WEBVTT

00:00:08.383 --> 00:00:11.553 align:center
(บอสตัน)

00:00:11.636 --> 00:00:15.181 align:center
(18 กรกฎาคม 2024
เฟนเวย์พาร์ก)

00:00:18.393 --> 00:00:23.231 align:center
(03:06:59 - 03:06:54
จนกว่าจะถึงเวลาแสดง)

00:00:23.314 --> 00:00:25.442 align:center
เช้าวันนี้ แฟนๆ ของโนอาห์ คาห์น

00:00:25.525 --> 00:00:28.236 align:center
พากันมาเข้าแถวรอที่เฟนเวย์พาร์ก
ตั้งแต่ไก่ยังไม่โห่

00:00:28.319 --> 00:00:30.697 align:center
- มาถึงตั้งแต่กี่โมง
- ตีสอง 45

00:00:30.780 --> 00:00:34.409 align:center
โนอาห์โพสต์ในเอ็กซ์ว่า
"ทุกช่วงเวลาในชีวิตนำพาผมมาจนถึงจุดนี้"

00:00:35.160 --> 00:00:36.536 align:center
ตอนนี้รู้สึกยังไงบ้าง

00:00:37.495 --> 00:00:38.496 align:center
พิมพ์ตอบได้ไหม

00:00:41.499 --> 00:00:43.918 align:center
(ตื่นเต้นเหลือเชื่อ
แต่ก็กังวลแล้วก็เครียดสุดๆ เรื่องเสียง)

00:00:44.002 --> 00:00:47.589 align:center
(เสียงผมอย่างกับคนอายุ 45 ที่สูบบุหรี่จัด)

00:00:48.465 --> 00:00:51.426 align:center
(ไม่อยากเชื่อว่า
ตัวเองกำลังนอนบนสนามหญ้าที่เฟนเวย์พาร์ก)

00:00:51.509 --> 00:00:53.178 align:center
(เหมือนไม่ใช่เรื่องจริง)

00:00:53.261 --> 00:00:56.014 align:center
(แต่ก็กระวนกระวายใจด้วย)

00:00:56.598 --> 00:00:58.975 align:center
ทั้งหมดนี้ก็เพื่อโนอาห์ คาห์น หนุ่มเวอร์มอนต์ที่

00:00:59.059 --> 00:01:03.104 align:center
เติบโตอย่างมากในอาชีพนี้ในเวลาแค่หกปี
จากคอนเสิร์ตเล็กๆ สู่โชว์ที่เฟนเวย์พาร์ก

00:01:03.188 --> 00:01:05.106 align:center
บัตรขายหมดทั้งสองรอบ

00:01:11.780 --> 00:01:15.325 align:center
- เขาคือดาวรุ่งพุ่งแรง
- ยอดสตรีมทั่วโลกกว่าสี่พันล้าน

00:01:15.408 --> 00:01:16.826 align:center
ตอนนี้คุณคือราชันย์แห่งนิวอิงแลนด์

00:01:16.910 --> 00:01:19.704 align:center
บ้าเอ๊ย รู้สึกเหมือนจะร้องเพลงไม่ได้

00:01:24.959 --> 00:01:27.462 align:center
ผมกลัวมาก ไม่อยากเสียสิ่งที่พิเศษขนาดนี้ไป

00:01:27.962 --> 00:01:29.756 align:center
เหมือนมันจะหลุดมือไป

00:01:29.839 --> 00:01:32.425 align:center
(ตลอดไป)

00:01:32.509 --> 00:01:36.554 align:center
โนอาห์!

00:01:36.638 --> 00:01:39.349 align:center
จุดประสงค์ของผมคืออะไร
หลังจากที่ทำมาขนาดนี้

00:01:40.683 --> 00:01:42.894 align:center
และตอนนี้ผมเป็นใคร

00:01:47.357 --> 00:01:48.608 align:center
(โนอาห์ คาห์น)

00:01:48.691 --> 00:01:51.945 align:center
(โนอาห์ คาห์น
เส้นทางสู่จุดสูงสุด)

00:01:56.282 --> 00:01:59.202 align:center
(สแตรฟฟอร์ด)

00:01:59.285 --> 00:02:02.497 align:center
ที่ที่ผมโตมาอยู่ระหว่างฮาโนเวอร์ นิวแฮมป์เชียร์
กับสแตรฟฟอร์ด เวอร์มอนต์

00:02:03.081 --> 00:02:05.041 align:center
เป็นกลุ่มเมืองที่เรียกว่า "อัปเปอร์แวลลีย์"

00:02:11.089 --> 00:02:13.466 align:center
ข้ามเส้นเขตเมืองมา ฉันเริ่มนับถอยหลัง

00:02:15.760 --> 00:02:18.179 align:center
นับตู้รับจดหมายไปจนกว่าจะถึงบ้าน

00:02:18.930 --> 00:02:21.307 align:center
ที่นี่เคยมีชีวิตชีวา

00:02:21.391 --> 00:02:24.561 align:center
ผมว่าของขึ้นชื่อที่สุดของเวอร์มอนต์
ก็น้ำเชื่อมเมเปิ้ลนั่นแหละ

00:02:24.644 --> 00:02:26.938 align:center
กับไอศกรีมเบนแอนด์เจอร์รีส์
กับเบอร์นี่ แซนเดอร์ส

00:02:28.606 --> 00:02:31.609 align:center
พวกเพื่อนผู้ชายเมาได้ที่ ตั้งแต่เที่ยงวัน

00:02:31.693 --> 00:02:35.155 align:center
ที่สแตรฟฟอร์ดมีแต่ต้นไม้ให้ดู ดังนั้นเราต้อง…

00:02:35.738 --> 00:02:38.783 align:center
- มีดังกินโดนัทเปิดใหม่ เพิ่งจะมี
- เย่

00:02:40.285 --> 00:02:42.370 align:center
ไม่มีที่ไหนหนาวสู้ที่นี่แล้ว

00:02:42.453 --> 00:02:44.080 align:center
นี่แหละเวอร์มอนต์

00:02:46.124 --> 00:02:47.417 align:center
บ้านพ่อผมอยู่นั่น

00:02:47.500 --> 00:02:49.919 align:center
ส่วนบ้านแม่ผมอยู่นั่น ลงเนินไป

00:02:51.462 --> 00:02:53.423 align:center
พ่อกับแม่ผมเลิกกันตอนปี 2020

00:02:53.506 --> 00:02:56.301 align:center
แม่ผมย้ายบ้านไปไม่ไกล อยู่ถนนเส้นเดิม

00:02:56.384 --> 00:02:58.761 align:center
ถือว่าเป็นการหย่าที่ไม่ได้แย่มาก

00:03:00.847 --> 00:03:03.016 align:center
เรามีสินค้าของเขาหลายอย่างวางขาย

00:03:03.099 --> 00:03:04.809 align:center
ฟังเพลงของโนอาห์บ่อยไหมครับ

00:03:05.643 --> 00:03:08.646 align:center
เอาตรงๆ ก็ไม่บ่อย ไม่ได้ฟังเพลงเขาเท่าไหร่

00:03:10.106 --> 00:03:14.360 align:center
เพลงที่ฉันชอบที่สุดตอนนี้คือ
"ยัวร์นีดส์ มายนีดส์"

00:03:15.069 --> 00:03:17.697 align:center
แต่หนูชอบเพลงของเทย์เลอร์ สวิฟต์ที่สุด

00:03:17.780 --> 00:03:19.741 align:center
เพลงของโนอาห์ คาห์นที่ชอบที่สุดล่ะ

00:03:20.241 --> 00:03:21.451 align:center
ไม่รู้ค่ะ

00:03:21.534 --> 00:03:27.498 align:center
สักวัน ฉันจะตัดขาดจากที่นี่

00:03:28.499 --> 00:03:31.502 align:center
ควบม้าไปให้เหมือนพอล รีเวียร์

00:03:31.586 --> 00:03:36.090 align:center
แล้วถ้ามีใครถามว่าฉันเป็นใคร

00:03:36.591 --> 00:03:41.221 align:center
ฉันก็จะตอบว่า "ไม่ใช่คนแถวนี้"

00:03:54.067 --> 00:03:55.401 align:center
พ่อที่น่าขายหน้าเหรอ

00:03:55.485 --> 00:03:58.029 align:center
ในโลกนี้คงไม่มีใครน่าขายหน้ายิ่งกว่านี้แล้ว

00:04:01.616 --> 00:04:05.912 align:center
(จอช
พ่อของโนอาห์ ผู้รับเหมาด้านไอที)

00:04:22.387 --> 00:04:24.889 align:center
ไม่ได้เล่นซะนาน ห้ามขำกันนะ

00:04:25.390 --> 00:04:27.100 align:center
เปิดบ้านให้ดูหน่อย

00:04:32.605 --> 00:04:34.357 align:center
บ้านดูเป็นปกติแล้วนะ

00:04:37.527 --> 00:04:38.569 align:center
ผมไม่ได้สะสมขยะนะ

00:04:38.653 --> 00:04:40.280 align:center
เหมือนดูรายการ "นักสะสมขยะ"

00:04:40.363 --> 00:04:41.948 align:center
ไม่ใช่ ผมแค่รอบคอบ

00:04:42.031 --> 00:04:43.408 align:center
โอ้โหเฮะ

00:04:43.908 --> 00:04:46.619 align:center
มีอะไรแปลกๆ อีกไหม มีพวกเทปกาวอะไรไหม

00:04:47.370 --> 00:04:48.538 align:center
เขาใช้คำว่า "แปลก"

00:04:48.621 --> 00:04:53.418 align:center
แต่ก็แค่กระเป๋าที่ใช้งานได้จริง
ทำจากถุงอาหารหมาหลายๆ ใบ

00:04:53.501 --> 00:04:56.629 align:center
กระเป๋าถือขึ้นเครื่อง
ที่ใช้งานได้จริงแบบนี้ไม่ดีเหรอ

00:04:56.713 --> 00:04:57.630 align:center
เก็บอุณหภูมิได้ด้วย

00:04:57.714 --> 00:04:59.299 align:center
ว้าว ไฮโซ

00:04:59.799 --> 00:05:03.136 align:center
ถ้าเห็นกระเป๋าแบบนี้ที่สนามบิน
ผมคงคิดว่าน่าจะเกิดเรื่องไม่ดีขึ้นแน่ๆ

00:05:04.512 --> 00:05:08.266 align:center
พ่อผมเป็นนักกีฬาระดับอาชีพ
แล้วก็เป็นวิศวกรเครือข่ายด้วย

00:05:09.684 --> 00:05:11.144 align:center
เคยแข่งไอรอนแมนด้วย

00:05:12.145 --> 00:05:14.063 align:center
แชมป์โลกไอรอนแมน

00:05:14.689 --> 00:05:17.025 align:center
เคยไปแข่งรอบชิงฯ ระดับโลกที่ฮาวาย

00:05:17.775 --> 00:05:19.235 align:center
ตอนนี้เป็นแค่ไอ้คนไม่ได้เรื่อง

00:05:19.736 --> 00:05:22.030 align:center
นี่จักรยานสามล้อจากยุค 40

00:05:23.656 --> 00:05:27.160 align:center
ริชาร์ดตอนนี้อายุ 32 ทำงานเป็นนักผจญเพลิง

00:05:27.243 --> 00:05:28.953 align:center
อยู่ที่ฮาโนเวอร์ รัฐนิวแฮมป์เชียร์

00:05:29.454 --> 00:05:33.958 align:center
ส่วนซาช่าเป็นศัลยแพทย์เด็กที่ยูทาห์
เมืองพาร์กซิตี้ รัฐยูทาห์

00:05:34.542 --> 00:05:37.003 align:center
ส่วนไซมอนทำงานให้กับบริษัทให้คำปรึกษา

00:05:37.086 --> 00:05:40.715 align:center
มีลูกค้าอยู่ทั่วโลก
แต่ตัวเขาอยู่ที่บรูคลิน รัฐนิวยอร์ก

00:05:41.215 --> 00:05:43.843 align:center
ส่วนโนอาห์ร้องเพลงได้นิดหน่อย

00:05:51.142 --> 00:05:54.854 align:center
ผมเป็นลูกคนกลางในบรรดาพี่น้อง
ซาช่า, ริชาร์ด กับไซมอน

00:05:54.937 --> 00:05:58.191 align:center
มีหลายครั้งที่รู้สึกแบบที่ลูกคนกลางจะรู้สึก

00:05:58.274 --> 00:05:59.275 align:center
โนอาห์ เต้นหน่อย

00:06:03.112 --> 00:06:08.284 align:center
ตอนนั้นบ้านแทบแตก เสียงดัง
หัวเราะสนั่น เดี๋ยวก็ทะเลาะกัน เดี๋ยวก็ตะโกน

00:06:09.869 --> 00:06:12.288 align:center
ผมอยากได้ของขวัญ

00:06:12.372 --> 00:06:17.335 align:center
โนอาห์ไม่เข้าใจว่าตัวเองไม่ได้เกิดวันนี้

00:06:17.418 --> 00:06:18.336 align:center
นั่นสิ

00:06:19.003 --> 00:06:20.505 align:center
ทุกคน นี่แม่นะ

00:06:20.588 --> 00:06:23.424 align:center
เอาไว้พวกลูกโตเป็นผู้ใหญ่แล้วค่อย

00:06:23.508 --> 00:06:26.594 align:center
ดูวิดีโอนี้ จะได้รู้ว่าอย่ามีลูกเลยอาจจะดีกว่า

00:06:26.677 --> 00:06:29.305 align:center
หรือถ้าจะมีลูกก็อย่าจัดปาร์ตี้งานวันเกิด

00:06:30.890 --> 00:06:33.559 align:center
ถ้าอยู่บ้าน ผมจะแต่งเพลงอยู่ในห้อง

00:06:33.643 --> 00:06:35.812 align:center
เป็นกิจกรรมพิเศษของผมคนเดียว

00:06:36.312 --> 00:06:40.858 align:center
เหมือนผมเก็บบางอย่างไว้ให้ตัวเอง
ผมว่าตอนเป็นเด็กเราทำอะไรด้วยกันเยอะเกิน

00:06:40.942 --> 00:06:43.361 align:center
ลองคิดดูในมุมมองทางจิตวิเคราะห์นะ

00:06:43.444 --> 00:06:47.115 align:center
ก็ไม่เแปลกที่ผมโตมาเป็นนักร้อง
นักแต่งเพลง นักดนตรี

00:06:48.825 --> 00:06:51.619 align:center
เดี๋ยวเราจะไปชั้นบน ไปดูห้องผมสมัยที่ผมอยู่ที่นี่

00:06:51.702 --> 00:06:54.539 align:center
แล้วก็ได้มาอยู่ช่วงโควิดนานเหมือนกัน

00:06:55.123 --> 00:06:57.667 align:center
ผมจะสลับไปมาระหว่างที่นี่กับโรงนา

00:06:57.750 --> 00:06:59.502 align:center
แต่ผมจะเขียนเพลงอยู่ที่ชั้นบนตลอด

00:07:00.420 --> 00:07:02.296 align:center
เราเรียกห้องนี้ว่า "ห้องพลังลบ"

00:07:02.380 --> 00:07:04.340 align:center
ห้องผมเองแหละ น่าจะไม่ใช่เรื่องบังเอิญ

00:07:08.928 --> 00:07:11.264 align:center
น่าจะห้าหรือหกปีได้แล้วมั้ง

00:07:11.347 --> 00:07:13.599 align:center
แค่นี้ก็แพนิคเฉียบพลันได้ง่ายๆ

00:07:14.350 --> 00:07:16.477 align:center
ผมพยายามจะ… เจอซากแมลงวันแฮะ

00:07:17.728 --> 00:07:22.024 align:center
เมื่อก่อนผมไลฟ์ลงอินสตาแกรมจากห้องนี้แหละ
ทดลองเล่นเพลงใหม่ๆ

00:07:22.108 --> 00:07:25.194 align:center
แล้วก็แต่งเพลงหลายเพลงที่นี่

00:07:26.195 --> 00:07:29.782 align:center
คิดเนื้อเพลงได้ก็เขียนลงบนโต๊ะตัวนี้แหละ

00:07:32.243 --> 00:07:33.327 align:center
ปัดโถ่

00:07:33.911 --> 00:07:37.415 align:center
ผมแต่งเพลง "คัม โอเวอร์" ที่นี่
แล้วก็เพลง "โฮมซิก" ด้วย

00:07:37.498 --> 00:07:40.543 align:center
ผมเขียนไว้นี่ "ขอแค่มีเหตุผลให้ไป ฉันจะไป"

00:07:43.713 --> 00:07:45.965 align:center
ดีเหมือนกันนะที่จำได้

00:07:47.216 --> 00:07:50.261 align:center
ผมจำได้ทุกเพลง จำเนื้อร้องกับทำนองได้

00:07:50.344 --> 00:07:54.849 align:center
เพลงนี้ก็จำได้
เพลงนี้แต่งเมื่อวันที่ 13 กุมภาพันธ์ 2016

00:07:55.349 --> 00:07:57.477 align:center
ตอนนั้นยังเรียนม.ปลายอยู่เลย

00:07:57.560 --> 00:07:59.770 align:center
ตอนนั้นคิดว่า "เพลงนี้เจ๋งดี"

00:07:59.854 --> 00:08:03.441 align:center
ก่อนหน้านี้ผมแต่งได้แต่เพลงห่วยๆ
แต่เพลงนี้ผมชอบมาก

00:08:03.524 --> 00:08:06.277 align:center
รู้สึกดีนะที่ยังจำได้ เพราะผมไม่เคยอัดไว้เลย

00:08:08.237 --> 00:08:11.157 align:center
ไม่อยากให้มีอะไรเปลี่ยนไป

00:08:11.240 --> 00:08:13.951 align:center
แต่ก็ทนสภาพตอนนี้ไม่ไหว

00:08:14.035 --> 00:08:18.956 align:center
ชอบฝันอะไรไปไกลเกินตัว
ใช้ชีวิตในโลกจริงได้ยากเสมอ

00:08:19.040 --> 00:08:21.876 align:center
แต่พอถึงตอนเช้า มันไม่ได้แย่มาก

00:08:21.959 --> 00:08:24.587 align:center
เพราะลืมไปว่าเวลาเป็นของจริง

00:08:24.670 --> 00:08:26.964 align:center
ในช่วงก่อนจะนอนหลับ

00:08:27.048 --> 00:08:29.425 align:center
กลับสับสนว่าทำไมเราหมกมุ่นอยู่กับเวลา

00:08:30.510 --> 00:08:32.929 align:center
ฉันก็แค่คนธรรมดา

00:08:33.888 --> 00:08:38.142 align:center
ในตอนเช้า

00:08:38.226 --> 00:08:40.895 align:center
ผมไม่รู้หรอกว่าตัวเองกำลังทำอะไรอยู่
หรือควรเริ่มต้นยังไง

00:08:40.978 --> 00:08:45.858 align:center
แต่ว่าก็แทบไม่กดดันอะไรเลยด้วย
เพราะไม่ได้มีชื่อเสียงอะไร

00:08:45.942 --> 00:08:47.235 align:center
ผมชื่อโนอาห์ครับ

00:08:47.318 --> 00:08:51.322 align:center
ผมเรียนม.ปลายปีสุดท้าย
ที่รร.ฮาโนเวอร์ ในฮาโนเวอร์

00:08:51.405 --> 00:08:54.867 align:center
ผมอายุ 17
ขอผมนั่งลงก่อนแล้วจะเล่นดนตรีให้ฟังครับ

00:08:57.245 --> 00:08:59.830 align:center
ตอนที่ฉันเพิ่งได้เซ็นสัญญาครั้งแรก
ตอนยังเป็นเด็กม.ปลาย

00:08:59.914 --> 00:09:02.416 align:center
ยุคนั้นนักร้องนักแต่งเพลง
ลุคหนุ่มผมยาวผิวขาวกำลังมา

00:09:02.500 --> 00:09:04.460 align:center
มีคนจากรีพับลิกเรคอร์ดส์ทักผมมา

00:09:04.544 --> 00:09:07.630 align:center
เขาทำงานให้กับลิล เวย์น
กับเดรก กับเทย์เลอร์

00:09:07.713 --> 00:09:09.674 align:center
ในหัวผมตอนนั้นก็แบบว่า "โอเค"

00:09:09.757 --> 00:09:14.303 align:center
"พรุ่งนี้ฉันจะดังแบบเทย์เลอร์
เดรก หรือลิล เวย์น"

00:09:15.137 --> 00:09:17.223 align:center
ในหัวผมคือ "นี่แหละใช่แน่ๆ"

00:09:17.723 --> 00:09:22.228 align:center
แต่ความจริงคือผมเดินหน้าแบบช้ามากๆ

00:09:23.980 --> 00:09:27.942 align:center
"ขนของเข้าไป"
หมายถึงจ่ายเงินให้คนอื่นขนอุปกรณ์เข้าไป

00:09:28.025 --> 00:09:29.819 align:center
อเล็กซ์ ยกไอ้นี่ไปให้หน่อยสิ

00:09:31.612 --> 00:09:32.989 align:center
ฝันไปเหอะ

00:09:34.490 --> 00:09:40.037 align:center
ราวๆ ปี 2019 ผมก็ปล่อยอัลบั้มชุดนึง
มินิอัลบั้มชุดนึง กับซิงเกิลอีกเพียบ

00:09:40.621 --> 00:09:42.832 align:center
แต่ผมยังไม่รู้เลยว่า
เสียงจริงๆ ของผมเป็นแบบไหน

00:09:43.332 --> 00:09:47.712 align:center
ตอนนั้นผมเกือบจะเลิกทำดนตรีแล้ว
หรือเกือบจะหมดหวังไปแล้ว

00:09:48.421 --> 00:09:50.923 align:center
แล้วก็เกิดการระบาดใหญ่

00:09:52.508 --> 00:09:56.345 align:center
แล้วจู่ๆ ผมก็ต้องกลับไปอยู่เวอร์มอนต์

00:09:58.139 --> 00:10:02.476 align:center
กลับไปอยู่กับน้อง กับพี่ๆ กับแม่ กับพ่อ

00:10:06.188 --> 00:10:08.024 align:center
ซึ่งเจ๋งดีนะ พูดแบบเห็นแก่ตัวเลย

00:10:08.107 --> 00:10:10.276 align:center
ที่เราทุกคนได้ลงเรือลำเดียวกันอยู่สักพักนึง

00:10:10.359 --> 00:10:12.570 align:center
ไม่ใช่แค่เรื่องดนตรี แต่ได้ตื่นนอนพร้อมกับน้อง

00:10:12.653 --> 00:10:16.699 align:center
ได้เอาปืนลูกซองของน้องผมออกไปยิง
หรือได้ดื่มเบียร์กัน

00:10:16.782 --> 00:10:19.452 align:center
เหมือนมันจุดประกายความคิดสร้างสรรค์ให้ผม

00:10:19.952 --> 00:10:21.621 align:center
แค่อยากบอกทุกคนว่า

00:10:21.704 --> 00:10:24.832 align:center
คืนนี้ตอนเที่ยงคืน ผมจะปล่อยมินิอัลบั้มหนึ่งชุด

00:10:24.915 --> 00:10:26.542 align:center
ชื่อว่า "เคป เอลิซาเบธ"

00:10:26.626 --> 00:10:28.836 align:center
ผมชอบมินิอัลบั้มชุดนี้มาก

00:10:28.919 --> 00:10:31.422 align:center
ในที่สุดก็เริ่มรู้สึกว่า
เพลงของผมมีเรื่องราวอยู่ในนั้น

00:10:31.505 --> 00:10:36.719 align:center
แย่จริง ฉันคิดถึงที่นี่เหลือเกิน
คิดถึงเธอกับน้ำใจของเธอ

00:10:36.802 --> 00:10:42.224 align:center
แล้วพ่อก็ยังชอบบอก
เวลาที่มีคนเปิดเพลงของเธอ

00:10:42.308 --> 00:10:44.185 align:center
แล้วก็ขำทุกที

00:10:44.935 --> 00:10:46.312 align:center
เวลานึกถึงเธอตอนพูดว่า

00:10:46.395 --> 00:10:50.941 align:center
"ถ้ามีกล้องอยู่ที่สัญญาณไฟจราจรนะที่รัก"

00:10:51.025 --> 00:10:52.943 align:center
"ฉันคงเป็นดาวดังไปแล้ว"

00:10:53.569 --> 00:10:55.571 align:center
"ฉันคงเป็นดาวดังไปแล้ว"

00:10:58.658 --> 00:11:02.828 align:center
อยากจะไปที่รัฐเมน

00:11:03.329 --> 00:11:05.414 align:center
นั่นคือจุดเริ่มต้นของการแต่งเพลงใน "สติ๊กซีซั่น"

00:11:05.498 --> 00:11:08.376 align:center
แล้วติ๊กต็อกก็เข้ามา
ตอนนั้นผมแบบว่า "แอปบ้าอะไรวะเนี่ย"

00:11:09.043 --> 00:11:12.380 align:center
ผมเพิ่งแต่งเพลง "พาร์ท ออฟ มี"
ช่วยบอกทีนะว่าปล่อยเพลงนี้ดีไหม

00:11:12.922 --> 00:11:15.883 align:center
คือยังไงก็จะปล่อยอยู่ดี
ถามเอาการตลาดเฉยๆ แต่ลองฟังดูนะ

00:11:16.384 --> 00:11:18.344 align:center
ผมกลับจากสตูดิโอทีไรก็จะคิดว่า

00:11:18.427 --> 00:11:21.555 align:center
"คืนนี้จะแต่งเพลงให้ตัวเองสักเพลง
แต่จะเอาไปลงติ๊กต็อก"

00:11:39.073 --> 00:11:42.660 align:center
แล้วผมก็กินขนมผสมกัญชาเข้าไป
เมา แล้วก็หลับ…

00:11:42.743 --> 00:11:46.080 align:center
ผมกะว่าจะลบคลิปนั้นอยู่แล้ว
ตอนนั้นคิดว่า "ไม่มีใครสนใจฟังหรอก"

00:11:46.163 --> 00:11:48.207 align:center
"อันนี้ลบไปก่อน ไว้พรุ่งนี้ค่อยลองใหม่"

00:11:48.290 --> 00:11:51.043 align:center
พอตื่นขึ้นมาตอนเช้า
"เชี่ย" คลิปนั้นมีคอมเมนต์ 900 คอมเมนต์

00:11:51.127 --> 00:11:52.420 align:center
ผมนี่แบบ "เอาแล้วไง"

00:11:52.503 --> 00:11:54.922 align:center
เรามาที่นี่เพื่อทำเพลง
ผมจะแต่งเพลงเกี่ยวกับเวอร์มอนต์

00:11:55.005 --> 00:11:56.966 align:center
และตอนนี้ผมอยู่เวอร์มอนต์ ซึ่งเจ๋งดี

00:11:57.049 --> 00:12:01.554 align:center
ฉันเลยคิดว่าถ้าเอาสิ่งดีๆ
ไปกลบทับความผิดพลาดทั้งหลาย

00:12:01.637 --> 00:12:05.725 align:center
มันอาจจะลบล้างความมืดมนที่รับมาจากพ่อได้บ้าง

00:12:05.808 --> 00:12:10.020 align:center
ตอนนี้ฉันไม่ตลกอะไร
เพราะคิดถึงเสียงหัวเราะของเธอ

00:12:10.563 --> 00:12:14.316 align:center
เธอเคยเรียกฉันว่า "ตลอดไป"
แต่ตอนนี้เธอไม่แม้แต่จะโทรกลับมา

00:12:14.400 --> 00:12:17.278 align:center
และฉันรักเวอร์มอนต์ แต่นี่คือฤดูกาลของ…

00:12:17.361 --> 00:12:18.946 align:center
แล้วมันก็ดังเปรี้ยงเลย

00:12:31.709 --> 00:12:34.044 align:center
นี่คืออัลบั้มของเขาครับ "สติ๊กซีซั่น"

00:12:34.128 --> 00:12:35.713 align:center
ทุกท่านคะ โนอาห์ คาห์น

00:12:40.760 --> 00:12:41.927 align:center
(โอลิเวีย โรดริโก)

00:12:42.011 --> 00:12:43.846 align:center
ขอเสียงให้โฮซิเออร์

00:12:43.929 --> 00:12:46.140 align:center
(เจลลี่โรล)

00:12:46.223 --> 00:12:47.933 align:center
(ชอว์น แมนเดส)

00:12:48.684 --> 00:12:50.561 align:center
ขอเสียงดังๆ ให้เรนี แรปป์

00:12:50.644 --> 00:12:52.438 align:center
(เดอะ ลูมิเนียร์ส)

00:13:06.160 --> 00:13:09.121 align:center
ที่นี่ ดนตรีกลายเป็นของใหม่สำหรับผม
ซึ่งเป็นความรู้สึกที่ดีมาก

00:13:10.581 --> 00:13:12.041 align:center
แต่ตอนนี้ก็หวานอมขมกลืนนะ

00:13:13.125 --> 00:13:15.336 align:center
เพราะผมกลับไปมีทัศนคติแบบตอนนั้นไม่ได้แล้ว

00:13:16.128 --> 00:13:17.880 align:center
ตอนนี้มีแรงกดดันว่าต่อไปจะทำอะไรต่อ

00:13:18.964 --> 00:13:21.967 align:center
ทำอัลบั้มใหม่ให้เสร็จก่อนปี 2026

00:13:23.427 --> 00:13:27.348 align:center
ผมว่าตอนนี้เขาอยากมั่นใจว่า

00:13:27.431 --> 00:13:31.143 align:center
คุณภาพของงานชุดต่อไป

00:13:31.727 --> 00:13:37.441 align:center
จะดีพอๆ กับหรือดีกว่าอัลบั้มที่สร้างชื่อให้เขา

00:13:37.525 --> 00:13:39.151 align:center
ซึ่งผมว่ากดดันพอสมควร

00:13:44.114 --> 00:13:45.950 align:center
ผมคิดถึงหลายอย่างมากที่อัปเปอร์แวลลีย์

00:13:48.869 --> 00:13:51.539 align:center
ตอนนี้ผมอยู่ในบ้านหลังใหญ่ที่แนชวิลล์

00:13:51.622 --> 00:13:53.415 align:center
และชีวิตผมเปลี่ยนไปเยอะ

00:13:54.166 --> 00:13:55.709 align:center
สำหรับผม เวอร์มอนต์คือรากเหง้า

00:13:55.793 --> 00:13:58.879 align:center
ส่วนแนชวิลล์คือที่ที่ผมย้ายไปอยู่เพื่อทำงาน

00:14:09.723 --> 00:14:13.352 align:center
อาทิตย์ก่อนผมกลับมาบ้าน
เพื่อมาเยี่ยมพี่ชายกับคนอื่นๆ

00:14:13.435 --> 00:14:15.187 align:center
ปกติผมไม่ได้ช่วยงานที่โรงตีเหล็กหรอก

00:14:15.271 --> 00:14:18.566 align:center
แต่วันนี้ผมอยากแกล้งขยันแล้วก็เจียมตัวหน่อย

00:14:18.649 --> 00:14:20.276 align:center
ซึ่งที่นี่แหละเหมาะเลย

00:14:20.359 --> 00:14:21.735 align:center
โอเค ชนชั้นแรงงาน

00:14:21.819 --> 00:14:24.572 align:center
ก่อนอื่น เขาไม่ได้ใส่กันแบบนั้น แป๊บนะ

00:14:24.655 --> 00:14:26.073 align:center
โอเค พร้อมแล้ว

00:14:26.949 --> 00:14:27.783 align:center
ได้

00:14:33.956 --> 00:14:35.082 align:center
บ้าเอ๊ย

00:14:37.042 --> 00:14:39.169 align:center
นายว่างานไหนอันตรายกว่ากัน

00:14:39.253 --> 00:14:41.589 align:center
เป็นนักผจญเพลิงกับช่างตีเหล็ก

00:14:41.672 --> 00:14:44.800 align:center
หรือเป็นนักร้องนักแต่งเพลงสายโฟล์กป๊อป

00:14:46.594 --> 00:14:48.762 align:center
- นักร้องนักแต่งเพลง
- ใช่ นักร้องนักแต่งเพลง

00:14:48.846 --> 00:14:51.307 align:center
งานของนายคือขึ้นรูปเหล็ก ส่วนงานฉันคือขึ้นรูป…

00:14:51.390 --> 00:14:53.517 align:center
- ความคิดและจิตใจ ใช่
- ความคิดและจิตใจ

00:14:54.059 --> 00:14:56.562 align:center
- ตรงนี้แหละที่น่ากลัว
- เอ้า มานี่

00:14:57.062 --> 00:14:59.857 align:center
ก็แปลกๆ เหมือนกันที่น้องๆ คนอื่นไม่อยู่ที่นี่

00:15:01.317 --> 00:15:03.861 align:center
บ้านเราสนิทกันมาก

00:15:04.528 --> 00:15:07.573 align:center
- เคยแหย่กระปู๋เข้าไปในนี้ไหม
- เคย แหย่อยู่ทุกวัน

00:15:08.240 --> 00:15:09.867 align:center
เราใช้เวลาด้วยกันเยอะมาก

00:15:09.950 --> 00:15:13.037 align:center
หลังจากผมจบม.ปลาย
แล้วช่วงนั้นริชาร์ดอยู่บ้านพักนึง

00:15:13.120 --> 00:15:15.915 align:center
เราจะพากันออกไปเมาหัวราน้ำ

00:15:17.041 --> 00:15:18.292 align:center
- พร้อมไหม
- ไม่

00:15:18.375 --> 00:15:20.336 align:center
โอเค สาม สอง หนึ่ง

00:15:21.712 --> 00:15:22.713 align:center
ผมไม่ค่อยได้เจอเขา

00:15:22.796 --> 00:15:25.257 align:center
พอมีโอกาสได้อยู่ด้วยกัน
มันเลยเป็นอะไรที่พิเศษมาก

00:15:25.758 --> 00:15:27.718 align:center
โดยเฉพาะตอนที่เขาไม่มีทัวร์คอนเสิร์ต

00:15:27.801 --> 00:15:31.639 align:center
เราได้กลับไปเป็นพี่น้องกันเหมือนคนทั่วไป

00:15:31.722 --> 00:15:33.390 align:center
ไม่ได้เป็นโนอาห์ คาห์นที่เป็นคนดัง

00:15:34.266 --> 00:15:35.476 align:center
โอเค

00:15:47.821 --> 00:15:49.782 align:center
เรามาเล่นสกีที่นี่ได้กี่ปีแล้วนะ 15 ปีไหม

00:15:49.865 --> 00:15:51.617 align:center
นายอยู่ที่นี่มาทั้งชีวิต

00:15:51.700 --> 00:15:52.993 align:center
ก็เออสิ

00:16:03.462 --> 00:16:05.965 align:center
จุดพีคของวันหยุดคริสต์มาสปีนั้นน่ะ

00:16:06.048 --> 00:16:08.634 align:center
หมอนั่นถือขี้ไว้ในมือ ยกขึ้นเหนือหัว

00:16:08.717 --> 00:16:09.843 align:center
แล้วก็พูดว่า

00:16:09.927 --> 00:16:13.806 align:center
"นายมันแสบใช้ได้ ไอ้คุณกรินช์"
แล้วก็วิ่งออกจากบ้านไปเลย

00:16:16.809 --> 00:16:18.936 align:center
สิ่งที่ฉันชอบที่สุดเกี่ยวกับกลุ่มเพื่อนเรา

00:16:19.019 --> 00:16:22.106 align:center
แล้วก็ครอบครัวและการได้มาที่นี่คือ
ไม่มีใครถามว่า "ต่อไปจะทำอะไร"

00:16:22.189 --> 00:16:25.609 align:center
เรื่องของฉันไม่ใช่ประเด็นสำคัญ
ไม่เหมือนที่แนชวิลล์ ซึ่งแบบนี้แหละดีแล้ว

00:16:25.693 --> 00:16:28.028 align:center
ฉันรักแนชวิลล์นะ รักผู้คนที่นั่น

00:16:28.112 --> 00:16:30.322 align:center
แต่ทุกเรื่องที่คุยคือเรื่องงานฉัน

00:16:30.406 --> 00:16:33.200 align:center
รอบตัวฉันมีแต่นักดนตรี ทุกคนทำดนตรี

00:16:33.283 --> 00:16:35.494 align:center
แต่พอมาที่นี่ รู้สึกเหมือนได้กลับบ้านจริงๆ

00:16:36.286 --> 00:16:37.413 align:center
วันดีๆ อีกวัน

00:16:37.496 --> 00:16:38.747 align:center
ดีมากเลยต่างหาก

00:16:39.873 --> 00:16:43.293 align:center
(แนชวิลล์)

00:16:50.342 --> 00:16:53.554 align:center
ตอนนี้โนอาห์กลับมาอยู่บ้านที่แนชวิลล์แล้ว

00:16:53.637 --> 00:16:55.764 align:center
นี่เป็นช่วงแรก

00:16:56.265 --> 00:17:00.853 align:center
ตั้งแต่ปี 2022
ที่เขาได้หยุดพักยาว แต่ก็แค่ไม่กี่วัน

00:17:00.936 --> 00:17:02.479 align:center
ที่ผ่านมาเขาทัวร์คอนเสิร์ตลากยาว

00:17:02.563 --> 00:17:05.691 align:center
แล้วตอนนี้ก็ใกล้จะหมดโปรแกรมทัวร์แล้ว

00:17:11.238 --> 00:17:13.365 align:center
จูน จูนบั๊ก มานี่

00:17:13.866 --> 00:17:18.162 align:center
โอเค ที่รัก
ทำแผ่นเลียให้เพ็นนีหน่อยสิ เพ็นนีจะได้ไม่เหงา

00:17:21.040 --> 00:17:23.167 align:center
โอเค เพ็นนี ขอมือ

00:17:23.667 --> 00:17:24.793 align:center
เก่งมาก

00:17:27.046 --> 00:17:31.050 align:center
รู้สึกเหมือนว่า "สติ๊กซีซั่น" กับทัวร์ครั้งนี้
เปลี่ยนชีวิตพวกเราไปเลย

00:17:32.551 --> 00:17:35.387 align:center
หมาตัวใหม่ บ้านหลังใหม่

00:17:35.888 --> 00:17:38.515 align:center
เฟอร์นิเจอร์ใหม่ เมืองใหม่ เสื้อผ้าชุดใหม่

00:17:39.516 --> 00:17:40.642 align:center
ทำจมูก

00:17:41.643 --> 00:17:42.811 align:center
ทำให้มันใหญ่ขึ้น

00:17:44.646 --> 00:17:46.190 align:center
เราย้ายมาอยู่ที่เดือนธ.ค.

00:17:46.273 --> 00:17:50.861 align:center
ย้ายมาจาก
อะพาร์ตเมนต์หนึ่งห้องนอนที่บอสตันมาอยู่ที่นี่

00:17:50.944 --> 00:17:52.905 align:center
และเราปรับตัวยากมาก

00:17:52.988 --> 00:17:56.492 align:center
เป็นการเปลี่ยนแปลงครั้งใหญ่
ต้องปรับอะไรหลายอย่าง แต่ก็…

00:17:57.159 --> 00:18:01.663 align:center
เราพยายามทำให้ที่นี่
ใกล้เคียงกับบ้านที่เวอร์มอนต์ให้ได้มากที่สุด

00:18:04.249 --> 00:18:08.420 align:center
เดี๋ยวจะพาไปดูของเจ๋งๆ
ในนี้มีของสนุกๆ หลายอย่างเลย

00:18:10.839 --> 00:18:12.633 align:center
อ๋อใช่ นี่เครื่องจำลองกอล์ฟของผม

00:18:13.383 --> 00:18:14.760 align:center
ไม่ค่อยทันสมัยเท่าไหร่

00:18:15.344 --> 00:18:16.970 align:center
แต่มันเจ๋งดีนะ

00:18:19.098 --> 00:18:21.433 align:center
ผมกลัวแล้วก็กังวลกับอัลบั้มถัดไป

00:18:21.934 --> 00:18:23.977 align:center
ผมผัดเรื่องงานสร้างสรรค์ออกไปหลายอย่าง

00:18:24.061 --> 00:18:26.021 align:center
แล้วก็แทบไม่ได้เริ่มทำอะไรจริงจังเลย

00:18:27.314 --> 00:18:30.609 align:center
แล้วก็รู้ตัวดีมากๆ ว่า
ต่อจากนี้จะไม่มีอะไรเหมือนเดิมอีกแล้ว

00:18:31.735 --> 00:18:33.612 align:center
นั่นแหละสิ่งที่ผมกลัวที่สุด

00:18:33.695 --> 00:18:37.074 align:center
กลัวว่าต้องกลับไปอยู่บ้านแม่ที่เวอร์มอนต์
ต้องดิ้นรนหรือเจ็บปวด

00:18:37.157 --> 00:18:38.242 align:center
ถึงจะแต่งเพลงได้

00:18:38.325 --> 00:18:39.868 align:center
นั่นคือความกังวลที่ผมมีเสมอมา

00:18:40.452 --> 00:18:43.038 align:center
เฮ้ เมื่อกี้ก็ไม่เลวนะ ไง เพ็นนี

00:18:44.039 --> 00:18:46.125 align:center
ไม่ชอบให้เล่นตรงนี้ใช่ไหมล่ะ

00:18:47.793 --> 00:18:49.378 align:center
เดี๋ยวผมพาไปดูอย่างอื่นต่อ

00:18:49.878 --> 00:18:52.464 align:center
ผมได้รางวัลนี้มา
แล้วหลังจากนั้นก็นั่งในงานไม่ได้

00:18:52.548 --> 00:18:54.675 align:center
เพราะรปภ.ไม่เชื่อว่าผมเป็นแขกของงาน

00:18:54.758 --> 00:18:56.969 align:center
ทั้งที่ผมเพิ่งขึ้นเวทีไปรับรางวัลมาแหม็บๆ

00:18:57.553 --> 00:19:00.764 align:center
แล้วก็นี่ ถ้วยรางวัลที่ผมภูมิใจที่สุด

00:19:03.308 --> 00:19:05.769 align:center
ในรูปนี้ แฟนของเบรนน่าขอเบรนน่าแต่งงาน

00:19:06.353 --> 00:19:07.479 align:center
หมอนี่โคตรเจ๋ง

00:19:08.647 --> 00:19:10.732 align:center
เสาร์อาทิตย์นี้เบรนน่าก็จะไปหาเขา

00:19:10.816 --> 00:19:16.488 align:center
นี่ผมเอง ขอเบรนน่าแต่งงานที่คาโบ
วันที่ 17 กรกฎาคม 2023

00:19:16.572 --> 00:19:19.408 align:center
วันดีๆ อีกวันในชีวิต น่าจะดีที่สุดแล้ว

00:19:23.162 --> 00:19:24.997 align:center
ฉันมีลางสังหรณ์มาตลอด

00:19:25.080 --> 00:19:26.582 align:center
ฉันไม่เคยสงสัยในตัวโนอาห์เลย

00:19:26.665 --> 00:19:29.918 align:center
ฉันไม่ได้คิดว่าอะไรแบบนี้จะเกิดขึ้น

00:19:30.002 --> 00:19:32.004 align:center
ไม่เคยคิดด้วยซ้ำว่ามันจะเป็นไปได้

00:19:32.087 --> 00:19:35.924 align:center
แต่ฉันไม่เคยสงสัยในตัวเขา
ทั้งในฐานะนักดนตรีหรือศิลปิน

00:19:36.008 --> 00:19:38.677 align:center
ฉันรู้มาตลอดว่าเธอมีคุณสมบัติ

00:19:38.760 --> 00:19:42.222 align:center
เธอสามารถทำเพลงเป็นอาชีพได้

00:19:42.306 --> 00:19:43.515 align:center
- ขอบใจนะ
- ค่ะ

00:19:43.599 --> 00:19:46.226 align:center
ทีแรกฉันคิดว่า "ฉันคงเป็นครูไปทั้งชีวิต"

00:19:46.310 --> 00:19:48.687 align:center
ส่วนเธอก็เล่นคอนเสิร์ตตามเวทีเล็กๆ

00:19:49.563 --> 00:19:52.357 align:center
ใช่ ทีแรกฉันคิดว่าชีวิตเราจะเป็นแบบนั้น

00:19:56.653 --> 00:19:58.530 align:center
ผมจัดกระเป๋าแบบมั่วมาก

00:19:58.614 --> 00:20:00.574 align:center
ไม่น่ารอจนนาทีสุดท้ายแล้วค่อยจัดเลย

00:20:01.825 --> 00:20:04.661 align:center
ผมอยากเอาไปให้พอสำหรับทัวร์ทั้งโปรแกรม
ออกเดินทางไปยาวๆ

00:20:04.745 --> 00:20:08.248 align:center
แทนที่จะกลับมาอยู่บ้านแป๊บๆ แล้วก็ต้องไปอีก

00:20:09.416 --> 00:20:11.376 align:center
ผมอยากกลับไปใส่กางเกงตัวเก่าให้ได้

00:20:11.460 --> 00:20:15.380 align:center
ตู้เสื้อผ้าผมจะมีมุมอัปยศอยู่
แบบ "แกอ้วนเกินจะใส่เสื้อผ้าพวกนี้"

00:20:16.798 --> 00:20:18.800 align:center
อ้วนเกินจนยัดไม่ลง น่าโมโหเป็นบ้า

00:20:20.677 --> 00:20:23.555 align:center
นี่คือปีที่สองของการทัวร์คอนเสิร์ตแล้ว

00:20:25.724 --> 00:20:27.059 align:center
(พฤษภาคม 2024)

00:20:27.142 --> 00:20:30.687 align:center
เราเริ่มทัวร์มาตั้งแต่เดือนตุลาคมปี 2022

00:20:31.480 --> 00:20:34.858 align:center
เล่นคอนเสิร์ตไปแล้ว 210 ครั้ง

00:20:35.525 --> 00:20:38.654 align:center
และอีกไม่นานผมก็จะได้เล่นที่เฟนเวย์พาร์ก

00:20:39.363 --> 00:20:40.405 align:center
เหลือเชื่อดี

00:20:47.037 --> 00:20:50.707 align:center
เรื่องการแสดงบนเวที โนอาห์พัฒนาขึ้นเยอะมาก

00:20:50.791 --> 00:20:55.045 align:center
(พยายามจะลืมประสบการณ์เฉียดตายเมื่อคืน)

00:20:56.255 --> 00:20:58.048 align:center
(คิดว่าตัวเองเป็นใครวะเนี่ย เจ็บนะนั่น)

00:20:58.131 --> 00:20:59.800 align:center
ตอนนี้เขาเก่งขึ้นเยอะ

00:21:01.677 --> 00:21:03.011 align:center
ผมชื่อโนอาห์ คาห์น

00:21:03.095 --> 00:21:04.012 align:center
เป้าหมายของผมคือ

00:21:04.096 --> 00:21:06.890 align:center
ทำให้พวกคุณหดหู่
กว่าตอนที่ก้าวเท้าเข้ามาที่นี่อีกนิด

00:21:30.539 --> 00:21:31.999 align:center
โอ๊ย ปัดโถ่

00:21:32.499 --> 00:21:37.421 align:center
ในวงการนี้ ศิลปินที่ถ่อมตัวแบบโนอาห์หายาก

00:21:37.504 --> 00:21:38.964 align:center
ขอทางให้คนกล้าหน่อย

00:21:42.718 --> 00:21:45.012 align:center
ว้าว คืนนี้มีป้ายน่าสนใจเพียบเลย

00:21:45.095 --> 00:21:47.222 align:center
"จะบำบัดไปทำไมในเมื่อเรามีโนอาห์ คาห์น"

00:21:48.307 --> 00:21:50.559 align:center
ฉันวาดรูปคุณ นี่คุณ

00:21:50.642 --> 00:21:52.853 align:center
(คาห์น ขอเทียบหน่อยได้ไหม)

00:21:54.396 --> 00:21:57.149 align:center
อยากมีหุ่นแบบนี้จัง ขอบคุณมากนะ

00:21:57.232 --> 00:22:00.694 align:center
เพลงต่อไปเก่าหน่อย
ถ้าใครรู้จักก็ช่วยกันร้องตามนะ

00:22:00.777 --> 00:22:03.780 align:center
แต่ถ้าไม่รู้จักก็ไสหัวไปให้พ้นเลย ออตโตวา

00:22:12.414 --> 00:22:14.916 align:center
การเติบโตแบบก้าวกระโดดที่เราเห็นกันมาตลอด

00:22:15.000 --> 00:22:17.169 align:center
คือเขาได้เล่นเวทีใหญ่ขึ้นเรื่อยๆ ทุกครั้ง

00:22:17.252 --> 00:22:20.255 align:center
คนดูเยอะขึ้น เสียงเชียร์ดังขึ้น ดังขึ้น ดังขึ้น

00:22:23.884 --> 00:22:25.344 align:center
ไงทุกคน ผมโนอาห์ คาห์น

00:22:25.427 --> 00:22:27.596 align:center
มาบอกว่าผมจะเล่นคอนเสิร์ตที่เฟนเวย์พาร์ก

00:22:27.679 --> 00:22:28.889 align:center
เปิดขายบัตรแล้วนะ

00:22:29.473 --> 00:22:31.725 align:center
จากที่เคยเล่นต่อหน้าคนดูสักสองพันคน

00:22:31.808 --> 00:22:34.978 align:center
จนได้เล่นคอนเสิร์ตที่เฟนเวย์ในบ้านเกิดตัวเอง
แทบไม่เคยมีใครทำได้

00:22:35.062 --> 00:22:39.024 align:center
บางคนมีฝ่ายบุคคล
บางคนมีพิญาตาขนาดเท่าตัวจริง

00:22:39.107 --> 00:22:41.109 align:center
ทีเดียวเสียวแน่ ไอ้เวร

00:22:41.193 --> 00:22:42.736 align:center
เพลงแกก็งั้นๆ แหละ

00:22:43.528 --> 00:22:46.323 align:center
ขอบคุณสวรรค์ที่เขาเป็นคนมีสติ มีหัวคิดดี

00:22:51.745 --> 00:22:56.416 align:center
(นครนิวยอร์ก)

00:23:00.462 --> 00:23:02.881 align:center
ที่นี่คืออะพาร์ตเมนต์เก่าของผม
ซึ่งตอนนี้น้องชายผมอยู่

00:23:02.964 --> 00:23:04.633 align:center
เราจะไปทักทายเขาหน่อย

00:23:04.716 --> 00:23:07.719 align:center
ยังรู้สึกเหมือนที่นี่เป็นบ้านของผมอยู่เลย
แต่จริงๆ ไม่ใช่แล้ว

00:23:07.803 --> 00:23:10.931 align:center
ไง เข้ามาเลย หมวกสวยดีนะ
อย่างเจ๋ง เข้ามาก่อน

00:23:11.014 --> 00:23:13.392 align:center
ฉันจัดห้องใหม่น่ะ

00:23:13.475 --> 00:23:16.561 align:center
เมื่อก่อนมีแค่เตียงหลังนึง
กับเสื้อผ้าเน่าๆ เป็นกอง

00:23:16.645 --> 00:23:18.688 align:center
ห้องนี้มีขนเพชรหล่นเต็มพื้นเลย

00:23:18.772 --> 00:23:20.607 align:center
ไม่ได้ล้อเล่นนะ สาบานได้

00:23:20.690 --> 00:23:22.734 align:center
- ไม่จริงน่า
- ตอนนี้หาก็เจอ

00:23:25.987 --> 00:23:27.447 align:center
- เยี่ยม
- เจ๋งดีเนอะ

00:23:27.531 --> 00:23:29.491 align:center
แมกเลอมอร์น่าจะเอาไปแต่งต่อได้นะ

00:23:29.574 --> 00:23:31.034 align:center
- ใช่
- "ฉันแค่เด็ก 19"

00:23:31.118 --> 00:23:33.286 align:center
เล่นต่อเลย เดี๋ยวเราลองใส่บีตแบบแมกเลอมอร์

00:23:34.788 --> 00:23:36.373 align:center
ฤดูร้อนปีนั้น

00:23:38.166 --> 00:23:39.126 align:center
เย่

00:23:40.502 --> 00:23:42.504 align:center
ฉันกินลาเต้ใส่นมโอ๊ต

00:23:43.004 --> 00:23:45.340 align:center
กินกาแฟใส่ครีมเยอะๆ

00:23:45.841 --> 00:23:47.092 align:center
เห็นฉันเป็นคนขาว

00:23:47.926 --> 00:23:50.512 align:center
ไม่ได้แปลว่าฉันจะแจ้งเกิดในวงการแร็ปไม่ได้

00:23:54.141 --> 00:23:55.600 align:center
ผมชอบความทรงจำของที่นี่นะ

00:23:55.684 --> 00:23:58.103 align:center
แต่ก็รู้สึกว่าตัวเองไม่เหมาะกับชีวิตในนิวยอร์ก

00:23:58.687 --> 00:24:00.105 align:center
ผมเคยคาดหวังกับตัวเอง

00:24:00.188 --> 00:24:03.150 align:center
คิดว่าถ้าได้มาอยู่เมืองใหญ่
ผมจะเป็นคนชอบเข้าสังคม

00:24:03.233 --> 00:24:05.360 align:center
จะอยากออกไปข้างนอก อยากออกไปทำอะไรๆ

00:24:06.236 --> 00:24:09.114 align:center
ผมว่าช่วงเวลาที่ผมรู้สึกหมดไฟที่สุด
ก็คือที่เมืองนี้แหละ

00:24:16.830 --> 00:24:21.376 align:center
ฉันเองก็สงสัยนะว่าจะมีที่ไหนไหม
ที่ฉันจะรู้สึกพอใจกับชีวิตจริงๆ

00:24:21.877 --> 00:24:24.880 align:center
สมัยที่อยู่ฮาโนเวอร์ สแตรฟฟอร์ด

00:24:25.380 --> 00:24:27.674 align:center
ฉันรู้สึกอึดอัดเหมือนหายใจไม่ออก

00:24:27.757 --> 00:24:31.011 align:center
แต่พอย้ายออกมา
กลับคิดถึงความเรียบง่ายของมัน

00:24:31.928 --> 00:24:34.347 align:center
ใช่ คงจะดีนะถ้าปัญหาของเราแก้ได้ง่ายๆ

00:24:34.431 --> 00:24:36.766 align:center
แค่ซื้อตั๋วเครื่องบินสักใบ

00:24:36.850 --> 00:24:41.480 align:center
การย้ายไปอยู่ที่อื่นไม่ได้ช่วยให้เราหนีตัวเองพ้น
มันไม่ได้ง่ายแบบนั้น

00:24:44.649 --> 00:24:46.234 align:center
นายเคยกังวลไหมว่า

00:24:46.735 --> 00:24:50.197 align:center
นี่คือจุดพีคของนายแล้ว
หรือว่านายจะไปถึงจุดพีคในสักวัน

00:24:51.907 --> 00:24:55.744 align:center
กังวลสิ กังวลตลอดแหละ
ในหัวคิดแค่เรื่องนี้แหละ

00:24:55.827 --> 00:24:58.914 align:center
พรุ่งนี้ถ้าโชว์ที่เมดิสันออกมาไม่ดี
แล้วมันจะเป็นยังไง

00:24:58.997 --> 00:25:00.749 align:center
คนอาจเริ่มหมดความสนใจก็ได้

00:25:00.832 --> 00:25:04.044 align:center
แฟนๆ อาจเริ่มรู้สึกว่ามันน่าเบื่อ จำเจ

00:25:04.127 --> 00:25:06.213 align:center
แล้วค่ายเพลงก็เริ่มหมดศรัทธาในตัวฉัน

00:25:06.296 --> 00:25:08.840 align:center
นักบำบัดของฉันพูดเสมอว่า
"ความล้มเหลวก็เป็นส่วนหนึ่ง"

00:25:08.924 --> 00:25:10.342 align:center
"คุณต้องเตรียมใจไว้ด้วย"

00:25:10.425 --> 00:25:12.511 align:center
"คุณจะได้ยอมรับเหตุการณ์ที่เจอได้"

00:25:12.594 --> 00:25:14.596 align:center
แต่ฉันไม่เคยทำแบบนั้นได้จริงๆ เลย

00:25:20.352 --> 00:25:21.770 align:center
ให้ตายสิ

00:25:22.938 --> 00:25:25.357 align:center
ยิ่งเข้าไปใกล้ ยิ่งประหม่า

00:25:26.024 --> 00:25:26.858 align:center
โย่

00:25:33.573 --> 00:25:34.991 align:center
เหลือเชื่อเลยเนอะ เพ็น

00:25:44.668 --> 00:25:46.753 align:center
(คอนเสิร์ตที่เมดิสันสแควร์การ์เดน
อาจขายบัตรไม่หมด)

00:25:46.836 --> 00:25:49.005 align:center
(แต่ผมจะแต่งเพลงเพื่อพวกคุณต่อไป)

00:25:53.218 --> 00:25:56.179 align:center
- ตื่นเต้นไหม
- ตื่นเต้นนิดๆ อยู่นะ

00:25:57.347 --> 00:25:59.558 align:center
เราต้องทำให้เมดิสันภูมิใจ

00:25:59.641 --> 00:26:03.144 align:center
ที่นี่เจอความพ่ายแพ้มาเยอะ
ทีมนิกส์แพ้ไปหลายเกม

00:26:03.228 --> 00:26:05.146 align:center
คนที่นี่ต้องได้เห็นชัยชนะบ้าง

00:26:09.651 --> 00:26:14.114 align:center
เรารู้ว่าต้องมีนิวยอร์ก

00:26:31.256 --> 00:26:33.592 align:center
ไง เป็นไงกันบ้าง

00:26:33.675 --> 00:26:36.094 align:center
เป็นไงบ้างวะ เมดิสันสแควร์

00:27:50.627 --> 00:27:52.295 align:center
ว่าไง เมดิสันสแควร์การ์เดน

00:28:17.987 --> 00:28:20.573 align:center
ผมอยากให้เราเข้าใจตรงกันก่อนจะไปต่อ

00:28:20.657 --> 00:28:22.867 align:center
ซึ่งต้องขอความร่วมมือจากทุกคนที่นี่หน่อย

00:28:22.951 --> 00:28:25.495 align:center
ผมอยากให้คุณหันไปมองคนที่มาด้วยกันคืนนี้

00:28:25.578 --> 00:28:28.581 align:center
อาจจะเป็นเพื่อน แฟน รูมเมต พี่หรือน้อง

00:28:29.666 --> 00:28:32.043 align:center
มองตาเขา มองให้ลึกเข้าไปในดวงตาคู่นั้น

00:28:32.711 --> 00:28:36.297 align:center
แล้วนึกถึงสิ่งที่คุณไม่ชอบในตัวเขามาสักอย่าง

00:28:36.381 --> 00:28:39.050 align:center
นึกถึงมันไว้ให้ดี
จนกว่าจะแก่ตายจากกันและเหลือตัวคนเดียว

00:28:39.134 --> 00:28:41.261 align:center
ขอบคุณมากครับ เมดิสันสแควร์การ์เดน

00:28:47.016 --> 00:28:49.102 align:center
ผมอยากได้รับการยอมรับจากคนอื่นมาตลอด

00:28:50.186 --> 00:28:53.857 align:center
แล้วบางครั้งก็มีช่วงที่เราอยู่คนเดียว
หรือรู้สึกโดดเดี่ยว

00:28:54.357 --> 00:28:55.859 align:center
ถามตัวเองว่า "เราเป็นใคร"

00:28:55.942 --> 00:28:58.611 align:center
เพราะผมไม่มีใครที่จะมาให้การยอมรับ

00:28:59.446 --> 00:29:03.032 align:center
มือถือผมล่ะ จะประสาทตายอยู่แล้ว

00:29:03.116 --> 00:29:04.284 align:center
มือถืออยู่ไหน

00:29:05.702 --> 00:29:07.328 align:center
จะบ้าตาย

00:29:07.829 --> 00:29:09.330 align:center
ฉันโทรเข้าอยู่เนี่ย

00:29:09.414 --> 00:29:10.790 align:center
- อยู่นี่ไง
- อ๋อ

00:29:12.041 --> 00:29:14.252 align:center
พอจบคอนเสิร์ตแล้วคุณเปิดดูอะไร

00:29:14.753 --> 00:29:16.004 align:center
ปกติก็ข้อความ

00:29:16.504 --> 00:29:20.175 align:center
บางทีก็เช็กทวิตเตอร์
ดูว่ากระแสตอบรับของคอนเสิร์ตเป็นยังไง

00:29:20.675 --> 00:29:24.471 align:center
ถ้ามันไม่ดี ผมก็จะขังตัวเองอยู่ในห้อง
สั่งทาโก้เบลล์มากิน

00:29:24.554 --> 00:29:27.682 align:center
ถ้ามันดี ผมก็จะขังตัวเองอยู่ในห้อง
สั่งทาโก้เบลล์มากิน

00:29:29.517 --> 00:29:30.727 align:center
บัญชีนี้มีไว้

00:29:32.395 --> 00:29:33.980 align:center
โพสต์พวก…

00:29:36.649 --> 00:29:37.942 align:center
โห อ้วนว่ะ

00:29:47.619 --> 00:29:49.954 align:center
แค่นิดหน่อย นั่นแหละ

00:29:50.538 --> 00:29:52.081 align:center
โอเค เริ่มกันเลย

00:29:53.750 --> 00:29:54.959 align:center
ไหวไหม

00:29:55.043 --> 00:29:55.877 align:center
ไหว

00:29:56.377 --> 00:29:59.088 align:center
เยี่ยม ขออีกสี่ที อีกสี่ที สู้ๆ

00:30:01.716 --> 00:30:04.427 align:center
ผมไม่เคยชอบรูปร่างหน้าตาของตัวเองเลย

00:30:04.511 --> 00:30:06.137 align:center
สู้ๆ หายใจลึกๆ

00:30:06.221 --> 00:30:08.556 align:center
เป็นเรื่องที่ผมไม่ค่อยพูดถึงเท่าไหร่

00:30:08.640 --> 00:30:10.725 align:center
แต่ผมต้องต่อสู้กับมันมาตลอดชีวิต

00:30:13.061 --> 00:30:16.731 align:center
เวลาเครียด ผมจะกินไม่หยุด

00:30:16.815 --> 00:30:20.944 align:center
แล้วหลังจากนั้นก็จะเกลียดหุ่นตัวเอง

00:30:21.027 --> 00:30:23.279 align:center
เกลียดรูปร่างตัวเองจนไม่ยอมกินอะไรอยู่พักใหญ่

00:30:23.363 --> 00:30:24.697 align:center
อดอาหาร

00:30:27.492 --> 00:30:29.452 align:center
ผมรู้สึกว่ารูปร่างของผมที่เห็นในกระจก

00:30:30.453 --> 00:30:31.746 align:center
ไม่ใช่รูปร่างที่ผมมีจริงๆ

00:30:34.207 --> 00:30:36.751 align:center
นี่เป็นเรื่องนึงที่ผมไม่ค่อยได้ยกมาพูด

00:30:37.252 --> 00:30:40.421 align:center
เพราะผมเองก็ไม่รู้ว่า
ปัญหาที่ผมมีมันคืออะไรกันแน่

00:30:40.505 --> 00:30:43.258 align:center
ผมไม่รู้ว่าจะอธิบายยังไง

00:30:44.342 --> 00:30:47.804 align:center
แล้วก็ไม่ค่อยอยากยอมรับด้วยว่าผม… ไม่รู้สิ

00:30:48.304 --> 00:30:52.267 align:center
มันทำใจยากนะ
เวลาต้องพูดถึงหุ่นหรือรูปลักษณ์ของตัวเอง

00:30:52.350 --> 00:30:56.563 align:center
นี่เป็นปัญหาที่
ผมเผชิญเงียบๆ คนเดียวมา 15 ปีแล้ว

00:30:56.646 --> 00:30:57.647 align:center
ขึ้น

00:30:58.147 --> 00:30:59.357 align:center
หนึ่ง สอง

00:31:00.149 --> 00:31:01.067 align:center
ขึ้น

00:31:01.943 --> 00:31:03.027 align:center
หนึ่ง สอง

00:31:03.653 --> 00:31:06.197 align:center
คนชอบเอาผมไปล้อ ชอบพูดถึง

00:31:06.281 --> 00:31:08.032 align:center
เพราะเขามองว่าผมล้อตัวเองอยู่แล้ว

00:31:08.575 --> 00:31:11.494 align:center
ก็เลยสามารถล้อผมว่าอัปลักษณ์ได้

00:31:12.036 --> 00:31:14.956 align:center
หรือพูดถึงรูปร่างหน้าตาผมได้
หรือแซวว่าผมไม่อาบน้ำได้

00:31:15.039 --> 00:31:17.083 align:center
ซึ่งผมเองก็ล้อตัวเองแบบนั้น

00:31:17.917 --> 00:31:21.504 align:center
แต่บางครั้งผมก็อยากให้คนเลิกล้อ
บางครั้งผมก็ไม่อยากเป็นตัวตลก

00:31:25.884 --> 00:31:31.556 align:center
มันทำให้เกิดภาพจำว่า
ผมไม่มีเสน่ห์น่าดึงดูดเลย หรือ…

00:31:33.892 --> 00:31:35.351 align:center
ไม่มีความสำคัญ

00:31:41.733 --> 00:31:44.694 align:center
และผมก็เหมือนทำร้ายตัวเองด้วยที่…

00:31:47.780 --> 00:31:49.407 align:center
ไม่เคยเปิดใจพูดเรื่องนี้

00:31:53.703 --> 00:31:58.541 align:center
เพราะผมนั่งพูดเรื่องสุขภาพจิตทั้งวัน แต่…

00:32:01.377 --> 00:32:03.671 align:center
กลับไม่ดูแลตัวเองอย่างที่ควรจะทำ

00:32:03.755 --> 00:32:05.089 align:center
และนั่นมัน… ขอโทษที

00:32:05.173 --> 00:32:07.800 align:center
ตอนนี้รู้สึกเหมือนคิดคำพูดไม่ค่อยออก

00:32:07.884 --> 00:32:09.636 align:center
เอาเป็นว่าเรื่องนี้พูดยากมากสำหรับผม

00:32:16.517 --> 00:32:19.854 align:center
โอ้โหเฮะ ขอบคุณมากนะเมดิสัน
เป็นอะไรที่มหัศจรรย์มาก ขอบคุณ

00:32:24.776 --> 00:32:27.028 align:center
กางเกงตัวนี้รุ่มร่ามดีนะ

00:32:27.779 --> 00:32:28.738 align:center
แต่ผมชอบ

00:32:29.238 --> 00:32:31.240 align:center
เดี๋ยวเราจะเปลี่ยนเซ็ตเวทีกันนิดหน่อย

00:32:31.324 --> 00:32:33.660 align:center
แปลว่าผมต้องยืนถือไมค์อยู่ตรงนี้คนเดียว

00:32:33.743 --> 00:32:36.621 align:center
เหมือนบาทหลวงที่พูดชักจูงวัยรุ่น

00:32:37.121 --> 00:32:40.875 align:center
นี่คือห้องนั่งเล่นที่บ้านแม่ผม
เราจำลองมาไว้บนเวที

00:32:40.959 --> 00:32:44.379 align:center
เราเหมือนยกห้องนั่งเล่นที่บ้านแม่ผม
มาไว้บนเวทีคืนนี้เลย

00:32:44.963 --> 00:32:48.633 align:center
อาจจำลองความชอกช้ำที่ส่งต่อกันมาไม่ได้
แต่ก็พยายามใส่เข้ามาให้เต็มที่

00:32:50.009 --> 00:32:53.221 align:center
แม่ผมมาดูด้วยคืนนี้
ขอโทษนะแม่ที่เล่นมุกเมื่อกี้ ผมรักแม่มากนะ

00:33:11.489 --> 00:33:16.202 align:center
บ้านของฉันถูกออกแบบมา
ให้ดูเหมือนมันกำลังร้องไห้

00:33:16.285 --> 00:33:18.830 align:center
หน้าต่างคือดวงตา

00:33:18.913 --> 00:33:20.456 align:center
ส่วนโรงรถคือปาก

00:33:20.540 --> 00:33:24.961 align:center
ถ้ามีใครพูดถึง
เด็กเศร้าๆ ในบ้านเศร้าๆ ที่ถนนบัลช์

00:33:25.044 --> 00:33:29.298 align:center
ก็ไม่ต้องเดาเลยว่าเขากำลังพูดถึงใคร

00:33:29.382 --> 00:33:31.134 align:center
มาหาหน่อย

00:33:31.217 --> 00:33:34.178 align:center
โห ไม่ได้เอาอัลบั้มพวกนี้ออกมาดูตั้งนาน

00:33:34.679 --> 00:33:38.433 align:center
นี่ริชาร์ด, ไซมอน, ซาช่า กับโนอาห์

00:33:38.516 --> 00:33:42.020 align:center
เด็กๆ ทุกคนอายุห่างกันหกปี
ตั้งแต่คนโตจนถึงคนเล็ก

00:33:42.103 --> 00:33:44.480 align:center
บ้านเลยเหมือนมีปูอยู่หนึ่งกระด้ง

00:33:44.564 --> 00:33:47.608 align:center
พวกเขาไปไหนมาไหนด้วยกันตลอด

00:33:51.738 --> 00:33:52.655 align:center
โอ๊ะ

00:33:54.615 --> 00:33:55.783 align:center
โนอาห์

00:33:56.325 --> 00:33:58.703 align:center
หิวน้ำเหรอ ไปหาอะไรดื่มกัน

00:33:58.786 --> 00:34:03.166 align:center
ครั้งแรกที่เราได้ข่าวว่า
เขากำลังทำอัลบั้มสติ๊กซีซั่น

00:34:03.249 --> 00:34:04.917 align:center
เขาจะเปิดอะไรสักอย่างให้ฟัง

00:34:05.001 --> 00:34:07.962 align:center
จำไม่ได้ว่าเรียกว่าอะไร
เดโมหรืออะไรสักอย่าง

00:34:08.046 --> 00:34:13.593 align:center
แล้วฉันก็จะฟังแล้วก็คิดว่า
"เพลงนี้พูดถึงชีวิตเราในช่วงเวลาหนึ่งนี่นา"

00:34:13.676 --> 00:34:14.510 align:center
ไงคะ

00:34:14.594 --> 00:34:16.137 align:center
- ไงฮะแม่
- ไงจ๊ะ

00:34:16.220 --> 00:34:20.516 align:center
วันนี้วันฮาโลวีน เราจะไปทริกออร์ทรีตกัน

00:34:20.600 --> 00:34:23.978 align:center
- เราจะเอาของอร่อยๆ มาเยอะๆ เลย
- ไงจ๊ะ โนอี้ แค่ถ่ายรูปจ้ะ

00:34:24.479 --> 00:34:26.064 align:center
นี่ไม่ใช่โทรศัพท์จ้ะลูก

00:34:26.147 --> 00:34:28.274 align:center
ปล่อยหน่อย จะได้เห็นทุกคน

00:34:28.357 --> 00:34:29.442 align:center
โนอี้

00:34:30.485 --> 00:34:33.071 align:center
สถานการณ์ที่บ้านวันนี้เข้มข้นมาก

00:34:34.906 --> 00:34:36.115 align:center
แม่จะปิดแล้วนะ

00:34:36.199 --> 00:34:39.869 align:center
เหมือนเป็นไข่อีสเตอร์ที่ซ่อนไว้ในเพลง
ที่มีแค่ครอบครัวเรารู้

00:34:40.453 --> 00:34:43.664 align:center
อย่างท่อนที่พูดถึงเด็กสมาธิสั้นในชุดพละ

00:34:43.748 --> 00:34:44.832 align:center
นั่นคือริชาร์ด

00:34:44.916 --> 00:34:47.502 align:center
ส่วนเพลง "คัม โอเวอร์"
เขาก็บอกว่าเขียนถึงไซมอน

00:34:48.002 --> 00:34:52.715 align:center
แล้วก็มีหลายอย่างที่เกี่ยวกับฉันกับจอช
รวมถึงเรื่องราวต่างๆ ที่เกิดขึ้นในชีวิตเรา

00:34:52.799 --> 00:34:56.427 align:center
- โตขึ้นอยากเป็นอะไร
- อยากแต่งงานกับจอช คาห์นสุดหล่อ

00:34:56.511 --> 00:34:57.929 align:center
และเป็นนักเขียนชื่อดัง

00:34:58.012 --> 00:35:02.308 align:center
เพราะครอบครัวเราผ่านเรื่องแย่ๆ มาเยอะ

00:35:03.935 --> 00:35:05.019 align:center
หยุดเลย

00:35:05.728 --> 00:35:08.231 align:center
บ้านคาห์นวันนี้ค่อนข้างตึงเครียด

00:35:08.314 --> 00:35:12.193 align:center
มีทั้งอุบัติเหตุ การหย่าร้าง ปัญหาการเงิน มีครบ

00:35:14.112 --> 00:35:17.573 align:center
พอปล่อยอัลบั้มนั้นออกไป
คนก็รู้เรื่องชีวิตครอบครัวเราหมด

00:35:23.246 --> 00:35:26.165 align:center
- เข้ามาเลย
- "ฟอร์เอเวอร์" เพลงนั้นแหละ

00:35:26.833 --> 00:35:28.793 align:center
- สนุกไหม
- สนุกมากเลย

00:35:28.876 --> 00:35:32.463 align:center
แต่ลูกก็เล่นซะแม่ร้องไห้ไม่เหลือสภาพเลย

00:35:32.547 --> 00:35:34.674 align:center
พรุ่งนี้ผมจะไม่เล่นเพลงนั้น แม่จะได้ไม่เศร้า

00:35:35.591 --> 00:35:36.926 align:center
โชว์ดีมาก

00:35:37.635 --> 00:35:39.762 align:center
เขาแบบ "ใช่ ไม่สนหรอก" ว่าไง ไซมอน

00:35:39.846 --> 00:35:42.098 align:center
ไง ช่วยรีวิวโชว์ให้หน่อยสิ

00:35:42.598 --> 00:35:43.516 align:center
โชว์ดีมากครับ

00:35:43.599 --> 00:35:45.101 align:center
หมอนี่ทำแม่ผมร้องไห้

00:35:45.601 --> 00:35:47.770 align:center
- ห้ามทำแม่ฉันร้องไห้นะ
- นั่นแม่ฉันนะ

00:35:48.354 --> 00:35:49.730 align:center
ไอ้บ้าเอ๊ย

00:35:51.232 --> 00:35:53.442 align:center
- ไงจ๊ะ เพ็นเพ็น
- ว่าไง เพ็นเพ็น

00:35:53.526 --> 00:35:56.612 align:center
- ไง
- ดีใจจังที่ได้เจอ

00:35:57.196 --> 00:35:59.240 align:center
เดี๋ยวจะเล่าให้ฟังต่อหน้ากล้องเลย

00:35:59.323 --> 00:36:03.327 align:center
ผมเพิ่งกลับจากทัวร์
คริสต์มาสปีนั้นห่วยแตกที่สุดในชีวิตเลย

00:36:03.411 --> 00:36:04.453 align:center
ผมกลับจากทัวร์

00:36:04.537 --> 00:36:07.665 align:center
เหนื่อยสุดขีดจากการกอบกู้โลก
ด้วยท่วงทำนองอันแสนไพเราะเสนาะหู

00:36:09.041 --> 00:36:11.377 align:center
คิดว่าอยากอยู่บ้านสักวัน ฉลองวันคริสต์มาสกับพ่อ

00:36:12.253 --> 00:36:13.838 align:center
แต่พ่อไม่โทรหาผมเลย

00:36:13.921 --> 00:36:17.633 align:center
ผมลากสังขารไปที่บ้านเขา เคาะประตู

00:36:17.717 --> 00:36:21.804 align:center
แล้วพ่อก็เปิดประตู
พร้อมกับแฟนใหม่กับลูกของแฟนใหม่

00:36:21.888 --> 00:36:24.807 align:center
ผมแบบ "อะไรวะเนี่ย"
แล้วพ่อก็ "เออใช่ เมอร์รี่คริสต์มาส"

00:36:31.189 --> 00:36:32.565 align:center
ที่จริงแอลเอก็เดือดดีนะ

00:36:32.648 --> 00:36:35.860 align:center
คนดูตะโกนสุดเสียง
ร้องเพลงที่เนื้อหาเกี่ยวกับพ่อกับแม่หย่ากัน

00:36:35.943 --> 00:36:38.446 align:center
เกิดมาเพิ่งเคยเห็นอะไรเหลือเชื่อขนาดนั้น

00:36:38.529 --> 00:36:39.530 align:center
สุดยอดดี

00:36:39.614 --> 00:36:41.991 align:center
แต่ฉันก็รู้สึกแย่เหมือนกันนะ

00:36:42.074 --> 00:36:44.368 align:center
เพราะฉันเอาพ่อกับแม่มาแต่งเพลงซะหลายเพลง

00:36:44.869 --> 00:36:47.580 align:center
แต่ไม่เคยขอก่อน ไม่ได้คิดไปถึงตรงนั้นเลย

00:36:47.663 --> 00:36:50.041 align:center
อย่างแรกเลย ฉันไม่ได้คิดว่ามันจะดังขนาดนี้

00:36:50.124 --> 00:36:51.042 align:center
ใช่

00:36:52.251 --> 00:36:55.546 align:center
ฉันไม่ได้คิดเลยว่าพ่อกับแม่จะรู้สึกยังไง

00:36:55.630 --> 00:36:58.674 align:center
จนกระทั่งต่อมานั่นแหละที่แม่บอกว่า
"แม่เสียความรู้สึก"

00:36:59.467 --> 00:37:02.094 align:center
ฉันบอกคนดูว่าเวทีเซ็ตตามห้องนั่งเล่นของแม่

00:37:02.178 --> 00:37:05.765 align:center
"เราเหมือนยกห้องนั่งเล่นของแม่ผมมาไว้ที่นี่เลย

00:37:05.848 --> 00:37:07.934 align:center
แต่เสียดายที่พาทนายที่ทำเรื่องหย่ามาด้วยไม่ได้"

00:37:08.017 --> 00:37:11.312 align:center
แม่คงไม่พูดหรอกว่า "ไม่ทำแบบนั้นได้ไหม"
แต่แม่พูดประมาณว่า

00:37:11.812 --> 00:37:14.732 align:center
"เห็นในติ๊กต็อกเมื่อกี้
เรื่องทนายที่ทำเรื่องหย่า เจ็บนะ"

00:37:15.316 --> 00:37:16.817 align:center
- มันแบบ…
- โธ่

00:37:26.869 --> 00:37:28.663 align:center
โนอาห์ เสียงเป็นไงบ้าง

00:37:28.746 --> 00:37:31.707 align:center
คิดว่าถ้าไม่พูดเยอะก็คงไม่เป็นไร
เก็บเสียงไว้คุยกับเซธ

00:37:34.335 --> 00:37:36.671 align:center
(วันออกสื่อ)

00:37:44.387 --> 00:37:48.808 align:center
(เสียงผมพังหมด
ผมร้องเพลงเยอะไป พูดมากไป)

00:37:50.893 --> 00:37:52.561 align:center
(รักนิวยอร์ก)

00:37:52.645 --> 00:37:57.650 align:center
(วันนี้ออกสื่อ
หน้าตาผมเหมาะกับการออกวิทยุ)

00:37:58.859 --> 00:38:03.281 align:center
ผมมีปัญหากับรูปร่างหน้าตาตัวเองมานานแล้ว

00:38:03.364 --> 00:38:09.996 align:center
ผมรู้สึกมาตลอดว่าตัวเองอัปลักษณ์
ทั้งรูปร่าง หน้าตา แม้แต่ข้างใน

00:38:10.663 --> 00:38:12.123 align:center
เขาทำอะไรให้เนี่ย

00:38:17.586 --> 00:38:20.673 align:center
(เขาเอาลิปสติกมาทาฝาบ้าน)

00:38:20.756 --> 00:38:24.719 align:center
อีกเรื่องที่ผมมีปัญหาอยู่คือเรื่องการกินผิดปกติ

00:38:25.553 --> 00:38:28.431 align:center
เป็นปัญหามาทั้งชีวิตนั่นแหละ

00:38:28.514 --> 00:38:31.976 align:center
แต่มาเป็นหนักๆ ในช่วงวัยผู้ใหญ่
ช่วงสี่ห้าปีหลังมานี้

00:38:35.813 --> 00:38:38.316 align:center
บางทีผมเห็นรูปตัวเอง
แล้วมีคนบอกว่า "ดูดีมาก"

00:38:38.399 --> 00:38:40.651 align:center
ผมจะแบบ
"ตรงไหน เหมือนคนหนักร้อยสองร้อยกิโล"

00:38:42.862 --> 00:38:44.697 align:center
ผมไม่รู้หรอกว่าตัวเองรูปร่างหน้าตายังไง

00:38:44.780 --> 00:38:48.075 align:center
ผมคิดว่านี่แหละมั้ง
โรคคิดว่าตัวเองมีรูปร่างผิดปกติ

00:38:48.784 --> 00:38:50.953 align:center
ไม่สามารถมองตัวเองได้อย่างตรงกับที่เป็น

00:38:51.662 --> 00:38:54.332 align:center
บางทีผมจะพูดกับแม่ว่า
"ทำไมผมดูอ้วนอัปลักษณ์ขนาดนี้เนี่ย"

00:38:54.415 --> 00:38:56.709 align:center
แม่ก็ "พูดอะไรแบบนั้น"
หรือพูดกับเบรนน่า "ฉันดู…"

00:38:57.209 --> 00:38:59.295 align:center
จังหวะเมื่อกี้โบ๊ะบ๊ะมาก

00:39:03.090 --> 00:39:04.300 align:center
ไม่จริงน่า

00:39:04.383 --> 00:39:08.262 align:center
ผมอ้วนจนเก้าอี้หัก เป็นไงล่ะ

00:39:09.805 --> 00:39:12.391 align:center
ผมอิจฉาตาร้อนเลยนะ ในสิ่งที่คุณกำลังจะได้ทำ

00:39:12.475 --> 00:39:14.435 align:center
ได้เล่นที่เมดิสันสแควร์การ์เดนก็ปังมากแล้ว

00:39:14.518 --> 00:39:17.146 align:center
แต่คุณจะได้ไปเล่นที่เฟนเวย์พาร์ก
ในฐานะชาวนิวอิงแลนด์ด้วย

00:39:17.229 --> 00:39:19.523 align:center
- ใช่
- นั่นคือมหาวิหารแล้วนะ

00:39:19.607 --> 00:39:20.900 align:center
- มหาวิหาร
- นครศักดิ์สิทธิ์

00:39:20.983 --> 00:39:23.694 align:center
จริงๆ ชุดผมวันนี้ก็เป็นธีมเรดซ็อกซ์นะ

00:39:23.778 --> 00:39:25.279 align:center
ครั้งก่อนที่ได้ไปยืนที่เฟนเวย์พาร์ก

00:39:25.363 --> 00:39:27.615 align:center
- ผมไปขว้างลูกเปิดเกม
- แล้วเป็นไง

00:39:28.199 --> 00:39:29.033 align:center
โอเค

00:39:30.451 --> 00:39:32.244 align:center
หน้าคุณบอกหมดแล้ว ผมจะไม่เสิร์ชดู

00:39:40.586 --> 00:39:41.670 align:center
- ใช่
- จริงเหรอ

00:39:41.754 --> 00:39:42.922 align:center
- จริง
- ตลกจัง

00:40:09.657 --> 00:40:11.325 align:center
การแต่งเพลงระหว่างออกทัวร์

00:40:12.827 --> 00:40:15.996 align:center
ผมว่ามันเหมือนการตามล่าสายรุ้งนิดๆ

00:40:16.080 --> 00:40:20.000 align:center
เพราะตอนนี้ชีวิตผมไม่ได้มีหลักยึดอะไรมากนัก

00:40:31.220 --> 00:40:34.974 align:center
ตอนนี้เหมือนแทบเป็นไปไม่ได้ที่จะกลับไปมี

00:40:35.641 --> 00:40:39.061 align:center
ความรู้สึกแบบเดียวกับตอนที่ผมทำสติ๊กซีซั่น

00:40:39.603 --> 00:40:40.813 align:center
หรือทำอัลบั้มแรก

00:40:53.159 --> 00:40:54.243 align:center
น่าเบื่อ

00:40:54.910 --> 00:40:57.121 align:center
ผมเบื่อเสียงตัวเองด้วยแหละ

00:40:57.621 --> 00:40:58.956 align:center
เลยรู้สึกว่ามันน่าเบื่อไปหมด

00:41:01.208 --> 00:41:05.129 align:center
อันนี้ก็น่าเบื่อ อันนั้นก็ฟังไม่เข้าท่า
อันโน้นก็เหมือนลอกใครมา

00:41:08.174 --> 00:41:09.633 align:center
ผมนึกไอเดียอะไรไม่ออกเลย

00:41:09.717 --> 00:41:12.511 align:center
ได้แต่นั่งดีดกีตาร์โปร่งไปเรื่อยๆ

00:41:12.595 --> 00:41:14.972 align:center
เหมือนไอ้หนุ่มคนนึง
ที่นั่งเล่นกีตาร์อยู่ที่สนามหญ้ามหาลัย

00:41:33.866 --> 00:41:34.783 align:center
งี่เง่า

00:41:35.493 --> 00:41:38.120 align:center
ผมว่าความดีงามของสติ๊กซีซั่นคือ

00:41:38.204 --> 00:41:43.918 align:center
มันพูดถึงประสบการณ์ส่วนตัวของเขาด้วย
ลงรายละเอียดชัดเจนมาก

00:41:44.001 --> 00:41:48.964 align:center
มีรายละเอียดเกี่ยวกับบ้านเกิดของเขา
และความผูกพันของเขากับที่นั่น

00:41:49.048 --> 00:41:53.052 align:center
แต่สองปีครึ่งที่ผ่านมา เขาต้องอยู่ไกลจากที่นั่น

00:41:53.135 --> 00:41:55.346 align:center
ก็เลยเริ่มต่อกับที่นั่นไม่ติด

00:41:55.429 --> 00:41:58.682 align:center
ผมว่าสิ่งที่เขาอยากได้ที่สุดตอนนี้

00:41:58.766 --> 00:42:02.853 align:center
คือการได้จูนกับตัวตนของเขาอีกครั้ง

00:42:02.937 --> 00:42:05.564 align:center
และการหาคำตอบว่าเขาทำสิ่งนี้ไปเพื่ออะไร

00:42:10.694 --> 00:42:11.946 align:center
(พาร์กซิตี้)

00:42:12.029 --> 00:42:13.113 align:center
สวยว่ะ

00:42:13.197 --> 00:42:14.907 align:center
ฉันถ่ายรูปโคตรสวย

00:42:17.576 --> 00:42:19.787 align:center
ฉันว่าถ้าพาพ่อกับแม่มา

00:42:19.870 --> 00:42:20.871 align:center
พ่อกับแม่น่าจะชอบนะ

00:42:20.955 --> 00:42:23.332 align:center
ฉันว่าพ่อน่าจะชอบ แม่ก็น่าจะชอบ

00:42:25.543 --> 00:42:27.545 align:center
- เอาน้ำไหม
- ก็ดีเหมือนกัน

00:42:28.379 --> 00:42:31.715 align:center
สิ่งที่รับมือได้ยากที่สุดในปีที่ผ่านมาคือ

00:42:32.216 --> 00:42:36.011 align:center
ความรู้สึกว่าฉันคิดถึงพวกแก

00:42:36.095 --> 00:42:38.931 align:center
คิดถึงบทบาทของตัวเองในบ้าน

00:42:39.557 --> 00:42:41.684 align:center
พวกแกยังปฏิบัติกับฉันเหมือนเดิมเสมอ

00:42:41.767 --> 00:42:45.020 align:center
ริชาร์ดก็ยังแซวว่า
"ยังทำเพลงกากๆ ไม่เลิกอีกเหรอวะ"

00:42:46.188 --> 00:42:48.899 align:center
ใช่ พ่อก็ยังแบบ "แกมีโอกาสไปได้ไกลนะเนี่ย"

00:42:48.983 --> 00:42:52.111 align:center
ฉันต้องออกทัวร์จนลากเลือดอยู่ห้าปี

00:42:52.194 --> 00:42:54.280 align:center
กว่าพ่อจะถามว่า "เรื่องเพลงเป็นไงบ้าง"

00:42:57.324 --> 00:43:01.704 align:center
แต่กับพ่อนี่แหละที่ฉันรู้สึกว่าเมื่อก่อนน่ะ

00:43:01.787 --> 00:43:05.499 align:center
ถึงเราจะทะเลาะกัน
แต่ฉันก็ยังเห็นเขาปิดไฟเข้านอนตามปกติ

00:43:05.583 --> 00:43:08.586 align:center
ฉันยังรู้ว่าเขาโอเค
แต่ตอนนี้ไม่รู้ว่าเขาเป็นยังไง

00:43:08.669 --> 00:43:13.215 align:center
ไม่รู้ว่าชีวิตเขาเป็นยังไงบ้าง มันก็เศร้าอยู่นะ

00:43:13.299 --> 00:43:15.634 align:center
- นั่นสิ ฉันก็ห่วงเขา
- เหมือนกัน

00:43:18.012 --> 00:43:19.471 align:center
ตอนนั้นผมอยู่ม.สอง

00:43:20.139 --> 00:43:25.102 align:center
อยู่ที่ร้านช็อกโกแลตในฮาโนเวอร์
กำลังจะซื้อขนม

00:43:25.728 --> 00:43:30.065 align:center
แล้วก็มีสายเรียกเข้า
พอมองดูมือถือก็เห็นว่าแม่โทรมาเจ็ดสาย

00:43:30.149 --> 00:43:33.902 align:center
พ่อผมออกไปปั่นจักรยาน
แล้วก็โดนรถชน ไม่ก็เสียหลักหลุดออกจากถนน

00:43:34.486 --> 00:43:38.449 align:center
อาการโคม่า ขยับขาไม่ได้

00:43:39.450 --> 00:43:41.410 align:center
พ่อเจ็บหนัก แบบหนักมาก

00:43:42.369 --> 00:43:44.163 align:center
ตอนนั้นผมไม่รู้เลยว่าพ่อจะฟื้นขึ้นมารึเปล่า

00:43:51.003 --> 00:43:54.214 align:center
ตอนนั้นผมรู้ว่าอุบัติเหตุคืออะไร
อาการบาดเจ็บทางสมองขั้นรุนแรงคืออะไร

00:43:54.298 --> 00:43:55.883 align:center
มันเปลี่ยนทุกอย่างไปทั้งหมด

00:44:01.513 --> 00:44:04.725 align:center
เหมือนชีวิตเรามี "ก่อน" กับ "หลัง"

00:44:04.808 --> 00:44:08.687 align:center
มองเห็นเลยว่า
"อ๋อ ตรงนี้ไงที่อะไรๆ เริ่มปรากฏออกมา"

00:44:08.771 --> 00:44:10.481 align:center
- คุณโนอาห์ คาห์น
- บั๊บบี้

00:44:10.564 --> 00:44:12.399 align:center
- คนเก่งของพ่อ
- เดี๋ยวแม่เอาบั๊บบี้ให้

00:44:12.900 --> 00:44:14.985 align:center
หลังจากอุบัติเหตุครั้งนั้น

00:44:15.069 --> 00:44:18.322 align:center
ผู้ชายที่ฉลาดมากคนนึง
ซึ่งเดิมทีก็ออกจะแปลกนิดๆ

00:44:18.405 --> 00:44:21.992 align:center
น่าขายหน้าหน่อยๆ และอารมณ์ร้อนบ้างเป็นบางที

00:44:22.951 --> 00:44:27.206 align:center
กลายเป็นคนที่แปลกกว่าเดิม
อารมณ์ร้อนกว่าเดิมนิดๆ

00:44:33.504 --> 00:44:36.590 align:center
ผมรู้สึกผิดอยู่เหมือนกัน
ที่รำคาญเขา ทำตัวแย่ๆ กับเขา

00:44:37.383 --> 00:44:40.678 align:center
และตอนนี้ผมไม่ค่อยได้เจอเขาบ่อยเท่าไหร่แล้ว

00:44:40.761 --> 00:44:44.390 align:center
แต่ทุกครั้งที่ได้เจอ ก็เหมือนหงุดหงิดขึ้นมาอีก

00:44:45.307 --> 00:44:48.185 align:center
ผมว่าหลักๆ แล้วเป็นเพราะผมไม่รู้วิธี

00:44:48.268 --> 00:44:49.853 align:center
ปล่อยให้พ่อเป็นตัวของตัวเอง

00:45:04.576 --> 00:45:07.037 align:center
ฉันคิดถึงบ้านตลอดเลย คิดถึงมาก

00:45:07.121 --> 00:45:08.831 align:center
- เหมือนกัน
- คิดถึงเหมือนกันเหรอ

00:45:08.914 --> 00:45:11.291 align:center
คิดถึงตลอดแหละ คิดถึงบ้าน คิดถึงการได้…

00:45:11.375 --> 00:45:13.585 align:center
ฉันว่าฉันคิดถึงบ้าน แล้วก็คิดถึง

00:45:14.336 --> 00:45:16.880 align:center
- การได้เป็นเด็กอยู่ที่บ้าน
- ใช่

00:45:18.298 --> 00:45:21.802 align:center
(สแตรฟฟอร์ด)

00:45:28.684 --> 00:45:31.228 align:center
สองเดือนแล้วตั้งแต่เธอกลับมา

00:45:31.311 --> 00:45:34.523 align:center
ช่วงนี้เป็นยังไงบ้าง เริ่มเบื่อรึยัง

00:45:34.606 --> 00:45:37.025 align:center
อากาศช่วงนี้ก็ไม่เลว

00:45:37.109 --> 00:45:40.237 align:center
สำหรับคนที่ชอบทรมานตัวเอง

00:45:40.320 --> 00:45:42.114 align:center
ฉันคิดถึงท่อนนั้นบ่อยๆ

00:45:42.197 --> 00:45:45.242 align:center
"อากาศช่วงนี้ก็ไม่เลว
สำหรับคนที่ชอบทรมานตัวเอง"

00:45:45.743 --> 00:45:47.077 align:center
ผุดขึ้นมาในหัวบ่อยมาก

00:45:47.578 --> 00:45:51.874 align:center
รูปถ่ายทุกใบที่ถ่ายกันที่นี่มีแต่ช่วงหน้าร้อน

00:45:51.957 --> 00:45:55.836 align:center
มันก็ไม่ได้สวยงามตลอดทั้งปีหรอก

00:45:55.919 --> 00:45:57.588 align:center
ช่วงที่แย่มันก็แย่มากอยู่

00:45:57.671 --> 00:46:01.258 align:center
ทุกครั้งที่โนอาห์หัวเสียกับเรื่องนี้
ผมจะแบบ "เอาไปแต่งเพลงซะสิ"

00:46:01.341 --> 00:46:04.386 align:center
"จะมาคร่ำครวญอะไร
ไปแต่งเพลงเศร้าๆ สักเพลงไป"

00:46:04.470 --> 00:46:08.140 align:center
แล้วดูเขาตอนนี้กับดูผมตอนนี้สิ

00:46:11.977 --> 00:46:16.523 align:center
ขอแค่มีเหตุผลให้ไป ฉันจะไปจากที่นี่

00:46:17.649 --> 00:46:22.237 align:center
ฉันเป็นคนใจร้ายแบบนี้ เพราะโตมาที่นิวอิงแลนด์

00:46:22.321 --> 00:46:26.033 align:center
ในเพลง "โฮมซิก" เขาร้องว่า
"ฉันใจร้ายแบบนี้เพราะโตมาที่นิวอิงแลนด์"

00:46:26.116 --> 00:46:27.993 align:center
ฉันว่าฉันไม่ใช่คนใจร้ายนะ

00:46:30.496 --> 00:46:32.414 align:center
เขาก็ไม่ใช่คนใจร้าย

00:46:33.665 --> 00:46:34.833 align:center
ตลกดีนะ

00:46:34.917 --> 00:46:36.668 align:center
ฉันคิดถึงบ้าน

00:46:38.045 --> 00:46:39.296 align:center
ฉันคิดถึงบ้าน

00:46:39.797 --> 00:46:41.423 align:center
ที่นี่คือบ้านของฉัน

00:46:41.924 --> 00:46:46.386 align:center
ฉันอยากอยู่ที่สแตรฟฟอร์ดนี่แหละ
อยากอยู่ตรงนี้เลย

00:46:49.431 --> 00:46:52.351 align:center
ฉันคิดถึงบ้าน

00:46:53.894 --> 00:46:57.105 align:center
เป็นที่ที่เหมาะจะมาใช้ชีวิต
แต่คุณภาพชีวิตไม่ค่อยดี

00:46:57.189 --> 00:46:59.942 align:center
บางครั้งก็รู้สึกเหงามาก

00:47:03.737 --> 00:47:09.660 align:center
ผมว่าหนุ่มๆ ในเมืองเล็กๆ มักจะรู้สึกว่า
ภาพลักษณ์สำคัญที่สุด

00:47:10.202 --> 00:47:11.954 align:center
การเปิดเผยความอ่อนแอหรือไปบำบัด

00:47:12.037 --> 00:47:14.414 align:center
มันจะทำให้ภาพลักษณ์เสีย คนจะมองว่าอ่อนแอ

00:47:14.498 --> 00:47:16.583 align:center
มันคือการบ่มเพาะความเจ็บปวด

00:47:16.667 --> 00:47:21.213 align:center
เป็นความเจ็บปวดที่ซ่อนอยู่
และรอวันระเบิดออกมา

00:47:22.881 --> 00:47:25.801 align:center
ผมเองก็เคยมีบางครั้งที่

00:47:26.593 --> 00:47:29.680 align:center
รู้สึกว่าตัวเองหมดหนทาง แบบ…

00:47:31.807 --> 00:47:34.726 align:center
มีคนที่ฆ่าตัวตายอยู่สองสามคนนะ

00:47:36.478 --> 00:47:39.481 align:center
ผมไม่เคยคิดจะฆ่าตัวตายหรอก ไม่เคย…

00:47:40.023 --> 00:47:46.071 align:center
แต่ก็คิดว่านั่นคืออนาคตที่เป็นไปได้มากๆ

00:47:46.655 --> 00:47:50.367 align:center
แม่ผมเคยพาพี่ชายไปบำบัดอยู่ช่วงหนึ่ง

00:47:50.450 --> 00:47:52.744 align:center
แล้วแม่ก็แนะนำให้ผมลองไปดูบ้าง

00:47:53.954 --> 00:47:57.040 align:center
ตอนนั้นผมอยู่ม.ปลาย
และตัดสินใจว่าต้องไปบำบัดเพื่อตัวเอง

00:47:57.124 --> 00:47:59.668 align:center
เพราะตอนนั้นผมเริ่มมีความรู้สึก…

00:48:01.503 --> 00:48:04.298 align:center
รู้สึกเหมือนตัดขาดจากความเป็นจริง

00:48:04.381 --> 00:48:09.595 align:center
แล้วก็มีภาวะแยกตัว ภาวะซึมเศร้า
กับความกังวลที่ถาโถมเข้ามา

00:48:11.263 --> 00:48:13.473 align:center
นั่นแหละจุดที่ผมเริ่มไปบำบัด

00:48:13.974 --> 00:48:16.643 align:center
ฉันกินยาที่หมอให้มา

00:48:16.727 --> 00:48:19.438 align:center
เอาความชอกช้ำในใจออกมาวาง

00:48:19.521 --> 00:48:24.568 align:center
บนโซฟาหนังตัวใหม่ราคาแพง
ของชายวัยกลางคนที่มีดวงตาเศร้าๆ

00:48:24.651 --> 00:48:27.738 align:center
เราเถียงกันเรื่องพระเยซู

00:48:27.821 --> 00:48:30.157 align:center
จนสุดท้ายก็หาจุดตรงกลางกันได้

00:48:30.240 --> 00:48:32.451 align:center
ฉันเลยพูดว่า "ฉันหายแล้ว"

00:48:32.534 --> 00:48:36.788 align:center
โนอาห์ คาห์นจะขึ้นเวที
ที่งานแชมเพลนแวลลีย์เอ็กซ์โป

00:48:36.872 --> 00:48:41.668 align:center
รายได้ทั้งหมดจะนำไปบริจาคให้กับ
เดอะ บีซี่เฮด โปรเจ็กที่คาห์นเป็นผู้ก่อตั้ง

00:48:41.752 --> 00:48:46.089 align:center
เป็นโครงการที่ให้ความช่วยเหลือ
แก่ชาวเวอร์มอนต์ที่เผชิญปัญหาด้านสุขภาพจิต

00:48:46.590 --> 00:48:51.720 align:center
ฉันเลยแบ่งความโกรธของตัวเอง
ออกเป็น 30 ส่วน

00:48:51.803 --> 00:48:57.351 align:center
เอาส่วนเลวไปไว้ที่ตับ
ส่วนที่เหลือปล่อยให้มันอยู่แถวๆ หัวใจ

00:48:57.434 --> 00:49:00.062 align:center
ตอนนี้ก็ยังโกรธพ่อกับแม่

00:49:00.145 --> 00:49:02.522 align:center
โกรธสิ่งที่ปู่ย่าตายายทำกับพวกเขา

00:49:02.606 --> 00:49:03.982 align:center
แต่นี่คือจุดเริ่มต้น

00:49:07.694 --> 00:49:10.280 align:center
นี่คือผนังข้อความของเดอะ บีซี่เฮด โปรเจ็ก

00:49:10.364 --> 00:49:14.034 align:center
แฟนๆ จะมาเขียนข้อความ
และเอาไปติดไว้ที่ผนังให้คนอื่นๆ ได้อ่าน

00:49:14.910 --> 00:49:16.578 align:center
ทุกอย่างเกี่ยวกับสุขภาพจิต

00:49:17.204 --> 00:49:18.997 align:center
ข้อความของผมวันนี้คือ

00:49:19.081 --> 00:49:22.709 align:center
เรื่องหนึ่งที่ผมภูมิใจมากๆ
คือผมเอาชนะอาการย้ำคิดย้ำทำได้

00:49:22.793 --> 00:49:23.877 align:center
เขาเก่งมากค่ะ

00:49:30.258 --> 00:49:33.345 align:center
ดนตรีของเขาช่วยให้ใครหลายคนได้ระบาย

00:49:33.428 --> 00:49:37.724 align:center
ได้พูดเรื่องสุขภาพจิต
ได้พูดว่าการที่เราไม่โอเคก็ไม่เป็นไร

00:49:37.808 --> 00:49:41.061 align:center
อย่ากลัวที่จะขอความช่วยเหลือ

00:49:44.564 --> 00:49:46.149 align:center
เขาช่วยให้ฉันผ่านมาได้

00:49:46.233 --> 00:49:47.359 align:center
มัน…

00:49:48.235 --> 00:49:49.361 align:center
เพราะเพลงของเขา

00:49:49.861 --> 00:49:51.196 align:center
ทุกอย่างเกี่ยวกับเขา

00:49:56.201 --> 00:49:57.160 align:center
ดีมากเลย

00:49:57.786 --> 00:49:59.579 align:center
รูปสุดท้ายนะ ทำท่าอะไรก็ได้

00:50:02.374 --> 00:50:05.085 align:center
เหลือเชื่อเลย คนระดับตำนานที่ติดดินมาก

00:50:12.592 --> 00:50:17.597 align:center
โนอาห์ได้สร้างชื่อเสียงไปทั่วโลก

00:50:17.681 --> 00:50:21.393 align:center
แต่เขาไม่เคยลืมรากเหง้าตัวเอง

00:50:21.476 --> 00:50:22.686 align:center
อยู่ที่เวอร์มอนต์ต่อไปนะ

00:50:23.645 --> 00:50:26.523 align:center
และสิ่งที่ผมชื่นชมในตัวโนอาห์เป็นพิเศษ

00:50:26.606 --> 00:50:30.444 align:center
ไม่ได้มีแค่ความสามารถทางดนตรีของเขา

00:50:31.445 --> 00:50:33.822 align:center
แต่ผมชื่นชมที่เขาเข้าใจว่ายังมีผู้คนอีกมากมาย

00:50:33.905 --> 00:50:38.243 align:center
ในรัฐของเราและทั่วประเทศ
ที่ต้องการความช่วยเหลือ

00:50:38.827 --> 00:50:41.580 align:center
ขอเชิญทุกคนต้อนรับโนอาห์ คาห์น

00:50:54.259 --> 00:50:55.427 align:center
ทักษะกีฬาเป็นเลิศ

00:50:57.721 --> 00:51:00.807 align:center
ขอบคุณทุกคนมากจริงๆ ที่มาที่นี่วันนี้

00:51:00.891 --> 00:51:03.185 align:center
การมีส่วนร่วมของคุณ
จะสร้างความเปลี่ยนแปลงได้

00:51:03.268 --> 00:51:06.313 align:center
คนในพื้นที่ชนบทจะเข้าถึงการบำบัดได้ง่ายขึ้น

00:51:06.396 --> 00:51:08.523 align:center
ช่วยลดความเชื่อผิดๆ เกี่ยวกับการดูแลสุขภาพจิต

00:51:11.109 --> 00:51:13.111 align:center
ผมไม่รู้จะขอบคุณยังไงดี
นี่เป็นอะไรที่พิเศษมากๆ

00:51:13.195 --> 00:51:15.906 align:center
สองสามปีที่ผ่านมา
ผมไม่ได้กลับเวอร์มอนต์บ่อยเท่าที่อยากกลับ

00:51:15.989 --> 00:51:18.867 align:center
ขอบคุณที่รอผมกลับบ้าน ผมดีใจมากที่ได้มาอยู่ที่นี่

00:52:49.916 --> 00:52:52.043 align:center
สิ่งที่เกิดกับพ่อน่าจะเป็นเรื่องหนักที่สุด

00:52:52.127 --> 00:52:53.712 align:center
ที่ครอบครัวเราต้องเผชิญ

00:52:53.795 --> 00:52:54.963 align:center
แน่ๆ

00:52:55.046 --> 00:52:58.008 align:center
จำได้ว่าตอนนั้นเขากำลังซ้อมเพื่อไปแข่งไตรกีฬา
แต่ดันเจ็บซะก่อน

00:52:58.091 --> 00:53:01.344 align:center
ช่วงที่อยู่ศูนย์ฟื้นฟูที่เมานต์แอสคัตนีย์

00:53:01.970 --> 00:53:04.014 align:center
พ่อจะแอบหนีออกไปวิ่ง

00:53:04.097 --> 00:53:07.434 align:center
ทั้งที่ยังมีสายสวนปัสสาวะคาอยู่ แต่ก็ยังจะออกไป

00:53:07.934 --> 00:53:11.396 align:center
ออกไปซ้อมแข่งที่เลคแพลซิด มันแบบ…

00:53:11.479 --> 00:53:13.857 align:center
ฉันคิดมาตลอดนะว่ามันทั้งน่าเศร้าแล้วก็น่าขำ

00:53:13.940 --> 00:53:16.818 align:center
น่าขำจริง
ที่มันน่าขำ หลักๆ เป็นเพราะคนต้นเรื่องคือพ่อ

00:53:16.902 --> 00:53:18.737 align:center
แต่ว่านี่ก็เป็นเรื่องที่น่าเศร้ามากนะ

00:53:18.820 --> 00:53:22.741 align:center
ตอนนั้นฉันกลัวว่าพ่อจะจำเราไม่ได้
เพราะตอนที่หมออธิบายเรื่องสมอง…

00:53:23.241 --> 00:53:24.659 align:center
- เหมือนมันแย่มาก
- ใช่

00:53:24.743 --> 00:53:28.079 align:center
พ่อจำไม่ได้ว่าเคยดูเรื่อง "ลอสต์" ไปแล้ว
จำได้ไหมที่เราดูกันตอนหน้าร้อน

00:53:28.163 --> 00:53:31.208 align:center
แกได้อยู่ด้วยไหม เราดูตั้งแต่ต้นจนจบเลย

00:53:31.291 --> 00:53:34.461 align:center
แล้วเมื่อวันก่อนฉันพูดเรื่องนี้ขึ้นมา
คิดว่าพ่อน่าจะจำตัวละครได้

00:53:34.544 --> 00:53:36.087 align:center
แต่พ่อจำอะไรไม่ได้เลย รู้สึกแย่มาก

00:53:36.171 --> 00:53:39.549 align:center
ฉันกลัวว่าพ่อจะจำวันเกิดฉันไม่ได้
มากกว่าจะจำ "ลอสต์" ไม่ได้นะ

00:53:42.135 --> 00:53:44.054 align:center
ตอนนี้เรากำลังขับรถไปบอสตัน

00:53:44.137 --> 00:53:47.807 align:center
ผมเทียวถนนสายนี้หลายครั้งมาก
มากกว่าที่อยากเทียว

00:53:47.891 --> 00:53:49.851 align:center
เฟนเวย์ถือเป็นก้าวสำคัญในอาชีพผมเลย

00:53:50.352 --> 00:53:53.230 align:center
ผมเคยบอกผู้บริหารไว้ว่า
ถ้าได้เล่นที่เฟนเวย์แล้วผมจะแขวนไมค์

00:53:53.313 --> 00:53:55.232 align:center
พวกเขาไม่ชอบกันหรอก แต่…

00:53:57.317 --> 00:54:01.738 align:center
คนดู 38,000 คน คูณสองเข้าไป

00:54:01.821 --> 00:54:05.158 align:center
คูณแล้วได้เจ็ดหมื่นเท่าไหร่ไม่รู้

00:54:05.242 --> 00:54:08.536 align:center
ที่ผ่านมาเราไม่เคยได้ผู้ชมเฉียดเจ็ดหมื่นเลย

00:54:08.620 --> 00:54:10.455 align:center
(บอสตัน)

00:54:14.251 --> 00:54:17.671 align:center
เฟนเวย์พาร์ก โชว์ใหญ่ที่สุดในชีวิตผม

00:54:18.672 --> 00:54:20.048 align:center
แม่เจ้าโว้ย

00:54:20.131 --> 00:54:22.133 align:center
ความตื่นเต้นนอกเฟนเวย์พาร์ก

00:54:22.217 --> 00:54:25.679 align:center
เริ่มขึ้นตั้งแต่ 16 ชั่วโมงก่อนเวลาคอนเสิร์ต

00:54:25.762 --> 00:54:28.098 align:center
- ไงเพื่อน เป็นไงบ้าง
- เครียดหนักเลย

00:54:28.181 --> 00:54:29.557 align:center
- เหรอ
- ใช่

00:54:41.611 --> 00:54:45.824 align:center
โนอาห์!

00:54:52.038 --> 00:54:52.956 align:center
สูดหายใจ

00:54:54.499 --> 00:54:55.709 align:center
โอเค ร้อง "ไม่"

00:54:55.792 --> 00:55:00.755 align:center
ไม่ ไม่ ไม่

00:55:02.632 --> 00:55:07.512 align:center
ไม่ ไม่ ไม่

00:55:23.945 --> 00:55:26.698 align:center
ดีใจที่ได้เจอนะ ดีใจมากที่เธออุตส่าห์มาถึงที่นี่

00:55:26.781 --> 00:55:30.118 align:center
ขอบคุณที่มานะ ไฟลต์เป็นไงบ้าง
สบายดีไหม ยินดีที่ได้เจอครับ

00:55:30.201 --> 00:55:31.786 align:center
- เช่นกัน ขอบคุณนะ
- ขอบคุณที่มา

00:55:32.287 --> 00:55:34.914 align:center
ยินดีมากๆ ครับ เราดีใจมากที่พวกคุณอุตส่าห์มา

00:55:34.998 --> 00:55:35.999 align:center
ทริปที่ต้องมาให้ได้

00:55:37.500 --> 00:55:40.920 align:center
ในการรักษาหลายๆ ครั้ง
คุณช่วยให้หนูผ่านมันมาได้ค่ะ

00:55:41.004 --> 00:55:45.258 align:center
ทุกครั้งที่หนูรู้สึกกังวล
หรือคลื่นไส้ หรือเศร้า หรือดีใจ

00:55:45.342 --> 00:55:47.218 align:center
หนูจะฟังเพลงของคุณ

00:55:47.302 --> 00:55:49.721 align:center
เป็นเกียรติมาก
คนที่ช่วยให้หนูผ่านมาได้คือตัวหนูเองด้วย

00:55:49.804 --> 00:55:52.223 align:center
เป็นเพราะตัวหนูเองด้วย ไม่ใช่แค่ฉัน

00:55:52.307 --> 00:55:54.309 align:center
แต่ฉันดีใจมากนะที่ได้มีส่วนช่วย

00:55:54.809 --> 00:55:57.812 align:center
- ชอบเพลงไหนเป็นพิเศษไหม
- "ฟอร์เอเวอร์"

00:55:57.896 --> 00:55:59.647 align:center
- "ฟอร์เอเวอร์" อยากฟังไหม
- ค่ะ

00:55:59.731 --> 00:56:01.399 align:center
ได้ เดี๋ยวเล่น "ฟอร์เอเวอร์" ให้ฟัง

00:57:38.746 --> 00:57:44.085 align:center
โนอาห์!

00:58:31.424 --> 00:58:32.509 align:center
บอสตัน!

00:59:28.898 --> 00:59:30.400 align:center
รู้สึกดีมากที่ได้กลับมาบ้าน

00:59:32.026 --> 00:59:33.820 align:center
ผมโนอาห์ คาห์นครับ

00:59:33.903 --> 00:59:35.238 align:center
มาจากสแตรฟฟอร์ด เวอร์มอนต์

00:59:35.321 --> 00:59:37.615 align:center
เมื่อก่อนผมอยู่ที่วอเตอร์ทาวน์ รัฐแมสซาชูเซตส์

00:59:38.449 --> 00:59:41.536 align:center
แม่ผมเรียนที่บอสตันคอลเลจ
พ่อผมเรียนที่เอ็มไอที

00:59:42.036 --> 00:59:44.414 align:center
และคืนนี้ผมเล่นคอนเสิร์ตที่นี่ ที่เฟนเวย์พาร์ก

00:59:46.165 --> 00:59:48.334 align:center
คืนนี้แม่กับพ่อผมมาดูด้วย

00:59:50.128 --> 00:59:51.713 align:center
กลับมาคบกันเดี๋ยวนี้นะ ล้อเล่น

00:59:53.715 --> 00:59:56.634 align:center
ไหนใครพ่อแม่แยกทางกัน ขอเสียง "เออโว้ย"

00:59:56.718 --> 00:59:58.553 align:center
เออโว้ย!

00:59:58.636 --> 01:00:00.346 align:center
ว้าว มีแต่พวกบ้านแตก

01:00:01.180 --> 01:00:03.600 align:center
ไหนพูดว่า "ฉลองคริสต์มาสสองเด้ง"

01:00:03.683 --> 01:00:05.768 align:center
ฉลองคริสต์มาสสองเด้ง

01:00:09.105 --> 01:00:12.275 align:center
บอสตัน ผมรู้ว่าการโทษตัวเองมันง่าย

01:00:12.358 --> 01:00:15.069 align:center
การพูดว่า "พ่อกับแม่เลิกกันเพราะฉัน" มันง่าย

01:00:15.153 --> 01:00:17.488 align:center
แต่ผมอยากให้คุณอย่าสงสัยในสิ่งที่ผมจะบอก

01:00:17.572 --> 01:00:18.990 align:center
มันไม่ใช่ความผิดคุณ

01:00:20.116 --> 01:00:21.367 align:center
ความผิดพ่อคุณต่างหาก

01:00:24.912 --> 01:00:29.459 align:center
เพลงต่อไปเกี่ยวกับการเป็นตัวแสบ
จากแถบตะวันออกเฉียงเหนือ เป็นคนเย็นชา

01:00:29.959 --> 01:00:32.670 align:center
บอสตัน ขอบคุณสำหรับค่ำคืนที่ดีที่สุด
ในชีวิตผมที่ไม่ค่อยยาวนาน

01:00:32.754 --> 01:00:34.505 align:center
หรือยาวนานก็ไม่รู้เหมือนกัน ขอบคุณ

01:01:19.258 --> 01:01:20.593 align:center
สาม สี่

01:02:20.236 --> 01:02:22.071 align:center
บอสตัน นิวอิงแลนด์

01:02:59.358 --> 01:03:00.610 align:center
ขอบคุณมากครับ

01:03:26.427 --> 01:03:28.888 align:center
ในชีวิตที่ผ่านมา ผมเชื่อเรื่องโชคชะตามาตลอด

01:03:35.812 --> 01:03:38.064 align:center
ผมเชื่อเสมอว่ามีเส้นทางที่กำหนดไว้ให้ผมแล้ว

01:03:38.147 --> 01:03:39.899 align:center
และผมต้องก้าวเดินไปตามทางนั้น

01:03:42.401 --> 01:03:43.402 align:center
นี่แหละเส้นทางนั้น

01:03:55.540 --> 01:03:59.502 align:center
โนอาห์!

01:04:05.216 --> 01:04:07.468 align:center
มันก็มหัศจรรย์ดีนะ ที่เราได้ใช้ชีวิตอยู่ใน

01:04:07.552 --> 01:04:10.555 align:center
ความฝันที่เคยมีตอนยังเป็นเด็ก
ตอนที่เดินอยู่ในป่า

01:04:18.062 --> 01:04:22.191 align:center
ผมอาจไม่ได้เห็นกลุ่มคนดูเยอะขนาดนี้
ไปอีกนานเลยก็ได้

01:04:29.615 --> 01:04:32.201 align:center
นิวอิงแลนด์ หนึ่ง สอง สาม

01:05:21.459 --> 01:05:22.293 align:center
เฟนเวย์!

01:05:46.776 --> 01:05:48.736 align:center
บอสตัน เรารักพวกคุณ

01:06:07.004 --> 01:06:09.966 align:center
โห คืนนี้คือที่สุดแล้วของชีวิต

01:06:10.049 --> 01:06:11.342 align:center
เอาน้ำไหม

01:06:11.425 --> 01:06:12.551 align:center
เอา ขอบใจนะ

01:06:13.803 --> 01:06:15.096 align:center
น้ำตาไหลเลย

01:06:15.179 --> 01:06:17.181 align:center
- โอ้โหเฮะ
- โนอาห์!

01:06:17.264 --> 01:06:18.307 align:center
โคตรสุดเลย

01:06:21.811 --> 01:06:24.397 align:center
โนอาห์!

01:06:27.984 --> 01:06:31.153 align:center
โนอาห์!

01:06:31.237 --> 01:06:33.364 align:center
โนอาห์ รักนะ!

01:06:35.825 --> 01:06:40.121 align:center
(วันต่อมา)

01:06:49.171 --> 01:06:52.216 align:center
โนอี้ ลองใส่บู๊ตคู่นี้ดู

01:06:52.925 --> 01:06:56.012 align:center
หน้าร้อนปีก่อน แม่ลองทำเองแต่ว่าไม่ได้ผล

01:06:59.849 --> 01:07:00.850 align:center
ผมดูเหมือนปูเลย

01:07:04.687 --> 01:07:06.188 align:center
วันปกติในเวอร์มอนต์

01:07:07.273 --> 01:07:09.692 align:center
เราต้องดันท่าเทียบเรือลงน้ำ

01:07:09.775 --> 01:07:11.861 align:center
แล้วก็ปล่อยลูกตุ้มถ่วงน้ำหนัก

01:07:15.948 --> 01:07:18.868 align:center
สาม สอง หนึ่ง

01:07:20.286 --> 01:07:21.579 align:center
นั่นแหละ

01:07:24.415 --> 01:07:25.249 align:center
เยี่ยม

01:07:26.667 --> 01:07:27.543 align:center
นี่แน่ะ

01:07:27.626 --> 01:07:29.045 align:center
โอเค ทีนี้

01:07:30.046 --> 01:07:31.630 align:center
เพ็นนีแทะหักไปครึ่งนึง

01:07:32.381 --> 01:07:33.758 align:center
โธ่เอ๊ย เพ็นนี

01:07:36.677 --> 01:07:38.888 align:center
ผมไม่อยากเจอกบน่าขนลุก

01:07:39.889 --> 01:07:40.765 align:center
ก็…

01:07:43.225 --> 01:07:45.644 align:center
- ผมค้นพบวิธีใหม่แล้ว
- ก็ดีนะ

01:07:46.771 --> 01:07:50.107 align:center
ผมเพิ่งเล่นโชว์ใหญ่ที่สุดในชีวิตไป
เพื่อนๆ กับครอบครัวไปดูกันทุกคน

01:07:52.693 --> 01:07:56.947 align:center
จากร้อยมาอยู่ที่ศูนย์ ก็รู้สึกแปลกๆ เหมือนกัน

01:08:18.385 --> 01:08:23.349 align:center
(ห้าเดือนต่อมา)

01:08:24.642 --> 01:08:26.185 align:center
ผมเสียใจที่มันจบไปแล้ว

01:08:26.936 --> 01:08:29.563 align:center
และกลัวที่ไม่รู้ว่าต่อไปจะทำอะไร

01:08:30.773 --> 01:08:32.358 align:center
ผมยังมองไม่เห็นภาพต่อจากนี้

01:08:37.696 --> 01:08:40.407 align:center
และสุขภาพจิตผมตอนนี้

01:08:40.491 --> 01:08:43.285 align:center
ตลอดชีวิตที่ผ่านมา

01:08:43.828 --> 01:08:46.288 align:center
ไม่เคยมีช่วงไหนแย่เท่าสามเดือนนี้

01:08:49.959 --> 01:08:53.587 align:center
ฉันว่าเธอปล่อยให้ความกลัวเป็นตัวขับเคลื่อนชีวิต

01:08:54.088 --> 01:08:56.340 align:center
และฉันเชื่อในตัวเธอมาตลอดนะ

01:08:56.423 --> 01:08:59.552 align:center
เชื่อว่าเธอจะหาทางออกได้ ว่าเธอจะไม่เป็นไร

01:09:05.307 --> 01:09:08.561 align:center
รู้สึกเหมือนความว่างเปล่ากำลังคืบคลานเข้ามา

01:09:08.644 --> 01:09:11.063 align:center
แล้วผมไม่อยากหันไปมองมัน

01:09:11.730 --> 01:09:13.023 align:center
มันทำให้รู้สึกเศร้า

01:09:23.492 --> 01:09:26.620 align:center
ผมว่าศิลปินกับเด็กคล้ายกันมากนะ

01:09:26.704 --> 01:09:30.082 align:center
ต่างกันแค่อย่างเดียวคือ
ถ้าเด็กวิ่งออกไปกลางถนน

01:09:30.166 --> 01:09:31.834 align:center
เราจะรีบคว้าตัวเขาไว้

01:09:31.917 --> 01:09:34.920 align:center
แต่ถ้าศิลปินวิ่งออกไปกลางถนน
เราจะปล่อยให้เขาโดนรถชนไปเลย

01:09:35.004 --> 01:09:37.047 align:center
เพราะนั่นคือสิ่งที่สำคัญที่สุดสำหรับเขา

01:09:37.131 --> 01:09:38.883 align:center
ของดีทีเด็ดมันออกมาตอนนั้นแหละ

01:09:39.633 --> 01:09:42.136 align:center
แต่กว่าจะไปถึงจุดนั้นมันยากมาก

01:09:42.887 --> 01:09:45.514 align:center
เขาต้องทำให้ชีวิตตัวเองยากขึ้นนิดนึง

01:09:48.809 --> 01:09:49.643 align:center
โอเค

01:09:52.897 --> 01:09:53.731 align:center
เช็ก

01:10:06.577 --> 01:10:07.828 align:center
ลองอีกทีไหม

01:10:12.333 --> 01:10:13.500 align:center
แป๊บนะ

01:10:22.801 --> 01:10:24.094 align:center
ไม่ได้ ลองอีกที

01:10:28.974 --> 01:10:31.435 align:center
ระดับเสียงเป็นไง
มันเหมือนดังขึ้นแล้วเบาลงไหม

01:10:31.518 --> 01:10:34.355 align:center
เหมือนบางช่วงฉันร้องดังกว่าช่วงอื่น

01:10:34.438 --> 01:10:37.358 align:center
เอ่อ เราต้องปรับเรื่อยๆ อยู่แล้ว ให้เข้ากับนาย

01:10:50.204 --> 01:10:52.206 align:center
บ้าเอ๊ย ท่อนนี้โคตรยาก

01:10:52.289 --> 01:10:54.291 align:center
ขอท่อนพรีคอรัสอีกทีได้ไหม

01:10:58.545 --> 01:10:59.421 align:center
แม่งเอ๊ย

01:11:00.256 --> 01:11:01.924 align:center
พักหน่อยดีไหม

01:11:02.841 --> 01:11:03.842 align:center
ดี

01:11:08.138 --> 01:11:11.183 align:center
ตอนนี้ผมกำลังวิ่งหนีอะไรหลายๆ อย่าง

01:11:11.767 --> 01:11:13.227 align:center
ผมเริ่มรู้ตัวอยู่ลึกๆ แล้วว่า

01:11:13.310 --> 01:11:15.771 align:center
ผมจะไม่มีวันไปถึงเป้าหมายบางอย่างได้

01:11:15.854 --> 01:11:18.649 align:center
ตอนนี้ผมไม่แคร์เรื่องดนตรีเลย แบบไม่สนเลย

01:11:18.732 --> 01:11:20.192 align:center
ซึ่งมันแย่นะ

01:11:20.693 --> 01:11:25.572 align:center
ที่ผมรู้สึกแบบนี้ตอนนี้
อาจเป็นเพราะผมเหนื่อยกับการเป็นคนอื่น

01:11:25.656 --> 01:11:27.533 align:center
ผมมองไม่เห็นตัวเอง

01:11:28.659 --> 01:11:29.827 align:center
ในตัวเองอีกต่อไป

01:11:31.078 --> 01:11:33.747 align:center
ผมจำตัวเองไม่ได้ มันแปลกมาก

01:11:39.586 --> 01:11:42.881 align:center
(แนชวิลล์)

01:11:51.015 --> 01:11:52.057 align:center
- ไงคะจอช
- ว่าไง

01:11:52.141 --> 01:11:53.100 align:center
ไฟลต์เป็นไงบ้าง

01:11:53.183 --> 01:11:55.769 align:center
มีคนบนเครื่องบินลำนั้นมากกว่าที่สแตรฟฟอร์ดอีก

01:11:55.853 --> 01:11:57.229 align:center
พ่อเอากระเป๋าไฮโซมาด้วย

01:11:57.813 --> 01:11:59.982 align:center
มีรูปหมาเยอรมันเชพเพิร์ดด้วย พอดีเลย

01:12:00.065 --> 01:12:01.734 align:center
อยากให้พ่อเจอจูนบั๊กมากเลย

01:12:01.817 --> 01:12:03.652 align:center
- น่ารักมาก
- ลักษณะดีมาก

01:12:05.070 --> 01:12:06.155 align:center
ว่าไงจ๊ะ

01:12:06.238 --> 01:12:07.489 align:center
ไงจ๊ะ จูนบั๊ก

01:12:11.285 --> 01:12:12.703 align:center
ว้าว ใช่ไหมล่ะ

01:12:13.203 --> 01:12:17.958 align:center
นี่เป็นห้องทำงาน ผมคุยงานที่นี่ตลอด

01:12:18.459 --> 01:12:19.793 align:center
นี่เครื่องจำลองกอล์ฟ

01:12:19.877 --> 01:12:22.004 align:center
เอาไว้ตีกอล์ฟนี่แหละ

01:12:25.716 --> 01:12:27.009 align:center
ห่วยแตก

01:12:27.092 --> 01:12:28.177 align:center
สักหน่อยไหม

01:12:29.178 --> 01:12:31.597 align:center
- ขอดูวงสวิงที่ผมสืบทอดมาหน่อย
- ได้สิ

01:12:31.680 --> 01:12:32.681 align:center
จัดไป

01:12:33.390 --> 01:12:35.100 align:center
ที่จริงก็ไม่แย่นะ

01:12:37.019 --> 01:12:38.103 align:center
เอาแล้วไง

01:12:38.604 --> 01:12:41.398 align:center
ต่างจากบ้านหลังแรกที่พ่อซื้อมาก

01:12:41.482 --> 01:12:42.483 align:center
ว่ากันแบบนั้นแล้วกัน

01:12:43.317 --> 01:12:44.568 align:center
- ที่เวอร์มอนต์น่ะเหรอ
- ใช่

01:12:45.944 --> 01:12:47.321 align:center
ผมเคยอ่านเจอที่ไหนสักแห่งว่า

01:12:47.404 --> 01:12:50.824 align:center
เราอาจไม่มีวันได้คุยกับพ่อหรือแม่
ในเรื่องที่เราอยากคุย

01:12:50.908 --> 01:12:54.912 align:center
สมัยที่ผมฝากหมาไว้บ้านพ่อน่ะ

01:12:54.995 --> 01:12:56.872 align:center
พ่อจะโกรธว่า "หมาแกไปขุดหลุมในสวน"

01:12:56.955 --> 01:12:59.625 align:center
ผมก็ "ไม่หรอกมั้ง มันไม่ขุดหรอก"

01:12:59.708 --> 01:13:01.168 align:center
แล้วพวกผมก็ย้ายมาอยู่แนชวิลล์

01:13:01.251 --> 01:13:03.712 align:center
แล้วผมก็ได้รู้ในทันทีว่าพ่อพูดถูกมาตลอด

01:13:03.796 --> 01:13:05.297 align:center
หมาผมขุดหลุมเป็นร้อยหลุมได้

01:13:05.381 --> 01:13:08.592 align:center
- พูดประโยคแรกอีกทีสิ พ่อพูดถูกเหรอ
- พ่อพูดถูกมาตลอด

01:13:09.093 --> 01:13:11.011 align:center
พ่อถูกในแบบของพ่อ

01:13:11.637 --> 01:13:14.890 align:center
ถ้าจะให้ผมจินตนาการว่า
ได้คุยกับพ่อเรื่องที่อยากคุย

01:13:15.682 --> 01:13:19.395 align:center
ผมคงอยากขอโทษเขาที่เคยเห็นแก่ตัว

01:13:19.478 --> 01:13:21.688 align:center
ที่เคยอารมณ์ร้อน

01:13:21.772 --> 01:13:25.609 align:center
แล้วก็ตัดสินเขาแรงเกินไป

01:13:26.944 --> 01:13:30.656 align:center
โปรยไล่ไปจากฝั่งนี้ไปฝั่งนั้น เอาให้ทั่วสวน

01:13:30.739 --> 01:13:33.325 align:center
มันจะช่วนบำรุงสวนได้ดีมาก

01:13:38.705 --> 01:13:39.832 align:center
เหม็นว่ะ

01:13:42.709 --> 01:13:45.462 align:center
คิดถึงตอนเป็นเด็กเหมือนกันนะ ที่ผมจะขอ

01:13:46.380 --> 01:13:47.548 align:center
ช่วยทำอะไรสักอย่าง

01:13:47.631 --> 01:13:50.175 align:center
แต่พ่อจะทำเองแทนที่จะสอนผม ให้ผมช่วยหน่อย

01:13:50.259 --> 01:13:52.636 align:center
เหมือนแม่เหล็กสองชิ้นที่เป็นขั้วเดียวกัน

01:13:52.719 --> 01:13:53.887 align:center
หรืออะไรสักอย่างนั่นแหละ

01:13:55.347 --> 01:13:59.268 align:center
เราต่อกันไม่ติด เพราะเราคล้ายกันเกินไป

01:13:59.351 --> 01:14:00.978 align:center
พื้นฐานนิสัยเราคล้ายกันมาก

01:14:02.396 --> 01:14:03.856 align:center
- เดี๋ยวจะบอกเคล็ดลับ
- โอเค

01:14:04.523 --> 01:14:06.525 align:center
ผมว่าผมมองพ่อในแง่ลบเกินไป

01:14:09.111 --> 01:14:10.737 align:center
ผมใจร้ายกับเขาเกินไป

01:14:15.367 --> 01:14:17.035 align:center
พ่ออยากใช้กีตาร์ตัวเล็กไหม

01:14:17.953 --> 01:14:20.372 align:center
- เอ้านี่ เอาตัวใหญ่มาให้ผม
- โอเค

01:14:20.456 --> 01:14:22.166 align:center
- ทำพ่อเสียจังหวะหมด
- โทษที

01:14:23.375 --> 01:14:26.837 align:center
เราเคยเล่นเพลงนี้ที่บ้านพักคนชรา จำได้ไหม

01:14:26.920 --> 01:14:28.839 align:center
- ผมกี่ขวบนะ
- แปดเก้าขวบได้

01:14:28.922 --> 01:14:29.840 align:center
แปดเก้าขวบ

01:14:29.923 --> 01:14:32.301 align:center
ดีนะวันนั้นไม่มีใครใส่เครื่องช่วยฟัง

01:14:32.843 --> 01:14:35.053 align:center
นี่คือเพลงแรกที่ผมกับพ่อเล่นด้วยกัน

01:14:35.137 --> 01:14:37.723 align:center
โอเค พ่ออยากเริ่มไหม งั้นผมจะเริ่มจาก…

01:14:45.147 --> 01:14:47.983 align:center
ผมจะเล่นอินโทรก่อนแล้วเราเข้าพร้อมกันที่กีตาร์

01:15:21.767 --> 01:15:25.062 align:center
เอางี้ไหม เดี๋ยวผมเล่นท่อนกีตาร์นำ
แล้วค่อยฟิงเกอร์พิกทับลงไป

01:15:25.145 --> 01:15:26.772 align:center
- ได้ พ่อลืมตรงนั้นไป
- โอเค

01:15:26.855 --> 01:15:28.982 align:center
- โทษที
- มาลองกันใหม่นะ

01:15:53.006 --> 01:15:57.844 align:center
ลองอีกแบบไหม
พ่อดีดฟิงเกอร์พิกแต่แรกเลย เดี๋ยวผมตีคอร์ดให้

01:15:58.345 --> 01:16:00.764 align:center
- โอเค เสี่ยงอยู่นะ
- แต่ผมว่าน่าจะดี

01:16:01.848 --> 01:16:04.142 align:center
ลองใหม่ไหม เราร้องคลอกันไปเลย

01:16:05.269 --> 01:16:06.895 align:center
โอเค พร้อมกันนะ

01:17:04.369 --> 01:17:05.287 align:center
แจ๋ว

01:17:08.165 --> 01:17:09.583 align:center
อายพอสมควร

01:17:10.083 --> 01:17:13.420 align:center
พ่อเล่นดีจะตาย
ผมคิดถึงการเล่นดนตรีกับพ่อแบบนี้นะ

01:17:13.503 --> 01:17:16.423 align:center
เมื่อก่อนเราเล่นด้วยกันบ่อย
เดี๋ยวนี้ไม่ค่อยได้เล่นด้วยกันแล้ว

01:17:19.009 --> 01:17:22.262 align:center
พ่อแม่ทุกคน
อยากโม้เรื่องลูกแบบไม่อายกันทั้งนั้นแหละ

01:17:22.346 --> 01:17:25.766 align:center
แต่ผมดีใจจริงๆ กับความสำเร็จของโนอาห์

01:17:25.849 --> 01:17:27.017 align:center
ผม…

01:17:31.647 --> 01:17:33.065 align:center
ไม่อยากพูดอะไรต่อแล้ว

01:17:34.524 --> 01:17:36.443 align:center
ผมรักพ่อนะ คิดถึงพ่อมากด้วย

01:17:38.487 --> 01:17:39.696 align:center
ตอนนี้อายของแท้

01:17:39.780 --> 01:17:41.031 align:center
อย่าอายสิ

01:17:42.824 --> 01:17:44.618 align:center
- ไปกินข้าวเที่ยงกันไหม
- เอาสิ

01:18:04.137 --> 01:18:06.306 align:center
สิ่งที่ผมภูมิใจในตัวเขามากที่สุดก็คือ

01:18:07.599 --> 01:18:09.810 align:center
เขาช่วยคนอื่นเต็มที่ เรื่องสุขภาพจิต

01:18:10.519 --> 01:18:11.895 align:center
มันสำคัญมากนะ

01:18:13.897 --> 01:18:18.360 align:center
เขาเลือกที่จะทุ่มเทเพื่อสิ่งนี้

01:18:18.443 --> 01:18:21.071 align:center
ที่จะช่วยคนอื่น ซึ่งมันมีความหมายกับผมมาก

01:18:36.336 --> 01:18:39.965 align:center
นี่คือกระจกในบ้านพ่อที่ผมจะส่องอยู่ตลอด

01:18:40.048 --> 01:18:43.510 align:center
ตอนเริ่มทำเพลงใหม่ๆ
ผมจะมายืนส่องกระจกแล้วขำตัวเอง

01:18:43.593 --> 01:18:45.011 align:center
แบบ "แกกำลังทำบ้าอะไรอยู่วะ"

01:18:47.097 --> 01:18:51.226 align:center
บ่อยเหมือนกันที่ผมสงสัยว่า
จะมีวันไหนที่ผมชอบรูปร่างหน้าตาตัวเองไหม

01:18:53.478 --> 01:18:56.106 align:center
หลายคนคิดว่า
ผมอธิบายความเจ็บปวดออกมาเป็นคำพูดได้

01:18:56.189 --> 01:18:57.983 align:center
แปลว่าผมรับมือกับมันได้

01:18:58.483 --> 01:19:00.902 align:center
พวกเขาได้ยินคำพูดที่มาจากเรื่องจริง
ก็เลยคิดว่า

01:19:01.403 --> 01:19:05.282 align:center
ผมเอาเรื่องจริงมาพูดได้
แปลว่าผมแก้ปัญหาได้ แต่เปล่าเลย

01:19:05.365 --> 01:19:07.117 align:center
ผมไม่เคยแก้ได้ ไม่รู้ทางแก้ด้วยซ้ำ

01:19:07.200 --> 01:19:10.537 align:center
ผมยังนึกไม่ออกเลยว่า
จะไปช่วยแก้ปัญหานั้นให้คนอีกหลายแสนคน

01:19:10.620 --> 01:19:13.373 align:center
ที่ฟังเพลงผมหรือมาดูคอนเสิร์ตผมได้ยังไง

01:19:13.874 --> 01:19:16.543 align:center
สิ่งหนึ่งที่ผมได้เรียนรู้
และเป็นสิ่งที่สำคัญกับผมมากก็คือ

01:19:16.626 --> 01:19:22.382 align:center
ชีวิตมันไม่มีตอนจบแบบมีความสุข
ไม่ใช่ทุกอย่างจะมีคำตอบ

01:19:22.466 --> 01:19:26.553 align:center
ไม่ใช่ว่าเหตุการณ์ใดเหตุการณ์หนึ่ง
จะแก้ไขทุกอย่างได้

01:19:26.636 --> 01:19:28.972 align:center
แต่ชีวิตคือการตื่นขึ้นมาพยายามในทุกๆ วัน

01:19:31.266 --> 01:19:34.561 align:center
แต่ผมว่าโรคคิดว่าตัวเองมีรูปร่างผิดปกติที่ผมเป็น

01:19:36.813 --> 01:19:38.690 align:center
ผมไม่ได้พยายามรักษา

01:19:38.774 --> 01:19:42.944 align:center
แต่ผมเหมือนเดินเข้าไปใกล้ๆ มัน
แล้วเอาไม้เขี่ยดู แบบว่า "นี่อะไรวะ"

01:19:43.445 --> 01:19:46.865 align:center
แล้วบอกให้มันออกมาจากความมืด
ให้มันแสดงตัวออกมา

01:19:48.074 --> 01:19:50.452 align:center
รู้สึกดีนะ รู้สึกเหมือนก้าวไปอีกขั้น ซึ่งดี

01:19:50.535 --> 01:19:53.038 align:center
เหมือนนี่คือปัญหาที่ผมอยากแก้ให้ได้

01:19:53.121 --> 01:19:56.082 align:center
แทนที่จะส่งต่อให้ลูกๆ แล้วตัวเองก็ตายไป

01:20:07.177 --> 01:20:09.304 align:center
ผมคิดถึงความรู้สึกว่าเวอร์มอนต์คือบ้านของผม

01:20:11.556 --> 01:20:13.517 align:center
เหมือนนั่นคือถิ่นฐานของผม

01:20:15.060 --> 01:20:18.522 align:center
ผมรู้สึกว่าตอนอยู่บ้าน จินตนาการผมจะโลดแล่น

01:20:19.940 --> 01:20:21.900 align:center
ผมคิดถึงความรู้สึกนั้นจริงๆ

01:20:25.111 --> 01:20:27.030 align:center
(ทัคส์ ร็อก โดโจ)

01:20:29.699 --> 01:20:30.742 align:center
ไง ทัค

01:20:31.743 --> 01:20:32.702 align:center
ว่าไง

01:20:33.328 --> 01:20:34.496 align:center
- ดีใจที่ได้เจอนะ
- ไง

01:20:34.579 --> 01:20:38.124 align:center
สบายดีไหม ที่นี่เป็นยังไงบ้าง ไม่อยากจะเชื่อ

01:20:38.208 --> 01:20:39.793 align:center
ยังสอนร้องเพลงอยู่ไหม

01:20:39.876 --> 01:20:40.794 align:center
- สอน
- เยี่ยมเลย

01:20:40.877 --> 01:20:44.047 align:center
ห้องอัดเสียง ไมโครโฟนตัวเดียวกับที่นายเคยใช้

01:20:44.130 --> 01:20:46.299 align:center
- เยี่ยมเลย
- แต่ผ่านมือเด็กมาหลายรุ่นแล้ว

01:20:46.383 --> 01:20:47.259 align:center
แจ่มมาก

01:20:47.342 --> 01:20:51.513 align:center
ส่วนนี่ อาจจะเยินๆ ไปบ้าง

01:20:51.596 --> 01:20:54.140 align:center
แต่ก็คือแฟ้มวงดนตรีเก่าของโนอาห์ คาห์น

01:20:54.724 --> 01:20:55.559 align:center
ให้ตายสิ

01:20:55.642 --> 01:21:01.314 align:center
ชื่อวงดนตรีเดิมคือ
แก๊งเอลฟ์ยักษ์จากสวีเดนแห่งรักดาร์กๆ ไฟลุก

01:21:01.398 --> 01:21:05.402 align:center
ผู้กระหายเลือด
และกินข้าวโพดอินเดียแดงเป็นอาหาร

01:21:05.485 --> 01:21:08.530 align:center
อัศเจรีย์ อัศเจรีย์ เครื่องหมายดอลลาร์

01:21:08.613 --> 01:21:11.408 align:center
เครื่องหมายดอลลาร์สำคัญมากนะ
เป็นเอกลักษณ์ของวงเราเลย

01:21:11.491 --> 01:21:12.701 align:center
ห้ามลืมเด็ดขาด

01:21:14.244 --> 01:21:16.121 align:center
ผมไม่ได้เอากีตาร์มาด้วย

01:21:16.204 --> 01:21:19.708 align:center
- เลยว่าจะขอยืมเล่นหน่อย
- ได้สิ อยู่ตรงนี้เลย

01:21:24.170 --> 01:21:25.672 align:center
ที่นี่คือทัคส์ ร็อก โดโจ

01:21:25.755 --> 01:21:30.093 align:center
ผมเคยมาเล่นที่นี่กับวงที่ทัคดูแล หนึ่งในหลายวง

01:21:30.176 --> 01:21:31.386 align:center
สมัยเด็กๆ นู่นแหละ

01:21:32.304 --> 01:21:36.016 align:center
ตอนนี้ผมได้มาอยู่ในที่ที่ผมรัก
ที่ที่ไม่ได้กลับมานานมาก

01:21:36.850 --> 01:21:38.226 align:center
มานั่งแต่งเพลง

01:21:38.894 --> 01:21:41.187 align:center
ได้อยู่บ้านเกิดแล้วดีกว่า

01:21:41.688 --> 01:21:43.857 align:center
มือนุ่มๆ ตอนนี้เริ่มมีริ้วรอย

01:21:43.940 --> 01:21:46.192 align:center
นั่งดื่มในยามเย็น…

01:21:50.238 --> 01:21:51.489 align:center
การได้กลับมาเวอร์มอนต์

01:21:51.573 --> 01:21:55.076 align:center
ผมว่าโนอาห์น่าจะได้หวนรำลึกถึงอดีตอีกครั้ง

01:21:55.160 --> 01:22:00.332 align:center
หลังจากการผจญภัยโลดโผนที่ผ่านมา

01:22:00.415 --> 01:22:03.376 align:center
การได้กลับมายังสถานที่เล็กๆ แบบนี้ก็ดีเหมือนกัน

01:22:05.795 --> 01:22:08.340 align:center
เคยบอกไว้ว่าฉันจะทำสิ่งที่ถูกต้อง

01:22:08.423 --> 01:22:11.134 align:center
จะแต่งออกมาให้ดี

01:22:11.217 --> 01:22:13.637 align:center
แต่ทัวร์ก็จบลงพร้อมความเศร้า

01:22:13.720 --> 01:22:16.932 align:center
ตอนนี้ฉันเล่าเรื่องชีวิตเหมือนเป็นเรื่องในอดีต

01:22:17.015 --> 01:22:21.394 align:center
พอเขาเดินเข้าประตูมา
ผมว่าไม่ถึงสองนาทีด้วยซ้ำ

01:22:21.478 --> 01:22:23.897 align:center
เนื้อเพลงก็ผุดขึ้นมาในหัวเขาเลย

01:22:35.659 --> 01:22:38.328 align:center
- โอเค ไปกันเถอะ
- เพ็นนี จูน ไปกันเถอะ

01:22:38.870 --> 01:22:40.455 align:center
เก่งมาก จูน

01:22:40.956 --> 01:22:43.416 align:center
หลายคนที่อยู่สแตรฟฟอร์ด

01:22:44.459 --> 01:22:46.294 align:center
ไม่เคยออกจากสแตรฟฟอร์ดเลย

01:22:46.378 --> 01:22:50.382 align:center
เหมือนสแตรฟฟอร์ดมีแม่เหล็กดูดให้เรากลับมา

01:22:52.425 --> 01:22:54.010 align:center
ฉันรักสแตรฟฟอร์ด

01:22:55.053 --> 01:22:57.597 align:center
ถ้าเป็นไปได้ก็อยากอยู่ที่นี่ตลอดไป

01:23:00.100 --> 01:23:02.727 align:center
เบ็ตตี้ชอบที่นี่ไหม อยากอยู่ที่นี่ตลอดไปไหม

01:23:03.561 --> 01:23:04.437 align:center
ไม่อยาก

01:23:05.480 --> 01:23:11.027 align:center
เราตัดสินใจกันว่าจะเริ่มมองหาอสังหาฯ

01:23:11.945 --> 01:23:12.946 align:center
ที่อัปเปอร์แวลลีย์

01:23:13.029 --> 01:23:16.116 align:center
ซึ่งเป็นกลุ่มเมืองเล็กๆ ที่เราทั้งคู่โตมา

01:23:17.534 --> 01:23:22.247 align:center
เราพยายามจะย้าย
กลับไปอยู่ที่ที่เราจากมาให้ได้ในเร็วๆ นี้

01:23:22.872 --> 01:23:25.959 align:center
มองหาที่อยู่ที่ถัดไป และกลับมาอยู่บ้าน

01:23:27.377 --> 01:23:28.712 align:center
ฉันชอบมากเวลาได้กลับมาที่นี่

01:23:28.795 --> 01:23:34.134 align:center
ความทรงจำตอนเด็กๆ มันผุดขึ้นมาในหัวเรื่อยๆ

01:23:34.217 --> 01:23:37.595 align:center
เราเคยลองไปอยู่มาหลายที่ แนชวิลล์ก็น่าอยู่

01:23:37.679 --> 01:23:40.223 align:center
แต่ที่นี่ ผมไม่ต้องคิดเรื่องดนตรีตลอดเวลา

01:23:40.306 --> 01:23:42.892 align:center
ไม่ต้องประจันหน้ากับงานตลอดเวลา

01:23:43.393 --> 01:23:46.938 align:center
คนแถวนี้ไม่มีใครถามว่า
"ได้ยอดสตรีมเท่าไหร่แล้ว"

01:23:47.022 --> 01:23:50.692 align:center
มีแต่ถามว่า "ครอบครัวเป็นไงบ้าง"
คำถามแบบนั้นมันดูจริงใจกว่า

01:23:52.610 --> 01:23:57.115 align:center
ไม่รู้เหมือนกันว่าจะมีที่ไหน
ที่ช่วยแก้ปัญหาให้ผมได้ไหม

01:23:57.198 --> 01:23:58.742 align:center
บางทีนี่อาจไม่ใช่ทางแก้ก็ได้

01:23:58.825 --> 01:24:01.661 align:center
ผมอาจจะวิตกกังวลต่อไป เป็นซึมเศร้าต่อไป

01:24:02.245 --> 01:24:05.957 align:center
แต่อย่างน้อยก็จะได้วิตกกับซึมเศร้า
ในสถานที่ที่ดูซึมเศร้าและน่าวิตก

01:24:14.883 --> 01:24:19.095 align:center
น่าจะได้เห็นรถที่ผมเช่านะ เลอะโคลนทั้งคัน

01:24:19.179 --> 01:24:22.265 align:center
ผมขอรถซับเออร์เบิร์น
หรือรถที่ใหญ่กว่านั้นไป เพราะรู้ว่า…

01:24:22.348 --> 01:24:26.728 align:center
ผมเพิ่งไปโจชัวทรีมา
ได้รถกระบะมาคันนึง คันใหญ่เบ้อเริ่ม

01:24:26.811 --> 01:24:29.355 align:center
แล้วผมเอารถเข้าจอดไม่เป็น น่าอายมาก

01:24:29.439 --> 01:24:31.274 align:center
ผมเลยแบบ "ช่างแม่ง"

01:24:31.357 --> 01:24:33.151 align:center
- โนอาห์แบบ "ขอยี่ห้อเกีย"
- ใช่ไหมล่ะ

01:24:33.234 --> 01:24:36.446 align:center
ผมคอสเพลย์เป็นคนที่ขับรถกระบะเป็น

01:24:36.988 --> 01:24:38.740 align:center
- ริชาร์ดพร้อมไหม
- พร้อม

01:24:38.823 --> 01:24:40.825 align:center
- โอเค
- อยู่ในคอมฯ เลย

01:24:41.618 --> 01:24:43.369 align:center
แปลกจัง แป๊บนะ

01:24:43.453 --> 01:24:44.788 align:center
สายตาพิฆาต

01:24:45.580 --> 01:24:47.248 align:center
ลอรี ภรรยาที่น่ารัก

01:24:47.332 --> 01:24:49.542 align:center
ไง ห้ามถ่ายรูปนะ

01:24:49.626 --> 01:24:51.836 align:center
ไม่บอกไม่รู้นะเนี่ยว่ามีลูก 14 คนแล้ว

01:24:54.714 --> 01:24:56.091 align:center
มุกเชยมาก พ่อ

01:24:56.174 --> 01:24:59.344 align:center
ดูวิดีโอนี้ จะได้รู้ว่าอย่ามีลูกเลยอาจจะดีกว่า

01:25:04.808 --> 01:25:07.268 align:center
อันนี้ดีมากเลย แม่อายุเท่าไหร่

01:25:08.311 --> 01:25:13.066 align:center
น่าจะ… อ๋อ ถ้าวันเกิดปีแรกของไซมอน แม่ก็ 35

01:25:13.149 --> 01:25:13.983 align:center
ให้ตายสิ

01:25:14.067 --> 01:25:16.444 align:center
สมัยนั้นคนอายุเท่านั้นมีลูกกันเท่านี้เหรอ

01:25:16.945 --> 01:25:20.740 align:center
สมัยนั้นที่คนมองทุกอย่างเป็นขาวกับดำน่ะเหรอ

01:25:20.824 --> 01:25:22.826 align:center
เรามีลูกหลายคนเพราะรู้ว่าบางคนอาจไม่รอด

01:25:22.909 --> 01:25:27.455 align:center
ภัยแล้งครั้งใหญ่มีผลต่อวัยเด็กของผมยังไงเนี่ย
พูดอย่างกับยุคอาณานิคม

01:25:29.082 --> 01:25:34.003 align:center
ขอนำเสนอเจ้าไดโนเสาร์โนอาห์

01:25:34.087 --> 01:25:35.130 align:center
ได้เวลาโชว์

01:25:40.468 --> 01:25:42.470 align:center
- โอเค
- เอาเลย

01:25:42.971 --> 01:25:44.305 align:center
โค้งหน่อย โนอี้

01:25:44.973 --> 01:25:46.724 align:center
โค้งคำนับ แบบนี้

01:25:46.808 --> 01:25:47.725 align:center
สวยมาก

01:25:47.809 --> 01:25:49.978 align:center
สวยมากเลย

01:25:51.271 --> 01:25:52.772 align:center
ชื่ออะไรครับ

01:25:52.856 --> 01:25:56.067 align:center
ผมอยากเป็นคนขับรถดับเพลิงฮะ

01:25:56.151 --> 01:25:57.402 align:center
- คนขับรถดับเพลิงเหรอ
- ฮะ

01:25:57.485 --> 01:26:00.238 align:center
- แล้วชื่ออะไรนะ
- โนอาห์ เบอเคนแคมพ์ คาห์น

01:26:05.493 --> 01:26:07.537 align:center
แล้วคุณชื่ออะไรครับ คุณผู้หญิง

01:26:07.620 --> 01:26:09.164 align:center
ลอรี ลี เบอเคนแคมพ์ คาห์น

01:26:09.247 --> 01:26:13.668 align:center
- โตขึ้นอยากเป็นอะไร
- อยากแต่งงานกับจอช คาห์นสุดหล่อ

01:26:13.751 --> 01:26:15.044 align:center
และเป็นนักเขียนชื่อดัง

01:26:15.128 --> 01:26:16.337 align:center
เจ็บไปถึงใจเลย

01:26:16.421 --> 01:26:18.423 align:center
- นั่นสิ
- แล้วจะแต่งเมื่อไหร่

01:26:18.923 --> 01:26:20.925 align:center
ดูพ่อสิ หนุ่มมากเลย

01:26:21.426 --> 01:26:24.304 align:center
ว้าว เห็นพ่อแบบนั้นแล้วรู้สึกบอกไม่ถูก

01:26:24.387 --> 01:26:26.931 align:center
- เหลือเชื่อเลย
- ปรับสมองตามไม่ทันเลย

01:26:29.851 --> 01:26:32.687 align:center
โนอี้ อวยพรวันเกิดให้ซาช่าหน่อยได้ไหม

01:26:32.770 --> 01:26:35.440 align:center
ได้ฮะ สุขสันต์วันเกิดนะซาช

01:26:37.442 --> 01:26:39.027 align:center
- น่ารักจัง
- ให้นั่งดูซ้ำๆ ก็ได้นะ

01:26:39.110 --> 01:26:41.905 align:center
- ใช่ ฉันชอบมาก
- คิดถึงทุกคนตอนนั้นมาก

01:26:41.988 --> 01:26:44.073 align:center
- น่ารักสุดๆ
- น่ารักมากเลย

01:26:44.157 --> 01:26:45.366 align:center
เคยรู้สึกแปลกๆ ไหม

01:26:45.450 --> 01:26:48.703 align:center
ที่ความในของบ้าน
ถูกเอาไปเล่าอยู่ในเพลงของโนอาห์

01:26:50.413 --> 01:26:51.372 align:center
ก็…

01:26:53.082 --> 01:26:55.877 align:center
ก็นิดหน่อยมั้ง แต่ก็ไม่เท่าไหร่ ไม่รู้สิ

01:26:55.960 --> 01:26:57.378 align:center
ฉันคิดว่า…

01:26:59.172 --> 01:27:00.548 align:center
ฉันว่ามันเป็นเรื่องที่ทุกคนรู้

01:27:00.632 --> 01:27:02.967 align:center
และโนอาห์ก็ทำให้มัน…

01:27:03.468 --> 01:27:07.639 align:center
โนอาห์ทำให้ความในของบ้านเรา
ดูเป็นเรื่องปกติของปุถุชน

01:27:08.139 --> 01:27:12.518 align:center
และฉันว่านั่นคือสิ่งที่หลายคนรู้สึกอิน
เพราะทุกคนมีความใน

01:27:13.019 --> 01:27:16.397 align:center
ไม่มีบ้านไหนสมบูรณ์แบบ
บ้านเราก็ไม่สมบูรณ์แบบ อย่างที่เห็นเลย

01:27:16.481 --> 01:27:20.735 align:center
แต่ฉันชอบนะ และฉันว่าหลายคนก็รู้สึกเหมือนฉัน

01:27:20.818 --> 01:27:21.819 align:center
ขอบคุณนะแม่

01:27:21.903 --> 01:27:27.951 align:center
ผมว่าทุกคนควรมีโอกาสได้รู้ก่อนว่า
ความในของเรากำลังจะถูกนำออกนอก

01:27:28.034 --> 01:27:31.955 align:center
และผมน่าจะบอกพวกแม่
ว่าผมจะเอาความในออกไปข้างนอก

01:27:32.038 --> 01:27:34.082 align:center
แต่ก็อย่างที่แม่บอก มันทำให้เราดูเป็นปุถุชน

01:27:34.874 --> 01:27:37.585 align:center
ทำให้เรื่องแบบนี้ดูเป็นเรื่องธรรมดา

01:27:38.086 --> 01:27:41.089 align:center
แต่ผมก็น่าจะมาถามก่อนว่าทุกคนโอเคไหม

01:27:41.172 --> 01:27:44.634 align:center
- ลูกไม่ได้ทำอะไรผิดหรอก ไม่เลย
- โอเค ค่อยรู้สึกดีขึ้นหน่อย

01:27:44.717 --> 01:27:48.054 align:center
- ดีใจที่ได้รู้ว่าแม่ไม่โกรธ
- ไม่โกรธหรอก แม่ชอบจะตาย

01:27:48.137 --> 01:27:52.267 align:center
แม่ฟังอัลบั้มของลูกบ่อยมาก นี่แฟนพันธุ์แท้เลยนะ

01:27:52.767 --> 01:27:54.394 align:center
- รักแม่นะ
- ขอลายเซ็นได้ไหม

01:28:08.700 --> 01:28:11.995 align:center
ผมอยากเป็นคนที่สมบูรณ์แบบ ซึ่งเป็นไม่ได้หรอก

01:28:13.496 --> 01:28:16.457 align:center
แต่ผมก็ยังไม่เริ่มยอมรับ
ความไม่สมบูรณ์แบบของตัวเอง

01:28:17.709 --> 01:28:20.670 align:center
ผมว่าผมต้องลุยใส่มันไปเลย

01:28:21.170 --> 01:28:22.588 align:center
ผมคิดอย่างนั้น

01:28:52.160 --> 01:28:53.870 align:center
ว่าไง เพ็นนี

01:28:54.912 --> 01:28:56.664 align:center
เดี๋ยวจะแต่งท่อนบริดจ์อีกที

01:28:57.457 --> 01:28:58.875 align:center
- ไงจ๊ะ สาวน้อย
- ไง ทุกคน

01:28:59.542 --> 01:29:02.712 align:center
ช่วงนี้เบรนน่ากับผมโอเคกันมาก
ผมชอบการได้ใช้ชีวิตอยู่ที่นี่

01:29:02.795 --> 01:29:06.049 align:center
ลืมไปเลยว่า
การได้นอนเตียงเดียวกันทุกคืนมันพิเศษแค่ไหน

01:29:08.217 --> 01:29:09.552 align:center
แบบนี้แหละดี

01:29:09.635 --> 01:29:13.389 align:center
ผมรู้ว่าผมมีความสุขที่สุด
ตอนที่ได้อยู่บ้าน แล้วก็ได้ทำเพลง

01:29:13.890 --> 01:29:14.891 align:center
ดี

01:29:17.310 --> 01:29:18.478 align:center
ฉันชอบมาก

01:29:18.978 --> 01:29:21.481 align:center
โอเค เรามีจังหวะหรือเทมโปไหม

01:29:21.564 --> 01:29:23.483 align:center
- คิดว่ามีนะ
- เยี่ยม ฉันว่าสนุกดี

01:29:23.566 --> 01:29:26.402 align:center
เราต้องสร้างความสนุกขึ้นมา
อย่ารอให้มันสนุกเอง

01:29:26.486 --> 01:29:28.112 align:center
- สร้างขึ้นมาเอง
- แถวนี้ใช่ไหม

01:29:28.196 --> 01:29:30.365 align:center
- แถวนี้เราสร้างความสนุกขึ้นเอง
- สร้างเอง

01:33:11.377 --> 01:33:13.838 align:center
โนอาห์ รักนะ

01:33:23.806 --> 01:33:26.892 align:center
(ขอรำลึกถึง
ซูซา ไบน์และเฮเซล ลูอิส)

01:33:26.976 --> 01:33:31.981 align:center
คำบรรยายโดยอัจฉริยา สุกใส

01:33:32.064 --> 01:33:34.358 align:center
(ถ้าคุณหรือคนที่คุณรู้จักกำลังประสบปัญหา
คุณไม่ได้อยู่คนเดียว)