก็หลุดปากพูดเรื่องความลับของอาร์เจมา
ผมว่าบางทีอะ ควีนก็อาจจะหลุดปาก พูดเรื่องของเกลบ้างก็ได้
[พะแพงทำเสียงคิด]
เอาจริง
ควีนก็เมาท์ความลับ ของคนนู้นคนนี้ให้ฉันฟังเรื่อยอะ
จริงบ้างไม่จริงบ้างอะ แต่ฉันจำไม่ได้หรอก
แล้วคุณพอจะจำได้สักเรื่องมั้ย
ก็
แม่ของเกลอะติดพนันหนักมาก
ถึงจะอยู่บ้านหลังใหญ่โต
แต่จริงๆ แล้วอะก็คือมีหนี้สินรุงรัง
แล้วเกลก็เลยต้อง พยายามทำงานในวงการเพื่อหาเงินมา
ช่วยใช้หนี้ให้แม่อะ
[เอเธนส์] อืม
แต่ก็ดูไม่ได้เป็นเรื่องใหญ่โต ถึงขั้นที่ทอยจะเอามาใช้ขู่เกลได้นะ
ว่ามั้ย
หรือว่า…
จะเป็นเรื่องตอนปีหนึ่ง
เรื่องอะไรอะ
โอ้ย
เรื่องนี้ฉันพูดไม่ได้หรอก
แล้วฉันก็จะไม่พูดด้วย
รอให้เกลบอกคุณเองดีกว่า
มีอะไร
ทำไมอะ
ดูเครียดๆ นะ
ความฉิบหายของมึงมาเร็วกว่าคิดเหรอ
ช่างแม่งเหอะ
ตราบใดที่มึงกับกูอยู่ด้วยกัน แค่นั้นก็พอแล้ว
[ดนตรีระทึกไม่น่าไว้ใจ]
เรื่องซีรีส์อะ ฝีมือทอยงั้นเหรอ
ก็ที่เกลได้เล่นซีรีส์เรื่องนี้แทนควีนอะ
ก็เพราะว่าทอยเป็นคนขอทีมงานให้เขาเลือก
แต่ถ้าเกลอยากเลิกกับทอยอะ
เกลก็แค่อดเล่น แค่นั้นเอง
จะเอาอย่างนี้เหรอ
ก็ทอยบอกเกลแล้ว
ว่าเวลาแบบนี้ เราสองคนต้องจับมือกันไว้
แต่ถ้าเกลปล่อยมือทอยเมื่อไปเมื่อไหร่เนี่ย
เราสองคนก็พังไปด้วยกันแค่นั้นเอง
[ดนตรีตึงเครียด]
งั้นก็ให้มันพังไปเหอะ
เกลว่าไงนะ
[แค่นหัวเราะ]
เราไม่สนแล้วว่าทอยจะทำอะไรอะ
ถ้าจะล็อบบี้ให้กองถ่ายถอดเรา ออกจากซีรีส์ก็เอาเลย เราไม่สน
ถ้าทอยคิดว่าคนอย่างเรา จะอยู่ไม่ได้โดยไม่มีทอยนะ
บอกให้รู้ไว้เลยว่าคิดผิด
[หัวเราะเบาๆ]
แน่ใจนะเกล
แน่ใจสิ
แน่ใจมากๆ ด้วยว่า เรื่องระหว่างเราอะมันจบไปแล้ว
ถ้าเกลเลิกกับทอย
ไม่ใช่แค่เรื่องที่เกลจะอดเล่นซีรีส์นะ
แต่ทอยจะทำลายชีวิตเกลแน่
ไม่ใช่สิ
จะบอกว่าทอยทำไม่ได้
ควีนต่างหากล่ะที่ทำ
แต่ไม่ใช่เหมือนกันอีกนั่นแหละ
เพราะสุดท้าย
เกลนั่นแหละที่ทำตัวเอง
- หมายความว่าไง - ทำไม
อย่าบอกนะว่าจำไม่ได้
ว่าทำเรื่องอะไรน่าอายเอาไว้
ทอยเอามาจากบ้านควีน
ดูเหมือนว่าควีนจะเก็บสิ่งนี้ไว้ตลอดเลยนะ
[ควีน] นี่
เอามานะ
โอ๊ย [หายใจหอบ]
เห็นมั้ยล่ะ
ว่าทอยทำลายชีวิตเกลได้จริงๆ
[ดนตรีระทึกชวนลุ้น]
เฮ้ย
อะไรวะเนี่ย
[ดนตรีระทึกน่ากังวล]
เกล
[หัวเราะ]
ไง หลับไม่รู้เรื่องเลยเหรอ
เกลทำบ้าอะไรเนี่ย
[ออกแรงดิ้น]
กูบอกแล้วไง
ว่าหลังจากนี้ไป ทุกอย่างจะไม่เหมือนเดิมอีกแล้ว
กูจะไม่ยอมอยู่เฉยๆ ให้มึงทำร้ายกูอยู่ฝ่ายเดียว
[ดนตรีลุ้นระทึก]
ทัมบ์ไดรฟ์อยู่ที่ไหน
อยู่ในเซฟใช่ปะ
บอกรหัสมานะ
แล้วถ้ากูไม่บอก
มึงจะทำไม
มึงจะกล้าทำอะไรกูเหรอ
[ดนตรีลุ้นระทึก]
ตกลงจะบอกหรือไม่บอก
[เอเธนส์] สาม สี่ ห้า หก เจ็ด แปด
ครบใช่มั้ย
[เอเธนส์] โอเค
นี่ มันต้องขนาดนี้เลยเหรอ
ก็ใช่ดิ
ชีวาสเขาฝากไว้ที่เราจนกว่า จะรู้ว่าจะจัดการยังไงกับมันอะ
ก็เท่ากับว่าเป็นความรับผิดชอบของเราสองคน
ก็บอกว่าให้เก็บไว้ที่ห้องเรา เธอก็ไม่ยอม
ไม่ได้ดิ งั้นเธอก็แอบดูดิ
ตัวเองไม่อยากรู้เลยเหรอ
- ไม่ - สักนิดก็ไม่เลย
แต่ในนั้นน่ะมีความลับของโค้ชกวางนะ
เธอไม่อยากรู้เหรอว่าโค้ชกวางซ่อนอะไรไว้อะ
ไม่
ควีนตายจากโลกนี้ไปแล้วอะ เราไม่เห็นว่าจะต้องทำตัวเป็นควีนเพิ่มอีกทำไม
[พะแพงถอนหายใจ]
เธอนี่แม่งปากว่าตาขยิบว่ะ
ฮะ
เอาดีๆ ให้พูดอีกทีนึง
ก็ดูดิ โคตรจะฝืนธรรมชาติอะ
ดูก็รู้ว่าไม่ได้พูดอย่างที่คิด
- เหรอ เราดูเป็นอย่างนั้นเหรอ - อือ
อือ
[ทำเสียงเข้าใจ]
เพราะเราว่าคนที่นิสัยอย่างนั้นจริงๆ น่าจะเป็นเธอมากกว่า
[ดนตรีสนุก]
อะไรวะ
[พะแพง] เฮ้ย
เดี๋ยวก่อน
เฮ้ย จะไปไหน มาคุยกันให้รู้เรื่องก่อนดิ
ที่บอกว่าเรานิสัยแบบนั้นอะหมายความว่าไง
อะไรอีกอะ ก็นิสัยเธอไง
ที่คิดอย่าง พูดอีกอย่าง
ปากไม่ตรงกับใจ แล้วก็ชอบทำอะไรไม่เหมือนที่ตัวเองคิดอะ
เฮ้ย เรานี่โคตรจะจริงใจเลยนะ
ไม่เคยจะเสแสร้งเลย โอเคปะ
- เหรอ - [พะแพง] เออ
ถ้างั้นกล้าสาบายเลยมั้ยล่ะ
ว่าไอ้เหตุผลที่เธอใช้เพื่อจะเทเราอะ
ที่บอกคิดกับเรา แค่วันไนต์สแตนด์นั่นน่ะเป็นเรื่องจริง
[ดนตรีชวนอึ้ง บรรยากาศเงียบ]
ถ้าเรื่องแค่นี้ยังไม่กล้าพูดอะ
ก็อย่ามาบอกเลยดีกว่าว่าตัวเองเป็นคนตรงๆ
เฮ้ย
- ทำไงอะ - พอๆ
ลิฟต์มันค้าง จะกดไปถึงไหนเนี่ย
แป๊บนึง
[กริ่งดังยาว]
(ซ่อมบำรุง)
[เกล] กูบอกให้บอกมาไง รหัสตู้เซฟคืออะไร
กูไม่บอก
เกล
[ทอยสำลัก]
พอได้แล้วเกล
เกล
[สำลัก]
[ทอย] โอเค
โอเค ทอยยอมบอกก็ได้
[ดนตรีระทึก]
(เปิด)
[ดนตรีระทึกชวนสงสัย]
[เจ้าหน้าที่] นักศึกษารอสักครู่นะคะ ช่างกำลังจัดการให้อยู่ ไม่เกินสิบนาทีค่ะ
ขอบคุณนะครับ
[โทรศัพท์แจ้งเตือน]
[ควีน] แค่นี้เองเหรอ ยังไม่พออะ
แกเอากับมันแล้วอัดคลิปมาให้แชร์สิ
เดี๋ยวฉันจะฟื้นจากหลุม ไปเป็นพยานให้ด้วยยังได้เลย [หัวเราะ]
[พะแพง] เอาจริงๆ คือแกตอแหลใช่มั้ย
แกไม่ได้มีหลักฐานอะไรในมือใช่มั้ย
[โทรศัพท์แจ้งเตือน]
[ดนตรีรัวระทึก]
[โทรศัพท์แจ้งเตือน]
[ควีน] ทีนี้เชื่อยังล่ะ
นี่แค่หลักฐานเล็กๆ น้อยๆ เองนะ แต่ฉันมีมากกว่านี้อีก
เหตุการณ์คืนนั้นเกือบทั้งหมดอยู่ในมือฉันหมดแล้ว
[พะแพง] แกอย่ามาเล่นเกมตอนนี้ได้ปะ
ตอนนี้เพื่อนฉันเดือดร้อน
ถ้าแกมีอะไรแกก็รีบส่งมาให้ฉันได้แล้ว
[โทรศัพท์แจ้งเตือน]
[ควีน] ก็เอาไว้เอเธนส์เลิกยุ่ง กับแกจริงๆ ก่อนแล้วกัน
เดี๋ยวนะ
นี่เธอคุยกับควีนเหรอ
[พะแพงหายใจแรง จิ๊ปาก]
เออ คือเรารู้นะว่ามัน…
[จิ๊ปาก]
คือเรารู้ว่ามันไม่ใช่ควีนตัวจริง
แต่มันบอกว่ามันมีหลักฐานเรื่องคืนนั้น แล้วก็
จะส่งมาให้ถ้าเกิดว่าเรายอมทำตามที่มันบอก
แล้วมันจะให้เธอทำอะไร ที่มันบอกนี่คืออะไร
[หายใจแรง]
มันบอกให้เราเลิกยุ่งกับเธออะ
เออ คือเรารู้ว่ามันอาจจะฟังดูงี่เง่านะ แต่ว่า…
เราคงไม่รู้จะทำยังไงจริงๆ แล้วอะ
แล้ว…
เธอมั่นใจได้ไงว่ามันจะมีหลักฐานจริงๆ อะ
ก็เมื่อกี้นี้มันส่งมาแล้วแต่มันยกเลิกไป
เราเชื่อนะว่ามันมีจริงๆ
โหย [จิ๊ปาก]
อะไรวะเนี่ย
นี่คือเรื่องอะไรวะเนี่ย
- [ถอนหายใจ] - [เอเธนส์ถอนหายใจ]
[หายใจแรง]
เราลองเปิดแฟลชไดรฟ์ ที่ควีนเก็บความลับของเราไว้แล้วนะ
อยากรู้ว่าควีนจะเอาความลับอะไรมาแฉอะ
แต่จริงๆ แล้วความลับแม่งไม่มีอะไรเลยเว่ย
ก็เป็นแค่รูปเราเมาๆ แต่งตัวโป๊ๆ
ซึ่งใครๆ ก็เคยเห็น
เอาจริงเราโคตรผิดหวังเลยเชื่อปะ นึกว่าจะมีอะไรมากกว่านี้
เธอยังเจ๋งกว่าควีนอีก
เธอยังรู้ความลับเรามากกว่าควีนเลย
[หายใจแรง]
ก็จริงๆ แล้วอะ
ที่เธอบอกว่าเราปากไม่ตรงกับใจอะ
มันก็คงเป็นเรื่องจริงแหละมั้ง
[พะแพงหายใจแรง]
เราไม่เคยกล้าทำอะไรตามใจตัวเองเลยสักครั้ง
เอาแต่หลอกตัวเองว่า ตัวเองเก่งอย่างนั้น เก่งอย่างนี้
แต่จริงๆ แล้วอะ เราแม่งก็โคตรขี้ขลาด โคตรกระจอกเลย
[ทำเสียงในลำคอ ถอนหายใจ]
ไม่หรอก
เราไม่เคยคิดว่าเราคู่ควรกับเธอเลยรู้ปะ
ยิ่งพวกเราถลำลึกกันมากแค่ไหนอะ เราก็ยิ่งรู้สึกว่า…
เราไม่คู่ควรกับคนดีๆ แบบเธอ
แล้วคนแบบเธออะก็ไม่ควร จะมาคบกับคนแบบเราด้วยซ้ำ
นี่แหละ
ความลับของเรา
เป็นไง
พอได้ฟังจากปากเราแล้ว มันก็…
น่าสมเพชเนอะ
ฟังดูแบบเป็นคนกระจอกเลยอะ
[พ่นลมหัวเราะเบาๆ]
แล้วเธออยากรู้มั้ยว่าความลับของเรา ที่ควีนรวบรวมไว้อะคืออะไร
นี่ไง
รูปพวกนี้ไง
รูปที่บอกว่าจริงๆ ก่อนหน้านี้เราเป็นแค่เด็กอ้วน
หน้าตาน่าเกลียด
ไม่ได้มีความดูดีหรือความน่ารักอะไรเลย
โคตรทุเรศอะ ดูดิ
แค่นี้เองเหรอ
ใช่มั้ยล่ะ เธอก็คิดว่ามันแค่นี้เองใช่ปะ
แต่เอาจริงๆ มันก็แอบจึ้กเหมือนกันนะเว้ย
เธอลองนึกดูดิ ขนาดคนอย่างควีนอะ
ตั้งใจที่จะรวบรวมข้อมูลเพื่อที่เอามาแฉอะ
ยังหาของเราได้แค่นี้เองอะ
แปลว่าจริงๆ ชีวิตเรานี่ แม่งโคตรจะไม่มีอะไรเลยอะ
จืดจาง ไม่มีอะไรพิเศษ น่าเบื่อ
แต่มันก็ดูเป็นชีวิตที่เรียบง่ายดีนะ
[เอเธนส์] ก็… [หัวเราะ]
เอาจริงๆ นะพะแพง
ถึงเธอจะเคยผ่านอะไรมา หรือเจอเรื่องอะไรหนกมาแค่ไหนอะ
ยังไง
เธอก็มีค่าเสมอนะ
อย่างน้อยก็ในสายตาเราอะ
ซึ่งเป็นคนที่โคตรจะธรรมดา
ไม่มีอะไรพิเศษ
เป็นเด็กอ้วนด้วย
[ดนตรีบรรยากาศดี]
รู้ไรมั้ย
จริงๆ แล้วไอ้คลิปนั้นน่ะ มันไม่ใช่เราด้วยซ้ำนะ
แต่เราก็ขี้เกียจปฏิเสธอะ
แก้ตัวไปก็หาว่าตอแหล
ก็เลย… แกล้งยอมรับไปงั้นอะ
เหมือนเรื่องไอ้อาร์เจอะ มันก็ไม่ได้เคยเกิดขึ้นนะ
แต่อย่างว่าแหละ เราก็เลย…
ทำเป็น
ไม่ได้แคร์คนอื่นขนาดนั้นอะ
แต่ลึกๆ แล้วเธอก็แคร์อยู่ตลอดเลยใช่ปะล่ะ
พะแพง
เธออะไม่ต้องพิสูจน์อะไรแล้วเว้ย
เธอแค่ต้องรู้ว่าตัวเองเป็นใคร แล้วก็มีค่าแค่ไหน
แค่นั้นเอง
รู้เปล่า
[ร้องตกใจ]
โอเคมั้ยน้อง
- โอเคค่ะ - ครับพี่
[ดนตรีชวนลุ้นปนกังวล]
เกล
เราไปก่อนนะ
เกลปล่อยน้ำไปก่อนดิ
แก้มัดให้ด้วย
เดี๋ยวก็มีคนมาช่วยเองแหละ
ไปนะ
เกล
เกลรู้ใช่มั้ยว่าทุกอย่างที่ทอยทำอะ
ก็เพราะว่าทอยรักเกล
ทอยรักเกลมาก
เกลอย่าทิ้งทอยไปไหนนะ
เกล
[เคาะประตู]
[ชีวาส] เกล
ขอฉันเข้าไปได้มั้ย
[ดนตรีสะเทือนอารมณ์]
คุณไม่เป็นอะไรนะ
ผมเป็นห่วงคุณมาก
ฉันไม่รู้ว่าฉันจะไปไหน
กลับไปที่บ้าน แม่ก็คงบังคับให้ฉันกลับไปคบกับทอย
ไปหาพะแพง ทอยก็คงไปเจอ
ฉันไม่อยากให้พะแพงเดือดร้อนอะ
ฉันรู้นะว่าเราเพิ่งรู้จักกัน
- แต่… - ไม่เป็นไร
คุณอยู่ที่นี่แหละ
ผมสัญญา
ผมจะปกป้องคุณเอง
คือไม่ใช่ว่า…
ไม่ใช่ว่าผมไม่ชอบ แต่คุณไม่ต้องฝืนก็ได้
ฉันอยากจะเป็นอิสระจากเขา
คุณช่วยฉันได้ใช่มั้ย
[ดนตรีเศร้าปนซึ้ง]
[เอเธนส์] อะ
เป็นไงมั่ง
เกลตอบมาแล้ว
บอกว่าตอนนี้ไม่ต้องเป็นห่วง อยู่กับชีวาสแล้ว
สรุปสองคนนั้นนี่เขายังไงกันเนี่ย
ใช่ใช่มั้ย อย่างที่เราคิดหรือเปล่า
ไม่รู้เหมือนกันอะ
แต่ก็ดีแล้วแหละ เกลจะได้เลิกกับไอ้ทอยได้สักที
อืม
อะ แล้วเรื่องของเธออะ
สรุปว่ายังจะรอหลักฐานเรื่องคืนนั้น จากควีนตัวปลอมอยู่อีกหรือเปล่า
ไม่แล้วแหละ เราว่าเราจะไม่รอละ
[ดนตรีชวนหวั่นใจ]
[พะแพง] โอเคนะ
เมาท์ได้ ภายในห้า สี่ สาม สอง…
[ดนตรีน่าสงสัย]
(ควีน)
[โค้ช] ทำไมแกทำแบบนี้
แกไม่อยากได้หลักฐานแล้วใช่มั้ย
[โทรศัพท์แจ้งเตือน]
ฉันก็รออยู่ว่าเมื่อไหร่แกจะโดดลงไปซะที
ทำไมไม่โดดอะ
เปลี่ยนใจทำไม
มึงเข้ามาได้ไง
เอเธนส์อยู่ไหน
ก็เห็นอยู่ว่าไม่มี
บอกฉันมาว่าเอเธนส์อยู่ไหน
ไม่งั้นฉันจะไลฟ์แฉแก ว่าแกมาเปิดห้องมั่วยาอยู่ที่นี่
ให้อีพวกแฟนคลับหน้าโง่ของแกน่ะมันเห็นซะ ว่าธาตุแท้ของแกมันเน่า มันเละแค่ไหน
ฮะ
[ดนตรีลุ้นระทึก]
เอาดิ
เอาเลย!
อยากแฉกูก็เอาเลย
กูจะได้แฉมึงบ้าง
แล้วมาคอยดูกัน
ว่าใครกันแน่ที่ไม่มีที่ยืน
เอเธนส์ไม่อยู่ก็ดีเหมือนกัน
อย่างน้อยเขาก็ไม่ไหลลงมาที่ต่ำๆ อย่างแก
แล้วสักวันนึง
ฉันจะทำให้เขาเห็นว่า เขาไม่ควรจะมายุ่งกับคนอย่างแก
เขาเพิ่งบอกกูไปเองอะ
ว่าเขาชอบอีพะแพง
[ควีนพ่นลมหัวเราะ]
ว่าไงนะ
[ควีน] อืม
ผู้หญิงอย่างนั้นเนี่ยนะ
[พ่นลมหายใจ หัวเราะ]
ไม่จริงอะ
เป็นไปไม่ได้
[หัวเราะ]
มึงยอมรับเหอะ
ว่าต่อให้มึงพยายามแค่ไหน เขาก็ไม่เอามึง
เขาไม่เคยเห็นมึงอยู่ในสายตาอยู่แล้ว
[หัวเราะ]
แต่กูอะนะ กูว่า…
ตอนนี้เขาปฏิเสธกู
แต่กูแย่งมาได้ว่ะ
- แล้วถ้าถึงวันนั้นนะ กูว่า - [ดนตรีหยุด]
กูจะทำให้เขารักกูหลงกู
แล้วกูก็จะหักอกเขาเหมือนที่เขาหักอกกู
กูจะทำให้เขากินไม่ได้ นอนไม่หลับ
ดีปะ
[หัวเราะ]
กูจะทำให้ได้เลย
มึงคอยดู
[ดนตรีระทึกตึงเครียด]
อีควีน!
[ควีนหัวเราะสะใจ]
- มึงเป็นบ้าเว้ย มึงอะโรคจิต - [ควีนหัวเราะ]
- มึงตายๆ ไปเลยนะ มึงลงไปเลย - [ควีนหัวเราะ]
มึงลงไป! ตายไปสิ ไป
- [โค้บหายใจแรง] - [ควีนหัวเราะ]
[โค้ชหายใจหอบ]
- อ้าว - [โค้ชทำเสียงสับสน]
ไม่ผลักกูอะ
ไหนบอกอยากให้กูตายไง
[หัวเราะ]
ไม่กล้าผลักกูเหรอ
ผลักกูสิวะ!
ลุงทุนหน่อยดิ
ฮะ
[โค้ชกรี๊ด]
[ดนตรีไม่น่าไว้ใจ]
สุดท้ายมึงก็มาคุยกับกู
กูมาเตือนมึงต่างหาก
แล้วถ้ากูจะบอกความลับของมันให้มึงรู้อะ
เผลอๆ มึงนั่นแหละ
ที่จะรีบส่งมันมาให้กูเอง
ไม่ว่าแกจะเคยทำผิดพลาดอะไรมา
ฉันจะปกป้องแกเอง
แกสัญญากับฉันนะควีน ว่าแกจะไม่หักหลังฉัน
พี่ว่าเธอต้องพูดความจริงกับพี่
จบแล้วสินะเกล
[ร้องไห้]
ขอบคุณมากนะมึง
[ดนตรีเพลงประกอบ] ความจริงกับพี่