WEBVTT 00:09.843 --> 00:11.594 วันเปิดกล่องของขวัญ 00:12.971 --> 00:16.891 สภาพอากาศแจ่มใสสุดๆ ไปเลยวันนี้… 00:20.020 --> 00:22.230 วันแดดจ้าที่แคลิฟอร์เนีย 00:30.196 --> 00:33.324 - สวัสดีแนนซี่ สุขสันต์วันเปิดกล่อง - ไง ที่รัก 00:45.336 --> 00:47.881 อ๊ะ มีคนอยู่ที่ประตู 00:48.673 --> 00:50.216 อ้อ ทอมนี่เอง! 00:50.300 --> 00:53.678 - ไง เมอร์รี่คริสต์มาส! - ให้ตาย เมอร์รี่คริ… 00:53.762 --> 00:54.804 อ๊ะ มิสเซิลโท 00:54.888 --> 00:56.598 - อ้อ ไหนอ่ะ - นี่ไง 00:56.681 --> 01:00.894 นี่คริสต์มาสครั้งที่เท่าไรแล้วนะ ปี 72 ถึง 92 งั้นก็ 20 ปี 01:01.853 --> 01:03.480 - โอ้โฮ! - สว่างไปมั้ง 01:03.980 --> 01:05.106 ก็ยังไม่จ้าเกินตีนกานาย 01:05.190 --> 01:07.942 แล้วนี่ก็เดฟ โทมัสกับแฮร์ริสัน โทมัส 01:08.026 --> 01:09.986 เขาเอามืออุดหู ไหงงั้น 01:10.487 --> 01:11.613 เพราะนายหรือเปล่า 01:11.696 --> 01:14.407 ฉันชอบเธอในโดดเดี่ยวผู้น่ารัก! 01:14.491 --> 01:16.868 เธอยอดสุดๆ เลย 01:17.744 --> 01:19.329 สตีฟ เป็นไงบ้าง 01:19.412 --> 01:21.956 ฉันสนุกกับงานนี้สุดๆ มาร์ตี้ พูดจริงๆ 01:25.668 --> 01:27.670 ผมจะบอกอะไรเกี่ยวกับมาร์ตี้ให้ฟัง 01:27.754 --> 01:30.173 สมมตินะว่าคุณจะจัดปาร์ตี้ดินเนอร์ 01:30.256 --> 01:31.966 และคุณเชิญมาร์ตี้มางาน 01:34.135 --> 01:36.596 จากนั้นกลายเป็นว่ามาร์ตี้มาไม่ได้ 01:37.430 --> 01:39.182 คุณจะยกเลิกปาร์ตี้เลย 01:41.142 --> 01:43.019 ดูสิ… ดูมาร์ตี้สิ 01:53.655 --> 01:59.536 (มาร์ตี้ ชีวิตมันสั้น) 01:59.619 --> 02:00.870 ฉันรู้ นี่จะต้องเป็น… 02:00.954 --> 02:03.456 ต้องเป็นหนังห่วยบรมห่วยที่ฉันไม่โปรโมตแน่ 02:08.461 --> 02:11.631 ตลกจังที่เราต้องทำเหมือนว่าเราไม่รู้จักกัน 02:12.382 --> 02:13.383 ไม่สักหน่อย 02:13.466 --> 02:16.302 - นี่มันเกิดขึ้นได้ก็เพราะเรารู้จักกัน - เหรอ 02:16.386 --> 02:18.263 เราสองคนเคยนั่งจ้อกันเป็นพันๆ หน 02:18.346 --> 02:21.141 ผมกับแลร์รี่เคยไปดินเนอร์กันเป็นล้านครั้ง 02:21.641 --> 02:23.810 - มื้อเที่ยงก็ล้านครั้ง - ใช่เลย 02:23.893 --> 02:26.604 และทุกครั้ง… เป็นมื้อเที่ยงที่เร่าร้อน 02:26.688 --> 02:29.190 นี่เราก็แค่พูดคุยกันต่อจากคราวก่อน 02:29.274 --> 02:30.358 ถูกต้อง 02:31.317 --> 02:36.114 ในวงการของผม เส้นทางอาชีพมันมีแบบแผน 02:36.698 --> 02:39.075 ทีวี ไปหนัง 02:39.159 --> 02:40.910 ไปบรอดเวย์ แล้วก็มีรายการสเปเชียล 02:41.536 --> 02:43.872 เป็นพิธีกรรายการเรียลลิตี้ เทเลทอนของชาบัด 02:43.955 --> 02:45.331 ละครดินเนอร์ ออกปาล์มสปริงส์ 02:45.415 --> 02:46.708 แล้วก็มารายการนี้ 02:49.460 --> 02:51.671 ผมไม่ได้คาดหวังว่าจะเป็นดารา 02:52.255 --> 02:53.715 ไม่มีแบบว่า 02:53.798 --> 02:57.302 "แม่ครับ สำเร็จแล้ว" ไม่มีอะไรแบบนั้น 02:57.385 --> 03:00.930 มีแค่ "ต้องผ่อนบ้านนะ 03:02.390 --> 03:03.975 มีลูกๆ นะ 03:04.809 --> 03:08.438 ฉันทำอาชีพที่ดีที่สุดในโลก โคตรโชคดีเลย 03:08.521 --> 03:10.106 แล้วจะรักษามันไว้ยังไง" 03:11.649 --> 03:13.359 ไหงฉันถึงถือมีดอยู่วะ! 03:17.363 --> 03:18.740 ผมอยู่ในวงการตลก 03:19.240 --> 03:21.618 และผมก็เล่นตลกแบบเฉพาะทาง 03:22.118 --> 03:24.954 ลุงแจ็คมาแล้ว ยิงได้! 03:25.830 --> 03:28.124 เน้นละครตอนสั้น เน้นการสร้างตัวละคร 03:29.125 --> 03:29.959 ไม่ได้ระดมยิงมุก 03:30.043 --> 03:32.629 ถ้าคุณอ่านบทที่ผมเขียน มุกมันไม่ได้เยอะ 03:32.712 --> 03:34.923 ทั้งหมดเป็น… คุณแค่ต้องเชื่อผม 03:35.006 --> 03:39.219 คุณบ๊อง นี่งานหาเกรียนของผม ไว้ใจผมได้เลอ 03:39.302 --> 03:42.388 ผมจะไม่ชอบอาชีพตัวเองที่สุด เวลาที่รู้สึกว่าผมกำลังทำอะไร… 03:42.472 --> 03:44.140 ที่นักแสดงอีก 200 คนก็ทำได้ 03:44.224 --> 03:46.059 ตอนนั้นแหละที่ผมจะรู้สึกว่าเสียเวลา 03:46.142 --> 03:49.437 เวลาผมสร้างศิลปะเล็กๆ ที่ไม่เหมือนใคร 03:49.520 --> 03:52.190 มันอาจจะไม่ดีก็ได้ แต่เพราะมันเฉพาะตัวมันจึงเป็นศิลปะ 03:52.273 --> 03:54.400 แบบนั้นผมจะมีความสุขมาก 03:55.610 --> 03:57.153 เริ่มปาร์ตี้ได้! 03:57.237 --> 03:59.280 ตัวละครที่เขาเล่น 03:59.364 --> 04:02.450 มันไม่ใช่แค่… การล้อเลียนคนประเภทนั้นๆ 04:03.660 --> 04:09.582 มันยากมากนะที่จะทำให้… ตัวละครพิลึกพิลั่นดูมีชีวิตจริงๆ 04:09.666 --> 04:10.625 เอานี่ 04:10.708 --> 04:11.876 นั่นแหละที่เขาทำ 04:11.960 --> 04:14.212 แล้วหนังสือเล่มนี้เกี่ยวกับอะไร 04:14.712 --> 04:17.257 มันคือจดหมายรักค่ะ คิดว่านะ 04:17.340 --> 04:20.760 แล้วก็มีรสชาติความเกลียดชัง หมุนวนผสมอยู่เหมือนมอคค่า 04:20.843 --> 04:21.928 ถ้าคุณลองอ่านน่ะนะ 04:22.011 --> 04:24.889 มันเหมือนเราได้เจอเพื่อนซี้ที่สุดในโลก 04:24.973 --> 04:27.725 ซึ่งบังเอิญเป็นคนเพี้ยนที่สุดในโลกด้วย 04:27.809 --> 04:29.102 สร้างตัวละครนั้นถึงไหนแล้ว 04:29.185 --> 04:31.479 อ้อ เรื่องแม้ดแฮตเตอร์น่ะไปได้สวย 04:33.398 --> 04:35.525 ไม่ ผมไม่รู้ ผมยังไม่มีภาพเขาในหัว 04:35.608 --> 04:37.068 เขาอาจพูดอังกฤษไม่ชัด 04:37.151 --> 04:39.946 สวัสดี ตรงนั้นมีสตรอว์เบอร์รี่อีกมะ ดอร์มี่ 04:40.029 --> 04:43.366 มีแซนด์วิชเน่าๆ มะ ฉันชอบแซนด์วิชเน่าๆ นะ ไม่ชอบเหรอ 04:43.866 --> 04:45.660 - อาจจะแบบนั้น - ฉันชอบที่พูดไม่ชัด 04:45.743 --> 04:48.871 อืม โอเค ฉันนอนตื่นสาย สายจ้า! 04:48.955 --> 04:50.748 - ตื่น… อะไรนะ - สายจ้า! 04:50.832 --> 04:51.916 สายจ้า 04:53.209 --> 04:55.712 ตรงนั้นมีของกินอีกมะ ดอร์มี่ 04:55.795 --> 04:58.506 มีแซนด์วิชหรือสตรอว์เบอร์รี่เน่าๆ มะ 04:58.589 --> 05:00.300 ฉันชอบสตรอว์เบอร์รี่ นายไม่เหรอ 05:01.050 --> 05:05.805 คุณไม่รู้หรอกว่าไอ้สิ่งที่เขาทำน่ะ 05:05.888 --> 05:09.475 มันใช้พลังขนาดไหน 05:20.194 --> 05:24.449 เขาจะไม่ลังเลกับสิ่งที่ตัดสินใจไปแล้ว ให้ตัวเองต้องเหนื่อยใจ 05:24.532 --> 05:27.618 จะไม่มัวมากลัวว่าตัวเองอาจเลือกผิดไป 05:27.702 --> 05:32.373 รู้หรือเปล่าว่าถ้าคุณไม่ทำแบบนั้น คุณจะมีเวลาว่างต่อวันเท่าไร 05:32.874 --> 05:35.209 ฉันมีเวลามากขึ้น 23 ชั่วโมง 05:35.918 --> 05:38.921 หวัดเด! ใครกันจ๊ะ 05:39.547 --> 05:40.631 ไปให้พ้น! 05:41.257 --> 05:43.176 ที่พูดมาน่ะฉันไม่ชอบ! 05:43.259 --> 05:44.385 เอ้า… 05:47.764 --> 05:51.142 โอ๊ยตาย ห่วยแตกอย่างแรง แต่ไอ้การเล่นหูเล่นตาน่ะเด็ดสะระตี่ 05:53.853 --> 05:55.355 รอน-รอน ต้องไม่ลืม 05:55.438 --> 05:57.857 มันคงจะไม่ดีถ้าจะเริ่มเรื่องด้วย… 05:58.566 --> 06:01.486 "เผื่อจะสบายใจ มาเป็นนี่ให้ฉันสิ เป็นเครื่องแจ้งเหตุด่วน 06:01.569 --> 06:02.445 เผื่อว่าฉันล้ม 06:02.528 --> 06:04.989 เราจะได้ส่องกล้องลำไส้ใหญ่ด้วยกัน" 06:07.950 --> 06:10.078 สวัสดี เป็นไงบ้าง 06:10.161 --> 06:12.580 ผมไม่ทันสังเกตว่ากล้องกำลังถ่ายอยู่ 06:12.663 --> 06:14.582 พิลึกเป็นบ้าเลย 06:15.124 --> 06:17.710 ผมไม่ชินกับการถูกถ่ายรูป ผมขี้อายน่ะ 06:21.589 --> 06:24.008 - อรุณสวัสดิ์ครับ - อรุณสวัสดิ์! 06:24.092 --> 06:28.429 ผมว่าชีวิตการทำงานของผม ล้มเหลวไปซะ 80 เปอร์เซ็นต์ 06:28.930 --> 06:30.723 ซึ่งผมว่าเป็นตัวเลขที่ดีเลยนะ 06:31.724 --> 06:34.769 วงการบันเทิงต้องการพรสวรรค์ โชคและความอดทน 06:34.852 --> 06:37.397 แต่ต่อให้จะมีพรสวรรค์ มีความมุ่งมั่น 06:37.480 --> 06:38.606 และทนรับเรื่องร้ายๆ ได้ 06:38.689 --> 06:41.526 แต่ถ้าคุณไม่มั่นใจพอที่จะขึ้นเวทีและล้มเหลว 06:41.609 --> 06:42.443 คุณก็ทำงานนี้ไม่ได้ 06:42.527 --> 06:44.028 - เราจะไปที่ฉาก - โอเค 06:48.032 --> 06:48.991 - ไง! - ไง! 06:49.075 --> 06:50.993 - ขอไปงานศพกับพวกคุณได้ไหม - ได้สิ 06:51.077 --> 06:53.329 ดีเลย ได้ เราต้องการคุณ 06:53.413 --> 06:56.791 คุณคือกาวประสาน คือเมเบิล ในแซนด์วิชชาร์ลส์-โอลิเวอร์ 06:56.874 --> 06:59.168 ถ้าไม่มีคุณ เราก็แค่ขนมปังขาวหืนๆ สองแผ่น 06:59.252 --> 07:00.753 แม่นแล้ว มาเถอะ 07:01.421 --> 07:04.382 (โอนลีเมอร์เดอส์อินเดอะบิลดิง) (โอลิเวอร์) 07:04.465 --> 07:06.426 เรามีฉากนั้นอยู่ เรารู้ฉากนั้นดี 07:06.509 --> 07:07.343 ใช่ 07:07.427 --> 07:10.680 บทพูดของตอนที่เหลือในซีซั่นน่ะ 07:10.763 --> 07:13.224 ตอนนี้เริ่มคล่องปากฉันสุดๆ แล้ว 07:13.724 --> 07:15.184 โอเค ฉันจะไปแต่งตัว 07:16.686 --> 07:18.312 - เจอกัน - บาย 07:18.396 --> 07:19.730 นายให้พวกเขาเข้ามา 07:19.814 --> 07:22.150 เฮ่ย นั่นรอน ฮาวาร์ด 07:22.984 --> 07:23.818 โอ๊ยตาย 07:24.402 --> 07:25.820 ความสนุกเริ่มต้นแล้ว 07:25.903 --> 07:28.573 งั้นขอฉันถามคำถามเจาะลึกหน่อยนะ 07:28.656 --> 07:30.366 ได้ 07:30.450 --> 07:33.578 ทำไมกัน ทำไมยังผลักดันตัวเองต่อไปอีก 07:34.078 --> 07:37.874 ฉันไม่รู้ คงเพราะฉันชอบเสียงปรบมือมั้ง 07:37.957 --> 07:39.792 - ฉันมีคำถามอื่น - ว่า 07:39.876 --> 07:41.335 ทำไมยังไม่เลิก 07:43.754 --> 07:47.884 ฉันแค่คิดว่ามันสำคัญ ถ้าเกิดเรามี "พรสวรรค์" 07:49.552 --> 07:52.805 เราก็ต้องแชร์มัน… กับคนอื่น… 07:52.889 --> 07:54.140 คนแบบนายอ่ะ 07:54.640 --> 07:57.101 - และเราขอบคุณ ขอบคุณไปทั้งชาติเลย - เรื่องนั้นฉันรู้ 07:57.185 --> 07:59.687 เคยคิดบ้างไหมว่า… นายทำอะไรลงไป 08:02.440 --> 08:05.193 ใช่ นี่ถนนวิตตัน 08:05.776 --> 08:07.778 สงสัยจังว่าผู้หญิงคนนั้นเป็นใคร 08:10.865 --> 08:12.408 นั่นห้องนอนผม 08:14.911 --> 08:19.540 มันคงไม่จริงถ้าผมพูดว่า ตลกของผมเกิดขึ้นจากความเจ็บปวด 08:19.624 --> 08:20.708 ตรงกันข้ามเลย 08:20.791 --> 08:24.003 มันเกิดขึ้นจากทั้งชีวิตผม ที่บ้านผมมีแต่คนตลก 08:24.504 --> 08:28.591 ผมเป็นลูกคนเล็กจากห้าคน อายุห่างจากคนที่สี่ห้าปี 08:28.674 --> 08:31.594 ผมได้รับความสนใจ ได้รับความรักเต็มที่ 08:31.677 --> 08:33.346 ใครๆ ก็บอกว่าผมเก่งมาก 08:33.429 --> 08:36.474 บอกว่าผมตลกและเลิศเลอมาตั้งแต่เล็ก 08:36.557 --> 08:39.769 ทำให้ผมเข้าสู่ช่วงวัยรุ่น 08:39.852 --> 08:42.855 โดยไม่กังวลเลยว่าผมจะ… แบบว่า… 08:42.939 --> 08:45.983 ผมอาจจะหน้าเหมือน… บิล ชเลชมัน 08:46.067 --> 08:49.111 ที่สิวเขรอะทรงผมเด๋อ และแบบ "ไงจ๊ะเธอ" แล้วเข้าไปคุย 08:49.195 --> 08:52.823 แล้วถ้าเขาไม่ชวนผมเดต ถ้าเขาไม่ตกลงจะไปเดตกับผม 08:52.907 --> 08:55.076 ผมจะบอกว่า "เขาเป็นไรอ่ะ" 08:55.159 --> 08:56.160 และเชื่อด้วยนะ 08:57.328 --> 08:59.956 ผมได้รับสืบทอดความตลกโปกฮามา 09:01.332 --> 09:05.545 ไมเคิลพี่ชายผมได้รางวัลเอ็มมี่ และลูกโลกทองคำหลายครั้ง 09:05.628 --> 09:09.882 จากรายการต่างๆ ตั้งแต่เอสซีทีวี ไปถึงแม้ดทีวีและชิตส์ครีก 09:09.966 --> 09:13.261 ที่บ้านเราเขาส่งเสริมให้ทำให้ทุกคนฮา 09:13.344 --> 09:15.930 - บ้านเราส่งเสริมให้ทำงั้นตลอด - ใช่ 09:16.013 --> 09:19.892 ถ้าทำให้ใครสักคนฮาได้ ต่อให้ต้องทำร้ายคนสองคน… 09:19.976 --> 09:21.185 ระหว่างทาง 09:23.729 --> 09:26.732 พ่อผมเป็นผู้จัดการฝ่ายขาย ของสตีลคอมพานีออฟแคนาดา 09:26.816 --> 09:27.858 ตำแหน่งสูงสุดๆ 09:28.359 --> 09:31.654 พ่อตลกสุดๆ ประชดประชันเก่งมาก 09:31.737 --> 09:34.699 สำเนียงติดไอริชนิดๆ มาอยู่ที่นี่ตอนอายุ 21 09:34.782 --> 09:36.325 "สวัสดี มาร์ตี้" 09:37.243 --> 09:39.912 พ่อน่ะแอบแสบไม่เบา เห็นด้วยไหม 09:39.996 --> 09:41.205 อืม 09:41.289 --> 09:43.791 พ่อจะดื่มยินเป็นครั้งคราว 09:44.625 --> 09:47.878 - ใช่ - "ครั้งคราว" ที่ว่านี่หมายถึงตลอด 09:49.338 --> 09:53.134 พ่อชอบพูดประชดประชัน แต่เจตนาก็คืออยากให้ตลก 09:54.343 --> 09:56.971 มาร์ตี้ ลูกชายของผม 09:57.471 --> 10:02.435 คนที่ชาติหน้าตอนบ่ายๆ ก็คงยังร้องเพลงได้ไม่เอาอ่าว 10:03.185 --> 10:05.563 แต่ประเด็นก็คือเขาสนใจ 10:05.646 --> 10:09.275 และคนที่มีเสียงเป็นเอกลักษณ์ 10:09.358 --> 10:11.319 ก็คือคนที่จะถูกจดจำ 10:11.402 --> 10:14.155 มาร์ตี้เป็นคนที่เปี่ยมพรสวรรค์ 10:15.031 --> 10:18.492 เขาเริ่มเล่นตลกตั้งแต่อายุสักห้าขวบได้ 10:18.576 --> 10:22.872 เขาจะเล่นมุก โชว์ตลก และร้องเพลงอยู่ตลอด 10:22.955 --> 10:25.333 คุณเคยทำโชว์บนห้องใต้หลังคาจริงๆ สินะ 10:25.416 --> 10:27.043 ผมเคยทำโชว์ชื่อมาร์ติน ชอร์ตโชว์ 10:27.126 --> 10:31.672 ฉายวันอังคารตอน 8:30 น. ชนกับรายการของแอนดี้ วิลเลียมส์ 10:31.756 --> 10:35.051 ในหัวผมน่ะ ผมจะพิมพ์บทขึ้นมา 10:35.134 --> 10:37.178 "มาร์ตี้จะร้องเพลง แขกของมาร์ตี้จะ…" 10:37.261 --> 10:39.430 แล้วก็จะเล่น ซึ่งบนนั้นผมเล่นได้ดีมาก 10:39.513 --> 10:42.058 แล้วก็มีคนเรียก "กินข้าว" และเราจะหยุด ค่อยอัดต่อทีหลัง 10:42.933 --> 10:45.645 เย่! ขอบคุณที่รัก 10:45.728 --> 10:48.314 (บันทึกเสียงครอบครัวชอร์ต) (ปี 1966) 10:48.397 --> 10:50.858 เด็กคนอื่นจะเล่นโร้ดฮอกกี้ ส่วนผมจะอยู่บนห้องใต้หลังคา 10:52.693 --> 10:53.694 ใช่ 10:54.528 --> 10:57.782 คนอื่นไปประท้วงสงครามเวียดนามกัน ส่วนเขามัวแต่ร้องเพลงซินาตรา 11:05.956 --> 11:08.626 สิ่งที่มาร์ตี้ทำตอนนี้ เขาทำมาตั้งแต่ตอนโน้นแล้ว 11:09.293 --> 11:11.545 โปรดต้อนรับบุรุษ 100 ล้านดอลลาร์ 11:11.629 --> 11:14.173 เพื่อนซี้ผมเอง ยูจีน เลวี่ 11:14.256 --> 11:15.341 ยูจีน "ลีวี่" 11:15.424 --> 11:17.218 - เลวี่ - เอาเหอะ นั่งดีกว่า 11:18.511 --> 11:19.929 ดูพวกนั้นเข้าสิ 11:20.012 --> 11:22.264 อย่างกับคนรู้จักกันมาหลายปี 11:24.308 --> 11:26.811 อันที่จริงเขาคือเพื่อนซี้ที่อยู่กับผมมานานที่สุด 11:28.521 --> 11:30.314 เราเป็นรูมเมตกันอยู่พักหนึ่ง 11:31.148 --> 11:33.150 เคยคบกันช่วงหนึ่ง แต่ประเด็นคือ… 11:33.234 --> 11:34.193 ใช่ 11:34.276 --> 11:36.445 คุณเป็นคนแคนาดา เรื่องนั้นเป็นภาระไหม 11:39.824 --> 11:41.575 ไม่ ไม่ได้เป็นภาระอะไร 11:41.659 --> 11:44.412 และคุณฟังเข้าใจใช่ไหม ผมไม่ต้องพูดช้าลงใช่ไหม 11:46.122 --> 11:47.456 เราใช้ภาษาเดียวกัน 11:47.540 --> 11:49.917 แล้วเวลาต้องหนี คนแคนาดาจะหนีไปไหน 11:50.000 --> 11:53.003 พวกเขาไปที่พรมแดน มองดูและอธิษฐานป่ะ 11:55.381 --> 11:57.174 มาร์ตี้เป็นเพื่อนรักผม 11:57.258 --> 11:58.843 - เป็นเพื่อนรักคุณ - ใช่ 11:58.926 --> 12:04.348 ผมรู้จักมาร์ตี้เมื่อปี 1970 สมัยเราเรียนด้วยกันที่ม.แม็คมาสเตอร์ 12:04.432 --> 12:05.891 เขาน่ะดูเหมือนนักแสดง 12:05.975 --> 12:08.853 ที่กำลังกระเสือกกระสนเพื่อให้มีงานแสดงเลย 12:08.936 --> 12:10.271 ใช่ ถูกของคุณ 12:10.771 --> 12:14.275 ตอนแรกผมเรียนเตรียมแพทย์ แล้วเปลี่ยนไปเรียนสังคมสงเคราะห์ 12:14.775 --> 12:16.652 เพราะผมคิดว่าหลักสูตรคงง่ายกว่า 12:17.570 --> 12:19.613 สมัยม.ปลาย ผมไม่เคยเล่นละครเวที 12:19.697 --> 12:23.868 ต้องรอจนย้ายมาเรียนสังคมสงเคราะห์ ผมถึงได้มีเวลาเข้าไปร่วมวง 12:23.951 --> 12:26.829 และผมก็ทำหมดทุกหน้าที่ในคณะละคร 12:28.122 --> 12:30.958 การจะเป็นนักแสดงยังดูเกินความจริงไปหน่อย 12:31.459 --> 12:33.627 ยูจีน เลวี่เป็นคนที่บอกผมว่า 12:33.711 --> 12:37.173 "นายควรลองทำเป็นงานดูนะ มาที่โทรอนโตสิ" 12:37.757 --> 12:40.342 ผมเลยให้สัญญากับตัวเองหนึ่งปี 12:40.426 --> 12:42.219 ผมคิดว่า "ฉันจะลองดูสักปี 12:42.303 --> 12:43.721 ถ้าไม่ไปถึงไหนล่ะก็ 12:43.804 --> 12:47.641 ฉันก็แค่กลับไปเรียนมหาวิทยาลัยต่อ" 12:47.725 --> 12:49.226 งานหลังจบป.ตรีเหรอ 12:49.310 --> 12:50.603 เปล่าครับ ม.ปลาย 12:50.686 --> 12:53.856 ผมกำลังลำบากระดับหนึ่งกับการเรียนม.ปลาย 12:53.939 --> 12:54.774 เข้าใจแล้ว 12:54.857 --> 12:56.692 - ดีใจที่คุณมานะ - แต่ผมจะทำให้ได้ 12:56.776 --> 12:57.860 คุณทำได้แน่ ลอว์เรนซ์ 12:57.943 --> 13:01.405 เพราะผมมีเป้าหมายในชีวิต ที่ผมรู้สึกว่าต้องทำให้สำเร็จ 13:01.489 --> 13:02.573 ดีมากครับ 13:02.656 --> 13:05.451 หนึ่งในนั้นคือการเป็นผู้พิพากษาศาลแขวง 13:05.534 --> 13:06.869 ดีครับ มีความทะเยอทะยานดี 13:06.952 --> 13:10.122 ผมว่าเราไม่รู้ตัวหรอกว่าเราอยู่กับกลุ่มคนที่พิเศษ 13:10.206 --> 13:11.582 หรืออยู่ในช่วงเวลาที่พิเศษ 13:11.665 --> 13:13.834 โทรอนโตยุคนั้นเฟื่องฟูด้านศิลปะ 13:14.627 --> 13:15.836 นี่เป็นเรื่องบังเอิญไหม 13:15.920 --> 13:19.673 หรือว่ามันมีอารมณ์ขันแบบแคนาดาบางอย่าง 13:19.757 --> 13:22.593 ที่… ดึงดูดใจเป็นพิเศษ 13:22.676 --> 13:27.681 คือผมคิดว่าแคนาดาเนี่ย โดยเฉพาะโทรอนโตมันเป็นศูนย์กลาง 13:27.765 --> 13:31.060 เราจะได้ดูหนังของคณะไพธอนส์ก่อนอเมริกา 13:31.894 --> 13:33.938 ยูจีน เลวี่กับผมอยู่บ้านเดียวกัน 13:34.021 --> 13:36.482 ถนน 1063 แอเวอนิวที่โทรอนโต 13:36.565 --> 13:38.692 และบ้านหลังนี้มีปาร์ตี้ฉ่ำ 13:39.318 --> 13:41.737 พอล เชฟเฟอร์จะลุกขึ้นมาเล่นเปียโน 13:41.821 --> 13:43.239 และทุกคนก็จะร้องเพลง 13:43.322 --> 13:46.951 ทุกคนเหมือนจะคบกันเอง ปาร์ตี้ด้วยกัน 13:47.034 --> 13:48.452 และทำงานด้วยกันหมด 13:48.536 --> 13:52.498 พอมาคิดดูแล้ว มันวิเศษมากเลย 13:52.581 --> 13:54.250 เราทุกคนเป็นนักแสดง 13:54.333 --> 13:57.044 และเราทุกคนชอบหัวเราะ 13:58.045 --> 14:00.965 มันเต็มไปด้วยความกระตือรือร้น ความสนุก 14:01.048 --> 14:05.052 ทุกคนรักในการแสดงสุดๆ 14:06.679 --> 14:10.641 ที่แคตสกิลส์ ตามพวกรีสอร์ตหน้าร้อน มันจะมีคนที่ถูกเรียกว่า "ทัมม์เลอร์" 14:10.724 --> 14:13.227 ในภาษายิดดิชหมายถึงคนที่สร้างความโกลาหล 14:13.310 --> 14:15.020 เปิดฉากความสนุก 14:15.104 --> 14:18.440 ผมว่ามาร์ตี้คงไม่เคยไปแคตสกิลส์ แต่แน่นอนว่าเขาน่ะ… 14:18.524 --> 14:21.151 เขาคือทัมม์เลอร์ในฝันของเรา 14:22.486 --> 14:27.074 มาร์ตี้มีทุกอย่างพร้อมในตัว มีเสียงที่ใช่ ลีลาตลกก็เยี่ยม 14:27.658 --> 14:29.785 ผมบอกว่า "ละครเรื่องก็อดสเปลล์จะเปิดแสดง" 14:29.869 --> 14:33.205 "นายควรมาออดิชันนะ นี่เป็นละครเพลงฟอร์มยักษ์" 14:34.248 --> 14:35.791 เราไปออดิชันรอบสองด้วยกัน 14:35.875 --> 14:38.878 ที่นั่นผมแนะนำให้มาร์ตี้รู้จักแอนเดรีย 14:39.587 --> 14:42.631 ก็อดสเปลล์ไม่ได้อยากได้นักแสดง 14:42.715 --> 14:46.594 พวกเขาอยากได้คนที่มีชีวิตชีวา 14:47.094 --> 14:49.263 ตลกและอบอุ่น 14:54.018 --> 14:56.228 กิลด้า แรดเนอร์ นั่นเป็นงานแรกของเขา 14:56.312 --> 14:59.231 แอนเดรีย มาร์ตินด้วย แล้วก็ยูจีน เลวี่, วิกเตอร์ การ์เบอร์ 14:59.315 --> 15:01.275 แล้วก็เจย์น อีสต์วู้ดและอีกหลายๆ คน… 15:01.358 --> 15:04.028 - ทีมนักแสดงสุดยอด - ใช่ พอล เชฟเฟอร์เป็นคนเล่นเปียโน 15:04.111 --> 15:05.487 ใช่ 15:05.571 --> 15:06.822 คุณคบกับกิลด้า 15:06.906 --> 15:08.991 ใช่แล้ว ใครๆ ก็ตกหลุมรักกิลด้า 15:09.074 --> 15:11.243 - ใช่ - เขาน่ารัก เขาตลกสุดๆ 15:11.327 --> 15:13.787 แล้วเขาก็เป็นคนที่ถ่อมตัวมากๆ 15:13.871 --> 15:15.706 ตอนซ้อมวันแรก เขาเดินมาบอกกับผมว่า 15:15.789 --> 15:17.833 "ไง ฉันกิลด้านะ ยินดีที่ได้รู้จัก" 15:17.917 --> 15:20.753 เขามีสิวตรงนี้ เขาเอามือปิดไว้แล้วคุยกับผม 15:21.378 --> 15:23.213 - ใครก็ตกหลุมรักกิลด้ากันหมด - ใช่ 15:23.297 --> 15:25.007 พูดแบบนี้ไม่น่าจะผิด 15:25.966 --> 15:28.344 ต่อมาคุณตกหลุมรัก และแต่งงานกับนักแสดงแทนของเขา 15:28.427 --> 15:31.764 ใช่ แนนซี่ ดอลแมน นักแสดงแทนของกิลด้า 15:31.847 --> 15:33.349 ใช่แล้วล่ะ ในก็อดสเปลล์ 15:33.432 --> 15:35.976 เหมือนคุณจะตั้งใจไว้ว่า "ใครที่เล่นบทนี้ 15:36.060 --> 15:38.687 ฉันจะเข้าไปยุ่งด้วยหมด" นั่นใช่… 15:38.771 --> 15:40.648 ใช่เลย ผมตั้งใจไว้แบบนั้น 15:44.401 --> 15:48.030 ตอนที่มาออดิชันก็อดสเปลล์ ฉันออดิชันมาเป็นตัวสำรอง 15:49.740 --> 15:53.369 ตอนเข้ามา ฉันลำบากสุดๆ เพราะกลุ่มของพวกเขาลงตัวแล้ว 15:53.452 --> 15:54.912 พวกเขาซี้กันหมด 15:54.995 --> 15:58.749 แล้วก็มีกิลด้า เขาสวยสุดๆ ไปเลย 15:58.832 --> 16:00.876 แล้วก็แอนเดรีย มาร์ติน คนที่ฉันชื่นชมสุดๆ 16:00.960 --> 16:02.419 มีแต่… นั่นแหละ มาร์ตี้… 16:02.503 --> 16:05.714 มาร์ตี้ ทีแรกฉันไม่ได้สนใจเขาขนาดนั้น 16:09.426 --> 16:10.678 แล้วแนนซี่ก็แบบว่า… 16:11.762 --> 16:13.639 เขาสวยหยาดเยิ้ม สวยแบบไม่น่าเชื่อ 16:18.519 --> 16:20.604 เขาเปิดร้านขายเสื้อผ้าโบราณ 16:21.355 --> 16:24.858 เขาจะลักลอบขนเสื้อข้ามพรมแดนมาจากดีทรอยต์ 16:24.942 --> 16:27.820 ตอนนั้นมันยุคนั้น ยุคของโจนี มิตเชลล์… 16:27.903 --> 16:31.156 และลุคของเขาก็เหมือนโจนี มิตเชลล์ ผมยาวสีบลอนด์ 16:33.617 --> 16:37.621 เขาสวมผ้าคลุมกำมะหยี่มา และทักทายว่า "ไง" 16:38.122 --> 16:39.498 และพวกผู้ชายก็แบบ 16:40.290 --> 16:43.961 "อืม จัดไป" แต่ผมไม่คิดอะไร ผมคบกิลด้าอยู่ 16:45.754 --> 16:48.841 เราเลิกกันสองสามหน และตอนนั้นเราก็ทะเลาะกัน 16:48.924 --> 16:50.259 เราเลิกกันอีกรอบ 16:50.342 --> 16:53.012 แล้วผมก็ไปที่บาร์ไพล็อต 16:53.095 --> 16:54.680 แล้วก็เจอแนนซี่ ดอลแมน 16:55.514 --> 16:58.559 เขาตลก… และมีเอกลักษณ์ 16:58.642 --> 16:59.810 แล้วเราก็คุยกัน 16:59.893 --> 17:02.604 เขาเพิ่งเลิกกับแฟนมา แต่นั่นไม่ใช่… 17:02.688 --> 17:05.107 ผมแค่ "อ้อ ฉันเพิ่งเลิกกับกิลด้ามา" 17:06.817 --> 17:10.571 ผมเล่นละครเวที แล้วแนนซี่ก็มา ตอนนั้นฤดูร้อน 17:10.654 --> 17:13.449 เขาสวมเสื้อสายเดี่ยวกับกางเกงขาสั้นจู๋ 17:13.532 --> 17:16.410 ผมก็ใส่เสื้อยืดกับกางเกงขาสั้นจู๋ 17:16.493 --> 17:18.662 แล้วเราก็ไปที่โรงแรมโฟร์ซีซั่น 17:18.746 --> 17:22.541 ผมบอกพนักงานว่า "ผมกับภรรยาอยากจะเปิดห้อง" 17:23.042 --> 17:27.087 และขนาดเขาก็ยังหัวเราะ เพราะเราดูอย่างกับเด็ก 12 17:28.839 --> 17:31.050 และนั่นแหละ แค่นั้นเลย 17:32.676 --> 17:35.387 นับแต่บัดนี้ไป… 17:35.471 --> 17:37.222 - อะไร - ไง นี่ภรรยาฉัน แนนซี่ 17:48.984 --> 17:50.444 ดัชเชสผู้เลอโฉม 17:51.987 --> 17:55.324 ผู้ที่กำลังฟังอัลบั้มบันทึกเสียง ของเดอะกู๊ดบายเกิร์ล 17:56.867 --> 17:59.411 นั่นแนนซี่ หรือว่านั่นโบ เดเร็กกันแน่ 18:00.412 --> 18:02.289 ฉันกำลังฟังเพลงของคุณ 18:04.166 --> 18:05.751 ช่างวิตถาร 18:06.543 --> 18:08.253 เรียกพยาบาลดีกว่า 18:08.337 --> 18:09.713 มาร์ตี้กับแนนซี่ 18:09.797 --> 18:11.673 ใช่ เข้ากันดีสุดๆ เนอะ 18:11.757 --> 18:14.718 ฉันเอาแต่พูดว่าพวกเขาเป็นทีมที่สุดยอด แต่นั่นเป็นเรื่องจริง 18:16.345 --> 18:17.679 เขาทำตัวเหมือนเด็กสุดๆ 18:18.180 --> 18:20.557 ส่วนเธอก็ทำตัวเป็นผู้ใหญ่สุดๆ 18:24.394 --> 18:27.106 ชีวิตคู่ของฉันกับสามีเคยมีช่วงที่ไม่ราบรื่น 18:27.189 --> 18:29.983 เราเลยไปบำบัด และคำถามหนึ่งที่เขาถามเราคือ 18:30.067 --> 18:32.486 "คุณมีเพื่อนที่เป็นคู่รักกัน 18:32.569 --> 18:36.115 ที่คุณอยากมีหรืออยากจะเอาอย่าง ความสัมพันธ์ของพวกเขาไหม" 18:36.198 --> 18:38.909 เราตอบว่า "อ้อ เพื่อนเราคู่นี้ไง มาร์ตี้กับแนนซี่" 18:38.992 --> 18:40.119 และเขาบอกว่า 18:40.744 --> 18:43.664 "คนที่ตอบชื่อพวกเขามีไม่หวาดไม่ไหวเลย 18:44.414 --> 18:45.958 เวลาฉันถามคำถามนี้น่ะ" 18:47.751 --> 18:49.002 ไงที่รัก 18:50.838 --> 18:53.966 - ที่รักจ๋า เป็นไงบ้าง - สบายดีที่รัก คุณล่ะ 18:54.049 --> 18:56.176 นี่เรากำลังมีช่วงเวลาโรแมนติกกันหรือเปล่า 18:56.260 --> 18:57.886 ใช่ มีอยู่ 18:58.387 --> 18:59.888 ถึงจะผ่านมาหลายปี 19:00.389 --> 19:01.557 เราโรแมนติกกันจริงๆ นะ 19:01.640 --> 19:03.350 ขอเข้าเรื่องนิดหน่อย 19:03.433 --> 19:04.810 ถึงเวลาแล้วสิ 19:06.061 --> 19:09.106 บอกที อะไรนำไปสู่ช่วงพักเบรกที่เปลี่ยนชีวิตคุณ 19:09.773 --> 19:11.733 คือวงการบันเทิงแคนาดาตอนนั้นน่ะ 19:11.817 --> 19:13.277 เราจะได้ทำทุกอย่างหมดเลย 19:14.153 --> 19:17.656 มันเหมือนเราอยู่ในวิทยาลัยการแสดง ที่สอนเราอย่างต่อเนื่อง 19:17.739 --> 19:20.784 เพราะงั้นที่แคนาดา เราเล่นเชกสเปียร์ ทำโชว์วิทยุ 19:20.868 --> 19:22.536 และอาจพากย์สปอตโฆษณาด้วย 19:23.036 --> 19:25.122 ขายในราคาเพียง 39.95 ดอลลาร์ 19:25.706 --> 19:27.749 แล้วเราก็อาจแสดงคาบาเรต์โชว์ 19:36.175 --> 19:38.677 ในฤดูร้อนปี 1973 19:38.760 --> 19:42.139 เซคันด์ซิตี กลุ่มนักแสดงด้นสด ในตำนานจากชิคาโก 19:42.222 --> 19:44.766 ได้ตั้งบริษัทในเครือแห่งแรกที่โทรอนโต 19:44.850 --> 19:46.852 (บ้านของเซคันด์ซิตีที่โด่งดังระดับโลก) 19:46.935 --> 19:50.397 กิลด้า แรดเนอร์ทำงานที่นั่น แดน แอ็กครอยด์ทำงานที่นั่น 19:50.480 --> 19:53.275 มันเหมือนเป็นที่สุดเจ๋งที่เราจะเจอกัน 19:54.067 --> 19:56.195 ทุกคนไปออดิชัน ทุกคนเข้าไปอยู่ในนั้น 19:56.278 --> 20:00.032 ทั้งแอนเดรีย, แคทเธอรีน โจ, ยูจีน, เดฟและจอห์น แคนดี้ 20:00.657 --> 20:01.909 แต่ผมไม่ได้ไป 20:02.951 --> 20:06.205 ผมไม่อยากจะไปเป็น… ตลกตามคำสั่ง 20:06.288 --> 20:08.081 เพราะโดยพื้นฐานนั่นคือสิ่งที่ผมกลัว 20:08.165 --> 20:09.208 ผมอยากจะเป็นซินาตรา 20:09.291 --> 20:11.418 ผมอยากจะเป็นนักร้อง เป็นนักแสดง 20:11.501 --> 20:13.462 ฉันได้อยู่ 20:13.545 --> 20:16.506 ในที่ที่จิตใจได้โลดแล่น 20:17.007 --> 20:21.720 แต่ผมก็เริ่มรู้สึกว่า… ผมกำลังตามหลังทุกคน 20:22.221 --> 20:24.681 ผมจำกัดตัวเอง 20:24.765 --> 20:27.935 และชีวิตผมก็เหมือนจะวนเป็นวงกลม 20:28.018 --> 20:30.020 ไม่รู้สึกถึงแรงผลักดัน 20:31.355 --> 20:38.362 ของท้องฟ้า! 20:40.072 --> 20:42.199 ผมจำได้ เวลานั่งรถไฟใต้ดินโทรอนโต 20:42.282 --> 20:45.077 ผมจะลงไปที่ชานชาลาตอนรถไฟกำลังออกทุกที 20:45.911 --> 20:47.663 ผมจะวิ่งไปขึ้นรถไฟ 20:47.746 --> 20:50.582 บางทีก็เดินลากขา มันกำลังออกไป 20:50.666 --> 20:52.918 และผมคิดว่าถ้าเมื่อไหร่รถไฟแล่นมาเทียบ 20:53.001 --> 20:53.961 ชะตาของผมจะเปลี่ยน 20:54.044 --> 20:56.880 แต่ตอนนี้รถไฟกำลังแล่นออกไป 20:59.132 --> 21:02.719 แนนซี่เซ็นสัญญากับค่ายเพลงในแอลเอ ผมเลยจะมาอยู่กับเขา 21:02.803 --> 21:05.305 บัดนี้ คุณแนนซี่ ดอลแมน 21:11.520 --> 21:16.441 และแน่นอน เขาประสบความสำเร็จสุดๆ แถมได้ออกทีวีแห่งชาติช่วงไพรม์ไทม์ 21:16.525 --> 21:17.609 ก่อนมาร์ตี้ด้วยซ้ำ 21:18.777 --> 21:20.696 เขาน่ะครบเครื่อง 21:21.613 --> 21:25.742 เสียงเพราะ ร้องไม่มีเพี้ยน ออกเสียงชัดเจน 21:25.826 --> 21:29.830 หน้าตาเหมือนดาราหนัง แถมเป็นคนที่นิสัยดีสุดๆ 21:36.003 --> 21:38.380 มีเหตุการณ์หนึ่ง ผมเรียกมันว่ามุมคอตก 21:38.463 --> 21:42.134 พอล เชฟเฟอร์กับบิล เมอร์เรย์พักอยู่ที่แอลเอ 21:46.430 --> 21:49.182 ตอนนั้นบิล เมอร์เรย์ดังเปรี้ยงปร้างแล้ว 21:49.266 --> 21:51.643 เขาเริ่มไปออกเอสเอ็นแอลปีนั้น 21:51.727 --> 21:53.562 ฤดูหนาวที่เจ็ดของผมที่นี่! 21:58.317 --> 22:02.321 พอลบอกว่า "บิลกับฉันจะไปดินเนอร์ นายกับแนนซี่ก็มาด้วยสิ 22:02.404 --> 22:04.865 แล้วไปต่อที่ห้องฉัน ที่ซันเซ็ตมาร์กี" 22:04.948 --> 22:07.617 และผมกับแนนซี่ก็เดินไปที่นั่น 22:08.952 --> 22:10.579 แล้วในหัวผมก็คิดแต่ว่า 22:10.662 --> 22:13.373 "ไม่ไหว ฉันทำไม่ได้ ไม่ไหวแฮะ" 22:13.457 --> 22:16.251 ตอนนั้นผมตกงาน ไม่ได้ทำงานมาสองสามเดือน 22:16.335 --> 22:19.379 ไม่มีอนาคตและไม่รู้จริงๆ ว่าตัวเองกำลังไปไหน 22:19.463 --> 22:23.842 ผมบอกว่า "ผมไปปั้นหน้าทำเป็นดีใจกับบิลไม่ได้ 22:25.385 --> 22:27.262 เพราะผมไม่รู้ว่าผมทำอะไรอยู่" 22:27.971 --> 22:29.639 "ขอผมนั่งก่อน" 22:31.016 --> 22:32.017 ไอ้หนุ่ม 22:33.852 --> 22:36.480 ทำไมมานั่งอยู่คนเดียวตรงนี้ล่ะ 22:36.563 --> 22:40.609 ทำไมไม่ออกไปสนุกกับคนอื่นๆ ข้างนอก 22:41.485 --> 22:43.320 ผมไม่อยากไปครับท่าน 22:44.196 --> 22:47.032 ผมคง… กำลังรู้สึกเศร้าๆ น่ะ 22:47.115 --> 22:49.451 เรานั่งอยู่ตรงนั้นราวสิบนาที ไม่พูดอะไรกันเลย 22:49.534 --> 22:50.786 ในที่สุดแนนซี่ก็บอกว่า 22:51.286 --> 22:53.413 "เราจะอยู่ตรงนี้กันอีกนานแค่ไหน" 22:53.914 --> 22:56.541 ผมบอก "ไม่รู้สิ" 22:57.709 --> 22:59.503 แล้วเราก็กลับอะพาร์ตเมนต์ 23:00.128 --> 23:01.797 ผมตื่นมาแบบอารมณ์บูด 23:03.840 --> 23:07.511 แล้วเราก็ไปดูวอร์เบบี้ส์ ซึ่งเป็นคณะละครด้นสด 23:07.594 --> 23:11.014 มันตลกมาก สดใหม่ สร้างแรงบันดาลใจ 23:11.098 --> 23:13.934 แค่ดูพวกเขา ผมก็รู้สึกมีแรงบันดาลใจ 23:14.726 --> 23:17.771 มันเหมือนมีหลอดไฟติดขึ้นมา 23:17.854 --> 23:19.606 "ใช่เลย นี่แหละที่ฉันควรทำ" 23:19.689 --> 23:22.651 ผมโทรหาแอนดรูว์ อเล็กซานเดอร์ในเช้ารุ่งขึ้น 23:22.734 --> 23:24.528 "ผมอยากเข้าเซคันด์ซิตี" 23:24.611 --> 23:27.114 เขาบอก "ได้สิ" 23:30.700 --> 23:34.413 มาร์ตี้ ชอร์ตเล่นดีสุดๆ ทันทีที่เข้ามาร่วมแสดงด้วย 23:34.496 --> 23:36.540 คนส่วนใหญ่ ตอนที่เข้ามาร่วมทีม 23:36.623 --> 23:40.085 คนส่วนใหญ่มักจะ… หาที่ทางตัวเองให้เจอก่อน 23:40.585 --> 23:44.172 เวลาที่คุณเข้ามาร่วมกลางคัน แถมมารับบทแทนคนอื่น 23:44.256 --> 23:48.051 คนส่วนใหญ่จะพยายามเลียนแบบเจ้าของบทเดิม 23:48.135 --> 23:52.556 แต่เขา… เขากลับยัดตัวละคร ที่โดดเด่นและหลุดโลกเข้าไป 23:52.639 --> 23:54.683 ในฉากทันที และเขา… 23:55.684 --> 23:58.562 เขามั่นใจในตัวเองสูงและตลกสุดๆ เลย 23:59.563 --> 24:04.151 ผมคิดเสมอว่าถ้าเดินขึ้นเวทีและเราดูบ้าบอสุดๆ 24:04.234 --> 24:05.360 เราจะได้เสียงหัวเราะ 24:05.444 --> 24:07.195 ซึ่งนั่นก็คือครึ่งทางแล้ว 24:07.988 --> 24:12.159 ผมคิดว่าตัวละครพวกนี้มาจากคนที่เรารู้จัก 24:12.242 --> 24:13.952 หรือการเอาคนที่รู้จักมาผสมกัน 24:14.035 --> 24:16.663 ซึ่งทำแบบนั้นมันก็ดีนะ เพราะมันจะ… 24:16.746 --> 24:19.166 ถึงแม้ว่ามันอาจจะมีตัวละครที่บ้าบอสุดๆ 24:19.249 --> 24:21.084 แต่มันจะทำให้พวกเขาดูมีมิติ 24:21.168 --> 24:23.086 แค่คิดปุ๊บหัวใจก็เต้นตุ๊บตั๊บ 24:23.170 --> 24:26.131 อย่างกับมีกลองป่าแว่วมาแต่ไกลเลย 24:26.882 --> 24:30.051 ผมจะสวมบทกริมลี่ย์ แต่ไม่รู้ว่าพวกเขาอยากให้ทำไหม 24:30.135 --> 24:31.219 ไม่ พวกเขา… 24:38.310 --> 24:39.769 โอ๊ยตายแล้ว 24:41.146 --> 24:42.647 แหม่ พอทีเถอะน่า 24:42.731 --> 24:46.067 บอกเลยว่าฉันตื่นเต้นสุดๆ ที่ได้มารายการเดวิด เลตเทอร์แมน 24:47.652 --> 24:48.695 มันมีฉากหนึ่ง 24:48.778 --> 24:51.156 เป็นฉากที่ผู้ชายกับผู้หญิงไปสมัครงาน 24:51.239 --> 24:54.242 ฝ่ายหญิงมีการศึกษาและประสบการณ์สูงลิบ 24:54.326 --> 24:57.496 ส่วนฝ่ายชายเป็นไอ้งั่งเบอร์หนึ่งของโลก 24:58.079 --> 25:00.332 - บาร์บาร่า เริ่มที่คุณก่อนดีกว่า - โอเค 25:00.415 --> 25:03.335 ไหนช่วยเล่าประวัติการศึกษาให้ฟังหน่อย 25:03.418 --> 25:07.589 ฉันจบปริญญาตรีสาขาคณิตศาสตร์ จากมหาวิทยาลัยโคลัมเบีย 25:07.672 --> 25:12.385 และฉันจบปริญญาโท สาขาบริหารธุรกิจที่สแตนฟอร์ด 25:14.137 --> 25:15.972 ทีนี้เอ็ด คุณเคยทำงานที่ไหนมาบ้าง 25:17.224 --> 25:18.808 ช่วงหลายปีที่ผ่านมา 25:18.892 --> 25:21.478 ผมทำงานให้บริษัทน้ำมันยูเนียน 25:21.561 --> 25:23.980 จริงเหรอ ในตำแหน่งอะไร เอ็ด 25:24.064 --> 25:27.359 เป็นเด็กปั๊ม 76 ตรงมุมถ.คาเวงกาตัดเมลโรส 25:28.276 --> 25:29.819 นั่นเป็นครั้งแรก… เขาด้นสดทั้งฉาก 25:29.903 --> 25:32.447 แต่นั่นเป็นครั้งแรกที่เขาใส่เอ็ดเข้ามา 25:32.531 --> 25:37.410 แล้วฉากนั้นก็เปรี้ยงเลย แบบว่าฮาถล่มทลาย 25:37.911 --> 25:39.788 มันตลกแบบบ้าบอสุดๆ 25:39.871 --> 25:42.249 มันทำให้ฉันได้เล่นไปด้วย แบบว่า 25:42.332 --> 25:45.794 นี่มันบ้าไปแล้ว ที่ฉันแพ้ให้หมอนี่ 25:47.212 --> 25:50.257 เอ็ด กริมลี่ย์ใส่เชิ้ตตัวเดิมตลอด 25:50.340 --> 25:52.676 ครับ นั่นเชิ้ตของผมสมัยเกรด 11 25:54.636 --> 25:57.430 ผมรู้จักคนหนึ่งสมัยม.ปลาย เขาชอบพูดว่า… 25:57.514 --> 25:59.391 เขาอยากเป็นช่างภาพ 25:59.474 --> 26:01.101 เขามักจะ… 26:01.184 --> 26:03.436 เขาจะถ่ายฟิล์มสไลด์ตลอด 26:03.937 --> 26:09.067 และ… หลายทีเขาก็ไม่เอาฟิล์มไปล้าง 26:09.150 --> 26:12.112 เพราะเขารู้ว่าภาพจะออกมาเป็นไง เพราะว่าเขาเป็นคนถ่าย 26:13.113 --> 26:16.616 เหมือนราล์ฟพี่เขยผม ราล์ฟเขาจะพูดแบบนี้ 26:17.117 --> 26:19.452 "ที่รัก เป็นไงบ้าง ดื่มไรไหม" 26:19.536 --> 26:22.622 ผมก็เลยรวมเสียงพวกนั้น 26:22.706 --> 26:25.083 รู้ตัวอีกที สำเนียงผมก็เป็นงี้ไปแล้ว 26:25.166 --> 26:28.128 ปีเตอร์ แอ็กครอยด์บอกว่า "มาร์ตี้…" ผมกำลังเอาเจลแต่งผม 26:28.795 --> 26:32.299 เขาว่า "พวก ผมนายตั้งสูงขึ้น ทุกครั้งที่แสดงเลยนะ" 26:32.382 --> 26:35.594 เพื่อเป็นมุกให้เขาขำ ผมเลยทำให้แหลมเปี๊ยบ 26:36.970 --> 26:38.847 และคืนหนึ่ง ผมก็ทำงี้ 26:39.848 --> 26:41.016 และผู้ชมฮากัน 26:41.099 --> 26:43.852 แล้วถ้ามีคนขอให้เล่นไทรแองเกิล ที่แผนกต้อนรับล่ะ 26:43.935 --> 26:46.563 อาจเกิดขึ้นก็ได้ ฉันซ้อมเตรียมไว้ดีกว่า 26:52.777 --> 26:55.739 เอ็ดตื่นตาตื่นใจกับชีวิตอยู่ตลอด 26:55.822 --> 26:58.742 คุณสมบัติที่ดีแบบนั้นมันดึงดูดใจสุดๆ 27:02.370 --> 27:05.540 ฉันจำได้ว่าเขาเต้นท่านั้น ตอนนี้ก็ยังเต้นอยู่ 27:05.624 --> 27:07.917 ท่าเต้นเอ็ด กริมลี่ย์ จากตอนที่เรารู้จักกัน 27:08.668 --> 27:11.796 มันเป็นการเปิดโลกเลย โชว์นั่นที่เซคันด์ซิตี 27:11.880 --> 27:15.467 เพราะนี่ผมได้สร้างสรรค์ตัวละครเป็นครั้งแรก 27:17.218 --> 27:18.178 งั้น… 27:21.765 --> 27:26.061 ฉันคิดว่า "ถ้ามองเขา ฉันหลุดขำแน่" ฉันเลยมองแค่เฉียดๆ หน้าเขา 27:26.144 --> 27:29.064 แล้วเขาก็ทำงี้ พยายามเข้ามาในสายตาฉัน 27:32.067 --> 27:35.654 ผมรักแคทเธอรีนหัวปักหัวปำไหม ใช่ และจะใช่ตลอดไป 27:35.737 --> 27:37.113 แต่ก็เหมือนผู้ชายทุกคน 27:37.197 --> 27:38.657 - ไม่ ไม่ทุกคน - จริงๆ นะ 27:38.740 --> 27:41.034 เวลามีคนทำเราขำ นั่นแหละเซ็กซี่ที่สุดในโลก 27:41.117 --> 27:43.119 - ถูกต้องเลย - ทีนี้คุณทำให้กันและกันขำ 27:43.203 --> 27:46.748 คุณจะคิด "เราขำอยู่ เราต่อกันติด เราต้องไปลองคบกันดู" 27:46.831 --> 27:49.626 - ใช่ ทุกคนก็คบกันเองหมดเนอะ - ใช่ ถูกต้อง 27:50.126 --> 27:52.712 ผมเคยชี้ได้เลย… ในภาพก็อดสเปลล์น่ะ แบบ… 27:57.467 --> 27:58.426 ไม่! 27:58.510 --> 28:00.553 - ใช่สิ - เดี๋ยว แต่นายได้กับทุกคนใช่ไหม 28:00.637 --> 28:03.139 เปล่า ฉันเปล่า ฉันพูดถึงคนอื่นๆ ที่เคยได้กัน 28:06.184 --> 28:07.394 ผมเพิ่งออกจากเซคันด์ซิตี 28:07.477 --> 28:10.897 เพิ่งลาออกเมื่อสองสัปดาห์ก่อนหลังจากอยู่ที่นั่น… 28:11.648 --> 28:12.565 มาสองปี 28:12.649 --> 28:15.610 คือจริงๆ นะ มันเป็นที่ที่ดีที่สุดเลย 28:15.694 --> 28:17.404 ในการเรียนรู้เรื่องต่างๆ 28:17.487 --> 28:20.365 แล้วพอเราเรียนรู้แล้ว เราก็ต้องทำอะไรกับมัน 28:20.448 --> 28:23.076 จะอยู่ที่นั่นต่อไม่ได้ เพราะอย่างนั้นผมเลยก้าวต่อ 28:23.159 --> 28:25.120 และจนถึงตอนนี้ ผม… 28:25.620 --> 28:27.664 ผมไม่ได้ใช้มันเลย แต่ผม… 28:27.747 --> 28:29.874 ผมไปเป็นแขกรับเชิญในเรื่องแท็กซี่ 28:29.958 --> 28:31.793 แต่งานมันก็น้อยนิดหน่อย 28:32.377 --> 28:35.213 ไง จำผมได้ไหม ผมที่ออกทีวีไง 28:35.296 --> 28:38.925 แล้วก็มีคนโทรมา ผมอยากเล่นเอสซีทีวีไหม 28:40.427 --> 28:44.097 เราขอคั่นรายการ ด้วยการประกาศข่าวสุดพิเศษของเอสซีทีวี 28:44.180 --> 28:46.349 สวัสดีทุกท่าน ผมกาย คาบาเยโร 28:46.433 --> 28:48.268 เจ้าของและประธานของเอสซีทีวี 28:48.351 --> 28:50.478 และนี่ผู้จัดการสถานีของผม อีดิธ พริกลีย์ 28:50.562 --> 28:52.147 สวัสดี เป็นไงบ้างคะ 28:52.856 --> 28:55.817 และที่ซีบีซีก็เห็นตรงกันว่า มันจะต้องดังเปรี้ยงแน่นอน 28:55.900 --> 28:57.777 ไม่เปรี้ยงได้ไง ต้องเปรี้ยงอยู่แล้ว 28:57.861 --> 29:01.072 มันเต็มไปด้วยความสร้างสรรค์ 29:01.156 --> 29:04.284 ก็ไม่รู้ว่าเรตติ้งเป็นยังไงนะ แต่ในแง่ของคำวิจารณ์ 29:04.367 --> 29:06.703 และถ้าคุณอยู่ในวงการตลกและวงการบันเทิง 29:06.786 --> 29:09.080 รายการได้รับเสียงตอบรับที่ล้นหลาม 29:10.331 --> 29:12.459 เราจะล้อเลียนรายการทีวีแคนาดา 29:12.542 --> 29:16.087 และทำให้คนอเมริกันสนใจได้ยังไง 29:16.171 --> 29:18.298 ในเมื่อพวกเขาไม่รู้ว่าเราล้อเลียนอะไรอยู่ 29:22.177 --> 29:23.970 เล่าหน่อย ตอนที่มาร์ตี้เข้ามามันเป็นไง 29:24.053 --> 29:26.473 จำเป็นด้วยเหรอ เราไปได้ดีสุดๆ 29:27.766 --> 29:32.771 แน่นอนว่ามาร์ตี้น่ะ มาพร้อมกับพลังงานที่ส่งต่อถึงคนอื่น 29:33.897 --> 29:36.274 พอถึงจุดหนึ่ง เราก็เริ่มเกลียดไอ้พลังงานนั่น 29:36.357 --> 29:37.609 - ใช่เลย - พอกันที 29:37.692 --> 29:40.570 ผู้ชมกำลังตื่นเต้นกันสุดๆ 29:40.653 --> 29:42.947 ขณะที่คุณร็อดเจอร์สขึ้นสังเวียนครับ 29:43.031 --> 29:44.449 อ้าว ระวังนะเฟร็ด 29:44.532 --> 29:45.950 (จูเลีย ไชลด์) 29:46.034 --> 29:48.661 ร็อดเจอร์สวิ่งไล่เขาไปทั่วเวที 29:48.745 --> 29:51.206 เขาวิ่งหนีอย่างหวาดกลัว โคโกแวง 29:51.289 --> 29:54.709 ไม่นะ โคโกแวง ผู้หญิงคนนี้กำลังแย่ 29:54.793 --> 29:57.003 สุภาพสตรีและสุภาพบุรุษ เดอะควีนเฮตเตอร์ส 29:58.171 --> 30:00.423 ขอเจอราชินีสักที 30:01.257 --> 30:03.384 จะได้ตั๊นหน้าสักหมัด! 30:03.468 --> 30:06.846 ผมตื่นเต้นที่ได้ร่วมแสดง แต่มันก็น่ากลัวอยู่หน่อยๆ 30:06.930 --> 30:08.598 เพราะผมรู้จักทีมนักแสดงทุกคน 30:08.681 --> 30:10.850 แอนเดรีย มาร์ตินเป็นพี่สะใภ้ผม 30:11.392 --> 30:13.603 ไอ้หนู โง่หรือโง่เนี่ย 30:14.896 --> 30:16.272 แต่ผู้ชายโง่ๆ เนี่ยเจ๊ชอบ 30:16.773 --> 30:18.858 ไมเคิลพี่ผมอยู่ในทีมเขียนบทของรายการ 30:24.322 --> 30:25.740 ผมรู้จักคนพวกนี้ 30:25.824 --> 30:29.035 ความสำเร็จที่ผ่านมาของพวกเขาเลยทำผมหวั่นๆ 30:31.371 --> 30:35.083 นักวิจารณ์บอกว่าละครคุณคือขยะร้อยเปอร์เซ็นต์ 30:35.875 --> 30:38.169 แต่ตอนนี้ ผ่านมาไม่ถึงสองปี 30:38.253 --> 30:41.464 หญิงสาวกลับมาพร้อมความกล้าหาญและใจกล้า 30:41.548 --> 30:43.883 และกำกับตัวเองในหนังของตัวเอง 30:43.967 --> 30:46.803 ที่ทำให้ผมทึ่งคือคำเดียว 30:47.303 --> 30:48.388 แรงจูงใจ 30:49.138 --> 30:50.932 พูดได้แทงใจดำจริงๆ บร็อก 30:52.475 --> 30:55.019 ที่เอสซีทีวีทำคือการสร้างตัวละคร 30:55.603 --> 30:58.773 และโดยสัญชาตญาณของคนที่ฝึกมาจากเซคันด์ซิตี 30:58.857 --> 31:01.276 เราจะทำให้ตัวละครมันมีความลึก 31:01.985 --> 31:05.446 ต่อให้เป็นตัวละครที่เพี้ยนและหลุดโลก 31:05.530 --> 31:07.615 มันก็ยังจะมีความจริงบางอย่างแฝงอยู่ 31:07.699 --> 31:09.117 คุณทำอะไรอยู่ 31:09.200 --> 31:13.538 แค่เล่นไปเรื่อยน่ะเบบี๋ พยายามจะให้อะไรๆ เกิดขึ้น 31:14.038 --> 31:15.999 คืนนี้ทุกคนยิ้มแฉ่งแล้ว 31:16.082 --> 31:18.084 ปาร์ตี้ฮอลลีวูด! 31:18.167 --> 31:19.502 ทุกคน… 31:19.586 --> 31:22.922 แล้วทันทีทันใดโลกของเราก็มีแค่คนเหล่านี้ 31:23.006 --> 31:25.466 คุณพ่อปีศาจแห่งถนนฟลีต 31:26.926 --> 31:28.928 อย่าเฉียดกรายมา 31:30.513 --> 31:32.223 ไม่งั้นข้าจะเฉือน 31:32.307 --> 31:34.475 - นี่แบบพูดได้ หรือว่า… - แบบพูดได้ล้วนๆ 31:34.559 --> 31:37.770 - แล้วเป็นฟิล์ม… หรือเป็นภาพนิ่ง - ไม่ใช่ครับ 31:37.854 --> 31:39.230 - เป็นเครื่องที่เจ๋งดี - ขอบคุณ 31:39.314 --> 31:42.525 นั่นพวกแม็คเคนซี่อยู่ด้วยกัน ฉันเพิ่งแพนกล้องกลับมา 31:42.609 --> 31:44.777 ถ้าเงินไม่ถึงก็ไม่มีทางซะหรอก 31:44.861 --> 31:45.820 โทษที นายต้อง… 31:45.904 --> 31:48.239 เอสซีทีวีฮิตระเบิดระเบ้อเลย 31:48.990 --> 31:50.658 เราได้เอ็มมี่สาขาบทยอดเยี่ยม 31:50.742 --> 31:52.243 มันยอดมากๆ 31:52.327 --> 31:55.997 ไม่นาน เพื่อนร่วมงานก็กลายเป็นครอบครัว 31:56.080 --> 32:00.293 และ… สิ่งที่เกิดขึ้นก็เป็นแบบนั้นจริงๆ 32:02.962 --> 32:06.883 ผมกับแนนซี่แต่งงานกัน เมื่อวันที่ 22 ธันวาคมที่โทรอนโต 32:06.966 --> 32:07.967 ห้าวันต่อมา 32:08.051 --> 32:11.387 แอนเดรียก็แต่งงานกับพี่ของแนนซี่ บ็อบ 32:14.515 --> 32:18.561 จุดแข็งของก๊วนนั้นคือ ทุกคนเป็นเพื่อนกันและสนิทกันหมด 32:18.645 --> 32:20.146 บางคนก็เป็นญาติกัน 32:21.814 --> 32:24.984 พวกเราอยู่ด้วยกันทุกวันหยุด 32:25.485 --> 32:28.363 กิจกรรมกระจุกอยู่ที่นั่น และไม่มีใครจะคิดแบบว่า 32:28.446 --> 32:31.240 "ฉันจะไปได้ไหม เขาจะมาไหม คนนั้นจะมาไหม" 32:31.324 --> 32:33.534 ฉันจำไม่ได้เลยว่ามีอะไรแบบนั้น 32:36.162 --> 32:38.998 นี่ฉันได้ค่าตัวไหมเนี่ย ฉันรับเงินก่อนเล่นนะ 32:41.250 --> 32:42.961 หยุดได้แล้ว ขอร้อง 32:43.044 --> 32:46.422 เป็นแก๊งที่น่าทึ่งเลยเนอะ จากก็อดสเปลล์และเซคันด์ซิตี 32:47.006 --> 32:47.882 ไง แฮโรลด์ 32:47.966 --> 32:49.884 พวกเขาแค่เป็นตัวของตัวเอง 32:49.968 --> 32:52.804 ทำตัวบ๊องๆ คุยกัน มันเหมือนเราอยู่กับเพื่อน 32:55.223 --> 32:58.518 ฉันกับแนนซี่โตมาในซอยเดียวกันที่โทรอนโต 32:58.601 --> 33:03.231 และฉันรู้จักแนนซี่ผ่านพี่ชาย กับเพื่อนบ้าๆ บวมๆ ของเขา 33:03.314 --> 33:06.901 พวกเขาพากันก้อร้อก้อติกเขาเพราะเขาสวยมาก 33:08.820 --> 33:10.863 เราเป็นเพื่อนซี้กันมาก่อน 33:10.947 --> 33:14.659 แต่จากนั้นพอฉันเริ่มคบกับยูจีน เราก็กลายเป็นครอบครัว 33:20.456 --> 33:22.250 ไงที่รัก เป็นไงบ้าง 33:22.333 --> 33:24.085 - ถ่ายอยู่ไหมน่ะ - ถ่ายอยู่สิ 33:24.627 --> 33:26.838 ก็… เช้านี้มันวิเศษมากๆ 33:26.921 --> 33:31.676 บางความสัมพันธ์มันมีแต่จะแน่นแฟ้น ขึ้นไปเรื่อยๆ และเรื่อยๆ 33:33.594 --> 33:36.597 เราตกใจสุดๆ ที่จู่ๆ เราก็มีลูกไม่ได้ 33:37.098 --> 33:38.141 เรื่องนั้น… 33:39.225 --> 33:41.644 มัน… เราไม่เคยคิดถึงเรื่องนั้นไว้เลย 33:43.563 --> 33:46.190 เราพบว่าแนนซี่มีภาวะเยื่อบุโพรงมดลูกเจริญผิดที่ 33:46.274 --> 33:49.360 เขาเลยต้องกินยาและอารมณ์เขาก็แปรปรวน 33:49.444 --> 33:53.322 มีคืนหนึ่ง เขาทำความสะอาด ส่วนผมทำแซนด์วิชเนยถั่วกับแยม 33:53.406 --> 33:55.408 "นี่ เวลาคุณเก็บแซนด์วิชน่ะ 33:55.491 --> 33:58.536 หัดเช็ดเนยถั่วออกจากเคาน์เตอร์ด้วยสิ" 33:58.619 --> 34:01.205 ผมบอกว่า "โอเค คุณต้องเลิกกินยานั่นซะ 34:01.289 --> 34:02.957 เดี๋ยวเราจะรับลูกบุญธรรม" 34:03.041 --> 34:05.209 "ได้เหรอ" นึกออกไหม 34:05.293 --> 34:08.254 แล้วเขาก็เลิกกินยา และเราก็รับแคทเธอรีนมาเลี้ยง 34:09.047 --> 34:11.174 จากนั้นก็โอลิเวอร์ จากนั้นก็เฮนรี่ 34:12.425 --> 34:15.887 แหม ลูกพ่อ ต้องไปจุ๊บลูกหน่อยแล้ว แป๊บนะ 34:20.558 --> 34:26.064 การได้เห็นเขาในบทบาทพ่อมันดูจริงใจ 34:26.147 --> 34:28.816 และเป็นตัวของตัวเองมาก 34:29.400 --> 34:31.861 ว่าที่เพื่อนสาวที่แสนดีรองจากภรรยาผม 34:32.361 --> 34:36.324 มันเป็นธรรมชาติและจริงใจแบบไม่ต้องพยายาม 34:36.407 --> 34:38.576 เขารักการเป็นพ่อมากขนาดนั้นเลยล่ะ 34:40.495 --> 34:42.455 ผมไม่มีวันลาออกจากเอสซีทีวี 34:42.997 --> 34:44.207 แต่รายการโดนยกเลิก 34:46.000 --> 34:47.585 จากนั้นก็มีคนโทรมา 34:47.668 --> 34:50.296 "เราอยากให้คุณมาร่วมแซตเทอร์เดย์ไนต์ไลฟ์" 34:51.089 --> 34:54.092 ที่นี่แซตเทอร์เดย์ไนต์ไลฟ์ 34:54.175 --> 34:56.427 พบกับจูเลีย หลุยส์-เดรย์ฟัส 34:57.303 --> 34:59.263 แฮร์รี่ เชียเรอร์ 35:00.389 --> 35:02.266 มาร์ติน ชอร์ต 35:02.767 --> 35:06.395 สองเรื่องแรกที่เล่น ผมเล่นกับแฮร์รี่ เชียเรอร์ 35:16.197 --> 35:18.199 อ้อ มันไม่ง่ายหรอกครับ 35:18.282 --> 35:19.826 ผมว่ายน้ำไม่เป็น 35:19.909 --> 35:20.993 เขาว่ายน้ำไม่เป็น 35:21.077 --> 35:22.495 เพราะงั้นไม่ ต้องไม่อยู่แล้ว 35:22.578 --> 35:25.248 จะไม่มีใครเดินเอาเหรียญทองมายื่นให้เรา 35:25.331 --> 35:29.460 ยิ่งตอนนี้โอลิมปิกปี 88 ยังไม่บรรจุระบำใต้น้ำชายด้วย 35:29.544 --> 35:32.171 แต่ก็ไม่เป็นไร เพราะเราต้องการเวลา 35:33.005 --> 35:36.676 เพราะ… เพราะผมไม่ได้ว่ายน้ำแข็ง 35:38.511 --> 35:42.557 เรื่องต่อมาที่เราถ่ายคือ "ไลฟ์สไตล์ของญาติคนดังและคนรวย" 35:42.640 --> 35:45.643 เซ็นทรัลพาร์ก แหล่งรวมแมกไม้ของนิวยอร์ก 35:45.726 --> 35:46.936 มีร้านขายฮอตดอก 35:47.019 --> 35:50.690 ที่ดูแลโดยเนลสัน ลูกผู้น้องคนที่สามฝั่งแม่ของแคทเธอรีน เฮปเบิร์น 35:51.190 --> 35:53.025 เราเพิ่งไปคุยกับเขามา 35:53.526 --> 35:56.237 เราไม่ได้ติดต่อกันเลย ไม่เคยเลย 35:56.320 --> 35:58.447 ผมลองแล้ว ด้วยจดหมาย 35:58.531 --> 36:01.659 โทรไปก็แล้ว บางครั้งก็ไม่ระบุตัวตน แล้วเขาก็วางสาย 36:01.742 --> 36:04.162 มีครั้งหนึ่งเขาแวะมาที่นี่ 36:04.245 --> 36:06.873 และผมบอกว่า "เคต จำฉันไม่ได้เหรอ" 36:06.956 --> 36:10.543 เขาแค่จ้องผม และบอกว่า "เพิ่มมัสตาร์ดด้วยค่ะ" 36:10.626 --> 36:12.253 หลังจากโชว์แรก 36:12.336 --> 36:14.088 ผู้จัดการผมก็มาบอกผมว่า 36:14.172 --> 36:17.341 "หุ้นของนายเพิ่งขึ้นไป 3,000 เปอร์เซ็นต์" 36:19.510 --> 36:24.098 มันเป็นปีที่สุดยอด แต่ผมจำได้ว่ามันทรหดมาก 36:25.516 --> 36:28.561 แซตเทอร์เดย์ไนต์ไลฟ์มันเครียดมาก ตารางถ่ายทำยาว 36:28.644 --> 36:32.273 ยิ่งถ้าเราทั้งต้องเล่นและเขียนบทไปด้วย 36:32.940 --> 36:37.737 ผมน่ะชอบเขียนบทกับ… กับไมก์งี้ กับดิ๊ก บลาซุคชี, พอล ฟลาเฮอร์ตี้ 36:37.820 --> 36:39.447 เราจะเปิดเครื่องอัดเสียงไว้ 36:39.530 --> 36:41.240 ผมจะลุกขึ้นมาด้นสด 36:41.324 --> 36:44.702 แต่ตอนที่ทำเอสเอ็นแอลเนี่ย มันมีแค่ผมคนเดียวในออฟฟิศ 36:44.785 --> 36:46.412 - นายเกลียดมัน - ฉันเกลียดมัน 36:47.205 --> 36:49.707 ผมไปที่ออฟฟิศของดิ๊ก เอเบอร์ซอล 36:49.790 --> 36:52.043 และบอกว่า "ผมอยากลาออก" 36:52.543 --> 36:56.339 เขาบอกว่า "นี่ ก่อนอื่นนะ คุณเซ็นสัญญาไว้ 36:56.422 --> 36:59.383 แต่ที่นี่มันต้องโคตรโหดหินมากแน่ๆ 36:59.467 --> 37:01.802 ถ้าคนดีๆ อย่างคุณถึงกับอยากลาออก 37:02.887 --> 37:04.013 แต่เอางี้นะ 37:05.598 --> 37:07.600 ถ้าถึงคริสต์มาส คุณยังรู้สึกอย่างนี้ 37:08.100 --> 37:09.852 ผมจะยอมให้คุณยกเลิกสัญญา 37:10.353 --> 37:12.480 เพราะเขารู้ เขามาบอกผมทีหลัง 37:13.564 --> 37:16.567 ว่าพอคริสต์มาส ผมจะเห็นแสงสว่างที่ปลายอุโมงค์ 37:16.651 --> 37:20.488 และผมจะคิดออกแล้วว่า จะทำงานนี้แบบสัปดาห์ต่อสัปดาห์ยังไง 37:20.571 --> 37:21.948 คุณดูร้อนตัวนะ 37:22.031 --> 37:24.700 ผมเปล่าร้อนตัว คุณสิที่ร้อนตัว 37:25.910 --> 37:28.204 ทำไมคนที่ร้อนตัวถึงต้องเป็นอีกฝ่ายทุกที 37:30.122 --> 37:32.667 เคยถามตัวเองไหม ลองถามตัวเองสิ 37:33.334 --> 37:36.587 ถ้าเราทำให้ตัวละครมีมิติ มีแง่มุมที่คนดูเข้าถึงได้ 37:36.671 --> 37:38.047 เราก็จะไปได้ไกล 37:38.130 --> 37:41.676 คุณเทิร์ม เราซึ้งใจจริงๆ ที่คืนนี้คุณยินดีมาพูดคุยกับเรา 37:41.759 --> 37:43.052 หมายความว่าไงครับ 37:44.303 --> 37:48.683 คุณเทิร์มคะ คุณก็คงทราบดี คนที่วิจารณ์คุณ ซึ่งมีอยู่เยอะมาก… 37:48.766 --> 37:49.600 ไม่เยอะครับ 37:50.893 --> 37:53.229 คุณคิดตัวละครแบบนั้นขึ้นมาได้ไง 37:53.312 --> 37:55.147 มันแปลกใหม่ไม่เหมือนใครสุดๆ 37:55.231 --> 37:59.819 มีช่างแต่งหน้าคนหนึ่ง ปีนั้นที่เอสเอ็นแอลน่ะ แมเรียน ซีเบิร์ต 37:59.902 --> 38:05.533 ชีวิตนี้คุณจะไม่เจอใครที่ขี้ร้อนตัวเท่าเขาแล้ว 38:05.616 --> 38:07.118 พอเรานั่งเก้าอี้เขา 38:07.201 --> 38:09.495 และเขาก็ตบๆ "มองฉันค่ะ" 38:10.746 --> 38:13.332 "หน้าคุณไม่สมส่วน แบบนี้ฉันทำงานยาก" 38:14.041 --> 38:15.251 เขาตบๆ 38:15.334 --> 38:18.462 ผมบอก "เฮ่ย หน้าผมซีดไปไหม แมเรียน" 38:18.546 --> 38:20.673 เขาบอก "ฉันรู้ คิดว่าฉันไม่รู้หรือไง 38:20.756 --> 38:22.758 ฉันเป็นช่างแต่งหน้านะ ก็ต้องรู้สิ" 38:22.842 --> 38:25.011 แฮร์รี่ เชียเรอร์บอก "เล่นเป็นตัวละครนั้นสิ" 38:25.094 --> 38:27.054 ผมบอก "แต่ตอนเล่นเขาจะอยู่ด้วยนะ" 38:27.138 --> 38:29.765 "มันสนุกตรงนั้นแหละ" แฮร์รี่ว่า และ… 38:30.266 --> 38:34.186 และทุกครั้งที่เราถ่าย ผมจะกลัวว่าเขาจะจับได้ 38:34.270 --> 38:36.272 ผมรู้ครับ จะไม่รู้ได้ไงล่ะ 38:36.355 --> 38:38.607 นี่บริษัทผม ผมย่อมรู้ดีอยู่แล้ว 38:40.484 --> 38:41.485 เพราะผมไหม 38:42.153 --> 38:43.321 เขาต่างหากเนอะ 38:44.363 --> 38:46.574 และเขาไม่เคยรู้เลยจนกระทั่งตอนท้ายสุด 38:46.657 --> 38:48.701 ผู้ช่วยเขาเมาแอ๋ที่ปาร์ตี้ปิดกล้อง 38:48.784 --> 38:51.495 "ไม่รู้หรือไงว่าเนธาน เทิร์มคือใคร" 38:52.163 --> 38:54.290 "โง่ขนาดไหนเนี่ย" 38:54.790 --> 38:56.876 "คุณไงเนธาน เทิร์ม" 38:57.752 --> 39:00.629 และเขาบอก "ฉันรู้ย่ะ คิดว่าฉันไม่รู้หรือไง ฉันรู้อยู่แล้ว" 39:03.466 --> 39:05.843 - แล้วเอสเอ็นแอลล่ะคะ จะกลับไปไหม - ไม่ 39:06.552 --> 39:07.595 - ไม่แล้ว - ทำไมคะ 39:08.095 --> 39:12.516 เพราะการทำรายการนี้มันโหดหินมากๆ มันดึงเอาสมาธิเราไปหมด 39:12.600 --> 39:16.771 ฉะนั้นครอบครัวเราเลยต้อง… โบกมือลาเราเกือบตลอดทั้งปี 39:21.442 --> 39:22.401 ไงคุณแม่ 39:23.319 --> 39:24.278 ไงคุณพ่อ 39:25.279 --> 39:27.114 เห็นต้นขาแกแล้วใช่ไหมล่ะ 39:29.367 --> 39:33.662 บ้านฉัน พรุ่งนี้จะเป็นอย่างไรฉันไม่สนใจ 39:33.746 --> 39:34.914 ฉันรักบ้านหลังน้อย 39:34.997 --> 39:36.582 ณ เมืองโทรอนโต 39:36.665 --> 39:37.625 ยินดีต้อนรับ 39:38.250 --> 39:40.044 สู่ 590 ถนนอินเดียน 39:41.337 --> 39:43.672 และนี่คือภรรยาของมาร์ติน ชอร์ต 39:44.757 --> 39:47.093 ผู้ที่ถูกเข้าใจผิดจนหลายคนถกเถียงกัน 39:48.177 --> 39:49.595 แนนซี่ ดอลแมน 39:50.096 --> 39:51.931 หรือที่รู้จักกันในชื่อว่า… 39:52.681 --> 39:54.350 ดัชเชสแห่งดอลแมน 39:59.897 --> 40:01.482 มาร์ติน ชอร์ต 40:02.942 --> 40:04.402 เขาคือคนที่อยู่ตรงกลาง 40:06.529 --> 40:08.489 นั่นคือมาร์ตินตอน… 40:09.156 --> 40:10.199 เก้าขวบ 40:12.284 --> 40:14.829 นั่นมาร์ติน คนที่สองจากทางซ้าย 40:15.329 --> 40:18.791 มาร์ติน ช่วยหยิบผ้าเช็ดจาน แล้วมาช่วยฉันตรงนี้หน่อยสิ 40:18.874 --> 40:24.171 นี่คือมาร์ติน ชอร์ตที่ตุ้ยนุ้ยขึ้นหน่อย ในฤดูร้อนปี 1963 40:37.476 --> 40:41.105 ในบ้านหลังนั้นเปี่ยมไปด้วยความรักมหาศาล 40:45.568 --> 40:48.320 ผมเป็นลูกคนเล็กจากห้าคน และทุกคนก็เฮฮากันสุดๆ 40:49.321 --> 40:52.825 ทั้งพ่อแม่และพวกลูกๆ ผมก็เลย… นั่นคือทั้งหมดที่ผมรู้จัก 40:54.785 --> 40:56.579 แบบว่าเราจะอัดเสียงกัน 40:57.663 --> 41:00.958 สวัสดียามบ่าย สุภาพสตรีและสุภาพบุรุษ และสวัสดียามค่ำด้วย 41:01.041 --> 41:03.878 เราจะร้องเพลงกันที่เปียโน ล้อเลียนกันเอง 41:03.961 --> 41:04.962 (บันทึกเสียงปี 1966) 41:05.045 --> 41:06.672 นอร่า เธอชักตลกแล้ว 41:08.257 --> 41:09.758 ฉันชื่อ… 41:10.718 --> 41:12.595 ชื่อนี้ทำคนขำเพียบล่ะสิ 41:12.678 --> 41:15.639 ยอมรับสักทีได้ไหมเนี่ยว่า ลำพังแค่ชื่อมันทำคนฮาไม่ได้หรอก 41:15.723 --> 41:17.016 อยากรู้นามสกุลฉันเหรอ 41:17.099 --> 41:18.476 อาจจะตลกก็ได้ 41:19.101 --> 41:20.644 เจนนี่ คาร์ดินัล 41:23.022 --> 41:24.190 มีคนขำแล้ว 41:24.690 --> 41:26.942 บ้านเราให้เสรีภาพเรื่องการพูด 41:27.026 --> 41:29.445 เพราะงั้นเราเลยสวนกลับพ่อได้ 41:29.528 --> 41:32.698 แล้วพ่อก็จะเอาชนะเราด้วยภูมิปัญญาแบบไอริช 41:32.781 --> 41:34.325 หยิบไมค์ขึ้นมา พ่อ 41:34.825 --> 41:36.160 หยิบไมค์ขึ้นมา 41:36.243 --> 41:37.703 หยิบขึ้นมาแล้วร้องเพลงหน่อย 41:37.786 --> 41:40.831 นี่พ่อ มาร้องก่อนที่เขาจะเป็นบ้าเถอะ 41:41.415 --> 41:44.335 มันจะมีสักวัน 41:44.418 --> 41:46.837 ที่วัยเยาว์จะผันผ่าน 41:46.921 --> 41:52.551 และทุกคนจะเอ่ยคำ "ฉันรักเธอ" 41:53.135 --> 41:54.929 บัดนี้เชิญพบกับโอลิฟ ชอร์ต 41:55.012 --> 41:57.932 หัวหน้าวงหญิง แห่งแฮมิลตันฟิลฮาร์โมนิกออร์เคสตรา 41:58.015 --> 41:59.725 เขายังเป็นภรรยาของหนุ่มสเตลโค 41:59.808 --> 42:03.729 ซีพี ชอร์ต ตำแหน่งผู้จัดการทั่วไป แผนกผลิตภัณฑ์สลัก 42:03.812 --> 42:06.815 แม่เป็นหัวหน้าวงหญิงคนแรก เมื่อก่อนเขาเรียกแบบนั้น 42:06.899 --> 42:11.654 ในอเมริกาเหนือ จากปี 52 ถึง 62 ที่แฮมิลตันฟิลฮาร์โมนิก 42:12.238 --> 42:16.659 (การออกอากาศทางวิทยุของโอลิฟ ชอร์ต) 42:17.451 --> 42:22.122 แม่ผมเป็นคนที่ใจดีเหมือนนางฟ้า 42:22.623 --> 42:25.376 ส่วนพ่อก็เป็นคนดุดันสุดๆ 42:25.459 --> 42:27.419 ผมคิดว่าไม่ว่าครอบครัวไหนๆ 42:27.503 --> 42:33.008 ถ้าคุณมีสักคนที่มั่นคง อ่อนหวาน และใจดีเหมือนนางฟ้า 42:33.092 --> 42:36.303 ไม่ว่าจะเป็นพ่อหรือแม่ก็ตาม มันจะทำให้ทุกอย่างสมดุล 42:43.352 --> 42:46.313 คุณมี… เอ่อ พี่ชายสาม พี่สาวหนึ่งสินะ 42:46.397 --> 42:47.648 พี่ชายสาม พี่สาวหนึ่ง 42:47.731 --> 42:50.776 พี่ชายคุณ เดวิด คุณรักเขามากเลยใช่ไหม 42:50.859 --> 42:52.403 ใช่ เขาเป็นฮีโร่ของผม 42:52.486 --> 42:54.029 - เป็นฮีโร่เหรอ ทำไม - ครับ 42:54.113 --> 42:56.740 คงเป็นเพราะว่าเขาคือพี่ชายคนโต 42:56.824 --> 42:58.909 และเป็นเพราะเขาวิเศษสุดๆ 42:58.993 --> 43:02.288 คือเขาตายตอนผม 12 และบางครั้งตำนานก็เกิดจากเรื่องแบบนั้น 43:02.371 --> 43:05.457 แต่ในกรณีนี้ ผมว่ามันสมควรจะเป็นตำนานแล้ว 43:07.835 --> 43:09.878 เดวิดน่ะหล่อเหลา 43:10.963 --> 43:12.423 เขาตลก 43:12.923 --> 43:16.260 เขาใจดี ใจดีแบบบ้าไปแล้ว 43:16.343 --> 43:17.428 แล้วก็น่ารัก 43:17.928 --> 43:20.472 เขาเป่าทรัมเป็ต เป็นคนเท่ๆ 43:22.182 --> 43:23.475 เขาแก่กว่าผม 14 ปี 43:23.559 --> 43:26.687 เวลาเขากลับบ้าน น่าจะประมาณตีสี่ 43:26.770 --> 43:28.397 พอเจ็ดโมงครึ่ง 43:28.480 --> 43:30.107 ผมจะเข้าไปในห้องเขา 43:30.190 --> 43:34.903 เด็ก 19 ส่วนใหญ่คงบอกว่า "ออกไป ฉันนอนอยู่" 43:35.613 --> 43:37.865 แต่เดวิดจะยอมให้ผมขึ้นเตียงเขา 43:38.365 --> 43:39.867 แต่เขาจะเล่นบทยักษ์ 43:40.367 --> 43:43.412 และผมต้องพยายามขโมยหมอนเขา 43:44.622 --> 43:48.417 ระหว่างที่ยักษ์หลับอยู่ เขาจะได้นอนหลับต่อไปได้ 43:48.917 --> 43:52.254 แต่พอผมดึงหมอนห่างออกมา แขนเขาจะมาโอบรอบตัวผม 43:52.338 --> 43:54.048 ยักษ์จะจับผมเอาไว้ 43:54.131 --> 43:55.215 เขาเป็นคนแบบนั้น 43:57.801 --> 44:00.012 วันหนึ่ง ผมอยู่ที่แคมป์วานาคิต้า 44:00.095 --> 44:04.433 ผมจำได้เลยว่าตอนตื่นมา… ผมหดหู่ 44:06.310 --> 44:09.897 ที่ปรึกษาบอกว่า "พี่ชายเธอประสบอุบัติเหตุ 44:11.398 --> 44:14.068 เขาเสียชีวิต" เขาพูดแบบนี้ 44:14.151 --> 44:16.820 และผมบอกว่า "เขาเป็นไรไหม" 44:18.572 --> 44:19.865 "ไม่ เขาเสียชีวิต" 44:24.745 --> 44:27.081 มันเหมือนไม่มีอะไรสมเหตุสมผล 44:27.790 --> 44:31.377 แล้วจากนั้นผมก็ฝัน 44:32.294 --> 44:36.674 และบอกเลยตอนนี้ผมก็ยังจำได้ ฝันผมมันเป็นภาพเทคนิคัลเลอร์ 44:38.217 --> 44:42.930 และ… ผมนั่งอยู่ริมลำธารในป่า 44:43.013 --> 44:44.556 และเดวิดก็เดินมา 44:44.640 --> 44:46.183 เขาดูหล่อเหลา 44:46.266 --> 44:48.644 สวมเชิ้ตแบน-ลอนสวยๆ 44:49.144 --> 44:50.729 และเขาบอกว่า 44:52.648 --> 44:56.026 "ฉันสบายดี ทุกอย่างวิเศษไปหมด 44:56.110 --> 44:57.903 และอีกไม่นานเราจะเจอกัน" 44:59.405 --> 45:00.948 แล้วผมก็ตื่น 45:02.574 --> 45:04.451 และเมฆหมอกก็สลายไป 45:10.124 --> 45:13.669 ที่งานศพ แม่ผมเริ่มไอ แม่เริ่มมีอาการไอที่งานศพ 45:14.753 --> 45:18.841 แม่ตรวจเจอมะเร็งเต้านมเมื่อปี 1957 ซึ่งผมไม่เคยรู้เรื่องนั้น 45:19.925 --> 45:24.638 และพอถึงปลายปีนั้น อาการแม่ก็ทรุดลง 45:25.305 --> 45:28.851 นอร่าเล่าว่าเขาเป็นพยาบาลอยู่ที่แคลิฟอร์เนีย 45:28.934 --> 45:33.439 เขารู้ว่าแม่กำลังทรุด เขาเลยบินกลับมาเป็นพยาบาลให้แม่ 45:33.522 --> 45:36.692 และนอร่าก็อยู่ด้วยตอนที่หมอเข้ามาบอกว่า 45:36.775 --> 45:38.736 "โอลิฟ คุณจะอยู่ได้อีกแค่สามเดือน" 45:40.320 --> 45:43.449 และสิ่งที่แม่ตอบ หลังจากหมอไปแล้ว 45:43.532 --> 45:45.826 "ฉันไม่ยอมหรอก ฉันมีลูกอีกคนต้องเลี้ยง" 45:46.326 --> 45:48.746 แล้วแม่ก็บอกนอร่า "ส่งองุ่นมาหน่อย" 45:48.829 --> 45:51.790 นั่นกลายมาเป็นสัญลักษณ์ ของความกล้าหาญในบ้านเรา 45:51.874 --> 45:53.167 "ส่งองุ่นมาหน่อย" 45:56.503 --> 45:58.213 แล้วแม่ก็กลับมาบ้าน 45:58.714 --> 46:04.553 แล้วอาการแม่ก็ทุเลาลง อย่างน่าทึ่งโดยไม่มีคำอธิบาย 46:05.345 --> 46:07.681 แล้วแม่ก็มีสุขภาพแข็งแรงต่อมาอีกสองปี 46:09.600 --> 46:14.146 แต่พอผมขึ้นเกรด 13 แม่ก็เสีย 46:18.942 --> 46:21.779 แม่เสีย แล้วสุขภาพพ่อก็ไปไวมาก 46:22.654 --> 46:25.616 อาการสโตรกทำให้ร่างกายพ่อถดถอย 46:26.116 --> 46:29.119 จากคนที่ทรงพลังที่สุดในบ้านเรา 46:29.203 --> 46:31.455 พ่อก็เงียบลงๆ 46:34.625 --> 46:37.961 ผมกับพ่อเคยล่องเรือรอบโลกด้วยกันห้าสัปดาห์ 46:39.505 --> 46:43.383 แต่ตอนที่เราอยู่ที่ไอร์แลนด์ พ่อก็ไม่อยากไปเจอพี่ๆ น้องๆ 46:43.926 --> 46:46.261 เพราะสภาพพ่อไม่ค่อยดีนัก 46:47.596 --> 46:49.598 พ่อเป็นโรคหลอดเลือดแดงแข็ง 46:50.098 --> 46:51.725 พ่อดื่มยินผสมขิง 46:51.809 --> 46:55.270 แต่ที่ฆ่าพ่อคือการที่พ่อสูบบุหรี่วันละสองซอง 46:57.856 --> 46:59.900 คุณต้องเจอโศกนาฏกรรมตั้งแต่ตอนเป็นหนุ่ม 46:59.983 --> 47:01.652 - ครับ - คุณเสียพี่ชาย เขาตาย 47:01.735 --> 47:04.154 ผมเสียเดวิด พี่ชายผมตอนผมอายุ 12 47:04.238 --> 47:06.949 เสียแม่ไปตอน 18 เสียพ่อไปตอน 20 47:07.741 --> 47:09.910 หนักหน่วงมาก แล้วคุณก็เป็นลูกคนเล็กของบ้านด้วย 47:09.993 --> 47:13.205 ครับ จะวัยนั้นหรือวัยไหน เมื่อเราต้องเสียคนในครอบครัวไป 47:13.288 --> 47:15.332 เราจะมีทางเลือก มีทางเลือกจริงๆ นะ 47:15.415 --> 47:16.917 "ฉันจะรับมือเรื่องนี้ยังไง" 47:17.000 --> 47:19.044 - นี่คือบทเรียนชีวิต - ใช่ 47:19.127 --> 47:22.923 แล้วผมจะล้มลงไป จะพ่ายแพ้ตลอดไปหรือเปล่า 47:23.006 --> 47:27.010 หรือผมจะเข้าใจ… บทเรียนที่ว่าชีวิตมันสั้น 47:27.094 --> 47:30.138 ดื่มไวน์สักแก้วแล้วก็หัวเราะเฮฮา 47:30.222 --> 47:32.683 ชื่นชมผู้คนเหล่านี้และไม่ปล่อยพวกเขาไปไหน 47:32.766 --> 47:33.934 นั่นแหละความลับที่ยิ่งใหญ่ 47:34.017 --> 47:37.521 ถ้าชีวิตนี้คุณไม่ปล่อยพวกเขาไป พวกเขาจะอยู่ในชีวิตคุณตลอด 47:37.604 --> 47:39.940 แล้วพอรู้ตัวอีกที คุณก็อยู่กับพวกเขาแล้ว 47:44.444 --> 47:47.656 ครอบครัวผมรักกันดีมาถึงทุกวันนี้ 47:50.492 --> 47:53.829 ผมคิดว่าลุงไมก์คือคนที่เหมือนพ่อผมที่สุด 47:54.621 --> 47:56.290 คู่นั้นทำงานด้วยกันมาเยอะ 47:58.000 --> 48:00.002 ลุงไบรอันกับป้านอร่าจะเหมือนกันมากกว่า 48:00.085 --> 48:03.088 น่าจะเหมือนแม่ของพวกท่าน ใจดีมากกว่า 48:03.797 --> 48:08.051 แน่นอนว่ามันมีมุกตลกกับเสียงหัวเราะอยู่ตลอด 48:10.220 --> 48:12.681 นายคิดว่าใครใจร้ายที่สุดในบ้านเรา 48:12.764 --> 48:15.559 นายไง และทุกคนก็น่าจะเห็นด้วย 48:15.642 --> 48:18.270 - ไม่คิดจะลังเลสักหน่อยเลยเหรอ - ไม่ต้องลังเลเลย 48:18.353 --> 48:20.898 และถ้านายถามนอร่า เขาก็คงตอบว่า "ไมเคิล" 48:20.981 --> 48:22.482 และนอร่าเชื่อถือไม่ได้ 48:22.566 --> 48:25.152 - ไบรอันก็คงตอบเหมือนกัน - ไบรอันก็เชื่อถือไม่ได้ 48:25.235 --> 48:27.195 โอเค งั้นก็ไม่มีใครเชื่อถือได้เลย 48:27.279 --> 48:30.198 แต่คำตอบก็คือนายคือคนที่เหมือนพ่อที่สุด 48:30.824 --> 48:32.659 ทุกคนเห็นพ้องต้องกัน 48:34.536 --> 48:36.038 เราสี่คนจะมารวมตัวกัน 48:36.121 --> 48:39.708 เราจะเฮฮากัน ดื่มรัมกับโค้ก 48:39.791 --> 48:43.587 หัวเราะ ด่าทอกัน เหมือนไม่มีอะไรเปลี่ยนไป 48:43.670 --> 48:45.172 ครอบครัวเราสนิทกันมาก 48:48.091 --> 48:51.303 เราเคยเรียกมันว่า "การคงไว้ซึ่งวิถีชีวิตที่สนุกสนาน" 48:51.386 --> 48:52.930 นั่นน่ะแหละครับ 48:53.013 --> 48:56.224 และบางครั้งมันก็ยากที่จะทำแบบนั้น 48:56.308 --> 49:00.479 แต่เราก็ต้องชื่นชมคนที่ยังทำแบบนั้นต่อไปได้ 49:00.979 --> 49:04.107 ผมว่าเพราะงี้แหละคนถึงได้ชอบมาร์ตี้มากๆ 49:04.191 --> 49:08.111 เพราะเขาพยายามรักษาวิถีชีวิต ที่สนุกสนานเอาไว้เสมอ 49:09.196 --> 49:11.615 - ได้ถ่ายอยู่… - ใช่ นี่คือชอร์ตทั้งสี่ 49:12.324 --> 49:14.034 กอดกันๆ 49:14.117 --> 49:16.536 เราอยู่นี่แล้ว เคน หลังจากผ่านมาหลายปี 49:16.620 --> 49:18.080 - เขาพูดไรอ่ะ - ฉันไม่รู้ 49:18.163 --> 49:20.123 - กอดกันๆ - กอดกันๆ 49:20.207 --> 49:23.126 เราเกิดมาจากท้องเดียวกัน 49:23.210 --> 49:26.213 - กอดกันๆ - กอดกันๆ 49:27.255 --> 49:29.591 ครั้งหนึ่งเคยมีห้า แต่ตอนนี้เหลือแค่สี่ 49:29.675 --> 49:30.717 - กอดกันๆ - กอดกันๆ 49:30.801 --> 49:32.386 ความทุกข์… 49:32.469 --> 49:34.221 เรามีแปดปีที่เลวร้าย 49:34.304 --> 49:36.264 - ไม่ใช่แปดปีที่ดีเลย - อืม 49:36.348 --> 49:38.725 - เราตั้งปุ่มลัดให้โทรหาร้านจัดงานศพ - ใช่ 49:38.809 --> 49:41.311 - แต่ในแปดปีนั้นมันก็มีเสียงหัวเราะ - ใช่ 49:41.812 --> 49:43.063 แต่นั่นแหละสำคัญ 49:49.194 --> 49:53.031 เราเหมือนมีกำแพงกั้น จนคุยกันไม่รู้เรื่องสักที แลร์รี่ 49:54.366 --> 49:56.618 - สตีฟอาจมาดินเนอร์กับเรา - โอเค 49:58.203 --> 50:00.288 เอาล่ะ เดี๋ยวชงกาแฟให้ 50:03.875 --> 50:06.336 สิบเอ็ด สิบสอง 50:08.296 --> 50:09.297 สิบสาม 50:10.090 --> 50:13.885 ระหว่างเทน้ำ ฉันจะเลียนแบบริชาร์ด เบอร์ตัน พร้อมนะ 50:14.636 --> 50:15.929 ให้ตายเถอะ 50:16.596 --> 50:19.182 ขอเล่าเรื่องโศกเกี่ยวกับราชาที่วายชนม์ 50:19.683 --> 50:23.770 บ้างก็ทรงถูกปลด บ้างก็ทรงสิ้นในสงคราม 50:23.854 --> 50:28.900 บ้างก็ถูกมเหสีวางยาพิษ ทั้งหมด… ถูกสังหาร 50:29.401 --> 50:31.111 เอาล่ะ พร้อมแล้วลอว์เรนซ์ 50:35.115 --> 50:37.701 เติมอะไรในกาแฟไหม มัสตาร์ดไหม 50:38.243 --> 50:41.788 สองสามปีก่อนที่คุณมาที่นี่ คุณเพิ่งออกจากเอสซีทีวี 50:41.872 --> 50:43.665 แล้วก็ไปอยู่แซตเทอร์เดย์ไนต์ไลฟ์ 50:43.749 --> 50:47.127 แต่สามสี่ครั้งหลังที่คุณมา คุณเป็นพระเอกแล้ว 50:47.210 --> 50:49.421 คุณอยู่ในหนังฟอร์มยักษ์ทุนหนา 50:49.921 --> 50:52.174 - เป็นดีลที่ดีใช่เล่น - ครับ ดีเลยล่ะ 50:52.257 --> 50:57.304 ถึงผมจะรู้สึกว่ามันมีสิทธิ์จบลงเฉยๆ ได้ 50:59.389 --> 51:03.351 (ทรีอามิโกส์) (1986) 51:06.271 --> 51:09.191 หนังเรื่องแรกที่ผมเล่นคือทรีอามิโกส์ 51:12.402 --> 51:16.490 เราได้ค่าตัวเท่ากัน และสองคนนั้นเป็นดาราใหญ่ 51:18.241 --> 51:20.577 - ฉันลักกี้ เดย์ - ฉันเน็ด เนเดอร์แลนเดอร์ 51:20.660 --> 51:22.704 ฉันดัสตี้ บอตทอมส์ รวมกันเป็น… 51:22.788 --> 51:24.956 - ทรีอามิโกส์! - ทรีอามิโกส์! 51:27.793 --> 51:29.002 ผมรู้จักมาร์ตี้ 51:29.086 --> 51:31.463 เขาน่ะ… สำหรับผมเขาเป็นที่รู้จัก 51:31.546 --> 51:33.882 เขาชอบเรียกตัวเองว่า "อามิโกค่าตัวถูก" 51:33.965 --> 51:37.219 ผมว่าเราควรแนะนำตัวเอง สำหรับคนดูที่ไม่รู้จักเรา 51:37.302 --> 51:38.595 มาร์ติน ชอร์ต 51:41.848 --> 51:44.476 เราซี้กันเร็วมากด้วยเสียงหัวเราะ 51:47.687 --> 51:50.357 ทีนี้ ฉากที่เราเพิ่งเล่นกันไปมันสุดยอดมากๆ 51:50.440 --> 51:52.526 มันวิเศษสุดๆ ฉันจะบอกให้ว่าทำไม 51:52.609 --> 51:55.654 เป็นเพราะนายทำให้ตัวเองกลายเป็นฉากหลังได้ 51:55.737 --> 51:57.781 ไม่โดดเด่นออกมา ไม่พยายามจะตลก 51:57.864 --> 52:00.742 นั่นคือเรื่องสำคัญที่นายต้องทำให้ได้ เวลาเข้าฉากกับฉัน 52:00.826 --> 52:03.328 เพราะถ้านายเด่นออกมาและพยายามขายขำ 52:03.411 --> 52:05.288 มันจะทำให้คนดูเกลียดนาย 52:05.372 --> 52:06.790 เพราะฉันจะอยู่บนจอ 52:06.873 --> 52:09.292 และพวกเขาจะเห็นว่าออร่าของฉันมันแผ่ออกไป 52:09.376 --> 52:12.504 นายอย่าเข้ามาแทรกออร่าความตลกของฉัน 52:12.587 --> 52:15.632 เวลานายเข้าฉากกับเชวี่ ตอนนั้นแหละที่ฉันจะเล่นใหญ่ 52:15.715 --> 52:16.758 ทำหน้าเด๋อๆ… 52:16.842 --> 52:22.097 หน้าเด๋อ เล่นใหญ่ พยายามแย่งซีน เวลาเข้าฉากกับฉันต้องทำยังไง 52:22.180 --> 52:23.890 เล่นให้น้อย กลืนไปกับฉากหลัง 52:23.974 --> 52:24.975 กับเชวี่… 52:25.058 --> 52:27.686 - เด๋อ เด๋อ เด๋อ - เยี่ยม ยอดมาก เยี่ยม 52:27.769 --> 52:29.646 - ขอบคุณสตีฟ - ไม่เป็นไร 52:29.729 --> 52:31.565 - ยอดเลย ขอบคุณ - ไม่เป็นไร 52:35.610 --> 52:37.320 เราเล่นสแครบเบิลกันบ่อย 52:37.404 --> 52:39.781 จำได้ว่าผมเคยส่งโน้ตให้เชวี่ บอกว่า 52:39.865 --> 52:43.368 "ฉันจะให้นายเอาแนนซี่เมียฉัน แลกกับตัวอีและคิว" 52:43.952 --> 52:47.706 และเชวี่น่ะ เขาขำกับมุกพรรค์นี้มาก 52:47.789 --> 52:51.168 เขาบอก "ฉันจะไปรับนาย เราจะขับรถไปทำงานด้วยกันทุกวัน" 52:51.251 --> 52:54.129 และพวกเราก็สนิทกันอย่างรวดเร็ว 52:56.631 --> 52:59.426 ในชีวิตเรา บางครั้งก็จะเจอกับไฟเขียว 53:00.969 --> 53:03.388 และบางครั้งก็จะเป็นไฟแดงอย่างไม่มีเหตุผล 53:03.889 --> 53:06.266 มีหนังเรื่องไหนที่ฉายอยู่ที่มันแย่มากจริงๆ ไหม 53:06.349 --> 53:08.768 ผมไม่แนะนำให้ดูทรีอามิโกส์ 53:13.523 --> 53:17.611 ทรีอามิโกส์เปิดตัวเป็นรอง ฟ้าส่งข้ามาลุยของเอ็ดดี้ เมอร์ฟี่ 53:18.737 --> 53:24.201 แต่มันก็กลายเป็นที่ชื่นชอบ โดยเฉพาะในหมู่ผู้ชายวัย 40 53:24.701 --> 53:28.788 มุมมองที่เขามีต่อความล้มเหลว มันน่าสนใจมากเลย มัน… 53:30.457 --> 53:33.460 ลอร์น, สตีฟ และมาร์ตี้ 53:33.543 --> 53:35.712 ถ้าคุณพูดถึงทรีอามิโกส์ 53:35.795 --> 53:39.132 พวกเขาเพิ่งมายอมรับเร็วๆ นี้เองว่าคนชอบมัน 53:39.216 --> 53:42.010 ตอนผมรู้จักกับมาร์ตี้ ผมบอกเขาว่ามันมีความหมายกับผมมาก 53:42.093 --> 53:45.513 เขาบอก "อืม แต่มันเปิดตัวแย่ มันแพ้ฟ้าส่งข้ามาลุย" แบบนั้นเลย 53:46.014 --> 53:49.392 ผมจำได้ว่าจัสติน ทิมเบอร์เลก ก็เคยบอกเขาว่ารักทรีอามิโกส์มาก 53:49.476 --> 53:52.187 และ… พอเวลาผ่านไปมันก็เริ่มซึมซับ 53:52.270 --> 53:57.400 แบบ "นี่ เราไม่ได้จำเรื่องที่มันแพ้ฟ้าส่งข้ามาลุย 53:57.484 --> 54:00.612 เราแค่คิดว่ามันเป็นหนังดี และคุณต้องรับซะ" 54:02.030 --> 54:05.742 แต่ ณ เวลานั้นไม่มีใครพูดว่า มาร์ติน ชอร์ตเป็นดาราหนัง 54:05.825 --> 54:07.244 จากนั้นเราก็สร้างมุดมิติบุกโลก 54:07.327 --> 54:09.496 มุดมิติบุกโลกเป็นหนังที่ดีมาก 54:11.623 --> 54:12.791 (มุดมิติบุกโลก) (1987) 54:12.874 --> 54:14.584 ตอนทดลองฉาย คนชอบกันเพียบ 54:15.085 --> 54:17.379 และคุณไม่รู้เรื่องการทดลองเลยงั้นเหรอ 54:17.462 --> 54:18.380 ทดลองอะไร 54:18.463 --> 54:20.632 ผมถูกย่อส่วน 54:20.715 --> 54:24.052 ผมควรถูกฉีดเข้าไปในตัวของกระต่ายทดลอง 54:24.135 --> 54:26.888 แต่ได้ไงไม่รู้ ผมกลับเข้ามาอยู่ในตัวคุณ 54:26.972 --> 54:29.516 แต่มุดมิติบุกโลกก็ไม่มีคนดู 54:33.561 --> 54:35.105 เราสร้างครอสมายฮาร์ต 54:35.188 --> 54:39.943 ถ้าคุณไปเดตกับผู้ชายอีกห้าคน และพวกเขาแย่กว่าผม 54:40.860 --> 54:41.987 จะโทรหาผมไหม 54:50.370 --> 54:52.122 ไม่ ไม่น่าจะโทร 54:55.166 --> 54:58.211 ก็ไม่รู้คุณเห็นรายได้ของหนังเรื่องนั้นไหมนะ 54:58.712 --> 55:02.132 เราสร้างหนังกับคนจำนวนมากนานสามเดือน 55:02.215 --> 55:03.883 จากนั้นก็ไม่ได้เจอพวกเขาอีก 55:04.926 --> 55:08.388 นายกับฉันตั้งใจกันเอาไว้ ตอนนั้นนายเป็นผู้อำนวยการสร้าง 55:08.471 --> 55:10.974 ว่าเราจะคงความสัมพันธ์กันต่อไป 55:11.725 --> 55:13.184 นั่นคือเมื่อ 40 ปีก่อน 55:14.602 --> 55:18.815 คนเรามักมีเรื่องที่เสียใจชั่วชีวิต แต่ฉันไม่เคยเห็นนายเป็นแบบนั้น 55:18.898 --> 55:23.486 ไม่ ฉันปฏิบัติตามเนื้อเพลงซินาตรา 55:23.570 --> 55:27.741 "เสียใจนั้นฉันมีเล็กน้อย แต่ก็เล็กน้อยจนไม่พักต้องพูดถึง" 55:27.824 --> 55:30.118 นั่นคือหลักปรัชญาที่ฉันยึดปฏิบัติ 55:32.537 --> 55:34.622 "ฉันให้อาหารไก่ 55:35.248 --> 55:36.958 และฉันก็เก็บไข่" 55:37.500 --> 55:38.710 เรือใหญ่จัง 55:38.793 --> 55:39.711 เรือใหญ่เหรอ 55:39.794 --> 55:40.754 ครับ 55:41.421 --> 55:42.297 ได้ยินเสียงเหรอ 55:42.380 --> 55:43.923 - ได้ยินครับ - อืม 55:45.633 --> 55:50.388 ผมจำได้ ในปี 1987 ผมซื้อบ้านกับแนนซี่ 55:51.264 --> 55:54.476 เราจะซื้อด้วยค่าตัวจากหนังสองเรื่องที่ผมจะเล่น 55:55.060 --> 55:57.896 แล้วพอผมเซ็นสัญญาจำนอง เรื่องหนึ่งก็ถูกยกเลิก 56:00.148 --> 56:03.151 ผมคิดนะ "นี่ไม่คู่ควรกับฉัน" แบบว่า "ฉัน 37" 56:03.234 --> 56:07.280 "ฉันไม่ควรจะได้ชมวิวทะเลจากห้องนั่งเล่น" 56:09.074 --> 56:12.619 ผมบอกแนนซี่ "ถ้าเราเก็บมันไว้ไม่ได้ล่ะ" 56:12.702 --> 56:14.788 "ถ้ารักษามันไว้ไม่ได้ล่ะ" 56:14.871 --> 56:17.791 เขาตอบ "งั้นเราก็ย้ายสิ" 56:18.458 --> 56:21.461 แบบ "มัน… หัวใจมันคือเรา" 56:21.961 --> 56:22.837 เรา 56:22.921 --> 56:26.299 และถ้าคุณดูผลงานเขา บางเรื่องก็เจ๊ง 56:26.383 --> 56:27.967 โทษที แต่เป็นความจริง 56:28.051 --> 56:30.303 แต่วันต่อมาเขาก็จะลุกขึ้นมาลงสนามใหม่ 56:30.387 --> 56:31.846 และสร้างอะไรใหม่ๆ 56:32.514 --> 56:37.143 ปี 1992 ผมมีละครเพลงบรอดเวย์เรื่องแรก เล่นกับเบอร์นาเด็ตต์ ปีเตอร์ส 56:37.894 --> 56:40.522 - พอลล่า - ชื่อนั้นช่างแสนคุ้นหู 56:40.605 --> 56:42.273 ฉันคลั่งไคล้ในเธอนะ พอลล่า 56:42.357 --> 56:44.692 ซาบซ่าทุกทียามเธอร้องให้ฟัง 56:44.776 --> 56:48.863 ผมอิ่มอกอิ่มใจเวลาที่เล่นได้ดีต่อหน้ากล้อง 56:48.947 --> 56:53.618 แต่การได้อยู่ในคืนเปิดม่าน และจบฉากใหญ่ที่รวมนักแสดง 56:53.701 --> 56:56.663 และคนดูเฮกันลั่น มันเหมือนหลุดมาจากหนังเลย 56:56.746 --> 57:01.960 เธอมีปมในใจ ปมเบ้อเริ่มอย่างกับเอ็มไพร์สเตต 57:02.043 --> 57:04.796 แล้วไปเล่นบรอดเวย์ได้ไง มันเกิดขึ้นได้ไง 57:04.879 --> 57:07.590 คือผมถ่ายหนังอยู่ที่ซานฮวน 57:07.674 --> 57:09.092 แล้วเรื่องนั้นเกิดขึ้นได้ไง 57:11.094 --> 57:13.638 ยกตัวอย่างนะ ผมร้องเพลง แต่ก็ร้องเพลงตลก 57:13.721 --> 57:16.558 ถ้าร้องเพลงตลก คุณก็ร้องเพลงจริงจังไม่ได้ 57:16.641 --> 57:19.936 เพราะคนจะรอให้มีเรื่องฮาๆ เกิดขึ้นกับเรา 57:20.019 --> 57:22.272 ผมเคยดูเขา แต่ไม่ยักรู้ว่าเขาร้องเพลงได้ 57:22.355 --> 57:24.524 - ฉันไม่รู้ว่าเขาร้องได้ - ผมไม่รู้ว่าเขาร้องได้ 57:24.607 --> 57:25.942 ผมรู้มาตลอด 57:26.443 --> 57:28.027 และคืนนี้โลกจะได้รู้ 57:28.111 --> 57:29.446 มันจะเปลี่ยนชีวิตคุณแน่ ว่าไหม 57:29.529 --> 57:32.407 เอ่อ มันคือฝันที่ผมอยากทำมาตลอด 57:32.490 --> 57:36.536 ผมคิดว่านักแสดงทุกคน ต้องเคยเล่นละครเวทีที่นิวยอร์ก 57:36.619 --> 57:38.538 ไม่งั้นก็จะรู้สึกว่าเราไม่ใช่นักแสดงตัวจริง 57:38.621 --> 57:39.497 ค่ะ 57:39.998 --> 57:42.208 (รางวัลโทนี่) (มาร์ติน ชอร์ต) 57:42.292 --> 57:47.589 มีคนมากมายหลายคนเลยที่ผมต้องขอบคุณ 57:47.672 --> 57:49.799 และควรด้วย แต่ว่า… 57:50.550 --> 57:53.970 ความจริงก็คือ… ผมทำของผมเอง 57:56.556 --> 57:59.601 เขามีภาพยนตร์เรื่องใหม่กำลังฉายทั่วประเทศ 57:59.684 --> 58:02.270 โดยเล่นกับสตีฟ มาร์ติน ชื่อเรื่องว่าฟาเธอร์ออฟเดอะไบรด์ 58:02.353 --> 58:03.354 มาร์ติน… 58:04.647 --> 58:08.318 ได้ยินว่าคุณโดดเด่นมาก คุณเป็นตัวขโมยซีนของหนังเลย 58:08.401 --> 58:11.654 ไม่หรอก ผมไม่คิดอย่างนั้น แต่มันเป็นหนังที่ตลกมากๆ 58:11.738 --> 58:14.073 ลองนิยามหนังเรื่องฟาเธอร์ออฟเดอะไบรด์หน่อย 58:14.157 --> 58:16.493 - ฉันว่ามันเป็นหนังซึ้ง - อ่าฮะ 58:16.576 --> 58:20.622 ฉันคิดว่ามันเป็นหนังตลก ฉันคิดว่ามันมีช่วงเวลาที่กินใจ 58:20.705 --> 58:24.042 มันมีฉากตลกแบบผู้ดี มีฉากตลกตลาดล่าง 58:24.709 --> 58:25.752 สวัสดี 58:26.252 --> 58:29.339 ขอโทษที่ปล่อยให้ต้องรอนะ ฉันฟรังก์ ยินดีที่รู้จัก 58:30.465 --> 58:33.426 นี่ก็อีกตัวอย่างของการเล่นแบบสุดโต่ง 58:34.177 --> 58:35.637 และทำออกมาได้ดี 58:36.262 --> 58:39.807 ไอเดียคือฟรังก์น่ะเป็นตัวแทนของความแปลกแยก 58:39.891 --> 58:42.185 ที่สตีฟ มาร์ตินรู้สึกต่อขั้นตอนต่างๆ 58:43.186 --> 58:46.105 เจอปัญหาแล้ว แฮงค์เขาไม่เอาไม่อยากเตรียมไก่อ่ะ 58:46.189 --> 58:47.482 เขาทำไมนะ 58:47.565 --> 58:50.693 คิมเบอร์ลี่ วิลเลียมส์กับไดแอนเข้าใจเขา 58:50.777 --> 58:51.903 ส่วนผมไม่ 58:52.403 --> 58:55.740 แต่ต้องเล่นแค่ไหน แค่ไหนล่ะ 58:56.449 --> 58:57.534 เริ่ม 58:57.617 --> 58:59.285 พวกคุณยังไม่ได้ทำลิสต์ขึ้นมา 58:59.369 --> 59:02.664 แต่คุณอยากจัดงานแต่งที่บ้าน ในวันที่ 6 มกราคม ถูกไหม 59:02.747 --> 59:05.583 พวกผู้บริหารกังวลกับตัวละครตัวนี้ 59:05.667 --> 59:09.337 พวกคุณยังไม่ได้ทำลิสต์ขึ้นมา แต่คุณอยากจัดงานแต่งที่บ้านในวันที่… 59:09.420 --> 59:11.673 และเราก็เล่นให้เบาลงเรื่อยๆ 59:12.257 --> 59:14.300 พวกคุณยังไม่ได้ทำลิสต์ขึ้นมา 59:14.384 --> 59:17.470 แต่คุณอยากจัดงานแต่งที่บ้าน ในวันที่ 6 มกราคม ถูกไหม 59:17.554 --> 59:18.680 ท้ายที่สุด สตีฟบอกว่า 59:18.763 --> 59:21.849 "ทุกคน ไม่เหลือความฮาแล้ว ผมฟังเข้าใจทุกคำเลย" 59:21.933 --> 59:25.019 ขอล่ะ ด้วยความเคารพนะ ขอต้อนรับสู่ยุค 90 59:29.607 --> 59:33.194 คุณไม่เข้าใจที่ตัวเองพูดเลย ตอนที่พูดน่ะคุณมีพูดอะไรจริงๆ ไหม 59:33.278 --> 59:36.197 ผมบอกชาร์ลส์ว่ามันวิเศษมากที่ได้มาที่นี่ 59:36.281 --> 59:37.865 คุณผูกไทแล้วหล่อมาก 59:37.949 --> 59:40.451 ผมคงไม่เลือกไทสีนั้น แต่ว่าเชิ้ตสวยดี 59:40.535 --> 59:41.369 ครับ 59:41.452 --> 59:43.997 ทีนี้ สตีฟเล่นเป็นพ่อของเจ้าสาว 59:44.080 --> 59:47.500 แล้วคุณชอบสตีฟมากกว่าที่ชอบผมหรือเปล่า 59:48.126 --> 59:49.711 ผมจะบอกงี้แล้วกัน 59:49.794 --> 59:53.339 นี่ต้องทำให้ผมดูตื้นเขินแน่ ซึ่งไม่ควร 59:53.423 --> 59:55.592 เพราะถ้าแบบนั้นก็แปลว่าคนฟังตีความผิด 59:55.675 --> 59:58.469 สตีฟมีประโยชน์กับผมมากกว่าคุณ 59:59.429 --> 01:00:02.599 ช่วยทำตัวเหมือนเด็กผู้ชายปกติสักนาทีได้ไหม 01:00:03.182 --> 01:00:04.726 ทำสายตาให้เหมือนคนหน่อย 01:00:05.226 --> 01:00:08.646 แกทำได้แค่ไม่กี่วิฯเอง มองฉันให้เหมือนเด็กผู้ชายปกติหน่อย 01:00:09.147 --> 01:00:10.440 อย่ากวนประสาทเชียว 01:00:11.024 --> 01:00:12.817 ไม่งั้นแกได้กลับขึ้นเครื่องแน่ 01:00:13.610 --> 01:00:14.694 เข้าใจไหม 01:00:15.194 --> 01:00:17.238 ที่ผมเข้าใจคือรักนะ 01:00:17.739 --> 01:00:20.366 ผมอายุ 40 ตอนที่เล่นบทเด็กสิบขวบชื่อคลิฟฟอร์ด 01:00:21.159 --> 01:00:23.745 มาร์ตี้ ชอร์ตเป็นยอดนักแสดง 01:00:23.828 --> 01:00:25.705 เพราะเขาเล่นเป็นตัวละครตลก 01:00:25.788 --> 01:00:27.832 เรื่องนี้หลายคนอาจจะไม่รู้ก็ได้ 01:00:27.915 --> 01:00:30.418 แต่ตัวละครตลกไม่ได้เล่นง่ายกว่า 01:00:30.501 --> 01:00:31.544 มันเล่นยากกว่า 01:00:33.421 --> 01:00:38.343 คุณเป็นตลกเจ้าบทบาทไหม มาร์ติน หรือเป็นนักแสดงที่ชอบตลก 01:00:38.426 --> 01:00:41.554 ผมว่าผมคงเป็นนักแสดงที่มาเล่นตลก 01:00:42.472 --> 01:00:44.932 หรือจะแนวอะไรก็เอามาเถอะ 01:00:45.683 --> 01:00:48.227 เป็นจิตแพทย์ชื่อดัง แต่ใจร้อนซะจริงเลยนะ 01:00:49.228 --> 01:00:51.272 ให้ผมได้อธิบายในแบบของผมดีไหม 01:00:51.356 --> 01:00:52.857 ขอบคุณ แบบนั้นดีเลย 01:00:53.358 --> 01:00:55.860 อะไรที่ทำให้คุณสนใจภาพยนตร์ 01:00:55.943 --> 01:00:57.528 มันไม่ใช่เงิน… 01:00:57.612 --> 01:00:59.781 อืม เงินนั่นแหละ 01:01:01.699 --> 01:01:03.326 ฉันขอกล้องได้ไหม 01:01:03.409 --> 01:01:04.702 (กัปตันรอน) (1992) 01:01:04.786 --> 01:01:05.953 ได้สิบอส 01:01:07.246 --> 01:01:12.335 หนังที่ผมเล่น 90 เปอร์เซ็นต์มันเจ๊งไม่เป็นท่า 01:01:13.002 --> 01:01:17.507 แต่ผมอยู่ในหนังที่ประสบความสำเร็จมากพอ ที่จะอยู่ในวงการต่อไป 01:01:17.590 --> 01:01:20.593 ก็คือพวกมันอ่านความคิดเราได้เหรอ 01:01:20.677 --> 01:01:22.303 ผมไม่รู้จักคุณ 01:01:22.387 --> 01:01:23.513 ไม่รู้จักผลงานคุณ 01:01:24.097 --> 01:01:27.475 แต่ผมคิดว่าคุณเป็นคนหนุ่มที่มีพรสวรรค์สูงมาก 01:01:27.558 --> 01:01:29.560 และเรื่องนี้ผมไม่เคยดูคนผิด 01:01:30.603 --> 01:01:32.397 ผมไม่เคยมีแผนการใหญ่ 01:01:32.480 --> 01:01:36.567 ผมไม่ใช่คนที่มีหัวการค้าอะไรขนาดนั้น 01:01:37.318 --> 01:01:38.152 ไอ้เปรต 01:01:38.236 --> 01:01:39.570 ครับ 01:01:39.654 --> 01:01:41.030 ผมล้มเหลวมาหลายงาน 01:01:41.114 --> 01:01:42.365 แต่ผมไม่เคยพูดว่า 01:01:42.448 --> 01:01:45.284 "ฉันไม่คู่ควร เจอแบบนี้ต้องหัดเจียมตัว" 01:01:45.368 --> 01:01:47.870 คุณเป็นพวกหื่นกาม 01:01:48.871 --> 01:01:50.832 และคนก็อยากให้คุณยอมรับเรื่องนั้น 01:01:55.253 --> 01:01:56.963 ตรงกันข้ามกับ… 01:01:59.257 --> 01:02:01.426 แล้วคุณล่ะเป็นอะไร มิตช์ 01:02:01.509 --> 01:02:07.056 ผมว่ามันบ้ามากเลยถ้ามีคนบอกว่า "ตอนถ่ายทำหนังเรื่องนั้นมันแย่มาก" 01:02:07.140 --> 01:02:10.560 "ฉันเกลียดตอนถ่ายหนังเรื่องนั้น แต่ขอให้รายได้มันดีเถอะ" 01:02:10.643 --> 01:02:13.521 เพราะแบบนั้นน่ะ แค่จะให้มันทำรายได้เยอะๆ 01:02:13.604 --> 01:02:15.773 ก็เป็นไปได้ยากมากแล้ว 01:02:16.357 --> 01:02:20.194 ประสบการณ์ที่จิตวิญญาณคุณจะได้รับ ก็คือประสบการณ์ในการลงมือทำ 01:02:20.278 --> 01:02:23.823 มันสร้างสรรค์ไหม มันสนุกไหม คุณมีมื้อค่ำหรรษาหรือเปล่า 01:02:23.906 --> 01:02:25.950 อยู่ในกองสนุกไหม 01:02:27.326 --> 01:02:28.286 นั่นอะไร 01:02:28.369 --> 01:02:29.662 อะฮ่า! 01:02:29.746 --> 01:02:33.458 เอนเทอร์เทนเมนต์ทูไนต์ 01:02:33.541 --> 01:02:37.545 เอนเทอร์เทนเมนต์ทูไนต์ 01:02:42.091 --> 01:02:45.595 (สนักฮาร์เบอร์) 01:02:53.561 --> 01:02:56.606 เขาให้ผมทำเหมือนกินมื้อเช้าทั้งที่กินไปแล้ว 01:02:57.899 --> 01:03:00.026 โอ๊ยตาย หิวชะมัด 01:03:02.153 --> 01:03:03.279 หิวโซเลย 01:03:03.988 --> 01:03:05.364 ให้ตายสิ 01:03:08.451 --> 01:03:09.702 อร่อยจัง 01:03:12.246 --> 01:03:15.875 (21 มิถุนายน ปี 1993) 01:03:15.958 --> 01:03:17.293 ที่นี่สนักฮาร์เบอร์ 01:03:17.376 --> 01:03:20.838 ผมกำลังดื่มวอดก้าโทนิกแก้วแรกของฤดูกาล 01:03:21.339 --> 01:03:23.883 เห็นหรือเปล่า วันแรกของฤดูร้อน 01:03:23.966 --> 01:03:27.094 พ่อบอก… 01:03:27.637 --> 01:03:30.139 พ่อบอกว่าวันแรกของฤดูร้อน เฮนรี่ 01:03:30.223 --> 01:03:32.350 - ดีใจไหมที่ได้อยู่ที่นี่ คุณพ่อ - ดีใจ 01:03:33.476 --> 01:03:36.979 กระท่อมแสนวิเศษของเราที่แคนาดา… 01:03:37.063 --> 01:03:38.523 แม่ ดูนะว่าหนูแกว่งได้สูงแค่ไหน 01:03:38.606 --> 01:03:40.608 แนนซี่เป็นคนซื้อ 01:03:41.108 --> 01:03:43.194 ผมไม่ได้เห็นก่อนด้วย 01:03:43.277 --> 01:03:44.904 ส่วนนั่นก็พวกเด็กๆ 01:03:45.738 --> 01:03:47.740 ฉันจำได้ว่าฉันอยู่ที่เคาน์เตอร์ 01:03:47.824 --> 01:03:50.076 ตอนที่เขาบอกมาร์ตี้ว่าเขาซื้อกระท่อม 01:03:51.035 --> 01:03:52.912 ฉันถาม "แนนซี่ เขาได้เห็นกระท่อมไหม" 01:03:52.995 --> 01:03:54.539 "ไม่ เขาไม่ได้เห็น" 01:03:54.622 --> 01:03:58.835 และฉันก็คิดว่า "ว้าย ฉัน… ฉันทำได้ไหมนะ อาจจะควรก็ได้" 01:04:00.378 --> 01:04:03.464 แนนซี่บอกให้ทำอะไร ฉันทำหมด ความเป็นแนนซี่ก็แบบนี้แหละ 01:04:03.548 --> 01:04:06.926 "แลร์รี่ ไปเอาไอ้นั่นตรงนั้น แล้วหยิบมันมาตรงนี้หน่อยสิ" 01:04:07.009 --> 01:04:10.388 "ได้ แนนซี่" คุณเองก็ทำทุกอย่างตามที่เขาสั่งนี่ 01:04:10.888 --> 01:04:14.642 เขาน่ารัก… และคุมทุกคนอยู่หมัด 01:04:15.142 --> 01:04:16.936 นี่ พูดอะไรฮาๆ หน่อย 01:04:19.564 --> 01:04:21.899 ผม… ผมอยู่กับชาวแก๊ง… 01:04:25.570 --> 01:04:28.364 มันเป็นสถานที่แบบที่ว่าเมื่อไหร่ที่มา 01:04:28.447 --> 01:04:32.493 ต่อให้ไม่ได้มานานเป็นปี เราจะรู้สึกเหมือนไม่เคยไปไหน 01:04:34.203 --> 01:04:37.415 ผมคิดเสมอเลยแบบว่าถ้าสวรรค์มีจริงนะ 01:04:38.040 --> 01:04:42.962 สวรรค์ก็อาจเป็นที่โปรดของเราที่คงอยู่ชั่วนิรันดร์ 01:04:44.505 --> 01:04:46.632 และมันก็คงจะเป็นที่นี่ 01:04:51.220 --> 01:04:52.722 นั่นเม็ก คาสแดน 01:04:53.222 --> 01:04:54.348 ไปเลย โอลลี่ 01:04:54.432 --> 01:04:55.725 ไงมาร์ตี้ 01:04:55.808 --> 01:04:59.645 - สวัสดีที่รัก ขอต้อนรับสู่สนักฮาร์เบอร์ - ขอบคุณ มันวิเศษสุดๆ 01:04:59.729 --> 01:05:01.731 ส่วนนั่นก็แน่นอน 01:05:02.899 --> 01:05:04.025 แลร์รี่ คาสแดน 01:05:04.108 --> 01:05:05.234 สวัสดีมาร์ตี้ 01:05:05.318 --> 01:05:06.444 ไง แลร์ 01:05:06.527 --> 01:05:10.448 ที่นี่ยอดมาก ดีใจด้วยนะที่เจอสถานที่เริ่ดๆ แบบนี้ 01:05:10.531 --> 01:05:14.410 ขอบคุณ ฉันคงทำไม่ได้ ถ้าไม่มีหนังเรื่องครอสมายฮาร์ต 01:05:15.286 --> 01:05:19.498 อืม ฉันคงต้อง… ต้องรับผิดชอบบางส่วน 01:05:23.085 --> 01:05:27.214 ทันทีที่เราไปถึงที่นั่น มันเป็นโลกของมาร์ตี้เต็มรูปแบบ 01:05:35.973 --> 01:05:38.809 โทษนะแอนเดรีย เล่นอะไรกันอยู่น่ะเด็กๆ 01:05:38.893 --> 01:05:39.852 เกมเศรษฐี 01:05:40.853 --> 01:05:42.188 เบอร์เกอร์ย่างบาร์บีคิว 01:05:42.271 --> 01:05:45.107 ในครัวมีผักผลไม้แคนาดากำลังหั่นอยู่ 01:05:45.191 --> 01:05:49.695 แคทเธอรีนเขากรุณาช่วยเตรียมให้ 01:05:49.779 --> 01:05:50.696 ว้าว 01:05:50.780 --> 01:05:51.656 ยินดีต้อนรับ 01:05:51.739 --> 01:05:54.575 อ้อ ขอบคุณมากที่ให้เรามาเพลิดเพลิน… 01:05:54.659 --> 01:05:57.078 - ที่คฤหาสน์โดล-ชอร์ - กับความงามของสนักฮาร์เบอร์ 01:05:57.578 --> 01:06:00.873 ดีจริงๆ ตัวแทนเธอรู้ไหมว่าเธอมา 01:06:02.875 --> 01:06:06.754 โอ๊ย ตัวแทนฉันไม่สนใจหรอก ว่าเวลาไหนฉันอยู่ไหน 01:06:08.923 --> 01:06:12.051 - ตั้งแต่มานี่ได้กินพายหรือยัง - กินไปเพียบ 01:06:12.551 --> 01:06:14.971 - ฉันไม่… - แต่ฉันน่ะคนละเรื่อง… 01:06:15.680 --> 01:06:19.266 แล้วเขาก็เอาเครื่องดื่มที่เจอที่จาเมกาให้เรา 01:06:20.059 --> 01:06:24.188 ทิง เดี๋ยวฉันจะชงเครื่องดื่มให้ชิม 01:06:24.689 --> 01:06:25.606 โอ๊ย 01:06:27.441 --> 01:06:29.527 จริงด้วย นายมีปัญหาเรื่องแอลกอฮอล์นี่หว่า 01:06:30.027 --> 01:06:30.945 เรียบร้อย 01:06:31.028 --> 01:06:32.738 เรา… จะใส่น้ำแข็ง 01:06:32.822 --> 01:06:35.658 แต่ว่าฉันรู้สึกว่า… มีแต่พวกโง่ที่อาบน้ำ 01:06:35.741 --> 01:06:37.618 ฉันเลยไม่ได้ล้างมือมาพักหนึ่งแล้ว 01:06:37.702 --> 01:06:39.328 จากนั้นก็เปิดทิง 01:06:46.502 --> 01:06:47.503 ดื่มเลย 01:06:56.679 --> 01:06:59.432 นี่ลูกสาวฉัน ลูกน้อย… 01:06:59.932 --> 01:07:01.434 - เอาเลย ทอม - ใช่ 01:07:01.517 --> 01:07:02.435 - หกสิบ… - 73! 01:07:02.518 --> 01:07:05.604 หกสิบเก้า ไม่สิ หกสิบห้า 01:07:06.772 --> 01:07:09.817 โธ่ มาร์ตี้ ตอนนี้พุงฉันโย้เกิน 01:07:10.609 --> 01:07:12.028 อย่าให้โดนมัน… 01:07:12.111 --> 01:07:13.904 สวัสดี ไง 01:07:13.988 --> 01:07:16.157 ใช่ นี่คือสนัก 96 01:07:16.240 --> 01:07:17.241 เป็นอะไร ที่รัก 01:07:17.324 --> 01:07:20.119 ก็ขาหนีบฉันน่ะสิ เพราะบางอย่างที่ฉันทำเมื่อคืนแน่ 01:07:22.455 --> 01:07:24.331 - โอ๊ยตาย - เอาแล้ว 01:07:25.791 --> 01:07:29.128 เขาคือคนที่กว้างขวางที่สุดในฮอลลีวูด 01:07:29.628 --> 01:07:34.800 เขารู้จักทุกคนที่ระดับบนสุด และที่ระดับล่างสุดของพวกบนๆ 01:07:38.220 --> 01:07:40.222 เรามีความสุขที่สุดเท่าที่เคยมี 01:07:41.766 --> 01:07:43.726 นี่ลูกชายคนโตของเรา ทอม 01:07:44.560 --> 01:07:47.104 ทอม คิดจะไปหางานทำบ้างไหม 01:07:47.188 --> 01:07:50.232 ไม่อ่ะพ่อ ผมเพิ่งได้ศัพท์ภาษาแคนาดา 01:07:51.275 --> 01:07:52.902 แต่เราก็รักเขานะ 01:07:53.569 --> 01:07:55.196 ตอนรู้จักมาร์ตี้ครั้งแรก 01:07:55.279 --> 01:07:57.948 เขาลุกขึ้นมาเลียนแบบโทนี่ เบนเน็ตต์ 01:07:58.032 --> 01:08:00.743 และร้อง "ไอเลฟต์มายฮาร์ตอินซานฟรานซิสโก" 01:08:00.826 --> 01:08:03.829 แล้วผมก็รู้สึกขึ้นมาเลยว่า 01:08:03.913 --> 01:08:06.082 ผมจะต้องมาอยู่กับหมอนี่ 01:08:06.165 --> 01:08:09.460 ในทุกโอกาสเท่าที่จะทำได้ 01:08:09.543 --> 01:08:10.669 ทอมมี่! 01:08:11.754 --> 01:08:13.172 ฉันชอบนายทำหน้าเอ๋อ 01:08:13.255 --> 01:08:15.216 ลูกๆ เราอายุเท่ากัน 01:08:15.299 --> 01:08:20.971 ครอบครัวเราเลยมักจะมาดินเนอร์ หรือจัดปาร์ตี้บาร์บีคิวด้วยกัน 01:08:21.055 --> 01:08:23.140 และเราก็จะนั่งเล่นอยู่ด้วยกัน 01:08:23.224 --> 01:08:27.103 เพราะว่า… คือมีใครบ้างล่ะที่ไม่อยากอยู่กับมาร์ตี้ 01:08:30.898 --> 01:08:34.151 - มีใครอยากดื่มไวน์แดงไหม - ฉันขอหน่อย 01:08:34.235 --> 01:08:36.320 ช่วงชีวิตเราตอนนั้นมันคล้ายกัน 01:08:36.403 --> 01:08:37.988 - อืม ใช่เลย - อืม 01:08:38.072 --> 01:08:39.740 และนี่คือคุณแนนซี่ ชอร์ต 01:08:39.824 --> 01:08:41.408 สุขสันต์วันแม่ เคท 01:08:41.492 --> 01:08:45.329 คุณแม่ที่ฉันชื่นชมจากใจ แล้วนี่ก็โอลิเวอร์ 01:08:45.412 --> 01:08:46.747 คุณเฮนรี่ ชอร์ต 01:08:47.248 --> 01:08:50.709 ทอม ผม ริต้าและเคทรู้จักกันมานาน 01:08:51.794 --> 01:08:55.631 ลูกๆ เราอายุเท่ากันหมด ตรงนั้นแหละสำคัญ 01:08:55.714 --> 01:08:58.050 ฉะนั้นหลายทีเราต้องหาทางเอาเรื่องนี้มาใช้ 01:08:58.134 --> 01:09:01.762 "จับเจ้าเด็กน้อยพวกนี้มารวมกัน แบบนั้นเราจะได้พูดคุยกันได้" 01:09:03.472 --> 01:09:05.766 ถ้าเอาลูกๆ ของเรามารวมกันก็น่าจะมี… 01:09:05.850 --> 01:09:08.644 ไม่รู้สิ 17 หรือ 15 คน… มีเด็กเยอะมากๆ 01:09:08.727 --> 01:09:10.521 ส่งนั่นมาหน่อย 01:09:10.604 --> 01:09:15.317 ผมว่าสิ่งที่บ่งบอกถึงเนื้อแท้ของมาร์ตี้จริงๆ คือเรื่องที่ลูกๆ ผมรักมาร์ตี้มาก 01:09:15.818 --> 01:09:17.236 และตั้งแต่ตอนยังเล็กๆ 01:09:17.319 --> 01:09:19.697 ลูกๆ ผมก็อยากอยู่แต่กับมาร์ตี้ 01:09:19.780 --> 01:09:22.408 อยากเดินไปนั่งกับมาร์ตี้ตอนกินมื้อค่ำ 01:09:22.491 --> 01:09:24.910 ไปคุยกับมาร์ตี้ ไปโชว์เก่งให้มาร์ตี้ดู 01:09:26.745 --> 01:09:29.415 - ไม่ แป๊บหนึ่ง ลูซี่ เอเธล - นั่นของฉัน! 01:09:29.498 --> 01:09:31.625 ลูซี่ เอเธล! 01:09:36.046 --> 01:09:37.673 นั่นแหละที่ริคกี้ทำ 01:09:38.507 --> 01:09:40.217 พวกเขาต้องรักใคร ที่รัก 01:09:40.301 --> 01:09:42.720 นี่วันเกิดลุงเอง รู้ไหม 01:09:42.803 --> 01:09:45.931 ลุงเลยจะขอให้ "รักลุงคนเดียว" 01:09:47.016 --> 01:09:49.518 อย่าไปรักพ่อแม่งี่เง่า 01:09:49.602 --> 01:09:51.353 ทอมกับริต้า 01:09:51.854 --> 01:09:53.439 น่าเบื่อ! 01:09:55.566 --> 01:09:58.444 แล้วก็สตีเวนกับเคท ลุงผ่านมาหมดแล้ว 01:10:00.196 --> 01:10:03.574 เขาถือว่ามิตรภาพเป็นสิ่งสำคัญรองจากครอบครัว 01:10:04.366 --> 01:10:08.579 เรากำลังพูดถึงความสัมพันธ์ ที่ไม่ได้สร้างขึ้นมาได้ง่ายๆ 01:10:08.662 --> 01:10:14.001 แบบที่ฉันซี้กับพวกผู้ชาย ส่วนสตีเวนก็ซี้กับพวกผู้หญิง 01:10:14.084 --> 01:10:16.253 มันเลยทำให้… 01:10:16.337 --> 01:10:19.423 คุณทำหนังเกี่ยวกับเรื่องนั้นไม่ใช่เหรอ แลร์รี่ 01:10:19.924 --> 01:10:22.384 มาร์ตี้ มาเร็ว คุณต้องมาเต้นท่านี้ 01:10:28.682 --> 01:10:29.808 ทีนี้ก็แบบ… 01:10:29.892 --> 01:10:33.270 พวกเขาตบมุกกันโบ๊ะบ๊ะจนผมตามไม่ทัน 01:10:33.354 --> 01:10:37.650 เวลาทอม มาร์ตี้และวอลเตอร์คุยกัน 01:10:37.733 --> 01:10:41.528 เพราะงั้นผมเลยหันไปพึ่ง… กล้องวิดีโอของผม 01:10:41.612 --> 01:10:44.865 นี่คือรอยเท้าเปื้อนเลือดจากการดำน้ำเมื่อกี้ 01:10:44.949 --> 01:10:46.408 ดูหลักฐานสิครับ 01:10:46.492 --> 01:10:48.702 มาร์ตี้กับทอมปิ๊งไอเดียขึ้นมา 01:10:48.786 --> 01:10:53.082 นี่ มาเลียนแบบฉากนั้น จากเรื่องสองสิงห์ชาติไอ้เสือกันดีกว่า 01:10:56.877 --> 01:10:59.880 ขอพูดเถอะ นี่มันน่าเศร้าชะมัด เพราะเราจะเดี้ยงกันหมด 01:10:59.964 --> 01:11:02.216 เตรียมตัวยิงพวกวายร้ายเถอะน่า 01:11:02.299 --> 01:11:05.177 ทางรอดมีทางเดียว ฉันว่าเราควรโดด 01:11:05.261 --> 01:11:06.887 ฉันรู้ เราโดนยิงแน่ 01:11:06.971 --> 01:11:07.930 งั้นไปสิ 01:11:09.807 --> 01:11:11.517 - ฉันจะโดดก่อน - ไม่ 01:11:12.059 --> 01:11:13.477 - งั้นนายก่อน - ก็บอกว่าไม่ไง 01:11:13.560 --> 01:11:16.146 - นายเป็นอะไรเนี่ย - ฉันว่ายน้ำไม่เป็น! 01:11:24.029 --> 01:11:27.074 นี่เป็นบ้าหรือไง แค่ร่วงลงไปก็ไม่น่าจะรอดแล้ว 01:11:27.157 --> 01:11:31.996 แม่ฉันพูดตลอดว่าการโดดหน้าผา ก็เหมือนกล่องช็อกโกแลต 01:11:32.079 --> 01:11:35.040 - เราไม่รู้ว่าจะไปฟาดกับอะไร - ใช่ ถูกของนาย 01:11:35.124 --> 01:11:37.668 - เถอะน่าฟอเรสต์ - ฉันว่ายน้ำไม่ได้ 01:11:40.045 --> 01:11:41.588 โอ๊ย ฮาเป็นบ้าเลย 01:11:41.672 --> 01:11:45.050 ให้ตายเหอะ ฉันว่าแค่ร่วงไปเราก็ตายแล้ว 01:11:47.011 --> 01:11:48.387 เชี่ยเอ๊ย! 01:11:50.222 --> 01:11:51.890 - เชี่ยเอ๊ย! - เชี่ยเอ๊ย! 01:12:00.524 --> 01:12:03.902 นี่คือรายการตะลอนเจ๊าะแจ๊ะกับจิมินี่ กลิค 01:12:04.570 --> 01:12:08.907 ที่มาให้สัมภาษณ์วันนี้คือสุดยอดตำนานตัวจริง 01:12:08.991 --> 01:12:11.493 สตีเวน สปีลเบิร์กอยู่กับเรา ไง สตีเวน 01:12:11.577 --> 01:12:14.413 - สวัสดีจิมินี่ ยินดีที่ได้พบ - คุณได้ออสการ์ยัง 01:12:14.913 --> 01:12:16.498 - ได้แล้ว - ได้ไง 01:12:17.082 --> 01:12:21.128 คุณน่ะสร้างหนังมาเยอะแยะ เมื่อไหร่จะสร้างหนังฟอร์มใหญ่บ้าง 01:12:22.004 --> 01:12:24.965 ว้าว ฟอร์มใหญ่หมายความว่าไง 01:12:25.049 --> 01:12:27.134 ก็อะไรที่มันคลิกกับคนดูอ่ะ 01:12:27.217 --> 01:12:29.595 ใช่ ผมอยากดูนะ เพราะผมว่าคุณเก่ง 01:12:31.013 --> 01:12:33.974 จิมินี่ กลิค ผู้คิดไปเองว่าเขาเป็นตำนาน 01:12:34.058 --> 01:12:36.894 นักสัมภาษณ์ผู้เหนือกว่านักสัมภาษณ์ทั้งปวง 01:12:36.977 --> 01:12:40.272 คำถามของเขาไม่มีใครอยากจะตอบ 01:12:40.773 --> 01:12:43.192 - เอาโดนัทไหม - สักชิ้นก็ดีครับ 01:12:46.487 --> 01:12:47.488 โควิดเฮงซวย! 01:12:47.571 --> 01:12:48.655 เอาไปเลย 01:12:48.739 --> 01:12:53.786 ไอเดียหลักคือนักสัมภาษณ์ชั้นเลว ที่ไม่ค่อยรู้จักแขกรับเชิญ 01:12:53.869 --> 01:12:55.913 คุณจำผมสลับกับไมเคิล คีตัน 01:12:55.996 --> 01:12:58.123 ผมรู้จักเขา เขาเป็นนักแสดงที่เก่งมากด้วย 01:12:58.207 --> 01:13:01.919 อันที่จริงสไตล์คุณต่างกันสุดขั้ว เพราะคีตันน่ะเล่นสมจริงสุดๆ 01:13:02.503 --> 01:13:05.589 ส่วนคุณน่ะมักจะติดไอ้ "หา ไงนะ" 01:13:05.672 --> 01:13:08.425 ซึ่งก็ยอดมาก รอแป๊บนะ มีคน… 01:13:08.926 --> 01:13:09.802 สวัสดี 01:13:10.594 --> 01:13:11.637 อ้อ ไง ดิ๊กซี่ 01:13:11.720 --> 01:13:15.182 เขาสามารถพูดจาปากเสียได้แบบหน้าตาเฉย 01:13:15.265 --> 01:13:17.101 และในนั้นมีความเป็นจริงอยู่ 01:13:17.184 --> 01:13:20.104 และคนที่เขาสัมภาษณ์ก็หัวเราะออก 01:13:20.187 --> 01:13:21.730 แค่เพราะแววตาดูเบลอๆ 01:13:21.814 --> 01:13:25.359 แต่ในหัวเขาอาจมีความคิดซับซ้อน แล่นอยู่ตลอดเวลาก็ได้ 01:13:26.026 --> 01:13:27.903 ผมหวังจะได้พบนักแสดงแถวหน้า 01:13:27.986 --> 01:13:31.240 แต่ถึงเป็นคุณผมก็ดีใจ บิล… เฮเดอร์ 01:13:31.323 --> 01:13:34.618 - ชื่อไม่สมเป็นดาราเลยนะ - ไม่ 01:13:34.701 --> 01:13:37.704 - ไม่ดึงดูดเหมือนลีโอ ดิคาปรีโอ - ครับ คุณพูดถูก 01:13:37.788 --> 01:13:40.624 ชื่อบิล เฮเดอร์เนี่ย เหมือนคนติดตั้งหน้าต่างมากกว่า 01:13:42.084 --> 01:13:45.921 คุณจะได้เห็นว่ามาร์ตี้คิดยังไง กับงานในวงการบันเทิง 01:13:46.004 --> 01:13:48.382 - หนังจะฉายเมื่อไหร่ - วันที่ 11 กรกฎาคม 01:13:48.465 --> 01:13:49.842 อ้อ ผมจะได้ไปที่อื่น 01:13:49.925 --> 01:13:52.136 คุณได้รับคำวิจารณ์แย่ๆ เยอะ 01:13:52.219 --> 01:13:55.889 มันทำให้คุณรู้สึกยังไง คุณรับมือมันยังไง สตีฟ มาร์ติน 01:13:55.973 --> 01:13:58.308 ก่อนอื่นเลย คนที่โดนวิจารณ์แย่ๆ มีไม่น้อย 01:13:58.392 --> 01:14:00.227 ชาร์ลี แชปลินก็ได้รับคำวิจารณ์แย่ๆ 01:14:02.020 --> 01:14:03.522 บัสเตอร์ คีตันก็ได้รับคำวิจารณ์แย่ๆ 01:14:03.605 --> 01:14:07.401 ไม่ ไม่จริง ไม่ได้โดนหนักเท่าคุณ 01:14:07.901 --> 01:14:11.113 ที่ผมหลงใหลมาตลอดเลยคือพวกคนโง่ที่มีอำนาจ 01:14:11.196 --> 01:14:14.741 คุณเปิดทีวีช่วงกลางวัน ก็จะเจอรายการของคนคนหนึ่ง 01:14:14.825 --> 01:14:17.202 เขามีผู้ช่วย และผู้ช่วยคนนั้นก็เหงื่อแตก 01:14:17.286 --> 01:14:19.580 เพราะแซนด์วิชทูน่าของพวกเขามาช้า 01:14:19.663 --> 01:14:22.040 และ "นี่มันปลาทูน่าพรรค์ไหนกัน" 01:14:22.124 --> 01:14:23.417 วิเศษมาก เดี๋ยวโทรกลับ 01:14:23.500 --> 01:14:26.587 - ไงลีอาห์ เป็นไงบ้างเอ่ย - วันนี้เป็นไงบ้างคะ คุณกลิค 01:14:26.670 --> 01:14:29.923 ฉันไม่ชอบปากกาไฮไลต์สีเหลือง เพราะมันไม่สนุก 01:14:30.007 --> 01:14:32.593 ผมอยากสร้างตัวละครที่ต้องไปออกงานต่างๆ 01:14:33.594 --> 01:14:35.137 ผมเคยเล่นหนังชื่อเพียวร์ลัค 01:14:35.220 --> 01:14:38.891 ในหนังผมโดนผึ้งต่อยและมีอาการแพ้ 01:14:39.516 --> 01:14:43.020 ผมจำได้ว่าแนนซี่อยู่ที่กองถ่าย เธอบอกว่า "จำคุณไม่ได้เลย" 01:14:43.520 --> 01:14:44.980 ผมชอบมากเลย 01:14:45.063 --> 01:14:46.773 และมันก็กำลังจะถึงงานเอ็มมี่ 01:14:47.274 --> 01:14:48.650 สวัสดี นี่จิมินี่ กลิค 01:14:48.734 --> 01:14:50.736 ลาลาวูดของจิมินี่ กลิค 01:14:50.819 --> 01:14:53.572 ผมตื่นเต้นชะมัดที่ได้มางานประกาศรางวัลเอ็มมี่ 01:14:53.655 --> 01:14:57.576 ผมอยากไปงานโดยที่คนอื่นจำผมไม่ได้ 01:14:57.659 --> 01:15:00.245 ผมกำลังคุยกับจอห์น เลกเวิร์ธ… ลิก… ล็อก… 01:15:00.329 --> 01:15:02.039 - จอห์น - ล็อกวู… 01:15:02.122 --> 01:15:03.540 คุณเคยอยู่คณะละครสัตว์ 01:15:03.624 --> 01:15:05.125 ผมเคยเป็นมนุษย์ประหลาดพักหนึ่ง 01:15:05.209 --> 01:15:07.669 คนอื่นเขาต้องใช้ไม้ต่อขา แต่คุณนี่ไม่ต้องใช้เลย 01:15:07.753 --> 01:15:10.672 ผมไม่ต้องใช้ ผมเป็นไอ้โย่งเก้งก้าง และ… 01:15:11.173 --> 01:15:13.592 รสชาติดีนะเนี่ย ทาไรไว้อ่ะ 01:15:13.675 --> 01:15:16.512 ดีใจที่ได้เจอคุณอีก ดูเหมือนน้ำหนักคุณจะลดไปเยอะเลย 01:15:16.595 --> 01:15:19.348 ผมให้เขาดูดไขมันจากทุกช่องทางที่ทำได้ 01:15:19.431 --> 01:15:23.852 ฉันว่าเขาคงด้นสดบทจิมินี่ กลิคได้ตลอดกาล 01:15:23.936 --> 01:15:24.895 ว่าไหม 01:15:24.978 --> 01:15:27.648 - คุณ… มีหัวใจที่พิเศษ - คะ 01:15:27.731 --> 01:15:29.316 ขอบคุณมาก 01:15:29.900 --> 01:15:31.985 อ้อ เมื่อกี้ไม่ทันได้ยินเสียงหัวเราะ 01:15:32.486 --> 01:15:35.572 เสียงเขาจะแหลมปรี๊ดแล้วก็จะลงไปต่ำ 01:15:36.073 --> 01:15:41.078 และเรื่องเลือกคำให้โดนเนี่ย เขาไม่เคยพลาด 01:15:41.161 --> 01:15:44.164 เวลาเสียงเขาลงต่ำ 01:15:44.248 --> 01:15:46.583 นึกออกไหม "คิงโกบิโลโบ" 01:15:46.667 --> 01:15:48.418 โอ๊ยตาย ผมว่ามันไม่จริงนะ 01:15:48.502 --> 01:15:50.546 มันเป็นความบันเทิงแบบดาด้าของจริง 01:15:50.629 --> 01:15:54.383 มันจริงมาก แบบว่าโคตรบ้าบอ 01:15:54.466 --> 01:15:58.554 และอาชีพเราก็ต้องนั่งพูดคุย กับไอ้บ้างี่เง่าพรรค์นี้แหละ 01:15:58.637 --> 01:16:00.472 - ขอบคุณ - สัมภาษณ์จบแล้ว จบแค่นี้ 01:16:00.556 --> 01:16:02.182 โอ๊ยต๊ายตาย 01:16:02.266 --> 01:16:03.892 โทรเรียกใครมาแทนหน่อยซิ 01:16:03.976 --> 01:16:06.562 มันเป็นตัวละครพังก์ร็อกของแท้ 01:16:07.145 --> 01:16:09.565 คุณมีปัญหาอะไรกับพวกนาซีนักหนา 01:16:10.566 --> 01:16:12.109 มีปัญหาอะไรเนี่ยนะ 01:16:12.192 --> 01:16:15.112 - ก็ดูเหมือนคุณจะเอาแต่ซัด… - มีปัญหาอะไรเนี่ยนะ 01:16:15.195 --> 01:16:17.030 คุณซัดพวกนาซีตลอด เรามา… 01:16:17.114 --> 01:16:21.159 ถึงเวลาที่เมล บรุกส์จะซัดพวกนาซีแล้ว ไรงี้ 01:16:21.660 --> 01:16:23.495 คุณไม่อยากเป็นข่าวพาดหัวใช่ไหม 01:16:23.579 --> 01:16:26.498 ไม่อยากค่ะ แต่พออยู่บ้านและเห็น… 01:16:26.582 --> 01:16:27.416 เวลาฉัน… 01:16:28.709 --> 01:16:30.961 แต่มันมีความละเอียดอ่อน 01:16:32.004 --> 01:16:33.338 ในตัวจิมินี่เหมือนกัน 01:16:33.422 --> 01:16:36.341 ด้านที่อ่อนโยน ด้านที่เข้าอกเข้าใจ 01:16:36.425 --> 01:16:38.802 แล้วไหนจะระดับ… 01:16:38.885 --> 01:16:41.888 จิมินี่เนี่ยมีความตลกในทุกระดับเลย 01:16:41.972 --> 01:16:44.975 คุณจะต้องทำให้ตัวเองรู้สึกว่ามันน่าสนใจอยู่ตลอด 01:16:45.058 --> 01:16:47.603 ที่คุณต้องทำคือบอกว่า "นี่จะสนุกสำหรับฉัน" 01:16:47.686 --> 01:16:50.480 "ฉันตั้งตารอจะเล่นแล้ว นี่ทำให้ฉันอยากไปทำงาน" 01:16:50.564 --> 01:16:53.442 "ฉันอยากให้เพื่อนๆ ดูโชว์นี้" นั่นคือสิ่งที่เราอยากทำ 01:16:53.942 --> 01:16:56.445 วันนี้ผมสนุกสุดๆ ไปเลยล่ะ 01:16:56.528 --> 01:17:01.325 นี่เป็นการสัมภาษณ์ที่แม่งโคตรบ้าที่สุด ที่ผมเคยเจอในชีวิต 01:17:08.999 --> 01:17:12.461 วันคริสต์มาสปี 2003 01:17:13.670 --> 01:17:17.090 ปีนี้เฮนรี่ ชอร์ตวัย 14 ปีตกแต่งต้นคริสต์มาส 01:17:17.841 --> 01:17:18.842 อืม ใช้ได้แล้ว 01:17:19.343 --> 01:17:20.969 - งี้เหรอ - อ่าฮะ 01:17:22.387 --> 01:17:25.265 บ้านเรามีปาร์ตี้คริสต์มาสทุกปี และคนจะลุกมาทำการแสดง 01:17:35.859 --> 01:17:37.152 ที่นี่มีใครอีกไหม 01:17:37.653 --> 01:17:40.656 มาร์ตี้จะมีโชว์ของเขาเป็นโชว์เปิด 01:17:40.739 --> 01:17:44.409 แล้วเขาก็จะวิจารณ์โชว์ของพวกเรา 01:17:44.493 --> 01:17:47.037 ตอนเรากลับ ทั้งที่เราก็รู้สึกแย่พอแล้ว 01:17:47.120 --> 01:17:48.955 ใครจำโดดเดี่ยวผู้น่ารักได้บ้าง 01:17:50.832 --> 01:17:53.001 ฉันมั่นใจว่าต้องมีคนอื่นๆ อีก 01:18:01.760 --> 01:18:05.097 สุภาพสตรีและสุภาพบุรุษ คุณแดนนี่ แอ็กครอยด์ 01:18:05.597 --> 01:18:07.724 ผมเกล็นน์ เฟรย์ อีเกิลอารมณ์ดี 01:18:16.274 --> 01:18:18.151 แซลลี่ ฟิลด์ครับทุกท่าน 01:18:19.152 --> 01:18:20.237 เอาแล้วไง 01:18:22.155 --> 01:18:23.240 เอาแล้ว 01:18:23.323 --> 01:18:24.950 แซลลี่ ฟิลด์ครับทุกท่าน 01:18:25.033 --> 01:18:28.829 เรามีไอ้เวรตะไลอยู่ที่นี่ สตีฟ มาร์ตินจะขึ้นมาร้อง 01:18:29.329 --> 01:18:31.248 เราต้องเตรียมตัวนิดหน่อย 01:18:31.331 --> 01:18:35.460 หนหนึ่ง ผมใช้เวลาหกเดือน หัดเล่นแบนโจเพลง "โอลด์แลงไซน์" 01:18:35.544 --> 01:18:38.171 นี่ฉันก็ต้องคิดแล้วว่าจะร้องเพลงห่าอะไร 01:18:38.255 --> 01:18:42.426 ฉันแค่ไปกินมักกะโรนีอบชีสเหมือนคนปกติไม่ได้ 01:18:43.009 --> 01:18:45.011 ฉันต้องจ้างครูสอนร้องเพลง 01:18:49.599 --> 01:18:53.520 ปาร์ตี้คริสต์มาสมันป็อปมาก จนบ้านพวกเขาจุคนไม่พอ 01:18:53.603 --> 01:18:57.065 ฉันบอก "แนนซี่ เธอจะคัดรายชื่อแขกยังไง" 01:18:57.149 --> 01:19:01.069 เขาว่า "ที่รัก ถ้าคนไหนไม่รู้ชื่อลูกๆ ฉัน คนนั้นก็ไม่ได้มา" 01:19:07.492 --> 01:19:08.952 พายุมาแล้ว 01:19:20.756 --> 01:19:22.382 มันมาแล้ว 01:19:27.012 --> 01:19:28.096 ได้ยินหรือเปล่า 01:19:30.640 --> 01:19:32.184 ให้ผมไปรับเด็กๆ ไหม 01:19:32.976 --> 01:19:35.103 อืม ตอนนี้ฉันไม่อยากขับรถไกลๆ 01:19:35.812 --> 01:19:36.813 อืม ได้เลย 01:19:37.981 --> 01:19:39.483 โทรไปดีไหม 01:19:40.275 --> 01:19:42.611 งั้นเราไปดินเนอร์ที่คลับดีหรือเปล่า 01:19:42.694 --> 01:19:43.695 งั้นก็ได้ 01:19:43.779 --> 01:19:45.530 โอเค งั้นลองโทรไปดู… 01:19:45.614 --> 01:19:46.823 ตายแล้ว 01:19:47.324 --> 01:19:49.576 พ่อแก้วแม่แก้วช่วยด้วย 01:19:50.076 --> 01:19:50.952 ผม… 01:19:51.036 --> 01:19:53.288 ปกติฉันไม่ได้สารรูปแบบนี้นะ 01:19:53.371 --> 01:19:54.372 แนนซี่ 01:19:54.873 --> 01:19:55.957 ไปโทรศัพท์! 01:19:57.667 --> 01:20:00.921 ผมเคยได้ยินนักจิตวิทยาบอกว่าคู่รักบางคู่ 01:20:01.546 --> 01:20:03.757 เชื่อมถึงกันโดยตรง 01:20:04.257 --> 01:20:07.093 และบางคู่ก็มีบางอย่างเป็นตัวกลาง 01:20:08.303 --> 01:20:10.680 พวกเขาเชื่อมถึงกันในอีกรูปแบบ 01:20:11.348 --> 01:20:13.141 และพวกเขาเชื่อมถึงกันแบบนี้ 01:20:14.851 --> 01:20:18.188 เธอคิดว่าทุกอย่างที่เขาพูดมันฮาไปหมด 01:20:18.730 --> 01:20:22.067 และเสียงหัวเราะของเธอก็จริงใจ 01:20:23.902 --> 01:20:25.737 ไม่ใช่แค่หัวเราะตามประสาคนเป็นเมีย 01:20:25.821 --> 01:20:27.823 แต่เธอคือคนคนหนึ่งที่หัวเราะจริงๆ 01:20:28.323 --> 01:20:30.116 แบบว่า "เล่าเรื่องนั้นอีกทีสิ" 01:20:32.035 --> 01:20:34.204 เธอเป็นแฟนคลับเบอร์หนึ่งของเขา 01:20:34.287 --> 01:20:38.625 ไม่มีอะไรจะซึ้งไปกว่า การกลับไปดูคลิปวิดีโอที่เขามี 01:20:39.292 --> 01:20:43.088 และกล้องก็จับภาพเธอมองไปที่เขา 01:20:43.588 --> 01:20:46.341 และเธอก็หัวเราะแบบคุมตัวเองไม่ได้ 01:20:47.092 --> 01:20:48.385 ไม่ใช่เพื่อสนองอีโก้ 01:20:48.468 --> 01:20:53.640 แต่เพราะเธอคิดว่าเขาน่ะ… ดีที่สุดจริงๆ 01:20:56.434 --> 01:20:58.520 แม่เขากำลังเต้นท่าพ่อ 01:21:01.731 --> 01:21:04.359 ฉันเต้นเหมือนคุณไม่ได้ อีกท่าทำไงนะ 01:21:06.236 --> 01:21:09.489 ปี 2007 เขาคิดว่าเขาเป็นไส้เลื่อน 01:21:09.573 --> 01:21:11.116 พอไปหาหมอ หมอก็บอกว่า 01:21:11.199 --> 01:21:14.286 "ผมก็ว่าไส้เลื่อน แต่เราควรสแกนไว้ก่อน" 01:21:14.369 --> 01:21:17.998 แล้วพอสแกน ปรากฏว่ามันคือถุงน้ำในรังไข่ 01:21:18.081 --> 01:21:21.585 แน่นอน จากนั้นมีคนโทรไปบอก เนชันแนลเอนไคว์เรอร์ 01:21:21.668 --> 01:21:23.503 แล้วเนชันแนลเอนไคว์เรอร์ก็ลงข่าว 01:21:23.587 --> 01:21:26.256 เบอร์นี่ บริลสตีน ผู้จัดการผมโทรมาบอกผมว่า 01:21:26.339 --> 01:21:28.300 "ไอ้หนู สองเรื่องนะ 01:21:29.092 --> 01:21:31.511 ข่าวร้ายคือมันลงหน้าสามของเอนไคว์เรอร์ 01:21:31.595 --> 01:21:33.138 ข่าวดีคือภาพประกอบสวย" 01:21:34.973 --> 01:21:38.101 สองวันต่อมา ผลการสแกนยืนยันว่าเป็นมะเร็ง 01:21:43.231 --> 01:21:45.191 ตอนนั้นเขากำลังถ่ายหนังอยู่ 01:21:45.275 --> 01:21:48.153 และทั้งครอบครัว ทั้งแนนซี่ และทุกๆ คนก็บอกว่า 01:21:48.236 --> 01:21:51.364 "นายอย่าหยุดทำงานเลย เพราะเรื่องนี้น่ะ… 01:21:51.448 --> 01:21:54.993 ยังไงไอ้โรคนี้มันก็จะกัดกินเขาอยู่ดี" 01:21:55.744 --> 01:21:58.663 แต่มีวันหนึ่งที่ผมต้องไปถ่ายซีรีส์แดเมเจส 01:21:58.747 --> 01:22:01.041 ลูกความผมไม่ได้ทำผิดอะไรทั้งนั้น 01:22:01.124 --> 01:22:04.794 ไม่มีใครรู้ว่าเกิดอะไรขึ้น และเกล็นน์พูดว่า "มาร์ตี้มาแล้ว!" 01:22:04.878 --> 01:22:08.381 ผมบอก "ใช่ ขอฉันไปห้องแต่งตัวแป๊บหนึ่งนะ" 01:22:12.844 --> 01:22:14.554 พวกเขามาดินเนอร์ที่กระท่อมของเรา 01:22:15.138 --> 01:22:17.599 แนนซี่บอกว่า "ไปที่ห้องนอนหน่อย ฉันมีเรื่องจะคุย" 01:22:17.682 --> 01:22:20.727 และแน่นอน ฉันเข้าไปในห้องนอนตัวเองกับแนนซี่ 01:22:20.810 --> 01:22:21.978 เพราะเขาบอกให้เข้าไป 01:22:22.062 --> 01:22:26.232 และเขาบอกว่า "ฉันเป็นมะเร็ง" ก่อนจะเล่าเรื่องทุกอย่างให้ฟัง 01:22:26.775 --> 01:22:29.778 "โอเค" "แต่ฉันจะไม่เป็นไร" เขาบอกผลตรวจให้ฟัง" 01:22:29.861 --> 01:22:32.447 "โอเค ฉันแค่อยากให้เธอรู้" "โอเค" 01:22:32.530 --> 01:22:34.074 แล้วเราก็กลับไปกินอาหาร 01:22:35.283 --> 01:22:38.536 เราหวังว่าทุกอย่างจะผ่านไปด้วยดี 01:22:38.620 --> 01:22:42.582 ตอนนั้นน่ะ ทีแรกเราก็ไม่รู้หรอก 01:22:43.083 --> 01:22:44.542 แต่ถึงจุดหนึ่ง 01:22:44.626 --> 01:22:47.170 เราก็รู้เลาๆ ว่าการรักษาไม่ได้ผล 01:22:50.632 --> 01:22:52.550 เราต้องชมแนนซี่ 01:22:52.634 --> 01:22:56.429 เพราะว่าเขาเป็นคนแบบนั้น 01:22:56.513 --> 01:23:01.184 ไม่หวาดกลัว มุ่งมั่… คุณก็รู้จักเขา เขามุ่งมั่น 01:23:04.062 --> 01:23:05.271 เป็นนักสู้ 01:23:05.772 --> 01:23:08.650 ยัยนั่นทำได้ทุกอย่าง โอเคไหม เขาทำได้ทุกอย่าง 01:23:08.733 --> 01:23:10.193 เขาคิดแบบว่า 01:23:10.276 --> 01:23:14.364 "มะเร็งแล้วไง ฉันจะใช้ชีวิตของฉันแบบนี้" 01:23:15.782 --> 01:23:18.410 ทั้งที่เจ็บสุดๆ เขาก็ยังเล่นเทนนิส 01:23:18.493 --> 01:23:20.787 ฉันอยู่ที่สนักฮาร์เบอร์ตอนที่… 01:23:21.705 --> 01:23:25.083 ตอนนั้นฤดูร้อน เขาจากไปในเดือนกันยายน 01:23:25.667 --> 01:23:27.460 - ไงที่รัก - ไงที่รัก 01:23:27.544 --> 01:23:29.295 - เรากำลังสนุก - วิเศษมาก 01:23:29.379 --> 01:23:31.631 เราพยายามไปตามอารมณ์เขา 01:23:31.715 --> 01:23:33.717 เขากำหนดบรรยากาศแล้วเราก็ตามไป 01:23:34.926 --> 01:23:37.220 แต่โดยทั่วไปเขามักจะคิดบวก 01:23:37.721 --> 01:23:40.974 ตอนที่เขาป่วย เขาคิดแบบว่า "ฉันสู้ไหว" 01:23:41.057 --> 01:23:44.769 และถ้าพวกนั้นให้… เขาจะได้รับยาคีโมสูตรใหม่ 01:23:44.853 --> 01:23:46.896 และเขาก็บอกกับทุกคนว่า "ฉันหายแล้ว" 01:23:46.980 --> 01:23:49.566 ครั้งหนึ่งเขาเปิดอินเทอร์เน็ต พออ่านเรื่องมัน เขาก็บอกว่า 01:23:49.649 --> 01:23:51.151 "ฉันจะไม่ไปทำแล้ว" 01:23:51.234 --> 01:23:52.652 เขาไม่อยากจะรู้น่ะ 01:23:52.736 --> 01:23:57.032 เขาแค่อยากจะใช้ชีวิตต่อไปจนกว่าจะไม่ไหว 01:23:57.532 --> 01:24:00.910 และมาร์ตี้ก็เป็นคู่ชีวิตที่สมบูรณ์แบบเพราะเขายอม 01:24:00.994 --> 01:24:03.288 มันเป็นภาพที่วิเศษมากๆ เลย 01:24:07.876 --> 01:24:09.044 ร้องสิ แนน 01:24:11.963 --> 01:24:14.674 มิอาจลืมเลือนได้ 01:24:17.218 --> 01:24:20.221 มิว่าจะแง่ใด 01:24:23.475 --> 01:24:26.478 และจากนี้ตลอดไป 01:24:28.188 --> 01:24:32.567 ภาพเธอจะคงอยู่เช่นนั้น 01:25:05.225 --> 01:25:10.021 สตีฟ มาร์ตินแต่งทำนองเพลงนี้ ให้แนนซี่ ชอร์ตซึ่งเสียชีวิตเมื่อปีที่แล้ว 01:25:10.105 --> 01:25:13.650 ผมอุทิศเพลงนี้ให้ภรรยาของเพื่อน… 01:25:16.319 --> 01:25:17.737 เสียใจด้วยค่ะ ไม่เป็นไรนะ 01:25:17.821 --> 01:25:18.655 โทษครับ 01:25:19.155 --> 01:25:20.573 เดี๋ยวผมจะเล่นให้ฟัง 01:25:31.292 --> 01:25:32.335 เหมือนกับทุกครอบครัว 01:25:32.418 --> 01:25:37.298 ข้อเท็จจริงง่ายๆ ก็คือ ความสูญเสียเป็นสิ่งที่ต้องเจรจาต่อรอง 01:25:38.216 --> 01:25:40.927 มันจะเกิดขึ้นกับเราทุกคน เราต้องฉลอง 01:25:41.010 --> 01:25:43.888 สานต่อเสียงนั้น และอย่าได้ทิ้งมันไป 01:25:45.849 --> 01:25:49.561 ผมนึกภาพมาร์ตี้ที่ไม่มีแนนซี่ไม่ออก 01:25:50.061 --> 01:25:51.229 ใช่ 01:25:51.312 --> 01:25:53.690 เขาจะใช้ชีวิตต่อไปโดยไม่มีเธอได้ยังไง 01:25:53.773 --> 01:25:55.775 ไม่มีเธอแล้ว เขาจะตลกต่อไปได้ยังไง 01:25:55.859 --> 01:25:56.860 (บ้านหรรษา) 01:25:58.778 --> 01:26:01.990 ตอนแรกเขาไปทุ่มเทให้กับลูกๆ ให้กับครอบครัว 01:26:02.073 --> 01:26:04.075 จากนั้นเขาก็ไปทุ่มเทให้กับงาน 01:26:06.828 --> 01:26:08.663 พอมองมาร์ตี้ ผมก็คิดว่า 01:26:08.746 --> 01:26:11.749 "เขาเจอเรื่องแบบนี้อีกแล้ว ให้ตายเถอะ" 01:26:12.417 --> 01:26:13.585 "พอทีได้ไหม" 01:26:14.836 --> 01:26:17.297 ตอนนี้เราพูดถึงแนนซี่แบบเต็มที่ได้แล้ว 01:26:17.380 --> 01:26:19.799 ไม่จำเป็นต้องเลี่ยงไปเลี่ยงมาแล้ว 01:26:19.883 --> 01:26:23.970 บางครั้งเวลาคุยโทรศัพท์กัน และเขาพูดอะไรที่ฉันไม่เห็นด้วย 01:26:24.053 --> 01:26:26.890 ฉันจะบอกว่า "ไปตามแนนซี่มาคุย" นึกออกไหม 01:26:27.390 --> 01:26:30.059 "เพราะรู้ไหม เขาคงเห็นต่างออกไป" 01:26:30.560 --> 01:26:32.896 เขารับมือมันด้วยอารมณ์ขัน 01:26:32.979 --> 01:26:34.355 มองหาเสียงหัวเราะ 01:26:34.981 --> 01:26:37.692 คุณต้องบอกให้คนรู้นะว่า เสียงหัวเราะสำคัญแค่ไหน 01:26:39.611 --> 01:26:41.196 ผมพยายามจะช่วยเขา 01:26:41.696 --> 01:26:43.406 เราอยากแน่ใจว่าเขาโอเค 01:26:44.032 --> 01:26:45.158 ไง วิดีโอ 01:26:45.241 --> 01:26:47.577 จนกว่าเขาจะลุกขึ้นยืนเองไหว 01:26:48.536 --> 01:26:49.829 ผมจำได้ว่าเขาโหมงานหนัก 01:26:49.913 --> 01:26:51.956 ช่วงเวลาวันหยุด 01:26:52.457 --> 01:26:54.042 ทำอะไรของนายเนี่ย! 01:26:54.542 --> 01:26:57.212 เขาเล่าให้ฟังว่าเวลาเดินทาง 01:26:57.295 --> 01:27:00.006 มันคือเวลาที่ปกติเขาไม่ได้อยู่กับแนนซี่ 01:27:00.506 --> 01:27:03.509 เพราะงั้นความสูญเสียมันเลยจับต้องได้น้อยกว่า 01:27:03.593 --> 01:27:04.969 เวลาที่เขาออกไปทำงาน 01:27:05.053 --> 01:27:07.222 แทนที่จะอยู่บ้านและอยู่คนเดียว 01:27:07.305 --> 01:27:09.974 ผมนึกไม่ออกว่าพ่อจะทำอะไรถ้าไม่ไปไหน 01:27:10.058 --> 01:27:15.313 ฉันว่าเขาคงคิดว่าถ้าเขายอมแพ้ มันจะเป็นการไม่ให้เกียรติต่อแนนซี่ 01:27:15.396 --> 01:27:17.398 ผมจะต้องเข้าประชุมกับเขา 01:27:17.482 --> 01:27:21.361 และตอนนั้นผมไม่รู้จริงๆ ว่า ภรรยาเขาเพิ่งเสียชีวิต 01:27:21.444 --> 01:27:22.779 ผ่านมาได้ไม่กี่ปี 01:27:24.280 --> 01:27:27.283 คนคนนี้สูญเสียครึ่งหนึ่งของตัวเองไป 01:27:27.367 --> 01:27:31.371 ลอร์น ไมเคิลส์อธิบายให้ผมฟัง ว่ามันเป็นความสูญเสียแบบนั้นแหละ 01:27:31.454 --> 01:27:34.999 ผมพยายามจะสร้างซิทคอมโง่ๆ ที่มีผู้ชมสด 01:27:35.083 --> 01:27:36.834 และมีรูปแบบแปลกๆ 01:27:36.918 --> 01:27:39.462 ซึ่งค่อนข้างจะเชย 01:27:39.545 --> 01:27:40.797 แต่ไม่เชย 01:27:41.881 --> 01:27:45.802 นักตกแต่งของฉันอยากยึดหลักฮวงจุ้ย แต่ฉันขอเพลงพี่จุ้ยดีกว่า 01:27:50.139 --> 01:27:53.017 เธอไม่ตาย เธอยังไม่ตาย! 01:27:53.101 --> 01:27:54.602 บางทีผมเขียนบทให้เขา 01:27:54.686 --> 01:27:56.771 เขาบอกผมว่า "นี่มันงี่เง่า" 01:27:56.854 --> 01:28:00.483 และผมจะตอบว่า "ใช่ การทำอะไรโง่ๆ นี่แหละที่ฉลาดที่สุด" 01:28:00.566 --> 01:28:04.737 และเขาก็ตอบ "งั้นฉันสวมวิกแดงใหญ่ๆ วิ่งวนไปมาดีกว่าไหม" 01:28:04.821 --> 01:28:07.615 ใจหนึ่งผมก็คิดว่า "อ๊ะ คุณจะทำแน่นะ" 01:28:08.366 --> 01:28:10.994 ซิทคอมของผมไม่เป็นไปอย่างที่คิดไว้ทั้งหมด 01:28:11.077 --> 01:28:16.165 ผมบังเอิญเจอเขาที่โถงตอนที่รีวิวกับเรตติ้งไม่ดี 01:28:16.249 --> 01:28:20.712 เขาคว้าตัวผมไว้และบอกว่า "จอห์น มันก็งี้แหละ" 01:28:20.795 --> 01:28:23.673 เขาบอกว่า "เราจะล้มเหลว 98 เปอร์เซ็นต์" 01:28:24.257 --> 01:28:27.885 และเขาพูดจากใจจริง เขาบอกว่า "งานนี้มันก็แบบนี้" 01:28:28.761 --> 01:28:31.347 ไม่มีอะไรเวิร์กจนกว่าจะมีบางอย่างเวิร์ก 01:28:31.889 --> 01:28:37.895 ตอนนี้มาร์ตี้งานยุ่งและเป็นที่ต้องการตัว มากกว่าที่ผ่านมาทั้งชีวิต 01:28:39.856 --> 01:28:41.274 เขาอยู่เบื้องหลังซีรีส์ 01:28:41.357 --> 01:28:44.527 ที่สร้างประวัติศาสตร์ให้วงการสตรีมมิง 01:28:44.610 --> 01:28:48.698 เขามีไปออกโชว์ร่วมกันกับสตีฟ 01:28:49.532 --> 01:28:53.411 ซึ่งนี่ไม่ใช่เพราะเขาอยากอยู่ที่จุดสูงสุดต่อไป 01:28:53.911 --> 01:28:57.290 หรืออยากหาเงินเข้ากระเป๋า หรือยังอยากมีบทบาท 01:28:57.373 --> 01:28:58.833 ไม่ใช่แบบนั้นเลย 01:28:58.916 --> 01:29:00.084 มาร์ตี้ทำไป 01:29:00.168 --> 01:29:03.212 เพราะมันมีโอกาสให้เขาได้สนุก 01:29:08.009 --> 01:29:09.469 หยุดรักผมสักที! 01:29:10.803 --> 01:29:14.223 ขอบคุณ ผมเป็นพิธีกรรับเชิญ ประจำสัปดาห์นี้ มาร์ติน ชอร์ต 01:29:15.016 --> 01:29:16.893 อ้าว ไงครับ 01:29:17.977 --> 01:29:20.313 ผมเป็นนักแสดง ตลก นักการกุศล 01:29:20.396 --> 01:29:23.566 และดาราหนังผู้ใหญ่เจ้าของรางวัล มาร์ติน ชอร์ตครับ 01:29:24.067 --> 01:29:27.820 คนมักจะถามผม "มาร์ตี้ ทำไมคุณพลังงานเยอะจัง" 01:29:27.904 --> 01:29:31.532 ปกติผมมักจะตอบพวกเขาว่า "ไสหัวไปให้พ้นโว้ย! ขอบคุณ" 01:29:36.412 --> 01:29:38.122 เดี๋ยวฉันเปิดลำโพงแป๊บ 01:29:38.831 --> 01:29:41.501 - เอ๋ - นี่ สตีฟ มาร์ตินโทรมาล่ะทุกคน 01:29:41.584 --> 01:29:42.752 ไง มาร์ตี้ 01:29:42.835 --> 01:29:43.795 ไง สตีฟ 01:29:43.878 --> 01:29:49.967 ฉันโทรมาบอกว่าฉันไม่ชอบนาย รวมทั้งคนที่นายอยู่ด้วย 01:29:53.429 --> 01:29:56.057 และนายก็รู้สึกว่าต้องโทรมาบอกฉันอ่ะนะ 01:29:56.140 --> 01:29:58.726 ไม่ รู้อะไรไหม ฉันหวังว่านายจะไม่ได้ถ่ายไว้นะ 01:29:58.810 --> 01:30:00.686 ไม่ ไม่ได้ถ่าย ไม่อยู่แล้ว 01:30:00.770 --> 01:30:02.939 โอเค พอเหอะ แล้วเราก็เล่นได้ห่วยด้วย 01:30:03.022 --> 01:30:04.524 - ใช่ ห่วยอย่างแรง - ฉันรู้ 01:30:05.733 --> 01:30:08.111 เรารู้กันดีว่า ไม่ว่าเราจะอยู่ในวงการบันเทิงหรือไม่ 01:30:08.194 --> 01:30:10.363 เราก็อาจมีเพื่อนที่ไม่ได้เจอกันเป็นปี 01:30:10.446 --> 01:30:13.241 แล้วพอมาเจอกันทีไรก็ยังซี้กันเหมือนเดิม 01:30:14.909 --> 01:30:16.661 จำที่เราทำในหนังเรื่องนั้นได้ไหม 01:30:17.912 --> 01:30:19.372 เฮ่ย คิดว่ามันจะได้ผลเหรอ 01:30:19.455 --> 01:30:20.790 ได้ผลแน่ 01:30:20.873 --> 01:30:23.751 เราจัดเทศกาลตลกขึ้นมา แล้วเราก็สัมภาษณ์กันเอง 01:30:23.835 --> 01:30:24.669 ฉันมีคำถาม 01:30:24.752 --> 01:30:27.296 นายทำสิ่งที่ฉันไม่ทำ นั่นคือเลียนแบบคนอื่น 01:30:32.969 --> 01:30:36.764 เราคิดว่า "ทำไมไม่เอาอีกล่ะ ผมรู้ว่ามาร์ตี้น่ะมีโชว์เดี่ยว" 01:30:37.765 --> 01:30:42.311 ส่วนผมก็มีโชว์กับวง เป็นโชว์ดนตรีตลก 01:30:42.395 --> 01:30:45.106 ผมคิดว่า "ลองดูอาจจะดีนะ เอามาผสมกัน" 01:30:45.189 --> 01:30:48.860 ผมกับสตีฟตั้งชื่อโชว์นี้ว่า "ถ้าเราประหยัด เราคงไม่มาอยู่ตรงนี้" 01:30:49.652 --> 01:30:52.697 รู้ไหมผมชอบการออกทัวร์กับมาร์ตี้ ชอร์ตตรงไหน 01:30:52.780 --> 01:30:54.157 ไม่มีปาปารัสซี่ 01:30:56.576 --> 01:31:00.997 พวกคุณมีรู้สึกประหม่าไหมคะ ตอนที่ออกมาเริ่มการแสดง 01:31:01.581 --> 01:31:02.915 - ไม่เลย - ไม่เลย 01:31:03.624 --> 01:31:05.376 คำตอบนี้น่าเบื่อไปไหม 01:31:05.460 --> 01:31:09.297 ผมประหม่ากว่ามาร์ตี้นิดหน่อย แต่มาร์ตี้น่ะชิลสุดๆ 01:31:09.380 --> 01:31:12.925 - และเหตุผลที่เขาประหม่ามากกว่า… - ฉันแคร์ 01:31:13.009 --> 01:31:14.760 - ผมชิลๆ… มุกเดียวกันเลย - อืม 01:31:14.844 --> 01:31:18.306 ซึ่งทำให้ผมอดเป็นเศรษฐี ก็คือสตีฟเขาแคร์จริงๆ 01:31:18.389 --> 01:31:20.892 เวลาผมคิดถึงสตีฟ ซึ่งไม่บ่อยหรอก 01:31:20.975 --> 01:31:22.602 แต่เวลาคิด 01:31:22.685 --> 01:31:25.730 อย่างหนึ่งของนายที่เตะตาฉันมากกว่าอย่างอื่นๆ 01:31:25.813 --> 01:31:29.567 คือตัวจริงนายซีดเหมือนไก่ต้ม 01:31:30.860 --> 01:31:32.570 เหมือนกับโดนผีหลอก นึกออกไหม 01:31:32.653 --> 01:31:36.032 นายเหมือนแอนเดอร์สัน คูเปอร์ ที่หนาวตายในวันส่งท้ายปีเก่า 01:31:38.075 --> 01:31:41.162 จำไอ้มุกเปิดเวลาเราจะเหน็บแนมกันได้ใช่ไหม 01:31:41.245 --> 01:31:43.789 เขาเป็นคนเริ่มก่อน 01:31:44.415 --> 01:31:48.503 และผมก็คิดว่า "เออ ก็สนุกดีนะ" 01:31:49.587 --> 01:31:52.965 และผมก็เริ่มหัดตอบโต้เขาและเขาก็ทำกลับมาอีก 01:31:53.049 --> 01:31:57.678 และมันก็กลายเป็น… วิธีที่เราคุยกัน 01:31:57.762 --> 01:32:00.556 ผมสังเกตว่าตอนที่เราเริ่มถ่าย โอนลีเมอร์เดอส์อินเดอะบิลดิง 01:32:00.640 --> 01:32:03.809 และเราร่วมงานกับเซเลน่า ซึ่งเป็นคนที่เราไม่รู้จัก… 01:32:04.310 --> 01:32:07.271 มาร์ตี้กับผมจะเล่นมุกขำๆ ที่เรารู้กัน 01:32:07.355 --> 01:32:10.858 เพื่อ… ฆ่าเวลาระหว่างเซ็ตฉาก 01:32:11.359 --> 01:32:14.820 สองสามปีผ่านไป ผมสังเกตว่าเซเลน่าก็เริ่มเอาด้วย 01:32:17.156 --> 01:32:19.825 - อ้าว เข้ามาได้ไง - ก็มันเปิดอยู่ 01:32:19.909 --> 01:32:21.494 ฉันไม่ล็อกประตู ไม่เคยล็อก 01:32:21.577 --> 01:32:23.120 - บ้าชัดๆ - มีไมตรีต่างหาก 01:32:23.204 --> 01:32:25.289 ฆาตกรน่าจะอาศัยอยู่ในตึกนี้ 01:32:25.373 --> 01:32:29.252 แต่ตาแก่ผิวขาวก็คงกลัวแค่มะเร็งลำไส้ กับสังคมเปลี่ยนแปลงเท่านั้นแหละ 01:32:29.835 --> 01:32:30.670 น่าเศร้า 01:32:31.170 --> 01:32:34.090 มาร์ตี้บอกว่า "ไม่อยากเชื่อเลยว่าจะได้ทำแบบนี้ 01:32:34.173 --> 01:32:36.551 ฉันได้อยู่กับคนที่ตลกเฮฮา 01:32:36.634 --> 01:32:39.595 เราหัวเราะกันตลอดการซ้อม" 01:32:40.096 --> 01:32:44.684 สตีฟรู้สึกว่านี่คือช่วงเวลาสำคัญ 01:32:45.184 --> 01:32:46.602 แต่มันก็ช่างแสนสั้น 01:32:48.229 --> 01:32:49.981 เลิกผีเข้าได้แล้ว มาร์ตี้ 01:32:51.232 --> 01:32:53.276 - ฉันกำลังบังกล้อง - กล้องถูกบังอยู่ 01:32:53.359 --> 01:32:56.320 มาร์ตี้กับผมชอบลับมุกของเรา 01:32:56.404 --> 01:32:58.155 เอาให้มันคมขึ้นเรื่อยๆ 01:32:58.239 --> 01:33:01.284 ให้มันเป๊ะที่สุด 01:33:01.367 --> 01:33:04.453 แต่ในความเป๊ะนั้นน่ะ ก็จะมีความไหลลื่นอยู่ด้วย 01:33:04.537 --> 01:33:05.371 หา 01:33:05.871 --> 01:33:07.707 โอ๊ยให้ตาย เมย์เบอร์รี่ 01:33:09.333 --> 01:33:11.294 - แต่นั่นก็ไม่แย่นะ - อืม 01:33:11.794 --> 01:33:15.381 - นึกออกไหม การพูดอะไร… - อาร์.เอฟ.ดี. 01:33:17.800 --> 01:33:21.345 แล้วถ้าเป็น "โอ๊ยตาย โอปี" หรือ… 01:33:22.305 --> 01:33:25.975 ริชชี่ คันนิงแฮม ตัวละครของเขาในแฮปปี้เดย์ส 01:33:26.058 --> 01:33:29.020 แต่ฉันว่ามันจะทับไลน์โอลลี่กับรอน-รอนของนาย 01:33:29.103 --> 01:33:31.272 เอางี้ดีกว่า "หา" 01:33:32.189 --> 01:33:33.858 พวกแถวหน้า นายทำได้ 01:33:33.941 --> 01:33:35.192 - อืม - โอเค 01:33:35.693 --> 01:33:37.903 - เริ่มใหม่เถอะ - เอาจริงดิ 01:33:38.487 --> 01:33:40.239 ฉันสงสารหมอนี่จังเลย 01:33:40.323 --> 01:33:41.198 ฉันรู้ 01:33:44.410 --> 01:33:47.038 รู้ไหม เราจะเป็นเพื่อนกันไปจนวันตาย 01:33:47.538 --> 01:33:50.166 โอ๊ย ไม่เป็นไร ไม่ต้องปากหวานอะไรกับฉันก็ได้ 01:33:50.249 --> 01:33:52.668 โดยเฉพาะตอนที่นายสบตาฉันอยู่เนี่ย 01:33:52.752 --> 01:33:55.004 ถ้าเราเอาเมนูมาบังหน้าล่ะ 01:33:55.504 --> 01:33:58.174 อ… อาจเวิร์กก็ได้ 01:33:58.841 --> 01:34:00.509 และเผื่อนายจะสบายใจ 01:34:00.593 --> 01:34:04.013 นายเป็นเครื่องแจ้งเหตุด่วนให้ฉันได้ เผื่อฉันล้ม 01:34:04.096 --> 01:34:06.265 เราจะได้ส่องกล้องลำไส้ใหญ่ด้วยกัน 01:34:07.725 --> 01:34:09.477 ผมนึกภาพตัวเองหยุดไม่ออก 01:34:10.394 --> 01:34:13.439 ผมอยากคิดว่าผมเป็นผมในแบบที่ดีที่สุด 01:34:13.522 --> 01:34:15.399 ในวันสุดท้ายของชีวิต 01:34:15.483 --> 01:34:16.692 มาร์ตี้แสดงให้ผมเห็น 01:34:16.776 --> 01:34:19.612 ว่าการวางตัวให้ถูกเวลาเจอกับเหตุการณ์พวกนี้ 01:34:19.695 --> 01:34:21.822 มันสำคัญมากๆ 01:34:21.906 --> 01:34:23.741 มาร์ตี้เขาสันทัดเรื่องชีวิต 01:34:35.920 --> 01:34:39.298 ในวงการนี้ ในวงการตลก ไม่มีใครเร็วกว่าเขา 01:34:39.799 --> 01:34:42.468 ไม่มีใครฉลาดกว่า ไม่มีใครฮากว่า 01:34:42.551 --> 01:34:47.556 เขาเกิดมาพร้อมพรสวรรค์ในการเข้าถึงใจทุกคน 01:34:47.640 --> 01:34:52.395 คุณแค่เขียนสอ-อุ-ขอ "สุข" แล้วมันก็จะเป็นสภาวะคงที่ 01:34:52.478 --> 01:34:56.691 แบบ… เหมือนกับค่าคงที่ มันคือความเร็วแสง 01:34:56.774 --> 01:34:59.944 มาร์ตี้ใช้ชีวิตด้วยความเร็วสุข 01:35:09.036 --> 01:35:10.413 ไงที่รัก 01:35:11.080 --> 01:35:12.707 เป็นวันที่สดใสจังเลย! 01:35:13.999 --> 01:35:16.919 ไมเคิลกับไบรอั้น ชอร์ต 01:35:19.046 --> 01:35:20.715 ระวังแอ่งน้ำด้วยนะ 01:35:22.883 --> 01:35:25.136 ใช่ พวกเล่นใหญ่อยู่กันที่สนักฮาร์เบอร์ 01:35:26.178 --> 01:35:27.763 ว้าว รู้อะไรไหม 01:35:28.389 --> 01:35:29.849 ฉันโคตรประทับใจ 01:35:37.273 --> 01:35:38.858 - อุ๊ย ไง มาร์ตี้ - ไงแอนเดรีย 01:35:46.198 --> 01:35:48.117 - ไงที่รัก - ไงที่รัก 01:35:48.200 --> 01:35:50.578 นายถ่ายฉันอยู่ แต่ฉันก็ถ่ายนายอยู่ 01:35:53.330 --> 01:35:55.750 นี่งานแถลงข่าวล่ะ เด็กๆ 01:35:55.833 --> 01:35:57.752 พวกเขารักฉันกันหมด 01:36:03.132 --> 01:36:05.468 ทำอะไรอยู่ ทำหน้าแบบนั้นอยู่เหรอ 01:36:08.804 --> 01:36:11.348 - สวัสดีแดนนี่ - สวัสดี 01:36:11.432 --> 01:36:12.933 ว่าไง กัปตัน 01:36:13.934 --> 01:36:17.897 นั่นแคทเธอรีน โอฮาร่าผู้แสนวิเศษ จัดไปที่รัก 01:36:20.566 --> 01:36:21.859 ว้าว! 01:36:24.570 --> 01:36:25.404 ไงไอ้เกลอ 01:36:25.488 --> 01:36:27.114 อ้อ เดฟ หัดโตหน่อย 01:36:27.907 --> 01:36:30.785 - แอนเดรีย ดูก้นคุณแม่เขาสิ - โคตรอ้วน 01:36:30.868 --> 01:36:32.578 พักร้อนเป็นไง สตีวี่ 01:36:32.661 --> 01:36:34.121 เจ้าของโรงแรม ขอไวน์เพิ่มที 01:36:48.135 --> 01:36:51.388 ฉันว่าหมาไม่ชอบฉันแฮะ มาร์ตี้ ไม่รู้ทำไมเหมือนกัน 01:36:51.472 --> 01:36:53.390 - จริงอ่ะ - อืม ฉันไม่คิดว่ามันชอบฉัน 01:36:53.474 --> 01:36:55.267 บางทีนาย… ไหนดูซิ 01:36:57.895 --> 01:36:59.188 เอาเลยที่รัก 01:37:10.074 --> 01:37:11.784 สุขสันต์วันขอบคุณพระเจ้า 01:37:16.997 --> 01:37:17.832 พอเลย 01:37:24.213 --> 01:37:25.339 นั่นคุณแม่ 01:37:26.632 --> 01:37:30.386 ข่าวทั้งหมดก็มีแค่นั้นแหละ แล้วคุยกันนะ 01:37:31.136 --> 01:37:32.388 และ… 01:37:33.722 --> 01:37:35.641 ไว้เจอกันใหม่ 01:37:36.642 --> 01:37:38.143 มีความสุขหรือยัง คุณพ่อ 01:37:38.227 --> 01:37:39.144 อืม 01:37:43.482 --> 01:37:47.695 จิมินี่ คุณสัมภาษณ์คนมาเยอะ แทบจะทุกคนเลย 01:37:47.778 --> 01:37:50.197 แต่คุณไม่เคยสัมภาษณ์มาร์ติน ชอร์ต 01:37:50.698 --> 01:37:52.825 ไม่ ผมไม่คิดว่าเขาน่าสนใจ 01:37:52.908 --> 01:37:56.453 ผมคิดว่าคนที่พยายามเกินไป 01:37:56.537 --> 01:37:58.664 เพราะอยากจะเป็นที่ยอมรับใจจะขาด 01:37:58.747 --> 01:38:02.084 โดยที่ไม่ได้แสดงให้เห็นว่า ทำไมเขาควรเป็นที่ยอมรับ 01:38:02.167 --> 01:38:03.836 มันเหมือนดูถูกกัน 01:38:03.919 --> 01:38:06.422 รู้ข่าวไหม พวกนั้นทำสารคดีให้เขาด้วย 01:38:06.922 --> 01:38:09.425 ครับ เดี๋ยวนี้เขาก็ทำสารคดีให้ทุกคนแหละ 01:38:09.508 --> 01:38:11.760 จริงไหม พวกเขาทำสารคดี… 01:38:11.844 --> 01:38:15.806 จะใครหน้าไหนก็ถูกเอามาทำสารคดีหมด 01:38:15.890 --> 01:38:19.643 ผมคิดอย่างนี้ ผมคิดว่ามาร์ติน ชอร์ต เขา… 01:38:19.727 --> 01:38:24.523 เขามีแค่สามเสียง ทรงผมสองแบบ แล้วก็ท่าเต้นสี่แบบ 01:38:24.607 --> 01:38:28.277 เราสร้างอาณาจักรจากแค่นั้นไม่ได้ แต่เขาทำได้ได้ไงไม่รู้ 01:38:28.360 --> 01:38:30.946 แต่ผมไม่ซื้อหรอก ผมไม่ชอบเลย 01:38:33.282 --> 01:38:37.328 (ด้วยความระลึกถึงแคทเธอรีน โอฮาร่า) 01:38:38.078 --> 01:38:42.708 (ด้วยความระลึกถึง แคทเธอรีน เอลิซาเบธ ชอร์ต) 01:39:33.467 --> 01:39:35.386 คำบรรยายโดย วรพล ถาวรวรานนท์ อลิซาเบธ ชอร์ต)