วันเปิดกล่องของขวัญ
สภาพอากาศแจ่มใสสุดๆ ไปเลยวันนี้…
วันแดดจ้าที่แคลิฟอร์เนีย
- สวัสดีแนนซี่ สุขสันต์วันเปิดกล่อง - ไง ที่รัก
อ๊ะ มีคนอยู่ที่ประตู
อ้อ ทอมนี่เอง!
- ไง เมอร์รี่คริสต์มาส! - ให้ตาย เมอร์รี่คริ…
อ๊ะ มิสเซิลโท
- อ้อ ไหนอ่ะ - นี่ไง
นี่คริสต์มาสครั้งที่เท่าไรแล้วนะ ปี 72 ถึง 92 งั้นก็ 20 ปี
- โอ้โฮ! - สว่างไปมั้ง
ก็ยังไม่จ้าเกินตีนกานาย
แล้วนี่ก็เดฟ โทมัสกับแฮร์ริสัน โทมัส
เขาเอามืออุดหู ไหงงั้น
เพราะนายหรือเปล่า
ฉันชอบเธอในโดดเดี่ยวผู้น่ารัก!
เธอยอดสุดๆ เลย
สตีฟ เป็นไงบ้าง
ฉันสนุกกับงานนี้สุดๆ มาร์ตี้ พูดจริงๆ
ผมจะบอกอะไรเกี่ยวกับมาร์ตี้ให้ฟัง
สมมตินะว่าคุณจะจัดปาร์ตี้ดินเนอร์
และคุณเชิญมาร์ตี้มางาน
จากนั้นกลายเป็นว่ามาร์ตี้มาไม่ได้
คุณจะยกเลิกปาร์ตี้เลย
ดูสิ… ดูมาร์ตี้สิ
(มาร์ตี้ ชีวิตมันสั้น)
ฉันรู้ นี่จะต้องเป็น…
ต้องเป็นหนังห่วยบรมห่วยที่ฉันไม่โปรโมตแน่
ตลกจังที่เราต้องทำเหมือนว่าเราไม่รู้จักกัน
ไม่สักหน่อย
- นี่มันเกิดขึ้นได้ก็เพราะเรารู้จักกัน - เหรอ
เราสองคนเคยนั่งจ้อกันเป็นพันๆ หน
ผมกับแลร์รี่เคยไปดินเนอร์กันเป็นล้านครั้ง
- มื้อเที่ยงก็ล้านครั้ง - ใช่เลย
และทุกครั้ง… เป็นมื้อเที่ยงที่เร่าร้อน
นี่เราก็แค่พูดคุยกันต่อจากคราวก่อน
ถูกต้อง
ในวงการของผม เส้นทางอาชีพมันมีแบบแผน
ทีวี ไปหนัง
ไปบรอดเวย์ แล้วก็มีรายการสเปเชียล
เป็นพิธีกรรายการเรียลลิตี้ เทเลทอนของชาบัด
ละครดินเนอร์ ออกปาล์มสปริงส์
แล้วก็มารายการนี้
ผมไม่ได้คาดหวังว่าจะเป็นดารา
ไม่มีแบบว่า
"แม่ครับ สำเร็จแล้ว" ไม่มีอะไรแบบนั้น
มีแค่ "ต้องผ่อนบ้านนะ
มีลูกๆ นะ
ฉันทำอาชีพที่ดีที่สุดในโลก โคตรโชคดีเลย
แล้วจะรักษามันไว้ยังไง"
ไหงฉันถึงถือมีดอยู่วะ!
ผมอยู่ในวงการตลก
และผมก็เล่นตลกแบบเฉพาะทาง
ลุงแจ็คมาแล้ว ยิงได้!
เน้นละครตอนสั้น เน้นการสร้างตัวละคร
ไม่ได้ระดมยิงมุก
ถ้าคุณอ่านบทที่ผมเขียน มุกมันไม่ได้เยอะ
ทั้งหมดเป็น… คุณแค่ต้องเชื่อผม
คุณบ๊อง นี่งานหาเกรียนของผม ไว้ใจผมได้เลอ
ผมจะไม่ชอบอาชีพตัวเองที่สุด เวลาที่รู้สึกว่าผมกำลังทำอะไร…
ที่นักแสดงอีก 200 คนก็ทำได้
ตอนนั้นแหละที่ผมจะรู้สึกว่าเสียเวลา
เวลาผมสร้างศิลปะเล็กๆ ที่ไม่เหมือนใคร
มันอาจจะไม่ดีก็ได้ แต่เพราะมันเฉพาะตัวมันจึงเป็นศิลปะ
แบบนั้นผมจะมีความสุขมาก
เริ่มปาร์ตี้ได้!
ตัวละครที่เขาเล่น
มันไม่ใช่แค่… การล้อเลียนคนประเภทนั้นๆ
มันยากมากนะที่จะทำให้… ตัวละครพิลึกพิลั่นดูมีชีวิตจริงๆ
เอานี่
นั่นแหละที่เขาทำ
แล้วหนังสือเล่มนี้เกี่ยวกับอะไร
มันคือจดหมายรักค่ะ คิดว่านะ
แล้วก็มีรสชาติความเกลียดชัง หมุนวนผสมอยู่เหมือนมอคค่า
ถ้าคุณลองอ่านน่ะนะ
มันเหมือนเราได้เจอเพื่อนซี้ที่สุดในโลก
ซึ่งบังเอิญเป็นคนเพี้ยนที่สุดในโลกด้วย
สร้างตัวละครนั้นถึงไหนแล้ว
อ้อ เรื่องแม้ดแฮตเตอร์น่ะไปได้สวย
ไม่ ผมไม่รู้ ผมยังไม่มีภาพเขาในหัว
เขาอาจพูดอังกฤษไม่ชัด
สวัสดี ตรงนั้นมีสตรอว์เบอร์รี่อีกมะ ดอร์มี่
มีแซนด์วิชเน่าๆ มะ ฉันชอบแซนด์วิชเน่าๆ นะ ไม่ชอบเหรอ
- อาจจะแบบนั้น - ฉันชอบที่พูดไม่ชัด
อืม โอเค ฉันนอนตื่นสาย สายจ้า!
- ตื่น… อะไรนะ - สายจ้า!
สายจ้า
ตรงนั้นมีของกินอีกมะ ดอร์มี่
มีแซนด์วิชหรือสตรอว์เบอร์รี่เน่าๆ มะ
ฉันชอบสตรอว์เบอร์รี่ นายไม่เหรอ
คุณไม่รู้หรอกว่าไอ้สิ่งที่เขาทำน่ะ
มันใช้พลังขนาดไหน
เขาจะไม่ลังเลกับสิ่งที่ตัดสินใจไปแล้ว ให้ตัวเองต้องเหนื่อยใจ
จะไม่มัวมากลัวว่าตัวเองอาจเลือกผิดไป
รู้หรือเปล่าว่าถ้าคุณไม่ทำแบบนั้น คุณจะมีเวลาว่างต่อวันเท่าไร
ฉันมีเวลามากขึ้น 23 ชั่วโมง
หวัดเด! ใครกันจ๊ะ
ไปให้พ้น!
ที่พูดมาน่ะฉันไม่ชอบ!
เอ้า…
โอ๊ยตาย ห่วยแตกอย่างแรง แต่ไอ้การเล่นหูเล่นตาน่ะเด็ดสะระตี่
รอน-รอน ต้องไม่ลืม
มันคงจะไม่ดีถ้าจะเริ่มเรื่องด้วย…
"เผื่อจะสบายใจ มาเป็นนี่ให้ฉันสิ เป็นเครื่องแจ้งเหตุด่วน
เผื่อว่าฉันล้ม
เราจะได้ส่องกล้องลำไส้ใหญ่ด้วยกัน"
สวัสดี เป็นไงบ้าง
ผมไม่ทันสังเกตว่ากล้องกำลังถ่ายอยู่
พิลึกเป็นบ้าเลย
ผมไม่ชินกับการถูกถ่ายรูป ผมขี้อายน่ะ
- อรุณสวัสดิ์ครับ - อรุณสวัสดิ์!
ผมว่าชีวิตการทำงานของผม ล้มเหลวไปซะ 80 เปอร์เซ็นต์
ซึ่งผมว่าเป็นตัวเลขที่ดีเลยนะ
วงการบันเทิงต้องการพรสวรรค์ โชคและความอดทน
แต่ต่อให้จะมีพรสวรรค์ มีความมุ่งมั่น
และทนรับเรื่องร้ายๆ ได้
แต่ถ้าคุณไม่มั่นใจพอที่จะขึ้นเวทีและล้มเหลว
คุณก็ทำงานนี้ไม่ได้
- เราจะไปที่ฉาก - โอเค
- ไง! - ไง!
- ขอไปงานศพกับพวกคุณได้ไหม - ได้สิ
ดีเลย ได้ เราต้องการคุณ
คุณคือกาวประสาน คือเมเบิล ในแซนด์วิชชาร์ลส์-โอลิเวอร์
ถ้าไม่มีคุณ เราก็แค่ขนมปังขาวหืนๆ สองแผ่น
แม่นแล้ว มาเถอะ
(โอนลีเมอร์เดอส์อินเดอะบิลดิง) (โอลิเวอร์)
เรามีฉากนั้นอยู่ เรารู้ฉากนั้นดี
ใช่
บทพูดของตอนที่เหลือในซีซั่นน่ะ
ตอนนี้เริ่มคล่องปากฉันสุดๆ แล้ว
โอเค ฉันจะไปแต่งตัว
- เจอกัน - บาย
นายให้พวกเขาเข้ามา
เฮ่ย นั่นรอน ฮาวาร์ด
โอ๊ยตาย
ความสนุกเริ่มต้นแล้ว
งั้นขอฉันถามคำถามเจาะลึกหน่อยนะ
ได้
ทำไมกัน ทำไมยังผลักดันตัวเองต่อไปอีก
ฉันไม่รู้ คงเพราะฉันชอบเสียงปรบมือมั้ง
- ฉันมีคำถามอื่น - ว่า
ทำไมยังไม่เลิก
ฉันแค่คิดว่ามันสำคัญ ถ้าเกิดเรามี "พรสวรรค์"
เราก็ต้องแชร์มัน… กับคนอื่น…
คนแบบนายอ่ะ
- และเราขอบคุณ ขอบคุณไปทั้งชาติเลย - เรื่องนั้นฉันรู้
เคยคิดบ้างไหมว่า… นายทำอะไรลงไป
ใช่ นี่ถนนวิตตัน
สงสัยจังว่าผู้หญิงคนนั้นเป็นใคร
นั่นห้องนอนผม
มันคงไม่จริงถ้าผมพูดว่า ตลกของผมเกิดขึ้นจากความเจ็บปวด
ตรงกันข้ามเลย
มันเกิดขึ้นจากทั้งชีวิตผม ที่บ้านผมมีแต่คนตลก
ผมเป็นลูกคนเล็กจากห้าคน อายุห่างจากคนที่สี่ห้าปี
ผมได้รับความสนใจ ได้รับความรักเต็มที่
ใครๆ ก็บอกว่าผมเก่งมาก
บอกว่าผมตลกและเลิศเลอมาตั้งแต่เล็ก
ทำให้ผมเข้าสู่ช่วงวัยรุ่น
โดยไม่กังวลเลยว่าผมจะ… แบบว่า…
ผมอาจจะหน้าเหมือน… บิล ชเลชมัน
ที่สิวเขรอะทรงผมเด๋อ และแบบ "ไงจ๊ะเธอ" แล้วเข้าไปคุย
แล้วถ้าเขาไม่ชวนผมเดต ถ้าเขาไม่ตกลงจะไปเดตกับผม
ผมจะบอกว่า "เขาเป็นไรอ่ะ"
และเชื่อด้วยนะ
ผมได้รับสืบทอดความตลกโปกฮามา
ไมเคิลพี่ชายผมได้รางวัลเอ็มมี่ และลูกโลกทองคำหลายครั้ง
จากรายการต่างๆ ตั้งแต่เอสซีทีวี ไปถึงแม้ดทีวีและชิตส์ครีก
ที่บ้านเราเขาส่งเสริมให้ทำให้ทุกคนฮา
- บ้านเราส่งเสริมให้ทำงั้นตลอด - ใช่
ถ้าทำให้ใครสักคนฮาได้ ต่อให้ต้องทำร้ายคนสองคน…
ระหว่างทาง
พ่อผมเป็นผู้จัดการฝ่ายขาย ของสตีลคอมพานีออฟแคนาดา
ตำแหน่งสูงสุดๆ
พ่อตลกสุดๆ ประชดประชันเก่งมาก
สำเนียงติดไอริชนิดๆ มาอยู่ที่นี่ตอนอายุ 21
"สวัสดี มาร์ตี้"
พ่อน่ะแอบแสบไม่เบา เห็นด้วยไหม
อืม
พ่อจะดื่มยินเป็นครั้งคราว
- ใช่ - "ครั้งคราว" ที่ว่านี่หมายถึงตลอด
พ่อชอบพูดประชดประชัน แต่เจตนาก็คืออยากให้ตลก
มาร์ตี้ ลูกชายของผม
คนที่ชาติหน้าตอนบ่ายๆ ก็คงยังร้องเพลงได้ไม่เอาอ่าว
แต่ประเด็นก็คือเขาสนใจ
และคนที่มีเสียงเป็นเอกลักษณ์
ก็คือคนที่จะถูกจดจำ
มาร์ตี้เป็นคนที่เปี่ยมพรสวรรค์
เขาเริ่มเล่นตลกตั้งแต่อายุสักห้าขวบได้
เขาจะเล่นมุก โชว์ตลก และร้องเพลงอยู่ตลอด
คุณเคยทำโชว์บนห้องใต้หลังคาจริงๆ สินะ
ผมเคยทำโชว์ชื่อมาร์ติน ชอร์ตโชว์
ฉายวันอังคารตอน 8:30 น. ชนกับรายการของแอนดี้ วิลเลียมส์
ในหัวผมน่ะ ผมจะพิมพ์บทขึ้นมา
"มาร์ตี้จะร้องเพลง แขกของมาร์ตี้จะ…"
แล้วก็จะเล่น ซึ่งบนนั้นผมเล่นได้ดีมาก
แล้วก็มีคนเรียก "กินข้าว" และเราจะหยุด ค่อยอัดต่อทีหลัง
เย่! ขอบคุณที่รัก
(บันทึกเสียงครอบครัวชอร์ต) (ปี 1966)
เด็กคนอื่นจะเล่นโร้ดฮอกกี้ ส่วนผมจะอยู่บนห้องใต้หลังคา
ใช่
คนอื่นไปประท้วงสงครามเวียดนามกัน ส่วนเขามัวแต่ร้องเพลงซินาตรา
สิ่งที่มาร์ตี้ทำตอนนี้ เขาทำมาตั้งแต่ตอนโน้นแล้ว
โปรดต้อนรับบุรุษ 100 ล้านดอลลาร์
เพื่อนซี้ผมเอง ยูจีน เลวี่
ยูจีน "ลีวี่"
- เลวี่ - เอาเหอะ นั่งดีกว่า
ดูพวกนั้นเข้าสิ
อย่างกับคนรู้จักกันมาหลายปี
อันที่จริงเขาคือเพื่อนซี้ที่อยู่กับผมมานานที่สุด
เราเป็นรูมเมตกันอยู่พักหนึ่ง
เคยคบกันช่วงหนึ่ง แต่ประเด็นคือ…
ใช่
คุณเป็นคนแคนาดา เรื่องนั้นเป็นภาระไหม
ไม่ ไม่ได้เป็นภาระอะไร
และคุณฟังเข้าใจใช่ไหม ผมไม่ต้องพูดช้าลงใช่ไหม
เราใช้ภาษาเดียวกัน
แล้วเวลาต้องหนี คนแคนาดาจะหนีไปไหน
พวกเขาไปที่พรมแดน มองดูและอธิษฐานป่ะ
มาร์ตี้เป็นเพื่อนรักผม
- เป็นเพื่อนรักคุณ - ใช่
ผมรู้จักมาร์ตี้เมื่อปี 1970 สมัยเราเรียนด้วยกันที่ม.แม็คมาสเตอร์
เขาน่ะดูเหมือนนักแสดง
ที่กำลังกระเสือกกระสนเพื่อให้มีงานแสดงเลย
ใช่ ถูกของคุณ
ตอนแรกผมเรียนเตรียมแพทย์ แล้วเปลี่ยนไปเรียนสังคมสงเคราะห์
เพราะผมคิดว่าหลักสูตรคงง่ายกว่า
สมัยม.ปลาย ผมไม่เคยเล่นละครเวที
ต้องรอจนย้ายมาเรียนสังคมสงเคราะห์ ผมถึงได้มีเวลาเข้าไปร่วมวง
และผมก็ทำหมดทุกหน้าที่ในคณะละคร
การจะเป็นนักแสดงยังดูเกินความจริงไปหน่อย
ยูจีน เลวี่เป็นคนที่บอกผมว่า
"นายควรลองทำเป็นงานดูนะ มาที่โทรอนโตสิ"
ผมเลยให้สัญญากับตัวเองหนึ่งปี
ผมคิดว่า "ฉันจะลองดูสักปี
ถ้าไม่ไปถึงไหนล่ะก็
ฉันก็แค่กลับไปเรียนมหาวิทยาลัยต่อ"
งานหลังจบป.ตรีเหรอ
เปล่าครับ ม.ปลาย
ผมกำลังลำบากระดับหนึ่งกับการเรียนม.ปลาย
เข้าใจแล้ว
- ดีใจที่คุณมานะ - แต่ผมจะทำให้ได้
คุณทำได้แน่ ลอว์เรนซ์
เพราะผมมีเป้าหมายในชีวิต ที่ผมรู้สึกว่าต้องทำให้สำเร็จ
ดีมากครับ
หนึ่งในนั้นคือการเป็นผู้พิพากษาศาลแขวง
ดีครับ มีความทะเยอทะยานดี
ผมว่าเราไม่รู้ตัวหรอกว่าเราอยู่กับกลุ่มคนที่พิเศษ
หรืออยู่ในช่วงเวลาที่พิเศษ
โทรอนโตยุคนั้นเฟื่องฟูด้านศิลปะ
นี่เป็นเรื่องบังเอิญไหม
หรือว่ามันมีอารมณ์ขันแบบแคนาดาบางอย่าง
ที่… ดึงดูดใจเป็นพิเศษ
คือผมคิดว่าแคนาดาเนี่ย โดยเฉพาะโทรอนโตมันเป็นศูนย์กลาง
เราจะได้ดูหนังของคณะไพธอนส์ก่อนอเมริกา
ยูจีน เลวี่กับผมอยู่บ้านเดียวกัน
ถนน 1063 แอเวอนิวที่โทรอนโต
และบ้านหลังนี้มีปาร์ตี้ฉ่ำ
พอล เชฟเฟอร์จะลุกขึ้นมาเล่นเปียโน
และทุกคนก็จะร้องเพลง
ทุกคนเหมือนจะคบกันเอง ปาร์ตี้ด้วยกัน
และทำงานด้วยกันหมด
พอมาคิดดูแล้ว มันวิเศษมากเลย
เราทุกคนเป็นนักแสดง
และเราทุกคนชอบหัวเราะ
มันเต็มไปด้วยความกระตือรือร้น ความสนุก
ทุกคนรักในการแสดงสุดๆ
ที่แคตสกิลส์ ตามพวกรีสอร์ตหน้าร้อน มันจะมีคนที่ถูกเรียกว่า "ทัมม์เลอร์"
ในภาษายิดดิชหมายถึงคนที่สร้างความโกลาหล
เปิดฉากความสนุก
ผมว่ามาร์ตี้คงไม่เคยไปแคตสกิลส์ แต่แน่นอนว่าเขาน่ะ…
เขาคือทัมม์เลอร์ในฝันของเรา
มาร์ตี้มีทุกอย่างพร้อมในตัว มีเสียงที่ใช่ ลีลาตลกก็เยี่ยม
ผมบอกว่า "ละครเรื่องก็อดสเปลล์จะเปิดแสดง"
"นายควรมาออดิชันนะ นี่เป็นละครเพลงฟอร์มยักษ์"
เราไปออดิชันรอบสองด้วยกัน
ที่นั่นผมแนะนำให้มาร์ตี้รู้จักแอนเดรีย
ก็อดสเปลล์ไม่ได้อยากได้นักแสดง
พวกเขาอยากได้คนที่มีชีวิตชีวา
ตลกและอบอุ่น
กิลด้า แรดเนอร์ นั่นเป็นงานแรกของเขา
แอนเดรีย มาร์ตินด้วย แล้วก็ยูจีน เลวี่, วิกเตอร์ การ์เบอร์
แล้วก็เจย์น อีสต์วู้ดและอีกหลายๆ คน…
- ทีมนักแสดงสุดยอด - ใช่ พอล เชฟเฟอร์เป็นคนเล่นเปียโน
ใช่
คุณคบกับกิลด้า
ใช่แล้ว ใครๆ ก็ตกหลุมรักกิลด้า
- ใช่ - เขาน่ารัก เขาตลกสุดๆ
แล้วเขาก็เป็นคนที่ถ่อมตัวมากๆ
ตอนซ้อมวันแรก เขาเดินมาบอกกับผมว่า
"ไง ฉันกิลด้านะ ยินดีที่ได้รู้จัก"
เขามีสิวตรงนี้ เขาเอามือปิดไว้แล้วคุยกับผม
- ใครก็ตกหลุมรักกิลด้ากันหมด - ใช่
พูดแบบนี้ไม่น่าจะผิด
ต่อมาคุณตกหลุมรัก และแต่งงานกับนักแสดงแทนของเขา
ใช่ แนนซี่ ดอลแมน นักแสดงแทนของกิลด้า
ใช่แล้วล่ะ ในก็อดสเปลล์
เหมือนคุณจะตั้งใจไว้ว่า "ใครที่เล่นบทนี้
ฉันจะเข้าไปยุ่งด้วยหมด" นั่นใช่…
ใช่เลย ผมตั้งใจไว้แบบนั้น
ตอนที่มาออดิชันก็อดสเปลล์ ฉันออดิชันมาเป็นตัวสำรอง
ตอนเข้ามา ฉันลำบากสุดๆ เพราะกลุ่มของพวกเขาลงตัวแล้ว
พวกเขาซี้กันหมด
แล้วก็มีกิลด้า เขาสวยสุดๆ ไปเลย
แล้วก็แอนเดรีย มาร์ติน คนที่ฉันชื่นชมสุดๆ
มีแต่… นั่นแหละ มาร์ตี้…
มาร์ตี้ ทีแรกฉันไม่ได้สนใจเขาขนาดนั้น
แล้วแนนซี่ก็แบบว่า…
เขาสวยหยาดเยิ้ม สวยแบบไม่น่าเชื่อ
เขาเปิดร้านขายเสื้อผ้าโบราณ
เขาจะลักลอบขนเสื้อข้ามพรมแดนมาจากดีทรอยต์
ตอนนั้นมันยุคนั้น ยุคของโจนี มิตเชลล์…
และลุคของเขาก็เหมือนโจนี มิตเชลล์ ผมยาวสีบลอนด์
เขาสวมผ้าคลุมกำมะหยี่มา และทักทายว่า "ไง"
และพวกผู้ชายก็แบบ
"อืม จัดไป" แต่ผมไม่คิดอะไร ผมคบกิลด้าอยู่
เราเลิกกันสองสามหน และตอนนั้นเราก็ทะเลาะกัน
เราเลิกกันอีกรอบ
แล้วผมก็ไปที่บาร์ไพล็อต
แล้วก็เจอแนนซี่ ดอลแมน
เขาตลก… และมีเอกลักษณ์
แล้วเราก็คุยกัน
เขาเพิ่งเลิกกับแฟนมา แต่นั่นไม่ใช่…
ผมแค่ "อ้อ ฉันเพิ่งเลิกกับกิลด้ามา"
ผมเล่นละครเวที แล้วแนนซี่ก็มา ตอนนั้นฤดูร้อน
เขาสวมเสื้อสายเดี่ยวกับกางเกงขาสั้นจู๋
ผมก็ใส่เสื้อยืดกับกางเกงขาสั้นจู๋
แล้วเราก็ไปที่โรงแรมโฟร์ซีซั่น
ผมบอกพนักงานว่า "ผมกับภรรยาอยากจะเปิดห้อง"
และขนาดเขาก็ยังหัวเราะ เพราะเราดูอย่างกับเด็ก 12
และนั่นแหละ แค่นั้นเลย
นับแต่บัดนี้ไป…
- อะไร - ไง นี่ภรรยาฉัน แนนซี่
ดัชเชสผู้เลอโฉม
ผู้ที่กำลังฟังอัลบั้มบันทึกเสียง ของเดอะกู๊ดบายเกิร์ล
นั่นแนนซี่ หรือว่านั่นโบ เดเร็กกันแน่
ฉันกำลังฟังเพลงของคุณ
ช่างวิตถาร
เรียกพยาบาลดีกว่า
มาร์ตี้กับแนนซี่
ใช่ เข้ากันดีสุดๆ เนอะ
ฉันเอาแต่พูดว่าพวกเขาเป็นทีมที่สุดยอด แต่นั่นเป็นเรื่องจริง
เขาทำตัวเหมือนเด็กสุดๆ
ส่วนเธอก็ทำตัวเป็นผู้ใหญ่สุดๆ
ชีวิตคู่ของฉันกับสามีเคยมีช่วงที่ไม่ราบรื่น
เราเลยไปบำบัด และคำถามหนึ่งที่เขาถามเราคือ
"คุณมีเพื่อนที่เป็นคู่รักกัน
ที่คุณอยากมีหรืออยากจะเอาอย่าง ความสัมพันธ์ของพวกเขาไหม"
เราตอบว่า "อ้อ เพื่อนเราคู่นี้ไง มาร์ตี้กับแนนซี่"
และเขาบอกว่า
"คนที่ตอบชื่อพวกเขามีไม่หวาดไม่ไหวเลย
เวลาฉันถามคำถามนี้น่ะ"
ไงที่รัก
- ที่รักจ๋า เป็นไงบ้าง - สบายดีที่รัก คุณล่ะ
นี่เรากำลังมีช่วงเวลาโรแมนติกกันหรือเปล่า
ใช่ มีอยู่
ถึงจะผ่านมาหลายปี
เราโรแมนติกกันจริงๆ นะ
ขอเข้าเรื่องนิดหน่อย
ถึงเวลาแล้วสิ
บอกที อะไรนำไปสู่ช่วงพักเบรกที่เปลี่ยนชีวิตคุณ
คือวงการบันเทิงแคนาดาตอนนั้นน่ะ
เราจะได้ทำทุกอย่างหมดเลย
มันเหมือนเราอยู่ในวิทยาลัยการแสดง ที่สอนเราอย่างต่อเนื่อง
เพราะงั้นที่แคนาดา เราเล่นเชกสเปียร์ ทำโชว์วิทยุ
และอาจพากย์สปอตโฆษณาด้วย
ขายในราคาเพียง 39.95 ดอลลาร์
แล้วเราก็อาจแสดงคาบาเรต์โชว์
ในฤดูร้อนปี 1973
เซคันด์ซิตี กลุ่มนักแสดงด้นสด ในตำนานจากชิคาโก
ได้ตั้งบริษัทในเครือแห่งแรกที่โทรอนโต
(บ้านของเซคันด์ซิตีที่โด่งดังระดับโลก)
กิลด้า แรดเนอร์ทำงานที่นั่น แดน แอ็กครอยด์ทำงานที่นั่น
มันเหมือนเป็นที่สุดเจ๋งที่เราจะเจอกัน
ทุกคนไปออดิชัน ทุกคนเข้าไปอยู่ในนั้น
ทั้งแอนเดรีย, แคทเธอรีน โจ, ยูจีน, เดฟและจอห์น แคนดี้
แต่ผมไม่ได้ไป
ผมไม่อยากจะไปเป็น… ตลกตามคำสั่ง
เพราะโดยพื้นฐานนั่นคือสิ่งที่ผมกลัว
ผมอยากจะเป็นซินาตรา
ผมอยากจะเป็นนักร้อง เป็นนักแสดง
ฉันได้อยู่
ในที่ที่จิตใจได้โลดแล่น
แต่ผมก็เริ่มรู้สึกว่า… ผมกำลังตามหลังทุกคน
ผมจำกัดตัวเอง
และชีวิตผมก็เหมือนจะวนเป็นวงกลม
ไม่รู้สึกถึงแรงผลักดัน
ของท้องฟ้า!
ผมจำได้ เวลานั่งรถไฟใต้ดินโทรอนโต
ผมจะลงไปที่ชานชาลาตอนรถไฟกำลังออกทุกที
ผมจะวิ่งไปขึ้นรถไฟ
บางทีก็เดินลากขา มันกำลังออกไป
และผมคิดว่าถ้าเมื่อไหร่รถไฟแล่นมาเทียบ
ชะตาของผมจะเปลี่ยน
แต่ตอนนี้รถไฟกำลังแล่นออกไป
แนนซี่เซ็นสัญญากับค่ายเพลงในแอลเอ ผมเลยจะมาอยู่กับเขา
บัดนี้ คุณแนนซี่ ดอลแมน
และแน่นอน เขาประสบความสำเร็จสุดๆ แถมได้ออกทีวีแห่งชาติช่วงไพรม์ไทม์
ก่อนมาร์ตี้ด้วยซ้ำ
เขาน่ะครบเครื่อง
เสียงเพราะ ร้องไม่มีเพี้ยน ออกเสียงชัดเจน
หน้าตาเหมือนดาราหนัง แถมเป็นคนที่นิสัยดีสุดๆ
มีเหตุการณ์หนึ่ง ผมเรียกมันว่ามุมคอตก
พอล เชฟเฟอร์กับบิล เมอร์เรย์พักอยู่ที่แอลเอ
ตอนนั้นบิล เมอร์เรย์ดังเปรี้ยงปร้างแล้ว
เขาเริ่มไปออกเอสเอ็นแอลปีนั้น
ฤดูหนาวที่เจ็ดของผมที่นี่!
พอลบอกว่า "บิลกับฉันจะไปดินเนอร์ นายกับแนนซี่ก็มาด้วยสิ
แล้วไปต่อที่ห้องฉัน ที่ซันเซ็ตมาร์กี"
และผมกับแนนซี่ก็เดินไปที่นั่น
แล้วในหัวผมก็คิดแต่ว่า
"ไม่ไหว ฉันทำไม่ได้ ไม่ไหวแฮะ"
ตอนนั้นผมตกงาน ไม่ได้ทำงานมาสองสามเดือน
ไม่มีอนาคตและไม่รู้จริงๆ ว่าตัวเองกำลังไปไหน
ผมบอกว่า "ผมไปปั้นหน้าทำเป็นดีใจกับบิลไม่ได้
เพราะผมไม่รู้ว่าผมทำอะไรอยู่"
"ขอผมนั่งก่อน"
ไอ้หนุ่ม
ทำไมมานั่งอยู่คนเดียวตรงนี้ล่ะ
ทำไมไม่ออกไปสนุกกับคนอื่นๆ ข้างนอก
ผมไม่อยากไปครับท่าน
ผมคง… กำลังรู้สึกเศร้าๆ น่ะ
เรานั่งอยู่ตรงนั้นราวสิบนาที ไม่พูดอะไรกันเลย
ในที่สุดแนนซี่ก็บอกว่า
"เราจะอยู่ตรงนี้กันอีกนานแค่ไหน"
ผมบอก "ไม่รู้สิ"
แล้วเราก็กลับอะพาร์ตเมนต์
ผมตื่นมาแบบอารมณ์บูด
แล้วเราก็ไปดูวอร์เบบี้ส์ ซึ่งเป็นคณะละครด้นสด
มันตลกมาก สดใหม่ สร้างแรงบันดาลใจ
แค่ดูพวกเขา ผมก็รู้สึกมีแรงบันดาลใจ
มันเหมือนมีหลอดไฟติดขึ้นมา
"ใช่เลย นี่แหละที่ฉันควรทำ"
ผมโทรหาแอนดรูว์ อเล็กซานเดอร์ในเช้ารุ่งขึ้น
"ผมอยากเข้าเซคันด์ซิตี"
เขาบอก "ได้สิ"
มาร์ตี้ ชอร์ตเล่นดีสุดๆ ทันทีที่เข้ามาร่วมแสดงด้วย
คนส่วนใหญ่ ตอนที่เข้ามาร่วมทีม
คนส่วนใหญ่มักจะ… หาที่ทางตัวเองให้เจอก่อน
เวลาที่คุณเข้ามาร่วมกลางคัน แถมมารับบทแทนคนอื่น
คนส่วนใหญ่จะพยายามเลียนแบบเจ้าของบทเดิม
แต่เขา… เขากลับยัดตัวละคร ที่โดดเด่นและหลุดโลกเข้าไป
ในฉากทันที และเขา…
เขามั่นใจในตัวเองสูงและตลกสุดๆ เลย
ผมคิดเสมอว่าถ้าเดินขึ้นเวทีและเราดูบ้าบอสุดๆ
เราจะได้เสียงหัวเราะ
ซึ่งนั่นก็คือครึ่งทางแล้ว
ผมคิดว่าตัวละครพวกนี้มาจากคนที่เรารู้จัก
หรือการเอาคนที่รู้จักมาผสมกัน
ซึ่งทำแบบนั้นมันก็ดีนะ เพราะมันจะ…
ถึงแม้ว่ามันอาจจะมีตัวละครที่บ้าบอสุดๆ
แต่มันจะทำให้พวกเขาดูมีมิติ
แค่คิดปุ๊บหัวใจก็เต้นตุ๊บตั๊บ
อย่างกับมีกลองป่าแว่วมาแต่ไกลเลย
ผมจะสวมบทกริมลี่ย์ แต่ไม่รู้ว่าพวกเขาอยากให้ทำไหม
ไม่ พวกเขา…
โอ๊ยตายแล้ว
แหม่ พอทีเถอะน่า
บอกเลยว่าฉันตื่นเต้นสุดๆ ที่ได้มารายการเดวิด เลตเทอร์แมน
มันมีฉากหนึ่ง
เป็นฉากที่ผู้ชายกับผู้หญิงไปสมัครงาน
ฝ่ายหญิงมีการศึกษาและประสบการณ์สูงลิบ
ส่วนฝ่ายชายเป็นไอ้งั่งเบอร์หนึ่งของโลก
- บาร์บาร่า เริ่มที่คุณก่อนดีกว่า - โอเค
ไหนช่วยเล่าประวัติการศึกษาให้ฟังหน่อย
ฉันจบปริญญาตรีสาขาคณิตศาสตร์ จากมหาวิทยาลัยโคลัมเบีย
และฉันจบปริญญาโท สาขาบริหารธุรกิจที่สแตนฟอร์ด
ทีนี้เอ็ด คุณเคยทำงานที่ไหนมาบ้าง
ช่วงหลายปีที่ผ่านมา
ผมทำงานให้บริษัทน้ำมันยูเนียน
จริงเหรอ ในตำแหน่งอะไร เอ็ด
เป็นเด็กปั๊ม 76 ตรงมุมถ.คาเวงกาตัดเมลโรส
นั่นเป็นครั้งแรก… เขาด้นสดทั้งฉาก
แต่นั่นเป็นครั้งแรกที่เขาใส่เอ็ดเข้ามา
แล้วฉากนั้นก็เปรี้ยงเลย แบบว่าฮาถล่มทลาย
มันตลกแบบบ้าบอสุดๆ
มันทำให้ฉันได้เล่นไปด้วย แบบว่า
นี่มันบ้าไปแล้ว ที่ฉันแพ้ให้หมอนี่
เอ็ด กริมลี่ย์ใส่เชิ้ตตัวเดิมตลอด
ครับ นั่นเชิ้ตของผมสมัยเกรด 11
ผมรู้จักคนหนึ่งสมัยม.ปลาย เขาชอบพูดว่า…
เขาอยากเป็นช่างภาพ
เขามักจะ…
เขาจะถ่ายฟิล์มสไลด์ตลอด
และ… หลายทีเขาก็ไม่เอาฟิล์มไปล้าง
เพราะเขารู้ว่าภาพจะออกมาเป็นไง เพราะว่าเขาเป็นคนถ่าย
เหมือนราล์ฟพี่เขยผม ราล์ฟเขาจะพูดแบบนี้
"ที่รัก เป็นไงบ้าง ดื่มไรไหม"
ผมก็เลยรวมเสียงพวกนั้น
รู้ตัวอีกที สำเนียงผมก็เป็นงี้ไปแล้ว
ปีเตอร์ แอ็กครอยด์บอกว่า "มาร์ตี้…" ผมกำลังเอาเจลแต่งผม
เขาว่า "พวก ผมนายตั้งสูงขึ้น ทุกครั้งที่แสดงเลยนะ"
เพื่อเป็นมุกให้เขาขำ ผมเลยทำให้แหลมเปี๊ยบ
และคืนหนึ่ง ผมก็ทำงี้
และผู้ชมฮากัน
แล้วถ้ามีคนขอให้เล่นไทรแองเกิล ที่แผนกต้อนรับล่ะ
อาจเกิดขึ้นก็ได้ ฉันซ้อมเตรียมไว้ดีกว่า
เอ็ดตื่นตาตื่นใจกับชีวิตอยู่ตลอด
คุณสมบัติที่ดีแบบนั้นมันดึงดูดใจสุดๆ
ฉันจำได้ว่าเขาเต้นท่านั้น ตอนนี้ก็ยังเต้นอยู่
ท่าเต้นเอ็ด กริมลี่ย์ จากตอนที่เรารู้จักกัน
มันเป็นการเปิดโลกเลย โชว์นั่นที่เซคันด์ซิตี
เพราะนี่ผมได้สร้างสรรค์ตัวละครเป็นครั้งแรก
งั้น…
ฉันคิดว่า "ถ้ามองเขา ฉันหลุดขำแน่" ฉันเลยมองแค่เฉียดๆ หน้าเขา
แล้วเขาก็ทำงี้ พยายามเข้ามาในสายตาฉัน
ผมรักแคทเธอรีนหัวปักหัวปำไหม ใช่ และจะใช่ตลอดไป
แต่ก็เหมือนผู้ชายทุกคน
- ไม่ ไม่ทุกคน - จริงๆ นะ
เวลามีคนทำเราขำ นั่นแหละเซ็กซี่ที่สุดในโลก
- ถูกต้องเลย - ทีนี้คุณทำให้กันและกันขำ
คุณจะคิด "เราขำอยู่ เราต่อกันติด เราต้องไปลองคบกันดู"
- ใช่ ทุกคนก็คบกันเองหมดเนอะ - ใช่ ถูกต้อง
ผมเคยชี้ได้เลย… ในภาพก็อดสเปลล์น่ะ แบบ…
ไม่!
- ใช่สิ - เดี๋ยว แต่นายได้กับทุกคนใช่ไหม
เปล่า ฉันเปล่า ฉันพูดถึงคนอื่นๆ ที่เคยได้กัน
ผมเพิ่งออกจากเซคันด์ซิตี
เพิ่งลาออกเมื่อสองสัปดาห์ก่อนหลังจากอยู่ที่นั่น…
มาสองปี
คือจริงๆ นะ มันเป็นที่ที่ดีที่สุดเลย
ในการเรียนรู้เรื่องต่างๆ
แล้วพอเราเรียนรู้แล้ว เราก็ต้องทำอะไรกับมัน
จะอยู่ที่นั่นต่อไม่ได้ เพราะอย่างนั้นผมเลยก้าวต่อ
และจนถึงตอนนี้ ผม…
ผมไม่ได้ใช้มันเลย แต่ผม…
ผมไปเป็นแขกรับเชิญในเรื่องแท็กซี่
แต่งานมันก็น้อยนิดหน่อย
ไง จำผมได้ไหม ผมที่ออกทีวีไง
แล้วก็มีคนโทรมา ผมอยากเล่นเอสซีทีวีไหม
เราขอคั่นรายการ ด้วยการประกาศข่าวสุดพิเศษของเอสซีทีวี
สวัสดีทุกท่าน ผมกาย คาบาเยโร
เจ้าของและประธานของเอสซีทีวี
และนี่ผู้จัดการสถานีของผม อีดิธ พริกลีย์
สวัสดี เป็นไงบ้างคะ
และที่ซีบีซีก็เห็นตรงกันว่า มันจะต้องดังเปรี้ยงแน่นอน
ไม่เปรี้ยงได้ไง ต้องเปรี้ยงอยู่แล้ว
มันเต็มไปด้วยความสร้างสรรค์
ก็ไม่รู้ว่าเรตติ้งเป็นยังไงนะ แต่ในแง่ของคำวิจารณ์
และถ้าคุณอยู่ในวงการตลกและวงการบันเทิง
รายการได้รับเสียงตอบรับที่ล้นหลาม
เราจะล้อเลียนรายการทีวีแคนาดา
และทำให้คนอเมริกันสนใจได้ยังไง
ในเมื่อพวกเขาไม่รู้ว่าเราล้อเลียนอะไรอยู่
เล่าหน่อย ตอนที่มาร์ตี้เข้ามามันเป็นไง
จำเป็นด้วยเหรอ เราไปได้ดีสุดๆ
แน่นอนว่ามาร์ตี้น่ะ มาพร้อมกับพลังงานที่ส่งต่อถึงคนอื่น
พอถึงจุดหนึ่ง เราก็เริ่มเกลียดไอ้พลังงานนั่น
- ใช่เลย - พอกันที
ผู้ชมกำลังตื่นเต้นกันสุดๆ
ขณะที่คุณร็อดเจอร์สขึ้นสังเวียนครับ
อ้าว ระวังนะเฟร็ด
(จูเลีย ไชลด์)
ร็อดเจอร์สวิ่งไล่เขาไปทั่วเวที
เขาวิ่งหนีอย่างหวาดกลัว โคโกแวง
ไม่นะ โคโกแวง ผู้หญิงคนนี้กำลังแย่
สุภาพสตรีและสุภาพบุรุษ เดอะควีนเฮตเตอร์ส
ขอเจอราชินีสักที
จะได้ตั๊นหน้าสักหมัด!
ผมตื่นเต้นที่ได้ร่วมแสดง แต่มันก็น่ากลัวอยู่หน่อยๆ
เพราะผมรู้จักทีมนักแสดงทุกคน
แอนเดรีย มาร์ตินเป็นพี่สะใภ้ผม
ไอ้หนู โง่หรือโง่เนี่ย
แต่ผู้ชายโง่ๆ เนี่ยเจ๊ชอบ
ไมเคิลพี่ผมอยู่ในทีมเขียนบทของรายการ
ผมรู้จักคนพวกนี้
ความสำเร็จที่ผ่านมาของพวกเขาเลยทำผมหวั่นๆ
นักวิจารณ์บอกว่าละครคุณคือขยะร้อยเปอร์เซ็นต์
แต่ตอนนี้ ผ่านมาไม่ถึงสองปี
หญิงสาวกลับมาพร้อมความกล้าหาญและใจกล้า
และกำกับตัวเองในหนังของตัวเอง
ที่ทำให้ผมทึ่งคือคำเดียว
แรงจูงใจ
พูดได้แทงใจดำจริงๆ บร็อก
ที่เอสซีทีวีทำคือการสร้างตัวละคร
และโดยสัญชาตญาณของคนที่ฝึกมาจากเซคันด์ซิตี
เราจะทำให้ตัวละครมันมีความลึก
ต่อให้เป็นตัวละครที่เพี้ยนและหลุดโลก
มันก็ยังจะมีความจริงบางอย่างแฝงอยู่
คุณทำอะไรอยู่
แค่เล่นไปเรื่อยน่ะเบบี๋ พยายามจะให้อะไรๆ เกิดขึ้น
คืนนี้ทุกคนยิ้มแฉ่งแล้ว
ปาร์ตี้ฮอลลีวูด!
ทุกคน…
แล้วทันทีทันใดโลกของเราก็มีแค่คนเหล่านี้
คุณพ่อปีศาจแห่งถนนฟลีต
อย่าเฉียดกรายมา
ไม่งั้นข้าจะเฉือน
- นี่แบบพูดได้ หรือว่า… - แบบพูดได้ล้วนๆ
- แล้วเป็นฟิล์ม… หรือเป็นภาพนิ่ง - ไม่ใช่ครับ
- เป็นเครื่องที่เจ๋งดี - ขอบคุณ
นั่นพวกแม็คเคนซี่อยู่ด้วยกัน ฉันเพิ่งแพนกล้องกลับมา
ถ้าเงินไม่ถึงก็ไม่มีทางซะหรอก
โทษที นายต้อง…
เอสซีทีวีฮิตระเบิดระเบ้อเลย
เราได้เอ็มมี่สาขาบทยอดเยี่ยม
มันยอดมากๆ
ไม่นาน เพื่อนร่วมงานก็กลายเป็นครอบครัว
และ… สิ่งที่เกิดขึ้นก็เป็นแบบนั้นจริงๆ
ผมกับแนนซี่แต่งงานกัน เมื่อวันที่ 22 ธันวาคมที่โทรอนโต
ห้าวันต่อมา
แอนเดรียก็แต่งงานกับพี่ของแนนซี่ บ็อบ
จุดแข็งของก๊วนนั้นคือ ทุกคนเป็นเพื่อนกันและสนิทกันหมด
บางคนก็เป็นญาติกัน
พวกเราอยู่ด้วยกันทุกวันหยุด
กิจกรรมกระจุกอยู่ที่นั่น และไม่มีใครจะคิดแบบว่า
"ฉันจะไปได้ไหม เขาจะมาไหม คนนั้นจะมาไหม"
ฉันจำไม่ได้เลยว่ามีอะไรแบบนั้น
นี่ฉันได้ค่าตัวไหมเนี่ย ฉันรับเงินก่อนเล่นนะ
หยุดได้แล้ว ขอร้อง
เป็นแก๊งที่น่าทึ่งเลยเนอะ จากก็อดสเปลล์และเซคันด์ซิตี
ไง แฮโรลด์
พวกเขาแค่เป็นตัวของตัวเอง
ทำตัวบ๊องๆ คุยกัน มันเหมือนเราอยู่กับเพื่อน
ฉันกับแนนซี่โตมาในซอยเดียวกันที่โทรอนโต
และฉันรู้จักแนนซี่ผ่านพี่ชาย กับเพื่อนบ้าๆ บวมๆ ของเขา
พวกเขาพากันก้อร้อก้อติกเขาเพราะเขาสวยมาก
เราเป็นเพื่อนซี้กันมาก่อน
แต่จากนั้นพอฉันเริ่มคบกับยูจีน เราก็กลายเป็นครอบครัว
ไงที่รัก เป็นไงบ้าง
- ถ่ายอยู่ไหมน่ะ - ถ่ายอยู่สิ
ก็… เช้านี้มันวิเศษมากๆ
บางความสัมพันธ์มันมีแต่จะแน่นแฟ้น ขึ้นไปเรื่อยๆ และเรื่อยๆ
เราตกใจสุดๆ ที่จู่ๆ เราก็มีลูกไม่ได้
เรื่องนั้น…
มัน… เราไม่เคยคิดถึงเรื่องนั้นไว้เลย
เราพบว่าแนนซี่มีภาวะเยื่อบุโพรงมดลูกเจริญผิดที่
เขาเลยต้องกินยาและอารมณ์เขาก็แปรปรวน
มีคืนหนึ่ง เขาทำความสะอาด ส่วนผมทำแซนด์วิชเนยถั่วกับแยม
"นี่ เวลาคุณเก็บแซนด์วิชน่ะ
หัดเช็ดเนยถั่วออกจากเคาน์เตอร์ด้วยสิ"
ผมบอกว่า "โอเค คุณต้องเลิกกินยานั่นซะ
เดี๋ยวเราจะรับลูกบุญธรรม"
"ได้เหรอ" นึกออกไหม
แล้วเขาก็เลิกกินยา และเราก็รับแคทเธอรีนมาเลี้ยง
จากนั้นก็โอลิเวอร์ จากนั้นก็เฮนรี่
แหม ลูกพ่อ ต้องไปจุ๊บลูกหน่อยแล้ว แป๊บนะ
การได้เห็นเขาในบทบาทพ่อมันดูจริงใจ
และเป็นตัวของตัวเองมาก
ว่าที่เพื่อนสาวที่แสนดีรองจากภรรยาผม
มันเป็นธรรมชาติและจริงใจแบบไม่ต้องพยายาม
เขารักการเป็นพ่อมากขนาดนั้นเลยล่ะ
ผมไม่มีวันลาออกจากเอสซีทีวี
แต่รายการโดนยกเลิก
จากนั้นก็มีคนโทรมา
"เราอยากให้คุณมาร่วมแซตเทอร์เดย์ไนต์ไลฟ์"
ที่นี่แซตเทอร์เดย์ไนต์ไลฟ์
พบกับจูเลีย หลุยส์-เดรย์ฟัส
แฮร์รี่ เชียเรอร์
มาร์ติน ชอร์ต
สองเรื่องแรกที่เล่น ผมเล่นกับแฮร์รี่ เชียเรอร์
อ้อ มันไม่ง่ายหรอกครับ
ผมว่ายน้ำไม่เป็น
เขาว่ายน้ำไม่เป็น
เพราะงั้นไม่ ต้องไม่อยู่แล้ว
จะไม่มีใครเดินเอาเหรียญทองมายื่นให้เรา
ยิ่งตอนนี้โอลิมปิกปี 88 ยังไม่บรรจุระบำใต้น้ำชายด้วย
แต่ก็ไม่เป็นไร เพราะเราต้องการเวลา
เพราะ… เพราะผมไม่ได้ว่ายน้ำแข็ง
เรื่องต่อมาที่เราถ่ายคือ "ไลฟ์สไตล์ของญาติคนดังและคนรวย"
เซ็นทรัลพาร์ก แหล่งรวมแมกไม้ของนิวยอร์ก
มีร้านขายฮอตดอก
ที่ดูแลโดยเนลสัน ลูกผู้น้องคนที่สามฝั่งแม่ของแคทเธอรีน เฮปเบิร์น
เราเพิ่งไปคุยกับเขามา
เราไม่ได้ติดต่อกันเลย ไม่เคยเลย
ผมลองแล้ว ด้วยจดหมาย
โทรไปก็แล้ว บางครั้งก็ไม่ระบุตัวตน แล้วเขาก็วางสาย
มีครั้งหนึ่งเขาแวะมาที่นี่
และผมบอกว่า "เคต จำฉันไม่ได้เหรอ"
เขาแค่จ้องผม และบอกว่า "เพิ่มมัสตาร์ดด้วยค่ะ"
หลังจากโชว์แรก
ผู้จัดการผมก็มาบอกผมว่า
"หุ้นของนายเพิ่งขึ้นไป 3,000 เปอร์เซ็นต์"
มันเป็นปีที่สุดยอด แต่ผมจำได้ว่ามันทรหดมาก
แซตเทอร์เดย์ไนต์ไลฟ์มันเครียดมาก ตารางถ่ายทำยาว
ยิ่งถ้าเราทั้งต้องเล่นและเขียนบทไปด้วย
ผมน่ะชอบเขียนบทกับ… กับไมก์งี้ กับดิ๊ก บลาซุคชี, พอล ฟลาเฮอร์ตี้
เราจะเปิดเครื่องอัดเสียงไว้
ผมจะลุกขึ้นมาด้นสด
แต่ตอนที่ทำเอสเอ็นแอลเนี่ย มันมีแค่ผมคนเดียวในออฟฟิศ
- นายเกลียดมัน - ฉันเกลียดมัน
ผมไปที่ออฟฟิศของดิ๊ก เอเบอร์ซอล
และบอกว่า "ผมอยากลาออก"
เขาบอกว่า "นี่ ก่อนอื่นนะ คุณเซ็นสัญญาไว้
แต่ที่นี่มันต้องโคตรโหดหินมากแน่ๆ
ถ้าคนดีๆ อย่างคุณถึงกับอยากลาออก
แต่เอางี้นะ
ถ้าถึงคริสต์มาส คุณยังรู้สึกอย่างนี้
ผมจะยอมให้คุณยกเลิกสัญญา
เพราะเขารู้ เขามาบอกผมทีหลัง
ว่าพอคริสต์มาส ผมจะเห็นแสงสว่างที่ปลายอุโมงค์
และผมจะคิดออกแล้วว่า จะทำงานนี้แบบสัปดาห์ต่อสัปดาห์ยังไง
คุณดูร้อนตัวนะ
ผมเปล่าร้อนตัว คุณสิที่ร้อนตัว
ทำไมคนที่ร้อนตัวถึงต้องเป็นอีกฝ่ายทุกที
เคยถามตัวเองไหม ลองถามตัวเองสิ
ถ้าเราทำให้ตัวละครมีมิติ มีแง่มุมที่คนดูเข้าถึงได้
เราก็จะไปได้ไกล
คุณเทิร์ม เราซึ้งใจจริงๆ ที่คืนนี้คุณยินดีมาพูดคุยกับเรา
หมายความว่าไงครับ
คุณเทิร์มคะ คุณก็คงทราบดี คนที่วิจารณ์คุณ ซึ่งมีอยู่เยอะมาก…
ไม่เยอะครับ
คุณคิดตัวละครแบบนั้นขึ้นมาได้ไง
มันแปลกใหม่ไม่เหมือนใครสุดๆ
มีช่างแต่งหน้าคนหนึ่ง ปีนั้นที่เอสเอ็นแอลน่ะ แมเรียน ซีเบิร์ต
ชีวิตนี้คุณจะไม่เจอใครที่ขี้ร้อนตัวเท่าเขาแล้ว
พอเรานั่งเก้าอี้เขา
และเขาก็ตบๆ "มองฉันค่ะ"
"หน้าคุณไม่สมส่วน แบบนี้ฉันทำงานยาก"
เขาตบๆ
ผมบอก "เฮ่ย หน้าผมซีดไปไหม แมเรียน"
เขาบอก "ฉันรู้ คิดว่าฉันไม่รู้หรือไง
ฉันเป็นช่างแต่งหน้านะ ก็ต้องรู้สิ"
แฮร์รี่ เชียเรอร์บอก "เล่นเป็นตัวละครนั้นสิ"
ผมบอก "แต่ตอนเล่นเขาจะอยู่ด้วยนะ"
"มันสนุกตรงนั้นแหละ" แฮร์รี่ว่า และ…
และทุกครั้งที่เราถ่าย ผมจะกลัวว่าเขาจะจับได้
ผมรู้ครับ จะไม่รู้ได้ไงล่ะ
นี่บริษัทผม ผมย่อมรู้ดีอยู่แล้ว
เพราะผมไหม
เขาต่างหากเนอะ
และเขาไม่เคยรู้เลยจนกระทั่งตอนท้ายสุด
ผู้ช่วยเขาเมาแอ๋ที่ปาร์ตี้ปิดกล้อง
"ไม่รู้หรือไงว่าเนธาน เทิร์มคือใคร"
"โง่ขนาดไหนเนี่ย"
"คุณไงเนธาน เทิร์ม"
และเขาบอก "ฉันรู้ย่ะ คิดว่าฉันไม่รู้หรือไง ฉันรู้อยู่แล้ว"
- แล้วเอสเอ็นแอลล่ะคะ จะกลับไปไหม - ไม่
- ไม่แล้ว - ทำไมคะ
เพราะการทำรายการนี้มันโหดหินมากๆ มันดึงเอาสมาธิเราไปหมด
ฉะนั้นครอบครัวเราเลยต้อง… โบกมือลาเราเกือบตลอดทั้งปี
ไงคุณแม่
ไงคุณพ่อ
เห็นต้นขาแกแล้วใช่ไหมล่ะ
บ้านฉัน พรุ่งนี้จะเป็นอย่างไรฉันไม่สนใจ
ฉันรักบ้านหลังน้อย
ณ เมืองโทรอนโต
ยินดีต้อนรับ
สู่ 590 ถนนอินเดียน
และนี่คือภรรยาของมาร์ติน ชอร์ต
ผู้ที่ถูกเข้าใจผิดจนหลายคนถกเถียงกัน
แนนซี่ ดอลแมน
หรือที่รู้จักกันในชื่อว่า…
ดัชเชสแห่งดอลแมน
มาร์ติน ชอร์ต
เขาคือคนที่อยู่ตรงกลาง
นั่นคือมาร์ตินตอน…
เก้าขวบ
นั่นมาร์ติน คนที่สองจากทางซ้าย
มาร์ติน ช่วยหยิบผ้าเช็ดจาน แล้วมาช่วยฉันตรงนี้หน่อยสิ
นี่คือมาร์ติน ชอร์ตที่ตุ้ยนุ้ยขึ้นหน่อย ในฤดูร้อนปี 1963
ในบ้านหลังนั้นเปี่ยมไปด้วยความรักมหาศาล
ผมเป็นลูกคนเล็กจากห้าคน และทุกคนก็เฮฮากันสุดๆ
ทั้งพ่อแม่และพวกลูกๆ ผมก็เลย… นั่นคือทั้งหมดที่ผมรู้จัก
แบบว่าเราจะอัดเสียงกัน
สวัสดียามบ่าย สุภาพสตรีและสุภาพบุรุษ และสวัสดียามค่ำด้วย
เราจะร้องเพลงกันที่เปียโน ล้อเลียนกันเอง
(บันทึกเสียงปี 1966)
นอร่า เธอชักตลกแล้ว
ฉันชื่อ…
ชื่อนี้ทำคนขำเพียบล่ะสิ
ยอมรับสักทีได้ไหมเนี่ยว่า ลำพังแค่ชื่อมันทำคนฮาไม่ได้หรอก
อยากรู้นามสกุลฉันเหรอ
อาจจะตลกก็ได้
เจนนี่ คาร์ดินัล
มีคนขำแล้ว
บ้านเราให้เสรีภาพเรื่องการพูด
เพราะงั้นเราเลยสวนกลับพ่อได้
แล้วพ่อก็จะเอาชนะเราด้วยภูมิปัญญาแบบไอริช
หยิบไมค์ขึ้นมา พ่อ
หยิบไมค์ขึ้นมา
หยิบขึ้นมาแล้วร้องเพลงหน่อย
นี่พ่อ มาร้องก่อนที่เขาจะเป็นบ้าเถอะ
มันจะมีสักวัน
ที่วัยเยาว์จะผันผ่าน
และทุกคนจะเอ่ยคำ "ฉันรักเธอ"
บัดนี้เชิญพบกับโอลิฟ ชอร์ต
หัวหน้าวงหญิง แห่งแฮมิลตันฟิลฮาร์โมนิกออร์เคสตรา
เขายังเป็นภรรยาของหนุ่มสเตลโค
ซีพี ชอร์ต ตำแหน่งผู้จัดการทั่วไป แผนกผลิตภัณฑ์สลัก
แม่เป็นหัวหน้าวงหญิงคนแรก เมื่อก่อนเขาเรียกแบบนั้น
ในอเมริกาเหนือ จากปี 52 ถึง 62 ที่แฮมิลตันฟิลฮาร์โมนิก
(การออกอากาศทางวิทยุของโอลิฟ ชอร์ต)
แม่ผมเป็นคนที่ใจดีเหมือนนางฟ้า
ส่วนพ่อก็เป็นคนดุดันสุดๆ
ผมคิดว่าไม่ว่าครอบครัวไหนๆ
ถ้าคุณมีสักคนที่มั่นคง อ่อนหวาน และใจดีเหมือนนางฟ้า
ไม่ว่าจะเป็นพ่อหรือแม่ก็ตาม มันจะทำให้ทุกอย่างสมดุล
คุณมี… เอ่อ พี่ชายสาม พี่สาวหนึ่งสินะ
พี่ชายสาม พี่สาวหนึ่ง
พี่ชายคุณ เดวิด คุณรักเขามากเลยใช่ไหม
ใช่ เขาเป็นฮีโร่ของผม
- เป็นฮีโร่เหรอ ทำไม - ครับ
คงเป็นเพราะว่าเขาคือพี่ชายคนโต
และเป็นเพราะเขาวิเศษสุดๆ
คือเขาตายตอนผม 12 และบางครั้งตำนานก็เกิดจากเรื่องแบบนั้น
แต่ในกรณีนี้ ผมว่ามันสมควรจะเป็นตำนานแล้ว
เดวิดน่ะหล่อเหลา
เขาตลก
เขาใจดี ใจดีแบบบ้าไปแล้ว
แล้วก็น่ารัก
เขาเป่าทรัมเป็ต เป็นคนเท่ๆ
เขาแก่กว่าผม 14 ปี
เวลาเขากลับบ้าน น่าจะประมาณตีสี่
พอเจ็ดโมงครึ่ง
ผมจะเข้าไปในห้องเขา
เด็ก 19 ส่วนใหญ่คงบอกว่า "ออกไป ฉันนอนอยู่"
แต่เดวิดจะยอมให้ผมขึ้นเตียงเขา
แต่เขาจะเล่นบทยักษ์
และผมต้องพยายามขโมยหมอนเขา
ระหว่างที่ยักษ์หลับอยู่ เขาจะได้นอนหลับต่อไปได้
แต่พอผมดึงหมอนห่างออกมา แขนเขาจะมาโอบรอบตัวผม
ยักษ์จะจับผมเอาไว้
เขาเป็นคนแบบนั้น
วันหนึ่ง ผมอยู่ที่แคมป์วานาคิต้า
ผมจำได้เลยว่าตอนตื่นมา… ผมหดหู่
ที่ปรึกษาบอกว่า "พี่ชายเธอประสบอุบัติเหตุ
เขาเสียชีวิต" เขาพูดแบบนี้
และผมบอกว่า "เขาเป็นไรไหม"
"ไม่ เขาเสียชีวิต"
มันเหมือนไม่มีอะไรสมเหตุสมผล
แล้วจากนั้นผมก็ฝัน
และบอกเลยตอนนี้ผมก็ยังจำได้ ฝันผมมันเป็นภาพเทคนิคัลเลอร์
และ… ผมนั่งอยู่ริมลำธารในป่า
และเดวิดก็เดินมา
เขาดูหล่อเหลา
สวมเชิ้ตแบน-ลอนสวยๆ
และเขาบอกว่า
"ฉันสบายดี ทุกอย่างวิเศษไปหมด
และอีกไม่นานเราจะเจอกัน"
แล้วผมก็ตื่น
และเมฆหมอกก็สลายไป
ที่งานศพ แม่ผมเริ่มไอ แม่เริ่มมีอาการไอที่งานศพ
แม่ตรวจเจอมะเร็งเต้านมเมื่อปี 1957 ซึ่งผมไม่เคยรู้เรื่องนั้น
และพอถึงปลายปีนั้น อาการแม่ก็ทรุดลง
นอร่าเล่าว่าเขาเป็นพยาบาลอยู่ที่แคลิฟอร์เนีย
เขารู้ว่าแม่กำลังทรุด เขาเลยบินกลับมาเป็นพยาบาลให้แม่
และนอร่าก็อยู่ด้วยตอนที่หมอเข้ามาบอกว่า
"โอลิฟ คุณจะอยู่ได้อีกแค่สามเดือน"
และสิ่งที่แม่ตอบ หลังจากหมอไปแล้ว
"ฉันไม่ยอมหรอก ฉันมีลูกอีกคนต้องเลี้ยง"
แล้วแม่ก็บอกนอร่า "ส่งองุ่นมาหน่อย"
นั่นกลายมาเป็นสัญลักษณ์ ของความกล้าหาญในบ้านเรา
"ส่งองุ่นมาหน่อย"
แล้วแม่ก็กลับมาบ้าน
แล้วอาการแม่ก็ทุเลาลง อย่างน่าทึ่งโดยไม่มีคำอธิบาย
แล้วแม่ก็มีสุขภาพแข็งแรงต่อมาอีกสองปี
แต่พอผมขึ้นเกรด 13 แม่ก็เสีย
แม่เสีย แล้วสุขภาพพ่อก็ไปไวมาก
อาการสโตรกทำให้ร่างกายพ่อถดถอย
จากคนที่ทรงพลังที่สุดในบ้านเรา
พ่อก็เงียบลงๆ
ผมกับพ่อเคยล่องเรือรอบโลกด้วยกันห้าสัปดาห์
แต่ตอนที่เราอยู่ที่ไอร์แลนด์ พ่อก็ไม่อยากไปเจอพี่ๆ น้องๆ
เพราะสภาพพ่อไม่ค่อยดีนัก
พ่อเป็นโรคหลอดเลือดแดงแข็ง
พ่อดื่มยินผสมขิง
แต่ที่ฆ่าพ่อคือการที่พ่อสูบบุหรี่วันละสองซอง
คุณต้องเจอโศกนาฏกรรมตั้งแต่ตอนเป็นหนุ่ม
- ครับ - คุณเสียพี่ชาย เขาตาย
ผมเสียเดวิด พี่ชายผมตอนผมอายุ 12
เสียแม่ไปตอน 18 เสียพ่อไปตอน 20
หนักหน่วงมาก แล้วคุณก็เป็นลูกคนเล็กของบ้านด้วย
ครับ จะวัยนั้นหรือวัยไหน เมื่อเราต้องเสียคนในครอบครัวไป
เราจะมีทางเลือก มีทางเลือกจริงๆ นะ
"ฉันจะรับมือเรื่องนี้ยังไง"
- นี่คือบทเรียนชีวิต - ใช่
แล้วผมจะล้มลงไป จะพ่ายแพ้ตลอดไปหรือเปล่า
หรือผมจะเข้าใจ… บทเรียนที่ว่าชีวิตมันสั้น
ดื่มไวน์สักแก้วแล้วก็หัวเราะเฮฮา
ชื่นชมผู้คนเหล่านี้และไม่ปล่อยพวกเขาไปไหน
นั่นแหละความลับที่ยิ่งใหญ่
ถ้าชีวิตนี้คุณไม่ปล่อยพวกเขาไป พวกเขาจะอยู่ในชีวิตคุณตลอด
แล้วพอรู้ตัวอีกที คุณก็อยู่กับพวกเขาแล้ว
ครอบครัวผมรักกันดีมาถึงทุกวันนี้
ผมคิดว่าลุงไมก์คือคนที่เหมือนพ่อผมที่สุด
คู่นั้นทำงานด้วยกันมาเยอะ
ลุงไบรอันกับป้านอร่าจะเหมือนกันมากกว่า
น่าจะเหมือนแม่ของพวกท่าน ใจดีมากกว่า
แน่นอนว่ามันมีมุกตลกกับเสียงหัวเราะอยู่ตลอด
นายคิดว่าใครใจร้ายที่สุดในบ้านเรา
นายไง และทุกคนก็น่าจะเห็นด้วย
- ไม่คิดจะลังเลสักหน่อยเลยเหรอ - ไม่ต้องลังเลเลย
และถ้านายถามนอร่า เขาก็คงตอบว่า "ไมเคิล"
และนอร่าเชื่อถือไม่ได้
- ไบรอันก็คงตอบเหมือนกัน - ไบรอันก็เชื่อถือไม่ได้
โอเค งั้นก็ไม่มีใครเชื่อถือได้เลย
แต่คำตอบก็คือนายคือคนที่เหมือนพ่อที่สุด
ทุกคนเห็นพ้องต้องกัน
เราสี่คนจะมารวมตัวกัน
เราจะเฮฮากัน ดื่มรัมกับโค้ก
หัวเราะ ด่าทอกัน เหมือนไม่มีอะไรเปลี่ยนไป
ครอบครัวเราสนิทกันมาก
เราเคยเรียกมันว่า "การคงไว้ซึ่งวิถีชีวิตที่สนุกสนาน"
นั่นน่ะแหละครับ
และบางครั้งมันก็ยากที่จะทำแบบนั้น
แต่เราก็ต้องชื่นชมคนที่ยังทำแบบนั้นต่อไปได้
ผมว่าเพราะงี้แหละคนถึงได้ชอบมาร์ตี้มากๆ
เพราะเขาพยายามรักษาวิถีชีวิต ที่สนุกสนานเอาไว้เสมอ
- ได้ถ่ายอยู่… - ใช่ นี่คือชอร์ตทั้งสี่
กอดกันๆ
เราอยู่นี่แล้ว เคน หลังจากผ่านมาหลายปี
- เขาพูดไรอ่ะ - ฉันไม่รู้
- กอดกันๆ - กอดกันๆ
เราเกิดมาจากท้องเดียวกัน
- กอดกันๆ - กอดกันๆ
ครั้งหนึ่งเคยมีห้า แต่ตอนนี้เหลือแค่สี่
- กอดกันๆ - กอดกันๆ
ความทุกข์…
เรามีแปดปีที่เลวร้าย
- ไม่ใช่แปดปีที่ดีเลย - อืม
- เราตั้งปุ่มลัดให้โทรหาร้านจัดงานศพ - ใช่
- แต่ในแปดปีนั้นมันก็มีเสียงหัวเราะ - ใช่
แต่นั่นแหละสำคัญ
เราเหมือนมีกำแพงกั้น จนคุยกันไม่รู้เรื่องสักที แลร์รี่
- สตีฟอาจมาดินเนอร์กับเรา - โอเค
เอาล่ะ เดี๋ยวชงกาแฟให้
สิบเอ็ด สิบสอง
สิบสาม
ระหว่างเทน้ำ ฉันจะเลียนแบบริชาร์ด เบอร์ตัน พร้อมนะ
ให้ตายเถอะ
ขอเล่าเรื่องโศกเกี่ยวกับราชาที่วายชนม์
บ้างก็ทรงถูกปลด บ้างก็ทรงสิ้นในสงคราม
บ้างก็ถูกมเหสีวางยาพิษ ทั้งหมด… ถูกสังหาร
เอาล่ะ พร้อมแล้วลอว์เรนซ์
เติมอะไรในกาแฟไหม มัสตาร์ดไหม
สองสามปีก่อนที่คุณมาที่นี่ คุณเพิ่งออกจากเอสซีทีวี
แล้วก็ไปอยู่แซตเทอร์เดย์ไนต์ไลฟ์
แต่สามสี่ครั้งหลังที่คุณมา คุณเป็นพระเอกแล้ว
คุณอยู่ในหนังฟอร์มยักษ์ทุนหนา
- เป็นดีลที่ดีใช่เล่น - ครับ ดีเลยล่ะ
ถึงผมจะรู้สึกว่ามันมีสิทธิ์จบลงเฉยๆ ได้
(ทรีอามิโกส์) (1986)
หนังเรื่องแรกที่ผมเล่นคือทรีอามิโกส์
เราได้ค่าตัวเท่ากัน และสองคนนั้นเป็นดาราใหญ่
- ฉันลักกี้ เดย์ - ฉันเน็ด เนเดอร์แลนเดอร์
ฉันดัสตี้ บอตทอมส์ รวมกันเป็น…
- ทรีอามิโกส์! - ทรีอามิโกส์!
ผมรู้จักมาร์ตี้
เขาน่ะ… สำหรับผมเขาเป็นที่รู้จัก
เขาชอบเรียกตัวเองว่า "อามิโกค่าตัวถูก"
ผมว่าเราควรแนะนำตัวเอง สำหรับคนดูที่ไม่รู้จักเรา
มาร์ติน ชอร์ต
เราซี้กันเร็วมากด้วยเสียงหัวเราะ
ทีนี้ ฉากที่เราเพิ่งเล่นกันไปมันสุดยอดมากๆ
มันวิเศษสุดๆ ฉันจะบอกให้ว่าทำไม
เป็นเพราะนายทำให้ตัวเองกลายเป็นฉากหลังได้
ไม่โดดเด่นออกมา ไม่พยายามจะตลก
นั่นคือเรื่องสำคัญที่นายต้องทำให้ได้ เวลาเข้าฉากกับฉัน
เพราะถ้านายเด่นออกมาและพยายามขายขำ
มันจะทำให้คนดูเกลียดนาย
เพราะฉันจะอยู่บนจอ
และพวกเขาจะเห็นว่าออร่าของฉันมันแผ่ออกไป
นายอย่าเข้ามาแทรกออร่าความตลกของฉัน
เวลานายเข้าฉากกับเชวี่ ตอนนั้นแหละที่ฉันจะเล่นใหญ่
ทำหน้าเด๋อๆ…
หน้าเด๋อ เล่นใหญ่ พยายามแย่งซีน เวลาเข้าฉากกับฉันต้องทำยังไง
เล่นให้น้อย กลืนไปกับฉากหลัง
กับเชวี่…
- เด๋อ เด๋อ เด๋อ - เยี่ยม ยอดมาก เยี่ยม
- ขอบคุณสตีฟ - ไม่เป็นไร
- ยอดเลย ขอบคุณ - ไม่เป็นไร
เราเล่นสแครบเบิลกันบ่อย
จำได้ว่าผมเคยส่งโน้ตให้เชวี่ บอกว่า
"ฉันจะให้นายเอาแนนซี่เมียฉัน แลกกับตัวอีและคิว"
และเชวี่น่ะ เขาขำกับมุกพรรค์นี้มาก
เขาบอก "ฉันจะไปรับนาย เราจะขับรถไปทำงานด้วยกันทุกวัน"
และพวกเราก็สนิทกันอย่างรวดเร็ว
ในชีวิตเรา บางครั้งก็จะเจอกับไฟเขียว
และบางครั้งก็จะเป็นไฟแดงอย่างไม่มีเหตุผล
มีหนังเรื่องไหนที่ฉายอยู่ที่มันแย่มากจริงๆ ไหม
ผมไม่แนะนำให้ดูทรีอามิโกส์
ทรีอามิโกส์เปิดตัวเป็นรอง ฟ้าส่งข้ามาลุยของเอ็ดดี้ เมอร์ฟี่
แต่มันก็กลายเป็นที่ชื่นชอบ โดยเฉพาะในหมู่ผู้ชายวัย 40
มุมมองที่เขามีต่อความล้มเหลว มันน่าสนใจมากเลย มัน…
ลอร์น, สตีฟ และมาร์ตี้
ถ้าคุณพูดถึงทรีอามิโกส์
พวกเขาเพิ่งมายอมรับเร็วๆ นี้เองว่าคนชอบมัน
ตอนผมรู้จักกับมาร์ตี้ ผมบอกเขาว่ามันมีความหมายกับผมมาก
เขาบอก "อืม แต่มันเปิดตัวแย่ มันแพ้ฟ้าส่งข้ามาลุย" แบบนั้นเลย
ผมจำได้ว่าจัสติน ทิมเบอร์เลก ก็เคยบอกเขาว่ารักทรีอามิโกส์มาก
และ… พอเวลาผ่านไปมันก็เริ่มซึมซับ
แบบ "นี่ เราไม่ได้จำเรื่องที่มันแพ้ฟ้าส่งข้ามาลุย
เราแค่คิดว่ามันเป็นหนังดี และคุณต้องรับซะ"
แต่ ณ เวลานั้นไม่มีใครพูดว่า มาร์ติน ชอร์ตเป็นดาราหนัง
จากนั้นเราก็สร้างมุดมิติบุกโลก
มุดมิติบุกโลกเป็นหนังที่ดีมาก
(มุดมิติบุกโลก) (1987)
ตอนทดลองฉาย คนชอบกันเพียบ
และคุณไม่รู้เรื่องการทดลองเลยงั้นเหรอ
ทดลองอะไร
ผมถูกย่อส่วน
ผมควรถูกฉีดเข้าไปในตัวของกระต่ายทดลอง
แต่ได้ไงไม่รู้ ผมกลับเข้ามาอยู่ในตัวคุณ
แต่มุดมิติบุกโลกก็ไม่มีคนดู
เราสร้างครอสมายฮาร์ต
ถ้าคุณไปเดตกับผู้ชายอีกห้าคน และพวกเขาแย่กว่าผม
จะโทรหาผมไหม
ไม่ ไม่น่าจะโทร
ก็ไม่รู้คุณเห็นรายได้ของหนังเรื่องนั้นไหมนะ
เราสร้างหนังกับคนจำนวนมากนานสามเดือน
จากนั้นก็ไม่ได้เจอพวกเขาอีก
นายกับฉันตั้งใจกันเอาไว้ ตอนนั้นนายเป็นผู้อำนวยการสร้าง
ว่าเราจะคงความสัมพันธ์กันต่อไป
นั่นคือเมื่อ 40 ปีก่อน
คนเรามักมีเรื่องที่เสียใจชั่วชีวิต แต่ฉันไม่เคยเห็นนายเป็นแบบนั้น
ไม่ ฉันปฏิบัติตามเนื้อเพลงซินาตรา
"เสียใจนั้นฉันมีเล็กน้อย แต่ก็เล็กน้อยจนไม่พักต้องพูดถึง"
นั่นคือหลักปรัชญาที่ฉันยึดปฏิบัติ
"ฉันให้อาหารไก่
และฉันก็เก็บไข่"
เรือใหญ่จัง
เรือใหญ่เหรอ
ครับ
ได้ยินเสียงเหรอ
- ได้ยินครับ - อืม
ผมจำได้ ในปี 1987 ผมซื้อบ้านกับแนนซี่
เราจะซื้อด้วยค่าตัวจากหนังสองเรื่องที่ผมจะเล่น
แล้วพอผมเซ็นสัญญาจำนอง เรื่องหนึ่งก็ถูกยกเลิก
ผมคิดนะ "นี่ไม่คู่ควรกับฉัน" แบบว่า "ฉัน 37"
"ฉันไม่ควรจะได้ชมวิวทะเลจากห้องนั่งเล่น"
ผมบอกแนนซี่ "ถ้าเราเก็บมันไว้ไม่ได้ล่ะ"
"ถ้ารักษามันไว้ไม่ได้ล่ะ"
เขาตอบ "งั้นเราก็ย้ายสิ"
แบบ "มัน… หัวใจมันคือเรา"
เรา
และถ้าคุณดูผลงานเขา บางเรื่องก็เจ๊ง
โทษที แต่เป็นความจริง
แต่วันต่อมาเขาก็จะลุกขึ้นมาลงสนามใหม่
และสร้างอะไรใหม่ๆ
ปี 1992 ผมมีละครเพลงบรอดเวย์เรื่องแรก เล่นกับเบอร์นาเด็ตต์ ปีเตอร์ส
- พอลล่า - ชื่อนั้นช่างแสนคุ้นหู
ฉันคลั่งไคล้ในเธอนะ พอลล่า
ซาบซ่าทุกทียามเธอร้องให้ฟัง
ผมอิ่มอกอิ่มใจเวลาที่เล่นได้ดีต่อหน้ากล้อง
แต่การได้อยู่ในคืนเปิดม่าน และจบฉากใหญ่ที่รวมนักแสดง
และคนดูเฮกันลั่น มันเหมือนหลุดมาจากหนังเลย
เธอมีปมในใจ ปมเบ้อเริ่มอย่างกับเอ็มไพร์สเตต
แล้วไปเล่นบรอดเวย์ได้ไง มันเกิดขึ้นได้ไง
คือผมถ่ายหนังอยู่ที่ซานฮวน
แล้วเรื่องนั้นเกิดขึ้นได้ไง
ยกตัวอย่างนะ ผมร้องเพลง แต่ก็ร้องเพลงตลก
ถ้าร้องเพลงตลก คุณก็ร้องเพลงจริงจังไม่ได้
เพราะคนจะรอให้มีเรื่องฮาๆ เกิดขึ้นกับเรา
ผมเคยดูเขา แต่ไม่ยักรู้ว่าเขาร้องเพลงได้
- ฉันไม่รู้ว่าเขาร้องได้ - ผมไม่รู้ว่าเขาร้องได้
ผมรู้มาตลอด
และคืนนี้โลกจะได้รู้
มันจะเปลี่ยนชีวิตคุณแน่ ว่าไหม
เอ่อ มันคือฝันที่ผมอยากทำมาตลอด
ผมคิดว่านักแสดงทุกคน ต้องเคยเล่นละครเวทีที่นิวยอร์ก
ไม่งั้นก็จะรู้สึกว่าเราไม่ใช่นักแสดงตัวจริง
ค่ะ
(รางวัลโทนี่) (มาร์ติน ชอร์ต)
มีคนมากมายหลายคนเลยที่ผมต้องขอบคุณ
และควรด้วย แต่ว่า…
ความจริงก็คือ… ผมทำของผมเอง
เขามีภาพยนตร์เรื่องใหม่กำลังฉายทั่วประเทศ
โดยเล่นกับสตีฟ มาร์ติน ชื่อเรื่องว่าฟาเธอร์ออฟเดอะไบรด์
มาร์ติน…
ได้ยินว่าคุณโดดเด่นมาก คุณเป็นตัวขโมยซีนของหนังเลย
ไม่หรอก ผมไม่คิดอย่างนั้น แต่มันเป็นหนังที่ตลกมากๆ
ลองนิยามหนังเรื่องฟาเธอร์ออฟเดอะไบรด์หน่อย
- ฉันว่ามันเป็นหนังซึ้ง - อ่าฮะ
ฉันคิดว่ามันเป็นหนังตลก ฉันคิดว่ามันมีช่วงเวลาที่กินใจ
มันมีฉากตลกแบบผู้ดี มีฉากตลกตลาดล่าง
สวัสดี
ขอโทษที่ปล่อยให้ต้องรอนะ ฉันฟรังก์ ยินดีที่รู้จัก
นี่ก็อีกตัวอย่างของการเล่นแบบสุดโต่ง
และทำออกมาได้ดี
ไอเดียคือฟรังก์น่ะเป็นตัวแทนของความแปลกแยก
ที่สตีฟ มาร์ตินรู้สึกต่อขั้นตอนต่างๆ
เจอปัญหาแล้ว แฮงค์เขาไม่เอาไม่อยากเตรียมไก่อ่ะ
เขาทำไมนะ
คิมเบอร์ลี่ วิลเลียมส์กับไดแอนเข้าใจเขา
ส่วนผมไม่
แต่ต้องเล่นแค่ไหน แค่ไหนล่ะ
เริ่ม
พวกคุณยังไม่ได้ทำลิสต์ขึ้นมา
แต่คุณอยากจัดงานแต่งที่บ้าน ในวันที่ 6 มกราคม ถูกไหม
พวกผู้บริหารกังวลกับตัวละครตัวนี้
พวกคุณยังไม่ได้ทำลิสต์ขึ้นมา แต่คุณอยากจัดงานแต่งที่บ้านในวันที่…
และเราก็เล่นให้เบาลงเรื่อยๆ
พวกคุณยังไม่ได้ทำลิสต์ขึ้นมา
แต่คุณอยากจัดงานแต่งที่บ้าน ในวันที่ 6 มกราคม ถูกไหม
ท้ายที่สุด สตีฟบอกว่า
"ทุกคน ไม่เหลือความฮาแล้ว ผมฟังเข้าใจทุกคำเลย"
ขอล่ะ ด้วยความเคารพนะ ขอต้อนรับสู่ยุค 90
คุณไม่เข้าใจที่ตัวเองพูดเลย ตอนที่พูดน่ะคุณมีพูดอะไรจริงๆ ไหม
ผมบอกชาร์ลส์ว่ามันวิเศษมากที่ได้มาที่นี่
คุณผูกไทแล้วหล่อมาก
ผมคงไม่เลือกไทสีนั้น แต่ว่าเชิ้ตสวยดี
ครับ
ทีนี้ สตีฟเล่นเป็นพ่อของเจ้าสาว
แล้วคุณชอบสตีฟมากกว่าที่ชอบผมหรือเปล่า
ผมจะบอกงี้แล้วกัน
นี่ต้องทำให้ผมดูตื้นเขินแน่ ซึ่งไม่ควร
เพราะถ้าแบบนั้นก็แปลว่าคนฟังตีความผิด
สตีฟมีประโยชน์กับผมมากกว่าคุณ
ช่วยทำตัวเหมือนเด็กผู้ชายปกติสักนาทีได้ไหม
ทำสายตาให้เหมือนคนหน่อย
แกทำได้แค่ไม่กี่วิฯเอง มองฉันให้เหมือนเด็กผู้ชายปกติหน่อย
อย่ากวนประสาทเชียว
ไม่งั้นแกได้กลับขึ้นเครื่องแน่
เข้าใจไหม
ที่ผมเข้าใจคือรักนะ
ผมอายุ 40 ตอนที่เล่นบทเด็กสิบขวบชื่อคลิฟฟอร์ด
มาร์ตี้ ชอร์ตเป็นยอดนักแสดง
เพราะเขาเล่นเป็นตัวละครตลก
เรื่องนี้หลายคนอาจจะไม่รู้ก็ได้
แต่ตัวละครตลกไม่ได้เล่นง่ายกว่า
มันเล่นยากกว่า
คุณเป็นตลกเจ้าบทบาทไหม มาร์ติน หรือเป็นนักแสดงที่ชอบตลก
ผมว่าผมคงเป็นนักแสดงที่มาเล่นตลก
หรือจะแนวอะไรก็เอามาเถอะ
เป็นจิตแพทย์ชื่อดัง แต่ใจร้อนซะจริงเลยนะ
ให้ผมได้อธิบายในแบบของผมดีไหม
ขอบคุณ แบบนั้นดีเลย
อะไรที่ทำให้คุณสนใจภาพยนตร์
มันไม่ใช่เงิน…
อืม เงินนั่นแหละ
ฉันขอกล้องได้ไหม
(กัปตันรอน) (1992)
ได้สิบอส
หนังที่ผมเล่น 90 เปอร์เซ็นต์มันเจ๊งไม่เป็นท่า
แต่ผมอยู่ในหนังที่ประสบความสำเร็จมากพอ ที่จะอยู่ในวงการต่อไป
ก็คือพวกมันอ่านความคิดเราได้เหรอ
ผมไม่รู้จักคุณ
ไม่รู้จักผลงานคุณ
แต่ผมคิดว่าคุณเป็นคนหนุ่มที่มีพรสวรรค์สูงมาก
และเรื่องนี้ผมไม่เคยดูคนผิด
ผมไม่เคยมีแผนการใหญ่
ผมไม่ใช่คนที่มีหัวการค้าอะไรขนาดนั้น
ไอ้เปรต
ครับ
ผมล้มเหลวมาหลายงาน
แต่ผมไม่เคยพูดว่า
"ฉันไม่คู่ควร เจอแบบนี้ต้องหัดเจียมตัว"
คุณเป็นพวกหื่นกาม
และคนก็อยากให้คุณยอมรับเรื่องนั้น
ตรงกันข้ามกับ…
แล้วคุณล่ะเป็นอะไร มิตช์
ผมว่ามันบ้ามากเลยถ้ามีคนบอกว่า "ตอนถ่ายทำหนังเรื่องนั้นมันแย่มาก"
"ฉันเกลียดตอนถ่ายหนังเรื่องนั้น แต่ขอให้รายได้มันดีเถอะ"
เพราะแบบนั้นน่ะ แค่จะให้มันทำรายได้เยอะๆ
ก็เป็นไปได้ยากมากแล้ว
ประสบการณ์ที่จิตวิญญาณคุณจะได้รับ ก็คือประสบการณ์ในการลงมือทำ
มันสร้างสรรค์ไหม มันสนุกไหม คุณมีมื้อค่ำหรรษาหรือเปล่า
อยู่ในกองสนุกไหม
นั่นอะไร
อะฮ่า!
เอนเทอร์เทนเมนต์ทูไนต์
(สนักฮาร์เบอร์)
เขาให้ผมทำเหมือนกินมื้อเช้าทั้งที่กินไปแล้ว
โอ๊ยตาย หิวชะมัด
หิวโซเลย
ให้ตายสิ
อร่อยจัง
(21 มิถุนายน ปี 1993)
ที่นี่สนักฮาร์เบอร์
ผมกำลังดื่มวอดก้าโทนิกแก้วแรกของฤดูกาล
เห็นหรือเปล่า วันแรกของฤดูร้อน
พ่อบอก…
พ่อบอกว่าวันแรกของฤดูร้อน เฮนรี่
- ดีใจไหมที่ได้อยู่ที่นี่ คุณพ่อ - ดีใจ
กระท่อมแสนวิเศษของเราที่แคนาดา…
แม่ ดูนะว่าหนูแกว่งได้สูงแค่ไหน
แนนซี่เป็นคนซื้อ
ผมไม่ได้เห็นก่อนด้วย
ส่วนนั่นก็พวกเด็กๆ
ฉันจำได้ว่าฉันอยู่ที่เคาน์เตอร์
ตอนที่เขาบอกมาร์ตี้ว่าเขาซื้อกระท่อม
ฉันถาม "แนนซี่ เขาได้เห็นกระท่อมไหม"
"ไม่ เขาไม่ได้เห็น"
และฉันก็คิดว่า "ว้าย ฉัน… ฉันทำได้ไหมนะ อาจจะควรก็ได้"
แนนซี่บอกให้ทำอะไร ฉันทำหมด ความเป็นแนนซี่ก็แบบนี้แหละ
"แลร์รี่ ไปเอาไอ้นั่นตรงนั้น แล้วหยิบมันมาตรงนี้หน่อยสิ"
"ได้ แนนซี่" คุณเองก็ทำทุกอย่างตามที่เขาสั่งนี่
เขาน่ารัก… และคุมทุกคนอยู่หมัด
นี่ พูดอะไรฮาๆ หน่อย
ผม… ผมอยู่กับชาวแก๊ง…
มันเป็นสถานที่แบบที่ว่าเมื่อไหร่ที่มา
ต่อให้ไม่ได้มานานเป็นปี เราจะรู้สึกเหมือนไม่เคยไปไหน
ผมคิดเสมอเลยแบบว่าถ้าสวรรค์มีจริงนะ
สวรรค์ก็อาจเป็นที่โปรดของเราที่คงอยู่ชั่วนิรันดร์
และมันก็คงจะเป็นที่นี่
นั่นเม็ก คาสแดน
ไปเลย โอลลี่
ไงมาร์ตี้
- สวัสดีที่รัก ขอต้อนรับสู่สนักฮาร์เบอร์ - ขอบคุณ มันวิเศษสุดๆ
ส่วนนั่นก็แน่นอน
แลร์รี่ คาสแดน
สวัสดีมาร์ตี้
ไง แลร์
ที่นี่ยอดมาก ดีใจด้วยนะที่เจอสถานที่เริ่ดๆ แบบนี้
ขอบคุณ ฉันคงทำไม่ได้ ถ้าไม่มีหนังเรื่องครอสมายฮาร์ต
อืม ฉันคงต้อง… ต้องรับผิดชอบบางส่วน
ทันทีที่เราไปถึงที่นั่น มันเป็นโลกของมาร์ตี้เต็มรูปแบบ
โทษนะแอนเดรีย เล่นอะไรกันอยู่น่ะเด็กๆ
เกมเศรษฐี
เบอร์เกอร์ย่างบาร์บีคิว
ในครัวมีผักผลไม้แคนาดากำลังหั่นอยู่
แคทเธอรีนเขากรุณาช่วยเตรียมให้
ว้าว
ยินดีต้อนรับ
อ้อ ขอบคุณมากที่ให้เรามาเพลิดเพลิน…
- ที่คฤหาสน์โดล-ชอร์ - กับความงามของสนักฮาร์เบอร์
ดีจริงๆ ตัวแทนเธอรู้ไหมว่าเธอมา
โอ๊ย ตัวแทนฉันไม่สนใจหรอก ว่าเวลาไหนฉันอยู่ไหน
- ตั้งแต่มานี่ได้กินพายหรือยัง - กินไปเพียบ
- ฉันไม่… - แต่ฉันน่ะคนละเรื่อง…
แล้วเขาก็เอาเครื่องดื่มที่เจอที่จาเมกาให้เรา
ทิง เดี๋ยวฉันจะชงเครื่องดื่มให้ชิม
โอ๊ย
จริงด้วย นายมีปัญหาเรื่องแอลกอฮอล์นี่หว่า
เรียบร้อย
เรา… จะใส่น้ำแข็ง
แต่ว่าฉันรู้สึกว่า… มีแต่พวกโง่ที่อาบน้ำ
ฉันเลยไม่ได้ล้างมือมาพักหนึ่งแล้ว
จากนั้นก็เปิดทิง
ดื่มเลย
นี่ลูกสาวฉัน ลูกน้อย…
- เอาเลย ทอม - ใช่
- หกสิบ… - 73!
หกสิบเก้า ไม่สิ หกสิบห้า
โธ่ มาร์ตี้ ตอนนี้พุงฉันโย้เกิน
อย่าให้โดนมัน…
สวัสดี ไง
ใช่ นี่คือสนัก 96
เป็นอะไร ที่รัก
ก็ขาหนีบฉันน่ะสิ เพราะบางอย่างที่ฉันทำเมื่อคืนแน่
- โอ๊ยตาย - เอาแล้ว
เขาคือคนที่กว้างขวางที่สุดในฮอลลีวูด
เขารู้จักทุกคนที่ระดับบนสุด และที่ระดับล่างสุดของพวกบนๆ
เรามีความสุขที่สุดเท่าที่เคยมี
นี่ลูกชายคนโตของเรา ทอม
ทอม คิดจะไปหางานทำบ้างไหม
ไม่อ่ะพ่อ ผมเพิ่งได้ศัพท์ภาษาแคนาดา
แต่เราก็รักเขานะ
ตอนรู้จักมาร์ตี้ครั้งแรก
เขาลุกขึ้นมาเลียนแบบโทนี่ เบนเน็ตต์
และร้อง "ไอเลฟต์มายฮาร์ตอินซานฟรานซิสโก"
แล้วผมก็รู้สึกขึ้นมาเลยว่า
ผมจะต้องมาอยู่กับหมอนี่
ในทุกโอกาสเท่าที่จะทำได้
ทอมมี่!
ฉันชอบนายทำหน้าเอ๋อ
ลูกๆ เราอายุเท่ากัน
ครอบครัวเราเลยมักจะมาดินเนอร์ หรือจัดปาร์ตี้บาร์บีคิวด้วยกัน
และเราก็จะนั่งเล่นอยู่ด้วยกัน
เพราะว่า… คือมีใครบ้างล่ะที่ไม่อยากอยู่กับมาร์ตี้
- มีใครอยากดื่มไวน์แดงไหม - ฉันขอหน่อย
ช่วงชีวิตเราตอนนั้นมันคล้ายกัน
- อืม ใช่เลย - อืม
และนี่คือคุณแนนซี่ ชอร์ต
สุขสันต์วันแม่ เคท
คุณแม่ที่ฉันชื่นชมจากใจ แล้วนี่ก็โอลิเวอร์
คุณเฮนรี่ ชอร์ต
ทอม ผม ริต้าและเคทรู้จักกันมานาน
ลูกๆ เราอายุเท่ากันหมด ตรงนั้นแหละสำคัญ
ฉะนั้นหลายทีเราต้องหาทางเอาเรื่องนี้มาใช้
"จับเจ้าเด็กน้อยพวกนี้มารวมกัน แบบนั้นเราจะได้พูดคุยกันได้"
ถ้าเอาลูกๆ ของเรามารวมกันก็น่าจะมี…
ไม่รู้สิ 17 หรือ 15 คน… มีเด็กเยอะมากๆ
ส่งนั่นมาหน่อย
ผมว่าสิ่งที่บ่งบอกถึงเนื้อแท้ของมาร์ตี้จริงๆ คือเรื่องที่ลูกๆ ผมรักมาร์ตี้มาก
และตั้งแต่ตอนยังเล็กๆ
ลูกๆ ผมก็อยากอยู่แต่กับมาร์ตี้
อยากเดินไปนั่งกับมาร์ตี้ตอนกินมื้อค่ำ
ไปคุยกับมาร์ตี้ ไปโชว์เก่งให้มาร์ตี้ดู
- ไม่ แป๊บหนึ่ง ลูซี่ เอเธล - นั่นของฉัน!
ลูซี่ เอเธล!
นั่นแหละที่ริคกี้ทำ
พวกเขาต้องรักใคร ที่รัก
นี่วันเกิดลุงเอง รู้ไหม
ลุงเลยจะขอให้ "รักลุงคนเดียว"
อย่าไปรักพ่อแม่งี่เง่า
ทอมกับริต้า
น่าเบื่อ!
แล้วก็สตีเวนกับเคท ลุงผ่านมาหมดแล้ว
เขาถือว่ามิตรภาพเป็นสิ่งสำคัญรองจากครอบครัว
เรากำลังพูดถึงความสัมพันธ์ ที่ไม่ได้สร้างขึ้นมาได้ง่ายๆ
แบบที่ฉันซี้กับพวกผู้ชาย ส่วนสตีเวนก็ซี้กับพวกผู้หญิง
มันเลยทำให้…
คุณทำหนังเกี่ยวกับเรื่องนั้นไม่ใช่เหรอ แลร์รี่
มาร์ตี้ มาเร็ว คุณต้องมาเต้นท่านี้
ทีนี้ก็แบบ…
พวกเขาตบมุกกันโบ๊ะบ๊ะจนผมตามไม่ทัน
เวลาทอม มาร์ตี้และวอลเตอร์คุยกัน
เพราะงั้นผมเลยหันไปพึ่ง… กล้องวิดีโอของผม
นี่คือรอยเท้าเปื้อนเลือดจากการดำน้ำเมื่อกี้
ดูหลักฐานสิครับ
มาร์ตี้กับทอมปิ๊งไอเดียขึ้นมา
นี่ มาเลียนแบบฉากนั้น จากเรื่องสองสิงห์ชาติไอ้เสือกันดีกว่า
ขอพูดเถอะ นี่มันน่าเศร้าชะมัด เพราะเราจะเดี้ยงกันหมด
เตรียมตัวยิงพวกวายร้ายเถอะน่า
ทางรอดมีทางเดียว ฉันว่าเราควรโดด
ฉันรู้ เราโดนยิงแน่
งั้นไปสิ
- ฉันจะโดดก่อน - ไม่
- งั้นนายก่อน - ก็บอกว่าไม่ไง
- นายเป็นอะไรเนี่ย - ฉันว่ายน้ำไม่เป็น!
นี่เป็นบ้าหรือไง แค่ร่วงลงไปก็ไม่น่าจะรอดแล้ว
แม่ฉันพูดตลอดว่าการโดดหน้าผา ก็เหมือนกล่องช็อกโกแลต
- เราไม่รู้ว่าจะไปฟาดกับอะไร - ใช่ ถูกของนาย
- เถอะน่าฟอเรสต์ - ฉันว่ายน้ำไม่ได้
โอ๊ย ฮาเป็นบ้าเลย
ให้ตายเหอะ ฉันว่าแค่ร่วงไปเราก็ตายแล้ว
เชี่ยเอ๊ย!
- เชี่ยเอ๊ย! - เชี่ยเอ๊ย!
นี่คือรายการตะลอนเจ๊าะแจ๊ะกับจิมินี่ กลิค
ที่มาให้สัมภาษณ์วันนี้คือสุดยอดตำนานตัวจริง
สตีเวน สปีลเบิร์กอยู่กับเรา ไง สตีเวน
- สวัสดีจิมินี่ ยินดีที่ได้พบ - คุณได้ออสการ์ยัง
- ได้แล้ว - ได้ไง
คุณน่ะสร้างหนังมาเยอะแยะ เมื่อไหร่จะสร้างหนังฟอร์มใหญ่บ้าง
ว้าว ฟอร์มใหญ่หมายความว่าไง
ก็อะไรที่มันคลิกกับคนดูอ่ะ
ใช่ ผมอยากดูนะ เพราะผมว่าคุณเก่ง
จิมินี่ กลิค ผู้คิดไปเองว่าเขาเป็นตำนาน
นักสัมภาษณ์ผู้เหนือกว่านักสัมภาษณ์ทั้งปวง
คำถามของเขาไม่มีใครอยากจะตอบ
- เอาโดนัทไหม - สักชิ้นก็ดีครับ
โควิดเฮงซวย!
เอาไปเลย
ไอเดียหลักคือนักสัมภาษณ์ชั้นเลว ที่ไม่ค่อยรู้จักแขกรับเชิญ
คุณจำผมสลับกับไมเคิล คีตัน
ผมรู้จักเขา เขาเป็นนักแสดงที่เก่งมากด้วย
อันที่จริงสไตล์คุณต่างกันสุดขั้ว เพราะคีตันน่ะเล่นสมจริงสุดๆ
ส่วนคุณน่ะมักจะติดไอ้ "หา ไงนะ"
ซึ่งก็ยอดมาก รอแป๊บนะ มีคน…
สวัสดี
อ้อ ไง ดิ๊กซี่
เขาสามารถพูดจาปากเสียได้แบบหน้าตาเฉย
และในนั้นมีความเป็นจริงอยู่
และคนที่เขาสัมภาษณ์ก็หัวเราะออก
แค่เพราะแววตาดูเบลอๆ
แต่ในหัวเขาอาจมีความคิดซับซ้อน แล่นอยู่ตลอดเวลาก็ได้
ผมหวังจะได้พบนักแสดงแถวหน้า
แต่ถึงเป็นคุณผมก็ดีใจ บิล… เฮเดอร์
- ชื่อไม่สมเป็นดาราเลยนะ - ไม่
- ไม่ดึงดูดเหมือนลีโอ ดิคาปรีโอ - ครับ คุณพูดถูก
ชื่อบิล เฮเดอร์เนี่ย เหมือนคนติดตั้งหน้าต่างมากกว่า
คุณจะได้เห็นว่ามาร์ตี้คิดยังไง กับงานในวงการบันเทิง
- หนังจะฉายเมื่อไหร่ - วันที่ 11 กรกฎาคม
อ้อ ผมจะได้ไปที่อื่น
คุณได้รับคำวิจารณ์แย่ๆ เยอะ
มันทำให้คุณรู้สึกยังไง คุณรับมือมันยังไง สตีฟ มาร์ติน
ก่อนอื่นเลย คนที่โดนวิจารณ์แย่ๆ มีไม่น้อย
ชาร์ลี แชปลินก็ได้รับคำวิจารณ์แย่ๆ
บัสเตอร์ คีตันก็ได้รับคำวิจารณ์แย่ๆ
ไม่ ไม่จริง ไม่ได้โดนหนักเท่าคุณ
ที่ผมหลงใหลมาตลอดเลยคือพวกคนโง่ที่มีอำนาจ
คุณเปิดทีวีช่วงกลางวัน ก็จะเจอรายการของคนคนหนึ่ง
เขามีผู้ช่วย และผู้ช่วยคนนั้นก็เหงื่อแตก
เพราะแซนด์วิชทูน่าของพวกเขามาช้า
และ "นี่มันปลาทูน่าพรรค์ไหนกัน"
วิเศษมาก เดี๋ยวโทรกลับ
- ไงลีอาห์ เป็นไงบ้างเอ่ย - วันนี้เป็นไงบ้างคะ คุณกลิค
ฉันไม่ชอบปากกาไฮไลต์สีเหลือง เพราะมันไม่สนุก
ผมอยากสร้างตัวละครที่ต้องไปออกงานต่างๆ
ผมเคยเล่นหนังชื่อเพียวร์ลัค
ในหนังผมโดนผึ้งต่อยและมีอาการแพ้
ผมจำได้ว่าแนนซี่อยู่ที่กองถ่าย เธอบอกว่า "จำคุณไม่ได้เลย"
ผมชอบมากเลย
และมันก็กำลังจะถึงงานเอ็มมี่
สวัสดี นี่จิมินี่ กลิค
ลาลาวูดของจิมินี่ กลิค
ผมตื่นเต้นชะมัดที่ได้มางานประกาศรางวัลเอ็มมี่
ผมอยากไปงานโดยที่คนอื่นจำผมไม่ได้
ผมกำลังคุยกับจอห์น เลกเวิร์ธ… ลิก… ล็อก…
- จอห์น - ล็อกวู…
คุณเคยอยู่คณะละครสัตว์
ผมเคยเป็นมนุษย์ประหลาดพักหนึ่ง
คนอื่นเขาต้องใช้ไม้ต่อขา แต่คุณนี่ไม่ต้องใช้เลย
ผมไม่ต้องใช้ ผมเป็นไอ้โย่งเก้งก้าง และ…
รสชาติดีนะเนี่ย ทาไรไว้อ่ะ
ดีใจที่ได้เจอคุณอีก ดูเหมือนน้ำหนักคุณจะลดไปเยอะเลย
ผมให้เขาดูดไขมันจากทุกช่องทางที่ทำได้
ฉันว่าเขาคงด้นสดบทจิมินี่ กลิคได้ตลอดกาล
ว่าไหม
- คุณ… มีหัวใจที่พิเศษ - คะ
ขอบคุณมาก
อ้อ เมื่อกี้ไม่ทันได้ยินเสียงหัวเราะ
เสียงเขาจะแหลมปรี๊ดแล้วก็จะลงไปต่ำ
และเรื่องเลือกคำให้โดนเนี่ย เขาไม่เคยพลาด
เวลาเสียงเขาลงต่ำ
นึกออกไหม "คิงโกบิโลโบ"
โอ๊ยตาย ผมว่ามันไม่จริงนะ
มันเป็นความบันเทิงแบบดาด้าของจริง
มันจริงมาก แบบว่าโคตรบ้าบอ
และอาชีพเราก็ต้องนั่งพูดคุย กับไอ้บ้างี่เง่าพรรค์นี้แหละ
- ขอบคุณ - สัมภาษณ์จบแล้ว จบแค่นี้
โอ๊ยต๊ายตาย
โทรเรียกใครมาแทนหน่อยซิ
มันเป็นตัวละครพังก์ร็อกของแท้
คุณมีปัญหาอะไรกับพวกนาซีนักหนา
มีปัญหาอะไรเนี่ยนะ
- ก็ดูเหมือนคุณจะเอาแต่ซัด… - มีปัญหาอะไรเนี่ยนะ
คุณซัดพวกนาซีตลอด เรามา…
ถึงเวลาที่เมล บรุกส์จะซัดพวกนาซีแล้ว ไรงี้
คุณไม่อยากเป็นข่าวพาดหัวใช่ไหม
ไม่อยากค่ะ แต่พออยู่บ้านและเห็น…
เวลาฉัน…
แต่มันมีความละเอียดอ่อน
ในตัวจิมินี่เหมือนกัน
ด้านที่อ่อนโยน ด้านที่เข้าอกเข้าใจ
แล้วไหนจะระดับ…
จิมินี่เนี่ยมีความตลกในทุกระดับเลย
คุณจะต้องทำให้ตัวเองรู้สึกว่ามันน่าสนใจอยู่ตลอด
ที่คุณต้องทำคือบอกว่า "นี่จะสนุกสำหรับฉัน"
"ฉันตั้งตารอจะเล่นแล้ว นี่ทำให้ฉันอยากไปทำงาน"
"ฉันอยากให้เพื่อนๆ ดูโชว์นี้" นั่นคือสิ่งที่เราอยากทำ
วันนี้ผมสนุกสุดๆ ไปเลยล่ะ
นี่เป็นการสัมภาษณ์ที่แม่งโคตรบ้าที่สุด ที่ผมเคยเจอในชีวิต
วันคริสต์มาสปี 2003
ปีนี้เฮนรี่ ชอร์ตวัย 14 ปีตกแต่งต้นคริสต์มาส
อืม ใช้ได้แล้ว
- งี้เหรอ - อ่าฮะ
บ้านเรามีปาร์ตี้คริสต์มาสทุกปี และคนจะลุกมาทำการแสดง
ที่นี่มีใครอีกไหม
มาร์ตี้จะมีโชว์ของเขาเป็นโชว์เปิด
แล้วเขาก็จะวิจารณ์โชว์ของพวกเรา
ตอนเรากลับ ทั้งที่เราก็รู้สึกแย่พอแล้ว
ใครจำโดดเดี่ยวผู้น่ารักได้บ้าง
ฉันมั่นใจว่าต้องมีคนอื่นๆ อีก
สุภาพสตรีและสุภาพบุรุษ คุณแดนนี่ แอ็กครอยด์
ผมเกล็นน์ เฟรย์ อีเกิลอารมณ์ดี
แซลลี่ ฟิลด์ครับทุกท่าน
เอาแล้วไง
เอาแล้ว
แซลลี่ ฟิลด์ครับทุกท่าน
เรามีไอ้เวรตะไลอยู่ที่นี่ สตีฟ มาร์ตินจะขึ้นมาร้อง
เราต้องเตรียมตัวนิดหน่อย
หนหนึ่ง ผมใช้เวลาหกเดือน หัดเล่นแบนโจเพลง "โอลด์แลงไซน์"
นี่ฉันก็ต้องคิดแล้วว่าจะร้องเพลงห่าอะไร
ฉันแค่ไปกินมักกะโรนีอบชีสเหมือนคนปกติไม่ได้
ฉันต้องจ้างครูสอนร้องเพลง
ปาร์ตี้คริสต์มาสมันป็อปมาก จนบ้านพวกเขาจุคนไม่พอ
ฉันบอก "แนนซี่ เธอจะคัดรายชื่อแขกยังไง"
เขาว่า "ที่รัก ถ้าคนไหนไม่รู้ชื่อลูกๆ ฉัน คนนั้นก็ไม่ได้มา"
พายุมาแล้ว
มันมาแล้ว
ได้ยินหรือเปล่า
ให้ผมไปรับเด็กๆ ไหม
อืม ตอนนี้ฉันไม่อยากขับรถไกลๆ
อืม ได้เลย
โทรไปดีไหม
งั้นเราไปดินเนอร์ที่คลับดีหรือเปล่า
งั้นก็ได้
โอเค งั้นลองโทรไปดู…
ตายแล้ว
พ่อแก้วแม่แก้วช่วยด้วย
ผม…
ปกติฉันไม่ได้สารรูปแบบนี้นะ
แนนซี่
ไปโทรศัพท์!
ผมเคยได้ยินนักจิตวิทยาบอกว่าคู่รักบางคู่
เชื่อมถึงกันโดยตรง
และบางคู่ก็มีบางอย่างเป็นตัวกลาง
พวกเขาเชื่อมถึงกันในอีกรูปแบบ
และพวกเขาเชื่อมถึงกันแบบนี้
เธอคิดว่าทุกอย่างที่เขาพูดมันฮาไปหมด
และเสียงหัวเราะของเธอก็จริงใจ
ไม่ใช่แค่หัวเราะตามประสาคนเป็นเมีย
แต่เธอคือคนคนหนึ่งที่หัวเราะจริงๆ
แบบว่า "เล่าเรื่องนั้นอีกทีสิ"
เธอเป็นแฟนคลับเบอร์หนึ่งของเขา
ไม่มีอะไรจะซึ้งไปกว่า การกลับไปดูคลิปวิดีโอที่เขามี
และกล้องก็จับภาพเธอมองไปที่เขา
และเธอก็หัวเราะแบบคุมตัวเองไม่ได้
ไม่ใช่เพื่อสนองอีโก้
แต่เพราะเธอคิดว่าเขาน่ะ… ดีที่สุดจริงๆ
แม่เขากำลังเต้นท่าพ่อ
ฉันเต้นเหมือนคุณไม่ได้ อีกท่าทำไงนะ
ปี 2007 เขาคิดว่าเขาเป็นไส้เลื่อน
พอไปหาหมอ หมอก็บอกว่า
"ผมก็ว่าไส้เลื่อน แต่เราควรสแกนไว้ก่อน"
แล้วพอสแกน ปรากฏว่ามันคือถุงน้ำในรังไข่
แน่นอน จากนั้นมีคนโทรไปบอก เนชันแนลเอนไคว์เรอร์
แล้วเนชันแนลเอนไคว์เรอร์ก็ลงข่าว
เบอร์นี่ บริลสตีน ผู้จัดการผมโทรมาบอกผมว่า
"ไอ้หนู สองเรื่องนะ
ข่าวร้ายคือมันลงหน้าสามของเอนไคว์เรอร์
ข่าวดีคือภาพประกอบสวย"
สองวันต่อมา ผลการสแกนยืนยันว่าเป็นมะเร็ง
ตอนนั้นเขากำลังถ่ายหนังอยู่
และทั้งครอบครัว ทั้งแนนซี่ และทุกๆ คนก็บอกว่า
"นายอย่าหยุดทำงานเลย เพราะเรื่องนี้น่ะ…
ยังไงไอ้โรคนี้มันก็จะกัดกินเขาอยู่ดี"
แต่มีวันหนึ่งที่ผมต้องไปถ่ายซีรีส์แดเมเจส
ลูกความผมไม่ได้ทำผิดอะไรทั้งนั้น
ไม่มีใครรู้ว่าเกิดอะไรขึ้น และเกล็นน์พูดว่า "มาร์ตี้มาแล้ว!"
ผมบอก "ใช่ ขอฉันไปห้องแต่งตัวแป๊บหนึ่งนะ"
พวกเขามาดินเนอร์ที่กระท่อมของเรา
แนนซี่บอกว่า "ไปที่ห้องนอนหน่อย ฉันมีเรื่องจะคุย"
และแน่นอน ฉันเข้าไปในห้องนอนตัวเองกับแนนซี่
เพราะเขาบอกให้เข้าไป
และเขาบอกว่า "ฉันเป็นมะเร็ง" ก่อนจะเล่าเรื่องทุกอย่างให้ฟัง
"โอเค" "แต่ฉันจะไม่เป็นไร" เขาบอกผลตรวจให้ฟัง"
"โอเค ฉันแค่อยากให้เธอรู้" "โอเค"
แล้วเราก็กลับไปกินอาหาร
เราหวังว่าทุกอย่างจะผ่านไปด้วยดี
ตอนนั้นน่ะ ทีแรกเราก็ไม่รู้หรอก
แต่ถึงจุดหนึ่ง
เราก็รู้เลาๆ ว่าการรักษาไม่ได้ผล
เราต้องชมแนนซี่
เพราะว่าเขาเป็นคนแบบนั้น
ไม่หวาดกลัว มุ่งมั่… คุณก็รู้จักเขา เขามุ่งมั่น
เป็นนักสู้
ยัยนั่นทำได้ทุกอย่าง โอเคไหม เขาทำได้ทุกอย่าง
เขาคิดแบบว่า
"มะเร็งแล้วไง ฉันจะใช้ชีวิตของฉันแบบนี้"
ทั้งที่เจ็บสุดๆ เขาก็ยังเล่นเทนนิส
ฉันอยู่ที่สนักฮาร์เบอร์ตอนที่…
ตอนนั้นฤดูร้อน เขาจากไปในเดือนกันยายน
- ไงที่รัก - ไงที่รัก
- เรากำลังสนุก - วิเศษมาก
เราพยายามไปตามอารมณ์เขา
เขากำหนดบรรยากาศแล้วเราก็ตามไป
แต่โดยทั่วไปเขามักจะคิดบวก
ตอนที่เขาป่วย เขาคิดแบบว่า "ฉันสู้ไหว"
และถ้าพวกนั้นให้… เขาจะได้รับยาคีโมสูตรใหม่
และเขาก็บอกกับทุกคนว่า "ฉันหายแล้ว"
ครั้งหนึ่งเขาเปิดอินเทอร์เน็ต พออ่านเรื่องมัน เขาก็บอกว่า
"ฉันจะไม่ไปทำแล้ว"
เขาไม่อยากจะรู้น่ะ
เขาแค่อยากจะใช้ชีวิตต่อไปจนกว่าจะไม่ไหว
และมาร์ตี้ก็เป็นคู่ชีวิตที่สมบูรณ์แบบเพราะเขายอม
มันเป็นภาพที่วิเศษมากๆ เลย
ร้องสิ แนน
มิอาจลืมเลือนได้
มิว่าจะแง่ใด
และจากนี้ตลอดไป
ภาพเธอจะคงอยู่เช่นนั้น
สตีฟ มาร์ตินแต่งทำนองเพลงนี้ ให้แนนซี่ ชอร์ตซึ่งเสียชีวิตเมื่อปีที่แล้ว
ผมอุทิศเพลงนี้ให้ภรรยาของเพื่อน…
เสียใจด้วยค่ะ ไม่เป็นไรนะ
โทษครับ
เดี๋ยวผมจะเล่นให้ฟัง
เหมือนกับทุกครอบครัว
ข้อเท็จจริงง่ายๆ ก็คือ ความสูญเสียเป็นสิ่งที่ต้องเจรจาต่อรอง
มันจะเกิดขึ้นกับเราทุกคน เราต้องฉลอง
สานต่อเสียงนั้น และอย่าได้ทิ้งมันไป
ผมนึกภาพมาร์ตี้ที่ไม่มีแนนซี่ไม่ออก
ใช่
เขาจะใช้ชีวิตต่อไปโดยไม่มีเธอได้ยังไง
ไม่มีเธอแล้ว เขาจะตลกต่อไปได้ยังไง
(บ้านหรรษา)
ตอนแรกเขาไปทุ่มเทให้กับลูกๆ ให้กับครอบครัว
จากนั้นเขาก็ไปทุ่มเทให้กับงาน
พอมองมาร์ตี้ ผมก็คิดว่า
"เขาเจอเรื่องแบบนี้อีกแล้ว ให้ตายเถอะ"
"พอทีได้ไหม"
ตอนนี้เราพูดถึงแนนซี่แบบเต็มที่ได้แล้ว
ไม่จำเป็นต้องเลี่ยงไปเลี่ยงมาแล้ว
บางครั้งเวลาคุยโทรศัพท์กัน และเขาพูดอะไรที่ฉันไม่เห็นด้วย
ฉันจะบอกว่า "ไปตามแนนซี่มาคุย" นึกออกไหม
"เพราะรู้ไหม เขาคงเห็นต่างออกไป"
เขารับมือมันด้วยอารมณ์ขัน
มองหาเสียงหัวเราะ
คุณต้องบอกให้คนรู้นะว่า เสียงหัวเราะสำคัญแค่ไหน
ผมพยายามจะช่วยเขา
เราอยากแน่ใจว่าเขาโอเค
ไง วิดีโอ
จนกว่าเขาจะลุกขึ้นยืนเองไหว
ผมจำได้ว่าเขาโหมงานหนัก
ช่วงเวลาวันหยุด
ทำอะไรของนายเนี่ย!
เขาเล่าให้ฟังว่าเวลาเดินทาง
มันคือเวลาที่ปกติเขาไม่ได้อยู่กับแนนซี่
เพราะงั้นความสูญเสียมันเลยจับต้องได้น้อยกว่า
เวลาที่เขาออกไปทำงาน
แทนที่จะอยู่บ้านและอยู่คนเดียว
ผมนึกไม่ออกว่าพ่อจะทำอะไรถ้าไม่ไปไหน
ฉันว่าเขาคงคิดว่าถ้าเขายอมแพ้ มันจะเป็นการไม่ให้เกียรติต่อแนนซี่
ผมจะต้องเข้าประชุมกับเขา
และตอนนั้นผมไม่รู้จริงๆ ว่า ภรรยาเขาเพิ่งเสียชีวิต
ผ่านมาได้ไม่กี่ปี
คนคนนี้สูญเสียครึ่งหนึ่งของตัวเองไป
ลอร์น ไมเคิลส์อธิบายให้ผมฟัง ว่ามันเป็นความสูญเสียแบบนั้นแหละ
ผมพยายามจะสร้างซิทคอมโง่ๆ ที่มีผู้ชมสด
และมีรูปแบบแปลกๆ
ซึ่งค่อนข้างจะเชย
แต่ไม่เชย
นักตกแต่งของฉันอยากยึดหลักฮวงจุ้ย แต่ฉันขอเพลงพี่จุ้ยดีกว่า
เธอไม่ตาย เธอยังไม่ตาย!
บางทีผมเขียนบทให้เขา
เขาบอกผมว่า "นี่มันงี่เง่า"
และผมจะตอบว่า "ใช่ การทำอะไรโง่ๆ นี่แหละที่ฉลาดที่สุด"
และเขาก็ตอบ "งั้นฉันสวมวิกแดงใหญ่ๆ วิ่งวนไปมาดีกว่าไหม"
ใจหนึ่งผมก็คิดว่า "อ๊ะ คุณจะทำแน่นะ"
ซิทคอมของผมไม่เป็นไปอย่างที่คิดไว้ทั้งหมด
ผมบังเอิญเจอเขาที่โถงตอนที่รีวิวกับเรตติ้งไม่ดี
เขาคว้าตัวผมไว้และบอกว่า "จอห์น มันก็งี้แหละ"
เขาบอกว่า "เราจะล้มเหลว 98 เปอร์เซ็นต์"
และเขาพูดจากใจจริง เขาบอกว่า "งานนี้มันก็แบบนี้"
ไม่มีอะไรเวิร์กจนกว่าจะมีบางอย่างเวิร์ก
ตอนนี้มาร์ตี้งานยุ่งและเป็นที่ต้องการตัว มากกว่าที่ผ่านมาทั้งชีวิต
เขาอยู่เบื้องหลังซีรีส์
ที่สร้างประวัติศาสตร์ให้วงการสตรีมมิง
เขามีไปออกโชว์ร่วมกันกับสตีฟ
ซึ่งนี่ไม่ใช่เพราะเขาอยากอยู่ที่จุดสูงสุดต่อไป
หรืออยากหาเงินเข้ากระเป๋า หรือยังอยากมีบทบาท
ไม่ใช่แบบนั้นเลย
มาร์ตี้ทำไป
เพราะมันมีโอกาสให้เขาได้สนุก
หยุดรักผมสักที!
ขอบคุณ ผมเป็นพิธีกรรับเชิญ ประจำสัปดาห์นี้ มาร์ติน ชอร์ต
อ้าว ไงครับ
ผมเป็นนักแสดง ตลก นักการกุศล
และดาราหนังผู้ใหญ่เจ้าของรางวัล มาร์ติน ชอร์ตครับ
คนมักจะถามผม "มาร์ตี้ ทำไมคุณพลังงานเยอะจัง"
ปกติผมมักจะตอบพวกเขาว่า "ไสหัวไปให้พ้นโว้ย! ขอบคุณ"
เดี๋ยวฉันเปิดลำโพงแป๊บ
- เอ๋ - นี่ สตีฟ มาร์ตินโทรมาล่ะทุกคน
ไง มาร์ตี้
ไง สตีฟ
ฉันโทรมาบอกว่าฉันไม่ชอบนาย รวมทั้งคนที่นายอยู่ด้วย
และนายก็รู้สึกว่าต้องโทรมาบอกฉันอ่ะนะ
ไม่ รู้อะไรไหม ฉันหวังว่านายจะไม่ได้ถ่ายไว้นะ
ไม่ ไม่ได้ถ่าย ไม่อยู่แล้ว
โอเค พอเหอะ แล้วเราก็เล่นได้ห่วยด้วย
- ใช่ ห่วยอย่างแรง - ฉันรู้
เรารู้กันดีว่า ไม่ว่าเราจะอยู่ในวงการบันเทิงหรือไม่
เราก็อาจมีเพื่อนที่ไม่ได้เจอกันเป็นปี
แล้วพอมาเจอกันทีไรก็ยังซี้กันเหมือนเดิม
จำที่เราทำในหนังเรื่องนั้นได้ไหม
เฮ่ย คิดว่ามันจะได้ผลเหรอ
ได้ผลแน่
เราจัดเทศกาลตลกขึ้นมา แล้วเราก็สัมภาษณ์กันเอง
ฉันมีคำถาม
นายทำสิ่งที่ฉันไม่ทำ นั่นคือเลียนแบบคนอื่น
เราคิดว่า "ทำไมไม่เอาอีกล่ะ ผมรู้ว่ามาร์ตี้น่ะมีโชว์เดี่ยว"
ส่วนผมก็มีโชว์กับวง เป็นโชว์ดนตรีตลก
ผมคิดว่า "ลองดูอาจจะดีนะ เอามาผสมกัน"
ผมกับสตีฟตั้งชื่อโชว์นี้ว่า "ถ้าเราประหยัด เราคงไม่มาอยู่ตรงนี้"
รู้ไหมผมชอบการออกทัวร์กับมาร์ตี้ ชอร์ตตรงไหน
ไม่มีปาปารัสซี่
พวกคุณมีรู้สึกประหม่าไหมคะ ตอนที่ออกมาเริ่มการแสดง
- ไม่เลย - ไม่เลย
คำตอบนี้น่าเบื่อไปไหม
ผมประหม่ากว่ามาร์ตี้นิดหน่อย แต่มาร์ตี้น่ะชิลสุดๆ
- และเหตุผลที่เขาประหม่ามากกว่า… - ฉันแคร์
- ผมชิลๆ… มุกเดียวกันเลย - อืม
ซึ่งทำให้ผมอดเป็นเศรษฐี ก็คือสตีฟเขาแคร์จริงๆ
เวลาผมคิดถึงสตีฟ ซึ่งไม่บ่อยหรอก
แต่เวลาคิด
อย่างหนึ่งของนายที่เตะตาฉันมากกว่าอย่างอื่นๆ
คือตัวจริงนายซีดเหมือนไก่ต้ม
เหมือนกับโดนผีหลอก นึกออกไหม
นายเหมือนแอนเดอร์สัน คูเปอร์ ที่หนาวตายในวันส่งท้ายปีเก่า
จำไอ้มุกเปิดเวลาเราจะเหน็บแนมกันได้ใช่ไหม
เขาเป็นคนเริ่มก่อน
และผมก็คิดว่า "เออ ก็สนุกดีนะ"
และผมก็เริ่มหัดตอบโต้เขาและเขาก็ทำกลับมาอีก
และมันก็กลายเป็น… วิธีที่เราคุยกัน
ผมสังเกตว่าตอนที่เราเริ่มถ่าย โอนลีเมอร์เดอส์อินเดอะบิลดิง
และเราร่วมงานกับเซเลน่า ซึ่งเป็นคนที่เราไม่รู้จัก…
มาร์ตี้กับผมจะเล่นมุกขำๆ ที่เรารู้กัน
เพื่อ… ฆ่าเวลาระหว่างเซ็ตฉาก
สองสามปีผ่านไป ผมสังเกตว่าเซเลน่าก็เริ่มเอาด้วย
- อ้าว เข้ามาได้ไง - ก็มันเปิดอยู่
ฉันไม่ล็อกประตู ไม่เคยล็อก
- บ้าชัดๆ - มีไมตรีต่างหาก
ฆาตกรน่าจะอาศัยอยู่ในตึกนี้
แต่ตาแก่ผิวขาวก็คงกลัวแค่มะเร็งลำไส้ กับสังคมเปลี่ยนแปลงเท่านั้นแหละ
น่าเศร้า
มาร์ตี้บอกว่า "ไม่อยากเชื่อเลยว่าจะได้ทำแบบนี้
ฉันได้อยู่กับคนที่ตลกเฮฮา
เราหัวเราะกันตลอดการซ้อม"
สตีฟรู้สึกว่านี่คือช่วงเวลาสำคัญ
แต่มันก็ช่างแสนสั้น
เลิกผีเข้าได้แล้ว มาร์ตี้
- ฉันกำลังบังกล้อง - กล้องถูกบังอยู่
มาร์ตี้กับผมชอบลับมุกของเรา
เอาให้มันคมขึ้นเรื่อยๆ
ให้มันเป๊ะที่สุด
แต่ในความเป๊ะนั้นน่ะ ก็จะมีความไหลลื่นอยู่ด้วย
หา
โอ๊ยให้ตาย เมย์เบอร์รี่
- แต่นั่นก็ไม่แย่นะ - อืม
- นึกออกไหม การพูดอะไร… - อาร์.เอฟ.ดี.
แล้วถ้าเป็น "โอ๊ยตาย โอปี" หรือ…
ริชชี่ คันนิงแฮม ตัวละครของเขาในแฮปปี้เดย์ส
แต่ฉันว่ามันจะทับไลน์โอลลี่กับรอน-รอนของนาย
เอางี้ดีกว่า "หา"
พวกแถวหน้า นายทำได้
- อืม - โอเค
- เริ่มใหม่เถอะ - เอาจริงดิ
ฉันสงสารหมอนี่จังเลย
ฉันรู้
รู้ไหม เราจะเป็นเพื่อนกันไปจนวันตาย
โอ๊ย ไม่เป็นไร ไม่ต้องปากหวานอะไรกับฉันก็ได้
โดยเฉพาะตอนที่นายสบตาฉันอยู่เนี่ย
ถ้าเราเอาเมนูมาบังหน้าล่ะ
อ… อาจเวิร์กก็ได้
และเผื่อนายจะสบายใจ
นายเป็นเครื่องแจ้งเหตุด่วนให้ฉันได้ เผื่อฉันล้ม
เราจะได้ส่องกล้องลำไส้ใหญ่ด้วยกัน
ผมนึกภาพตัวเองหยุดไม่ออก
ผมอยากคิดว่าผมเป็นผมในแบบที่ดีที่สุด
ในวันสุดท้ายของชีวิต
มาร์ตี้แสดงให้ผมเห็น
ว่าการวางตัวให้ถูกเวลาเจอกับเหตุการณ์พวกนี้
มันสำคัญมากๆ
มาร์ตี้เขาสันทัดเรื่องชีวิต
ในวงการนี้ ในวงการตลก ไม่มีใครเร็วกว่าเขา
ไม่มีใครฉลาดกว่า ไม่มีใครฮากว่า
เขาเกิดมาพร้อมพรสวรรค์ในการเข้าถึงใจทุกคน
คุณแค่เขียนสอ-อุ-ขอ "สุข" แล้วมันก็จะเป็นสภาวะคงที่
แบบ… เหมือนกับค่าคงที่ มันคือความเร็วแสง
มาร์ตี้ใช้ชีวิตด้วยความเร็วสุข
ไงที่รัก
เป็นวันที่สดใสจังเลย!
ไมเคิลกับไบรอั้น ชอร์ต
ระวังแอ่งน้ำด้วยนะ
ใช่ พวกเล่นใหญ่อยู่กันที่สนักฮาร์เบอร์
ว้าว รู้อะไรไหม
ฉันโคตรประทับใจ
- อุ๊ย ไง มาร์ตี้ - ไงแอนเดรีย
- ไงที่รัก - ไงที่รัก
นายถ่ายฉันอยู่ แต่ฉันก็ถ่ายนายอยู่
นี่งานแถลงข่าวล่ะ เด็กๆ
พวกเขารักฉันกันหมด
ทำอะไรอยู่ ทำหน้าแบบนั้นอยู่เหรอ
- สวัสดีแดนนี่ - สวัสดี
ว่าไง กัปตัน
นั่นแคทเธอรีน โอฮาร่าผู้แสนวิเศษ จัดไปที่รัก
ว้าว!
ไงไอ้เกลอ
อ้อ เดฟ หัดโตหน่อย
- แอนเดรีย ดูก้นคุณแม่เขาสิ - โคตรอ้วน
พักร้อนเป็นไง สตีวี่
เจ้าของโรงแรม ขอไวน์เพิ่มที
ฉันว่าหมาไม่ชอบฉันแฮะ มาร์ตี้ ไม่รู้ทำไมเหมือนกัน
- จริงอ่ะ - อืม ฉันไม่คิดว่ามันชอบฉัน
บางทีนาย… ไหนดูซิ
เอาเลยที่รัก
สุขสันต์วันขอบคุณพระเจ้า
พอเลย
นั่นคุณแม่
ข่าวทั้งหมดก็มีแค่นั้นแหละ แล้วคุยกันนะ
และ…
ไว้เจอกันใหม่
มีความสุขหรือยัง คุณพ่อ
อืม
จิมินี่ คุณสัมภาษณ์คนมาเยอะ แทบจะทุกคนเลย
แต่คุณไม่เคยสัมภาษณ์มาร์ติน ชอร์ต
ไม่ ผมไม่คิดว่าเขาน่าสนใจ
ผมคิดว่าคนที่พยายามเกินไป
เพราะอยากจะเป็นที่ยอมรับใจจะขาด
โดยที่ไม่ได้แสดงให้เห็นว่า ทำไมเขาควรเป็นที่ยอมรับ
มันเหมือนดูถูกกัน
รู้ข่าวไหม พวกนั้นทำสารคดีให้เขาด้วย
ครับ เดี๋ยวนี้เขาก็ทำสารคดีให้ทุกคนแหละ
จริงไหม พวกเขาทำสารคดี…
จะใครหน้าไหนก็ถูกเอามาทำสารคดีหมด
ผมคิดอย่างนี้ ผมคิดว่ามาร์ติน ชอร์ต เขา…
เขามีแค่สามเสียง ทรงผมสองแบบ แล้วก็ท่าเต้นสี่แบบ
เราสร้างอาณาจักรจากแค่นั้นไม่ได้ แต่เขาทำได้ได้ไงไม่รู้
แต่ผมไม่ซื้อหรอก ผมไม่ชอบเลย
(ด้วยความระลึกถึงแคทเธอรีน โอฮาร่า)
(ด้วยความระลึกถึง แคทเธอรีน เอลิซาเบธ ชอร์ต)
คำบรรยายโดย วรพล ถาวรวรานนท์ อลิซาเบธ ชอร์ต)