WEBVTT

00:08.383 --> 00:11.553
(บอสตัน)

00:11.636 --> 00:15.181
(18 กรกฎาคม 2024
เฟนเวย์พาร์ก)

00:18.393 --> 00:23.231
(03:06:59 - 03:06:54
จนกว่าจะถึงเวลาแสดง)

00:23.314 --> 00:25.442
เช้าวันนี้ แฟนๆ ของโนอาห์ คาห์น

00:25.525 --> 00:28.236
พากันมาเข้าแถวรอที่เฟนเวย์พาร์ก
ตั้งแต่ไก่ยังไม่โห่

00:28.319 --> 00:30.697
- มาถึงตั้งแต่กี่โมง
- ตีสอง 45

00:30.780 --> 00:34.409
โนอาห์โพสต์ในเอ็กซ์ว่า
"ทุกช่วงเวลาในชีวิตนำพาผมมาจนถึงจุดนี้"

00:35.160 --> 00:36.536
ตอนนี้รู้สึกยังไงบ้าง

00:37.495 --> 00:38.496
พิมพ์ตอบได้ไหม

00:41.499 --> 00:43.918
(ตื่นเต้นเหลือเชื่อ
แต่ก็กังวลแล้วก็เครียดสุดๆ เรื่องเสียง)

00:44.002 --> 00:47.589
(เสียงผมอย่างกับคนอายุ 45 ที่สูบบุหรี่จัด)

00:48.465 --> 00:51.426
(ไม่อยากเชื่อว่า
ตัวเองกำลังนอนบนสนามหญ้าที่เฟนเวย์พาร์ก)

00:51.509 --> 00:53.178
(เหมือนไม่ใช่เรื่องจริง)

00:53.261 --> 00:56.014
(แต่ก็กระวนกระวายใจด้วย)

00:56.598 --> 00:58.975
ทั้งหมดนี้ก็เพื่อโนอาห์ คาห์น หนุ่มเวอร์มอนต์ที่

00:59.059 --> 01:03.104
เติบโตอย่างมากในอาชีพนี้ในเวลาแค่หกปี
จากคอนเสิร์ตเล็กๆ สู่โชว์ที่เฟนเวย์พาร์ก

01:03.188 --> 01:05.106
บัตรขายหมดทั้งสองรอบ

01:11.780 --> 01:15.325
- เขาคือดาวรุ่งพุ่งแรง
- ยอดสตรีมทั่วโลกกว่าสี่พันล้าน

01:15.408 --> 01:16.826
ตอนนี้คุณคือราชันย์แห่งนิวอิงแลนด์

01:16.910 --> 01:19.704
บ้าเอ๊ย รู้สึกเหมือนจะร้องเพลงไม่ได้

01:24.959 --> 01:27.462
ผมกลัวมาก ไม่อยากเสียสิ่งที่พิเศษขนาดนี้ไป

01:27.962 --> 01:29.756
เหมือนมันจะหลุดมือไป

01:29.839 --> 01:32.425
(ตลอดไป)

01:32.509 --> 01:36.554
โนอาห์!

01:36.638 --> 01:39.349
จุดประสงค์ของผมคืออะไร
หลังจากที่ทำมาขนาดนี้

01:40.683 --> 01:42.894
และตอนนี้ผมเป็นใคร

01:47.357 --> 01:48.608
(โนอาห์ คาห์น)

01:48.691 --> 01:51.945
(โนอาห์ คาห์น
เส้นทางสู่จุดสูงสุด)

01:56.282 --> 01:59.202
(สแตรฟฟอร์ด)

01:59.285 --> 02:02.497
ที่ที่ผมโตมาอยู่ระหว่างฮาโนเวอร์ นิวแฮมป์เชียร์
กับสแตรฟฟอร์ด เวอร์มอนต์

02:03.081 --> 02:05.041
เป็นกลุ่มเมืองที่เรียกว่า "อัปเปอร์แวลลีย์"

02:11.089 --> 02:13.466
ข้ามเส้นเขตเมืองมา ฉันเริ่มนับถอยหลัง

02:15.760 --> 02:18.179
นับตู้รับจดหมายไปจนกว่าจะถึงบ้าน

02:18.930 --> 02:21.307
ที่นี่เคยมีชีวิตชีวา

02:21.391 --> 02:24.561
ผมว่าของขึ้นชื่อที่สุดของเวอร์มอนต์
ก็น้ำเชื่อมเมเปิ้ลนั่นแหละ

02:24.644 --> 02:26.938
กับไอศกรีมเบนแอนด์เจอร์รีส์
กับเบอร์นี่ แซนเดอร์ส

02:28.606 --> 02:31.609
พวกเพื่อนผู้ชายเมาได้ที่ ตั้งแต่เที่ยงวัน

02:31.693 --> 02:35.155
ที่สแตรฟฟอร์ดมีแต่ต้นไม้ให้ดู ดังนั้นเราต้อง…

02:35.738 --> 02:38.783
- มีดังกินโดนัทเปิดใหม่ เพิ่งจะมี
- เย่

02:40.285 --> 02:42.370
ไม่มีที่ไหนหนาวสู้ที่นี่แล้ว

02:42.453 --> 02:44.080
นี่แหละเวอร์มอนต์

02:46.124 --> 02:47.417
บ้านพ่อผมอยู่นั่น

02:47.500 --> 02:49.919
ส่วนบ้านแม่ผมอยู่นั่น ลงเนินไป

02:51.462 --> 02:53.423
พ่อกับแม่ผมเลิกกันตอนปี 2020

02:53.506 --> 02:56.301
แม่ผมย้ายบ้านไปไม่ไกล อยู่ถนนเส้นเดิม

02:56.384 --> 02:58.761
ถือว่าเป็นการหย่าที่ไม่ได้แย่มาก

03:00.847 --> 03:03.016
เรามีสินค้าของเขาหลายอย่างวางขาย

03:03.099 --> 03:04.809
ฟังเพลงของโนอาห์บ่อยไหมครับ

03:05.643 --> 03:08.646
เอาตรงๆ ก็ไม่บ่อย ไม่ได้ฟังเพลงเขาเท่าไหร่

03:10.106 --> 03:14.360
เพลงที่ฉันชอบที่สุดตอนนี้คือ
"ยัวร์นีดส์ มายนีดส์"

03:15.069 --> 03:17.697
แต่หนูชอบเพลงของเทย์เลอร์ สวิฟต์ที่สุด

03:17.780 --> 03:19.741
เพลงของโนอาห์ คาห์นที่ชอบที่สุดล่ะ

03:20.241 --> 03:21.451
ไม่รู้ค่ะ

03:21.534 --> 03:27.498
สักวัน ฉันจะตัดขาดจากที่นี่

03:28.499 --> 03:31.502
ควบม้าไปให้เหมือนพอล รีเวียร์

03:31.586 --> 03:36.090
แล้วถ้ามีใครถามว่าฉันเป็นใคร

03:36.591 --> 03:41.221
ฉันก็จะตอบว่า "ไม่ใช่คนแถวนี้"

03:54.067 --> 03:55.401
พ่อที่น่าขายหน้าเหรอ

03:55.485 --> 03:58.029
ในโลกนี้คงไม่มีใครน่าขายหน้ายิ่งกว่านี้แล้ว

04:01.616 --> 04:05.912
(จอช
พ่อของโนอาห์ ผู้รับเหมาด้านไอที)

04:22.387 --> 04:24.889
ไม่ได้เล่นซะนาน ห้ามขำกันนะ

04:25.390 --> 04:27.100
เปิดบ้านให้ดูหน่อย

04:32.605 --> 04:34.357
บ้านดูเป็นปกติแล้วนะ

04:37.527 --> 04:38.569
ผมไม่ได้สะสมขยะนะ

04:38.653 --> 04:40.280
เหมือนดูรายการ "นักสะสมขยะ"

04:40.363 --> 04:41.948
ไม่ใช่ ผมแค่รอบคอบ

04:42.031 --> 04:43.408
โอ้โหเฮะ

04:43.908 --> 04:46.619
มีอะไรแปลกๆ อีกไหม มีพวกเทปกาวอะไรไหม

04:47.370 --> 04:48.538
เขาใช้คำว่า "แปลก"

04:48.621 --> 04:53.418
แต่ก็แค่กระเป๋าที่ใช้งานได้จริง
ทำจากถุงอาหารหมาหลายๆ ใบ

04:53.501 --> 04:56.629
กระเป๋าถือขึ้นเครื่อง
ที่ใช้งานได้จริงแบบนี้ไม่ดีเหรอ

04:56.713 --> 04:57.630
เก็บอุณหภูมิได้ด้วย

04:57.714 --> 04:59.299
ว้าว ไฮโซ

04:59.799 --> 05:03.136
ถ้าเห็นกระเป๋าแบบนี้ที่สนามบิน
ผมคงคิดว่าน่าจะเกิดเรื่องไม่ดีขึ้นแน่ๆ

05:04.512 --> 05:08.266
พ่อผมเป็นนักกีฬาระดับอาชีพ
แล้วก็เป็นวิศวกรเครือข่ายด้วย

05:09.684 --> 05:11.144
เคยแข่งไอรอนแมนด้วย

05:12.145 --> 05:14.063
แชมป์โลกไอรอนแมน

05:14.689 --> 05:17.025
เคยไปแข่งรอบชิงฯ ระดับโลกที่ฮาวาย

05:17.775 --> 05:19.235
ตอนนี้เป็นแค่ไอ้คนไม่ได้เรื่อง

05:19.736 --> 05:22.030
นี่จักรยานสามล้อจากยุค 40

05:23.656 --> 05:27.160
ริชาร์ดตอนนี้อายุ 32 ทำงานเป็นนักผจญเพลิง

05:27.243 --> 05:28.953
อยู่ที่ฮาโนเวอร์ รัฐนิวแฮมป์เชียร์

05:29.454 --> 05:33.958
ส่วนซาช่าเป็นศัลยแพทย์เด็กที่ยูทาห์
เมืองพาร์กซิตี้ รัฐยูทาห์

05:34.542 --> 05:37.003
ส่วนไซมอนทำงานให้กับบริษัทให้คำปรึกษา

05:37.086 --> 05:40.715
มีลูกค้าอยู่ทั่วโลก
แต่ตัวเขาอยู่ที่บรูคลิน รัฐนิวยอร์ก

05:41.215 --> 05:43.843
ส่วนโนอาห์ร้องเพลงได้นิดหน่อย

05:51.142 --> 05:54.854
ผมเป็นลูกคนกลางในบรรดาพี่น้อง
ซาช่า, ริชาร์ด กับไซมอน

05:54.937 --> 05:58.191
มีหลายครั้งที่รู้สึกแบบที่ลูกคนกลางจะรู้สึก

05:58.274 --> 05:59.275
โนอาห์ เต้นหน่อย

06:03.112 --> 06:08.284
ตอนนั้นบ้านแทบแตก เสียงดัง
หัวเราะสนั่น เดี๋ยวก็ทะเลาะกัน เดี๋ยวก็ตะโกน

06:09.869 --> 06:12.288
ผมอยากได้ของขวัญ

06:12.372 --> 06:17.335
โนอาห์ไม่เข้าใจว่าตัวเองไม่ได้เกิดวันนี้

06:17.418 --> 06:18.336
นั่นสิ

06:19.003 --> 06:20.505
ทุกคน นี่แม่นะ

06:20.588 --> 06:23.424
เอาไว้พวกลูกโตเป็นผู้ใหญ่แล้วค่อย

06:23.508 --> 06:26.594
ดูวิดีโอนี้ จะได้รู้ว่าอย่ามีลูกเลยอาจจะดีกว่า

06:26.677 --> 06:29.305
หรือถ้าจะมีลูกก็อย่าจัดปาร์ตี้งานวันเกิด

06:30.890 --> 06:33.559
ถ้าอยู่บ้าน ผมจะแต่งเพลงอยู่ในห้อง

06:33.643 --> 06:35.812
เป็นกิจกรรมพิเศษของผมคนเดียว

06:36.312 --> 06:40.858
เหมือนผมเก็บบางอย่างไว้ให้ตัวเอง
ผมว่าตอนเป็นเด็กเราทำอะไรด้วยกันเยอะเกิน

06:40.942 --> 06:43.361
ลองคิดดูในมุมมองทางจิตวิเคราะห์นะ

06:43.444 --> 06:47.115
ก็ไม่เแปลกที่ผมโตมาเป็นนักร้อง
นักแต่งเพลง นักดนตรี

06:48.825 --> 06:51.619
เดี๋ยวเราจะไปชั้นบน ไปดูห้องผมสมัยที่ผมอยู่ที่นี่

06:51.702 --> 06:54.539
แล้วก็ได้มาอยู่ช่วงโควิดนานเหมือนกัน

06:55.123 --> 06:57.667
ผมจะสลับไปมาระหว่างที่นี่กับโรงนา

06:57.750 --> 06:59.502
แต่ผมจะเขียนเพลงอยู่ที่ชั้นบนตลอด

07:00.420 --> 07:02.296
เราเรียกห้องนี้ว่า "ห้องพลังลบ"

07:02.380 --> 07:04.340
ห้องผมเองแหละ น่าจะไม่ใช่เรื่องบังเอิญ

07:08.928 --> 07:11.264
น่าจะห้าหรือหกปีได้แล้วมั้ง

07:11.347 --> 07:13.599
แค่นี้ก็แพนิคเฉียบพลันได้ง่ายๆ

07:14.350 --> 07:16.477
ผมพยายามจะ… เจอซากแมลงวันแฮะ

07:17.728 --> 07:22.024
เมื่อก่อนผมไลฟ์ลงอินสตาแกรมจากห้องนี้แหละ
ทดลองเล่นเพลงใหม่ๆ

07:22.108 --> 07:25.194
แล้วก็แต่งเพลงหลายเพลงที่นี่

07:26.195 --> 07:29.782
คิดเนื้อเพลงได้ก็เขียนลงบนโต๊ะตัวนี้แหละ

07:32.243 --> 07:33.327
ปัดโถ่

07:33.911 --> 07:37.415
ผมแต่งเพลง "คัม โอเวอร์" ที่นี่
แล้วก็เพลง "โฮมซิก" ด้วย

07:37.498 --> 07:40.543
ผมเขียนไว้นี่ "ขอแค่มีเหตุผลให้ไป ฉันจะไป"

07:43.713 --> 07:45.965
ดีเหมือนกันนะที่จำได้

07:47.216 --> 07:50.261
ผมจำได้ทุกเพลง จำเนื้อร้องกับทำนองได้

07:50.344 --> 07:54.849
เพลงนี้ก็จำได้
เพลงนี้แต่งเมื่อวันที่ 13 กุมภาพันธ์ 2016

07:55.349 --> 07:57.477
ตอนนั้นยังเรียนม.ปลายอยู่เลย

07:57.560 --> 07:59.770
ตอนนั้นคิดว่า "เพลงนี้เจ๋งดี"

07:59.854 --> 08:03.441
ก่อนหน้านี้ผมแต่งได้แต่เพลงห่วยๆ
แต่เพลงนี้ผมชอบมาก

08:03.524 --> 08:06.277
รู้สึกดีนะที่ยังจำได้ เพราะผมไม่เคยอัดไว้เลย

08:08.237 --> 08:11.157
ไม่อยากให้มีอะไรเปลี่ยนไป

08:11.240 --> 08:13.951
แต่ก็ทนสภาพตอนนี้ไม่ไหว

08:14.035 --> 08:18.956
ชอบฝันอะไรไปไกลเกินตัว
ใช้ชีวิตในโลกจริงได้ยากเสมอ

08:19.040 --> 08:21.876
แต่พอถึงตอนเช้า มันไม่ได้แย่มาก

08:21.959 --> 08:24.587
เพราะลืมไปว่าเวลาเป็นของจริง

08:24.670 --> 08:26.964
ในช่วงก่อนจะนอนหลับ

08:27.048 --> 08:29.425
กลับสับสนว่าทำไมเราหมกมุ่นอยู่กับเวลา

08:30.510 --> 08:32.929
ฉันก็แค่คนธรรมดา

08:33.888 --> 08:38.142
ในตอนเช้า

08:38.226 --> 08:40.895
ผมไม่รู้หรอกว่าตัวเองกำลังทำอะไรอยู่
หรือควรเริ่มต้นยังไง

08:40.978 --> 08:45.858
แต่ว่าก็แทบไม่กดดันอะไรเลยด้วย
เพราะไม่ได้มีชื่อเสียงอะไร

08:45.942 --> 08:47.235
ผมชื่อโนอาห์ครับ

08:47.318 --> 08:51.322
ผมเรียนม.ปลายปีสุดท้าย
ที่รร.ฮาโนเวอร์ ในฮาโนเวอร์

08:51.405 --> 08:54.867
ผมอายุ 17
ขอผมนั่งลงก่อนแล้วจะเล่นดนตรีให้ฟังครับ

08:57.245 --> 08:59.830
ตอนที่ฉันเพิ่งได้เซ็นสัญญาครั้งแรก
ตอนยังเป็นเด็กม.ปลาย

08:59.914 --> 09:02.416
ยุคนั้นนักร้องนักแต่งเพลง
ลุคหนุ่มผมยาวผิวขาวกำลังมา

09:02.500 --> 09:04.460
มีคนจากรีพับลิกเรคอร์ดส์ทักผมมา

09:04.544 --> 09:07.630
เขาทำงานให้กับลิล เวย์น
กับเดรก กับเทย์เลอร์

09:07.713 --> 09:09.674
ในหัวผมตอนนั้นก็แบบว่า "โอเค"

09:09.757 --> 09:14.303
"พรุ่งนี้ฉันจะดังแบบเทย์เลอร์
เดรก หรือลิล เวย์น"

09:15.137 --> 09:17.223
ในหัวผมคือ "นี่แหละใช่แน่ๆ"

09:17.723 --> 09:22.228
แต่ความจริงคือผมเดินหน้าแบบช้ามากๆ

09:23.980 --> 09:27.942
"ขนของเข้าไป"
หมายถึงจ่ายเงินให้คนอื่นขนอุปกรณ์เข้าไป

09:28.025 --> 09:29.819
อเล็กซ์ ยกไอ้นี่ไปให้หน่อยสิ

09:31.612 --> 09:32.989
ฝันไปเหอะ

09:34.490 --> 09:40.037
ราวๆ ปี 2019 ผมก็ปล่อยอัลบั้มชุดนึง
มินิอัลบั้มชุดนึง กับซิงเกิลอีกเพียบ

09:40.621 --> 09:42.832
แต่ผมยังไม่รู้เลยว่า
เสียงจริงๆ ของผมเป็นแบบไหน

09:43.332 --> 09:47.712
ตอนนั้นผมเกือบจะเลิกทำดนตรีแล้ว
หรือเกือบจะหมดหวังไปแล้ว

09:48.421 --> 09:50.923
แล้วก็เกิดการระบาดใหญ่

09:52.508 --> 09:56.345
แล้วจู่ๆ ผมก็ต้องกลับไปอยู่เวอร์มอนต์

09:58.139 --> 10:02.476
กลับไปอยู่กับน้อง กับพี่ๆ กับแม่ กับพ่อ

10:06.188 --> 10:08.024
ซึ่งเจ๋งดีนะ พูดแบบเห็นแก่ตัวเลย

10:08.107 --> 10:10.276
ที่เราทุกคนได้ลงเรือลำเดียวกันอยู่สักพักนึง

10:10.359 --> 10:12.570
ไม่ใช่แค่เรื่องดนตรี แต่ได้ตื่นนอนพร้อมกับน้อง

10:12.653 --> 10:16.699
ได้เอาปืนลูกซองของน้องผมออกไปยิง
หรือได้ดื่มเบียร์กัน

10:16.782 --> 10:19.452
เหมือนมันจุดประกายความคิดสร้างสรรค์ให้ผม

10:19.952 --> 10:21.621
แค่อยากบอกทุกคนว่า

10:21.704 --> 10:24.832
คืนนี้ตอนเที่ยงคืน ผมจะปล่อยมินิอัลบั้มหนึ่งชุด

10:24.915 --> 10:26.542
ชื่อว่า "เคป เอลิซาเบธ"

10:26.626 --> 10:28.836
ผมชอบมินิอัลบั้มชุดนี้มาก

10:28.919 --> 10:31.422
ในที่สุดก็เริ่มรู้สึกว่า
เพลงของผมมีเรื่องราวอยู่ในนั้น

10:31.505 --> 10:36.719
แย่จริง ฉันคิดถึงที่นี่เหลือเกิน
คิดถึงเธอกับน้ำใจของเธอ

10:36.802 --> 10:42.224
แล้วพ่อก็ยังชอบบอก
เวลาที่มีคนเปิดเพลงของเธอ

10:42.308 --> 10:44.185
แล้วก็ขำทุกที

10:44.935 --> 10:46.312
เวลานึกถึงเธอตอนพูดว่า

10:46.395 --> 10:50.941
"ถ้ามีกล้องอยู่ที่สัญญาณไฟจราจรนะที่รัก"

10:51.025 --> 10:52.943
"ฉันคงเป็นดาวดังไปแล้ว"

10:53.569 --> 10:55.571
"ฉันคงเป็นดาวดังไปแล้ว"

10:58.658 --> 11:02.828
อยากจะไปที่รัฐเมน

11:03.329 --> 11:05.414
นั่นคือจุดเริ่มต้นของการแต่งเพลงใน "สติ๊กซีซั่น"

11:05.498 --> 11:08.376
แล้วติ๊กต็อกก็เข้ามา
ตอนนั้นผมแบบว่า "แอปบ้าอะไรวะเนี่ย"

11:09.043 --> 11:12.380
ผมเพิ่งแต่งเพลง "พาร์ท ออฟ มี"
ช่วยบอกทีนะว่าปล่อยเพลงนี้ดีไหม

11:12.922 --> 11:15.883
คือยังไงก็จะปล่อยอยู่ดี
ถามเอาการตลาดเฉยๆ แต่ลองฟังดูนะ

11:16.384 --> 11:18.344
ผมกลับจากสตูดิโอทีไรก็จะคิดว่า

11:18.427 --> 11:21.555
"คืนนี้จะแต่งเพลงให้ตัวเองสักเพลง
แต่จะเอาไปลงติ๊กต็อก"

11:39.073 --> 11:42.660
แล้วผมก็กินขนมผสมกัญชาเข้าไป
เมา แล้วก็หลับ…

11:42.743 --> 11:46.080
ผมกะว่าจะลบคลิปนั้นอยู่แล้ว
ตอนนั้นคิดว่า "ไม่มีใครสนใจฟังหรอก"

11:46.163 --> 11:48.207
"อันนี้ลบไปก่อน ไว้พรุ่งนี้ค่อยลองใหม่"

11:48.290 --> 11:51.043
พอตื่นขึ้นมาตอนเช้า
"เชี่ย" คลิปนั้นมีคอมเมนต์ 900 คอมเมนต์

11:51.127 --> 11:52.420
ผมนี่แบบ "เอาแล้วไง"

11:52.503 --> 11:54.922
เรามาที่นี่เพื่อทำเพลง
ผมจะแต่งเพลงเกี่ยวกับเวอร์มอนต์

11:55.005 --> 11:56.966
และตอนนี้ผมอยู่เวอร์มอนต์ ซึ่งเจ๋งดี

11:57.049 --> 12:01.554
ฉันเลยคิดว่าถ้าเอาสิ่งดีๆ
ไปกลบทับความผิดพลาดทั้งหลาย

12:01.637 --> 12:05.725
มันอาจจะลบล้างความมืดมนที่รับมาจากพ่อได้บ้าง

12:05.808 --> 12:10.020
ตอนนี้ฉันไม่ตลกอะไร
เพราะคิดถึงเสียงหัวเราะของเธอ

12:10.563 --> 12:14.316
เธอเคยเรียกฉันว่า "ตลอดไป"
แต่ตอนนี้เธอไม่แม้แต่จะโทรกลับมา

12:14.400 --> 12:17.278
และฉันรักเวอร์มอนต์ แต่นี่คือฤดูกาลของ…

12:17.361 --> 12:18.946
แล้วมันก็ดังเปรี้ยงเลย

12:31.709 --> 12:34.044
นี่คืออัลบั้มของเขาครับ "สติ๊กซีซั่น"

12:34.128 --> 12:35.713
ทุกท่านคะ โนอาห์ คาห์น

12:40.760 --> 12:41.927
(โอลิเวีย โรดริโก)

12:42.011 --> 12:43.846
ขอเสียงให้โฮซิเออร์

12:43.929 --> 12:46.140
(เจลลี่โรล)

12:46.223 --> 12:47.933
(ชอว์น แมนเดส)

12:48.684 --> 12:50.561
ขอเสียงดังๆ ให้เรนี แรปป์

12:50.644 --> 12:52.438
(เดอะ ลูมิเนียร์ส)

13:06.160 --> 13:09.121
ที่นี่ ดนตรีกลายเป็นของใหม่สำหรับผม
ซึ่งเป็นความรู้สึกที่ดีมาก

13:10.581 --> 13:12.041
แต่ตอนนี้ก็หวานอมขมกลืนนะ

13:13.125 --> 13:15.336
เพราะผมกลับไปมีทัศนคติแบบตอนนั้นไม่ได้แล้ว

13:16.128 --> 13:17.880
ตอนนี้มีแรงกดดันว่าต่อไปจะทำอะไรต่อ

13:18.964 --> 13:21.967
ทำอัลบั้มใหม่ให้เสร็จก่อนปี 2026

13:23.427 --> 13:27.348
ผมว่าตอนนี้เขาอยากมั่นใจว่า

13:27.431 --> 13:31.143
คุณภาพของงานชุดต่อไป

13:31.727 --> 13:37.441
จะดีพอๆ กับหรือดีกว่าอัลบั้มที่สร้างชื่อให้เขา

13:37.525 --> 13:39.151
ซึ่งผมว่ากดดันพอสมควร

13:44.114 --> 13:45.950
ผมคิดถึงหลายอย่างมากที่อัปเปอร์แวลลีย์

13:48.869 --> 13:51.539
ตอนนี้ผมอยู่ในบ้านหลังใหญ่ที่แนชวิลล์

13:51.622 --> 13:53.415
และชีวิตผมเปลี่ยนไปเยอะ

13:54.166 --> 13:55.709
สำหรับผม เวอร์มอนต์คือรากเหง้า

13:55.793 --> 13:58.879
ส่วนแนชวิลล์คือที่ที่ผมย้ายไปอยู่เพื่อทำงาน

14:09.723 --> 14:13.352
อาทิตย์ก่อนผมกลับมาบ้าน
เพื่อมาเยี่ยมพี่ชายกับคนอื่นๆ

14:13.435 --> 14:15.187
ปกติผมไม่ได้ช่วยงานที่โรงตีเหล็กหรอก

14:15.271 --> 14:18.566
แต่วันนี้ผมอยากแกล้งขยันแล้วก็เจียมตัวหน่อย

14:18.649 --> 14:20.276
ซึ่งที่นี่แหละเหมาะเลย

14:20.359 --> 14:21.735
โอเค ชนชั้นแรงงาน

14:21.819 --> 14:24.572
ก่อนอื่น เขาไม่ได้ใส่กันแบบนั้น แป๊บนะ

14:24.655 --> 14:26.073
โอเค พร้อมแล้ว

14:26.949 --> 14:27.783
ได้

14:33.956 --> 14:35.082
บ้าเอ๊ย

14:37.042 --> 14:39.169
นายว่างานไหนอันตรายกว่ากัน

14:39.253 --> 14:41.589
เป็นนักผจญเพลิงกับช่างตีเหล็ก

14:41.672 --> 14:44.800
หรือเป็นนักร้องนักแต่งเพลงสายโฟล์กป๊อป

14:46.594 --> 14:48.762
- นักร้องนักแต่งเพลง
- ใช่ นักร้องนักแต่งเพลง

14:48.846 --> 14:51.307
งานของนายคือขึ้นรูปเหล็ก ส่วนงานฉันคือขึ้นรูป…

14:51.390 --> 14:53.517
- ความคิดและจิตใจ ใช่
- ความคิดและจิตใจ

14:54.059 --> 14:56.562
- ตรงนี้แหละที่น่ากลัว
- เอ้า มานี่

14:57.062 --> 14:59.857
ก็แปลกๆ เหมือนกันที่น้องๆ คนอื่นไม่อยู่ที่นี่

15:01.317 --> 15:03.861
บ้านเราสนิทกันมาก

15:04.528 --> 15:07.573
- เคยแหย่กระปู๋เข้าไปในนี้ไหม
- เคย แหย่อยู่ทุกวัน

15:08.240 --> 15:09.867
เราใช้เวลาด้วยกันเยอะมาก

15:09.950 --> 15:13.037
หลังจากผมจบม.ปลาย
แล้วช่วงนั้นริชาร์ดอยู่บ้านพักนึง

15:13.120 --> 15:15.915
เราจะพากันออกไปเมาหัวราน้ำ

15:17.041 --> 15:18.292
- พร้อมไหม
- ไม่

15:18.375 --> 15:20.336
โอเค สาม สอง หนึ่ง

15:21.712 --> 15:22.713
ผมไม่ค่อยได้เจอเขา

15:22.796 --> 15:25.257
พอมีโอกาสได้อยู่ด้วยกัน
มันเลยเป็นอะไรที่พิเศษมาก

15:25.758 --> 15:27.718
โดยเฉพาะตอนที่เขาไม่มีทัวร์คอนเสิร์ต

15:27.801 --> 15:31.639
เราได้กลับไปเป็นพี่น้องกันเหมือนคนทั่วไป

15:31.722 --> 15:33.390
ไม่ได้เป็นโนอาห์ คาห์นที่เป็นคนดัง

15:34.266 --> 15:35.476
โอเค

15:47.821 --> 15:49.782
เรามาเล่นสกีที่นี่ได้กี่ปีแล้วนะ 15 ปีไหม

15:49.865 --> 15:51.617
นายอยู่ที่นี่มาทั้งชีวิต

15:51.700 --> 15:52.993
ก็เออสิ

16:03.462 --> 16:05.965
จุดพีคของวันหยุดคริสต์มาสปีนั้นน่ะ

16:06.048 --> 16:08.634
หมอนั่นถือขี้ไว้ในมือ ยกขึ้นเหนือหัว

16:08.717 --> 16:09.843
แล้วก็พูดว่า

16:09.927 --> 16:13.806
"นายมันแสบใช้ได้ ไอ้คุณกรินช์"
แล้วก็วิ่งออกจากบ้านไปเลย

16:16.809 --> 16:18.936
สิ่งที่ฉันชอบที่สุดเกี่ยวกับกลุ่มเพื่อนเรา

16:19.019 --> 16:22.106
แล้วก็ครอบครัวและการได้มาที่นี่คือ
ไม่มีใครถามว่า "ต่อไปจะทำอะไร"

16:22.189 --> 16:25.609
เรื่องของฉันไม่ใช่ประเด็นสำคัญ
ไม่เหมือนที่แนชวิลล์ ซึ่งแบบนี้แหละดีแล้ว

16:25.693 --> 16:28.028
ฉันรักแนชวิลล์นะ รักผู้คนที่นั่น

16:28.112 --> 16:30.322
แต่ทุกเรื่องที่คุยคือเรื่องงานฉัน

16:30.406 --> 16:33.200
รอบตัวฉันมีแต่นักดนตรี ทุกคนทำดนตรี

16:33.283 --> 16:35.494
แต่พอมาที่นี่ รู้สึกเหมือนได้กลับบ้านจริงๆ

16:36.286 --> 16:37.413
วันดีๆ อีกวัน

16:37.496 --> 16:38.747
ดีมากเลยต่างหาก

16:39.873 --> 16:43.293
(แนชวิลล์)

16:50.342 --> 16:53.554
ตอนนี้โนอาห์กลับมาอยู่บ้านที่แนชวิลล์แล้ว

16:53.637 --> 16:55.764
นี่เป็นช่วงแรก

16:56.265 --> 17:00.853
ตั้งแต่ปี 2022
ที่เขาได้หยุดพักยาว แต่ก็แค่ไม่กี่วัน

17:00.936 --> 17:02.479
ที่ผ่านมาเขาทัวร์คอนเสิร์ตลากยาว

17:02.563 --> 17:05.691
แล้วตอนนี้ก็ใกล้จะหมดโปรแกรมทัวร์แล้ว

17:11.238 --> 17:13.365
จูน จูนบั๊ก มานี่

17:13.866 --> 17:18.162
โอเค ที่รัก
ทำแผ่นเลียให้เพ็นนีหน่อยสิ เพ็นนีจะได้ไม่เหงา

17:21.040 --> 17:23.167
โอเค เพ็นนี ขอมือ

17:23.667 --> 17:24.793
เก่งมาก

17:27.046 --> 17:31.050
รู้สึกเหมือนว่า "สติ๊กซีซั่น" กับทัวร์ครั้งนี้
เปลี่ยนชีวิตพวกเราไปเลย

17:32.551 --> 17:35.387
หมาตัวใหม่ บ้านหลังใหม่

17:35.888 --> 17:38.515
เฟอร์นิเจอร์ใหม่ เมืองใหม่ เสื้อผ้าชุดใหม่

17:39.516 --> 17:40.642
ทำจมูก

17:41.643 --> 17:42.811
ทำให้มันใหญ่ขึ้น

17:44.646 --> 17:46.190
เราย้ายมาอยู่ที่เดือนธ.ค.

17:46.273 --> 17:50.861
ย้ายมาจาก
อะพาร์ตเมนต์หนึ่งห้องนอนที่บอสตันมาอยู่ที่นี่

17:50.944 --> 17:52.905
และเราปรับตัวยากมาก

17:52.988 --> 17:56.492
เป็นการเปลี่ยนแปลงครั้งใหญ่
ต้องปรับอะไรหลายอย่าง แต่ก็…

17:57.159 --> 18:01.663
เราพยายามทำให้ที่นี่
ใกล้เคียงกับบ้านที่เวอร์มอนต์ให้ได้มากที่สุด

18:04.249 --> 18:08.420
เดี๋ยวจะพาไปดูของเจ๋งๆ
ในนี้มีของสนุกๆ หลายอย่างเลย

18:10.839 --> 18:12.633
อ๋อใช่ นี่เครื่องจำลองกอล์ฟของผม

18:13.383 --> 18:14.760
ไม่ค่อยทันสมัยเท่าไหร่

18:15.344 --> 18:16.970
แต่มันเจ๋งดีนะ

18:19.098 --> 18:21.433
ผมกลัวแล้วก็กังวลกับอัลบั้มถัดไป

18:21.934 --> 18:23.977
ผมผัดเรื่องงานสร้างสรรค์ออกไปหลายอย่าง

18:24.061 --> 18:26.021
แล้วก็แทบไม่ได้เริ่มทำอะไรจริงจังเลย

18:27.314 --> 18:30.609
แล้วก็รู้ตัวดีมากๆ ว่า
ต่อจากนี้จะไม่มีอะไรเหมือนเดิมอีกแล้ว

18:31.735 --> 18:33.612
นั่นแหละสิ่งที่ผมกลัวที่สุด

18:33.695 --> 18:37.074
กลัวว่าต้องกลับไปอยู่บ้านแม่ที่เวอร์มอนต์
ต้องดิ้นรนหรือเจ็บปวด

18:37.157 --> 18:38.242
ถึงจะแต่งเพลงได้

18:38.325 --> 18:39.868
นั่นคือความกังวลที่ผมมีเสมอมา

18:40.452 --> 18:43.038
เฮ้ เมื่อกี้ก็ไม่เลวนะ ไง เพ็นนี

18:44.039 --> 18:46.125
ไม่ชอบให้เล่นตรงนี้ใช่ไหมล่ะ

18:47.793 --> 18:49.378
เดี๋ยวผมพาไปดูอย่างอื่นต่อ

18:49.878 --> 18:52.464
ผมได้รางวัลนี้มา
แล้วหลังจากนั้นก็นั่งในงานไม่ได้

18:52.548 --> 18:54.675
เพราะรปภ.ไม่เชื่อว่าผมเป็นแขกของงาน

18:54.758 --> 18:56.969
ทั้งที่ผมเพิ่งขึ้นเวทีไปรับรางวัลมาแหม็บๆ

18:57.553 --> 19:00.764
แล้วก็นี่ ถ้วยรางวัลที่ผมภูมิใจที่สุด

19:03.308 --> 19:05.769
ในรูปนี้ แฟนของเบรนน่าขอเบรนน่าแต่งงาน

19:06.353 --> 19:07.479
หมอนี่โคตรเจ๋ง

19:08.647 --> 19:10.732
เสาร์อาทิตย์นี้เบรนน่าก็จะไปหาเขา

19:10.816 --> 19:16.488
นี่ผมเอง ขอเบรนน่าแต่งงานที่คาโบ
วันที่ 17 กรกฎาคม 2023

19:16.572 --> 19:19.408
วันดีๆ อีกวันในชีวิต น่าจะดีที่สุดแล้ว

19:23.162 --> 19:24.997
ฉันมีลางสังหรณ์มาตลอด

19:25.080 --> 19:26.582
ฉันไม่เคยสงสัยในตัวโนอาห์เลย

19:26.665 --> 19:29.918
ฉันไม่ได้คิดว่าอะไรแบบนี้จะเกิดขึ้น

19:30.002 --> 19:32.004
ไม่เคยคิดด้วยซ้ำว่ามันจะเป็นไปได้

19:32.087 --> 19:35.924
แต่ฉันไม่เคยสงสัยในตัวเขา
ทั้งในฐานะนักดนตรีหรือศิลปิน

19:36.008 --> 19:38.677
ฉันรู้มาตลอดว่าเธอมีคุณสมบัติ

19:38.760 --> 19:42.222
เธอสามารถทำเพลงเป็นอาชีพได้

19:42.306 --> 19:43.515
- ขอบใจนะ
- ค่ะ

19:43.599 --> 19:46.226
ทีแรกฉันคิดว่า "ฉันคงเป็นครูไปทั้งชีวิต"

19:46.310 --> 19:48.687
ส่วนเธอก็เล่นคอนเสิร์ตตามเวทีเล็กๆ

19:49.563 --> 19:52.357
ใช่ ทีแรกฉันคิดว่าชีวิตเราจะเป็นแบบนั้น

19:56.653 --> 19:58.530
ผมจัดกระเป๋าแบบมั่วมาก

19:58.614 --> 20:00.574
ไม่น่ารอจนนาทีสุดท้ายแล้วค่อยจัดเลย

20:01.825 --> 20:04.661
ผมอยากเอาไปให้พอสำหรับทัวร์ทั้งโปรแกรม
ออกเดินทางไปยาวๆ

20:04.745 --> 20:08.248
แทนที่จะกลับมาอยู่บ้านแป๊บๆ แล้วก็ต้องไปอีก

20:09.416 --> 20:11.376
ผมอยากกลับไปใส่กางเกงตัวเก่าให้ได้

20:11.460 --> 20:15.380
ตู้เสื้อผ้าผมจะมีมุมอัปยศอยู่
แบบ "แกอ้วนเกินจะใส่เสื้อผ้าพวกนี้"

20:16.798 --> 20:18.800
อ้วนเกินจนยัดไม่ลง น่าโมโหเป็นบ้า

20:20.677 --> 20:23.555
นี่คือปีที่สองของการทัวร์คอนเสิร์ตแล้ว

20:25.724 --> 20:27.059
(พฤษภาคม 2024)

20:27.142 --> 20:30.687
เราเริ่มทัวร์มาตั้งแต่เดือนตุลาคมปี 2022

20:31.480 --> 20:34.858
เล่นคอนเสิร์ตไปแล้ว 210 ครั้ง

20:35.525 --> 20:38.654
และอีกไม่นานผมก็จะได้เล่นที่เฟนเวย์พาร์ก

20:39.363 --> 20:40.405
เหลือเชื่อดี

20:47.037 --> 20:50.707
เรื่องการแสดงบนเวที โนอาห์พัฒนาขึ้นเยอะมาก

20:50.791 --> 20:55.045
(พยายามจะลืมประสบการณ์เฉียดตายเมื่อคืน)

20:56.255 --> 20:58.048
(คิดว่าตัวเองเป็นใครวะเนี่ย เจ็บนะนั่น)

20:58.131 --> 20:59.800
ตอนนี้เขาเก่งขึ้นเยอะ

21:01.677 --> 21:03.011
ผมชื่อโนอาห์ คาห์น

21:03.095 --> 21:04.012
เป้าหมายของผมคือ

21:04.096 --> 21:06.890
ทำให้พวกคุณหดหู่
กว่าตอนที่ก้าวเท้าเข้ามาที่นี่อีกนิด

21:30.539 --> 21:31.999
โอ๊ย ปัดโถ่

21:32.499 --> 21:37.421
ในวงการนี้ ศิลปินที่ถ่อมตัวแบบโนอาห์หายาก

21:37.504 --> 21:38.964
ขอทางให้คนกล้าหน่อย

21:42.718 --> 21:45.012
ว้าว คืนนี้มีป้ายน่าสนใจเพียบเลย

21:45.095 --> 21:47.222
"จะบำบัดไปทำไมในเมื่อเรามีโนอาห์ คาห์น"

21:48.307 --> 21:50.559
ฉันวาดรูปคุณ นี่คุณ

21:50.642 --> 21:52.853
(คาห์น ขอเทียบหน่อยได้ไหม)

21:54.396 --> 21:57.149
อยากมีหุ่นแบบนี้จัง ขอบคุณมากนะ

21:57.232 --> 22:00.694
เพลงต่อไปเก่าหน่อย
ถ้าใครรู้จักก็ช่วยกันร้องตามนะ

22:00.777 --> 22:03.780
แต่ถ้าไม่รู้จักก็ไสหัวไปให้พ้นเลย ออตโตวา

22:12.414 --> 22:14.916
การเติบโตแบบก้าวกระโดดที่เราเห็นกันมาตลอด

22:15.000 --> 22:17.169
คือเขาได้เล่นเวทีใหญ่ขึ้นเรื่อยๆ ทุกครั้ง

22:17.252 --> 22:20.255
คนดูเยอะขึ้น เสียงเชียร์ดังขึ้น ดังขึ้น ดังขึ้น

22:23.884 --> 22:25.344
ไงทุกคน ผมโนอาห์ คาห์น

22:25.427 --> 22:27.596
มาบอกว่าผมจะเล่นคอนเสิร์ตที่เฟนเวย์พาร์ก

22:27.679 --> 22:28.889
เปิดขายบัตรแล้วนะ

22:29.473 --> 22:31.725
จากที่เคยเล่นต่อหน้าคนดูสักสองพันคน

22:31.808 --> 22:34.978
จนได้เล่นคอนเสิร์ตที่เฟนเวย์ในบ้านเกิดตัวเอง
แทบไม่เคยมีใครทำได้

22:35.062 --> 22:39.024
บางคนมีฝ่ายบุคคล
บางคนมีพิญาตาขนาดเท่าตัวจริง

22:39.107 --> 22:41.109
ทีเดียวเสียวแน่ ไอ้เวร

22:41.193 --> 22:42.736
เพลงแกก็งั้นๆ แหละ

22:43.528 --> 22:46.323
ขอบคุณสวรรค์ที่เขาเป็นคนมีสติ มีหัวคิดดี

22:51.745 --> 22:56.416
(นครนิวยอร์ก)

23:00.462 --> 23:02.881
ที่นี่คืออะพาร์ตเมนต์เก่าของผม
ซึ่งตอนนี้น้องชายผมอยู่

23:02.964 --> 23:04.633
เราจะไปทักทายเขาหน่อย

23:04.716 --> 23:07.719
ยังรู้สึกเหมือนที่นี่เป็นบ้านของผมอยู่เลย
แต่จริงๆ ไม่ใช่แล้ว

23:07.803 --> 23:10.931
ไง เข้ามาเลย หมวกสวยดีนะ
อย่างเจ๋ง เข้ามาก่อน

23:11.014 --> 23:13.392
ฉันจัดห้องใหม่น่ะ

23:13.475 --> 23:16.561
เมื่อก่อนมีแค่เตียงหลังนึง
กับเสื้อผ้าเน่าๆ เป็นกอง

23:16.645 --> 23:18.688
ห้องนี้มีขนเพชรหล่นเต็มพื้นเลย

23:18.772 --> 23:20.607
ไม่ได้ล้อเล่นนะ สาบานได้

23:20.690 --> 23:22.734
- ไม่จริงน่า
- ตอนนี้หาก็เจอ

23:25.987 --> 23:27.447
- เยี่ยม
- เจ๋งดีเนอะ

23:27.531 --> 23:29.491
แมกเลอมอร์น่าจะเอาไปแต่งต่อได้นะ

23:29.574 --> 23:31.034
- ใช่
- "ฉันแค่เด็ก 19"

23:31.118 --> 23:33.286
เล่นต่อเลย เดี๋ยวเราลองใส่บีตแบบแมกเลอมอร์

23:34.788 --> 23:36.373
ฤดูร้อนปีนั้น

23:38.166 --> 23:39.126
เย่

23:40.502 --> 23:42.504
ฉันกินลาเต้ใส่นมโอ๊ต

23:43.004 --> 23:45.340
กินกาแฟใส่ครีมเยอะๆ

23:45.841 --> 23:47.092
เห็นฉันเป็นคนขาว

23:47.926 --> 23:50.512
ไม่ได้แปลว่าฉันจะแจ้งเกิดในวงการแร็ปไม่ได้

23:54.141 --> 23:55.600
ผมชอบความทรงจำของที่นี่นะ

23:55.684 --> 23:58.103
แต่ก็รู้สึกว่าตัวเองไม่เหมาะกับชีวิตในนิวยอร์ก

23:58.687 --> 24:00.105
ผมเคยคาดหวังกับตัวเอง

24:00.188 --> 24:03.150
คิดว่าถ้าได้มาอยู่เมืองใหญ่
ผมจะเป็นคนชอบเข้าสังคม

24:03.233 --> 24:05.360
จะอยากออกไปข้างนอก อยากออกไปทำอะไรๆ

24:06.236 --> 24:09.114
ผมว่าช่วงเวลาที่ผมรู้สึกหมดไฟที่สุด
ก็คือที่เมืองนี้แหละ

24:16.830 --> 24:21.376
ฉันเองก็สงสัยนะว่าจะมีที่ไหนไหม
ที่ฉันจะรู้สึกพอใจกับชีวิตจริงๆ

24:21.877 --> 24:24.880
สมัยที่อยู่ฮาโนเวอร์ สแตรฟฟอร์ด

24:25.380 --> 24:27.674
ฉันรู้สึกอึดอัดเหมือนหายใจไม่ออก

24:27.757 --> 24:31.011
แต่พอย้ายออกมา
กลับคิดถึงความเรียบง่ายของมัน

24:31.928 --> 24:34.347
ใช่ คงจะดีนะถ้าปัญหาของเราแก้ได้ง่ายๆ

24:34.431 --> 24:36.766
แค่ซื้อตั๋วเครื่องบินสักใบ

24:36.850 --> 24:41.480
การย้ายไปอยู่ที่อื่นไม่ได้ช่วยให้เราหนีตัวเองพ้น
มันไม่ได้ง่ายแบบนั้น

24:44.649 --> 24:46.234
นายเคยกังวลไหมว่า

24:46.735 --> 24:50.197
นี่คือจุดพีคของนายแล้ว
หรือว่านายจะไปถึงจุดพีคในสักวัน

24:51.907 --> 24:55.744
กังวลสิ กังวลตลอดแหละ
ในหัวคิดแค่เรื่องนี้แหละ

24:55.827 --> 24:58.914
พรุ่งนี้ถ้าโชว์ที่เมดิสันออกมาไม่ดี
แล้วมันจะเป็นยังไง

24:58.997 --> 25:00.749
คนอาจเริ่มหมดความสนใจก็ได้

25:00.832 --> 25:04.044
แฟนๆ อาจเริ่มรู้สึกว่ามันน่าเบื่อ จำเจ

25:04.127 --> 25:06.213
แล้วค่ายเพลงก็เริ่มหมดศรัทธาในตัวฉัน

25:06.296 --> 25:08.840
นักบำบัดของฉันพูดเสมอว่า
"ความล้มเหลวก็เป็นส่วนหนึ่ง"

25:08.924 --> 25:10.342
"คุณต้องเตรียมใจไว้ด้วย"

25:10.425 --> 25:12.511
"คุณจะได้ยอมรับเหตุการณ์ที่เจอได้"

25:12.594 --> 25:14.596
แต่ฉันไม่เคยทำแบบนั้นได้จริงๆ เลย

25:20.352 --> 25:21.770
ให้ตายสิ

25:22.938 --> 25:25.357
ยิ่งเข้าไปใกล้ ยิ่งประหม่า

25:26.024 --> 25:26.858
โย่

25:33.573 --> 25:34.991
เหลือเชื่อเลยเนอะ เพ็น

25:44.668 --> 25:46.753
(คอนเสิร์ตที่เมดิสันสแควร์การ์เดน
อาจขายบัตรไม่หมด)

25:46.836 --> 25:49.005
(แต่ผมจะแต่งเพลงเพื่อพวกคุณต่อไป)

25:53.218 --> 25:56.179
- ตื่นเต้นไหม
- ตื่นเต้นนิดๆ อยู่นะ

25:57.347 --> 25:59.558
เราต้องทำให้เมดิสันภูมิใจ

25:59.641 --> 26:03.144
ที่นี่เจอความพ่ายแพ้มาเยอะ
ทีมนิกส์แพ้ไปหลายเกม

26:03.228 --> 26:05.146
คนที่นี่ต้องได้เห็นชัยชนะบ้าง

26:09.651 --> 26:14.114
เรารู้ว่าต้องมีนิวยอร์ก

26:31.256 --> 26:33.592
ไง เป็นไงกันบ้าง

26:33.675 --> 26:36.094
เป็นไงบ้างวะ เมดิสันสแควร์

27:50.627 --> 27:52.295
ว่าไง เมดิสันสแควร์การ์เดน

28:17.987 --> 28:20.573
ผมอยากให้เราเข้าใจตรงกันก่อนจะไปต่อ

28:20.657 --> 28:22.867
ซึ่งต้องขอความร่วมมือจากทุกคนที่นี่หน่อย

28:22.951 --> 28:25.495
ผมอยากให้คุณหันไปมองคนที่มาด้วยกันคืนนี้

28:25.578 --> 28:28.581
อาจจะเป็นเพื่อน แฟน รูมเมต พี่หรือน้อง

28:29.666 --> 28:32.043
มองตาเขา มองให้ลึกเข้าไปในดวงตาคู่นั้น

28:32.711 --> 28:36.297
แล้วนึกถึงสิ่งที่คุณไม่ชอบในตัวเขามาสักอย่าง

28:36.381 --> 28:39.050
นึกถึงมันไว้ให้ดี
จนกว่าจะแก่ตายจากกันและเหลือตัวคนเดียว

28:39.134 --> 28:41.261
ขอบคุณมากครับ เมดิสันสแควร์การ์เดน

28:47.016 --> 28:49.102
ผมอยากได้รับการยอมรับจากคนอื่นมาตลอด

28:50.186 --> 28:53.857
แล้วบางครั้งก็มีช่วงที่เราอยู่คนเดียว
หรือรู้สึกโดดเดี่ยว

28:54.357 --> 28:55.859
ถามตัวเองว่า "เราเป็นใคร"

28:55.942 --> 28:58.611
เพราะผมไม่มีใครที่จะมาให้การยอมรับ

28:59.446 --> 29:03.032
มือถือผมล่ะ จะประสาทตายอยู่แล้ว

29:03.116 --> 29:04.284
มือถืออยู่ไหน

29:05.702 --> 29:07.328
จะบ้าตาย

29:07.829 --> 29:09.330
ฉันโทรเข้าอยู่เนี่ย

29:09.414 --> 29:10.790
- อยู่นี่ไง
- อ๋อ

29:12.041 --> 29:14.252
พอจบคอนเสิร์ตแล้วคุณเปิดดูอะไร

29:14.753 --> 29:16.004
ปกติก็ข้อความ

29:16.504 --> 29:20.175
บางทีก็เช็กทวิตเตอร์
ดูว่ากระแสตอบรับของคอนเสิร์ตเป็นยังไง

29:20.675 --> 29:24.471
ถ้ามันไม่ดี ผมก็จะขังตัวเองอยู่ในห้อง
สั่งทาโก้เบลล์มากิน

29:24.554 --> 29:27.682
ถ้ามันดี ผมก็จะขังตัวเองอยู่ในห้อง
สั่งทาโก้เบลล์มากิน

29:29.517 --> 29:30.727
บัญชีนี้มีไว้

29:32.395 --> 29:33.980
โพสต์พวก…

29:36.649 --> 29:37.942
โห อ้วนว่ะ

29:47.619 --> 29:49.954
แค่นิดหน่อย นั่นแหละ

29:50.538 --> 29:52.081
โอเค เริ่มกันเลย

29:53.750 --> 29:54.959
ไหวไหม

29:55.043 --> 29:55.877
ไหว

29:56.377 --> 29:59.088
เยี่ยม ขออีกสี่ที อีกสี่ที สู้ๆ

30:01.716 --> 30:04.427
ผมไม่เคยชอบรูปร่างหน้าตาของตัวเองเลย

30:04.511 --> 30:06.137
สู้ๆ หายใจลึกๆ

30:06.221 --> 30:08.556
เป็นเรื่องที่ผมไม่ค่อยพูดถึงเท่าไหร่

30:08.640 --> 30:10.725
แต่ผมต้องต่อสู้กับมันมาตลอดชีวิต

30:13.061 --> 30:16.731
เวลาเครียด ผมจะกินไม่หยุด

30:16.815 --> 30:20.944
แล้วหลังจากนั้นก็จะเกลียดหุ่นตัวเอง

30:21.027 --> 30:23.279
เกลียดรูปร่างตัวเองจนไม่ยอมกินอะไรอยู่พักใหญ่

30:23.363 --> 30:24.697
อดอาหาร

30:27.492 --> 30:29.452
ผมรู้สึกว่ารูปร่างของผมที่เห็นในกระจก

30:30.453 --> 30:31.746
ไม่ใช่รูปร่างที่ผมมีจริงๆ

30:34.207 --> 30:36.751
นี่เป็นเรื่องนึงที่ผมไม่ค่อยได้ยกมาพูด

30:37.252 --> 30:40.421
เพราะผมเองก็ไม่รู้ว่า
ปัญหาที่ผมมีมันคืออะไรกันแน่

30:40.505 --> 30:43.258
ผมไม่รู้ว่าจะอธิบายยังไง

30:44.342 --> 30:47.804
แล้วก็ไม่ค่อยอยากยอมรับด้วยว่าผม… ไม่รู้สิ

30:48.304 --> 30:52.267
มันทำใจยากนะ
เวลาต้องพูดถึงหุ่นหรือรูปลักษณ์ของตัวเอง

30:52.350 --> 30:56.563
นี่เป็นปัญหาที่
ผมเผชิญเงียบๆ คนเดียวมา 15 ปีแล้ว

30:56.646 --> 30:57.647
ขึ้น

30:58.147 --> 30:59.357
หนึ่ง สอง

31:00.149 --> 31:01.067
ขึ้น

31:01.943 --> 31:03.027
หนึ่ง สอง

31:03.653 --> 31:06.197
คนชอบเอาผมไปล้อ ชอบพูดถึง

31:06.281 --> 31:08.032
เพราะเขามองว่าผมล้อตัวเองอยู่แล้ว

31:08.575 --> 31:11.494
ก็เลยสามารถล้อผมว่าอัปลักษณ์ได้

31:12.036 --> 31:14.956
หรือพูดถึงรูปร่างหน้าตาผมได้
หรือแซวว่าผมไม่อาบน้ำได้

31:15.039 --> 31:17.083
ซึ่งผมเองก็ล้อตัวเองแบบนั้น

31:17.917 --> 31:21.504
แต่บางครั้งผมก็อยากให้คนเลิกล้อ
บางครั้งผมก็ไม่อยากเป็นตัวตลก

31:25.884 --> 31:31.556
มันทำให้เกิดภาพจำว่า
ผมไม่มีเสน่ห์น่าดึงดูดเลย หรือ…

31:33.892 --> 31:35.351
ไม่มีความสำคัญ

31:41.733 --> 31:44.694
และผมก็เหมือนทำร้ายตัวเองด้วยที่…

31:47.780 --> 31:49.407
ไม่เคยเปิดใจพูดเรื่องนี้

31:53.703 --> 31:58.541
เพราะผมนั่งพูดเรื่องสุขภาพจิตทั้งวัน แต่…

32:01.377 --> 32:03.671
กลับไม่ดูแลตัวเองอย่างที่ควรจะทำ

32:03.755 --> 32:05.089
และนั่นมัน… ขอโทษที

32:05.173 --> 32:07.800
ตอนนี้รู้สึกเหมือนคิดคำพูดไม่ค่อยออก

32:07.884 --> 32:09.636
เอาเป็นว่าเรื่องนี้พูดยากมากสำหรับผม

32:16.517 --> 32:19.854
โอ้โหเฮะ ขอบคุณมากนะเมดิสัน
เป็นอะไรที่มหัศจรรย์มาก ขอบคุณ

32:24.776 --> 32:27.028
กางเกงตัวนี้รุ่มร่ามดีนะ

32:27.779 --> 32:28.738
แต่ผมชอบ

32:29.238 --> 32:31.240
เดี๋ยวเราจะเปลี่ยนเซ็ตเวทีกันนิดหน่อย

32:31.324 --> 32:33.660
แปลว่าผมต้องยืนถือไมค์อยู่ตรงนี้คนเดียว

32:33.743 --> 32:36.621
เหมือนบาทหลวงที่พูดชักจูงวัยรุ่น

32:37.121 --> 32:40.875
นี่คือห้องนั่งเล่นที่บ้านแม่ผม
เราจำลองมาไว้บนเวที

32:40.959 --> 32:44.379
เราเหมือนยกห้องนั่งเล่นที่บ้านแม่ผม
มาไว้บนเวทีคืนนี้เลย

32:44.963 --> 32:48.633
อาจจำลองความชอกช้ำที่ส่งต่อกันมาไม่ได้
แต่ก็พยายามใส่เข้ามาให้เต็มที่

32:50.009 --> 32:53.221
แม่ผมมาดูด้วยคืนนี้
ขอโทษนะแม่ที่เล่นมุกเมื่อกี้ ผมรักแม่มากนะ

33:11.489 --> 33:16.202
บ้านของฉันถูกออกแบบมา
ให้ดูเหมือนมันกำลังร้องไห้

33:16.285 --> 33:18.830
หน้าต่างคือดวงตา

33:18.913 --> 33:20.456
ส่วนโรงรถคือปาก

33:20.540 --> 33:24.961
ถ้ามีใครพูดถึง
เด็กเศร้าๆ ในบ้านเศร้าๆ ที่ถนนบัลช์

33:25.044 --> 33:29.298
ก็ไม่ต้องเดาเลยว่าเขากำลังพูดถึงใคร

33:29.382 --> 33:31.134
มาหาหน่อย

33:31.217 --> 33:34.178
โห ไม่ได้เอาอัลบั้มพวกนี้ออกมาดูตั้งนาน

33:34.679 --> 33:38.433
นี่ริชาร์ด, ไซมอน, ซาช่า กับโนอาห์

33:38.516 --> 33:42.020
เด็กๆ ทุกคนอายุห่างกันหกปี
ตั้งแต่คนโตจนถึงคนเล็ก

33:42.103 --> 33:44.480
บ้านเลยเหมือนมีปูอยู่หนึ่งกระด้ง

33:44.564 --> 33:47.608
พวกเขาไปไหนมาไหนด้วยกันตลอด

33:51.738 --> 33:52.655
โอ๊ะ

33:54.615 --> 33:55.783
โนอาห์

33:56.325 --> 33:58.703
หิวน้ำเหรอ ไปหาอะไรดื่มกัน

33:58.786 --> 34:03.166
ครั้งแรกที่เราได้ข่าวว่า
เขากำลังทำอัลบั้มสติ๊กซีซั่น

34:03.249 --> 34:04.917
เขาจะเปิดอะไรสักอย่างให้ฟัง

34:05.001 --> 34:07.962
จำไม่ได้ว่าเรียกว่าอะไร
เดโมหรืออะไรสักอย่าง

34:08.046 --> 34:13.593
แล้วฉันก็จะฟังแล้วก็คิดว่า
"เพลงนี้พูดถึงชีวิตเราในช่วงเวลาหนึ่งนี่นา"

34:13.676 --> 34:14.510
ไงคะ

34:14.594 --> 34:16.137
- ไงฮะแม่
- ไงจ๊ะ

34:16.220 --> 34:20.516
วันนี้วันฮาโลวีน เราจะไปทริกออร์ทรีตกัน

34:20.600 --> 34:23.978
- เราจะเอาของอร่อยๆ มาเยอะๆ เลย
- ไงจ๊ะ โนอี้ แค่ถ่ายรูปจ้ะ

34:24.479 --> 34:26.064
นี่ไม่ใช่โทรศัพท์จ้ะลูก

34:26.147 --> 34:28.274
ปล่อยหน่อย จะได้เห็นทุกคน

34:28.357 --> 34:29.442
โนอี้

34:30.485 --> 34:33.071
สถานการณ์ที่บ้านวันนี้เข้มข้นมาก

34:34.906 --> 34:36.115
แม่จะปิดแล้วนะ

34:36.199 --> 34:39.869
เหมือนเป็นไข่อีสเตอร์ที่ซ่อนไว้ในเพลง
ที่มีแค่ครอบครัวเรารู้

34:40.453 --> 34:43.664
อย่างท่อนที่พูดถึงเด็กสมาธิสั้นในชุดพละ

34:43.748 --> 34:44.832
นั่นคือริชาร์ด

34:44.916 --> 34:47.502
ส่วนเพลง "คัม โอเวอร์"
เขาก็บอกว่าเขียนถึงไซมอน

34:48.002 --> 34:52.715
แล้วก็มีหลายอย่างที่เกี่ยวกับฉันกับจอช
รวมถึงเรื่องราวต่างๆ ที่เกิดขึ้นในชีวิตเรา

34:52.799 --> 34:56.427
- โตขึ้นอยากเป็นอะไร
- อยากแต่งงานกับจอช คาห์นสุดหล่อ

34:56.511 --> 34:57.929
และเป็นนักเขียนชื่อดัง

34:58.012 --> 35:02.308
เพราะครอบครัวเราผ่านเรื่องแย่ๆ มาเยอะ

35:03.935 --> 35:05.019
หยุดเลย

35:05.728 --> 35:08.231
บ้านคาห์นวันนี้ค่อนข้างตึงเครียด

35:08.314 --> 35:12.193
มีทั้งอุบัติเหตุ การหย่าร้าง ปัญหาการเงิน มีครบ

35:14.112 --> 35:17.573
พอปล่อยอัลบั้มนั้นออกไป
คนก็รู้เรื่องชีวิตครอบครัวเราหมด

35:23.246 --> 35:26.165
- เข้ามาเลย
- "ฟอร์เอเวอร์" เพลงนั้นแหละ

35:26.833 --> 35:28.793
- สนุกไหม
- สนุกมากเลย

35:28.876 --> 35:32.463
แต่ลูกก็เล่นซะแม่ร้องไห้ไม่เหลือสภาพเลย

35:32.547 --> 35:34.674
พรุ่งนี้ผมจะไม่เล่นเพลงนั้น แม่จะได้ไม่เศร้า

35:35.591 --> 35:36.926
โชว์ดีมาก

35:37.635 --> 35:39.762
เขาแบบ "ใช่ ไม่สนหรอก" ว่าไง ไซมอน

35:39.846 --> 35:42.098
ไง ช่วยรีวิวโชว์ให้หน่อยสิ

35:42.598 --> 35:43.516
โชว์ดีมากครับ

35:43.599 --> 35:45.101
หมอนี่ทำแม่ผมร้องไห้

35:45.601 --> 35:47.770
- ห้ามทำแม่ฉันร้องไห้นะ
- นั่นแม่ฉันนะ

35:48.354 --> 35:49.730
ไอ้บ้าเอ๊ย

35:51.232 --> 35:53.442
- ไงจ๊ะ เพ็นเพ็น
- ว่าไง เพ็นเพ็น

35:53.526 --> 35:56.612
- ไง
- ดีใจจังที่ได้เจอ

35:57.196 --> 35:59.240
เดี๋ยวจะเล่าให้ฟังต่อหน้ากล้องเลย

35:59.323 --> 36:03.327
ผมเพิ่งกลับจากทัวร์
คริสต์มาสปีนั้นห่วยแตกที่สุดในชีวิตเลย

36:03.411 --> 36:04.453
ผมกลับจากทัวร์

36:04.537 --> 36:07.665
เหนื่อยสุดขีดจากการกอบกู้โลก
ด้วยท่วงทำนองอันแสนไพเราะเสนาะหู

36:09.041 --> 36:11.377
คิดว่าอยากอยู่บ้านสักวัน ฉลองวันคริสต์มาสกับพ่อ

36:12.253 --> 36:13.838
แต่พ่อไม่โทรหาผมเลย

36:13.921 --> 36:17.633
ผมลากสังขารไปที่บ้านเขา เคาะประตู

36:17.717 --> 36:21.804
แล้วพ่อก็เปิดประตู
พร้อมกับแฟนใหม่กับลูกของแฟนใหม่

36:21.888 --> 36:24.807
ผมแบบ "อะไรวะเนี่ย"
แล้วพ่อก็ "เออใช่ เมอร์รี่คริสต์มาส"

36:31.189 --> 36:32.565
ที่จริงแอลเอก็เดือดดีนะ

36:32.648 --> 36:35.860
คนดูตะโกนสุดเสียง
ร้องเพลงที่เนื้อหาเกี่ยวกับพ่อกับแม่หย่ากัน

36:35.943 --> 36:38.446
เกิดมาเพิ่งเคยเห็นอะไรเหลือเชื่อขนาดนั้น

36:38.529 --> 36:39.530
สุดยอดดี

36:39.614 --> 36:41.991
แต่ฉันก็รู้สึกแย่เหมือนกันนะ

36:42.074 --> 36:44.368
เพราะฉันเอาพ่อกับแม่มาแต่งเพลงซะหลายเพลง

36:44.869 --> 36:47.580
แต่ไม่เคยขอก่อน ไม่ได้คิดไปถึงตรงนั้นเลย

36:47.663 --> 36:50.041
อย่างแรกเลย ฉันไม่ได้คิดว่ามันจะดังขนาดนี้

36:50.124 --> 36:51.042
ใช่

36:52.251 --> 36:55.546
ฉันไม่ได้คิดเลยว่าพ่อกับแม่จะรู้สึกยังไง

36:55.630 --> 36:58.674
จนกระทั่งต่อมานั่นแหละที่แม่บอกว่า
"แม่เสียความรู้สึก"

36:59.467 --> 37:02.094
ฉันบอกคนดูว่าเวทีเซ็ตตามห้องนั่งเล่นของแม่

37:02.178 --> 37:05.765
"เราเหมือนยกห้องนั่งเล่นของแม่ผมมาไว้ที่นี่เลย

37:05.848 --> 37:07.934
แต่เสียดายที่พาทนายที่ทำเรื่องหย่ามาด้วยไม่ได้"

37:08.017 --> 37:11.312
แม่คงไม่พูดหรอกว่า "ไม่ทำแบบนั้นได้ไหม"
แต่แม่พูดประมาณว่า

37:11.812 --> 37:14.732
"เห็นในติ๊กต็อกเมื่อกี้
เรื่องทนายที่ทำเรื่องหย่า เจ็บนะ"

37:15.316 --> 37:16.817
- มันแบบ…
- โธ่

37:26.869 --> 37:28.663
โนอาห์ เสียงเป็นไงบ้าง

37:28.746 --> 37:31.707
คิดว่าถ้าไม่พูดเยอะก็คงไม่เป็นไร
เก็บเสียงไว้คุยกับเซธ

37:34.335 --> 37:36.671
(วันออกสื่อ)

37:44.387 --> 37:48.808
(เสียงผมพังหมด
ผมร้องเพลงเยอะไป พูดมากไป)

37:50.893 --> 37:52.561
(รักนิวยอร์ก)

37:52.645 --> 37:57.650
(วันนี้ออกสื่อ
หน้าตาผมเหมาะกับการออกวิทยุ)

37:58.859 --> 38:03.281
ผมมีปัญหากับรูปร่างหน้าตาตัวเองมานานแล้ว

38:03.364 --> 38:09.996
ผมรู้สึกมาตลอดว่าตัวเองอัปลักษณ์
ทั้งรูปร่าง หน้าตา แม้แต่ข้างใน

38:10.663 --> 38:12.123
เขาทำอะไรให้เนี่ย

38:17.586 --> 38:20.673
(เขาเอาลิปสติกมาทาฝาบ้าน)

38:20.756 --> 38:24.719
อีกเรื่องที่ผมมีปัญหาอยู่คือเรื่องการกินผิดปกติ

38:25.553 --> 38:28.431
เป็นปัญหามาทั้งชีวิตนั่นแหละ

38:28.514 --> 38:31.976
แต่มาเป็นหนักๆ ในช่วงวัยผู้ใหญ่
ช่วงสี่ห้าปีหลังมานี้

38:35.813 --> 38:38.316
บางทีผมเห็นรูปตัวเอง
แล้วมีคนบอกว่า "ดูดีมาก"

38:38.399 --> 38:40.651
ผมจะแบบ
"ตรงไหน เหมือนคนหนักร้อยสองร้อยกิโล"

38:42.862 --> 38:44.697
ผมไม่รู้หรอกว่าตัวเองรูปร่างหน้าตายังไง

38:44.780 --> 38:48.075
ผมคิดว่านี่แหละมั้ง
โรคคิดว่าตัวเองมีรูปร่างผิดปกติ

38:48.784 --> 38:50.953
ไม่สามารถมองตัวเองได้อย่างตรงกับที่เป็น

38:51.662 --> 38:54.332
บางทีผมจะพูดกับแม่ว่า
"ทำไมผมดูอ้วนอัปลักษณ์ขนาดนี้เนี่ย"

38:54.415 --> 38:56.709
แม่ก็ "พูดอะไรแบบนั้น"
หรือพูดกับเบรนน่า "ฉันดู…"

38:57.209 --> 38:59.295
จังหวะเมื่อกี้โบ๊ะบ๊ะมาก

39:03.090 --> 39:04.300
ไม่จริงน่า

39:04.383 --> 39:08.262
ผมอ้วนจนเก้าอี้หัก เป็นไงล่ะ

39:09.805 --> 39:12.391
ผมอิจฉาตาร้อนเลยนะ ในสิ่งที่คุณกำลังจะได้ทำ

39:12.475 --> 39:14.435
ได้เล่นที่เมดิสันสแควร์การ์เดนก็ปังมากแล้ว

39:14.518 --> 39:17.146
แต่คุณจะได้ไปเล่นที่เฟนเวย์พาร์ก
ในฐานะชาวนิวอิงแลนด์ด้วย

39:17.229 --> 39:19.523
- ใช่
- นั่นคือมหาวิหารแล้วนะ

39:19.607 --> 39:20.900
- มหาวิหาร
- นครศักดิ์สิทธิ์

39:20.983 --> 39:23.694
จริงๆ ชุดผมวันนี้ก็เป็นธีมเรดซ็อกซ์นะ

39:23.778 --> 39:25.279
ครั้งก่อนที่ได้ไปยืนที่เฟนเวย์พาร์ก

39:25.363 --> 39:27.615
- ผมไปขว้างลูกเปิดเกม
- แล้วเป็นไง

39:28.199 --> 39:29.033
โอเค

39:30.451 --> 39:32.244
หน้าคุณบอกหมดแล้ว ผมจะไม่เสิร์ชดู

39:40.586 --> 39:41.670
- ใช่
- จริงเหรอ

39:41.754 --> 39:42.922
- จริง
- ตลกจัง

40:09.657 --> 40:11.325
การแต่งเพลงระหว่างออกทัวร์

40:12.827 --> 40:15.996
ผมว่ามันเหมือนการตามล่าสายรุ้งนิดๆ

40:16.080 --> 40:20.000
เพราะตอนนี้ชีวิตผมไม่ได้มีหลักยึดอะไรมากนัก

40:31.220 --> 40:34.974
ตอนนี้เหมือนแทบเป็นไปไม่ได้ที่จะกลับไปมี

40:35.641 --> 40:39.061
ความรู้สึกแบบเดียวกับตอนที่ผมทำสติ๊กซีซั่น

40:39.603 --> 40:40.813
หรือทำอัลบั้มแรก

40:53.159 --> 40:54.243
น่าเบื่อ

40:54.910 --> 40:57.121
ผมเบื่อเสียงตัวเองด้วยแหละ

40:57.621 --> 40:58.956
เลยรู้สึกว่ามันน่าเบื่อไปหมด

41:01.208 --> 41:05.129
อันนี้ก็น่าเบื่อ อันนั้นก็ฟังไม่เข้าท่า
อันโน้นก็เหมือนลอกใครมา

41:08.174 --> 41:09.633
ผมนึกไอเดียอะไรไม่ออกเลย

41:09.717 --> 41:12.511
ได้แต่นั่งดีดกีตาร์โปร่งไปเรื่อยๆ

41:12.595 --> 41:14.972
เหมือนไอ้หนุ่มคนนึง
ที่นั่งเล่นกีตาร์อยู่ที่สนามหญ้ามหาลัย

41:33.866 --> 41:34.783
งี่เง่า

41:35.493 --> 41:38.120
ผมว่าความดีงามของสติ๊กซีซั่นคือ

41:38.204 --> 41:43.918
มันพูดถึงประสบการณ์ส่วนตัวของเขาด้วย
ลงรายละเอียดชัดเจนมาก

41:44.001 --> 41:48.964
มีรายละเอียดเกี่ยวกับบ้านเกิดของเขา
และความผูกพันของเขากับที่นั่น

41:49.048 --> 41:53.052
แต่สองปีครึ่งที่ผ่านมา เขาต้องอยู่ไกลจากที่นั่น

41:53.135 --> 41:55.346
ก็เลยเริ่มต่อกับที่นั่นไม่ติด

41:55.429 --> 41:58.682
ผมว่าสิ่งที่เขาอยากได้ที่สุดตอนนี้

41:58.766 --> 42:02.853
คือการได้จูนกับตัวตนของเขาอีกครั้ง

42:02.937 --> 42:05.564
และการหาคำตอบว่าเขาทำสิ่งนี้ไปเพื่ออะไร

42:10.694 --> 42:11.946
(พาร์กซิตี้)

42:12.029 --> 42:13.113
สวยว่ะ

42:13.197 --> 42:14.907
ฉันถ่ายรูปโคตรสวย

42:17.576 --> 42:19.787
ฉันว่าถ้าพาพ่อกับแม่มา

42:19.870 --> 42:20.871
พ่อกับแม่น่าจะชอบนะ

42:20.955 --> 42:23.332
ฉันว่าพ่อน่าจะชอบ แม่ก็น่าจะชอบ

42:25.543 --> 42:27.545
- เอาน้ำไหม
- ก็ดีเหมือนกัน

42:28.379 --> 42:31.715
สิ่งที่รับมือได้ยากที่สุดในปีที่ผ่านมาคือ

42:32.216 --> 42:36.011
ความรู้สึกว่าฉันคิดถึงพวกแก

42:36.095 --> 42:38.931
คิดถึงบทบาทของตัวเองในบ้าน

42:39.557 --> 42:41.684
พวกแกยังปฏิบัติกับฉันเหมือนเดิมเสมอ

42:41.767 --> 42:45.020
ริชาร์ดก็ยังแซวว่า
"ยังทำเพลงกากๆ ไม่เลิกอีกเหรอวะ"

42:46.188 --> 42:48.899
ใช่ พ่อก็ยังแบบ "แกมีโอกาสไปได้ไกลนะเนี่ย"

42:48.983 --> 42:52.111
ฉันต้องออกทัวร์จนลากเลือดอยู่ห้าปี

42:52.194 --> 42:54.280
กว่าพ่อจะถามว่า "เรื่องเพลงเป็นไงบ้าง"

42:57.324 --> 43:01.704
แต่กับพ่อนี่แหละที่ฉันรู้สึกว่าเมื่อก่อนน่ะ

43:01.787 --> 43:05.499
ถึงเราจะทะเลาะกัน
แต่ฉันก็ยังเห็นเขาปิดไฟเข้านอนตามปกติ

43:05.583 --> 43:08.586
ฉันยังรู้ว่าเขาโอเค
แต่ตอนนี้ไม่รู้ว่าเขาเป็นยังไง

43:08.669 --> 43:13.215
ไม่รู้ว่าชีวิตเขาเป็นยังไงบ้าง มันก็เศร้าอยู่นะ

43:13.299 --> 43:15.634
- นั่นสิ ฉันก็ห่วงเขา
- เหมือนกัน

43:18.012 --> 43:19.471
ตอนนั้นผมอยู่ม.สอง

43:20.139 --> 43:25.102
อยู่ที่ร้านช็อกโกแลตในฮาโนเวอร์
กำลังจะซื้อขนม

43:25.728 --> 43:30.065
แล้วก็มีสายเรียกเข้า
พอมองดูมือถือก็เห็นว่าแม่โทรมาเจ็ดสาย

43:30.149 --> 43:33.902
พ่อผมออกไปปั่นจักรยาน
แล้วก็โดนรถชน ไม่ก็เสียหลักหลุดออกจากถนน

43:34.486 --> 43:38.449
อาการโคม่า ขยับขาไม่ได้

43:39.450 --> 43:41.410
พ่อเจ็บหนัก แบบหนักมาก

43:42.369 --> 43:44.163
ตอนนั้นผมไม่รู้เลยว่าพ่อจะฟื้นขึ้นมารึเปล่า

43:51.003 --> 43:54.214
ตอนนั้นผมรู้ว่าอุบัติเหตุคืออะไร
อาการบาดเจ็บทางสมองขั้นรุนแรงคืออะไร

43:54.298 --> 43:55.883
มันเปลี่ยนทุกอย่างไปทั้งหมด

44:01.513 --> 44:04.725
เหมือนชีวิตเรามี "ก่อน" กับ "หลัง"

44:04.808 --> 44:08.687
มองเห็นเลยว่า
"อ๋อ ตรงนี้ไงที่อะไรๆ เริ่มปรากฏออกมา"

44:08.771 --> 44:10.481
- คุณโนอาห์ คาห์น
- บั๊บบี้

44:10.564 --> 44:12.399
- คนเก่งของพ่อ
- เดี๋ยวแม่เอาบั๊บบี้ให้

44:12.900 --> 44:14.985
หลังจากอุบัติเหตุครั้งนั้น

44:15.069 --> 44:18.322
ผู้ชายที่ฉลาดมากคนนึง
ซึ่งเดิมทีก็ออกจะแปลกนิดๆ

44:18.405 --> 44:21.992
น่าขายหน้าหน่อยๆ และอารมณ์ร้อนบ้างเป็นบางที

44:22.951 --> 44:27.206
กลายเป็นคนที่แปลกกว่าเดิม
อารมณ์ร้อนกว่าเดิมนิดๆ

44:33.504 --> 44:36.590
ผมรู้สึกผิดอยู่เหมือนกัน
ที่รำคาญเขา ทำตัวแย่ๆ กับเขา

44:37.383 --> 44:40.678
และตอนนี้ผมไม่ค่อยได้เจอเขาบ่อยเท่าไหร่แล้ว

44:40.761 --> 44:44.390
แต่ทุกครั้งที่ได้เจอ ก็เหมือนหงุดหงิดขึ้นมาอีก

44:45.307 --> 44:48.185
ผมว่าหลักๆ แล้วเป็นเพราะผมไม่รู้วิธี

44:48.268 --> 44:49.853
ปล่อยให้พ่อเป็นตัวของตัวเอง

45:04.576 --> 45:07.037
ฉันคิดถึงบ้านตลอดเลย คิดถึงมาก

45:07.121 --> 45:08.831
- เหมือนกัน
- คิดถึงเหมือนกันเหรอ

45:08.914 --> 45:11.291
คิดถึงตลอดแหละ คิดถึงบ้าน คิดถึงการได้…

45:11.375 --> 45:13.585
ฉันว่าฉันคิดถึงบ้าน แล้วก็คิดถึง

45:14.336 --> 45:16.880
- การได้เป็นเด็กอยู่ที่บ้าน
- ใช่

45:18.298 --> 45:21.802
(สแตรฟฟอร์ด)

45:28.684 --> 45:31.228
สองเดือนแล้วตั้งแต่เธอกลับมา

45:31.311 --> 45:34.523
ช่วงนี้เป็นยังไงบ้าง เริ่มเบื่อรึยัง

45:34.606 --> 45:37.025
อากาศช่วงนี้ก็ไม่เลว

45:37.109 --> 45:40.237
สำหรับคนที่ชอบทรมานตัวเอง

45:40.320 --> 45:42.114
ฉันคิดถึงท่อนนั้นบ่อยๆ

45:42.197 --> 45:45.242
"อากาศช่วงนี้ก็ไม่เลว
สำหรับคนที่ชอบทรมานตัวเอง"

45:45.743 --> 45:47.077
ผุดขึ้นมาในหัวบ่อยมาก

45:47.578 --> 45:51.874
รูปถ่ายทุกใบที่ถ่ายกันที่นี่มีแต่ช่วงหน้าร้อน

45:51.957 --> 45:55.836
มันก็ไม่ได้สวยงามตลอดทั้งปีหรอก

45:55.919 --> 45:57.588
ช่วงที่แย่มันก็แย่มากอยู่

45:57.671 --> 46:01.258
ทุกครั้งที่โนอาห์หัวเสียกับเรื่องนี้
ผมจะแบบ "เอาไปแต่งเพลงซะสิ"

46:01.341 --> 46:04.386
"จะมาคร่ำครวญอะไร
ไปแต่งเพลงเศร้าๆ สักเพลงไป"

46:04.470 --> 46:08.140
แล้วดูเขาตอนนี้กับดูผมตอนนี้สิ

46:11.977 --> 46:16.523
ขอแค่มีเหตุผลให้ไป ฉันจะไปจากที่นี่

46:17.649 --> 46:22.237
ฉันเป็นคนใจร้ายแบบนี้ เพราะโตมาที่นิวอิงแลนด์

46:22.321 --> 46:26.033
ในเพลง "โฮมซิก" เขาร้องว่า
"ฉันใจร้ายแบบนี้เพราะโตมาที่นิวอิงแลนด์"

46:26.116 --> 46:27.993
ฉันว่าฉันไม่ใช่คนใจร้ายนะ

46:30.496 --> 46:32.414
เขาก็ไม่ใช่คนใจร้าย

46:33.665 --> 46:34.833
ตลกดีนะ

46:34.917 --> 46:36.668
ฉันคิดถึงบ้าน

46:38.045 --> 46:39.296
ฉันคิดถึงบ้าน

46:39.797 --> 46:41.423
ที่นี่คือบ้านของฉัน

46:41.924 --> 46:46.386
ฉันอยากอยู่ที่สแตรฟฟอร์ดนี่แหละ
อยากอยู่ตรงนี้เลย

46:49.431 --> 46:52.351
ฉันคิดถึงบ้าน

46:53.894 --> 46:57.105
เป็นที่ที่เหมาะจะมาใช้ชีวิต
แต่คุณภาพชีวิตไม่ค่อยดี

46:57.189 --> 46:59.942
บางครั้งก็รู้สึกเหงามาก

47:03.737 --> 47:09.660
ผมว่าหนุ่มๆ ในเมืองเล็กๆ มักจะรู้สึกว่า
ภาพลักษณ์สำคัญที่สุด

47:10.202 --> 47:11.954
การเปิดเผยความอ่อนแอหรือไปบำบัด

47:12.037 --> 47:14.414
มันจะทำให้ภาพลักษณ์เสีย คนจะมองว่าอ่อนแอ

47:14.498 --> 47:16.583
มันคือการบ่มเพาะความเจ็บปวด

47:16.667 --> 47:21.213
เป็นความเจ็บปวดที่ซ่อนอยู่
และรอวันระเบิดออกมา

47:22.881 --> 47:25.801
ผมเองก็เคยมีบางครั้งที่

47:26.593 --> 47:29.680
รู้สึกว่าตัวเองหมดหนทาง แบบ…

47:31.807 --> 47:34.726
มีคนที่ฆ่าตัวตายอยู่สองสามคนนะ

47:36.478 --> 47:39.481
ผมไม่เคยคิดจะฆ่าตัวตายหรอก ไม่เคย…

47:40.023 --> 47:46.071
แต่ก็คิดว่านั่นคืออนาคตที่เป็นไปได้มากๆ

47:46.655 --> 47:50.367
แม่ผมเคยพาพี่ชายไปบำบัดอยู่ช่วงหนึ่ง

47:50.450 --> 47:52.744
แล้วแม่ก็แนะนำให้ผมลองไปดูบ้าง

47:53.954 --> 47:57.040
ตอนนั้นผมอยู่ม.ปลาย
และตัดสินใจว่าต้องไปบำบัดเพื่อตัวเอง

47:57.124 --> 47:59.668
เพราะตอนนั้นผมเริ่มมีความรู้สึก…

48:01.503 --> 48:04.298
รู้สึกเหมือนตัดขาดจากความเป็นจริง

48:04.381 --> 48:09.595
แล้วก็มีภาวะแยกตัว ภาวะซึมเศร้า
กับความกังวลที่ถาโถมเข้ามา

48:11.263 --> 48:13.473
นั่นแหละจุดที่ผมเริ่มไปบำบัด

48:13.974 --> 48:16.643
ฉันกินยาที่หมอให้มา

48:16.727 --> 48:19.438
เอาความชอกช้ำในใจออกมาวาง

48:19.521 --> 48:24.568
บนโซฟาหนังตัวใหม่ราคาแพง
ของชายวัยกลางคนที่มีดวงตาเศร้าๆ

48:24.651 --> 48:27.738
เราเถียงกันเรื่องพระเยซู

48:27.821 --> 48:30.157
จนสุดท้ายก็หาจุดตรงกลางกันได้

48:30.240 --> 48:32.451
ฉันเลยพูดว่า "ฉันหายแล้ว"

48:32.534 --> 48:36.788
โนอาห์ คาห์นจะขึ้นเวที
ที่งานแชมเพลนแวลลีย์เอ็กซ์โป

48:36.872 --> 48:41.668
รายได้ทั้งหมดจะนำไปบริจาคให้กับ
เดอะ บีซี่เฮด โปรเจ็กที่คาห์นเป็นผู้ก่อตั้ง

48:41.752 --> 48:46.089
เป็นโครงการที่ให้ความช่วยเหลือ
แก่ชาวเวอร์มอนต์ที่เผชิญปัญหาด้านสุขภาพจิต

48:46.590 --> 48:51.720
ฉันเลยแบ่งความโกรธของตัวเอง
ออกเป็น 30 ส่วน

48:51.803 --> 48:57.351
เอาส่วนเลวไปไว้ที่ตับ
ส่วนที่เหลือปล่อยให้มันอยู่แถวๆ หัวใจ

48:57.434 --> 49:00.062
ตอนนี้ก็ยังโกรธพ่อกับแม่

49:00.145 --> 49:02.522
โกรธสิ่งที่ปู่ย่าตายายทำกับพวกเขา

49:02.606 --> 49:03.982
แต่นี่คือจุดเริ่มต้น

49:07.694 --> 49:10.280
นี่คือผนังข้อความของเดอะ บีซี่เฮด โปรเจ็ก

49:10.364 --> 49:14.034
แฟนๆ จะมาเขียนข้อความ
และเอาไปติดไว้ที่ผนังให้คนอื่นๆ ได้อ่าน

49:14.910 --> 49:16.578
ทุกอย่างเกี่ยวกับสุขภาพจิต

49:17.204 --> 49:18.997
ข้อความของผมวันนี้คือ

49:19.081 --> 49:22.709
เรื่องหนึ่งที่ผมภูมิใจมากๆ
คือผมเอาชนะอาการย้ำคิดย้ำทำได้

49:22.793 --> 49:23.877
เขาเก่งมากค่ะ

49:30.258 --> 49:33.345
ดนตรีของเขาช่วยให้ใครหลายคนได้ระบาย

49:33.428 --> 49:37.724
ได้พูดเรื่องสุขภาพจิต
ได้พูดว่าการที่เราไม่โอเคก็ไม่เป็นไร

49:37.808 --> 49:41.061
อย่ากลัวที่จะขอความช่วยเหลือ

49:44.564 --> 49:46.149
เขาช่วยให้ฉันผ่านมาได้

49:46.233 --> 49:47.359
มัน…

49:48.235 --> 49:49.361
เพราะเพลงของเขา

49:49.861 --> 49:51.196
ทุกอย่างเกี่ยวกับเขา

49:56.201 --> 49:57.160
ดีมากเลย

49:57.786 --> 49:59.579
รูปสุดท้ายนะ ทำท่าอะไรก็ได้

50:02.374 --> 50:05.085
เหลือเชื่อเลย คนระดับตำนานที่ติดดินมาก

50:12.592 --> 50:17.597
โนอาห์ได้สร้างชื่อเสียงไปทั่วโลก

50:17.681 --> 50:21.393
แต่เขาไม่เคยลืมรากเหง้าตัวเอง

50:21.476 --> 50:22.686
อยู่ที่เวอร์มอนต์ต่อไปนะ

50:23.645 --> 50:26.523
และสิ่งที่ผมชื่นชมในตัวโนอาห์เป็นพิเศษ

50:26.606 --> 50:30.444
ไม่ได้มีแค่ความสามารถทางดนตรีของเขา

50:31.445 --> 50:33.822
แต่ผมชื่นชมที่เขาเข้าใจว่ายังมีผู้คนอีกมากมาย

50:33.905 --> 50:38.243
ในรัฐของเราและทั่วประเทศ
ที่ต้องการความช่วยเหลือ

50:38.827 --> 50:41.580
ขอเชิญทุกคนต้อนรับโนอาห์ คาห์น

50:54.259 --> 50:55.427
ทักษะกีฬาเป็นเลิศ

50:57.721 --> 51:00.807
ขอบคุณทุกคนมากจริงๆ ที่มาที่นี่วันนี้

51:00.891 --> 51:03.185
การมีส่วนร่วมของคุณ
จะสร้างความเปลี่ยนแปลงได้

51:03.268 --> 51:06.313
คนในพื้นที่ชนบทจะเข้าถึงการบำบัดได้ง่ายขึ้น

51:06.396 --> 51:08.523
ช่วยลดความเชื่อผิดๆ เกี่ยวกับการดูแลสุขภาพจิต

51:11.109 --> 51:13.111
ผมไม่รู้จะขอบคุณยังไงดี
นี่เป็นอะไรที่พิเศษมากๆ

51:13.195 --> 51:15.906
สองสามปีที่ผ่านมา
ผมไม่ได้กลับเวอร์มอนต์บ่อยเท่าที่อยากกลับ

51:15.989 --> 51:18.867
ขอบคุณที่รอผมกลับบ้าน ผมดีใจมากที่ได้มาอยู่ที่นี่

52:49.916 --> 52:52.043
สิ่งที่เกิดกับพ่อน่าจะเป็นเรื่องหนักที่สุด

52:52.127 --> 52:53.712
ที่ครอบครัวเราต้องเผชิญ

52:53.795 --> 52:54.963
แน่ๆ

52:55.046 --> 52:58.008
จำได้ว่าตอนนั้นเขากำลังซ้อมเพื่อไปแข่งไตรกีฬา
แต่ดันเจ็บซะก่อน

52:58.091 --> 53:01.344
ช่วงที่อยู่ศูนย์ฟื้นฟูที่เมานต์แอสคัตนีย์

53:01.970 --> 53:04.014
พ่อจะแอบหนีออกไปวิ่ง

53:04.097 --> 53:07.434
ทั้งที่ยังมีสายสวนปัสสาวะคาอยู่ แต่ก็ยังจะออกไป

53:07.934 --> 53:11.396
ออกไปซ้อมแข่งที่เลคแพลซิด มันแบบ…

53:11.479 --> 53:13.857
ฉันคิดมาตลอดนะว่ามันทั้งน่าเศร้าแล้วก็น่าขำ

53:13.940 --> 53:16.818
น่าขำจริง
ที่มันน่าขำ หลักๆ เป็นเพราะคนต้นเรื่องคือพ่อ

53:16.902 --> 53:18.737
แต่ว่านี่ก็เป็นเรื่องที่น่าเศร้ามากนะ

53:18.820 --> 53:22.741
ตอนนั้นฉันกลัวว่าพ่อจะจำเราไม่ได้
เพราะตอนที่หมออธิบายเรื่องสมอง…

53:23.241 --> 53:24.659
- เหมือนมันแย่มาก
- ใช่

53:24.743 --> 53:28.079
พ่อจำไม่ได้ว่าเคยดูเรื่อง "ลอสต์" ไปแล้ว
จำได้ไหมที่เราดูกันตอนหน้าร้อน

53:28.163 --> 53:31.208
แกได้อยู่ด้วยไหม เราดูตั้งแต่ต้นจนจบเลย

53:31.291 --> 53:34.461
แล้วเมื่อวันก่อนฉันพูดเรื่องนี้ขึ้นมา
คิดว่าพ่อน่าจะจำตัวละครได้

53:34.544 --> 53:36.087
แต่พ่อจำอะไรไม่ได้เลย รู้สึกแย่มาก

53:36.171 --> 53:39.549
ฉันกลัวว่าพ่อจะจำวันเกิดฉันไม่ได้
มากกว่าจะจำ "ลอสต์" ไม่ได้นะ

53:42.135 --> 53:44.054
ตอนนี้เรากำลังขับรถไปบอสตัน

53:44.137 --> 53:47.807
ผมเทียวถนนสายนี้หลายครั้งมาก
มากกว่าที่อยากเทียว

53:47.891 --> 53:49.851
เฟนเวย์ถือเป็นก้าวสำคัญในอาชีพผมเลย

53:50.352 --> 53:53.230
ผมเคยบอกผู้บริหารไว้ว่า
ถ้าได้เล่นที่เฟนเวย์แล้วผมจะแขวนไมค์

53:53.313 --> 53:55.232
พวกเขาไม่ชอบกันหรอก แต่…

53:57.317 --> 54:01.738
คนดู 38,000 คน คูณสองเข้าไป

54:01.821 --> 54:05.158
คูณแล้วได้เจ็ดหมื่นเท่าไหร่ไม่รู้

54:05.242 --> 54:08.536
ที่ผ่านมาเราไม่เคยได้ผู้ชมเฉียดเจ็ดหมื่นเลย

54:08.620 --> 54:10.455
(บอสตัน)

54:14.251 --> 54:17.671
เฟนเวย์พาร์ก โชว์ใหญ่ที่สุดในชีวิตผม

54:18.672 --> 54:20.048
แม่เจ้าโว้ย

54:20.131 --> 54:22.133
ความตื่นเต้นนอกเฟนเวย์พาร์ก

54:22.217 --> 54:25.679
เริ่มขึ้นตั้งแต่ 16 ชั่วโมงก่อนเวลาคอนเสิร์ต

54:25.762 --> 54:28.098
- ไงเพื่อน เป็นไงบ้าง
- เครียดหนักเลย

54:28.181 --> 54:29.557
- เหรอ
- ใช่

54:41.611 --> 54:45.824
โนอาห์!

54:52.038 --> 54:52.956
สูดหายใจ

54:54.499 --> 54:55.709
โอเค ร้อง "ไม่"

54:55.792 --> 55:00.755
ไม่ ไม่ ไม่

55:02.632 --> 55:07.512
ไม่ ไม่ ไม่

55:23.945 --> 55:26.698
ดีใจที่ได้เจอนะ ดีใจมากที่เธออุตส่าห์มาถึงที่นี่

55:26.781 --> 55:30.118
ขอบคุณที่มานะ ไฟลต์เป็นไงบ้าง
สบายดีไหม ยินดีที่ได้เจอครับ

55:30.201 --> 55:31.786
- เช่นกัน ขอบคุณนะ
- ขอบคุณที่มา

55:32.287 --> 55:34.914
ยินดีมากๆ ครับ เราดีใจมากที่พวกคุณอุตส่าห์มา

55:34.998 --> 55:35.999
ทริปที่ต้องมาให้ได้

55:37.500 --> 55:40.920
ในการรักษาหลายๆ ครั้ง
คุณช่วยให้หนูผ่านมันมาได้ค่ะ

55:41.004 --> 55:45.258
ทุกครั้งที่หนูรู้สึกกังวล
หรือคลื่นไส้ หรือเศร้า หรือดีใจ

55:45.342 --> 55:47.218
หนูจะฟังเพลงของคุณ

55:47.302 --> 55:49.721
เป็นเกียรติมาก
คนที่ช่วยให้หนูผ่านมาได้คือตัวหนูเองด้วย

55:49.804 --> 55:52.223
เป็นเพราะตัวหนูเองด้วย ไม่ใช่แค่ฉัน

55:52.307 --> 55:54.309
แต่ฉันดีใจมากนะที่ได้มีส่วนช่วย

55:54.809 --> 55:57.812
- ชอบเพลงไหนเป็นพิเศษไหม
- "ฟอร์เอเวอร์"

55:57.896 --> 55:59.647
- "ฟอร์เอเวอร์" อยากฟังไหม
- ค่ะ

55:59.731 --> 56:01.399
ได้ เดี๋ยวเล่น "ฟอร์เอเวอร์" ให้ฟัง

57:38.746 --> 57:44.085
โนอาห์!

58:31.424 --> 58:32.509
บอสตัน!

59:28.898 --> 59:30.400
รู้สึกดีมากที่ได้กลับมาบ้าน

59:32.026 --> 59:33.820
ผมโนอาห์ คาห์นครับ

59:33.903 --> 59:35.238
มาจากสแตรฟฟอร์ด เวอร์มอนต์

59:35.321 --> 59:37.615
เมื่อก่อนผมอยู่ที่วอเตอร์ทาวน์ รัฐแมสซาชูเซตส์

59:38.449 --> 59:41.536
แม่ผมเรียนที่บอสตันคอลเลจ
พ่อผมเรียนที่เอ็มไอที

59:42.036 --> 59:44.414
และคืนนี้ผมเล่นคอนเสิร์ตที่นี่ ที่เฟนเวย์พาร์ก

59:46.165 --> 59:48.334
คืนนี้แม่กับพ่อผมมาดูด้วย

59:50.128 --> 59:51.713
กลับมาคบกันเดี๋ยวนี้นะ ล้อเล่น

59:53.715 --> 59:56.634
ไหนใครพ่อแม่แยกทางกัน ขอเสียง "เออโว้ย"

59:56.718 --> 59:58.553
เออโว้ย!

59:58.636 --> 01:00:00.346
ว้าว มีแต่พวกบ้านแตก

01:00:01.180 --> 01:00:03.600
ไหนพูดว่า "ฉลองคริสต์มาสสองเด้ง"

01:00:03.683 --> 01:00:05.768
ฉลองคริสต์มาสสองเด้ง

01:00:09.105 --> 01:00:12.275
บอสตัน ผมรู้ว่าการโทษตัวเองมันง่าย

01:00:12.358 --> 01:00:15.069
การพูดว่า "พ่อกับแม่เลิกกันเพราะฉัน" มันง่าย

01:00:15.153 --> 01:00:17.488
แต่ผมอยากให้คุณอย่าสงสัยในสิ่งที่ผมจะบอก

01:00:17.572 --> 01:00:18.990
มันไม่ใช่ความผิดคุณ

01:00:20.116 --> 01:00:21.367
ความผิดพ่อคุณต่างหาก

01:00:24.912 --> 01:00:29.459
เพลงต่อไปเกี่ยวกับการเป็นตัวแสบ
จากแถบตะวันออกเฉียงเหนือ เป็นคนเย็นชา

01:00:29.959 --> 01:00:32.670
บอสตัน ขอบคุณสำหรับค่ำคืนที่ดีที่สุด
ในชีวิตผมที่ไม่ค่อยยาวนาน

01:00:32.754 --> 01:00:34.505
หรือยาวนานก็ไม่รู้เหมือนกัน ขอบคุณ

01:01:19.258 --> 01:01:20.593
สาม สี่

01:02:20.236 --> 01:02:22.071
บอสตัน นิวอิงแลนด์

01:02:59.358 --> 01:03:00.610
ขอบคุณมากครับ

01:03:26.427 --> 01:03:28.888
ในชีวิตที่ผ่านมา ผมเชื่อเรื่องโชคชะตามาตลอด

01:03:35.812 --> 01:03:38.064
ผมเชื่อเสมอว่ามีเส้นทางที่กำหนดไว้ให้ผมแล้ว

01:03:38.147 --> 01:03:39.899
และผมต้องก้าวเดินไปตามทางนั้น

01:03:42.401 --> 01:03:43.402
นี่แหละเส้นทางนั้น

01:03:55.540 --> 01:03:59.502
โนอาห์!

01:04:05.216 --> 01:04:07.468
มันก็มหัศจรรย์ดีนะ ที่เราได้ใช้ชีวิตอยู่ใน

01:04:07.552 --> 01:04:10.555
ความฝันที่เคยมีตอนยังเป็นเด็ก
ตอนที่เดินอยู่ในป่า

01:04:18.062 --> 01:04:22.191
ผมอาจไม่ได้เห็นกลุ่มคนดูเยอะขนาดนี้
ไปอีกนานเลยก็ได้

01:04:29.615 --> 01:04:32.201
นิวอิงแลนด์ หนึ่ง สอง สาม

01:05:21.459 --> 01:05:22.293
เฟนเวย์!

01:05:46.776 --> 01:05:48.736
บอสตัน เรารักพวกคุณ

01:06:07.004 --> 01:06:09.966
โห คืนนี้คือที่สุดแล้วของชีวิต

01:06:10.049 --> 01:06:11.342
เอาน้ำไหม

01:06:11.425 --> 01:06:12.551
เอา ขอบใจนะ

01:06:13.803 --> 01:06:15.096
น้ำตาไหลเลย

01:06:15.179 --> 01:06:17.181
- โอ้โหเฮะ
- โนอาห์!

01:06:17.264 --> 01:06:18.307
โคตรสุดเลย

01:06:21.811 --> 01:06:24.397
โนอาห์!

01:06:27.984 --> 01:06:31.153
โนอาห์!

01:06:31.237 --> 01:06:33.364
โนอาห์ รักนะ!

01:06:35.825 --> 01:06:40.121
(วันต่อมา)

01:06:49.171 --> 01:06:52.216
โนอี้ ลองใส่บู๊ตคู่นี้ดู

01:06:52.925 --> 01:06:56.012
หน้าร้อนปีก่อน แม่ลองทำเองแต่ว่าไม่ได้ผล

01:06:59.849 --> 01:07:00.850
ผมดูเหมือนปูเลย

01:07:04.687 --> 01:07:06.188
วันปกติในเวอร์มอนต์

01:07:07.273 --> 01:07:09.692
เราต้องดันท่าเทียบเรือลงน้ำ

01:07:09.775 --> 01:07:11.861
แล้วก็ปล่อยลูกตุ้มถ่วงน้ำหนัก

01:07:15.948 --> 01:07:18.868
สาม สอง หนึ่ง

01:07:20.286 --> 01:07:21.579
นั่นแหละ

01:07:24.415 --> 01:07:25.249
เยี่ยม

01:07:26.667 --> 01:07:27.543
นี่แน่ะ

01:07:27.626 --> 01:07:29.045
โอเค ทีนี้

01:07:30.046 --> 01:07:31.630
เพ็นนีแทะหักไปครึ่งนึง

01:07:32.381 --> 01:07:33.758
โธ่เอ๊ย เพ็นนี

01:07:36.677 --> 01:07:38.888
ผมไม่อยากเจอกบน่าขนลุก

01:07:39.889 --> 01:07:40.765
ก็…

01:07:43.225 --> 01:07:45.644
- ผมค้นพบวิธีใหม่แล้ว
- ก็ดีนะ

01:07:46.771 --> 01:07:50.107
ผมเพิ่งเล่นโชว์ใหญ่ที่สุดในชีวิตไป
เพื่อนๆ กับครอบครัวไปดูกันทุกคน

01:07:52.693 --> 01:07:56.947
จากร้อยมาอยู่ที่ศูนย์ ก็รู้สึกแปลกๆ เหมือนกัน

01:08:18.385 --> 01:08:23.349
(ห้าเดือนต่อมา)

01:08:24.642 --> 01:08:26.185
ผมเสียใจที่มันจบไปแล้ว

01:08:26.936 --> 01:08:29.563
และกลัวที่ไม่รู้ว่าต่อไปจะทำอะไร

01:08:30.773 --> 01:08:32.358
ผมยังมองไม่เห็นภาพต่อจากนี้

01:08:37.696 --> 01:08:40.407
และสุขภาพจิตผมตอนนี้

01:08:40.491 --> 01:08:43.285
ตลอดชีวิตที่ผ่านมา

01:08:43.828 --> 01:08:46.288
ไม่เคยมีช่วงไหนแย่เท่าสามเดือนนี้

01:08:49.959 --> 01:08:53.587
ฉันว่าเธอปล่อยให้ความกลัวเป็นตัวขับเคลื่อนชีวิต

01:08:54.088 --> 01:08:56.340
และฉันเชื่อในตัวเธอมาตลอดนะ

01:08:56.423 --> 01:08:59.552
เชื่อว่าเธอจะหาทางออกได้ ว่าเธอจะไม่เป็นไร

01:09:05.307 --> 01:09:08.561
รู้สึกเหมือนความว่างเปล่ากำลังคืบคลานเข้ามา

01:09:08.644 --> 01:09:11.063
แล้วผมไม่อยากหันไปมองมัน

01:09:11.730 --> 01:09:13.023
มันทำให้รู้สึกเศร้า

01:09:23.492 --> 01:09:26.620
ผมว่าศิลปินกับเด็กคล้ายกันมากนะ

01:09:26.704 --> 01:09:30.082
ต่างกันแค่อย่างเดียวคือ
ถ้าเด็กวิ่งออกไปกลางถนน

01:09:30.166 --> 01:09:31.834
เราจะรีบคว้าตัวเขาไว้

01:09:31.917 --> 01:09:34.920
แต่ถ้าศิลปินวิ่งออกไปกลางถนน
เราจะปล่อยให้เขาโดนรถชนไปเลย

01:09:35.004 --> 01:09:37.047
เพราะนั่นคือสิ่งที่สำคัญที่สุดสำหรับเขา

01:09:37.131 --> 01:09:38.883
ของดีทีเด็ดมันออกมาตอนนั้นแหละ

01:09:39.633 --> 01:09:42.136
แต่กว่าจะไปถึงจุดนั้นมันยากมาก

01:09:42.887 --> 01:09:45.514
เขาต้องทำให้ชีวิตตัวเองยากขึ้นนิดนึง

01:09:48.809 --> 01:09:49.643
โอเค

01:09:52.897 --> 01:09:53.731
เช็ก

01:10:06.577 --> 01:10:07.828
ลองอีกทีไหม

01:10:12.333 --> 01:10:13.500
แป๊บนะ

01:10:22.801 --> 01:10:24.094
ไม่ได้ ลองอีกที

01:10:28.974 --> 01:10:31.435
ระดับเสียงเป็นไง
มันเหมือนดังขึ้นแล้วเบาลงไหม

01:10:31.518 --> 01:10:34.355
เหมือนบางช่วงฉันร้องดังกว่าช่วงอื่น

01:10:34.438 --> 01:10:37.358
เอ่อ เราต้องปรับเรื่อยๆ อยู่แล้ว ให้เข้ากับนาย

01:10:50.204 --> 01:10:52.206
บ้าเอ๊ย ท่อนนี้โคตรยาก

01:10:52.289 --> 01:10:54.291
ขอท่อนพรีคอรัสอีกทีได้ไหม

01:10:58.545 --> 01:10:59.421
แม่งเอ๊ย

01:11:00.256 --> 01:11:01.924
พักหน่อยดีไหม

01:11:02.841 --> 01:11:03.842
ดี

01:11:08.138 --> 01:11:11.183
ตอนนี้ผมกำลังวิ่งหนีอะไรหลายๆ อย่าง

01:11:11.767 --> 01:11:13.227
ผมเริ่มรู้ตัวอยู่ลึกๆ แล้วว่า

01:11:13.310 --> 01:11:15.771
ผมจะไม่มีวันไปถึงเป้าหมายบางอย่างได้

01:11:15.854 --> 01:11:18.649
ตอนนี้ผมไม่แคร์เรื่องดนตรีเลย แบบไม่สนเลย

01:11:18.732 --> 01:11:20.192
ซึ่งมันแย่นะ

01:11:20.693 --> 01:11:25.572
ที่ผมรู้สึกแบบนี้ตอนนี้
อาจเป็นเพราะผมเหนื่อยกับการเป็นคนอื่น

01:11:25.656 --> 01:11:27.533
ผมมองไม่เห็นตัวเอง

01:11:28.659 --> 01:11:29.827
ในตัวเองอีกต่อไป

01:11:31.078 --> 01:11:33.747
ผมจำตัวเองไม่ได้ มันแปลกมาก

01:11:39.586 --> 01:11:42.881
(แนชวิลล์)

01:11:51.015 --> 01:11:52.057
- ไงคะจอช
- ว่าไง

01:11:52.141 --> 01:11:53.100
ไฟลต์เป็นไงบ้าง

01:11:53.183 --> 01:11:55.769
มีคนบนเครื่องบินลำนั้นมากกว่าที่สแตรฟฟอร์ดอีก

01:11:55.853 --> 01:11:57.229
พ่อเอากระเป๋าไฮโซมาด้วย

01:11:57.813 --> 01:11:59.982
มีรูปหมาเยอรมันเชพเพิร์ดด้วย พอดีเลย

01:12:00.065 --> 01:12:01.734
อยากให้พ่อเจอจูนบั๊กมากเลย

01:12:01.817 --> 01:12:03.652
- น่ารักมาก
- ลักษณะดีมาก

01:12:05.070 --> 01:12:06.155
ว่าไงจ๊ะ

01:12:06.238 --> 01:12:07.489
ไงจ๊ะ จูนบั๊ก

01:12:11.285 --> 01:12:12.703
ว้าว ใช่ไหมล่ะ

01:12:13.203 --> 01:12:17.958
นี่เป็นห้องทำงาน ผมคุยงานที่นี่ตลอด

01:12:18.459 --> 01:12:19.793
นี่เครื่องจำลองกอล์ฟ

01:12:19.877 --> 01:12:22.004
เอาไว้ตีกอล์ฟนี่แหละ

01:12:25.716 --> 01:12:27.009
ห่วยแตก

01:12:27.092 --> 01:12:28.177
สักหน่อยไหม

01:12:29.178 --> 01:12:31.597
- ขอดูวงสวิงที่ผมสืบทอดมาหน่อย
- ได้สิ

01:12:31.680 --> 01:12:32.681
จัดไป

01:12:33.390 --> 01:12:35.100
ที่จริงก็ไม่แย่นะ

01:12:37.019 --> 01:12:38.103
เอาแล้วไง

01:12:38.604 --> 01:12:41.398
ต่างจากบ้านหลังแรกที่พ่อซื้อมาก

01:12:41.482 --> 01:12:42.483
ว่ากันแบบนั้นแล้วกัน

01:12:43.317 --> 01:12:44.568
- ที่เวอร์มอนต์น่ะเหรอ
- ใช่

01:12:45.944 --> 01:12:47.321
ผมเคยอ่านเจอที่ไหนสักแห่งว่า

01:12:47.404 --> 01:12:50.824
เราอาจไม่มีวันได้คุยกับพ่อหรือแม่
ในเรื่องที่เราอยากคุย

01:12:50.908 --> 01:12:54.912
สมัยที่ผมฝากหมาไว้บ้านพ่อน่ะ

01:12:54.995 --> 01:12:56.872
พ่อจะโกรธว่า "หมาแกไปขุดหลุมในสวน"

01:12:56.955 --> 01:12:59.625
ผมก็ "ไม่หรอกมั้ง มันไม่ขุดหรอก"

01:12:59.708 --> 01:13:01.168
แล้วพวกผมก็ย้ายมาอยู่แนชวิลล์

01:13:01.251 --> 01:13:03.712
แล้วผมก็ได้รู้ในทันทีว่าพ่อพูดถูกมาตลอด

01:13:03.796 --> 01:13:05.297
หมาผมขุดหลุมเป็นร้อยหลุมได้

01:13:05.381 --> 01:13:08.592
- พูดประโยคแรกอีกทีสิ พ่อพูดถูกเหรอ
- พ่อพูดถูกมาตลอด

01:13:09.093 --> 01:13:11.011
พ่อถูกในแบบของพ่อ

01:13:11.637 --> 01:13:14.890
ถ้าจะให้ผมจินตนาการว่า
ได้คุยกับพ่อเรื่องที่อยากคุย

01:13:15.682 --> 01:13:19.395
ผมคงอยากขอโทษเขาที่เคยเห็นแก่ตัว

01:13:19.478 --> 01:13:21.688
ที่เคยอารมณ์ร้อน

01:13:21.772 --> 01:13:25.609
แล้วก็ตัดสินเขาแรงเกินไป

01:13:26.944 --> 01:13:30.656
โปรยไล่ไปจากฝั่งนี้ไปฝั่งนั้น เอาให้ทั่วสวน

01:13:30.739 --> 01:13:33.325
มันจะช่วนบำรุงสวนได้ดีมาก

01:13:38.705 --> 01:13:39.832
เหม็นว่ะ

01:13:42.709 --> 01:13:45.462
คิดถึงตอนเป็นเด็กเหมือนกันนะ ที่ผมจะขอ

01:13:46.380 --> 01:13:47.548
ช่วยทำอะไรสักอย่าง

01:13:47.631 --> 01:13:50.175
แต่พ่อจะทำเองแทนที่จะสอนผม ให้ผมช่วยหน่อย

01:13:50.259 --> 01:13:52.636
เหมือนแม่เหล็กสองชิ้นที่เป็นขั้วเดียวกัน

01:13:52.719 --> 01:13:53.887
หรืออะไรสักอย่างนั่นแหละ

01:13:55.347 --> 01:13:59.268
เราต่อกันไม่ติด เพราะเราคล้ายกันเกินไป

01:13:59.351 --> 01:14:00.978
พื้นฐานนิสัยเราคล้ายกันมาก

01:14:02.396 --> 01:14:03.856
- เดี๋ยวจะบอกเคล็ดลับ
- โอเค

01:14:04.523 --> 01:14:06.525
ผมว่าผมมองพ่อในแง่ลบเกินไป

01:14:09.111 --> 01:14:10.737
ผมใจร้ายกับเขาเกินไป

01:14:15.367 --> 01:14:17.035
พ่ออยากใช้กีตาร์ตัวเล็กไหม

01:14:17.953 --> 01:14:20.372
- เอ้านี่ เอาตัวใหญ่มาให้ผม
- โอเค

01:14:20.456 --> 01:14:22.166
- ทำพ่อเสียจังหวะหมด
- โทษที

01:14:23.375 --> 01:14:26.837
เราเคยเล่นเพลงนี้ที่บ้านพักคนชรา จำได้ไหม

01:14:26.920 --> 01:14:28.839
- ผมกี่ขวบนะ
- แปดเก้าขวบได้

01:14:28.922 --> 01:14:29.840
แปดเก้าขวบ

01:14:29.923 --> 01:14:32.301
ดีนะวันนั้นไม่มีใครใส่เครื่องช่วยฟัง

01:14:32.843 --> 01:14:35.053
นี่คือเพลงแรกที่ผมกับพ่อเล่นด้วยกัน

01:14:35.137 --> 01:14:37.723
โอเค พ่ออยากเริ่มไหม งั้นผมจะเริ่มจาก…

01:14:45.147 --> 01:14:47.983
ผมจะเล่นอินโทรก่อนแล้วเราเข้าพร้อมกันที่กีตาร์

01:15:21.767 --> 01:15:25.062
เอางี้ไหม เดี๋ยวผมเล่นท่อนกีตาร์นำ
แล้วค่อยฟิงเกอร์พิกทับลงไป

01:15:25.145 --> 01:15:26.772
- ได้ พ่อลืมตรงนั้นไป
- โอเค

01:15:26.855 --> 01:15:28.982
- โทษที
- มาลองกันใหม่นะ

01:15:53.006 --> 01:15:57.844
ลองอีกแบบไหม
พ่อดีดฟิงเกอร์พิกแต่แรกเลย เดี๋ยวผมตีคอร์ดให้

01:15:58.345 --> 01:16:00.764
- โอเค เสี่ยงอยู่นะ
- แต่ผมว่าน่าจะดี

01:16:01.848 --> 01:16:04.142
ลองใหม่ไหม เราร้องคลอกันไปเลย

01:16:05.269 --> 01:16:06.895
โอเค พร้อมกันนะ

01:17:04.369 --> 01:17:05.287
แจ๋ว

01:17:08.165 --> 01:17:09.583
อายพอสมควร

01:17:10.083 --> 01:17:13.420
พ่อเล่นดีจะตาย
ผมคิดถึงการเล่นดนตรีกับพ่อแบบนี้นะ

01:17:13.503 --> 01:17:16.423
เมื่อก่อนเราเล่นด้วยกันบ่อย
เดี๋ยวนี้ไม่ค่อยได้เล่นด้วยกันแล้ว

01:17:19.009 --> 01:17:22.262
พ่อแม่ทุกคน
อยากโม้เรื่องลูกแบบไม่อายกันทั้งนั้นแหละ

01:17:22.346 --> 01:17:25.766
แต่ผมดีใจจริงๆ กับความสำเร็จของโนอาห์

01:17:25.849 --> 01:17:27.017
ผม…

01:17:31.647 --> 01:17:33.065
ไม่อยากพูดอะไรต่อแล้ว

01:17:34.524 --> 01:17:36.443
ผมรักพ่อนะ คิดถึงพ่อมากด้วย

01:17:38.487 --> 01:17:39.696
ตอนนี้อายของแท้

01:17:39.780 --> 01:17:41.031
อย่าอายสิ

01:17:42.824 --> 01:17:44.618
- ไปกินข้าวเที่ยงกันไหม
- เอาสิ

01:18:04.137 --> 01:18:06.306
สิ่งที่ผมภูมิใจในตัวเขามากที่สุดก็คือ

01:18:07.599 --> 01:18:09.810
เขาช่วยคนอื่นเต็มที่ เรื่องสุขภาพจิต

01:18:10.519 --> 01:18:11.895
มันสำคัญมากนะ

01:18:13.897 --> 01:18:18.360
เขาเลือกที่จะทุ่มเทเพื่อสิ่งนี้

01:18:18.443 --> 01:18:21.071
ที่จะช่วยคนอื่น ซึ่งมันมีความหมายกับผมมาก

01:18:36.336 --> 01:18:39.965
นี่คือกระจกในบ้านพ่อที่ผมจะส่องอยู่ตลอด

01:18:40.048 --> 01:18:43.510
ตอนเริ่มทำเพลงใหม่ๆ
ผมจะมายืนส่องกระจกแล้วขำตัวเอง

01:18:43.593 --> 01:18:45.011
แบบ "แกกำลังทำบ้าอะไรอยู่วะ"

01:18:47.097 --> 01:18:51.226
บ่อยเหมือนกันที่ผมสงสัยว่า
จะมีวันไหนที่ผมชอบรูปร่างหน้าตาตัวเองไหม

01:18:53.478 --> 01:18:56.106
หลายคนคิดว่า
ผมอธิบายความเจ็บปวดออกมาเป็นคำพูดได้

01:18:56.189 --> 01:18:57.983
แปลว่าผมรับมือกับมันได้

01:18:58.483 --> 01:19:00.902
พวกเขาได้ยินคำพูดที่มาจากเรื่องจริง
ก็เลยคิดว่า

01:19:01.403 --> 01:19:05.282
ผมเอาเรื่องจริงมาพูดได้
แปลว่าผมแก้ปัญหาได้ แต่เปล่าเลย

01:19:05.365 --> 01:19:07.117
ผมไม่เคยแก้ได้ ไม่รู้ทางแก้ด้วยซ้ำ

01:19:07.200 --> 01:19:10.537
ผมยังนึกไม่ออกเลยว่า
จะไปช่วยแก้ปัญหานั้นให้คนอีกหลายแสนคน

01:19:10.620 --> 01:19:13.373
ที่ฟังเพลงผมหรือมาดูคอนเสิร์ตผมได้ยังไง

01:19:13.874 --> 01:19:16.543
สิ่งหนึ่งที่ผมได้เรียนรู้
และเป็นสิ่งที่สำคัญกับผมมากก็คือ

01:19:16.626 --> 01:19:22.382
ชีวิตมันไม่มีตอนจบแบบมีความสุข
ไม่ใช่ทุกอย่างจะมีคำตอบ

01:19:22.466 --> 01:19:26.553
ไม่ใช่ว่าเหตุการณ์ใดเหตุการณ์หนึ่ง
จะแก้ไขทุกอย่างได้

01:19:26.636 --> 01:19:28.972
แต่ชีวิตคือการตื่นขึ้นมาพยายามในทุกๆ วัน

01:19:31.266 --> 01:19:34.561
แต่ผมว่าโรคคิดว่าตัวเองมีรูปร่างผิดปกติที่ผมเป็น

01:19:36.813 --> 01:19:38.690
ผมไม่ได้พยายามรักษา

01:19:38.774 --> 01:19:42.944
แต่ผมเหมือนเดินเข้าไปใกล้ๆ มัน
แล้วเอาไม้เขี่ยดู แบบว่า "นี่อะไรวะ"

01:19:43.445 --> 01:19:46.865
แล้วบอกให้มันออกมาจากความมืด
ให้มันแสดงตัวออกมา

01:19:48.074 --> 01:19:50.452
รู้สึกดีนะ รู้สึกเหมือนก้าวไปอีกขั้น ซึ่งดี

01:19:50.535 --> 01:19:53.038
เหมือนนี่คือปัญหาที่ผมอยากแก้ให้ได้

01:19:53.121 --> 01:19:56.082
แทนที่จะส่งต่อให้ลูกๆ แล้วตัวเองก็ตายไป

01:20:07.177 --> 01:20:09.304
ผมคิดถึงความรู้สึกว่าเวอร์มอนต์คือบ้านของผม

01:20:11.556 --> 01:20:13.517
เหมือนนั่นคือถิ่นฐานของผม

01:20:15.060 --> 01:20:18.522
ผมรู้สึกว่าตอนอยู่บ้าน จินตนาการผมจะโลดแล่น

01:20:19.940 --> 01:20:21.900
ผมคิดถึงความรู้สึกนั้นจริงๆ

01:20:25.111 --> 01:20:27.030
(ทัคส์ ร็อก โดโจ)

01:20:29.699 --> 01:20:30.742
ไง ทัค

01:20:31.743 --> 01:20:32.702
ว่าไง

01:20:33.328 --> 01:20:34.496
- ดีใจที่ได้เจอนะ
- ไง

01:20:34.579 --> 01:20:38.124
สบายดีไหม ที่นี่เป็นยังไงบ้าง ไม่อยากจะเชื่อ

01:20:38.208 --> 01:20:39.793
ยังสอนร้องเพลงอยู่ไหม

01:20:39.876 --> 01:20:40.794
- สอน
- เยี่ยมเลย

01:20:40.877 --> 01:20:44.047
ห้องอัดเสียง ไมโครโฟนตัวเดียวกับที่นายเคยใช้

01:20:44.130 --> 01:20:46.299
- เยี่ยมเลย
- แต่ผ่านมือเด็กมาหลายรุ่นแล้ว

01:20:46.383 --> 01:20:47.259
แจ่มมาก

01:20:47.342 --> 01:20:51.513
ส่วนนี่ อาจจะเยินๆ ไปบ้าง

01:20:51.596 --> 01:20:54.140
แต่ก็คือแฟ้มวงดนตรีเก่าของโนอาห์ คาห์น

01:20:54.724 --> 01:20:55.559
ให้ตายสิ

01:20:55.642 --> 01:21:01.314
ชื่อวงดนตรีเดิมคือ
แก๊งเอลฟ์ยักษ์จากสวีเดนแห่งรักดาร์กๆ ไฟลุก

01:21:01.398 --> 01:21:05.402
ผู้กระหายเลือด
และกินข้าวโพดอินเดียแดงเป็นอาหาร

01:21:05.485 --> 01:21:08.530
อัศเจรีย์ อัศเจรีย์ เครื่องหมายดอลลาร์

01:21:08.613 --> 01:21:11.408
เครื่องหมายดอลลาร์สำคัญมากนะ
เป็นเอกลักษณ์ของวงเราเลย

01:21:11.491 --> 01:21:12.701
ห้ามลืมเด็ดขาด

01:21:14.244 --> 01:21:16.121
ผมไม่ได้เอากีตาร์มาด้วย

01:21:16.204 --> 01:21:19.708
- เลยว่าจะขอยืมเล่นหน่อย
- ได้สิ อยู่ตรงนี้เลย

01:21:24.170 --> 01:21:25.672
ที่นี่คือทัคส์ ร็อก โดโจ

01:21:25.755 --> 01:21:30.093
ผมเคยมาเล่นที่นี่กับวงที่ทัคดูแล หนึ่งในหลายวง

01:21:30.176 --> 01:21:31.386
สมัยเด็กๆ นู่นแหละ

01:21:32.304 --> 01:21:36.016
ตอนนี้ผมได้มาอยู่ในที่ที่ผมรัก
ที่ที่ไม่ได้กลับมานานมาก

01:21:36.850 --> 01:21:38.226
มานั่งแต่งเพลง

01:21:38.894 --> 01:21:41.187
ได้อยู่บ้านเกิดแล้วดีกว่า

01:21:41.688 --> 01:21:43.857
มือนุ่มๆ ตอนนี้เริ่มมีริ้วรอย

01:21:43.940 --> 01:21:46.192
นั่งดื่มในยามเย็น…

01:21:50.238 --> 01:21:51.489
การได้กลับมาเวอร์มอนต์

01:21:51.573 --> 01:21:55.076
ผมว่าโนอาห์น่าจะได้หวนรำลึกถึงอดีตอีกครั้ง

01:21:55.160 --> 01:22:00.332
หลังจากการผจญภัยโลดโผนที่ผ่านมา

01:22:00.415 --> 01:22:03.376
การได้กลับมายังสถานที่เล็กๆ แบบนี้ก็ดีเหมือนกัน

01:22:05.795 --> 01:22:08.340
เคยบอกไว้ว่าฉันจะทำสิ่งที่ถูกต้อง

01:22:08.423 --> 01:22:11.134
จะแต่งออกมาให้ดี

01:22:11.217 --> 01:22:13.637
แต่ทัวร์ก็จบลงพร้อมความเศร้า

01:22:13.720 --> 01:22:16.932
ตอนนี้ฉันเล่าเรื่องชีวิตเหมือนเป็นเรื่องในอดีต

01:22:17.015 --> 01:22:21.394
พอเขาเดินเข้าประตูมา
ผมว่าไม่ถึงสองนาทีด้วยซ้ำ

01:22:21.478 --> 01:22:23.897
เนื้อเพลงก็ผุดขึ้นมาในหัวเขาเลย

01:22:35.659 --> 01:22:38.328
- โอเค ไปกันเถอะ
- เพ็นนี จูน ไปกันเถอะ

01:22:38.870 --> 01:22:40.455
เก่งมาก จูน

01:22:40.956 --> 01:22:43.416
หลายคนที่อยู่สแตรฟฟอร์ด

01:22:44.459 --> 01:22:46.294
ไม่เคยออกจากสแตรฟฟอร์ดเลย

01:22:46.378 --> 01:22:50.382
เหมือนสแตรฟฟอร์ดมีแม่เหล็กดูดให้เรากลับมา

01:22:52.425 --> 01:22:54.010
ฉันรักสแตรฟฟอร์ด

01:22:55.053 --> 01:22:57.597
ถ้าเป็นไปได้ก็อยากอยู่ที่นี่ตลอดไป

01:23:00.100 --> 01:23:02.727
เบ็ตตี้ชอบที่นี่ไหม อยากอยู่ที่นี่ตลอดไปไหม

01:23:03.561 --> 01:23:04.437
ไม่อยาก

01:23:05.480 --> 01:23:11.027
เราตัดสินใจกันว่าจะเริ่มมองหาอสังหาฯ

01:23:11.945 --> 01:23:12.946
ที่อัปเปอร์แวลลีย์

01:23:13.029 --> 01:23:16.116
ซึ่งเป็นกลุ่มเมืองเล็กๆ ที่เราทั้งคู่โตมา

01:23:17.534 --> 01:23:22.247
เราพยายามจะย้าย
กลับไปอยู่ที่ที่เราจากมาให้ได้ในเร็วๆ นี้

01:23:22.872 --> 01:23:25.959
มองหาที่อยู่ที่ถัดไป และกลับมาอยู่บ้าน

01:23:27.377 --> 01:23:28.712
ฉันชอบมากเวลาได้กลับมาที่นี่

01:23:28.795 --> 01:23:34.134
ความทรงจำตอนเด็กๆ มันผุดขึ้นมาในหัวเรื่อยๆ

01:23:34.217 --> 01:23:37.595
เราเคยลองไปอยู่มาหลายที่ แนชวิลล์ก็น่าอยู่

01:23:37.679 --> 01:23:40.223
แต่ที่นี่ ผมไม่ต้องคิดเรื่องดนตรีตลอดเวลา

01:23:40.306 --> 01:23:42.892
ไม่ต้องประจันหน้ากับงานตลอดเวลา

01:23:43.393 --> 01:23:46.938
คนแถวนี้ไม่มีใครถามว่า
"ได้ยอดสตรีมเท่าไหร่แล้ว"

01:23:47.022 --> 01:23:50.692
มีแต่ถามว่า "ครอบครัวเป็นไงบ้าง"
คำถามแบบนั้นมันดูจริงใจกว่า

01:23:52.610 --> 01:23:57.115
ไม่รู้เหมือนกันว่าจะมีที่ไหน
ที่ช่วยแก้ปัญหาให้ผมได้ไหม

01:23:57.198 --> 01:23:58.742
บางทีนี่อาจไม่ใช่ทางแก้ก็ได้

01:23:58.825 --> 01:24:01.661
ผมอาจจะวิตกกังวลต่อไป เป็นซึมเศร้าต่อไป

01:24:02.245 --> 01:24:05.957
แต่อย่างน้อยก็จะได้วิตกกับซึมเศร้า
ในสถานที่ที่ดูซึมเศร้าและน่าวิตก

01:24:14.883 --> 01:24:19.095
น่าจะได้เห็นรถที่ผมเช่านะ เลอะโคลนทั้งคัน

01:24:19.179 --> 01:24:22.265
ผมขอรถซับเออร์เบิร์น
หรือรถที่ใหญ่กว่านั้นไป เพราะรู้ว่า…

01:24:22.348 --> 01:24:26.728
ผมเพิ่งไปโจชัวทรีมา
ได้รถกระบะมาคันนึง คันใหญ่เบ้อเริ่ม

01:24:26.811 --> 01:24:29.355
แล้วผมเอารถเข้าจอดไม่เป็น น่าอายมาก

01:24:29.439 --> 01:24:31.274
ผมเลยแบบ "ช่างแม่ง"

01:24:31.357 --> 01:24:33.151
- โนอาห์แบบ "ขอยี่ห้อเกีย"
- ใช่ไหมล่ะ

01:24:33.234 --> 01:24:36.446
ผมคอสเพลย์เป็นคนที่ขับรถกระบะเป็น

01:24:36.988 --> 01:24:38.740
- ริชาร์ดพร้อมไหม
- พร้อม

01:24:38.823 --> 01:24:40.825
- โอเค
- อยู่ในคอมฯ เลย

01:24:41.618 --> 01:24:43.369
แปลกจัง แป๊บนะ

01:24:43.453 --> 01:24:44.788
สายตาพิฆาต

01:24:45.580 --> 01:24:47.248
ลอรี ภรรยาที่น่ารัก

01:24:47.332 --> 01:24:49.542
ไง ห้ามถ่ายรูปนะ

01:24:49.626 --> 01:24:51.836
ไม่บอกไม่รู้นะเนี่ยว่ามีลูก 14 คนแล้ว

01:24:54.714 --> 01:24:56.091
มุกเชยมาก พ่อ

01:24:56.174 --> 01:24:59.344
ดูวิดีโอนี้ จะได้รู้ว่าอย่ามีลูกเลยอาจจะดีกว่า

01:25:04.808 --> 01:25:07.268
อันนี้ดีมากเลย แม่อายุเท่าไหร่

01:25:08.311 --> 01:25:13.066
น่าจะ… อ๋อ ถ้าวันเกิดปีแรกของไซมอน แม่ก็ 35

01:25:13.149 --> 01:25:13.983
ให้ตายสิ

01:25:14.067 --> 01:25:16.444
สมัยนั้นคนอายุเท่านั้นมีลูกกันเท่านี้เหรอ

01:25:16.945 --> 01:25:20.740
สมัยนั้นที่คนมองทุกอย่างเป็นขาวกับดำน่ะเหรอ

01:25:20.824 --> 01:25:22.826
เรามีลูกหลายคนเพราะรู้ว่าบางคนอาจไม่รอด

01:25:22.909 --> 01:25:27.455
ภัยแล้งครั้งใหญ่มีผลต่อวัยเด็กของผมยังไงเนี่ย
พูดอย่างกับยุคอาณานิคม

01:25:29.082 --> 01:25:34.003
ขอนำเสนอเจ้าไดโนเสาร์โนอาห์

01:25:34.087 --> 01:25:35.130
ได้เวลาโชว์

01:25:40.468 --> 01:25:42.470
- โอเค
- เอาเลย

01:25:42.971 --> 01:25:44.305
โค้งหน่อย โนอี้

01:25:44.973 --> 01:25:46.724
โค้งคำนับ แบบนี้

01:25:46.808 --> 01:25:47.725
สวยมาก

01:25:47.809 --> 01:25:49.978
สวยมากเลย

01:25:51.271 --> 01:25:52.772
ชื่ออะไรครับ

01:25:52.856 --> 01:25:56.067
ผมอยากเป็นคนขับรถดับเพลิงฮะ

01:25:56.151 --> 01:25:57.402
- คนขับรถดับเพลิงเหรอ
- ฮะ

01:25:57.485 --> 01:26:00.238
- แล้วชื่ออะไรนะ
- โนอาห์ เบอเคนแคมพ์ คาห์น

01:26:05.493 --> 01:26:07.537
แล้วคุณชื่ออะไรครับ คุณผู้หญิง

01:26:07.620 --> 01:26:09.164
ลอรี ลี เบอเคนแคมพ์ คาห์น

01:26:09.247 --> 01:26:13.668
- โตขึ้นอยากเป็นอะไร
- อยากแต่งงานกับจอช คาห์นสุดหล่อ

01:26:13.751 --> 01:26:15.044
และเป็นนักเขียนชื่อดัง

01:26:15.128 --> 01:26:16.337
เจ็บไปถึงใจเลย

01:26:16.421 --> 01:26:18.423
- นั่นสิ
- แล้วจะแต่งเมื่อไหร่

01:26:18.923 --> 01:26:20.925
ดูพ่อสิ หนุ่มมากเลย

01:26:21.426 --> 01:26:24.304
ว้าว เห็นพ่อแบบนั้นแล้วรู้สึกบอกไม่ถูก

01:26:24.387 --> 01:26:26.931
- เหลือเชื่อเลย
- ปรับสมองตามไม่ทันเลย

01:26:29.851 --> 01:26:32.687
โนอี้ อวยพรวันเกิดให้ซาช่าหน่อยได้ไหม

01:26:32.770 --> 01:26:35.440
ได้ฮะ สุขสันต์วันเกิดนะซาช

01:26:37.442 --> 01:26:39.027
- น่ารักจัง
- ให้นั่งดูซ้ำๆ ก็ได้นะ

01:26:39.110 --> 01:26:41.905
- ใช่ ฉันชอบมาก
- คิดถึงทุกคนตอนนั้นมาก

01:26:41.988 --> 01:26:44.073
- น่ารักสุดๆ
- น่ารักมากเลย

01:26:44.157 --> 01:26:45.366
เคยรู้สึกแปลกๆ ไหม

01:26:45.450 --> 01:26:48.703
ที่ความในของบ้าน
ถูกเอาไปเล่าอยู่ในเพลงของโนอาห์

01:26:50.413 --> 01:26:51.372
ก็…

01:26:53.082 --> 01:26:55.877
ก็นิดหน่อยมั้ง แต่ก็ไม่เท่าไหร่ ไม่รู้สิ

01:26:55.960 --> 01:26:57.378
ฉันคิดว่า…

01:26:59.172 --> 01:27:00.548
ฉันว่ามันเป็นเรื่องที่ทุกคนรู้

01:27:00.632 --> 01:27:02.967
และโนอาห์ก็ทำให้มัน…

01:27:03.468 --> 01:27:07.639
โนอาห์ทำให้ความในของบ้านเรา
ดูเป็นเรื่องปกติของปุถุชน

01:27:08.139 --> 01:27:12.518
และฉันว่านั่นคือสิ่งที่หลายคนรู้สึกอิน
เพราะทุกคนมีความใน

01:27:13.019 --> 01:27:16.397
ไม่มีบ้านไหนสมบูรณ์แบบ
บ้านเราก็ไม่สมบูรณ์แบบ อย่างที่เห็นเลย

01:27:16.481 --> 01:27:20.735
แต่ฉันชอบนะ และฉันว่าหลายคนก็รู้สึกเหมือนฉัน

01:27:20.818 --> 01:27:21.819
ขอบคุณนะแม่

01:27:21.903 --> 01:27:27.951
ผมว่าทุกคนควรมีโอกาสได้รู้ก่อนว่า
ความในของเรากำลังจะถูกนำออกนอก

01:27:28.034 --> 01:27:31.955
และผมน่าจะบอกพวกแม่
ว่าผมจะเอาความในออกไปข้างนอก

01:27:32.038 --> 01:27:34.082
แต่ก็อย่างที่แม่บอก มันทำให้เราดูเป็นปุถุชน

01:27:34.874 --> 01:27:37.585
ทำให้เรื่องแบบนี้ดูเป็นเรื่องธรรมดา

01:27:38.086 --> 01:27:41.089
แต่ผมก็น่าจะมาถามก่อนว่าทุกคนโอเคไหม

01:27:41.172 --> 01:27:44.634
- ลูกไม่ได้ทำอะไรผิดหรอก ไม่เลย
- โอเค ค่อยรู้สึกดีขึ้นหน่อย

01:27:44.717 --> 01:27:48.054
- ดีใจที่ได้รู้ว่าแม่ไม่โกรธ
- ไม่โกรธหรอก แม่ชอบจะตาย

01:27:48.137 --> 01:27:52.267
แม่ฟังอัลบั้มของลูกบ่อยมาก นี่แฟนพันธุ์แท้เลยนะ

01:27:52.767 --> 01:27:54.394
- รักแม่นะ
- ขอลายเซ็นได้ไหม

01:28:08.700 --> 01:28:11.995
ผมอยากเป็นคนที่สมบูรณ์แบบ ซึ่งเป็นไม่ได้หรอก

01:28:13.496 --> 01:28:16.457
แต่ผมก็ยังไม่เริ่มยอมรับ
ความไม่สมบูรณ์แบบของตัวเอง

01:28:17.709 --> 01:28:20.670
ผมว่าผมต้องลุยใส่มันไปเลย

01:28:21.170 --> 01:28:22.588
ผมคิดอย่างนั้น

01:28:52.160 --> 01:28:53.870
ว่าไง เพ็นนี

01:28:54.912 --> 01:28:56.664
เดี๋ยวจะแต่งท่อนบริดจ์อีกที

01:28:57.457 --> 01:28:58.875
- ไงจ๊ะ สาวน้อย
- ไง ทุกคน

01:28:59.542 --> 01:29:02.712
ช่วงนี้เบรนน่ากับผมโอเคกันมาก
ผมชอบการได้ใช้ชีวิตอยู่ที่นี่

01:29:02.795 --> 01:29:06.049
ลืมไปเลยว่า
การได้นอนเตียงเดียวกันทุกคืนมันพิเศษแค่ไหน

01:29:08.217 --> 01:29:09.552
แบบนี้แหละดี

01:29:09.635 --> 01:29:13.389
ผมรู้ว่าผมมีความสุขที่สุด
ตอนที่ได้อยู่บ้าน แล้วก็ได้ทำเพลง

01:29:13.890 --> 01:29:14.891
ดี

01:29:17.310 --> 01:29:18.478
ฉันชอบมาก

01:29:18.978 --> 01:29:21.481
โอเค เรามีจังหวะหรือเทมโปไหม

01:29:21.564 --> 01:29:23.483
- คิดว่ามีนะ
- เยี่ยม ฉันว่าสนุกดี

01:29:23.566 --> 01:29:26.402
เราต้องสร้างความสนุกขึ้นมา
อย่ารอให้มันสนุกเอง

01:29:26.486 --> 01:29:28.112
- สร้างขึ้นมาเอง
- แถวนี้ใช่ไหม

01:29:28.196 --> 01:29:30.365
- แถวนี้เราสร้างความสนุกขึ้นเอง
- สร้างเอง

01:33:11.377 --> 01:33:13.838
โนอาห์ รักนะ

01:33:23.806 --> 01:33:26.892
(ขอรำลึกถึง
ซูซา ไบน์และเฮเซล ลูอิส)

01:33:26.976 --> 01:33:31.981
คำบรรยายโดยอัจฉริยา สุกใส

01:33:32.064 --> 01:33:34.358
(ถ้าคุณหรือคนที่คุณรู้จักกำลังประสบปัญหา
คุณไม่ได้อยู่คนเดียว)