WEBVTT

00:00:09.843 --> 00:00:11.594 align:center
วันเปิดกล่องของขวัญ

00:00:12.971 --> 00:00:16.891 align:center
สภาพอากาศแจ่มใสสุดๆ ไปเลยวันนี้…

00:00:20.020 --> 00:00:22.230 align:center
วันแดดจ้าที่แคลิฟอร์เนีย

00:00:30.196 --> 00:00:33.324 align:center
- สวัสดีแนนซี่ สุขสันต์วันเปิดกล่อง
- ไง ที่รัก

00:00:45.336 --> 00:00:47.881 align:center
อ๊ะ มีคนอยู่ที่ประตู

00:00:48.673 --> 00:00:50.216 align:center
อ้อ ทอมนี่เอง!

00:00:50.300 --> 00:00:53.678 align:center
- ไง เมอร์รี่คริสต์มาส!
- ให้ตาย เมอร์รี่คริ…

00:00:53.762 --> 00:00:54.804 align:center
อ๊ะ มิสเซิลโท

00:00:54.888 --> 00:00:56.598 align:center
- อ้อ ไหนอ่ะ
- นี่ไง

00:00:56.681 --> 00:01:00.894 align:center
นี่คริสต์มาสครั้งที่เท่าไรแล้วนะ
ปี 72 ถึง 92 งั้นก็ 20 ปี

00:01:01.853 --> 00:01:03.480 align:center
- โอ้โฮ!
- สว่างไปมั้ง

00:01:03.980 --> 00:01:05.106 align:center
ก็ยังไม่จ้าเกินตีนกานาย

00:01:05.190 --> 00:01:07.942 align:center
แล้วนี่ก็เดฟ โทมัสกับแฮร์ริสัน โทมัส

00:01:08.026 --> 00:01:09.986 align:center
เขาเอามืออุดหู ไหงงั้น

00:01:10.487 --> 00:01:11.613 align:center
เพราะนายหรือเปล่า

00:01:11.696 --> 00:01:14.407 align:center
ฉันชอบเธอในโดดเดี่ยวผู้น่ารัก!

00:01:14.491 --> 00:01:16.868 align:center
เธอยอดสุดๆ เลย

00:01:17.744 --> 00:01:19.329 align:center
สตีฟ เป็นไงบ้าง

00:01:19.412 --> 00:01:21.956 align:center
ฉันสนุกกับงานนี้สุดๆ มาร์ตี้ พูดจริงๆ

00:01:25.668 --> 00:01:27.670 align:center
ผมจะบอกอะไรเกี่ยวกับมาร์ตี้ให้ฟัง

00:01:27.754 --> 00:01:30.173 align:center
สมมตินะว่าคุณจะจัดปาร์ตี้ดินเนอร์

00:01:30.256 --> 00:01:31.966 align:center
และคุณเชิญมาร์ตี้มางาน

00:01:34.135 --> 00:01:36.596 align:center
จากนั้นกลายเป็นว่ามาร์ตี้มาไม่ได้

00:01:37.430 --> 00:01:39.182 align:center
คุณจะยกเลิกปาร์ตี้เลย

00:01:41.142 --> 00:01:43.019 align:center
ดูสิ… ดูมาร์ตี้สิ

00:01:53.655 --> 00:01:59.536 align:center
(มาร์ตี้ ชีวิตมันสั้น)

00:01:59.619 --> 00:02:00.870 align:center
ฉันรู้ นี่จะต้องเป็น…

00:02:00.954 --> 00:02:03.456 align:center
ต้องเป็นหนังห่วยบรมห่วยที่ฉันไม่โปรโมตแน่

00:02:08.461 --> 00:02:11.631 align:center
ตลกจังที่เราต้องทำเหมือนว่าเราไม่รู้จักกัน

00:02:12.382 --> 00:02:13.383 align:center
ไม่สักหน่อย

00:02:13.466 --> 00:02:16.302 align:center
- นี่มันเกิดขึ้นได้ก็เพราะเรารู้จักกัน
- เหรอ

00:02:16.386 --> 00:02:18.263 align:center
เราสองคนเคยนั่งจ้อกันเป็นพันๆ หน

00:02:18.346 --> 00:02:21.141 align:center
ผมกับแลร์รี่เคยไปดินเนอร์กันเป็นล้านครั้ง

00:02:21.641 --> 00:02:23.810 align:center
- มื้อเที่ยงก็ล้านครั้ง
- ใช่เลย

00:02:23.893 --> 00:02:26.604 align:center
และทุกครั้ง… เป็นมื้อเที่ยงที่เร่าร้อน

00:02:26.688 --> 00:02:29.190 align:center
นี่เราก็แค่พูดคุยกันต่อจากคราวก่อน

00:02:29.274 --> 00:02:30.358 align:center
ถูกต้อง

00:02:31.317 --> 00:02:36.114 align:center
ในวงการของผม เส้นทางอาชีพมันมีแบบแผน

00:02:36.698 --> 00:02:39.075 align:center
ทีวี ไปหนัง

00:02:39.159 --> 00:02:40.910 align:center
ไปบรอดเวย์ แล้วก็มีรายการสเปเชียล

00:02:41.536 --> 00:02:43.872 align:center
เป็นพิธีกรรายการเรียลลิตี้
เทเลทอนของชาบัด

00:02:43.955 --> 00:02:45.331 align:center
ละครดินเนอร์ ออกปาล์มสปริงส์

00:02:45.415 --> 00:02:46.708 align:center
แล้วก็มารายการนี้

00:02:49.460 --> 00:02:51.671 align:center
ผมไม่ได้คาดหวังว่าจะเป็นดารา

00:02:52.255 --> 00:02:53.715 align:center
ไม่มีแบบว่า

00:02:53.798 --> 00:02:57.302 align:center
"แม่ครับ สำเร็จแล้ว" ไม่มีอะไรแบบนั้น

00:02:57.385 --> 00:03:00.930 align:center
มีแค่ "ต้องผ่อนบ้านนะ

00:03:02.390 --> 00:03:03.975 align:center
มีลูกๆ นะ

00:03:04.809 --> 00:03:08.438 align:center
ฉันทำอาชีพที่ดีที่สุดในโลก โคตรโชคดีเลย

00:03:08.521 --> 00:03:10.106 align:center
แล้วจะรักษามันไว้ยังไง"

00:03:11.649 --> 00:03:13.359 align:center
ไหงฉันถึงถือมีดอยู่วะ!

00:03:17.363 --> 00:03:18.740 align:center
ผมอยู่ในวงการตลก

00:03:19.240 --> 00:03:21.618 align:center
และผมก็เล่นตลกแบบเฉพาะทาง

00:03:22.118 --> 00:03:24.954 align:center
ลุงแจ็คมาแล้ว ยิงได้!

00:03:25.830 --> 00:03:28.124 align:center
เน้นละครตอนสั้น เน้นการสร้างตัวละคร

00:03:29.125 --> 00:03:29.959 align:center
ไม่ได้ระดมยิงมุก

00:03:30.043 --> 00:03:32.629 align:center
ถ้าคุณอ่านบทที่ผมเขียน มุกมันไม่ได้เยอะ

00:03:32.712 --> 00:03:34.923 align:center
ทั้งหมดเป็น… คุณแค่ต้องเชื่อผม

00:03:35.006 --> 00:03:39.219 align:center
คุณบ๊อง นี่งานหาเกรียนของผม ไว้ใจผมได้เลอ

00:03:39.302 --> 00:03:42.388 align:center
ผมจะไม่ชอบอาชีพตัวเองที่สุด
เวลาที่รู้สึกว่าผมกำลังทำอะไร…

00:03:42.472 --> 00:03:44.140 align:center
ที่นักแสดงอีก 200 คนก็ทำได้

00:03:44.224 --> 00:03:46.059 align:center
ตอนนั้นแหละที่ผมจะรู้สึกว่าเสียเวลา

00:03:46.142 --> 00:03:49.437 align:center
เวลาผมสร้างศิลปะเล็กๆ ที่ไม่เหมือนใคร

00:03:49.520 --> 00:03:52.190 align:center
มันอาจจะไม่ดีก็ได้
แต่เพราะมันเฉพาะตัวมันจึงเป็นศิลปะ

00:03:52.273 --> 00:03:54.400 align:center
แบบนั้นผมจะมีความสุขมาก

00:03:55.610 --> 00:03:57.153 align:center
เริ่มปาร์ตี้ได้!

00:03:57.237 --> 00:03:59.280 align:center
ตัวละครที่เขาเล่น

00:03:59.364 --> 00:04:02.450 align:center
มันไม่ใช่แค่… การล้อเลียนคนประเภทนั้นๆ

00:04:03.660 --> 00:04:09.582 align:center
มันยากมากนะที่จะทำให้…
ตัวละครพิลึกพิลั่นดูมีชีวิตจริงๆ

00:04:09.666 --> 00:04:10.625 align:center
เอานี่

00:04:10.708 --> 00:04:11.876 align:center
นั่นแหละที่เขาทำ

00:04:11.960 --> 00:04:14.212 align:center
แล้วหนังสือเล่มนี้เกี่ยวกับอะไร

00:04:14.712 --> 00:04:17.257 align:center
มันคือจดหมายรักค่ะ คิดว่านะ

00:04:17.340 --> 00:04:20.760 align:center
แล้วก็มีรสชาติความเกลียดชัง
หมุนวนผสมอยู่เหมือนมอคค่า

00:04:20.843 --> 00:04:21.928 align:center
ถ้าคุณลองอ่านน่ะนะ

00:04:22.011 --> 00:04:24.889 align:center
มันเหมือนเราได้เจอเพื่อนซี้ที่สุดในโลก

00:04:24.973 --> 00:04:27.725 align:center
ซึ่งบังเอิญเป็นคนเพี้ยนที่สุดในโลกด้วย

00:04:27.809 --> 00:04:29.102 align:center
สร้างตัวละครนั้นถึงไหนแล้ว

00:04:29.185 --> 00:04:31.479 align:center
อ้อ เรื่องแม้ดแฮตเตอร์น่ะไปได้สวย

00:04:33.398 --> 00:04:35.525 align:center
ไม่ ผมไม่รู้ ผมยังไม่มีภาพเขาในหัว

00:04:35.608 --> 00:04:37.068 align:center
เขาอาจพูดอังกฤษไม่ชัด

00:04:37.151 --> 00:04:39.946 align:center
สวัสดี ตรงนั้นมีสตรอว์เบอร์รี่อีกมะ ดอร์มี่

00:04:40.029 --> 00:04:43.366 align:center
มีแซนด์วิชเน่าๆ มะ
ฉันชอบแซนด์วิชเน่าๆ นะ ไม่ชอบเหรอ

00:04:43.866 --> 00:04:45.660 align:center
- อาจจะแบบนั้น
- ฉันชอบที่พูดไม่ชัด

00:04:45.743 --> 00:04:48.871 align:center
อืม โอเค ฉันนอนตื่นสาย สายจ้า!

00:04:48.955 --> 00:04:50.748 align:center
- ตื่น… อะไรนะ
- สายจ้า!

00:04:50.832 --> 00:04:51.916 align:center
สายจ้า

00:04:53.209 --> 00:04:55.712 align:center
ตรงนั้นมีของกินอีกมะ ดอร์มี่

00:04:55.795 --> 00:04:58.506 align:center
มีแซนด์วิชหรือสตรอว์เบอร์รี่เน่าๆ มะ

00:04:58.589 --> 00:05:00.300 align:center
ฉันชอบสตรอว์เบอร์รี่ นายไม่เหรอ

00:05:01.050 --> 00:05:05.805 align:center
คุณไม่รู้หรอกว่าไอ้สิ่งที่เขาทำน่ะ

00:05:05.888 --> 00:05:09.475 align:center
มันใช้พลังขนาดไหน

00:05:20.194 --> 00:05:24.449 align:center
เขาจะไม่ลังเลกับสิ่งที่ตัดสินใจไปแล้ว
ให้ตัวเองต้องเหนื่อยใจ

00:05:24.532 --> 00:05:27.618 align:center
จะไม่มัวมากลัวว่าตัวเองอาจเลือกผิดไป

00:05:27.702 --> 00:05:32.373 align:center
รู้หรือเปล่าว่าถ้าคุณไม่ทำแบบนั้น
คุณจะมีเวลาว่างต่อวันเท่าไร

00:05:32.874 --> 00:05:35.209 align:center
ฉันมีเวลามากขึ้น 23 ชั่วโมง

00:05:35.918 --> 00:05:38.921 align:center
หวัดเด! ใครกันจ๊ะ

00:05:39.547 --> 00:05:40.631 align:center
ไปให้พ้น!

00:05:41.257 --> 00:05:43.176 align:center
ที่พูดมาน่ะฉันไม่ชอบ!

00:05:43.259 --> 00:05:44.385 align:center
เอ้า…

00:05:47.764 --> 00:05:51.142 align:center
โอ๊ยตาย ห่วยแตกอย่างแรง
แต่ไอ้การเล่นหูเล่นตาน่ะเด็ดสะระตี่

00:05:53.853 --> 00:05:55.355 align:center
รอน-รอน ต้องไม่ลืม

00:05:55.438 --> 00:05:57.857 align:center
มันคงจะไม่ดีถ้าจะเริ่มเรื่องด้วย…

00:05:58.566 --> 00:06:01.486 align:center
"เผื่อจะสบายใจ มาเป็นนี่ให้ฉันสิ
เป็นเครื่องแจ้งเหตุด่วน

00:06:01.569 --> 00:06:02.445 align:center
เผื่อว่าฉันล้ม

00:06:02.528 --> 00:06:04.989 align:center
เราจะได้ส่องกล้องลำไส้ใหญ่ด้วยกัน"

00:06:07.950 --> 00:06:10.078 align:center
สวัสดี เป็นไงบ้าง

00:06:10.161 --> 00:06:12.580 align:center
ผมไม่ทันสังเกตว่ากล้องกำลังถ่ายอยู่

00:06:12.663 --> 00:06:14.582 align:center
พิลึกเป็นบ้าเลย

00:06:15.124 --> 00:06:17.710 align:center
ผมไม่ชินกับการถูกถ่ายรูป ผมขี้อายน่ะ

00:06:21.589 --> 00:06:24.008 align:center
- อรุณสวัสดิ์ครับ
- อรุณสวัสดิ์!

00:06:24.092 --> 00:06:28.429 align:center
ผมว่าชีวิตการทำงานของผม
ล้มเหลวไปซะ 80 เปอร์เซ็นต์

00:06:28.930 --> 00:06:30.723 align:center
ซึ่งผมว่าเป็นตัวเลขที่ดีเลยนะ

00:06:31.724 --> 00:06:34.769 align:center
วงการบันเทิงต้องการพรสวรรค์
โชคและความอดทน

00:06:34.852 --> 00:06:37.397 align:center
แต่ต่อให้จะมีพรสวรรค์ มีความมุ่งมั่น

00:06:37.480 --> 00:06:38.606 align:center
และทนรับเรื่องร้ายๆ ได้

00:06:38.689 --> 00:06:41.526 align:center
แต่ถ้าคุณไม่มั่นใจพอที่จะขึ้นเวทีและล้มเหลว

00:06:41.609 --> 00:06:42.443 align:center
คุณก็ทำงานนี้ไม่ได้

00:06:42.527 --> 00:06:44.028 align:center
- เราจะไปที่ฉาก
- โอเค

00:06:48.032 --> 00:06:48.991 align:center
- ไง!
- ไง!

00:06:49.075 --> 00:06:50.993 align:center
- ขอไปงานศพกับพวกคุณได้ไหม
- ได้สิ

00:06:51.077 --> 00:06:53.329 align:center
ดีเลย ได้ เราต้องการคุณ

00:06:53.413 --> 00:06:56.791 align:center
คุณคือกาวประสาน คือเมเบิล
ในแซนด์วิชชาร์ลส์-โอลิเวอร์

00:06:56.874 --> 00:06:59.168 align:center
ถ้าไม่มีคุณ เราก็แค่ขนมปังขาวหืนๆ สองแผ่น

00:06:59.252 --> 00:07:00.753 align:center
แม่นแล้ว มาเถอะ

00:07:01.421 --> 00:07:04.382 align:center
(โอนลีเมอร์เดอส์อินเดอะบิลดิง)
(โอลิเวอร์)

00:07:04.465 --> 00:07:06.426 align:center
เรามีฉากนั้นอยู่ เรารู้ฉากนั้นดี

00:07:06.509 --> 00:07:07.343 align:center
ใช่

00:07:07.427 --> 00:07:10.680 align:center
บทพูดของตอนที่เหลือในซีซั่นน่ะ

00:07:10.763 --> 00:07:13.224 align:center
ตอนนี้เริ่มคล่องปากฉันสุดๆ แล้ว

00:07:13.724 --> 00:07:15.184 align:center
โอเค ฉันจะไปแต่งตัว

00:07:16.686 --> 00:07:18.312 align:center
- เจอกัน
- บาย

00:07:18.396 --> 00:07:19.730 align:center
นายให้พวกเขาเข้ามา

00:07:19.814 --> 00:07:22.150 align:center
เฮ่ย นั่นรอน ฮาวาร์ด

00:07:22.984 --> 00:07:23.818 align:center
โอ๊ยตาย

00:07:24.402 --> 00:07:25.820 align:center
ความสนุกเริ่มต้นแล้ว

00:07:25.903 --> 00:07:28.573 align:center
งั้นขอฉันถามคำถามเจาะลึกหน่อยนะ

00:07:28.656 --> 00:07:30.366 align:center
ได้

00:07:30.450 --> 00:07:33.578 align:center
ทำไมกัน ทำไมยังผลักดันตัวเองต่อไปอีก

00:07:34.078 --> 00:07:37.874 align:center
ฉันไม่รู้ คงเพราะฉันชอบเสียงปรบมือมั้ง

00:07:37.957 --> 00:07:39.792 align:center
- ฉันมีคำถามอื่น
- ว่า

00:07:39.876 --> 00:07:41.335 align:center
ทำไมยังไม่เลิก

00:07:43.754 --> 00:07:47.884 align:center
ฉันแค่คิดว่ามันสำคัญ ถ้าเกิดเรามี "พรสวรรค์"

00:07:49.552 --> 00:07:52.805 align:center
เราก็ต้องแชร์มัน… กับคนอื่น…

00:07:52.889 --> 00:07:54.140 align:center
คนแบบนายอ่ะ

00:07:54.640 --> 00:07:57.101 align:center
- และเราขอบคุณ ขอบคุณไปทั้งชาติเลย
- เรื่องนั้นฉันรู้

00:07:57.185 --> 00:07:59.687 align:center
เคยคิดบ้างไหมว่า… นายทำอะไรลงไป

00:08:02.440 --> 00:08:05.193 align:center
ใช่ นี่ถนนวิตตัน

00:08:05.776 --> 00:08:07.778 align:center
สงสัยจังว่าผู้หญิงคนนั้นเป็นใคร

00:08:10.865 --> 00:08:12.408 align:center
นั่นห้องนอนผม

00:08:14.911 --> 00:08:19.540 align:center
มันคงไม่จริงถ้าผมพูดว่า
ตลกของผมเกิดขึ้นจากความเจ็บปวด

00:08:19.624 --> 00:08:20.708 align:center
ตรงกันข้ามเลย

00:08:20.791 --> 00:08:24.003 align:center
มันเกิดขึ้นจากทั้งชีวิตผม ที่บ้านผมมีแต่คนตลก

00:08:24.504 --> 00:08:28.591 align:center
ผมเป็นลูกคนเล็กจากห้าคน
อายุห่างจากคนที่สี่ห้าปี

00:08:28.674 --> 00:08:31.594 align:center
ผมได้รับความสนใจ ได้รับความรักเต็มที่

00:08:31.677 --> 00:08:33.346 align:center
ใครๆ ก็บอกว่าผมเก่งมาก

00:08:33.429 --> 00:08:36.474 align:center
บอกว่าผมตลกและเลิศเลอมาตั้งแต่เล็ก

00:08:36.557 --> 00:08:39.769 align:center
ทำให้ผมเข้าสู่ช่วงวัยรุ่น

00:08:39.852 --> 00:08:42.855 align:center
โดยไม่กังวลเลยว่าผมจะ… แบบว่า…

00:08:42.939 --> 00:08:45.983 align:center
ผมอาจจะหน้าเหมือน… บิล ชเลชมัน

00:08:46.067 --> 00:08:49.111 align:center
ที่สิวเขรอะทรงผมเด๋อ
และแบบ "ไงจ๊ะเธอ" แล้วเข้าไปคุย

00:08:49.195 --> 00:08:52.823 align:center
แล้วถ้าเขาไม่ชวนผมเดต
ถ้าเขาไม่ตกลงจะไปเดตกับผม

00:08:52.907 --> 00:08:55.076 align:center
ผมจะบอกว่า "เขาเป็นไรอ่ะ"

00:08:55.159 --> 00:08:56.160 align:center
และเชื่อด้วยนะ

00:08:57.328 --> 00:08:59.956 align:center
ผมได้รับสืบทอดความตลกโปกฮามา

00:09:01.332 --> 00:09:05.545 align:center
ไมเคิลพี่ชายผมได้รางวัลเอ็มมี่
และลูกโลกทองคำหลายครั้ง

00:09:05.628 --> 00:09:09.882 align:center
จากรายการต่างๆ ตั้งแต่เอสซีทีวี
ไปถึงแม้ดทีวีและชิตส์ครีก

00:09:09.966 --> 00:09:13.261 align:center
ที่บ้านเราเขาส่งเสริมให้ทำให้ทุกคนฮา

00:09:13.344 --> 00:09:15.930 align:center
- บ้านเราส่งเสริมให้ทำงั้นตลอด
- ใช่

00:09:16.013 --> 00:09:19.892 align:center
ถ้าทำให้ใครสักคนฮาได้
ต่อให้ต้องทำร้ายคนสองคน…

00:09:19.976 --> 00:09:21.185 align:center
ระหว่างทาง

00:09:23.729 --> 00:09:26.732 align:center
พ่อผมเป็นผู้จัดการฝ่ายขาย
ของสตีลคอมพานีออฟแคนาดา

00:09:26.816 --> 00:09:27.858 align:center
ตำแหน่งสูงสุดๆ

00:09:28.359 --> 00:09:31.654 align:center
พ่อตลกสุดๆ ประชดประชันเก่งมาก

00:09:31.737 --> 00:09:34.699 align:center
สำเนียงติดไอริชนิดๆ มาอยู่ที่นี่ตอนอายุ 21

00:09:34.782 --> 00:09:36.325 align:center
"สวัสดี มาร์ตี้"

00:09:37.243 --> 00:09:39.912 align:center
พ่อน่ะแอบแสบไม่เบา เห็นด้วยไหม

00:09:39.996 --> 00:09:41.205 align:center
อืม

00:09:41.289 --> 00:09:43.791 align:center
พ่อจะดื่มยินเป็นครั้งคราว

00:09:44.625 --> 00:09:47.878 align:center
- ใช่
- "ครั้งคราว" ที่ว่านี่หมายถึงตลอด

00:09:49.338 --> 00:09:53.134 align:center
พ่อชอบพูดประชดประชัน
แต่เจตนาก็คืออยากให้ตลก

00:09:54.343 --> 00:09:56.971 align:center
มาร์ตี้ ลูกชายของผม

00:09:57.471 --> 00:10:02.435 align:center
คนที่ชาติหน้าตอนบ่ายๆ
ก็คงยังร้องเพลงได้ไม่เอาอ่าว

00:10:03.185 --> 00:10:05.563 align:center
แต่ประเด็นก็คือเขาสนใจ

00:10:05.646 --> 00:10:09.275 align:center
และคนที่มีเสียงเป็นเอกลักษณ์

00:10:09.358 --> 00:10:11.319 align:center
ก็คือคนที่จะถูกจดจำ

00:10:11.402 --> 00:10:14.155 align:center
มาร์ตี้เป็นคนที่เปี่ยมพรสวรรค์

00:10:15.031 --> 00:10:18.492 align:center
เขาเริ่มเล่นตลกตั้งแต่อายุสักห้าขวบได้

00:10:18.576 --> 00:10:22.872 align:center
เขาจะเล่นมุก โชว์ตลก และร้องเพลงอยู่ตลอด

00:10:22.955 --> 00:10:25.333 align:center
คุณเคยทำโชว์บนห้องใต้หลังคาจริงๆ สินะ

00:10:25.416 --> 00:10:27.043 align:center
ผมเคยทำโชว์ชื่อมาร์ติน ชอร์ตโชว์

00:10:27.126 --> 00:10:31.672 align:center
ฉายวันอังคารตอน 8:30 น.
ชนกับรายการของแอนดี้ วิลเลียมส์

00:10:31.756 --> 00:10:35.051 align:center
ในหัวผมน่ะ ผมจะพิมพ์บทขึ้นมา

00:10:35.134 --> 00:10:37.178 align:center
"มาร์ตี้จะร้องเพลง แขกของมาร์ตี้จะ…"

00:10:37.261 --> 00:10:39.430 align:center
แล้วก็จะเล่น ซึ่งบนนั้นผมเล่นได้ดีมาก

00:10:39.513 --> 00:10:42.058 align:center
แล้วก็มีคนเรียก "กินข้าว"
และเราจะหยุด ค่อยอัดต่อทีหลัง

00:10:42.933 --> 00:10:45.645 align:center
เย่! ขอบคุณที่รัก

00:10:45.728 --> 00:10:48.314 align:center
(บันทึกเสียงครอบครัวชอร์ต)
(ปี 1966)

00:10:48.397 --> 00:10:50.858 align:center
เด็กคนอื่นจะเล่นโร้ดฮอกกี้
ส่วนผมจะอยู่บนห้องใต้หลังคา

00:10:52.693 --> 00:10:53.694 align:center
ใช่

00:10:54.528 --> 00:10:57.782 align:center
คนอื่นไปประท้วงสงครามเวียดนามกัน
ส่วนเขามัวแต่ร้องเพลงซินาตรา

00:11:05.956 --> 00:11:08.626 align:center
สิ่งที่มาร์ตี้ทำตอนนี้ เขาทำมาตั้งแต่ตอนโน้นแล้ว

00:11:09.293 --> 00:11:11.545 align:center
โปรดต้อนรับบุรุษ 100 ล้านดอลลาร์

00:11:11.629 --> 00:11:14.173 align:center
เพื่อนซี้ผมเอง ยูจีน เลวี่

00:11:14.256 --> 00:11:15.341 align:center
ยูจีน "ลีวี่"

00:11:15.424 --> 00:11:17.218 align:center
- เลวี่
- เอาเหอะ นั่งดีกว่า

00:11:18.511 --> 00:11:19.929 align:center
ดูพวกนั้นเข้าสิ

00:11:20.012 --> 00:11:22.264 align:center
อย่างกับคนรู้จักกันมาหลายปี

00:11:24.308 --> 00:11:26.811 align:center
อันที่จริงเขาคือเพื่อนซี้ที่อยู่กับผมมานานที่สุด

00:11:28.521 --> 00:11:30.314 align:center
เราเป็นรูมเมตกันอยู่พักหนึ่ง

00:11:31.148 --> 00:11:33.150 align:center
เคยคบกันช่วงหนึ่ง แต่ประเด็นคือ…

00:11:33.234 --> 00:11:34.193 align:center
ใช่

00:11:34.276 --> 00:11:36.445 align:center
คุณเป็นคนแคนาดา เรื่องนั้นเป็นภาระไหม

00:11:39.824 --> 00:11:41.575 align:center
ไม่ ไม่ได้เป็นภาระอะไร

00:11:41.659 --> 00:11:44.412 align:center
และคุณฟังเข้าใจใช่ไหม
ผมไม่ต้องพูดช้าลงใช่ไหม

00:11:46.122 --> 00:11:47.456 align:center
เราใช้ภาษาเดียวกัน

00:11:47.540 --> 00:11:49.917 align:center
แล้วเวลาต้องหนี คนแคนาดาจะหนีไปไหน

00:11:50.000 --> 00:11:53.003 align:center
พวกเขาไปที่พรมแดน มองดูและอธิษฐานป่ะ

00:11:55.381 --> 00:11:57.174 align:center
มาร์ตี้เป็นเพื่อนรักผม

00:11:57.258 --> 00:11:58.843 align:center
- เป็นเพื่อนรักคุณ
- ใช่

00:11:58.926 --> 00:12:04.348 align:center
ผมรู้จักมาร์ตี้เมื่อปี 1970
สมัยเราเรียนด้วยกันที่ม.แม็คมาสเตอร์

00:12:04.432 --> 00:12:05.891 align:center
เขาน่ะดูเหมือนนักแสดง

00:12:05.975 --> 00:12:08.853 align:center
ที่กำลังกระเสือกกระสนเพื่อให้มีงานแสดงเลย

00:12:08.936 --> 00:12:10.271 align:center
ใช่ ถูกของคุณ

00:12:10.771 --> 00:12:14.275 align:center
ตอนแรกผมเรียนเตรียมแพทย์
แล้วเปลี่ยนไปเรียนสังคมสงเคราะห์

00:12:14.775 --> 00:12:16.652 align:center
เพราะผมคิดว่าหลักสูตรคงง่ายกว่า

00:12:17.570 --> 00:12:19.613 align:center
สมัยม.ปลาย ผมไม่เคยเล่นละครเวที

00:12:19.697 --> 00:12:23.868 align:center
ต้องรอจนย้ายมาเรียนสังคมสงเคราะห์
ผมถึงได้มีเวลาเข้าไปร่วมวง

00:12:23.951 --> 00:12:26.829 align:center
และผมก็ทำหมดทุกหน้าที่ในคณะละคร

00:12:28.122 --> 00:12:30.958 align:center
การจะเป็นนักแสดงยังดูเกินความจริงไปหน่อย

00:12:31.459 --> 00:12:33.627 align:center
ยูจีน เลวี่เป็นคนที่บอกผมว่า

00:12:33.711 --> 00:12:37.173 align:center
"นายควรลองทำเป็นงานดูนะ มาที่โทรอนโตสิ"

00:12:37.757 --> 00:12:40.342 align:center
ผมเลยให้สัญญากับตัวเองหนึ่งปี

00:12:40.426 --> 00:12:42.219 align:center
ผมคิดว่า "ฉันจะลองดูสักปี

00:12:42.303 --> 00:12:43.721 align:center
ถ้าไม่ไปถึงไหนล่ะก็

00:12:43.804 --> 00:12:47.641 align:center
ฉันก็แค่กลับไปเรียนมหาวิทยาลัยต่อ"

00:12:47.725 --> 00:12:49.226 align:center
งานหลังจบป.ตรีเหรอ

00:12:49.310 --> 00:12:50.603 align:center
เปล่าครับ ม.ปลาย

00:12:50.686 --> 00:12:53.856 align:center
ผมกำลังลำบากระดับหนึ่งกับการเรียนม.ปลาย

00:12:53.939 --> 00:12:54.774 align:center
เข้าใจแล้ว

00:12:54.857 --> 00:12:56.692 align:center
- ดีใจที่คุณมานะ
- แต่ผมจะทำให้ได้

00:12:56.776 --> 00:12:57.860 align:center
คุณทำได้แน่ ลอว์เรนซ์

00:12:57.943 --> 00:13:01.405 align:center
เพราะผมมีเป้าหมายในชีวิต
ที่ผมรู้สึกว่าต้องทำให้สำเร็จ

00:13:01.489 --> 00:13:02.573 align:center
ดีมากครับ

00:13:02.656 --> 00:13:05.451 align:center
หนึ่งในนั้นคือการเป็นผู้พิพากษาศาลแขวง

00:13:05.534 --> 00:13:06.869 align:center
ดีครับ มีความทะเยอทะยานดี

00:13:06.952 --> 00:13:10.122 align:center
ผมว่าเราไม่รู้ตัวหรอกว่าเราอยู่กับกลุ่มคนที่พิเศษ

00:13:10.206 --> 00:13:11.582 align:center
หรืออยู่ในช่วงเวลาที่พิเศษ

00:13:11.665 --> 00:13:13.834 align:center
โทรอนโตยุคนั้นเฟื่องฟูด้านศิลปะ

00:13:14.627 --> 00:13:15.836 align:center
นี่เป็นเรื่องบังเอิญไหม

00:13:15.920 --> 00:13:19.673 align:center
หรือว่ามันมีอารมณ์ขันแบบแคนาดาบางอย่าง

00:13:19.757 --> 00:13:22.593 align:center
ที่… ดึงดูดใจเป็นพิเศษ

00:13:22.676 --> 00:13:27.681 align:center
คือผมคิดว่าแคนาดาเนี่ย
โดยเฉพาะโทรอนโตมันเป็นศูนย์กลาง

00:13:27.765 --> 00:13:31.060 align:center
เราจะได้ดูหนังของคณะไพธอนส์ก่อนอเมริกา

00:13:31.894 --> 00:13:33.938 align:center
ยูจีน เลวี่กับผมอยู่บ้านเดียวกัน

00:13:34.021 --> 00:13:36.482 align:center
ถนน 1063 แอเวอนิวที่โทรอนโต

00:13:36.565 --> 00:13:38.692 align:center
และบ้านหลังนี้มีปาร์ตี้ฉ่ำ

00:13:39.318 --> 00:13:41.737 align:center
พอล เชฟเฟอร์จะลุกขึ้นมาเล่นเปียโน

00:13:41.821 --> 00:13:43.239 align:center
และทุกคนก็จะร้องเพลง

00:13:43.322 --> 00:13:46.951 align:center
ทุกคนเหมือนจะคบกันเอง ปาร์ตี้ด้วยกัน

00:13:47.034 --> 00:13:48.452 align:center
และทำงานด้วยกันหมด

00:13:48.536 --> 00:13:52.498 align:center
พอมาคิดดูแล้ว มันวิเศษมากเลย

00:13:52.581 --> 00:13:54.250 align:center
เราทุกคนเป็นนักแสดง

00:13:54.333 --> 00:13:57.044 align:center
และเราทุกคนชอบหัวเราะ

00:13:58.045 --> 00:14:00.965 align:center
มันเต็มไปด้วยความกระตือรือร้น ความสนุก

00:14:01.048 --> 00:14:05.052 align:center
ทุกคนรักในการแสดงสุดๆ

00:14:06.679 --> 00:14:10.641 align:center
ที่แคตสกิลส์ ตามพวกรีสอร์ตหน้าร้อน
มันจะมีคนที่ถูกเรียกว่า "ทัมม์เลอร์"

00:14:10.724 --> 00:14:13.227 align:center
ในภาษายิดดิชหมายถึงคนที่สร้างความโกลาหล

00:14:13.310 --> 00:14:15.020 align:center
เปิดฉากความสนุก

00:14:15.104 --> 00:14:18.440 align:center
ผมว่ามาร์ตี้คงไม่เคยไปแคตสกิลส์
แต่แน่นอนว่าเขาน่ะ…

00:14:18.524 --> 00:14:21.151 align:center
เขาคือทัมม์เลอร์ในฝันของเรา

00:14:22.486 --> 00:14:27.074 align:center
มาร์ตี้มีทุกอย่างพร้อมในตัว
มีเสียงที่ใช่ ลีลาตลกก็เยี่ยม

00:14:27.658 --> 00:14:29.785 align:center
ผมบอกว่า "ละครเรื่องก็อดสเปลล์จะเปิดแสดง"

00:14:29.869 --> 00:14:33.205 align:center
"นายควรมาออดิชันนะ
นี่เป็นละครเพลงฟอร์มยักษ์"

00:14:34.248 --> 00:14:35.791 align:center
เราไปออดิชันรอบสองด้วยกัน

00:14:35.875 --> 00:14:38.878 align:center
ที่นั่นผมแนะนำให้มาร์ตี้รู้จักแอนเดรีย

00:14:39.587 --> 00:14:42.631 align:center
ก็อดสเปลล์ไม่ได้อยากได้นักแสดง

00:14:42.715 --> 00:14:46.594 align:center
พวกเขาอยากได้คนที่มีชีวิตชีวา

00:14:47.094 --> 00:14:49.263 align:center
ตลกและอบอุ่น

00:14:54.018 --> 00:14:56.228 align:center
กิลด้า แรดเนอร์ นั่นเป็นงานแรกของเขา

00:14:56.312 --> 00:14:59.231 align:center
แอนเดรีย มาร์ตินด้วย
แล้วก็ยูจีน เลวี่, วิกเตอร์ การ์เบอร์

00:14:59.315 --> 00:15:01.275 align:center
แล้วก็เจย์น อีสต์วู้ดและอีกหลายๆ คน…

00:15:01.358 --> 00:15:04.028 align:center
- ทีมนักแสดงสุดยอด
- ใช่ พอล เชฟเฟอร์เป็นคนเล่นเปียโน

00:15:04.111 --> 00:15:05.487 align:center
ใช่

00:15:05.571 --> 00:15:06.822 align:center
คุณคบกับกิลด้า

00:15:06.906 --> 00:15:08.991 align:center
ใช่แล้ว ใครๆ ก็ตกหลุมรักกิลด้า

00:15:09.074 --> 00:15:11.243 align:center
- ใช่
- เขาน่ารัก เขาตลกสุดๆ

00:15:11.327 --> 00:15:13.787 align:center
แล้วเขาก็เป็นคนที่ถ่อมตัวมากๆ

00:15:13.871 --> 00:15:15.706 align:center
ตอนซ้อมวันแรก เขาเดินมาบอกกับผมว่า

00:15:15.789 --> 00:15:17.833 align:center
"ไง ฉันกิลด้านะ ยินดีที่ได้รู้จัก"

00:15:17.917 --> 00:15:20.753 align:center
เขามีสิวตรงนี้ เขาเอามือปิดไว้แล้วคุยกับผม

00:15:21.378 --> 00:15:23.213 align:center
- ใครก็ตกหลุมรักกิลด้ากันหมด
- ใช่

00:15:23.297 --> 00:15:25.007 align:center
พูดแบบนี้ไม่น่าจะผิด

00:15:25.966 --> 00:15:28.344 align:center
ต่อมาคุณตกหลุมรัก
และแต่งงานกับนักแสดงแทนของเขา

00:15:28.427 --> 00:15:31.764 align:center
ใช่ แนนซี่ ดอลแมน นักแสดงแทนของกิลด้า

00:15:31.847 --> 00:15:33.349 align:center
ใช่แล้วล่ะ ในก็อดสเปลล์

00:15:33.432 --> 00:15:35.976 align:center
เหมือนคุณจะตั้งใจไว้ว่า "ใครที่เล่นบทนี้

00:15:36.060 --> 00:15:38.687 align:center
ฉันจะเข้าไปยุ่งด้วยหมด" นั่นใช่…

00:15:38.771 --> 00:15:40.648 align:center
ใช่เลย ผมตั้งใจไว้แบบนั้น

00:15:44.401 --> 00:15:48.030 align:center
ตอนที่มาออดิชันก็อดสเปลล์
ฉันออดิชันมาเป็นตัวสำรอง

00:15:49.740 --> 00:15:53.369 align:center
ตอนเข้ามา ฉันลำบากสุดๆ
เพราะกลุ่มของพวกเขาลงตัวแล้ว

00:15:53.452 --> 00:15:54.912 align:center
พวกเขาซี้กันหมด

00:15:54.995 --> 00:15:58.749 align:center
แล้วก็มีกิลด้า เขาสวยสุดๆ ไปเลย

00:15:58.832 --> 00:16:00.876 align:center
แล้วก็แอนเดรีย มาร์ติน คนที่ฉันชื่นชมสุดๆ

00:16:00.960 --> 00:16:02.419 align:center
มีแต่… นั่นแหละ มาร์ตี้…

00:16:02.503 --> 00:16:05.714 align:center
มาร์ตี้ ทีแรกฉันไม่ได้สนใจเขาขนาดนั้น

00:16:09.426 --> 00:16:10.678 align:center
แล้วแนนซี่ก็แบบว่า…

00:16:11.762 --> 00:16:13.639 align:center
เขาสวยหยาดเยิ้ม สวยแบบไม่น่าเชื่อ

00:16:18.519 --> 00:16:20.604 align:center
เขาเปิดร้านขายเสื้อผ้าโบราณ

00:16:21.355 --> 00:16:24.858 align:center
เขาจะลักลอบขนเสื้อข้ามพรมแดนมาจากดีทรอยต์

00:16:24.942 --> 00:16:27.820 align:center
ตอนนั้นมันยุคนั้น ยุคของโจนี มิตเชลล์…

00:16:27.903 --> 00:16:31.156 align:center
และลุคของเขาก็เหมือนโจนี มิตเชลล์
ผมยาวสีบลอนด์

00:16:33.617 --> 00:16:37.621 align:center
เขาสวมผ้าคลุมกำมะหยี่มา และทักทายว่า "ไง"

00:16:38.122 --> 00:16:39.498 align:center
และพวกผู้ชายก็แบบ

00:16:40.290 --> 00:16:43.961 align:center
"อืม จัดไป" แต่ผมไม่คิดอะไร ผมคบกิลด้าอยู่

00:16:45.754 --> 00:16:48.841 align:center
เราเลิกกันสองสามหน
และตอนนั้นเราก็ทะเลาะกัน

00:16:48.924 --> 00:16:50.259 align:center
เราเลิกกันอีกรอบ

00:16:50.342 --> 00:16:53.012 align:center
แล้วผมก็ไปที่บาร์ไพล็อต

00:16:53.095 --> 00:16:54.680 align:center
แล้วก็เจอแนนซี่ ดอลแมน

00:16:55.514 --> 00:16:58.559 align:center
เขาตลก… และมีเอกลักษณ์

00:16:58.642 --> 00:16:59.810 align:center
แล้วเราก็คุยกัน

00:16:59.893 --> 00:17:02.604 align:center
เขาเพิ่งเลิกกับแฟนมา แต่นั่นไม่ใช่…

00:17:02.688 --> 00:17:05.107 align:center
ผมแค่ "อ้อ ฉันเพิ่งเลิกกับกิลด้ามา"

00:17:06.817 --> 00:17:10.571 align:center
ผมเล่นละครเวที แล้วแนนซี่ก็มา ตอนนั้นฤดูร้อน

00:17:10.654 --> 00:17:13.449 align:center
เขาสวมเสื้อสายเดี่ยวกับกางเกงขาสั้นจู๋

00:17:13.532 --> 00:17:16.410 align:center
ผมก็ใส่เสื้อยืดกับกางเกงขาสั้นจู๋

00:17:16.493 --> 00:17:18.662 align:center
แล้วเราก็ไปที่โรงแรมโฟร์ซีซั่น

00:17:18.746 --> 00:17:22.541 align:center
ผมบอกพนักงานว่า
"ผมกับภรรยาอยากจะเปิดห้อง"

00:17:23.042 --> 00:17:27.087 align:center
และขนาดเขาก็ยังหัวเราะ
เพราะเราดูอย่างกับเด็ก 12

00:17:28.839 --> 00:17:31.050 align:center
และนั่นแหละ แค่นั้นเลย

00:17:32.676 --> 00:17:35.387 align:center
นับแต่บัดนี้ไป…

00:17:35.471 --> 00:17:37.222 align:center
- อะไร
- ไง นี่ภรรยาฉัน แนนซี่

00:17:48.984 --> 00:17:50.444 align:center
ดัชเชสผู้เลอโฉม

00:17:51.987 --> 00:17:55.324 align:center
ผู้ที่กำลังฟังอัลบั้มบันทึกเสียง
ของเดอะกู๊ดบายเกิร์ล

00:17:56.867 --> 00:17:59.411 align:center
นั่นแนนซี่ หรือว่านั่นโบ เดเร็กกันแน่

00:18:00.412 --> 00:18:02.289 align:center
ฉันกำลังฟังเพลงของคุณ

00:18:04.166 --> 00:18:05.751 align:center
ช่างวิตถาร

00:18:06.543 --> 00:18:08.253 align:center
เรียกพยาบาลดีกว่า

00:18:08.337 --> 00:18:09.713 align:center
มาร์ตี้กับแนนซี่

00:18:09.797 --> 00:18:11.673 align:center
ใช่ เข้ากันดีสุดๆ เนอะ

00:18:11.757 --> 00:18:14.718 align:center
ฉันเอาแต่พูดว่าพวกเขาเป็นทีมที่สุดยอด
แต่นั่นเป็นเรื่องจริง

00:18:16.345 --> 00:18:17.679 align:center
เขาทำตัวเหมือนเด็กสุดๆ

00:18:18.180 --> 00:18:20.557 align:center
ส่วนเธอก็ทำตัวเป็นผู้ใหญ่สุดๆ

00:18:24.394 --> 00:18:27.106 align:center
ชีวิตคู่ของฉันกับสามีเคยมีช่วงที่ไม่ราบรื่น

00:18:27.189 --> 00:18:29.983 align:center
เราเลยไปบำบัด
และคำถามหนึ่งที่เขาถามเราคือ

00:18:30.067 --> 00:18:32.486 align:center
"คุณมีเพื่อนที่เป็นคู่รักกัน

00:18:32.569 --> 00:18:36.115 align:center
ที่คุณอยากมีหรืออยากจะเอาอย่าง
ความสัมพันธ์ของพวกเขาไหม"

00:18:36.198 --> 00:18:38.909 align:center
เราตอบว่า
"อ้อ เพื่อนเราคู่นี้ไง มาร์ตี้กับแนนซี่"

00:18:38.992 --> 00:18:40.119 align:center
และเขาบอกว่า

00:18:40.744 --> 00:18:43.664 align:center
"คนที่ตอบชื่อพวกเขามีไม่หวาดไม่ไหวเลย

00:18:44.414 --> 00:18:45.958 align:center
เวลาฉันถามคำถามนี้น่ะ"

00:18:47.751 --> 00:18:49.002 align:center
ไงที่รัก

00:18:50.838 --> 00:18:53.966 align:center
- ที่รักจ๋า เป็นไงบ้าง
- สบายดีที่รัก คุณล่ะ

00:18:54.049 --> 00:18:56.176 align:center
นี่เรากำลังมีช่วงเวลาโรแมนติกกันหรือเปล่า

00:18:56.260 --> 00:18:57.886 align:center
ใช่ มีอยู่

00:18:58.387 --> 00:18:59.888 align:center
ถึงจะผ่านมาหลายปี

00:19:00.389 --> 00:19:01.557 align:center
เราโรแมนติกกันจริงๆ นะ

00:19:01.640 --> 00:19:03.350 align:center
ขอเข้าเรื่องนิดหน่อย

00:19:03.433 --> 00:19:04.810 align:center
ถึงเวลาแล้วสิ

00:19:06.061 --> 00:19:09.106 align:center
บอกที อะไรนำไปสู่ช่วงพักเบรกที่เปลี่ยนชีวิตคุณ

00:19:09.773 --> 00:19:11.733 align:center
คือวงการบันเทิงแคนาดาตอนนั้นน่ะ

00:19:11.817 --> 00:19:13.277 align:center
เราจะได้ทำทุกอย่างหมดเลย

00:19:14.153 --> 00:19:17.656 align:center
มันเหมือนเราอยู่ในวิทยาลัยการแสดง
ที่สอนเราอย่างต่อเนื่อง

00:19:17.739 --> 00:19:20.784 align:center
เพราะงั้นที่แคนาดา
เราเล่นเชกสเปียร์ ทำโชว์วิทยุ

00:19:20.868 --> 00:19:22.536 align:center
และอาจพากย์สปอตโฆษณาด้วย

00:19:23.036 --> 00:19:25.122 align:center
ขายในราคาเพียง 39.95 ดอลลาร์

00:19:25.706 --> 00:19:27.749 align:center
แล้วเราก็อาจแสดงคาบาเรต์โชว์

00:19:36.175 --> 00:19:38.677 align:center
ในฤดูร้อนปี 1973

00:19:38.760 --> 00:19:42.139 align:center
เซคันด์ซิตี กลุ่มนักแสดงด้นสด
ในตำนานจากชิคาโก

00:19:42.222 --> 00:19:44.766 align:center
ได้ตั้งบริษัทในเครือแห่งแรกที่โทรอนโต

00:19:44.850 --> 00:19:46.852 align:center
(บ้านของเซคันด์ซิตีที่โด่งดังระดับโลก)

00:19:46.935 --> 00:19:50.397 align:center
กิลด้า แรดเนอร์ทำงานที่นั่น
แดน แอ็กครอยด์ทำงานที่นั่น

00:19:50.480 --> 00:19:53.275 align:center
มันเหมือนเป็นที่สุดเจ๋งที่เราจะเจอกัน

00:19:54.067 --> 00:19:56.195 align:center
ทุกคนไปออดิชัน ทุกคนเข้าไปอยู่ในนั้น

00:19:56.278 --> 00:20:00.032 align:center
ทั้งแอนเดรีย, แคทเธอรีน
โจ, ยูจีน, เดฟและจอห์น แคนดี้

00:20:00.657 --> 00:20:01.909 align:center
แต่ผมไม่ได้ไป

00:20:02.951 --> 00:20:06.205 align:center
ผมไม่อยากจะไปเป็น… ตลกตามคำสั่ง

00:20:06.288 --> 00:20:08.081 align:center
เพราะโดยพื้นฐานนั่นคือสิ่งที่ผมกลัว

00:20:08.165 --> 00:20:09.208 align:center
ผมอยากจะเป็นซินาตรา

00:20:09.291 --> 00:20:11.418 align:center
ผมอยากจะเป็นนักร้อง เป็นนักแสดง

00:20:11.501 --> 00:20:13.462 align:center
ฉันได้อยู่

00:20:13.545 --> 00:20:16.506 align:center
ในที่ที่จิตใจได้โลดแล่น

00:20:17.007 --> 00:20:21.720 align:center
แต่ผมก็เริ่มรู้สึกว่า… ผมกำลังตามหลังทุกคน

00:20:22.221 --> 00:20:24.681 align:center
ผมจำกัดตัวเอง

00:20:24.765 --> 00:20:27.935 align:center
และชีวิตผมก็เหมือนจะวนเป็นวงกลม

00:20:28.018 --> 00:20:30.020 align:center
ไม่รู้สึกถึงแรงผลักดัน

00:20:31.355 --> 00:20:38.362 align:center
ของท้องฟ้า!

00:20:40.072 --> 00:20:42.199 align:center
ผมจำได้ เวลานั่งรถไฟใต้ดินโทรอนโต

00:20:42.282 --> 00:20:45.077 align:center
ผมจะลงไปที่ชานชาลาตอนรถไฟกำลังออกทุกที

00:20:45.911 --> 00:20:47.663 align:center
ผมจะวิ่งไปขึ้นรถไฟ

00:20:47.746 --> 00:20:50.582 align:center
บางทีก็เดินลากขา มันกำลังออกไป

00:20:50.666 --> 00:20:52.918 align:center
และผมคิดว่าถ้าเมื่อไหร่รถไฟแล่นมาเทียบ

00:20:53.001 --> 00:20:53.961 align:center
ชะตาของผมจะเปลี่ยน

00:20:54.044 --> 00:20:56.880 align:center
แต่ตอนนี้รถไฟกำลังแล่นออกไป

00:20:59.132 --> 00:21:02.719 align:center
แนนซี่เซ็นสัญญากับค่ายเพลงในแอลเอ
ผมเลยจะมาอยู่กับเขา

00:21:02.803 --> 00:21:05.305 align:center
บัดนี้ คุณแนนซี่ ดอลแมน

00:21:11.520 --> 00:21:16.441 align:center
และแน่นอน เขาประสบความสำเร็จสุดๆ
แถมได้ออกทีวีแห่งชาติช่วงไพรม์ไทม์

00:21:16.525 --> 00:21:17.609 align:center
ก่อนมาร์ตี้ด้วยซ้ำ

00:21:18.777 --> 00:21:20.696 align:center
เขาน่ะครบเครื่อง

00:21:21.613 --> 00:21:25.742 align:center
เสียงเพราะ ร้องไม่มีเพี้ยน ออกเสียงชัดเจน

00:21:25.826 --> 00:21:29.830 align:center
หน้าตาเหมือนดาราหนัง แถมเป็นคนที่นิสัยดีสุดๆ

00:21:36.003 --> 00:21:38.380 align:center
มีเหตุการณ์หนึ่ง ผมเรียกมันว่ามุมคอตก

00:21:38.463 --> 00:21:42.134 align:center
พอล เชฟเฟอร์กับบิล เมอร์เรย์พักอยู่ที่แอลเอ

00:21:46.430 --> 00:21:49.182 align:center
ตอนนั้นบิล เมอร์เรย์ดังเปรี้ยงปร้างแล้ว

00:21:49.266 --> 00:21:51.643 align:center
เขาเริ่มไปออกเอสเอ็นแอลปีนั้น

00:21:51.727 --> 00:21:53.562 align:center
ฤดูหนาวที่เจ็ดของผมที่นี่!

00:21:58.317 --> 00:22:02.321 align:center
พอลบอกว่า "บิลกับฉันจะไปดินเนอร์
นายกับแนนซี่ก็มาด้วยสิ

00:22:02.404 --> 00:22:04.865 align:center
แล้วไปต่อที่ห้องฉัน ที่ซันเซ็ตมาร์กี"

00:22:04.948 --> 00:22:07.617 align:center
และผมกับแนนซี่ก็เดินไปที่นั่น

00:22:08.952 --> 00:22:10.579 align:center
แล้วในหัวผมก็คิดแต่ว่า

00:22:10.662 --> 00:22:13.373 align:center
"ไม่ไหว ฉันทำไม่ได้ ไม่ไหวแฮะ"

00:22:13.457 --> 00:22:16.251 align:center
ตอนนั้นผมตกงาน ไม่ได้ทำงานมาสองสามเดือน

00:22:16.335 --> 00:22:19.379 align:center
ไม่มีอนาคตและไม่รู้จริงๆ ว่าตัวเองกำลังไปไหน

00:22:19.463 --> 00:22:23.842 align:center
ผมบอกว่า "ผมไปปั้นหน้าทำเป็นดีใจกับบิลไม่ได้

00:22:25.385 --> 00:22:27.262 align:center
เพราะผมไม่รู้ว่าผมทำอะไรอยู่"

00:22:27.971 --> 00:22:29.639 align:center
"ขอผมนั่งก่อน"

00:22:31.016 --> 00:22:32.017 align:center
ไอ้หนุ่ม

00:22:33.852 --> 00:22:36.480 align:center
ทำไมมานั่งอยู่คนเดียวตรงนี้ล่ะ

00:22:36.563 --> 00:22:40.609 align:center
ทำไมไม่ออกไปสนุกกับคนอื่นๆ ข้างนอก

00:22:41.485 --> 00:22:43.320 align:center
ผมไม่อยากไปครับท่าน

00:22:44.196 --> 00:22:47.032 align:center
ผมคง… กำลังรู้สึกเศร้าๆ น่ะ

00:22:47.115 --> 00:22:49.451 align:center
เรานั่งอยู่ตรงนั้นราวสิบนาที ไม่พูดอะไรกันเลย

00:22:49.534 --> 00:22:50.786 align:center
ในที่สุดแนนซี่ก็บอกว่า

00:22:51.286 --> 00:22:53.413 align:center
"เราจะอยู่ตรงนี้กันอีกนานแค่ไหน"

00:22:53.914 --> 00:22:56.541 align:center
ผมบอก "ไม่รู้สิ"

00:22:57.709 --> 00:22:59.503 align:center
แล้วเราก็กลับอะพาร์ตเมนต์

00:23:00.128 --> 00:23:01.797 align:center
ผมตื่นมาแบบอารมณ์บูด

00:23:03.840 --> 00:23:07.511 align:center
แล้วเราก็ไปดูวอร์เบบี้ส์ ซึ่งเป็นคณะละครด้นสด

00:23:07.594 --> 00:23:11.014 align:center
มันตลกมาก สดใหม่ สร้างแรงบันดาลใจ

00:23:11.098 --> 00:23:13.934 align:center
แค่ดูพวกเขา ผมก็รู้สึกมีแรงบันดาลใจ

00:23:14.726 --> 00:23:17.771 align:center
มันเหมือนมีหลอดไฟติดขึ้นมา

00:23:17.854 --> 00:23:19.606 align:center
"ใช่เลย นี่แหละที่ฉันควรทำ"

00:23:19.689 --> 00:23:22.651 align:center
ผมโทรหาแอนดรูว์ อเล็กซานเดอร์ในเช้ารุ่งขึ้น

00:23:22.734 --> 00:23:24.528 align:center
"ผมอยากเข้าเซคันด์ซิตี"

00:23:24.611 --> 00:23:27.114 align:center
เขาบอก "ได้สิ"

00:23:30.700 --> 00:23:34.413 align:center
มาร์ตี้ ชอร์ตเล่นดีสุดๆ
ทันทีที่เข้ามาร่วมแสดงด้วย

00:23:34.496 --> 00:23:36.540 align:center
คนส่วนใหญ่ ตอนที่เข้ามาร่วมทีม

00:23:36.623 --> 00:23:40.085 align:center
คนส่วนใหญ่มักจะ… หาที่ทางตัวเองให้เจอก่อน

00:23:40.585 --> 00:23:44.172 align:center
เวลาที่คุณเข้ามาร่วมกลางคัน
แถมมารับบทแทนคนอื่น

00:23:44.256 --> 00:23:48.051 align:center
คนส่วนใหญ่จะพยายามเลียนแบบเจ้าของบทเดิม

00:23:48.135 --> 00:23:52.556 align:center
แต่เขา… เขากลับยัดตัวละคร
ที่โดดเด่นและหลุดโลกเข้าไป

00:23:52.639 --> 00:23:54.683 align:center
ในฉากทันที และเขา…

00:23:55.684 --> 00:23:58.562 align:center
เขามั่นใจในตัวเองสูงและตลกสุดๆ เลย

00:23:59.563 --> 00:24:04.151 align:center
ผมคิดเสมอว่าถ้าเดินขึ้นเวทีและเราดูบ้าบอสุดๆ

00:24:04.234 --> 00:24:05.360 align:center
เราจะได้เสียงหัวเราะ

00:24:05.444 --> 00:24:07.195 align:center
ซึ่งนั่นก็คือครึ่งทางแล้ว

00:24:07.988 --> 00:24:12.159 align:center
ผมคิดว่าตัวละครพวกนี้มาจากคนที่เรารู้จัก

00:24:12.242 --> 00:24:13.952 align:center
หรือการเอาคนที่รู้จักมาผสมกัน

00:24:14.035 --> 00:24:16.663 align:center
ซึ่งทำแบบนั้นมันก็ดีนะ เพราะมันจะ…

00:24:16.746 --> 00:24:19.166 align:center
ถึงแม้ว่ามันอาจจะมีตัวละครที่บ้าบอสุดๆ

00:24:19.249 --> 00:24:21.084 align:center
แต่มันจะทำให้พวกเขาดูมีมิติ

00:24:21.168 --> 00:24:23.086 align:center
แค่คิดปุ๊บหัวใจก็เต้นตุ๊บตั๊บ

00:24:23.170 --> 00:24:26.131 align:center
อย่างกับมีกลองป่าแว่วมาแต่ไกลเลย

00:24:26.882 --> 00:24:30.051 align:center
ผมจะสวมบทกริมลี่ย์
แต่ไม่รู้ว่าพวกเขาอยากให้ทำไหม

00:24:30.135 --> 00:24:31.219 align:center
ไม่ พวกเขา…

00:24:38.310 --> 00:24:39.769 align:center
โอ๊ยตายแล้ว

00:24:41.146 --> 00:24:42.647 align:center
แหม่ พอทีเถอะน่า

00:24:42.731 --> 00:24:46.067 align:center
บอกเลยว่าฉันตื่นเต้นสุดๆ
ที่ได้มารายการเดวิด เลตเทอร์แมน

00:24:47.652 --> 00:24:48.695 align:center
มันมีฉากหนึ่ง

00:24:48.778 --> 00:24:51.156 align:center
เป็นฉากที่ผู้ชายกับผู้หญิงไปสมัครงาน

00:24:51.239 --> 00:24:54.242 align:center
ฝ่ายหญิงมีการศึกษาและประสบการณ์สูงลิบ

00:24:54.326 --> 00:24:57.496 align:center
ส่วนฝ่ายชายเป็นไอ้งั่งเบอร์หนึ่งของโลก

00:24:58.079 --> 00:25:00.332 align:center
- บาร์บาร่า เริ่มที่คุณก่อนดีกว่า
- โอเค

00:25:00.415 --> 00:25:03.335 align:center
ไหนช่วยเล่าประวัติการศึกษาให้ฟังหน่อย

00:25:03.418 --> 00:25:07.589 align:center
ฉันจบปริญญาตรีสาขาคณิตศาสตร์
จากมหาวิทยาลัยโคลัมเบีย

00:25:07.672 --> 00:25:12.385 align:center
และฉันจบปริญญาโท
สาขาบริหารธุรกิจที่สแตนฟอร์ด

00:25:14.137 --> 00:25:15.972 align:center
ทีนี้เอ็ด คุณเคยทำงานที่ไหนมาบ้าง

00:25:17.224 --> 00:25:18.808 align:center
ช่วงหลายปีที่ผ่านมา

00:25:18.892 --> 00:25:21.478 align:center
ผมทำงานให้บริษัทน้ำมันยูเนียน

00:25:21.561 --> 00:25:23.980 align:center
จริงเหรอ ในตำแหน่งอะไร เอ็ด

00:25:24.064 --> 00:25:27.359 align:center
เป็นเด็กปั๊ม 76 ตรงมุมถ.คาเวงกาตัดเมลโรส

00:25:28.276 --> 00:25:29.819 align:center
นั่นเป็นครั้งแรก… เขาด้นสดทั้งฉาก

00:25:29.903 --> 00:25:32.447 align:center
แต่นั่นเป็นครั้งแรกที่เขาใส่เอ็ดเข้ามา

00:25:32.531 --> 00:25:37.410 align:center
แล้วฉากนั้นก็เปรี้ยงเลย แบบว่าฮาถล่มทลาย

00:25:37.911 --> 00:25:39.788 align:center
มันตลกแบบบ้าบอสุดๆ

00:25:39.871 --> 00:25:42.249 align:center
มันทำให้ฉันได้เล่นไปด้วย แบบว่า

00:25:42.332 --> 00:25:45.794 align:center
นี่มันบ้าไปแล้ว ที่ฉันแพ้ให้หมอนี่

00:25:47.212 --> 00:25:50.257 align:center
เอ็ด กริมลี่ย์ใส่เชิ้ตตัวเดิมตลอด

00:25:50.340 --> 00:25:52.676 align:center
ครับ นั่นเชิ้ตของผมสมัยเกรด 11

00:25:54.636 --> 00:25:57.430 align:center
ผมรู้จักคนหนึ่งสมัยม.ปลาย เขาชอบพูดว่า…

00:25:57.514 --> 00:25:59.391 align:center
เขาอยากเป็นช่างภาพ

00:25:59.474 --> 00:26:01.101 align:center
เขามักจะ…

00:26:01.184 --> 00:26:03.436 align:center
เขาจะถ่ายฟิล์มสไลด์ตลอด

00:26:03.937 --> 00:26:09.067 align:center
และ… หลายทีเขาก็ไม่เอาฟิล์มไปล้าง

00:26:09.150 --> 00:26:12.112 align:center
เพราะเขารู้ว่าภาพจะออกมาเป็นไง
เพราะว่าเขาเป็นคนถ่าย

00:26:13.113 --> 00:26:16.616 align:center
เหมือนราล์ฟพี่เขยผม ราล์ฟเขาจะพูดแบบนี้

00:26:17.117 --> 00:26:19.452 align:center
"ที่รัก เป็นไงบ้าง ดื่มไรไหม"

00:26:19.536 --> 00:26:22.622 align:center
ผมก็เลยรวมเสียงพวกนั้น

00:26:22.706 --> 00:26:25.083 align:center
รู้ตัวอีกที สำเนียงผมก็เป็นงี้ไปแล้ว

00:26:25.166 --> 00:26:28.128 align:center
ปีเตอร์ แอ็กครอยด์บอกว่า "มาร์ตี้…"
ผมกำลังเอาเจลแต่งผม

00:26:28.795 --> 00:26:32.299 align:center
เขาว่า "พวก ผมนายตั้งสูงขึ้น
ทุกครั้งที่แสดงเลยนะ"

00:26:32.382 --> 00:26:35.594 align:center
เพื่อเป็นมุกให้เขาขำ ผมเลยทำให้แหลมเปี๊ยบ

00:26:36.970 --> 00:26:38.847 align:center
และคืนหนึ่ง ผมก็ทำงี้

00:26:39.848 --> 00:26:41.016 align:center
และผู้ชมฮากัน

00:26:41.099 --> 00:26:43.852 align:center
แล้วถ้ามีคนขอให้เล่นไทรแองเกิล
ที่แผนกต้อนรับล่ะ

00:26:43.935 --> 00:26:46.563 align:center
อาจเกิดขึ้นก็ได้ ฉันซ้อมเตรียมไว้ดีกว่า

00:26:52.777 --> 00:26:55.739 align:center
เอ็ดตื่นตาตื่นใจกับชีวิตอยู่ตลอด

00:26:55.822 --> 00:26:58.742 align:center
คุณสมบัติที่ดีแบบนั้นมันดึงดูดใจสุดๆ

00:27:02.370 --> 00:27:05.540 align:center
ฉันจำได้ว่าเขาเต้นท่านั้น ตอนนี้ก็ยังเต้นอยู่

00:27:05.624 --> 00:27:07.917 align:center
ท่าเต้นเอ็ด กริมลี่ย์ จากตอนที่เรารู้จักกัน

00:27:08.668 --> 00:27:11.796 align:center
มันเป็นการเปิดโลกเลย โชว์นั่นที่เซคันด์ซิตี

00:27:11.880 --> 00:27:15.467 align:center
เพราะนี่ผมได้สร้างสรรค์ตัวละครเป็นครั้งแรก

00:27:17.218 --> 00:27:18.178 align:center
งั้น…

00:27:21.765 --> 00:27:26.061 align:center
ฉันคิดว่า "ถ้ามองเขา ฉันหลุดขำแน่"
ฉันเลยมองแค่เฉียดๆ หน้าเขา

00:27:26.144 --> 00:27:29.064 align:center
แล้วเขาก็ทำงี้ พยายามเข้ามาในสายตาฉัน

00:27:32.067 --> 00:27:35.654 align:center
ผมรักแคทเธอรีนหัวปักหัวปำไหม
ใช่ และจะใช่ตลอดไป

00:27:35.737 --> 00:27:37.113 align:center
แต่ก็เหมือนผู้ชายทุกคน

00:27:37.197 --> 00:27:38.657 align:center
- ไม่ ไม่ทุกคน
- จริงๆ นะ

00:27:38.740 --> 00:27:41.034 align:center
เวลามีคนทำเราขำ นั่นแหละเซ็กซี่ที่สุดในโลก

00:27:41.117 --> 00:27:43.119 align:center
- ถูกต้องเลย
- ทีนี้คุณทำให้กันและกันขำ

00:27:43.203 --> 00:27:46.748 align:center
คุณจะคิด "เราขำอยู่ เราต่อกันติด
เราต้องไปลองคบกันดู"

00:27:46.831 --> 00:27:49.626 align:center
- ใช่ ทุกคนก็คบกันเองหมดเนอะ
- ใช่ ถูกต้อง

00:27:50.126 --> 00:27:52.712 align:center
ผมเคยชี้ได้เลย… ในภาพก็อดสเปลล์น่ะ แบบ…

00:27:57.467 --> 00:27:58.426 align:center
ไม่!

00:27:58.510 --> 00:28:00.553 align:center
- ใช่สิ
- เดี๋ยว แต่นายได้กับทุกคนใช่ไหม

00:28:00.637 --> 00:28:03.139 align:center
เปล่า ฉันเปล่า ฉันพูดถึงคนอื่นๆ ที่เคยได้กัน

00:28:06.184 --> 00:28:07.394 align:center
ผมเพิ่งออกจากเซคันด์ซิตี

00:28:07.477 --> 00:28:10.897 align:center
เพิ่งลาออกเมื่อสองสัปดาห์ก่อนหลังจากอยู่ที่นั่น…

00:28:11.648 --> 00:28:12.565 align:center
มาสองปี

00:28:12.649 --> 00:28:15.610 align:center
คือจริงๆ นะ มันเป็นที่ที่ดีที่สุดเลย

00:28:15.694 --> 00:28:17.404 align:center
ในการเรียนรู้เรื่องต่างๆ

00:28:17.487 --> 00:28:20.365 align:center
แล้วพอเราเรียนรู้แล้ว เราก็ต้องทำอะไรกับมัน

00:28:20.448 --> 00:28:23.076 align:center
จะอยู่ที่นั่นต่อไม่ได้ เพราะอย่างนั้นผมเลยก้าวต่อ

00:28:23.159 --> 00:28:25.120 align:center
และจนถึงตอนนี้ ผม…

00:28:25.620 --> 00:28:27.664 align:center
ผมไม่ได้ใช้มันเลย แต่ผม…

00:28:27.747 --> 00:28:29.874 align:center
ผมไปเป็นแขกรับเชิญในเรื่องแท็กซี่

00:28:29.958 --> 00:28:31.793 align:center
แต่งานมันก็น้อยนิดหน่อย

00:28:32.377 --> 00:28:35.213 align:center
ไง จำผมได้ไหม ผมที่ออกทีวีไง

00:28:35.296 --> 00:28:38.925 align:center
แล้วก็มีคนโทรมา ผมอยากเล่นเอสซีทีวีไหม

00:28:40.427 --> 00:28:44.097 align:center
เราขอคั่นรายการ
ด้วยการประกาศข่าวสุดพิเศษของเอสซีทีวี

00:28:44.180 --> 00:28:46.349 align:center
สวัสดีทุกท่าน ผมกาย คาบาเยโร

00:28:46.433 --> 00:28:48.268 align:center
เจ้าของและประธานของเอสซีทีวี

00:28:48.351 --> 00:28:50.478 align:center
และนี่ผู้จัดการสถานีของผม อีดิธ พริกลีย์

00:28:50.562 --> 00:28:52.147 align:center
สวัสดี เป็นไงบ้างคะ

00:28:52.856 --> 00:28:55.817 align:center
และที่ซีบีซีก็เห็นตรงกันว่า
มันจะต้องดังเปรี้ยงแน่นอน

00:28:55.900 --> 00:28:57.777 align:center
ไม่เปรี้ยงได้ไง ต้องเปรี้ยงอยู่แล้ว

00:28:57.861 --> 00:29:01.072 align:center
มันเต็มไปด้วยความสร้างสรรค์

00:29:01.156 --> 00:29:04.284 align:center
ก็ไม่รู้ว่าเรตติ้งเป็นยังไงนะ
แต่ในแง่ของคำวิจารณ์

00:29:04.367 --> 00:29:06.703 align:center
และถ้าคุณอยู่ในวงการตลกและวงการบันเทิง

00:29:06.786 --> 00:29:09.080 align:center
รายการได้รับเสียงตอบรับที่ล้นหลาม

00:29:10.331 --> 00:29:12.459 align:center
เราจะล้อเลียนรายการทีวีแคนาดา

00:29:12.542 --> 00:29:16.087 align:center
และทำให้คนอเมริกันสนใจได้ยังไง

00:29:16.171 --> 00:29:18.298 align:center
ในเมื่อพวกเขาไม่รู้ว่าเราล้อเลียนอะไรอยู่

00:29:22.177 --> 00:29:23.970 align:center
เล่าหน่อย ตอนที่มาร์ตี้เข้ามามันเป็นไง

00:29:24.053 --> 00:29:26.473 align:center
จำเป็นด้วยเหรอ เราไปได้ดีสุดๆ

00:29:27.766 --> 00:29:32.771 align:center
แน่นอนว่ามาร์ตี้น่ะ
มาพร้อมกับพลังงานที่ส่งต่อถึงคนอื่น

00:29:33.897 --> 00:29:36.274 align:center
พอถึงจุดหนึ่ง เราก็เริ่มเกลียดไอ้พลังงานนั่น

00:29:36.357 --> 00:29:37.609 align:center
- ใช่เลย
- พอกันที

00:29:37.692 --> 00:29:40.570 align:center
ผู้ชมกำลังตื่นเต้นกันสุดๆ

00:29:40.653 --> 00:29:42.947 align:center
ขณะที่คุณร็อดเจอร์สขึ้นสังเวียนครับ

00:29:43.031 --> 00:29:44.449 align:center
อ้าว ระวังนะเฟร็ด

00:29:44.532 --> 00:29:45.950 align:center
(จูเลีย ไชลด์)

00:29:46.034 --> 00:29:48.661 align:center
ร็อดเจอร์สวิ่งไล่เขาไปทั่วเวที

00:29:48.745 --> 00:29:51.206 align:center
เขาวิ่งหนีอย่างหวาดกลัว โคโกแวง

00:29:51.289 --> 00:29:54.709 align:center
ไม่นะ โคโกแวง ผู้หญิงคนนี้กำลังแย่

00:29:54.793 --> 00:29:57.003 align:center
สุภาพสตรีและสุภาพบุรุษ เดอะควีนเฮตเตอร์ส

00:29:58.171 --> 00:30:00.423 align:center
ขอเจอราชินีสักที

00:30:01.257 --> 00:30:03.384 align:center
จะได้ตั๊นหน้าสักหมัด!

00:30:03.468 --> 00:30:06.846 align:center
ผมตื่นเต้นที่ได้ร่วมแสดง แต่มันก็น่ากลัวอยู่หน่อยๆ

00:30:06.930 --> 00:30:08.598 align:center
เพราะผมรู้จักทีมนักแสดงทุกคน

00:30:08.681 --> 00:30:10.850 align:center
แอนเดรีย มาร์ตินเป็นพี่สะใภ้ผม

00:30:11.392 --> 00:30:13.603 align:center
ไอ้หนู โง่หรือโง่เนี่ย

00:30:14.896 --> 00:30:16.272 align:center
แต่ผู้ชายโง่ๆ เนี่ยเจ๊ชอบ

00:30:16.773 --> 00:30:18.858 align:center
ไมเคิลพี่ผมอยู่ในทีมเขียนบทของรายการ

00:30:24.322 --> 00:30:25.740 align:center
ผมรู้จักคนพวกนี้

00:30:25.824 --> 00:30:29.035 align:center
ความสำเร็จที่ผ่านมาของพวกเขาเลยทำผมหวั่นๆ

00:30:31.371 --> 00:30:35.083 align:center
นักวิจารณ์บอกว่าละครคุณคือขยะร้อยเปอร์เซ็นต์

00:30:35.875 --> 00:30:38.169 align:center
แต่ตอนนี้ ผ่านมาไม่ถึงสองปี

00:30:38.253 --> 00:30:41.464 align:center
หญิงสาวกลับมาพร้อมความกล้าหาญและใจกล้า

00:30:41.548 --> 00:30:43.883 align:center
และกำกับตัวเองในหนังของตัวเอง

00:30:43.967 --> 00:30:46.803 align:center
ที่ทำให้ผมทึ่งคือคำเดียว

00:30:47.303 --> 00:30:48.388 align:center
แรงจูงใจ

00:30:49.138 --> 00:30:50.932 align:center
พูดได้แทงใจดำจริงๆ บร็อก

00:30:52.475 --> 00:30:55.019 align:center
ที่เอสซีทีวีทำคือการสร้างตัวละคร

00:30:55.603 --> 00:30:58.773 align:center
และโดยสัญชาตญาณของคนที่ฝึกมาจากเซคันด์ซิตี

00:30:58.857 --> 00:31:01.276 align:center
เราจะทำให้ตัวละครมันมีความลึก

00:31:01.985 --> 00:31:05.446 align:center
ต่อให้เป็นตัวละครที่เพี้ยนและหลุดโลก

00:31:05.530 --> 00:31:07.615 align:center
มันก็ยังจะมีความจริงบางอย่างแฝงอยู่

00:31:07.699 --> 00:31:09.117 align:center
คุณทำอะไรอยู่

00:31:09.200 --> 00:31:13.538 align:center
แค่เล่นไปเรื่อยน่ะเบบี๋
พยายามจะให้อะไรๆ เกิดขึ้น

00:31:14.038 --> 00:31:15.999 align:center
คืนนี้ทุกคนยิ้มแฉ่งแล้ว

00:31:16.082 --> 00:31:18.084 align:center
ปาร์ตี้ฮอลลีวูด!

00:31:18.167 --> 00:31:19.502 align:center
ทุกคน…

00:31:19.586 --> 00:31:22.922 align:center
แล้วทันทีทันใดโลกของเราก็มีแค่คนเหล่านี้

00:31:23.006 --> 00:31:25.466 align:center
คุณพ่อปีศาจแห่งถนนฟลีต

00:31:26.926 --> 00:31:28.928 align:center
อย่าเฉียดกรายมา

00:31:30.513 --> 00:31:32.223 align:center
ไม่งั้นข้าจะเฉือน

00:31:32.307 --> 00:31:34.475 align:center
- นี่แบบพูดได้ หรือว่า…
- แบบพูดได้ล้วนๆ

00:31:34.559 --> 00:31:37.770 align:center
- แล้วเป็นฟิล์ม… หรือเป็นภาพนิ่ง
- ไม่ใช่ครับ

00:31:37.854 --> 00:31:39.230 align:center
- เป็นเครื่องที่เจ๋งดี
- ขอบคุณ

00:31:39.314 --> 00:31:42.525 align:center
นั่นพวกแม็คเคนซี่อยู่ด้วยกัน
ฉันเพิ่งแพนกล้องกลับมา

00:31:42.609 --> 00:31:44.777 align:center
ถ้าเงินไม่ถึงก็ไม่มีทางซะหรอก

00:31:44.861 --> 00:31:45.820 align:center
โทษที นายต้อง…

00:31:45.904 --> 00:31:48.239 align:center
เอสซีทีวีฮิตระเบิดระเบ้อเลย

00:31:48.990 --> 00:31:50.658 align:center
เราได้เอ็มมี่สาขาบทยอดเยี่ยม

00:31:50.742 --> 00:31:52.243 align:center
มันยอดมากๆ

00:31:52.327 --> 00:31:55.997 align:center
ไม่นาน เพื่อนร่วมงานก็กลายเป็นครอบครัว

00:31:56.080 --> 00:32:00.293 align:center
และ… สิ่งที่เกิดขึ้นก็เป็นแบบนั้นจริงๆ

00:32:02.962 --> 00:32:06.883 align:center
ผมกับแนนซี่แต่งงานกัน
เมื่อวันที่ 22 ธันวาคมที่โทรอนโต

00:32:06.966 --> 00:32:07.967 align:center
ห้าวันต่อมา

00:32:08.051 --> 00:32:11.387 align:center
แอนเดรียก็แต่งงานกับพี่ของแนนซี่ บ็อบ

00:32:14.515 --> 00:32:18.561 align:center
จุดแข็งของก๊วนนั้นคือ
ทุกคนเป็นเพื่อนกันและสนิทกันหมด

00:32:18.645 --> 00:32:20.146 align:center
บางคนก็เป็นญาติกัน

00:32:21.814 --> 00:32:24.984 align:center
พวกเราอยู่ด้วยกันทุกวันหยุด

00:32:25.485 --> 00:32:28.363 align:center
กิจกรรมกระจุกอยู่ที่นั่น
และไม่มีใครจะคิดแบบว่า

00:32:28.446 --> 00:32:31.240 align:center
"ฉันจะไปได้ไหม
เขาจะมาไหม คนนั้นจะมาไหม"

00:32:31.324 --> 00:32:33.534 align:center
ฉันจำไม่ได้เลยว่ามีอะไรแบบนั้น

00:32:36.162 --> 00:32:38.998 align:center
นี่ฉันได้ค่าตัวไหมเนี่ย ฉันรับเงินก่อนเล่นนะ

00:32:41.250 --> 00:32:42.961 align:center
หยุดได้แล้ว ขอร้อง

00:32:43.044 --> 00:32:46.422 align:center
เป็นแก๊งที่น่าทึ่งเลยเนอะ
จากก็อดสเปลล์และเซคันด์ซิตี

00:32:47.006 --> 00:32:47.882 align:center
ไง แฮโรลด์

00:32:47.966 --> 00:32:49.884 align:center
พวกเขาแค่เป็นตัวของตัวเอง

00:32:49.968 --> 00:32:52.804 align:center
ทำตัวบ๊องๆ คุยกัน มันเหมือนเราอยู่กับเพื่อน

00:32:55.223 --> 00:32:58.518 align:center
ฉันกับแนนซี่โตมาในซอยเดียวกันที่โทรอนโต

00:32:58.601 --> 00:33:03.231 align:center
และฉันรู้จักแนนซี่ผ่านพี่ชาย
กับเพื่อนบ้าๆ บวมๆ ของเขา

00:33:03.314 --> 00:33:06.901 align:center
พวกเขาพากันก้อร้อก้อติกเขาเพราะเขาสวยมาก

00:33:08.820 --> 00:33:10.863 align:center
เราเป็นเพื่อนซี้กันมาก่อน

00:33:10.947 --> 00:33:14.659 align:center
แต่จากนั้นพอฉันเริ่มคบกับยูจีน
เราก็กลายเป็นครอบครัว

00:33:20.456 --> 00:33:22.250 align:center
ไงที่รัก เป็นไงบ้าง

00:33:22.333 --> 00:33:24.085 align:center
- ถ่ายอยู่ไหมน่ะ
- ถ่ายอยู่สิ

00:33:24.627 --> 00:33:26.838 align:center
ก็… เช้านี้มันวิเศษมากๆ

00:33:26.921 --> 00:33:31.676 align:center
บางความสัมพันธ์มันมีแต่จะแน่นแฟ้น
ขึ้นไปเรื่อยๆ และเรื่อยๆ

00:33:33.594 --> 00:33:36.597 align:center
เราตกใจสุดๆ ที่จู่ๆ เราก็มีลูกไม่ได้

00:33:37.098 --> 00:33:38.141 align:center
เรื่องนั้น…

00:33:39.225 --> 00:33:41.644 align:center
มัน… เราไม่เคยคิดถึงเรื่องนั้นไว้เลย

00:33:43.563 --> 00:33:46.190 align:center
เราพบว่าแนนซี่มีภาวะเยื่อบุโพรงมดลูกเจริญผิดที่

00:33:46.274 --> 00:33:49.360 align:center
เขาเลยต้องกินยาและอารมณ์เขาก็แปรปรวน

00:33:49.444 --> 00:33:53.322 align:center
มีคืนหนึ่ง เขาทำความสะอาด
ส่วนผมทำแซนด์วิชเนยถั่วกับแยม

00:33:53.406 --> 00:33:55.408 align:center
"นี่ เวลาคุณเก็บแซนด์วิชน่ะ

00:33:55.491 --> 00:33:58.536 align:center
หัดเช็ดเนยถั่วออกจากเคาน์เตอร์ด้วยสิ"

00:33:58.619 --> 00:34:01.205 align:center
ผมบอกว่า "โอเค คุณต้องเลิกกินยานั่นซะ

00:34:01.289 --> 00:34:02.957 align:center
เดี๋ยวเราจะรับลูกบุญธรรม"

00:34:03.041 --> 00:34:05.209 align:center
"ได้เหรอ" นึกออกไหม

00:34:05.293 --> 00:34:08.254 align:center
แล้วเขาก็เลิกกินยา
และเราก็รับแคทเธอรีนมาเลี้ยง

00:34:09.047 --> 00:34:11.174 align:center
จากนั้นก็โอลิเวอร์ จากนั้นก็เฮนรี่

00:34:12.425 --> 00:34:15.887 align:center
แหม ลูกพ่อ ต้องไปจุ๊บลูกหน่อยแล้ว แป๊บนะ

00:34:20.558 --> 00:34:26.064 align:center
การได้เห็นเขาในบทบาทพ่อมันดูจริงใจ

00:34:26.147 --> 00:34:28.816 align:center
และเป็นตัวของตัวเองมาก

00:34:29.400 --> 00:34:31.861 align:center
ว่าที่เพื่อนสาวที่แสนดีรองจากภรรยาผม

00:34:32.361 --> 00:34:36.324 align:center
มันเป็นธรรมชาติและจริงใจแบบไม่ต้องพยายาม

00:34:36.407 --> 00:34:38.576 align:center
เขารักการเป็นพ่อมากขนาดนั้นเลยล่ะ

00:34:40.495 --> 00:34:42.455 align:center
ผมไม่มีวันลาออกจากเอสซีทีวี

00:34:42.997 --> 00:34:44.207 align:center
แต่รายการโดนยกเลิก

00:34:46.000 --> 00:34:47.585 align:center
จากนั้นก็มีคนโทรมา

00:34:47.668 --> 00:34:50.296 align:center
"เราอยากให้คุณมาร่วมแซตเทอร์เดย์ไนต์ไลฟ์"

00:34:51.089 --> 00:34:54.092 align:center
ที่นี่แซตเทอร์เดย์ไนต์ไลฟ์

00:34:54.175 --> 00:34:56.427 align:center
พบกับจูเลีย หลุยส์-เดรย์ฟัส

00:34:57.303 --> 00:34:59.263 align:center
แฮร์รี่ เชียเรอร์

00:35:00.389 --> 00:35:02.266 align:center
มาร์ติน ชอร์ต

00:35:02.767 --> 00:35:06.395 align:center
สองเรื่องแรกที่เล่น ผมเล่นกับแฮร์รี่ เชียเรอร์

00:35:16.197 --> 00:35:18.199 align:center
อ้อ มันไม่ง่ายหรอกครับ

00:35:18.282 --> 00:35:19.826 align:center
ผมว่ายน้ำไม่เป็น

00:35:19.909 --> 00:35:20.993 align:center
เขาว่ายน้ำไม่เป็น

00:35:21.077 --> 00:35:22.495 align:center
เพราะงั้นไม่ ต้องไม่อยู่แล้ว

00:35:22.578 --> 00:35:25.248 align:center
จะไม่มีใครเดินเอาเหรียญทองมายื่นให้เรา

00:35:25.331 --> 00:35:29.460 align:center
ยิ่งตอนนี้โอลิมปิกปี 88
ยังไม่บรรจุระบำใต้น้ำชายด้วย

00:35:29.544 --> 00:35:32.171 align:center
แต่ก็ไม่เป็นไร เพราะเราต้องการเวลา

00:35:33.005 --> 00:35:36.676 align:center
เพราะ… เพราะผมไม่ได้ว่ายน้ำแข็ง

00:35:38.511 --> 00:35:42.557 align:center
เรื่องต่อมาที่เราถ่ายคือ
"ไลฟ์สไตล์ของญาติคนดังและคนรวย"

00:35:42.640 --> 00:35:45.643 align:center
เซ็นทรัลพาร์ก แหล่งรวมแมกไม้ของนิวยอร์ก

00:35:45.726 --> 00:35:46.936 align:center
มีร้านขายฮอตดอก

00:35:47.019 --> 00:35:50.690 align:center
ที่ดูแลโดยเนลสัน
ลูกผู้น้องคนที่สามฝั่งแม่ของแคทเธอรีน เฮปเบิร์น

00:35:51.190 --> 00:35:53.025 align:center
เราเพิ่งไปคุยกับเขามา

00:35:53.526 --> 00:35:56.237 align:center
เราไม่ได้ติดต่อกันเลย ไม่เคยเลย

00:35:56.320 --> 00:35:58.447 align:center
ผมลองแล้ว ด้วยจดหมาย

00:35:58.531 --> 00:36:01.659 align:center
โทรไปก็แล้ว บางครั้งก็ไม่ระบุตัวตน
แล้วเขาก็วางสาย

00:36:01.742 --> 00:36:04.162 align:center
มีครั้งหนึ่งเขาแวะมาที่นี่

00:36:04.245 --> 00:36:06.873 align:center
และผมบอกว่า "เคต จำฉันไม่ได้เหรอ"

00:36:06.956 --> 00:36:10.543 align:center
เขาแค่จ้องผม
และบอกว่า "เพิ่มมัสตาร์ดด้วยค่ะ"

00:36:10.626 --> 00:36:12.253 align:center
หลังจากโชว์แรก

00:36:12.336 --> 00:36:14.088 align:center
ผู้จัดการผมก็มาบอกผมว่า

00:36:14.172 --> 00:36:17.341 align:center
"หุ้นของนายเพิ่งขึ้นไป 3,000 เปอร์เซ็นต์"

00:36:19.510 --> 00:36:24.098 align:center
มันเป็นปีที่สุดยอด แต่ผมจำได้ว่ามันทรหดมาก

00:36:25.516 --> 00:36:28.561 align:center
แซตเทอร์เดย์ไนต์ไลฟ์มันเครียดมาก
ตารางถ่ายทำยาว

00:36:28.644 --> 00:36:32.273 align:center
ยิ่งถ้าเราทั้งต้องเล่นและเขียนบทไปด้วย

00:36:32.940 --> 00:36:37.737 align:center
ผมน่ะชอบเขียนบทกับ…
กับไมก์งี้ กับดิ๊ก บลาซุคชี, พอล ฟลาเฮอร์ตี้

00:36:37.820 --> 00:36:39.447 align:center
เราจะเปิดเครื่องอัดเสียงไว้

00:36:39.530 --> 00:36:41.240 align:center
ผมจะลุกขึ้นมาด้นสด

00:36:41.324 --> 00:36:44.702 align:center
แต่ตอนที่ทำเอสเอ็นแอลเนี่ย
มันมีแค่ผมคนเดียวในออฟฟิศ

00:36:44.785 --> 00:36:46.412 align:center
- นายเกลียดมัน
- ฉันเกลียดมัน

00:36:47.205 --> 00:36:49.707 align:center
ผมไปที่ออฟฟิศของดิ๊ก เอเบอร์ซอล

00:36:49.790 --> 00:36:52.043 align:center
และบอกว่า "ผมอยากลาออก"

00:36:52.543 --> 00:36:56.339 align:center
เขาบอกว่า "นี่ ก่อนอื่นนะ คุณเซ็นสัญญาไว้

00:36:56.422 --> 00:36:59.383 align:center
แต่ที่นี่มันต้องโคตรโหดหินมากแน่ๆ

00:36:59.467 --> 00:37:01.802 align:center
ถ้าคนดีๆ อย่างคุณถึงกับอยากลาออก

00:37:02.887 --> 00:37:04.013 align:center
แต่เอางี้นะ

00:37:05.598 --> 00:37:07.600 align:center
ถ้าถึงคริสต์มาส คุณยังรู้สึกอย่างนี้

00:37:08.100 --> 00:37:09.852 align:center
ผมจะยอมให้คุณยกเลิกสัญญา

00:37:10.353 --> 00:37:12.480 align:center
เพราะเขารู้ เขามาบอกผมทีหลัง

00:37:13.564 --> 00:37:16.567 align:center
ว่าพอคริสต์มาส
ผมจะเห็นแสงสว่างที่ปลายอุโมงค์

00:37:16.651 --> 00:37:20.488 align:center
และผมจะคิดออกแล้วว่า
จะทำงานนี้แบบสัปดาห์ต่อสัปดาห์ยังไง

00:37:20.571 --> 00:37:21.948 align:center
คุณดูร้อนตัวนะ

00:37:22.031 --> 00:37:24.700 align:center
ผมเปล่าร้อนตัว คุณสิที่ร้อนตัว

00:37:25.910 --> 00:37:28.204 align:center
ทำไมคนที่ร้อนตัวถึงต้องเป็นอีกฝ่ายทุกที

00:37:30.122 --> 00:37:32.667 align:center
เคยถามตัวเองไหม ลองถามตัวเองสิ

00:37:33.334 --> 00:37:36.587 align:center
ถ้าเราทำให้ตัวละครมีมิติ มีแง่มุมที่คนดูเข้าถึงได้

00:37:36.671 --> 00:37:38.047 align:center
เราก็จะไปได้ไกล

00:37:38.130 --> 00:37:41.676 align:center
คุณเทิร์ม เราซึ้งใจจริงๆ
ที่คืนนี้คุณยินดีมาพูดคุยกับเรา

00:37:41.759 --> 00:37:43.052 align:center
หมายความว่าไงครับ

00:37:44.303 --> 00:37:48.683 align:center
คุณเทิร์มคะ คุณก็คงทราบดี
คนที่วิจารณ์คุณ ซึ่งมีอยู่เยอะมาก…

00:37:48.766 --> 00:37:49.600 align:center
ไม่เยอะครับ

00:37:50.893 --> 00:37:53.229 align:center
คุณคิดตัวละครแบบนั้นขึ้นมาได้ไง

00:37:53.312 --> 00:37:55.147 align:center
มันแปลกใหม่ไม่เหมือนใครสุดๆ

00:37:55.231 --> 00:37:59.819 align:center
มีช่างแต่งหน้าคนหนึ่ง
ปีนั้นที่เอสเอ็นแอลน่ะ แมเรียน ซีเบิร์ต

00:37:59.902 --> 00:38:05.533 align:center
ชีวิตนี้คุณจะไม่เจอใครที่ขี้ร้อนตัวเท่าเขาแล้ว

00:38:05.616 --> 00:38:07.118 align:center
พอเรานั่งเก้าอี้เขา

00:38:07.201 --> 00:38:09.495 align:center
และเขาก็ตบๆ "มองฉันค่ะ"

00:38:10.746 --> 00:38:13.332 align:center
"หน้าคุณไม่สมส่วน แบบนี้ฉันทำงานยาก"

00:38:14.041 --> 00:38:15.251 align:center
เขาตบๆ

00:38:15.334 --> 00:38:18.462 align:center
ผมบอก "เฮ่ย หน้าผมซีดไปไหม แมเรียน"

00:38:18.546 --> 00:38:20.673 align:center
เขาบอก "ฉันรู้ คิดว่าฉันไม่รู้หรือไง

00:38:20.756 --> 00:38:22.758 align:center
ฉันเป็นช่างแต่งหน้านะ ก็ต้องรู้สิ"

00:38:22.842 --> 00:38:25.011 align:center
แฮร์รี่ เชียเรอร์บอก "เล่นเป็นตัวละครนั้นสิ"

00:38:25.094 --> 00:38:27.054 align:center
ผมบอก "แต่ตอนเล่นเขาจะอยู่ด้วยนะ"

00:38:27.138 --> 00:38:29.765 align:center
"มันสนุกตรงนั้นแหละ" แฮร์รี่ว่า และ…

00:38:30.266 --> 00:38:34.186 align:center
และทุกครั้งที่เราถ่าย ผมจะกลัวว่าเขาจะจับได้

00:38:34.270 --> 00:38:36.272 align:center
ผมรู้ครับ จะไม่รู้ได้ไงล่ะ

00:38:36.355 --> 00:38:38.607 align:center
นี่บริษัทผม ผมย่อมรู้ดีอยู่แล้ว

00:38:40.484 --> 00:38:41.485 align:center
เพราะผมไหม

00:38:42.153 --> 00:38:43.321 align:center
เขาต่างหากเนอะ

00:38:44.363 --> 00:38:46.574 align:center
และเขาไม่เคยรู้เลยจนกระทั่งตอนท้ายสุด

00:38:46.657 --> 00:38:48.701 align:center
ผู้ช่วยเขาเมาแอ๋ที่ปาร์ตี้ปิดกล้อง

00:38:48.784 --> 00:38:51.495 align:center
"ไม่รู้หรือไงว่าเนธาน เทิร์มคือใคร"

00:38:52.163 --> 00:38:54.290 align:center
"โง่ขนาดไหนเนี่ย"

00:38:54.790 --> 00:38:56.876 align:center
"คุณไงเนธาน เทิร์ม"

00:38:57.752 --> 00:39:00.629 align:center
และเขาบอก "ฉันรู้ย่ะ
คิดว่าฉันไม่รู้หรือไง ฉันรู้อยู่แล้ว"

00:39:03.466 --> 00:39:05.843 align:center
- แล้วเอสเอ็นแอลล่ะคะ จะกลับไปไหม
- ไม่

00:39:06.552 --> 00:39:07.595 align:center
- ไม่แล้ว
- ทำไมคะ

00:39:08.095 --> 00:39:12.516 align:center
เพราะการทำรายการนี้มันโหดหินมากๆ
มันดึงเอาสมาธิเราไปหมด

00:39:12.600 --> 00:39:16.771 align:center
ฉะนั้นครอบครัวเราเลยต้อง…
โบกมือลาเราเกือบตลอดทั้งปี

00:39:21.442 --> 00:39:22.401 align:center
ไงคุณแม่

00:39:23.319 --> 00:39:24.278 align:center
ไงคุณพ่อ

00:39:25.279 --> 00:39:27.114 align:center
เห็นต้นขาแกแล้วใช่ไหมล่ะ

00:39:29.367 --> 00:39:33.662 align:center
บ้านฉัน พรุ่งนี้จะเป็นอย่างไรฉันไม่สนใจ

00:39:33.746 --> 00:39:34.914 align:center
ฉันรักบ้านหลังน้อย

00:39:34.997 --> 00:39:36.582 align:center
ณ เมืองโทรอนโต

00:39:36.665 --> 00:39:37.625 align:center
ยินดีต้อนรับ

00:39:38.250 --> 00:39:40.044 align:center
สู่ 590 ถนนอินเดียน

00:39:41.337 --> 00:39:43.672 align:center
และนี่คือภรรยาของมาร์ติน ชอร์ต

00:39:44.757 --> 00:39:47.093 align:center
ผู้ที่ถูกเข้าใจผิดจนหลายคนถกเถียงกัน

00:39:48.177 --> 00:39:49.595 align:center
แนนซี่ ดอลแมน

00:39:50.096 --> 00:39:51.931 align:center
หรือที่รู้จักกันในชื่อว่า…

00:39:52.681 --> 00:39:54.350 align:center
ดัชเชสแห่งดอลแมน

00:39:59.897 --> 00:40:01.482 align:center
มาร์ติน ชอร์ต

00:40:02.942 --> 00:40:04.402 align:center
เขาคือคนที่อยู่ตรงกลาง

00:40:06.529 --> 00:40:08.489 align:center
นั่นคือมาร์ตินตอน…

00:40:09.156 --> 00:40:10.199 align:center
เก้าขวบ

00:40:12.284 --> 00:40:14.829 align:center
นั่นมาร์ติน คนที่สองจากทางซ้าย

00:40:15.329 --> 00:40:18.791 align:center
มาร์ติน ช่วยหยิบผ้าเช็ดจาน
แล้วมาช่วยฉันตรงนี้หน่อยสิ

00:40:18.874 --> 00:40:24.171 align:center
นี่คือมาร์ติน ชอร์ตที่ตุ้ยนุ้ยขึ้นหน่อย
ในฤดูร้อนปี 1963

00:40:37.476 --> 00:40:41.105 align:center
ในบ้านหลังนั้นเปี่ยมไปด้วยความรักมหาศาล

00:40:45.568 --> 00:40:48.320 align:center
ผมเป็นลูกคนเล็กจากห้าคน
และทุกคนก็เฮฮากันสุดๆ

00:40:49.321 --> 00:40:52.825 align:center
ทั้งพ่อแม่และพวกลูกๆ
ผมก็เลย… นั่นคือทั้งหมดที่ผมรู้จัก

00:40:54.785 --> 00:40:56.579 align:center
แบบว่าเราจะอัดเสียงกัน

00:40:57.663 --> 00:41:00.958 align:center
สวัสดียามบ่าย สุภาพสตรีและสุภาพบุรุษ
และสวัสดียามค่ำด้วย

00:41:01.041 --> 00:41:03.878 align:center
เราจะร้องเพลงกันที่เปียโน ล้อเลียนกันเอง

00:41:03.961 --> 00:41:04.962 align:center
(บันทึกเสียงปี 1966)

00:41:05.045 --> 00:41:06.672 align:center
นอร่า เธอชักตลกแล้ว

00:41:08.257 --> 00:41:09.758 align:center
ฉันชื่อ…

00:41:10.718 --> 00:41:12.595 align:center
ชื่อนี้ทำคนขำเพียบล่ะสิ

00:41:12.678 --> 00:41:15.639 align:center
ยอมรับสักทีได้ไหมเนี่ยว่า
ลำพังแค่ชื่อมันทำคนฮาไม่ได้หรอก

00:41:15.723 --> 00:41:17.016 align:center
อยากรู้นามสกุลฉันเหรอ

00:41:17.099 --> 00:41:18.476 align:center
อาจจะตลกก็ได้

00:41:19.101 --> 00:41:20.644 align:center
เจนนี่ คาร์ดินัล

00:41:23.022 --> 00:41:24.190 align:center
มีคนขำแล้ว

00:41:24.690 --> 00:41:26.942 align:center
บ้านเราให้เสรีภาพเรื่องการพูด

00:41:27.026 --> 00:41:29.445 align:center
เพราะงั้นเราเลยสวนกลับพ่อได้

00:41:29.528 --> 00:41:32.698 align:center
แล้วพ่อก็จะเอาชนะเราด้วยภูมิปัญญาแบบไอริช

00:41:32.781 --> 00:41:34.325 align:center
หยิบไมค์ขึ้นมา พ่อ

00:41:34.825 --> 00:41:36.160 align:center
หยิบไมค์ขึ้นมา

00:41:36.243 --> 00:41:37.703 align:center
หยิบขึ้นมาแล้วร้องเพลงหน่อย

00:41:37.786 --> 00:41:40.831 align:center
นี่พ่อ มาร้องก่อนที่เขาจะเป็นบ้าเถอะ

00:41:41.415 --> 00:41:44.335 align:center
มันจะมีสักวัน

00:41:44.418 --> 00:41:46.837 align:center
ที่วัยเยาว์จะผันผ่าน

00:41:46.921 --> 00:41:52.551 align:center
และทุกคนจะเอ่ยคำ "ฉันรักเธอ"

00:41:53.135 --> 00:41:54.929 align:center
บัดนี้เชิญพบกับโอลิฟ ชอร์ต

00:41:55.012 --> 00:41:57.932 align:center
หัวหน้าวงหญิง
แห่งแฮมิลตันฟิลฮาร์โมนิกออร์เคสตรา

00:41:58.015 --> 00:41:59.725 align:center
เขายังเป็นภรรยาของหนุ่มสเตลโค

00:41:59.808 --> 00:42:03.729 align:center
ซีพี ชอร์ต ตำแหน่งผู้จัดการทั่วไป
แผนกผลิตภัณฑ์สลัก

00:42:03.812 --> 00:42:06.815 align:center
แม่เป็นหัวหน้าวงหญิงคนแรก
เมื่อก่อนเขาเรียกแบบนั้น

00:42:06.899 --> 00:42:11.654 align:center
ในอเมริกาเหนือ จากปี 52 ถึง 62
ที่แฮมิลตันฟิลฮาร์โมนิก

00:42:12.238 --> 00:42:16.659 align:center
(การออกอากาศทางวิทยุของโอลิฟ ชอร์ต)

00:42:17.451 --> 00:42:22.122 align:center
แม่ผมเป็นคนที่ใจดีเหมือนนางฟ้า

00:42:22.623 --> 00:42:25.376 align:center
ส่วนพ่อก็เป็นคนดุดันสุดๆ

00:42:25.459 --> 00:42:27.419 align:center
ผมคิดว่าไม่ว่าครอบครัวไหนๆ

00:42:27.503 --> 00:42:33.008 align:center
ถ้าคุณมีสักคนที่มั่นคง
อ่อนหวาน และใจดีเหมือนนางฟ้า

00:42:33.092 --> 00:42:36.303 align:center
ไม่ว่าจะเป็นพ่อหรือแม่ก็ตาม
มันจะทำให้ทุกอย่างสมดุล

00:42:43.352 --> 00:42:46.313 align:center
คุณมี… เอ่อ พี่ชายสาม พี่สาวหนึ่งสินะ

00:42:46.397 --> 00:42:47.648 align:center
พี่ชายสาม พี่สาวหนึ่ง

00:42:47.731 --> 00:42:50.776 align:center
พี่ชายคุณ เดวิด คุณรักเขามากเลยใช่ไหม

00:42:50.859 --> 00:42:52.403 align:center
ใช่ เขาเป็นฮีโร่ของผม

00:42:52.486 --> 00:42:54.029 align:center
- เป็นฮีโร่เหรอ ทำไม
- ครับ

00:42:54.113 --> 00:42:56.740 align:center
คงเป็นเพราะว่าเขาคือพี่ชายคนโต

00:42:56.824 --> 00:42:58.909 align:center
และเป็นเพราะเขาวิเศษสุดๆ

00:42:58.993 --> 00:43:02.288 align:center
คือเขาตายตอนผม 12
และบางครั้งตำนานก็เกิดจากเรื่องแบบนั้น

00:43:02.371 --> 00:43:05.457 align:center
แต่ในกรณีนี้ ผมว่ามันสมควรจะเป็นตำนานแล้ว

00:43:07.835 --> 00:43:09.878 align:center
เดวิดน่ะหล่อเหลา

00:43:10.963 --> 00:43:12.423 align:center
เขาตลก

00:43:12.923 --> 00:43:16.260 align:center
เขาใจดี ใจดีแบบบ้าไปแล้ว

00:43:16.343 --> 00:43:17.428 align:center
แล้วก็น่ารัก

00:43:17.928 --> 00:43:20.472 align:center
เขาเป่าทรัมเป็ต เป็นคนเท่ๆ

00:43:22.182 --> 00:43:23.475 align:center
เขาแก่กว่าผม 14 ปี

00:43:23.559 --> 00:43:26.687 align:center
เวลาเขากลับบ้าน น่าจะประมาณตีสี่

00:43:26.770 --> 00:43:28.397 align:center
พอเจ็ดโมงครึ่ง

00:43:28.480 --> 00:43:30.107 align:center
ผมจะเข้าไปในห้องเขา

00:43:30.190 --> 00:43:34.903 align:center
เด็ก 19 ส่วนใหญ่คงบอกว่า
"ออกไป ฉันนอนอยู่"

00:43:35.613 --> 00:43:37.865 align:center
แต่เดวิดจะยอมให้ผมขึ้นเตียงเขา

00:43:38.365 --> 00:43:39.867 align:center
แต่เขาจะเล่นบทยักษ์

00:43:40.367 --> 00:43:43.412 align:center
และผมต้องพยายามขโมยหมอนเขา

00:43:44.622 --> 00:43:48.417 align:center
ระหว่างที่ยักษ์หลับอยู่ เขาจะได้นอนหลับต่อไปได้

00:43:48.917 --> 00:43:52.254 align:center
แต่พอผมดึงหมอนห่างออกมา
แขนเขาจะมาโอบรอบตัวผม

00:43:52.338 --> 00:43:54.048 align:center
ยักษ์จะจับผมเอาไว้

00:43:54.131 --> 00:43:55.215 align:center
เขาเป็นคนแบบนั้น

00:43:57.801 --> 00:44:00.012 align:center
วันหนึ่ง ผมอยู่ที่แคมป์วานาคิต้า

00:44:00.095 --> 00:44:04.433 align:center
ผมจำได้เลยว่าตอนตื่นมา… ผมหดหู่

00:44:06.310 --> 00:44:09.897 align:center
ที่ปรึกษาบอกว่า "พี่ชายเธอประสบอุบัติเหตุ

00:44:11.398 --> 00:44:14.068 align:center
เขาเสียชีวิต" เขาพูดแบบนี้

00:44:14.151 --> 00:44:16.820 align:center
และผมบอกว่า "เขาเป็นไรไหม"

00:44:18.572 --> 00:44:19.865 align:center
"ไม่ เขาเสียชีวิต"

00:44:24.745 --> 00:44:27.081 align:center
มันเหมือนไม่มีอะไรสมเหตุสมผล

00:44:27.790 --> 00:44:31.377 align:center
แล้วจากนั้นผมก็ฝัน

00:44:32.294 --> 00:44:36.674 align:center
และบอกเลยตอนนี้ผมก็ยังจำได้
ฝันผมมันเป็นภาพเทคนิคัลเลอร์

00:44:38.217 --> 00:44:42.930 align:center
และ… ผมนั่งอยู่ริมลำธารในป่า

00:44:43.013 --> 00:44:44.556 align:center
และเดวิดก็เดินมา

00:44:44.640 --> 00:44:46.183 align:center
เขาดูหล่อเหลา

00:44:46.266 --> 00:44:48.644 align:center
สวมเชิ้ตแบน-ลอนสวยๆ

00:44:49.144 --> 00:44:50.729 align:center
และเขาบอกว่า

00:44:52.648 --> 00:44:56.026 align:center
"ฉันสบายดี ทุกอย่างวิเศษไปหมด

00:44:56.110 --> 00:44:57.903 align:center
และอีกไม่นานเราจะเจอกัน"

00:44:59.405 --> 00:45:00.948 align:center
แล้วผมก็ตื่น

00:45:02.574 --> 00:45:04.451 align:center
และเมฆหมอกก็สลายไป

00:45:10.124 --> 00:45:13.669 align:center
ที่งานศพ แม่ผมเริ่มไอ
แม่เริ่มมีอาการไอที่งานศพ

00:45:14.753 --> 00:45:18.841 align:center
แม่ตรวจเจอมะเร็งเต้านมเมื่อปี 1957
ซึ่งผมไม่เคยรู้เรื่องนั้น

00:45:19.925 --> 00:45:24.638 align:center
และพอถึงปลายปีนั้น อาการแม่ก็ทรุดลง

00:45:25.305 --> 00:45:28.851 align:center
นอร่าเล่าว่าเขาเป็นพยาบาลอยู่ที่แคลิฟอร์เนีย

00:45:28.934 --> 00:45:33.439 align:center
เขารู้ว่าแม่กำลังทรุด
เขาเลยบินกลับมาเป็นพยาบาลให้แม่

00:45:33.522 --> 00:45:36.692 align:center
และนอร่าก็อยู่ด้วยตอนที่หมอเข้ามาบอกว่า

00:45:36.775 --> 00:45:38.736 align:center
"โอลิฟ คุณจะอยู่ได้อีกแค่สามเดือน"

00:45:40.320 --> 00:45:43.449 align:center
และสิ่งที่แม่ตอบ หลังจากหมอไปแล้ว

00:45:43.532 --> 00:45:45.826 align:center
"ฉันไม่ยอมหรอก ฉันมีลูกอีกคนต้องเลี้ยง"

00:45:46.326 --> 00:45:48.746 align:center
แล้วแม่ก็บอกนอร่า "ส่งองุ่นมาหน่อย"

00:45:48.829 --> 00:45:51.790 align:center
นั่นกลายมาเป็นสัญลักษณ์
ของความกล้าหาญในบ้านเรา

00:45:51.874 --> 00:45:53.167 align:center
"ส่งองุ่นมาหน่อย"

00:45:56.503 --> 00:45:58.213 align:center
แล้วแม่ก็กลับมาบ้าน

00:45:58.714 --> 00:46:04.553 align:center
แล้วอาการแม่ก็ทุเลาลง
อย่างน่าทึ่งโดยไม่มีคำอธิบาย

00:46:05.345 --> 00:46:07.681 align:center
แล้วแม่ก็มีสุขภาพแข็งแรงต่อมาอีกสองปี

00:46:09.600 --> 00:46:14.146 align:center
แต่พอผมขึ้นเกรด 13 แม่ก็เสีย

00:46:18.942 --> 00:46:21.779 align:center
แม่เสีย แล้วสุขภาพพ่อก็ไปไวมาก

00:46:22.654 --> 00:46:25.616 align:center
อาการสโตรกทำให้ร่างกายพ่อถดถอย

00:46:26.116 --> 00:46:29.119 align:center
จากคนที่ทรงพลังที่สุดในบ้านเรา

00:46:29.203 --> 00:46:31.455 align:center
พ่อก็เงียบลงๆ

00:46:34.625 --> 00:46:37.961 align:center
ผมกับพ่อเคยล่องเรือรอบโลกด้วยกันห้าสัปดาห์

00:46:39.505 --> 00:46:43.383 align:center
แต่ตอนที่เราอยู่ที่ไอร์แลนด์
พ่อก็ไม่อยากไปเจอพี่ๆ น้องๆ

00:46:43.926 --> 00:46:46.261 align:center
เพราะสภาพพ่อไม่ค่อยดีนัก

00:46:47.596 --> 00:46:49.598 align:center
พ่อเป็นโรคหลอดเลือดแดงแข็ง

00:46:50.098 --> 00:46:51.725 align:center
พ่อดื่มยินผสมขิง

00:46:51.809 --> 00:46:55.270 align:center
แต่ที่ฆ่าพ่อคือการที่พ่อสูบบุหรี่วันละสองซอง

00:46:57.856 --> 00:46:59.900 align:center
คุณต้องเจอโศกนาฏกรรมตั้งแต่ตอนเป็นหนุ่ม

00:46:59.983 --> 00:47:01.652 align:center
- ครับ
- คุณเสียพี่ชาย เขาตาย

00:47:01.735 --> 00:47:04.154 align:center
ผมเสียเดวิด พี่ชายผมตอนผมอายุ 12

00:47:04.238 --> 00:47:06.949 align:center
เสียแม่ไปตอน 18 เสียพ่อไปตอน 20

00:47:07.741 --> 00:47:09.910 align:center
หนักหน่วงมาก
แล้วคุณก็เป็นลูกคนเล็กของบ้านด้วย

00:47:09.993 --> 00:47:13.205 align:center
ครับ จะวัยนั้นหรือวัยไหน
เมื่อเราต้องเสียคนในครอบครัวไป

00:47:13.288 --> 00:47:15.332 align:center
เราจะมีทางเลือก มีทางเลือกจริงๆ นะ

00:47:15.415 --> 00:47:16.917 align:center
"ฉันจะรับมือเรื่องนี้ยังไง"

00:47:17.000 --> 00:47:19.044 align:center
- นี่คือบทเรียนชีวิต
- ใช่

00:47:19.127 --> 00:47:22.923 align:center
แล้วผมจะล้มลงไป จะพ่ายแพ้ตลอดไปหรือเปล่า

00:47:23.006 --> 00:47:27.010 align:center
หรือผมจะเข้าใจ… บทเรียนที่ว่าชีวิตมันสั้น

00:47:27.094 --> 00:47:30.138 align:center
ดื่มไวน์สักแก้วแล้วก็หัวเราะเฮฮา

00:47:30.222 --> 00:47:32.683 align:center
ชื่นชมผู้คนเหล่านี้และไม่ปล่อยพวกเขาไปไหน

00:47:32.766 --> 00:47:33.934 align:center
นั่นแหละความลับที่ยิ่งใหญ่

00:47:34.017 --> 00:47:37.521 align:center
ถ้าชีวิตนี้คุณไม่ปล่อยพวกเขาไป
พวกเขาจะอยู่ในชีวิตคุณตลอด

00:47:37.604 --> 00:47:39.940 align:center
แล้วพอรู้ตัวอีกที คุณก็อยู่กับพวกเขาแล้ว

00:47:44.444 --> 00:47:47.656 align:center
ครอบครัวผมรักกันดีมาถึงทุกวันนี้

00:47:50.492 --> 00:47:53.829 align:center
ผมคิดว่าลุงไมก์คือคนที่เหมือนพ่อผมที่สุด

00:47:54.621 --> 00:47:56.290 align:center
คู่นั้นทำงานด้วยกันมาเยอะ

00:47:58.000 --> 00:48:00.002 align:center
ลุงไบรอันกับป้านอร่าจะเหมือนกันมากกว่า

00:48:00.085 --> 00:48:03.088 align:center
น่าจะเหมือนแม่ของพวกท่าน ใจดีมากกว่า

00:48:03.797 --> 00:48:08.051 align:center
แน่นอนว่ามันมีมุกตลกกับเสียงหัวเราะอยู่ตลอด

00:48:10.220 --> 00:48:12.681 align:center
นายคิดว่าใครใจร้ายที่สุดในบ้านเรา

00:48:12.764 --> 00:48:15.559 align:center
นายไง และทุกคนก็น่าจะเห็นด้วย

00:48:15.642 --> 00:48:18.270 align:center
- ไม่คิดจะลังเลสักหน่อยเลยเหรอ
- ไม่ต้องลังเลเลย

00:48:18.353 --> 00:48:20.898 align:center
และถ้านายถามนอร่า เขาก็คงตอบว่า "ไมเคิล"

00:48:20.981 --> 00:48:22.482 align:center
และนอร่าเชื่อถือไม่ได้

00:48:22.566 --> 00:48:25.152 align:center
- ไบรอันก็คงตอบเหมือนกัน
- ไบรอันก็เชื่อถือไม่ได้

00:48:25.235 --> 00:48:27.195 align:center
โอเค งั้นก็ไม่มีใครเชื่อถือได้เลย

00:48:27.279 --> 00:48:30.198 align:center
แต่คำตอบก็คือนายคือคนที่เหมือนพ่อที่สุด

00:48:30.824 --> 00:48:32.659 align:center
ทุกคนเห็นพ้องต้องกัน

00:48:34.536 --> 00:48:36.038 align:center
เราสี่คนจะมารวมตัวกัน

00:48:36.121 --> 00:48:39.708 align:center
เราจะเฮฮากัน ดื่มรัมกับโค้ก

00:48:39.791 --> 00:48:43.587 align:center
หัวเราะ ด่าทอกัน เหมือนไม่มีอะไรเปลี่ยนไป

00:48:43.670 --> 00:48:45.172 align:center
ครอบครัวเราสนิทกันมาก

00:48:48.091 --> 00:48:51.303 align:center
เราเคยเรียกมันว่า
"การคงไว้ซึ่งวิถีชีวิตที่สนุกสนาน"

00:48:51.386 --> 00:48:52.930 align:center
นั่นน่ะแหละครับ

00:48:53.013 --> 00:48:56.224 align:center
และบางครั้งมันก็ยากที่จะทำแบบนั้น

00:48:56.308 --> 00:49:00.479 align:center
แต่เราก็ต้องชื่นชมคนที่ยังทำแบบนั้นต่อไปได้

00:49:00.979 --> 00:49:04.107 align:center
ผมว่าเพราะงี้แหละคนถึงได้ชอบมาร์ตี้มากๆ

00:49:04.191 --> 00:49:08.111 align:center
เพราะเขาพยายามรักษาวิถีชีวิต
ที่สนุกสนานเอาไว้เสมอ

00:49:09.196 --> 00:49:11.615 align:center
- ได้ถ่ายอยู่…
- ใช่ นี่คือชอร์ตทั้งสี่

00:49:12.324 --> 00:49:14.034 align:center
กอดกันๆ

00:49:14.117 --> 00:49:16.536 align:center
เราอยู่นี่แล้ว เคน หลังจากผ่านมาหลายปี

00:49:16.620 --> 00:49:18.080 align:center
- เขาพูดไรอ่ะ
- ฉันไม่รู้

00:49:18.163 --> 00:49:20.123 align:center
- กอดกันๆ
- กอดกันๆ

00:49:20.207 --> 00:49:23.126 align:center
เราเกิดมาจากท้องเดียวกัน

00:49:23.210 --> 00:49:26.213 align:center
- กอดกันๆ
- กอดกันๆ

00:49:27.255 --> 00:49:29.591 align:center
ครั้งหนึ่งเคยมีห้า แต่ตอนนี้เหลือแค่สี่

00:49:29.675 --> 00:49:30.717 align:center
- กอดกันๆ
- กอดกันๆ

00:49:30.801 --> 00:49:32.386 align:center
ความทุกข์…

00:49:32.469 --> 00:49:34.221 align:center
เรามีแปดปีที่เลวร้าย

00:49:34.304 --> 00:49:36.264 align:center
- ไม่ใช่แปดปีที่ดีเลย
- อืม

00:49:36.348 --> 00:49:38.725 align:center
- เราตั้งปุ่มลัดให้โทรหาร้านจัดงานศพ
- ใช่

00:49:38.809 --> 00:49:41.311 align:center
- แต่ในแปดปีนั้นมันก็มีเสียงหัวเราะ
- ใช่

00:49:41.812 --> 00:49:43.063 align:center
แต่นั่นแหละสำคัญ

00:49:49.194 --> 00:49:53.031 align:center
เราเหมือนมีกำแพงกั้น
จนคุยกันไม่รู้เรื่องสักที แลร์รี่

00:49:54.366 --> 00:49:56.618 align:center
- สตีฟอาจมาดินเนอร์กับเรา
- โอเค

00:49:58.203 --> 00:50:00.288 align:center
เอาล่ะ เดี๋ยวชงกาแฟให้

00:50:03.875 --> 00:50:06.336 align:center
สิบเอ็ด สิบสอง

00:50:08.296 --> 00:50:09.297 align:center
สิบสาม

00:50:10.090 --> 00:50:13.885 align:center
ระหว่างเทน้ำ
ฉันจะเลียนแบบริชาร์ด เบอร์ตัน พร้อมนะ

00:50:14.636 --> 00:50:15.929 align:center
ให้ตายเถอะ

00:50:16.596 --> 00:50:19.182 align:center
ขอเล่าเรื่องโศกเกี่ยวกับราชาที่วายชนม์

00:50:19.683 --> 00:50:23.770 align:center
บ้างก็ทรงถูกปลด บ้างก็ทรงสิ้นในสงคราม

00:50:23.854 --> 00:50:28.900 align:center
บ้างก็ถูกมเหสีวางยาพิษ ทั้งหมด… ถูกสังหาร

00:50:29.401 --> 00:50:31.111 align:center
เอาล่ะ พร้อมแล้วลอว์เรนซ์

00:50:35.115 --> 00:50:37.701 align:center
เติมอะไรในกาแฟไหม มัสตาร์ดไหม

00:50:38.243 --> 00:50:41.788 align:center
สองสามปีก่อนที่คุณมาที่นี่ คุณเพิ่งออกจากเอสซีทีวี

00:50:41.872 --> 00:50:43.665 align:center
แล้วก็ไปอยู่แซตเทอร์เดย์ไนต์ไลฟ์

00:50:43.749 --> 00:50:47.127 align:center
แต่สามสี่ครั้งหลังที่คุณมา คุณเป็นพระเอกแล้ว

00:50:47.210 --> 00:50:49.421 align:center
คุณอยู่ในหนังฟอร์มยักษ์ทุนหนา

00:50:49.921 --> 00:50:52.174 align:center
- เป็นดีลที่ดีใช่เล่น
- ครับ ดีเลยล่ะ

00:50:52.257 --> 00:50:57.304 align:center
ถึงผมจะรู้สึกว่ามันมีสิทธิ์จบลงเฉยๆ ได้

00:50:59.389 --> 00:51:03.351 align:center
(ทรีอามิโกส์)
(1986)

00:51:06.271 --> 00:51:09.191 align:center
หนังเรื่องแรกที่ผมเล่นคือทรีอามิโกส์

00:51:12.402 --> 00:51:16.490 align:center
เราได้ค่าตัวเท่ากัน และสองคนนั้นเป็นดาราใหญ่

00:51:18.241 --> 00:51:20.577 align:center
- ฉันลักกี้ เดย์
- ฉันเน็ด เนเดอร์แลนเดอร์

00:51:20.660 --> 00:51:22.704 align:center
ฉันดัสตี้ บอตทอมส์ รวมกันเป็น…

00:51:22.788 --> 00:51:24.956 align:center
- ทรีอามิโกส์!
- ทรีอามิโกส์!

00:51:27.793 --> 00:51:29.002 align:center
ผมรู้จักมาร์ตี้

00:51:29.086 --> 00:51:31.463 align:center
เขาน่ะ… สำหรับผมเขาเป็นที่รู้จัก

00:51:31.546 --> 00:51:33.882 align:center
เขาชอบเรียกตัวเองว่า "อามิโกค่าตัวถูก"

00:51:33.965 --> 00:51:37.219 align:center
ผมว่าเราควรแนะนำตัวเอง
สำหรับคนดูที่ไม่รู้จักเรา

00:51:37.302 --> 00:51:38.595 align:center
มาร์ติน ชอร์ต

00:51:41.848 --> 00:51:44.476 align:center
เราซี้กันเร็วมากด้วยเสียงหัวเราะ

00:51:47.687 --> 00:51:50.357 align:center
ทีนี้ ฉากที่เราเพิ่งเล่นกันไปมันสุดยอดมากๆ

00:51:50.440 --> 00:51:52.526 align:center
มันวิเศษสุดๆ ฉันจะบอกให้ว่าทำไม

00:51:52.609 --> 00:51:55.654 align:center
เป็นเพราะนายทำให้ตัวเองกลายเป็นฉากหลังได้

00:51:55.737 --> 00:51:57.781 align:center
ไม่โดดเด่นออกมา ไม่พยายามจะตลก

00:51:57.864 --> 00:52:00.742 align:center
นั่นคือเรื่องสำคัญที่นายต้องทำให้ได้
เวลาเข้าฉากกับฉัน

00:52:00.826 --> 00:52:03.328 align:center
เพราะถ้านายเด่นออกมาและพยายามขายขำ

00:52:03.411 --> 00:52:05.288 align:center
มันจะทำให้คนดูเกลียดนาย

00:52:05.372 --> 00:52:06.790 align:center
เพราะฉันจะอยู่บนจอ

00:52:06.873 --> 00:52:09.292 align:center
และพวกเขาจะเห็นว่าออร่าของฉันมันแผ่ออกไป

00:52:09.376 --> 00:52:12.504 align:center
นายอย่าเข้ามาแทรกออร่าความตลกของฉัน

00:52:12.587 --> 00:52:15.632 align:center
เวลานายเข้าฉากกับเชวี่
ตอนนั้นแหละที่ฉันจะเล่นใหญ่

00:52:15.715 --> 00:52:16.758 align:center
ทำหน้าเด๋อๆ…

00:52:16.842 --> 00:52:22.097 align:center
หน้าเด๋อ เล่นใหญ่ พยายามแย่งซีน
เวลาเข้าฉากกับฉันต้องทำยังไง

00:52:22.180 --> 00:52:23.890 align:center
เล่นให้น้อย กลืนไปกับฉากหลัง

00:52:23.974 --> 00:52:24.975 align:center
กับเชวี่…

00:52:25.058 --> 00:52:27.686 align:center
- เด๋อ เด๋อ เด๋อ
- เยี่ยม ยอดมาก เยี่ยม

00:52:27.769 --> 00:52:29.646 align:center
- ขอบคุณสตีฟ
- ไม่เป็นไร

00:52:29.729 --> 00:52:31.565 align:center
- ยอดเลย ขอบคุณ
- ไม่เป็นไร

00:52:35.610 --> 00:52:37.320 align:center
เราเล่นสแครบเบิลกันบ่อย

00:52:37.404 --> 00:52:39.781 align:center
จำได้ว่าผมเคยส่งโน้ตให้เชวี่ บอกว่า

00:52:39.865 --> 00:52:43.368 align:center
"ฉันจะให้นายเอาแนนซี่เมียฉัน
แลกกับตัวอีและคิว"

00:52:43.952 --> 00:52:47.706 align:center
และเชวี่น่ะ เขาขำกับมุกพรรค์นี้มาก

00:52:47.789 --> 00:52:51.168 align:center
เขาบอก "ฉันจะไปรับนาย
เราจะขับรถไปทำงานด้วยกันทุกวัน"

00:52:51.251 --> 00:52:54.129 align:center
และพวกเราก็สนิทกันอย่างรวดเร็ว

00:52:56.631 --> 00:52:59.426 align:center
ในชีวิตเรา บางครั้งก็จะเจอกับไฟเขียว

00:53:00.969 --> 00:53:03.388 align:center
และบางครั้งก็จะเป็นไฟแดงอย่างไม่มีเหตุผล

00:53:03.889 --> 00:53:06.266 align:center
มีหนังเรื่องไหนที่ฉายอยู่ที่มันแย่มากจริงๆ ไหม

00:53:06.349 --> 00:53:08.768 align:center
ผมไม่แนะนำให้ดูทรีอามิโกส์

00:53:13.523 --> 00:53:17.611 align:center
ทรีอามิโกส์เปิดตัวเป็นรอง
ฟ้าส่งข้ามาลุยของเอ็ดดี้ เมอร์ฟี่

00:53:18.737 --> 00:53:24.201 align:center
แต่มันก็กลายเป็นที่ชื่นชอบ
โดยเฉพาะในหมู่ผู้ชายวัย 40

00:53:24.701 --> 00:53:28.788 align:center
มุมมองที่เขามีต่อความล้มเหลว
มันน่าสนใจมากเลย มัน…

00:53:30.457 --> 00:53:33.460 align:center
ลอร์น, สตีฟ และมาร์ตี้

00:53:33.543 --> 00:53:35.712 align:center
ถ้าคุณพูดถึงทรีอามิโกส์

00:53:35.795 --> 00:53:39.132 align:center
พวกเขาเพิ่งมายอมรับเร็วๆ นี้เองว่าคนชอบมัน

00:53:39.216 --> 00:53:42.010 align:center
ตอนผมรู้จักกับมาร์ตี้
ผมบอกเขาว่ามันมีความหมายกับผมมาก

00:53:42.093 --> 00:53:45.513 align:center
เขาบอก "อืม แต่มันเปิดตัวแย่
มันแพ้ฟ้าส่งข้ามาลุย" แบบนั้นเลย

00:53:46.014 --> 00:53:49.392 align:center
ผมจำได้ว่าจัสติน ทิมเบอร์เลก
ก็เคยบอกเขาว่ารักทรีอามิโกส์มาก

00:53:49.476 --> 00:53:52.187 align:center
และ… พอเวลาผ่านไปมันก็เริ่มซึมซับ

00:53:52.270 --> 00:53:57.400 align:center
แบบ "นี่ เราไม่ได้จำเรื่องที่มันแพ้ฟ้าส่งข้ามาลุย

00:53:57.484 --> 00:54:00.612 align:center
เราแค่คิดว่ามันเป็นหนังดี และคุณต้องรับซะ"

00:54:02.030 --> 00:54:05.742 align:center
แต่ ณ เวลานั้นไม่มีใครพูดว่า
มาร์ติน ชอร์ตเป็นดาราหนัง

00:54:05.825 --> 00:54:07.244 align:center
จากนั้นเราก็สร้างมุดมิติบุกโลก

00:54:07.327 --> 00:54:09.496 align:center
มุดมิติบุกโลกเป็นหนังที่ดีมาก

00:54:11.623 --> 00:54:12.791 align:center
(มุดมิติบุกโลก)
(1987)

00:54:12.874 --> 00:54:14.584 align:center
ตอนทดลองฉาย คนชอบกันเพียบ

00:54:15.085 --> 00:54:17.379 align:center
และคุณไม่รู้เรื่องการทดลองเลยงั้นเหรอ

00:54:17.462 --> 00:54:18.380 align:center
ทดลองอะไร

00:54:18.463 --> 00:54:20.632 align:center
ผมถูกย่อส่วน

00:54:20.715 --> 00:54:24.052 align:center
ผมควรถูกฉีดเข้าไปในตัวของกระต่ายทดลอง

00:54:24.135 --> 00:54:26.888 align:center
แต่ได้ไงไม่รู้ ผมกลับเข้ามาอยู่ในตัวคุณ

00:54:26.972 --> 00:54:29.516 align:center
แต่มุดมิติบุกโลกก็ไม่มีคนดู

00:54:33.561 --> 00:54:35.105 align:center
เราสร้างครอสมายฮาร์ต

00:54:35.188 --> 00:54:39.943 align:center
ถ้าคุณไปเดตกับผู้ชายอีกห้าคน
และพวกเขาแย่กว่าผม

00:54:40.860 --> 00:54:41.987 align:center
จะโทรหาผมไหม

00:54:50.370 --> 00:54:52.122 align:center
ไม่ ไม่น่าจะโทร

00:54:55.166 --> 00:54:58.211 align:center
ก็ไม่รู้คุณเห็นรายได้ของหนังเรื่องนั้นไหมนะ

00:54:58.712 --> 00:55:02.132 align:center
เราสร้างหนังกับคนจำนวนมากนานสามเดือน

00:55:02.215 --> 00:55:03.883 align:center
จากนั้นก็ไม่ได้เจอพวกเขาอีก

00:55:04.926 --> 00:55:08.388 align:center
นายกับฉันตั้งใจกันเอาไว้
ตอนนั้นนายเป็นผู้อำนวยการสร้าง

00:55:08.471 --> 00:55:10.974 align:center
ว่าเราจะคงความสัมพันธ์กันต่อไป

00:55:11.725 --> 00:55:13.184 align:center
นั่นคือเมื่อ 40 ปีก่อน

00:55:14.602 --> 00:55:18.815 align:center
คนเรามักมีเรื่องที่เสียใจชั่วชีวิต
แต่ฉันไม่เคยเห็นนายเป็นแบบนั้น

00:55:18.898 --> 00:55:23.486 align:center
ไม่ ฉันปฏิบัติตามเนื้อเพลงซินาตรา

00:55:23.570 --> 00:55:27.741 align:center
"เสียใจนั้นฉันมีเล็กน้อย
แต่ก็เล็กน้อยจนไม่พักต้องพูดถึง"

00:55:27.824 --> 00:55:30.118 align:center
นั่นคือหลักปรัชญาที่ฉันยึดปฏิบัติ

00:55:32.537 --> 00:55:34.622 align:center
"ฉันให้อาหารไก่

00:55:35.248 --> 00:55:36.958 align:center
และฉันก็เก็บไข่"

00:55:37.500 --> 00:55:38.710 align:center
เรือใหญ่จัง

00:55:38.793 --> 00:55:39.711 align:center
เรือใหญ่เหรอ

00:55:39.794 --> 00:55:40.754 align:center
ครับ

00:55:41.421 --> 00:55:42.297 align:center
ได้ยินเสียงเหรอ

00:55:42.380 --> 00:55:43.923 align:center
- ได้ยินครับ
- อืม

00:55:45.633 --> 00:55:50.388 align:center
ผมจำได้ ในปี 1987 ผมซื้อบ้านกับแนนซี่

00:55:51.264 --> 00:55:54.476 align:center
เราจะซื้อด้วยค่าตัวจากหนังสองเรื่องที่ผมจะเล่น

00:55:55.060 --> 00:55:57.896 align:center
แล้วพอผมเซ็นสัญญาจำนอง เรื่องหนึ่งก็ถูกยกเลิก

00:56:00.148 --> 00:56:03.151 align:center
ผมคิดนะ "นี่ไม่คู่ควรกับฉัน" แบบว่า "ฉัน 37"

00:56:03.234 --> 00:56:07.280 align:center
"ฉันไม่ควรจะได้ชมวิวทะเลจากห้องนั่งเล่น"

00:56:09.074 --> 00:56:12.619 align:center
ผมบอกแนนซี่ "ถ้าเราเก็บมันไว้ไม่ได้ล่ะ"

00:56:12.702 --> 00:56:14.788 align:center
"ถ้ารักษามันไว้ไม่ได้ล่ะ"

00:56:14.871 --> 00:56:17.791 align:center
เขาตอบ "งั้นเราก็ย้ายสิ"

00:56:18.458 --> 00:56:21.461 align:center
แบบ "มัน… หัวใจมันคือเรา"

00:56:21.961 --> 00:56:22.837 align:center
เรา

00:56:22.921 --> 00:56:26.299 align:center
และถ้าคุณดูผลงานเขา บางเรื่องก็เจ๊ง

00:56:26.383 --> 00:56:27.967 align:center
โทษที แต่เป็นความจริง

00:56:28.051 --> 00:56:30.303 align:center
แต่วันต่อมาเขาก็จะลุกขึ้นมาลงสนามใหม่

00:56:30.387 --> 00:56:31.846 align:center
และสร้างอะไรใหม่ๆ

00:56:32.514 --> 00:56:37.143 align:center
ปี 1992 ผมมีละครเพลงบรอดเวย์เรื่องแรก
เล่นกับเบอร์นาเด็ตต์ ปีเตอร์ส

00:56:37.894 --> 00:56:40.522 align:center
- พอลล่า
- ชื่อนั้นช่างแสนคุ้นหู

00:56:40.605 --> 00:56:42.273 align:center
ฉันคลั่งไคล้ในเธอนะ พอลล่า

00:56:42.357 --> 00:56:44.692 align:center
ซาบซ่าทุกทียามเธอร้องให้ฟัง

00:56:44.776 --> 00:56:48.863 align:center
ผมอิ่มอกอิ่มใจเวลาที่เล่นได้ดีต่อหน้ากล้อง

00:56:48.947 --> 00:56:53.618 align:center
แต่การได้อยู่ในคืนเปิดม่าน
และจบฉากใหญ่ที่รวมนักแสดง

00:56:53.701 --> 00:56:56.663 align:center
และคนดูเฮกันลั่น มันเหมือนหลุดมาจากหนังเลย

00:56:56.746 --> 00:57:01.960 align:center
เธอมีปมในใจ ปมเบ้อเริ่มอย่างกับเอ็มไพร์สเตต

00:57:02.043 --> 00:57:04.796 align:center
แล้วไปเล่นบรอดเวย์ได้ไง มันเกิดขึ้นได้ไง

00:57:04.879 --> 00:57:07.590 align:center
คือผมถ่ายหนังอยู่ที่ซานฮวน

00:57:07.674 --> 00:57:09.092 align:center
แล้วเรื่องนั้นเกิดขึ้นได้ไง

00:57:11.094 --> 00:57:13.638 align:center
ยกตัวอย่างนะ ผมร้องเพลง แต่ก็ร้องเพลงตลก

00:57:13.721 --> 00:57:16.558 align:center
ถ้าร้องเพลงตลก คุณก็ร้องเพลงจริงจังไม่ได้

00:57:16.641 --> 00:57:19.936 align:center
เพราะคนจะรอให้มีเรื่องฮาๆ เกิดขึ้นกับเรา

00:57:20.019 --> 00:57:22.272 align:center
ผมเคยดูเขา แต่ไม่ยักรู้ว่าเขาร้องเพลงได้

00:57:22.355 --> 00:57:24.524 align:center
- ฉันไม่รู้ว่าเขาร้องได้
- ผมไม่รู้ว่าเขาร้องได้

00:57:24.607 --> 00:57:25.942 align:center
ผมรู้มาตลอด

00:57:26.443 --> 00:57:28.027 align:center
และคืนนี้โลกจะได้รู้

00:57:28.111 --> 00:57:29.446 align:center
มันจะเปลี่ยนชีวิตคุณแน่ ว่าไหม

00:57:29.529 --> 00:57:32.407 align:center
เอ่อ มันคือฝันที่ผมอยากทำมาตลอด

00:57:32.490 --> 00:57:36.536 align:center
ผมคิดว่านักแสดงทุกคน
ต้องเคยเล่นละครเวทีที่นิวยอร์ก

00:57:36.619 --> 00:57:38.538 align:center
ไม่งั้นก็จะรู้สึกว่าเราไม่ใช่นักแสดงตัวจริง

00:57:38.621 --> 00:57:39.497 align:center
ค่ะ

00:57:39.998 --> 00:57:42.208 align:center
(รางวัลโทนี่)
(มาร์ติน ชอร์ต)

00:57:42.292 --> 00:57:47.589 align:center
มีคนมากมายหลายคนเลยที่ผมต้องขอบคุณ

00:57:47.672 --> 00:57:49.799 align:center
และควรด้วย แต่ว่า…

00:57:50.550 --> 00:57:53.970 align:center
ความจริงก็คือ… ผมทำของผมเอง

00:57:56.556 --> 00:57:59.601 align:center
เขามีภาพยนตร์เรื่องใหม่กำลังฉายทั่วประเทศ

00:57:59.684 --> 00:58:02.270 align:center
โดยเล่นกับสตีฟ มาร์ติน
ชื่อเรื่องว่าฟาเธอร์ออฟเดอะไบรด์

00:58:02.353 --> 00:58:03.354 align:center
มาร์ติน…

00:58:04.647 --> 00:58:08.318 align:center
ได้ยินว่าคุณโดดเด่นมาก
คุณเป็นตัวขโมยซีนของหนังเลย

00:58:08.401 --> 00:58:11.654 align:center
ไม่หรอก ผมไม่คิดอย่างนั้น
แต่มันเป็นหนังที่ตลกมากๆ

00:58:11.738 --> 00:58:14.073 align:center
ลองนิยามหนังเรื่องฟาเธอร์ออฟเดอะไบรด์หน่อย

00:58:14.157 --> 00:58:16.493 align:center
- ฉันว่ามันเป็นหนังซึ้ง
- อ่าฮะ

00:58:16.576 --> 00:58:20.622 align:center
ฉันคิดว่ามันเป็นหนังตลก
ฉันคิดว่ามันมีช่วงเวลาที่กินใจ

00:58:20.705 --> 00:58:24.042 align:center
มันมีฉากตลกแบบผู้ดี มีฉากตลกตลาดล่าง

00:58:24.709 --> 00:58:25.752 align:center
สวัสดี

00:58:26.252 --> 00:58:29.339 align:center
ขอโทษที่ปล่อยให้ต้องรอนะ ฉันฟรังก์ ยินดีที่รู้จัก

00:58:30.465 --> 00:58:33.426 align:center
นี่ก็อีกตัวอย่างของการเล่นแบบสุดโต่ง

00:58:34.177 --> 00:58:35.637 align:center
และทำออกมาได้ดี

00:58:36.262 --> 00:58:39.807 align:center
ไอเดียคือฟรังก์น่ะเป็นตัวแทนของความแปลกแยก

00:58:39.891 --> 00:58:42.185 align:center
ที่สตีฟ มาร์ตินรู้สึกต่อขั้นตอนต่างๆ

00:58:43.186 --> 00:58:46.105 align:center
เจอปัญหาแล้ว
แฮงค์เขาไม่เอาไม่อยากเตรียมไก่อ่ะ

00:58:46.189 --> 00:58:47.482 align:center
เขาทำไมนะ

00:58:47.565 --> 00:58:50.693 align:center
คิมเบอร์ลี่ วิลเลียมส์กับไดแอนเข้าใจเขา

00:58:50.777 --> 00:58:51.903 align:center
ส่วนผมไม่

00:58:52.403 --> 00:58:55.740 align:center
แต่ต้องเล่นแค่ไหน แค่ไหนล่ะ

00:58:56.449 --> 00:58:57.534 align:center
เริ่ม

00:58:57.617 --> 00:58:59.285 align:center
พวกคุณยังไม่ได้ทำลิสต์ขึ้นมา

00:58:59.369 --> 00:59:02.664 align:center
แต่คุณอยากจัดงานแต่งที่บ้าน
ในวันที่ 6 มกราคม ถูกไหม

00:59:02.747 --> 00:59:05.583 align:center
พวกผู้บริหารกังวลกับตัวละครตัวนี้

00:59:05.667 --> 00:59:09.337 align:center
พวกคุณยังไม่ได้ทำลิสต์ขึ้นมา
แต่คุณอยากจัดงานแต่งที่บ้านในวันที่…

00:59:09.420 --> 00:59:11.673 align:center
และเราก็เล่นให้เบาลงเรื่อยๆ

00:59:12.257 --> 00:59:14.300 align:center
พวกคุณยังไม่ได้ทำลิสต์ขึ้นมา

00:59:14.384 --> 00:59:17.470 align:center
แต่คุณอยากจัดงานแต่งที่บ้าน
ในวันที่ 6 มกราคม ถูกไหม

00:59:17.554 --> 00:59:18.680 align:center
ท้ายที่สุด สตีฟบอกว่า

00:59:18.763 --> 00:59:21.849 align:center
"ทุกคน ไม่เหลือความฮาแล้ว
ผมฟังเข้าใจทุกคำเลย"

00:59:21.933 --> 00:59:25.019 align:center
ขอล่ะ ด้วยความเคารพนะ
ขอต้อนรับสู่ยุค 90

00:59:29.607 --> 00:59:33.194 align:center
คุณไม่เข้าใจที่ตัวเองพูดเลย
ตอนที่พูดน่ะคุณมีพูดอะไรจริงๆ ไหม

00:59:33.278 --> 00:59:36.197 align:center
ผมบอกชาร์ลส์ว่ามันวิเศษมากที่ได้มาที่นี่

00:59:36.281 --> 00:59:37.865 align:center
คุณผูกไทแล้วหล่อมาก

00:59:37.949 --> 00:59:40.451 align:center
ผมคงไม่เลือกไทสีนั้น แต่ว่าเชิ้ตสวยดี

00:59:40.535 --> 00:59:41.369 align:center
ครับ

00:59:41.452 --> 00:59:43.997 align:center
ทีนี้ สตีฟเล่นเป็นพ่อของเจ้าสาว

00:59:44.080 --> 00:59:47.500 align:center
แล้วคุณชอบสตีฟมากกว่าที่ชอบผมหรือเปล่า

00:59:48.126 --> 00:59:49.711 align:center
ผมจะบอกงี้แล้วกัน

00:59:49.794 --> 00:59:53.339 align:center
นี่ต้องทำให้ผมดูตื้นเขินแน่ ซึ่งไม่ควร

00:59:53.423 --> 00:59:55.592 align:center
เพราะถ้าแบบนั้นก็แปลว่าคนฟังตีความผิด

00:59:55.675 --> 00:59:58.469 align:center
สตีฟมีประโยชน์กับผมมากกว่าคุณ

00:59:59.429 --> 01:00:02.599 align:center
ช่วยทำตัวเหมือนเด็กผู้ชายปกติสักนาทีได้ไหม

01:00:03.182 --> 01:00:04.726 align:center
ทำสายตาให้เหมือนคนหน่อย

01:00:05.226 --> 01:00:08.646 align:center
แกทำได้แค่ไม่กี่วิฯเอง
มองฉันให้เหมือนเด็กผู้ชายปกติหน่อย

01:00:09.147 --> 01:00:10.440 align:center
อย่ากวนประสาทเชียว

01:00:11.024 --> 01:00:12.817 align:center
ไม่งั้นแกได้กลับขึ้นเครื่องแน่

01:00:13.610 --> 01:00:14.694 align:center
เข้าใจไหม

01:00:15.194 --> 01:00:17.238 align:center
ที่ผมเข้าใจคือรักนะ

01:00:17.739 --> 01:00:20.366 align:center
ผมอายุ 40 ตอนที่เล่นบทเด็กสิบขวบชื่อคลิฟฟอร์ด

01:00:21.159 --> 01:00:23.745 align:center
มาร์ตี้ ชอร์ตเป็นยอดนักแสดง

01:00:23.828 --> 01:00:25.705 align:center
เพราะเขาเล่นเป็นตัวละครตลก

01:00:25.788 --> 01:00:27.832 align:center
เรื่องนี้หลายคนอาจจะไม่รู้ก็ได้

01:00:27.915 --> 01:00:30.418 align:center
แต่ตัวละครตลกไม่ได้เล่นง่ายกว่า

01:00:30.501 --> 01:00:31.544 align:center
มันเล่นยากกว่า

01:00:33.421 --> 01:00:38.343 align:center
คุณเป็นตลกเจ้าบทบาทไหม มาร์ติน
หรือเป็นนักแสดงที่ชอบตลก

01:00:38.426 --> 01:00:41.554 align:center
ผมว่าผมคงเป็นนักแสดงที่มาเล่นตลก

01:00:42.472 --> 01:00:44.932 align:center
หรือจะแนวอะไรก็เอามาเถอะ

01:00:45.683 --> 01:00:48.227 align:center
เป็นจิตแพทย์ชื่อดัง แต่ใจร้อนซะจริงเลยนะ

01:00:49.228 --> 01:00:51.272 align:center
ให้ผมได้อธิบายในแบบของผมดีไหม

01:00:51.356 --> 01:00:52.857 align:center
ขอบคุณ แบบนั้นดีเลย

01:00:53.358 --> 01:00:55.860 align:center
อะไรที่ทำให้คุณสนใจภาพยนตร์

01:00:55.943 --> 01:00:57.528 align:center
มันไม่ใช่เงิน…

01:00:57.612 --> 01:00:59.781 align:center
อืม เงินนั่นแหละ

01:01:01.699 --> 01:01:03.326 align:center
ฉันขอกล้องได้ไหม

01:01:03.409 --> 01:01:04.702 align:center
(กัปตันรอน)
(1992)

01:01:04.786 --> 01:01:05.953 align:center
ได้สิบอส

01:01:07.246 --> 01:01:12.335 align:center
หนังที่ผมเล่น 90 เปอร์เซ็นต์มันเจ๊งไม่เป็นท่า

01:01:13.002 --> 01:01:17.507 align:center
แต่ผมอยู่ในหนังที่ประสบความสำเร็จมากพอ
ที่จะอยู่ในวงการต่อไป

01:01:17.590 --> 01:01:20.593 align:center
ก็คือพวกมันอ่านความคิดเราได้เหรอ

01:01:20.677 --> 01:01:22.303 align:center
ผมไม่รู้จักคุณ

01:01:22.387 --> 01:01:23.513 align:center
ไม่รู้จักผลงานคุณ

01:01:24.097 --> 01:01:27.475 align:center
แต่ผมคิดว่าคุณเป็นคนหนุ่มที่มีพรสวรรค์สูงมาก

01:01:27.558 --> 01:01:29.560 align:center
และเรื่องนี้ผมไม่เคยดูคนผิด

01:01:30.603 --> 01:01:32.397 align:center
ผมไม่เคยมีแผนการใหญ่

01:01:32.480 --> 01:01:36.567 align:center
ผมไม่ใช่คนที่มีหัวการค้าอะไรขนาดนั้น

01:01:37.318 --> 01:01:38.152 align:center
ไอ้เปรต

01:01:38.236 --> 01:01:39.570 align:center
ครับ

01:01:39.654 --> 01:01:41.030 align:center
ผมล้มเหลวมาหลายงาน

01:01:41.114 --> 01:01:42.365 align:center
แต่ผมไม่เคยพูดว่า

01:01:42.448 --> 01:01:45.284 align:center
"ฉันไม่คู่ควร เจอแบบนี้ต้องหัดเจียมตัว"

01:01:45.368 --> 01:01:47.870 align:center
คุณเป็นพวกหื่นกาม

01:01:48.871 --> 01:01:50.832 align:center
และคนก็อยากให้คุณยอมรับเรื่องนั้น

01:01:55.253 --> 01:01:56.963 align:center
ตรงกันข้ามกับ…

01:01:59.257 --> 01:02:01.426 align:center
แล้วคุณล่ะเป็นอะไร มิตช์

01:02:01.509 --> 01:02:07.056 align:center
ผมว่ามันบ้ามากเลยถ้ามีคนบอกว่า
"ตอนถ่ายทำหนังเรื่องนั้นมันแย่มาก"

01:02:07.140 --> 01:02:10.560 align:center
"ฉันเกลียดตอนถ่ายหนังเรื่องนั้น
แต่ขอให้รายได้มันดีเถอะ"

01:02:10.643 --> 01:02:13.521 align:center
เพราะแบบนั้นน่ะ แค่จะให้มันทำรายได้เยอะๆ

01:02:13.604 --> 01:02:15.773 align:center
ก็เป็นไปได้ยากมากแล้ว

01:02:16.357 --> 01:02:20.194 align:center
ประสบการณ์ที่จิตวิญญาณคุณจะได้รับ
ก็คือประสบการณ์ในการลงมือทำ

01:02:20.278 --> 01:02:23.823 align:center
มันสร้างสรรค์ไหม มันสนุกไหม
คุณมีมื้อค่ำหรรษาหรือเปล่า

01:02:23.906 --> 01:02:25.950 align:center
อยู่ในกองสนุกไหม

01:02:27.326 --> 01:02:28.286 align:center
นั่นอะไร

01:02:28.369 --> 01:02:29.662 align:center
อะฮ่า!

01:02:29.746 --> 01:02:33.458 align:center
เอนเทอร์เทนเมนต์ทูไนต์

01:02:33.541 --> 01:02:37.545 align:center
เอนเทอร์เทนเมนต์ทูไนต์

01:02:42.091 --> 01:02:45.595 align:center
(สนักฮาร์เบอร์)

01:02:53.561 --> 01:02:56.606 align:center
เขาให้ผมทำเหมือนกินมื้อเช้าทั้งที่กินไปแล้ว

01:02:57.899 --> 01:03:00.026 align:center
โอ๊ยตาย หิวชะมัด

01:03:02.153 --> 01:03:03.279 align:center
หิวโซเลย

01:03:03.988 --> 01:03:05.364 align:center
ให้ตายสิ

01:03:08.451 --> 01:03:09.702 align:center
อร่อยจัง

01:03:12.246 --> 01:03:15.875 align:center
(21 มิถุนายน ปี 1993)

01:03:15.958 --> 01:03:17.293 align:center
ที่นี่สนักฮาร์เบอร์

01:03:17.376 --> 01:03:20.838 align:center
ผมกำลังดื่มวอดก้าโทนิกแก้วแรกของฤดูกาล

01:03:21.339 --> 01:03:23.883 align:center
เห็นหรือเปล่า วันแรกของฤดูร้อน

01:03:23.966 --> 01:03:27.094 align:center
พ่อบอก…

01:03:27.637 --> 01:03:30.139 align:center
พ่อบอกว่าวันแรกของฤดูร้อน เฮนรี่

01:03:30.223 --> 01:03:32.350 align:center
- ดีใจไหมที่ได้อยู่ที่นี่ คุณพ่อ
- ดีใจ

01:03:33.476 --> 01:03:36.979 align:center
กระท่อมแสนวิเศษของเราที่แคนาดา…

01:03:37.063 --> 01:03:38.523 align:center
แม่ ดูนะว่าหนูแกว่งได้สูงแค่ไหน

01:03:38.606 --> 01:03:40.608 align:center
แนนซี่เป็นคนซื้อ

01:03:41.108 --> 01:03:43.194 align:center
ผมไม่ได้เห็นก่อนด้วย

01:03:43.277 --> 01:03:44.904 align:center
ส่วนนั่นก็พวกเด็กๆ

01:03:45.738 --> 01:03:47.740 align:center
ฉันจำได้ว่าฉันอยู่ที่เคาน์เตอร์

01:03:47.824 --> 01:03:50.076 align:center
ตอนที่เขาบอกมาร์ตี้ว่าเขาซื้อกระท่อม

01:03:51.035 --> 01:03:52.912 align:center
ฉันถาม "แนนซี่ เขาได้เห็นกระท่อมไหม"

01:03:52.995 --> 01:03:54.539 align:center
"ไม่ เขาไม่ได้เห็น"

01:03:54.622 --> 01:03:58.835 align:center
และฉันก็คิดว่า "ว้าย ฉัน…
ฉันทำได้ไหมนะ อาจจะควรก็ได้"

01:04:00.378 --> 01:04:03.464 align:center
แนนซี่บอกให้ทำอะไร ฉันทำหมด
ความเป็นแนนซี่ก็แบบนี้แหละ

01:04:03.548 --> 01:04:06.926 align:center
"แลร์รี่ ไปเอาไอ้นั่นตรงนั้น
แล้วหยิบมันมาตรงนี้หน่อยสิ"

01:04:07.009 --> 01:04:10.388 align:center
"ได้ แนนซี่" คุณเองก็ทำทุกอย่างตามที่เขาสั่งนี่

01:04:10.888 --> 01:04:14.642 align:center
เขาน่ารัก… และคุมทุกคนอยู่หมัด

01:04:15.142 --> 01:04:16.936 align:center
นี่ พูดอะไรฮาๆ หน่อย

01:04:19.564 --> 01:04:21.899 align:center
ผม… ผมอยู่กับชาวแก๊ง…

01:04:25.570 --> 01:04:28.364 align:center
มันเป็นสถานที่แบบที่ว่าเมื่อไหร่ที่มา

01:04:28.447 --> 01:04:32.493 align:center
ต่อให้ไม่ได้มานานเป็นปี
เราจะรู้สึกเหมือนไม่เคยไปไหน

01:04:34.203 --> 01:04:37.415 align:center
ผมคิดเสมอเลยแบบว่าถ้าสวรรค์มีจริงนะ

01:04:38.040 --> 01:04:42.962 align:center
สวรรค์ก็อาจเป็นที่โปรดของเราที่คงอยู่ชั่วนิรันดร์

01:04:44.505 --> 01:04:46.632 align:center
และมันก็คงจะเป็นที่นี่

01:04:51.220 --> 01:04:52.722 align:center
นั่นเม็ก คาสแดน

01:04:53.222 --> 01:04:54.348 align:center
ไปเลย โอลลี่

01:04:54.432 --> 01:04:55.725 align:center
ไงมาร์ตี้

01:04:55.808 --> 01:04:59.645 align:center
- สวัสดีที่รัก ขอต้อนรับสู่สนักฮาร์เบอร์
- ขอบคุณ มันวิเศษสุดๆ

01:04:59.729 --> 01:05:01.731 align:center
ส่วนนั่นก็แน่นอน

01:05:02.899 --> 01:05:04.025 align:center
แลร์รี่ คาสแดน

01:05:04.108 --> 01:05:05.234 align:center
สวัสดีมาร์ตี้

01:05:05.318 --> 01:05:06.444 align:center
ไง แลร์

01:05:06.527 --> 01:05:10.448 align:center
ที่นี่ยอดมาก ดีใจด้วยนะที่เจอสถานที่เริ่ดๆ แบบนี้

01:05:10.531 --> 01:05:14.410 align:center
ขอบคุณ ฉันคงทำไม่ได้
ถ้าไม่มีหนังเรื่องครอสมายฮาร์ต

01:05:15.286 --> 01:05:19.498 align:center
อืม ฉันคงต้อง… ต้องรับผิดชอบบางส่วน

01:05:23.085 --> 01:05:27.214 align:center
ทันทีที่เราไปถึงที่นั่น
มันเป็นโลกของมาร์ตี้เต็มรูปแบบ

01:05:35.973 --> 01:05:38.809 align:center
โทษนะแอนเดรีย เล่นอะไรกันอยู่น่ะเด็กๆ

01:05:38.893 --> 01:05:39.852 align:center
เกมเศรษฐี

01:05:40.853 --> 01:05:42.188 align:center
เบอร์เกอร์ย่างบาร์บีคิว

01:05:42.271 --> 01:05:45.107 align:center
ในครัวมีผักผลไม้แคนาดากำลังหั่นอยู่

01:05:45.191 --> 01:05:49.695 align:center
แคทเธอรีนเขากรุณาช่วยเตรียมให้

01:05:49.779 --> 01:05:50.696 align:center
ว้าว

01:05:50.780 --> 01:05:51.656 align:center
ยินดีต้อนรับ

01:05:51.739 --> 01:05:54.575 align:center
อ้อ ขอบคุณมากที่ให้เรามาเพลิดเพลิน…

01:05:54.659 --> 01:05:57.078 align:center
- ที่คฤหาสน์โดล-ชอร์
- กับความงามของสนักฮาร์เบอร์

01:05:57.578 --> 01:06:00.873 align:center
ดีจริงๆ ตัวแทนเธอรู้ไหมว่าเธอมา

01:06:02.875 --> 01:06:06.754 align:center
โอ๊ย ตัวแทนฉันไม่สนใจหรอก
ว่าเวลาไหนฉันอยู่ไหน

01:06:08.923 --> 01:06:12.051 align:center
- ตั้งแต่มานี่ได้กินพายหรือยัง
- กินไปเพียบ

01:06:12.551 --> 01:06:14.971 align:center
- ฉันไม่…
- แต่ฉันน่ะคนละเรื่อง…

01:06:15.680 --> 01:06:19.266 align:center
แล้วเขาก็เอาเครื่องดื่มที่เจอที่จาเมกาให้เรา

01:06:20.059 --> 01:06:24.188 align:center
ทิง เดี๋ยวฉันจะชงเครื่องดื่มให้ชิม

01:06:24.689 --> 01:06:25.606 align:center
โอ๊ย

01:06:27.441 --> 01:06:29.527 align:center
จริงด้วย นายมีปัญหาเรื่องแอลกอฮอล์นี่หว่า

01:06:30.027 --> 01:06:30.945 align:center
เรียบร้อย

01:06:31.028 --> 01:06:32.738 align:center
เรา… จะใส่น้ำแข็ง

01:06:32.822 --> 01:06:35.658 align:center
แต่ว่าฉันรู้สึกว่า… มีแต่พวกโง่ที่อาบน้ำ

01:06:35.741 --> 01:06:37.618 align:center
ฉันเลยไม่ได้ล้างมือมาพักหนึ่งแล้ว

01:06:37.702 --> 01:06:39.328 align:center
จากนั้นก็เปิดทิง

01:06:46.502 --> 01:06:47.503 align:center
ดื่มเลย

01:06:56.679 --> 01:06:59.432 align:center
นี่ลูกสาวฉัน ลูกน้อย…

01:06:59.932 --> 01:07:01.434 align:center
- เอาเลย ทอม
- ใช่

01:07:01.517 --> 01:07:02.435 align:center
- หกสิบ…
- 73!

01:07:02.518 --> 01:07:05.604 align:center
หกสิบเก้า ไม่สิ หกสิบห้า

01:07:06.772 --> 01:07:09.817 align:center
โธ่ มาร์ตี้ ตอนนี้พุงฉันโย้เกิน

01:07:10.609 --> 01:07:12.028 align:center
อย่าให้โดนมัน…

01:07:12.111 --> 01:07:13.904 align:center
สวัสดี ไง

01:07:13.988 --> 01:07:16.157 align:center
ใช่ นี่คือสนัก 96

01:07:16.240 --> 01:07:17.241 align:center
เป็นอะไร ที่รัก

01:07:17.324 --> 01:07:20.119 align:center
ก็ขาหนีบฉันน่ะสิ
เพราะบางอย่างที่ฉันทำเมื่อคืนแน่

01:07:22.455 --> 01:07:24.331 align:center
- โอ๊ยตาย
- เอาแล้ว

01:07:25.791 --> 01:07:29.128 align:center
เขาคือคนที่กว้างขวางที่สุดในฮอลลีวูด

01:07:29.628 --> 01:07:34.800 align:center
เขารู้จักทุกคนที่ระดับบนสุด
และที่ระดับล่างสุดของพวกบนๆ

01:07:38.220 --> 01:07:40.222 align:center
เรามีความสุขที่สุดเท่าที่เคยมี

01:07:41.766 --> 01:07:43.726 align:center
นี่ลูกชายคนโตของเรา ทอม

01:07:44.560 --> 01:07:47.104 align:center
ทอม คิดจะไปหางานทำบ้างไหม

01:07:47.188 --> 01:07:50.232 align:center
ไม่อ่ะพ่อ ผมเพิ่งได้ศัพท์ภาษาแคนาดา

01:07:51.275 --> 01:07:52.902 align:center
แต่เราก็รักเขานะ

01:07:53.569 --> 01:07:55.196 align:center
ตอนรู้จักมาร์ตี้ครั้งแรก

01:07:55.279 --> 01:07:57.948 align:center
เขาลุกขึ้นมาเลียนแบบโทนี่ เบนเน็ตต์

01:07:58.032 --> 01:08:00.743 align:center
และร้อง "ไอเลฟต์มายฮาร์ตอินซานฟรานซิสโก"

01:08:00.826 --> 01:08:03.829 align:center
แล้วผมก็รู้สึกขึ้นมาเลยว่า

01:08:03.913 --> 01:08:06.082 align:center
ผมจะต้องมาอยู่กับหมอนี่

01:08:06.165 --> 01:08:09.460 align:center
ในทุกโอกาสเท่าที่จะทำได้

01:08:09.543 --> 01:08:10.669 align:center
ทอมมี่!

01:08:11.754 --> 01:08:13.172 align:center
ฉันชอบนายทำหน้าเอ๋อ

01:08:13.255 --> 01:08:15.216 align:center
ลูกๆ เราอายุเท่ากัน

01:08:15.299 --> 01:08:20.971 align:center
ครอบครัวเราเลยมักจะมาดินเนอร์
หรือจัดปาร์ตี้บาร์บีคิวด้วยกัน

01:08:21.055 --> 01:08:23.140 align:center
และเราก็จะนั่งเล่นอยู่ด้วยกัน

01:08:23.224 --> 01:08:27.103 align:center
เพราะว่า… คือมีใครบ้างล่ะที่ไม่อยากอยู่กับมาร์ตี้

01:08:30.898 --> 01:08:34.151 align:center
- มีใครอยากดื่มไวน์แดงไหม
- ฉันขอหน่อย

01:08:34.235 --> 01:08:36.320 align:center
ช่วงชีวิตเราตอนนั้นมันคล้ายกัน

01:08:36.403 --> 01:08:37.988 align:center
- อืม ใช่เลย
- อืม

01:08:38.072 --> 01:08:39.740 align:center
และนี่คือคุณแนนซี่ ชอร์ต

01:08:39.824 --> 01:08:41.408 align:center
สุขสันต์วันแม่ เคท

01:08:41.492 --> 01:08:45.329 align:center
คุณแม่ที่ฉันชื่นชมจากใจ แล้วนี่ก็โอลิเวอร์

01:08:45.412 --> 01:08:46.747 align:center
คุณเฮนรี่ ชอร์ต

01:08:47.248 --> 01:08:50.709 align:center
ทอม ผม ริต้าและเคทรู้จักกันมานาน

01:08:51.794 --> 01:08:55.631 align:center
ลูกๆ เราอายุเท่ากันหมด ตรงนั้นแหละสำคัญ

01:08:55.714 --> 01:08:58.050 align:center
ฉะนั้นหลายทีเราต้องหาทางเอาเรื่องนี้มาใช้

01:08:58.134 --> 01:09:01.762 align:center
"จับเจ้าเด็กน้อยพวกนี้มารวมกัน
แบบนั้นเราจะได้พูดคุยกันได้"

01:09:03.472 --> 01:09:05.766 align:center
ถ้าเอาลูกๆ ของเรามารวมกันก็น่าจะมี…

01:09:05.850 --> 01:09:08.644 align:center
ไม่รู้สิ 17 หรือ 15 คน… มีเด็กเยอะมากๆ

01:09:08.727 --> 01:09:10.521 align:center
ส่งนั่นมาหน่อย

01:09:10.604 --> 01:09:15.317 align:center
ผมว่าสิ่งที่บ่งบอกถึงเนื้อแท้ของมาร์ตี้จริงๆ
คือเรื่องที่ลูกๆ ผมรักมาร์ตี้มาก

01:09:15.818 --> 01:09:17.236 align:center
และตั้งแต่ตอนยังเล็กๆ

01:09:17.319 --> 01:09:19.697 align:center
ลูกๆ ผมก็อยากอยู่แต่กับมาร์ตี้

01:09:19.780 --> 01:09:22.408 align:center
อยากเดินไปนั่งกับมาร์ตี้ตอนกินมื้อค่ำ

01:09:22.491 --> 01:09:24.910 align:center
ไปคุยกับมาร์ตี้ ไปโชว์เก่งให้มาร์ตี้ดู

01:09:26.745 --> 01:09:29.415 align:center
- ไม่ แป๊บหนึ่ง ลูซี่ เอเธล
- นั่นของฉัน!

01:09:29.498 --> 01:09:31.625 align:center
ลูซี่ เอเธล!

01:09:36.046 --> 01:09:37.673 align:center
นั่นแหละที่ริคกี้ทำ

01:09:38.507 --> 01:09:40.217 align:center
พวกเขาต้องรักใคร ที่รัก

01:09:40.301 --> 01:09:42.720 align:center
นี่วันเกิดลุงเอง รู้ไหม

01:09:42.803 --> 01:09:45.931 align:center
ลุงเลยจะขอให้ "รักลุงคนเดียว"

01:09:47.016 --> 01:09:49.518 align:center
อย่าไปรักพ่อแม่งี่เง่า

01:09:49.602 --> 01:09:51.353 align:center
ทอมกับริต้า

01:09:51.854 --> 01:09:53.439 align:center
น่าเบื่อ!

01:09:55.566 --> 01:09:58.444 align:center
แล้วก็สตีเวนกับเคท ลุงผ่านมาหมดแล้ว

01:10:00.196 --> 01:10:03.574 align:center
เขาถือว่ามิตรภาพเป็นสิ่งสำคัญรองจากครอบครัว

01:10:04.366 --> 01:10:08.579 align:center
เรากำลังพูดถึงความสัมพันธ์
ที่ไม่ได้สร้างขึ้นมาได้ง่ายๆ

01:10:08.662 --> 01:10:14.001 align:center
แบบที่ฉันซี้กับพวกผู้ชาย
ส่วนสตีเวนก็ซี้กับพวกผู้หญิง

01:10:14.084 --> 01:10:16.253 align:center
มันเลยทำให้…

01:10:16.337 --> 01:10:19.423 align:center
คุณทำหนังเกี่ยวกับเรื่องนั้นไม่ใช่เหรอ แลร์รี่

01:10:19.924 --> 01:10:22.384 align:center
มาร์ตี้ มาเร็ว คุณต้องมาเต้นท่านี้

01:10:28.682 --> 01:10:29.808 align:center
ทีนี้ก็แบบ…

01:10:29.892 --> 01:10:33.270 align:center
พวกเขาตบมุกกันโบ๊ะบ๊ะจนผมตามไม่ทัน

01:10:33.354 --> 01:10:37.650 align:center
เวลาทอม มาร์ตี้และวอลเตอร์คุยกัน

01:10:37.733 --> 01:10:41.528 align:center
เพราะงั้นผมเลยหันไปพึ่ง… กล้องวิดีโอของผม

01:10:41.612 --> 01:10:44.865 align:center
นี่คือรอยเท้าเปื้อนเลือดจากการดำน้ำเมื่อกี้

01:10:44.949 --> 01:10:46.408 align:center
ดูหลักฐานสิครับ

01:10:46.492 --> 01:10:48.702 align:center
มาร์ตี้กับทอมปิ๊งไอเดียขึ้นมา

01:10:48.786 --> 01:10:53.082 align:center
นี่ มาเลียนแบบฉากนั้น
จากเรื่องสองสิงห์ชาติไอ้เสือกันดีกว่า

01:10:56.877 --> 01:10:59.880 align:center
ขอพูดเถอะ นี่มันน่าเศร้าชะมัด
เพราะเราจะเดี้ยงกันหมด

01:10:59.964 --> 01:11:02.216 align:center
เตรียมตัวยิงพวกวายร้ายเถอะน่า

01:11:02.299 --> 01:11:05.177 align:center
ทางรอดมีทางเดียว ฉันว่าเราควรโดด

01:11:05.261 --> 01:11:06.887 align:center
ฉันรู้ เราโดนยิงแน่

01:11:06.971 --> 01:11:07.930 align:center
งั้นไปสิ

01:11:09.807 --> 01:11:11.517 align:center
- ฉันจะโดดก่อน
- ไม่

01:11:12.059 --> 01:11:13.477 align:center
- งั้นนายก่อน
- ก็บอกว่าไม่ไง

01:11:13.560 --> 01:11:16.146 align:center
- นายเป็นอะไรเนี่ย
- ฉันว่ายน้ำไม่เป็น!

01:11:24.029 --> 01:11:27.074 align:center
นี่เป็นบ้าหรือไง แค่ร่วงลงไปก็ไม่น่าจะรอดแล้ว

01:11:27.157 --> 01:11:31.996 align:center
แม่ฉันพูดตลอดว่าการโดดหน้าผา
ก็เหมือนกล่องช็อกโกแลต

01:11:32.079 --> 01:11:35.040 align:center
- เราไม่รู้ว่าจะไปฟาดกับอะไร
- ใช่ ถูกของนาย

01:11:35.124 --> 01:11:37.668 align:center
- เถอะน่าฟอเรสต์
- ฉันว่ายน้ำไม่ได้

01:11:40.045 --> 01:11:41.588 align:center
โอ๊ย ฮาเป็นบ้าเลย

01:11:41.672 --> 01:11:45.050 align:center
ให้ตายเหอะ ฉันว่าแค่ร่วงไปเราก็ตายแล้ว

01:11:47.011 --> 01:11:48.387 align:center
เชี่ยเอ๊ย!

01:11:50.222 --> 01:11:51.890 align:center
- เชี่ยเอ๊ย!
- เชี่ยเอ๊ย!

01:12:00.524 --> 01:12:03.902 align:center
นี่คือรายการตะลอนเจ๊าะแจ๊ะกับจิมินี่ กลิค

01:12:04.570 --> 01:12:08.907 align:center
ที่มาให้สัมภาษณ์วันนี้คือสุดยอดตำนานตัวจริง

01:12:08.991 --> 01:12:11.493 align:center
สตีเวน สปีลเบิร์กอยู่กับเรา ไง สตีเวน

01:12:11.577 --> 01:12:14.413 align:center
- สวัสดีจิมินี่ ยินดีที่ได้พบ
- คุณได้ออสการ์ยัง

01:12:14.913 --> 01:12:16.498 align:center
- ได้แล้ว
- ได้ไง

01:12:17.082 --> 01:12:21.128 align:center
คุณน่ะสร้างหนังมาเยอะแยะ
เมื่อไหร่จะสร้างหนังฟอร์มใหญ่บ้าง

01:12:22.004 --> 01:12:24.965 align:center
ว้าว ฟอร์มใหญ่หมายความว่าไง

01:12:25.049 --> 01:12:27.134 align:center
ก็อะไรที่มันคลิกกับคนดูอ่ะ

01:12:27.217 --> 01:12:29.595 align:center
ใช่ ผมอยากดูนะ เพราะผมว่าคุณเก่ง

01:12:31.013 --> 01:12:33.974 align:center
จิมินี่ กลิค ผู้คิดไปเองว่าเขาเป็นตำนาน

01:12:34.058 --> 01:12:36.894 align:center
นักสัมภาษณ์ผู้เหนือกว่านักสัมภาษณ์ทั้งปวง

01:12:36.977 --> 01:12:40.272 align:center
คำถามของเขาไม่มีใครอยากจะตอบ

01:12:40.773 --> 01:12:43.192 align:center
- เอาโดนัทไหม
- สักชิ้นก็ดีครับ

01:12:46.487 --> 01:12:47.488 align:center
โควิดเฮงซวย!

01:12:47.571 --> 01:12:48.655 align:center
เอาไปเลย

01:12:48.739 --> 01:12:53.786 align:center
ไอเดียหลักคือนักสัมภาษณ์ชั้นเลว
ที่ไม่ค่อยรู้จักแขกรับเชิญ

01:12:53.869 --> 01:12:55.913 align:center
คุณจำผมสลับกับไมเคิล คีตัน

01:12:55.996 --> 01:12:58.123 align:center
ผมรู้จักเขา เขาเป็นนักแสดงที่เก่งมากด้วย

01:12:58.207 --> 01:13:01.919 align:center
อันที่จริงสไตล์คุณต่างกันสุดขั้ว
เพราะคีตันน่ะเล่นสมจริงสุดๆ

01:13:02.503 --> 01:13:05.589 align:center
ส่วนคุณน่ะมักจะติดไอ้ "หา ไงนะ"

01:13:05.672 --> 01:13:08.425 align:center
ซึ่งก็ยอดมาก รอแป๊บนะ มีคน…

01:13:08.926 --> 01:13:09.802 align:center
สวัสดี

01:13:10.594 --> 01:13:11.637 align:center
อ้อ ไง ดิ๊กซี่

01:13:11.720 --> 01:13:15.182 align:center
เขาสามารถพูดจาปากเสียได้แบบหน้าตาเฉย

01:13:15.265 --> 01:13:17.101 align:center
และในนั้นมีความเป็นจริงอยู่

01:13:17.184 --> 01:13:20.104 align:center
และคนที่เขาสัมภาษณ์ก็หัวเราะออก

01:13:20.187 --> 01:13:21.730 align:center
แค่เพราะแววตาดูเบลอๆ

01:13:21.814 --> 01:13:25.359 align:center
แต่ในหัวเขาอาจมีความคิดซับซ้อน
แล่นอยู่ตลอดเวลาก็ได้

01:13:26.026 --> 01:13:27.903 align:center
ผมหวังจะได้พบนักแสดงแถวหน้า

01:13:27.986 --> 01:13:31.240 align:center
แต่ถึงเป็นคุณผมก็ดีใจ บิล… เฮเดอร์

01:13:31.323 --> 01:13:34.618 align:center
- ชื่อไม่สมเป็นดาราเลยนะ
- ไม่

01:13:34.701 --> 01:13:37.704 align:center
- ไม่ดึงดูดเหมือนลีโอ ดิคาปรีโอ
- ครับ คุณพูดถูก

01:13:37.788 --> 01:13:40.624 align:center
ชื่อบิล เฮเดอร์เนี่ย
เหมือนคนติดตั้งหน้าต่างมากกว่า

01:13:42.084 --> 01:13:45.921 align:center
คุณจะได้เห็นว่ามาร์ตี้คิดยังไง
กับงานในวงการบันเทิง

01:13:46.004 --> 01:13:48.382 align:center
- หนังจะฉายเมื่อไหร่
- วันที่ 11 กรกฎาคม

01:13:48.465 --> 01:13:49.842 align:center
อ้อ ผมจะได้ไปที่อื่น

01:13:49.925 --> 01:13:52.136 align:center
คุณได้รับคำวิจารณ์แย่ๆ เยอะ

01:13:52.219 --> 01:13:55.889 align:center
มันทำให้คุณรู้สึกยังไง
คุณรับมือมันยังไง สตีฟ มาร์ติน

01:13:55.973 --> 01:13:58.308 align:center
ก่อนอื่นเลย คนที่โดนวิจารณ์แย่ๆ มีไม่น้อย

01:13:58.392 --> 01:14:00.227 align:center
ชาร์ลี แชปลินก็ได้รับคำวิจารณ์แย่ๆ

01:14:02.020 --> 01:14:03.522 align:center
บัสเตอร์ คีตันก็ได้รับคำวิจารณ์แย่ๆ

01:14:03.605 --> 01:14:07.401 align:center
ไม่ ไม่จริง ไม่ได้โดนหนักเท่าคุณ

01:14:07.901 --> 01:14:11.113 align:center
ที่ผมหลงใหลมาตลอดเลยคือพวกคนโง่ที่มีอำนาจ

01:14:11.196 --> 01:14:14.741 align:center
คุณเปิดทีวีช่วงกลางวัน
ก็จะเจอรายการของคนคนหนึ่ง

01:14:14.825 --> 01:14:17.202 align:center
เขามีผู้ช่วย และผู้ช่วยคนนั้นก็เหงื่อแตก

01:14:17.286 --> 01:14:19.580 align:center
เพราะแซนด์วิชทูน่าของพวกเขามาช้า

01:14:19.663 --> 01:14:22.040 align:center
และ "นี่มันปลาทูน่าพรรค์ไหนกัน"

01:14:22.124 --> 01:14:23.417 align:center
วิเศษมาก เดี๋ยวโทรกลับ

01:14:23.500 --> 01:14:26.587 align:center
- ไงลีอาห์ เป็นไงบ้างเอ่ย
- วันนี้เป็นไงบ้างคะ คุณกลิค

01:14:26.670 --> 01:14:29.923 align:center
ฉันไม่ชอบปากกาไฮไลต์สีเหลือง
เพราะมันไม่สนุก

01:14:30.007 --> 01:14:32.593 align:center
ผมอยากสร้างตัวละครที่ต้องไปออกงานต่างๆ

01:14:33.594 --> 01:14:35.137 align:center
ผมเคยเล่นหนังชื่อเพียวร์ลัค

01:14:35.220 --> 01:14:38.891 align:center
ในหนังผมโดนผึ้งต่อยและมีอาการแพ้

01:14:39.516 --> 01:14:43.020 align:center
ผมจำได้ว่าแนนซี่อยู่ที่กองถ่าย
เธอบอกว่า "จำคุณไม่ได้เลย"

01:14:43.520 --> 01:14:44.980 align:center
ผมชอบมากเลย

01:14:45.063 --> 01:14:46.773 align:center
และมันก็กำลังจะถึงงานเอ็มมี่

01:14:47.274 --> 01:14:48.650 align:center
สวัสดี นี่จิมินี่ กลิค

01:14:48.734 --> 01:14:50.736 align:center
ลาลาวูดของจิมินี่ กลิค

01:14:50.819 --> 01:14:53.572 align:center
ผมตื่นเต้นชะมัดที่ได้มางานประกาศรางวัลเอ็มมี่

01:14:53.655 --> 01:14:57.576 align:center
ผมอยากไปงานโดยที่คนอื่นจำผมไม่ได้

01:14:57.659 --> 01:15:00.245 align:center
ผมกำลังคุยกับจอห์น เลกเวิร์ธ… ลิก… ล็อก…

01:15:00.329 --> 01:15:02.039 align:center
- จอห์น
- ล็อกวู…

01:15:02.122 --> 01:15:03.540 align:center
คุณเคยอยู่คณะละครสัตว์

01:15:03.624 --> 01:15:05.125 align:center
ผมเคยเป็นมนุษย์ประหลาดพักหนึ่ง

01:15:05.209 --> 01:15:07.669 align:center
คนอื่นเขาต้องใช้ไม้ต่อขา แต่คุณนี่ไม่ต้องใช้เลย

01:15:07.753 --> 01:15:10.672 align:center
ผมไม่ต้องใช้ ผมเป็นไอ้โย่งเก้งก้าง และ…

01:15:11.173 --> 01:15:13.592 align:center
รสชาติดีนะเนี่ย ทาไรไว้อ่ะ

01:15:13.675 --> 01:15:16.512 align:center
ดีใจที่ได้เจอคุณอีก
ดูเหมือนน้ำหนักคุณจะลดไปเยอะเลย

01:15:16.595 --> 01:15:19.348 align:center
ผมให้เขาดูดไขมันจากทุกช่องทางที่ทำได้

01:15:19.431 --> 01:15:23.852 align:center
ฉันว่าเขาคงด้นสดบทจิมินี่ กลิคได้ตลอดกาล

01:15:23.936 --> 01:15:24.895 align:center
ว่าไหม

01:15:24.978 --> 01:15:27.648 align:center
- คุณ… มีหัวใจที่พิเศษ
- คะ

01:15:27.731 --> 01:15:29.316 align:center
ขอบคุณมาก

01:15:29.900 --> 01:15:31.985 align:center
อ้อ เมื่อกี้ไม่ทันได้ยินเสียงหัวเราะ

01:15:32.486 --> 01:15:35.572 align:center
เสียงเขาจะแหลมปรี๊ดแล้วก็จะลงไปต่ำ

01:15:36.073 --> 01:15:41.078 align:center
และเรื่องเลือกคำให้โดนเนี่ย เขาไม่เคยพลาด

01:15:41.161 --> 01:15:44.164 align:center
เวลาเสียงเขาลงต่ำ

01:15:44.248 --> 01:15:46.583 align:center
นึกออกไหม "คิงโกบิโลโบ"

01:15:46.667 --> 01:15:48.418 align:center
โอ๊ยตาย ผมว่ามันไม่จริงนะ

01:15:48.502 --> 01:15:50.546 align:center
มันเป็นความบันเทิงแบบดาด้าของจริง

01:15:50.629 --> 01:15:54.383 align:center
มันจริงมาก แบบว่าโคตรบ้าบอ

01:15:54.466 --> 01:15:58.554 align:center
และอาชีพเราก็ต้องนั่งพูดคุย
กับไอ้บ้างี่เง่าพรรค์นี้แหละ

01:15:58.637 --> 01:16:00.472 align:center
- ขอบคุณ
- สัมภาษณ์จบแล้ว จบแค่นี้

01:16:00.556 --> 01:16:02.182 align:center
โอ๊ยต๊ายตาย

01:16:02.266 --> 01:16:03.892 align:center
โทรเรียกใครมาแทนหน่อยซิ

01:16:03.976 --> 01:16:06.562 align:center
มันเป็นตัวละครพังก์ร็อกของแท้

01:16:07.145 --> 01:16:09.565 align:center
คุณมีปัญหาอะไรกับพวกนาซีนักหนา

01:16:10.566 --> 01:16:12.109 align:center
มีปัญหาอะไรเนี่ยนะ

01:16:12.192 --> 01:16:15.112 align:center
- ก็ดูเหมือนคุณจะเอาแต่ซัด…
- มีปัญหาอะไรเนี่ยนะ

01:16:15.195 --> 01:16:17.030 align:center
คุณซัดพวกนาซีตลอด เรามา…

01:16:17.114 --> 01:16:21.159 align:center
ถึงเวลาที่เมล บรุกส์จะซัดพวกนาซีแล้ว ไรงี้

01:16:21.660 --> 01:16:23.495 align:center
คุณไม่อยากเป็นข่าวพาดหัวใช่ไหม

01:16:23.579 --> 01:16:26.498 align:center
ไม่อยากค่ะ แต่พออยู่บ้านและเห็น…

01:16:26.582 --> 01:16:27.416 align:center
เวลาฉัน…

01:16:28.709 --> 01:16:30.961 align:center
แต่มันมีความละเอียดอ่อน

01:16:32.004 --> 01:16:33.338 align:center
ในตัวจิมินี่เหมือนกัน

01:16:33.422 --> 01:16:36.341 align:center
ด้านที่อ่อนโยน ด้านที่เข้าอกเข้าใจ

01:16:36.425 --> 01:16:38.802 align:center
แล้วไหนจะระดับ…

01:16:38.885 --> 01:16:41.888 align:center
จิมินี่เนี่ยมีความตลกในทุกระดับเลย

01:16:41.972 --> 01:16:44.975 align:center
คุณจะต้องทำให้ตัวเองรู้สึกว่ามันน่าสนใจอยู่ตลอด

01:16:45.058 --> 01:16:47.603 align:center
ที่คุณต้องทำคือบอกว่า "นี่จะสนุกสำหรับฉัน"

01:16:47.686 --> 01:16:50.480 align:center
"ฉันตั้งตารอจะเล่นแล้ว
นี่ทำให้ฉันอยากไปทำงาน"

01:16:50.564 --> 01:16:53.442 align:center
"ฉันอยากให้เพื่อนๆ ดูโชว์นี้"
นั่นคือสิ่งที่เราอยากทำ

01:16:53.942 --> 01:16:56.445 align:center
วันนี้ผมสนุกสุดๆ ไปเลยล่ะ

01:16:56.528 --> 01:17:01.325 align:center
นี่เป็นการสัมภาษณ์ที่แม่งโคตรบ้าที่สุด
ที่ผมเคยเจอในชีวิต

01:17:08.999 --> 01:17:12.461 align:center
วันคริสต์มาสปี 2003

01:17:13.670 --> 01:17:17.090 align:center
ปีนี้เฮนรี่ ชอร์ตวัย 14 ปีตกแต่งต้นคริสต์มาส

01:17:17.841 --> 01:17:18.842 align:center
อืม ใช้ได้แล้ว

01:17:19.343 --> 01:17:20.969 align:center
- งี้เหรอ
- อ่าฮะ

01:17:22.387 --> 01:17:25.265 align:center
บ้านเรามีปาร์ตี้คริสต์มาสทุกปี
และคนจะลุกมาทำการแสดง

01:17:35.859 --> 01:17:37.152 align:center
ที่นี่มีใครอีกไหม

01:17:37.653 --> 01:17:40.656 align:center
มาร์ตี้จะมีโชว์ของเขาเป็นโชว์เปิด

01:17:40.739 --> 01:17:44.409 align:center
แล้วเขาก็จะวิจารณ์โชว์ของพวกเรา

01:17:44.493 --> 01:17:47.037 align:center
ตอนเรากลับ ทั้งที่เราก็รู้สึกแย่พอแล้ว

01:17:47.120 --> 01:17:48.955 align:center
ใครจำโดดเดี่ยวผู้น่ารักได้บ้าง

01:17:50.832 --> 01:17:53.001 align:center
ฉันมั่นใจว่าต้องมีคนอื่นๆ อีก

01:18:01.760 --> 01:18:05.097 align:center
สุภาพสตรีและสุภาพบุรุษ คุณแดนนี่ แอ็กครอยด์

01:18:05.597 --> 01:18:07.724 align:center
ผมเกล็นน์ เฟรย์ อีเกิลอารมณ์ดี

01:18:16.274 --> 01:18:18.151 align:center
แซลลี่ ฟิลด์ครับทุกท่าน

01:18:19.152 --> 01:18:20.237 align:center
เอาแล้วไง

01:18:22.155 --> 01:18:23.240 align:center
เอาแล้ว

01:18:23.323 --> 01:18:24.950 align:center
แซลลี่ ฟิลด์ครับทุกท่าน

01:18:25.033 --> 01:18:28.829 align:center
เรามีไอ้เวรตะไลอยู่ที่นี่
สตีฟ มาร์ตินจะขึ้นมาร้อง

01:18:29.329 --> 01:18:31.248 align:center
เราต้องเตรียมตัวนิดหน่อย

01:18:31.331 --> 01:18:35.460 align:center
หนหนึ่ง ผมใช้เวลาหกเดือน
หัดเล่นแบนโจเพลง "โอลด์แลงไซน์"

01:18:35.544 --> 01:18:38.171 align:center
นี่ฉันก็ต้องคิดแล้วว่าจะร้องเพลงห่าอะไร

01:18:38.255 --> 01:18:42.426 align:center
ฉันแค่ไปกินมักกะโรนีอบชีสเหมือนคนปกติไม่ได้

01:18:43.009 --> 01:18:45.011 align:center
ฉันต้องจ้างครูสอนร้องเพลง

01:18:49.599 --> 01:18:53.520 align:center
ปาร์ตี้คริสต์มาสมันป็อปมาก
จนบ้านพวกเขาจุคนไม่พอ

01:18:53.603 --> 01:18:57.065 align:center
ฉันบอก "แนนซี่ เธอจะคัดรายชื่อแขกยังไง"

01:18:57.149 --> 01:19:01.069 align:center
เขาว่า "ที่รัก ถ้าคนไหนไม่รู้ชื่อลูกๆ ฉัน
คนนั้นก็ไม่ได้มา"

01:19:07.492 --> 01:19:08.952 align:center
พายุมาแล้ว

01:19:20.756 --> 01:19:22.382 align:center
มันมาแล้ว

01:19:27.012 --> 01:19:28.096 align:center
ได้ยินหรือเปล่า

01:19:30.640 --> 01:19:32.184 align:center
ให้ผมไปรับเด็กๆ ไหม

01:19:32.976 --> 01:19:35.103 align:center
อืม ตอนนี้ฉันไม่อยากขับรถไกลๆ

01:19:35.812 --> 01:19:36.813 align:center
อืม ได้เลย

01:19:37.981 --> 01:19:39.483 align:center
โทรไปดีไหม

01:19:40.275 --> 01:19:42.611 align:center
งั้นเราไปดินเนอร์ที่คลับดีหรือเปล่า

01:19:42.694 --> 01:19:43.695 align:center
งั้นก็ได้

01:19:43.779 --> 01:19:45.530 align:center
โอเค งั้นลองโทรไปดู…

01:19:45.614 --> 01:19:46.823 align:center
ตายแล้ว

01:19:47.324 --> 01:19:49.576 align:center
พ่อแก้วแม่แก้วช่วยด้วย

01:19:50.076 --> 01:19:50.952 align:center
ผม…

01:19:51.036 --> 01:19:53.288 align:center
ปกติฉันไม่ได้สารรูปแบบนี้นะ

01:19:53.371 --> 01:19:54.372 align:center
แนนซี่

01:19:54.873 --> 01:19:55.957 align:center
ไปโทรศัพท์!

01:19:57.667 --> 01:20:00.921 align:center
ผมเคยได้ยินนักจิตวิทยาบอกว่าคู่รักบางคู่

01:20:01.546 --> 01:20:03.757 align:center
เชื่อมถึงกันโดยตรง

01:20:04.257 --> 01:20:07.093 align:center
และบางคู่ก็มีบางอย่างเป็นตัวกลาง

01:20:08.303 --> 01:20:10.680 align:center
พวกเขาเชื่อมถึงกันในอีกรูปแบบ

01:20:11.348 --> 01:20:13.141 align:center
และพวกเขาเชื่อมถึงกันแบบนี้

01:20:14.851 --> 01:20:18.188 align:center
เธอคิดว่าทุกอย่างที่เขาพูดมันฮาไปหมด

01:20:18.730 --> 01:20:22.067 align:center
และเสียงหัวเราะของเธอก็จริงใจ

01:20:23.902 --> 01:20:25.737 align:center
ไม่ใช่แค่หัวเราะตามประสาคนเป็นเมีย

01:20:25.821 --> 01:20:27.823 align:center
แต่เธอคือคนคนหนึ่งที่หัวเราะจริงๆ

01:20:28.323 --> 01:20:30.116 align:center
แบบว่า "เล่าเรื่องนั้นอีกทีสิ"

01:20:32.035 --> 01:20:34.204 align:center
เธอเป็นแฟนคลับเบอร์หนึ่งของเขา

01:20:34.287 --> 01:20:38.625 align:center
ไม่มีอะไรจะซึ้งไปกว่า
การกลับไปดูคลิปวิดีโอที่เขามี

01:20:39.292 --> 01:20:43.088 align:center
และกล้องก็จับภาพเธอมองไปที่เขา

01:20:43.588 --> 01:20:46.341 align:center
และเธอก็หัวเราะแบบคุมตัวเองไม่ได้

01:20:47.092 --> 01:20:48.385 align:center
ไม่ใช่เพื่อสนองอีโก้

01:20:48.468 --> 01:20:53.640 align:center
แต่เพราะเธอคิดว่าเขาน่ะ… ดีที่สุดจริงๆ

01:20:56.434 --> 01:20:58.520 align:center
แม่เขากำลังเต้นท่าพ่อ

01:21:01.731 --> 01:21:04.359 align:center
ฉันเต้นเหมือนคุณไม่ได้ อีกท่าทำไงนะ

01:21:06.236 --> 01:21:09.489 align:center
ปี 2007 เขาคิดว่าเขาเป็นไส้เลื่อน

01:21:09.573 --> 01:21:11.116 align:center
พอไปหาหมอ หมอก็บอกว่า

01:21:11.199 --> 01:21:14.286 align:center
"ผมก็ว่าไส้เลื่อน แต่เราควรสแกนไว้ก่อน"

01:21:14.369 --> 01:21:17.998 align:center
แล้วพอสแกน ปรากฏว่ามันคือถุงน้ำในรังไข่

01:21:18.081 --> 01:21:21.585 align:center
แน่นอน จากนั้นมีคนโทรไปบอก
เนชันแนลเอนไคว์เรอร์

01:21:21.668 --> 01:21:23.503 align:center
แล้วเนชันแนลเอนไคว์เรอร์ก็ลงข่าว

01:21:23.587 --> 01:21:26.256 align:center
เบอร์นี่ บริลสตีน ผู้จัดการผมโทรมาบอกผมว่า

01:21:26.339 --> 01:21:28.300 align:center
"ไอ้หนู สองเรื่องนะ

01:21:29.092 --> 01:21:31.511 align:center
ข่าวร้ายคือมันลงหน้าสามของเอนไคว์เรอร์

01:21:31.595 --> 01:21:33.138 align:center
ข่าวดีคือภาพประกอบสวย"

01:21:34.973 --> 01:21:38.101 align:center
สองวันต่อมา ผลการสแกนยืนยันว่าเป็นมะเร็ง

01:21:43.231 --> 01:21:45.191 align:center
ตอนนั้นเขากำลังถ่ายหนังอยู่

01:21:45.275 --> 01:21:48.153 align:center
และทั้งครอบครัว ทั้งแนนซี่ และทุกๆ คนก็บอกว่า

01:21:48.236 --> 01:21:51.364 align:center
"นายอย่าหยุดทำงานเลย เพราะเรื่องนี้น่ะ…

01:21:51.448 --> 01:21:54.993 align:center
ยังไงไอ้โรคนี้มันก็จะกัดกินเขาอยู่ดี"

01:21:55.744 --> 01:21:58.663 align:center
แต่มีวันหนึ่งที่ผมต้องไปถ่ายซีรีส์แดเมเจส

01:21:58.747 --> 01:22:01.041 align:center
ลูกความผมไม่ได้ทำผิดอะไรทั้งนั้น

01:22:01.124 --> 01:22:04.794 align:center
ไม่มีใครรู้ว่าเกิดอะไรขึ้น
และเกล็นน์พูดว่า "มาร์ตี้มาแล้ว!"

01:22:04.878 --> 01:22:08.381 align:center
ผมบอก "ใช่ ขอฉันไปห้องแต่งตัวแป๊บหนึ่งนะ"

01:22:12.844 --> 01:22:14.554 align:center
พวกเขามาดินเนอร์ที่กระท่อมของเรา

01:22:15.138 --> 01:22:17.599 align:center
แนนซี่บอกว่า
"ไปที่ห้องนอนหน่อย ฉันมีเรื่องจะคุย"

01:22:17.682 --> 01:22:20.727 align:center
และแน่นอน ฉันเข้าไปในห้องนอนตัวเองกับแนนซี่

01:22:20.810 --> 01:22:21.978 align:center
เพราะเขาบอกให้เข้าไป

01:22:22.062 --> 01:22:26.232 align:center
และเขาบอกว่า "ฉันเป็นมะเร็ง"
ก่อนจะเล่าเรื่องทุกอย่างให้ฟัง

01:22:26.775 --> 01:22:29.778 align:center
"โอเค" "แต่ฉันจะไม่เป็นไร"
เขาบอกผลตรวจให้ฟัง"

01:22:29.861 --> 01:22:32.447 align:center
"โอเค ฉันแค่อยากให้เธอรู้" "โอเค"

01:22:32.530 --> 01:22:34.074 align:center
แล้วเราก็กลับไปกินอาหาร

01:22:35.283 --> 01:22:38.536 align:center
เราหวังว่าทุกอย่างจะผ่านไปด้วยดี

01:22:38.620 --> 01:22:42.582 align:center
ตอนนั้นน่ะ ทีแรกเราก็ไม่รู้หรอก

01:22:43.083 --> 01:22:44.542 align:center
แต่ถึงจุดหนึ่ง

01:22:44.626 --> 01:22:47.170 align:center
เราก็รู้เลาๆ ว่าการรักษาไม่ได้ผล

01:22:50.632 --> 01:22:52.550 align:center
เราต้องชมแนนซี่

01:22:52.634 --> 01:22:56.429 align:center
เพราะว่าเขาเป็นคนแบบนั้น

01:22:56.513 --> 01:23:01.184 align:center
ไม่หวาดกลัว มุ่งมั่… คุณก็รู้จักเขา เขามุ่งมั่น

01:23:04.062 --> 01:23:05.271 align:center
เป็นนักสู้

01:23:05.772 --> 01:23:08.650 align:center
ยัยนั่นทำได้ทุกอย่าง
โอเคไหม เขาทำได้ทุกอย่าง

01:23:08.733 --> 01:23:10.193 align:center
เขาคิดแบบว่า

01:23:10.276 --> 01:23:14.364 align:center
"มะเร็งแล้วไง ฉันจะใช้ชีวิตของฉันแบบนี้"

01:23:15.782 --> 01:23:18.410 align:center
ทั้งที่เจ็บสุดๆ เขาก็ยังเล่นเทนนิส

01:23:18.493 --> 01:23:20.787 align:center
ฉันอยู่ที่สนักฮาร์เบอร์ตอนที่…

01:23:21.705 --> 01:23:25.083 align:center
ตอนนั้นฤดูร้อน เขาจากไปในเดือนกันยายน

01:23:25.667 --> 01:23:27.460 align:center
- ไงที่รัก
- ไงที่รัก

01:23:27.544 --> 01:23:29.295 align:center
- เรากำลังสนุก
- วิเศษมาก

01:23:29.379 --> 01:23:31.631 align:center
เราพยายามไปตามอารมณ์เขา

01:23:31.715 --> 01:23:33.717 align:center
เขากำหนดบรรยากาศแล้วเราก็ตามไป

01:23:34.926 --> 01:23:37.220 align:center
แต่โดยทั่วไปเขามักจะคิดบวก

01:23:37.721 --> 01:23:40.974 align:center
ตอนที่เขาป่วย เขาคิดแบบว่า "ฉันสู้ไหว"

01:23:41.057 --> 01:23:44.769 align:center
และถ้าพวกนั้นให้… เขาจะได้รับยาคีโมสูตรใหม่

01:23:44.853 --> 01:23:46.896 align:center
และเขาก็บอกกับทุกคนว่า "ฉันหายแล้ว"

01:23:46.980 --> 01:23:49.566 align:center
ครั้งหนึ่งเขาเปิดอินเทอร์เน็ต
พออ่านเรื่องมัน เขาก็บอกว่า

01:23:49.649 --> 01:23:51.151 align:center
"ฉันจะไม่ไปทำแล้ว"

01:23:51.234 --> 01:23:52.652 align:center
เขาไม่อยากจะรู้น่ะ

01:23:52.736 --> 01:23:57.032 align:center
เขาแค่อยากจะใช้ชีวิตต่อไปจนกว่าจะไม่ไหว

01:23:57.532 --> 01:24:00.910 align:center
และมาร์ตี้ก็เป็นคู่ชีวิตที่สมบูรณ์แบบเพราะเขายอม

01:24:00.994 --> 01:24:03.288 align:center
มันเป็นภาพที่วิเศษมากๆ เลย

01:24:07.876 --> 01:24:09.044 align:center
ร้องสิ แนน

01:24:11.963 --> 01:24:14.674 align:center
มิอาจลืมเลือนได้

01:24:17.218 --> 01:24:20.221 align:center
มิว่าจะแง่ใด

01:24:23.475 --> 01:24:26.478 align:center
และจากนี้ตลอดไป

01:24:28.188 --> 01:24:32.567 align:center
ภาพเธอจะคงอยู่เช่นนั้น

01:25:05.225 --> 01:25:10.021 align:center
สตีฟ มาร์ตินแต่งทำนองเพลงนี้
ให้แนนซี่ ชอร์ตซึ่งเสียชีวิตเมื่อปีที่แล้ว

01:25:10.105 --> 01:25:13.650 align:center
ผมอุทิศเพลงนี้ให้ภรรยาของเพื่อน…

01:25:16.319 --> 01:25:17.737 align:center
เสียใจด้วยค่ะ ไม่เป็นไรนะ

01:25:17.821 --> 01:25:18.655 align:center
โทษครับ

01:25:19.155 --> 01:25:20.573 align:center
เดี๋ยวผมจะเล่นให้ฟัง

01:25:31.292 --> 01:25:32.335 align:center
เหมือนกับทุกครอบครัว

01:25:32.418 --> 01:25:37.298 align:center
ข้อเท็จจริงง่ายๆ ก็คือ
ความสูญเสียเป็นสิ่งที่ต้องเจรจาต่อรอง

01:25:38.216 --> 01:25:40.927 align:center
มันจะเกิดขึ้นกับเราทุกคน เราต้องฉลอง

01:25:41.010 --> 01:25:43.888 align:center
สานต่อเสียงนั้น และอย่าได้ทิ้งมันไป

01:25:45.849 --> 01:25:49.561 align:center
ผมนึกภาพมาร์ตี้ที่ไม่มีแนนซี่ไม่ออก

01:25:50.061 --> 01:25:51.229 align:center
ใช่

01:25:51.312 --> 01:25:53.690 align:center
เขาจะใช้ชีวิตต่อไปโดยไม่มีเธอได้ยังไง

01:25:53.773 --> 01:25:55.775 align:center
ไม่มีเธอแล้ว เขาจะตลกต่อไปได้ยังไง

01:25:55.859 --> 01:25:56.860 align:center
(บ้านหรรษา)

01:25:58.778 --> 01:26:01.990 align:center
ตอนแรกเขาไปทุ่มเทให้กับลูกๆ ให้กับครอบครัว

01:26:02.073 --> 01:26:04.075 align:center
จากนั้นเขาก็ไปทุ่มเทให้กับงาน

01:26:06.828 --> 01:26:08.663 align:center
พอมองมาร์ตี้ ผมก็คิดว่า

01:26:08.746 --> 01:26:11.749 align:center
"เขาเจอเรื่องแบบนี้อีกแล้ว ให้ตายเถอะ"

01:26:12.417 --> 01:26:13.585 align:center
"พอทีได้ไหม"

01:26:14.836 --> 01:26:17.297 align:center
ตอนนี้เราพูดถึงแนนซี่แบบเต็มที่ได้แล้ว

01:26:17.380 --> 01:26:19.799 align:center
ไม่จำเป็นต้องเลี่ยงไปเลี่ยงมาแล้ว

01:26:19.883 --> 01:26:23.970 align:center
บางครั้งเวลาคุยโทรศัพท์กัน
และเขาพูดอะไรที่ฉันไม่เห็นด้วย

01:26:24.053 --> 01:26:26.890 align:center
ฉันจะบอกว่า "ไปตามแนนซี่มาคุย" นึกออกไหม

01:26:27.390 --> 01:26:30.059 align:center
"เพราะรู้ไหม เขาคงเห็นต่างออกไป"

01:26:30.560 --> 01:26:32.896 align:center
เขารับมือมันด้วยอารมณ์ขัน

01:26:32.979 --> 01:26:34.355 align:center
มองหาเสียงหัวเราะ

01:26:34.981 --> 01:26:37.692 align:center
คุณต้องบอกให้คนรู้นะว่า
เสียงหัวเราะสำคัญแค่ไหน

01:26:39.611 --> 01:26:41.196 align:center
ผมพยายามจะช่วยเขา

01:26:41.696 --> 01:26:43.406 align:center
เราอยากแน่ใจว่าเขาโอเค

01:26:44.032 --> 01:26:45.158 align:center
ไง วิดีโอ

01:26:45.241 --> 01:26:47.577 align:center
จนกว่าเขาจะลุกขึ้นยืนเองไหว

01:26:48.536 --> 01:26:49.829 align:center
ผมจำได้ว่าเขาโหมงานหนัก

01:26:49.913 --> 01:26:51.956 align:center
ช่วงเวลาวันหยุด

01:26:52.457 --> 01:26:54.042 align:center
ทำอะไรของนายเนี่ย!

01:26:54.542 --> 01:26:57.212 align:center
เขาเล่าให้ฟังว่าเวลาเดินทาง

01:26:57.295 --> 01:27:00.006 align:center
มันคือเวลาที่ปกติเขาไม่ได้อยู่กับแนนซี่

01:27:00.506 --> 01:27:03.509 align:center
เพราะงั้นความสูญเสียมันเลยจับต้องได้น้อยกว่า

01:27:03.593 --> 01:27:04.969 align:center
เวลาที่เขาออกไปทำงาน

01:27:05.053 --> 01:27:07.222 align:center
แทนที่จะอยู่บ้านและอยู่คนเดียว

01:27:07.305 --> 01:27:09.974 align:center
ผมนึกไม่ออกว่าพ่อจะทำอะไรถ้าไม่ไปไหน

01:27:10.058 --> 01:27:15.313 align:center
ฉันว่าเขาคงคิดว่าถ้าเขายอมแพ้
มันจะเป็นการไม่ให้เกียรติต่อแนนซี่

01:27:15.396 --> 01:27:17.398 align:center
ผมจะต้องเข้าประชุมกับเขา

01:27:17.482 --> 01:27:21.361 align:center
และตอนนั้นผมไม่รู้จริงๆ ว่า
ภรรยาเขาเพิ่งเสียชีวิต

01:27:21.444 --> 01:27:22.779 align:center
ผ่านมาได้ไม่กี่ปี

01:27:24.280 --> 01:27:27.283 align:center
คนคนนี้สูญเสียครึ่งหนึ่งของตัวเองไป

01:27:27.367 --> 01:27:31.371 align:center
ลอร์น ไมเคิลส์อธิบายให้ผมฟัง
ว่ามันเป็นความสูญเสียแบบนั้นแหละ

01:27:31.454 --> 01:27:34.999 align:center
ผมพยายามจะสร้างซิทคอมโง่ๆ ที่มีผู้ชมสด

01:27:35.083 --> 01:27:36.834 align:center
และมีรูปแบบแปลกๆ

01:27:36.918 --> 01:27:39.462 align:center
ซึ่งค่อนข้างจะเชย

01:27:39.545 --> 01:27:40.797 align:center
แต่ไม่เชย

01:27:41.881 --> 01:27:45.802 align:center
นักตกแต่งของฉันอยากยึดหลักฮวงจุ้ย
แต่ฉันขอเพลงพี่จุ้ยดีกว่า

01:27:50.139 --> 01:27:53.017 align:center
เธอไม่ตาย เธอยังไม่ตาย!

01:27:53.101 --> 01:27:54.602 align:center
บางทีผมเขียนบทให้เขา

01:27:54.686 --> 01:27:56.771 align:center
เขาบอกผมว่า "นี่มันงี่เง่า"

01:27:56.854 --> 01:28:00.483 align:center
และผมจะตอบว่า
"ใช่ การทำอะไรโง่ๆ นี่แหละที่ฉลาดที่สุด"

01:28:00.566 --> 01:28:04.737 align:center
และเขาก็ตอบ "งั้นฉันสวมวิกแดงใหญ่ๆ
วิ่งวนไปมาดีกว่าไหม"

01:28:04.821 --> 01:28:07.615 align:center
ใจหนึ่งผมก็คิดว่า "อ๊ะ คุณจะทำแน่นะ"

01:28:08.366 --> 01:28:10.994 align:center
ซิทคอมของผมไม่เป็นไปอย่างที่คิดไว้ทั้งหมด

01:28:11.077 --> 01:28:16.165 align:center
ผมบังเอิญเจอเขาที่โถงตอนที่รีวิวกับเรตติ้งไม่ดี

01:28:16.249 --> 01:28:20.712 align:center
เขาคว้าตัวผมไว้และบอกว่า
"จอห์น มันก็งี้แหละ"

01:28:20.795 --> 01:28:23.673 align:center
เขาบอกว่า "เราจะล้มเหลว 98 เปอร์เซ็นต์"

01:28:24.257 --> 01:28:27.885 align:center
และเขาพูดจากใจจริง
เขาบอกว่า "งานนี้มันก็แบบนี้"

01:28:28.761 --> 01:28:31.347 align:center
ไม่มีอะไรเวิร์กจนกว่าจะมีบางอย่างเวิร์ก

01:28:31.889 --> 01:28:37.895 align:center
ตอนนี้มาร์ตี้งานยุ่งและเป็นที่ต้องการตัว
มากกว่าที่ผ่านมาทั้งชีวิต

01:28:39.856 --> 01:28:41.274 align:center
เขาอยู่เบื้องหลังซีรีส์

01:28:41.357 --> 01:28:44.527 align:center
ที่สร้างประวัติศาสตร์ให้วงการสตรีมมิง

01:28:44.610 --> 01:28:48.698 align:center
เขามีไปออกโชว์ร่วมกันกับสตีฟ

01:28:49.532 --> 01:28:53.411 align:center
ซึ่งนี่ไม่ใช่เพราะเขาอยากอยู่ที่จุดสูงสุดต่อไป

01:28:53.911 --> 01:28:57.290 align:center
หรืออยากหาเงินเข้ากระเป๋า
หรือยังอยากมีบทบาท

01:28:57.373 --> 01:28:58.833 align:center
ไม่ใช่แบบนั้นเลย

01:28:58.916 --> 01:29:00.084 align:center
มาร์ตี้ทำไป

01:29:00.168 --> 01:29:03.212 align:center
เพราะมันมีโอกาสให้เขาได้สนุก

01:29:08.009 --> 01:29:09.469 align:center
หยุดรักผมสักที!

01:29:10.803 --> 01:29:14.223 align:center
ขอบคุณ ผมเป็นพิธีกรรับเชิญ
ประจำสัปดาห์นี้ มาร์ติน ชอร์ต

01:29:15.016 --> 01:29:16.893 align:center
อ้าว ไงครับ

01:29:17.977 --> 01:29:20.313 align:center
ผมเป็นนักแสดง ตลก นักการกุศล

01:29:20.396 --> 01:29:23.566 align:center
และดาราหนังผู้ใหญ่เจ้าของรางวัล
มาร์ติน ชอร์ตครับ

01:29:24.067 --> 01:29:27.820 align:center
คนมักจะถามผม "มาร์ตี้
ทำไมคุณพลังงานเยอะจัง"

01:29:27.904 --> 01:29:31.532 align:center
ปกติผมมักจะตอบพวกเขาว่า
"ไสหัวไปให้พ้นโว้ย! ขอบคุณ"

01:29:36.412 --> 01:29:38.122 align:center
เดี๋ยวฉันเปิดลำโพงแป๊บ

01:29:38.831 --> 01:29:41.501 align:center
- เอ๋
- นี่ สตีฟ มาร์ตินโทรมาล่ะทุกคน

01:29:41.584 --> 01:29:42.752 align:center
ไง มาร์ตี้

01:29:42.835 --> 01:29:43.795 align:center
ไง สตีฟ

01:29:43.878 --> 01:29:49.967 align:center
ฉันโทรมาบอกว่าฉันไม่ชอบนาย
รวมทั้งคนที่นายอยู่ด้วย

01:29:53.429 --> 01:29:56.057 align:center
และนายก็รู้สึกว่าต้องโทรมาบอกฉันอ่ะนะ

01:29:56.140 --> 01:29:58.726 align:center
ไม่ รู้อะไรไหม ฉันหวังว่านายจะไม่ได้ถ่ายไว้นะ

01:29:58.810 --> 01:30:00.686 align:center
ไม่ ไม่ได้ถ่าย ไม่อยู่แล้ว

01:30:00.770 --> 01:30:02.939 align:center
โอเค พอเหอะ แล้วเราก็เล่นได้ห่วยด้วย

01:30:03.022 --> 01:30:04.524 align:center
- ใช่ ห่วยอย่างแรง
- ฉันรู้

01:30:05.733 --> 01:30:08.111 align:center
เรารู้กันดีว่า
ไม่ว่าเราจะอยู่ในวงการบันเทิงหรือไม่

01:30:08.194 --> 01:30:10.363 align:center
เราก็อาจมีเพื่อนที่ไม่ได้เจอกันเป็นปี

01:30:10.446 --> 01:30:13.241 align:center
แล้วพอมาเจอกันทีไรก็ยังซี้กันเหมือนเดิม

01:30:14.909 --> 01:30:16.661 align:center
จำที่เราทำในหนังเรื่องนั้นได้ไหม

01:30:17.912 --> 01:30:19.372 align:center
เฮ่ย คิดว่ามันจะได้ผลเหรอ

01:30:19.455 --> 01:30:20.790 align:center
ได้ผลแน่

01:30:20.873 --> 01:30:23.751 align:center
เราจัดเทศกาลตลกขึ้นมา
แล้วเราก็สัมภาษณ์กันเอง

01:30:23.835 --> 01:30:24.669 align:center
ฉันมีคำถาม

01:30:24.752 --> 01:30:27.296 align:center
นายทำสิ่งที่ฉันไม่ทำ นั่นคือเลียนแบบคนอื่น

01:30:32.969 --> 01:30:36.764 align:center
เราคิดว่า "ทำไมไม่เอาอีกล่ะ
ผมรู้ว่ามาร์ตี้น่ะมีโชว์เดี่ยว"

01:30:37.765 --> 01:30:42.311 align:center
ส่วนผมก็มีโชว์กับวง เป็นโชว์ดนตรีตลก

01:30:42.395 --> 01:30:45.106 align:center
ผมคิดว่า "ลองดูอาจจะดีนะ เอามาผสมกัน"

01:30:45.189 --> 01:30:48.860 align:center
ผมกับสตีฟตั้งชื่อโชว์นี้ว่า
"ถ้าเราประหยัด เราคงไม่มาอยู่ตรงนี้"

01:30:49.652 --> 01:30:52.697 align:center
รู้ไหมผมชอบการออกทัวร์กับมาร์ตี้ ชอร์ตตรงไหน

01:30:52.780 --> 01:30:54.157 align:center
ไม่มีปาปารัสซี่

01:30:56.576 --> 01:31:00.997 align:center
พวกคุณมีรู้สึกประหม่าไหมคะ
ตอนที่ออกมาเริ่มการแสดง

01:31:01.581 --> 01:31:02.915 align:center
- ไม่เลย
- ไม่เลย

01:31:03.624 --> 01:31:05.376 align:center
คำตอบนี้น่าเบื่อไปไหม

01:31:05.460 --> 01:31:09.297 align:center
ผมประหม่ากว่ามาร์ตี้นิดหน่อย แต่มาร์ตี้น่ะชิลสุดๆ

01:31:09.380 --> 01:31:12.925 align:center
- และเหตุผลที่เขาประหม่ามากกว่า…
- ฉันแคร์

01:31:13.009 --> 01:31:14.760 align:center
- ผมชิลๆ… มุกเดียวกันเลย
- อืม

01:31:14.844 --> 01:31:18.306 align:center
ซึ่งทำให้ผมอดเป็นเศรษฐี ก็คือสตีฟเขาแคร์จริงๆ

01:31:18.389 --> 01:31:20.892 align:center
เวลาผมคิดถึงสตีฟ ซึ่งไม่บ่อยหรอก

01:31:20.975 --> 01:31:22.602 align:center
แต่เวลาคิด

01:31:22.685 --> 01:31:25.730 align:center
อย่างหนึ่งของนายที่เตะตาฉันมากกว่าอย่างอื่นๆ

01:31:25.813 --> 01:31:29.567 align:center
คือตัวจริงนายซีดเหมือนไก่ต้ม

01:31:30.860 --> 01:31:32.570 align:center
เหมือนกับโดนผีหลอก นึกออกไหม

01:31:32.653 --> 01:31:36.032 align:center
นายเหมือนแอนเดอร์สัน คูเปอร์
ที่หนาวตายในวันส่งท้ายปีเก่า

01:31:38.075 --> 01:31:41.162 align:center
จำไอ้มุกเปิดเวลาเราจะเหน็บแนมกันได้ใช่ไหม

01:31:41.245 --> 01:31:43.789 align:center
เขาเป็นคนเริ่มก่อน

01:31:44.415 --> 01:31:48.503 align:center
และผมก็คิดว่า "เออ ก็สนุกดีนะ"

01:31:49.587 --> 01:31:52.965 align:center
และผมก็เริ่มหัดตอบโต้เขาและเขาก็ทำกลับมาอีก

01:31:53.049 --> 01:31:57.678 align:center
และมันก็กลายเป็น… วิธีที่เราคุยกัน

01:31:57.762 --> 01:32:00.556 align:center
ผมสังเกตว่าตอนที่เราเริ่มถ่าย
โอนลีเมอร์เดอส์อินเดอะบิลดิง

01:32:00.640 --> 01:32:03.809 align:center
และเราร่วมงานกับเซเลน่า
ซึ่งเป็นคนที่เราไม่รู้จัก…

01:32:04.310 --> 01:32:07.271 align:center
มาร์ตี้กับผมจะเล่นมุกขำๆ ที่เรารู้กัน

01:32:07.355 --> 01:32:10.858 align:center
เพื่อ… ฆ่าเวลาระหว่างเซ็ตฉาก

01:32:11.359 --> 01:32:14.820 align:center
สองสามปีผ่านไป
ผมสังเกตว่าเซเลน่าก็เริ่มเอาด้วย

01:32:17.156 --> 01:32:19.825 align:center
- อ้าว เข้ามาได้ไง
- ก็มันเปิดอยู่

01:32:19.909 --> 01:32:21.494 align:center
ฉันไม่ล็อกประตู ไม่เคยล็อก

01:32:21.577 --> 01:32:23.120 align:center
- บ้าชัดๆ
- มีไมตรีต่างหาก

01:32:23.204 --> 01:32:25.289 align:center
ฆาตกรน่าจะอาศัยอยู่ในตึกนี้

01:32:25.373 --> 01:32:29.252 align:center
แต่ตาแก่ผิวขาวก็คงกลัวแค่มะเร็งลำไส้
กับสังคมเปลี่ยนแปลงเท่านั้นแหละ

01:32:29.835 --> 01:32:30.670 align:center
น่าเศร้า

01:32:31.170 --> 01:32:34.090 align:center
มาร์ตี้บอกว่า "ไม่อยากเชื่อเลยว่าจะได้ทำแบบนี้

01:32:34.173 --> 01:32:36.551 align:center
ฉันได้อยู่กับคนที่ตลกเฮฮา

01:32:36.634 --> 01:32:39.595 align:center
เราหัวเราะกันตลอดการซ้อม"

01:32:40.096 --> 01:32:44.684 align:center
สตีฟรู้สึกว่านี่คือช่วงเวลาสำคัญ

01:32:45.184 --> 01:32:46.602 align:center
แต่มันก็ช่างแสนสั้น

01:32:48.229 --> 01:32:49.981 align:center
เลิกผีเข้าได้แล้ว มาร์ตี้

01:32:51.232 --> 01:32:53.276 align:center
- ฉันกำลังบังกล้อง
- กล้องถูกบังอยู่

01:32:53.359 --> 01:32:56.320 align:center
มาร์ตี้กับผมชอบลับมุกของเรา

01:32:56.404 --> 01:32:58.155 align:center
เอาให้มันคมขึ้นเรื่อยๆ

01:32:58.239 --> 01:33:01.284 align:center
ให้มันเป๊ะที่สุด

01:33:01.367 --> 01:33:04.453 align:center
แต่ในความเป๊ะนั้นน่ะ ก็จะมีความไหลลื่นอยู่ด้วย

01:33:04.537 --> 01:33:05.371 align:center
หา

01:33:05.871 --> 01:33:07.707 align:center
โอ๊ยให้ตาย เมย์เบอร์รี่

01:33:09.333 --> 01:33:11.294 align:center
- แต่นั่นก็ไม่แย่นะ
- อืม

01:33:11.794 --> 01:33:15.381 align:center
- นึกออกไหม การพูดอะไร…
- อาร์.เอฟ.ดี.

01:33:17.800 --> 01:33:21.345 align:center
แล้วถ้าเป็น "โอ๊ยตาย โอปี" หรือ…

01:33:22.305 --> 01:33:25.975 align:center
ริชชี่ คันนิงแฮม ตัวละครของเขาในแฮปปี้เดย์ส

01:33:26.058 --> 01:33:29.020 align:center
แต่ฉันว่ามันจะทับไลน์โอลลี่กับรอน-รอนของนาย

01:33:29.103 --> 01:33:31.272 align:center
เอางี้ดีกว่า "หา"

01:33:32.189 --> 01:33:33.858 align:center
พวกแถวหน้า นายทำได้

01:33:33.941 --> 01:33:35.192 align:center
- อืม
- โอเค

01:33:35.693 --> 01:33:37.903 align:center
- เริ่มใหม่เถอะ
- เอาจริงดิ

01:33:38.487 --> 01:33:40.239 align:center
ฉันสงสารหมอนี่จังเลย

01:33:40.323 --> 01:33:41.198 align:center
ฉันรู้

01:33:44.410 --> 01:33:47.038 align:center
รู้ไหม เราจะเป็นเพื่อนกันไปจนวันตาย

01:33:47.538 --> 01:33:50.166 align:center
โอ๊ย ไม่เป็นไร ไม่ต้องปากหวานอะไรกับฉันก็ได้

01:33:50.249 --> 01:33:52.668 align:center
โดยเฉพาะตอนที่นายสบตาฉันอยู่เนี่ย

01:33:52.752 --> 01:33:55.004 align:center
ถ้าเราเอาเมนูมาบังหน้าล่ะ

01:33:55.504 --> 01:33:58.174 align:center
อ… อาจเวิร์กก็ได้

01:33:58.841 --> 01:34:00.509 align:center
และเผื่อนายจะสบายใจ

01:34:00.593 --> 01:34:04.013 align:center
นายเป็นเครื่องแจ้งเหตุด่วนให้ฉันได้ เผื่อฉันล้ม

01:34:04.096 --> 01:34:06.265 align:center
เราจะได้ส่องกล้องลำไส้ใหญ่ด้วยกัน

01:34:07.725 --> 01:34:09.477 align:center
ผมนึกภาพตัวเองหยุดไม่ออก

01:34:10.394 --> 01:34:13.439 align:center
ผมอยากคิดว่าผมเป็นผมในแบบที่ดีที่สุด

01:34:13.522 --> 01:34:15.399 align:center
ในวันสุดท้ายของชีวิต

01:34:15.483 --> 01:34:16.692 align:center
มาร์ตี้แสดงให้ผมเห็น

01:34:16.776 --> 01:34:19.612 align:center
ว่าการวางตัวให้ถูกเวลาเจอกับเหตุการณ์พวกนี้

01:34:19.695 --> 01:34:21.822 align:center
มันสำคัญมากๆ

01:34:21.906 --> 01:34:23.741 align:center
มาร์ตี้เขาสันทัดเรื่องชีวิต

01:34:35.920 --> 01:34:39.298 align:center
ในวงการนี้ ในวงการตลก ไม่มีใครเร็วกว่าเขา

01:34:39.799 --> 01:34:42.468 align:center
ไม่มีใครฉลาดกว่า ไม่มีใครฮากว่า

01:34:42.551 --> 01:34:47.556 align:center
เขาเกิดมาพร้อมพรสวรรค์ในการเข้าถึงใจทุกคน

01:34:47.640 --> 01:34:52.395 align:center
คุณแค่เขียนสอ-อุ-ขอ "สุข"
แล้วมันก็จะเป็นสภาวะคงที่

01:34:52.478 --> 01:34:56.691 align:center
แบบ… เหมือนกับค่าคงที่ มันคือความเร็วแสง

01:34:56.774 --> 01:34:59.944 align:center
มาร์ตี้ใช้ชีวิตด้วยความเร็วสุข

01:35:09.036 --> 01:35:10.413 align:center
ไงที่รัก

01:35:11.080 --> 01:35:12.707 align:center
เป็นวันที่สดใสจังเลย!

01:35:13.999 --> 01:35:16.919 align:center
ไมเคิลกับไบรอั้น ชอร์ต

01:35:19.046 --> 01:35:20.715 align:center
ระวังแอ่งน้ำด้วยนะ

01:35:22.883 --> 01:35:25.136 align:center
ใช่ พวกเล่นใหญ่อยู่กันที่สนักฮาร์เบอร์

01:35:26.178 --> 01:35:27.763 align:center
ว้าว รู้อะไรไหม

01:35:28.389 --> 01:35:29.849 align:center
ฉันโคตรประทับใจ

01:35:37.273 --> 01:35:38.858 align:center
- อุ๊ย ไง มาร์ตี้
- ไงแอนเดรีย

01:35:46.198 --> 01:35:48.117 align:center
- ไงที่รัก
- ไงที่รัก

01:35:48.200 --> 01:35:50.578 align:center
นายถ่ายฉันอยู่ แต่ฉันก็ถ่ายนายอยู่

01:35:53.330 --> 01:35:55.750 align:center
นี่งานแถลงข่าวล่ะ เด็กๆ

01:35:55.833 --> 01:35:57.752 align:center
พวกเขารักฉันกันหมด

01:36:03.132 --> 01:36:05.468 align:center
ทำอะไรอยู่ ทำหน้าแบบนั้นอยู่เหรอ

01:36:08.804 --> 01:36:11.348 align:center
- สวัสดีแดนนี่
- สวัสดี

01:36:11.432 --> 01:36:12.933 align:center
ว่าไง กัปตัน

01:36:13.934 --> 01:36:17.897 align:center
นั่นแคทเธอรีน โอฮาร่าผู้แสนวิเศษ จัดไปที่รัก

01:36:20.566 --> 01:36:21.859 align:center
ว้าว!

01:36:24.570 --> 01:36:25.404 align:center
ไงไอ้เกลอ

01:36:25.488 --> 01:36:27.114 align:center
อ้อ เดฟ หัดโตหน่อย

01:36:27.907 --> 01:36:30.785 align:center
- แอนเดรีย ดูก้นคุณแม่เขาสิ
- โคตรอ้วน

01:36:30.868 --> 01:36:32.578 align:center
พักร้อนเป็นไง สตีวี่

01:36:32.661 --> 01:36:34.121 align:center
เจ้าของโรงแรม ขอไวน์เพิ่มที

01:36:48.135 --> 01:36:51.388 align:center
ฉันว่าหมาไม่ชอบฉันแฮะ มาร์ตี้
ไม่รู้ทำไมเหมือนกัน

01:36:51.472 --> 01:36:53.390 align:center
- จริงอ่ะ
- อืม ฉันไม่คิดว่ามันชอบฉัน

01:36:53.474 --> 01:36:55.267 align:center
บางทีนาย… ไหนดูซิ

01:36:57.895 --> 01:36:59.188 align:center
เอาเลยที่รัก

01:37:10.074 --> 01:37:11.784 align:center
สุขสันต์วันขอบคุณพระเจ้า

01:37:16.997 --> 01:37:17.832 align:center
พอเลย

01:37:24.213 --> 01:37:25.339 align:center
นั่นคุณแม่

01:37:26.632 --> 01:37:30.386 align:center
ข่าวทั้งหมดก็มีแค่นั้นแหละ แล้วคุยกันนะ

01:37:31.136 --> 01:37:32.388 align:center
และ…

01:37:33.722 --> 01:37:35.641 align:center
ไว้เจอกันใหม่

01:37:36.642 --> 01:37:38.143 align:center
มีความสุขหรือยัง คุณพ่อ

01:37:38.227 --> 01:37:39.144 align:center
อืม

01:37:43.482 --> 01:37:47.695 align:center
จิมินี่ คุณสัมภาษณ์คนมาเยอะ แทบจะทุกคนเลย

01:37:47.778 --> 01:37:50.197 align:center
แต่คุณไม่เคยสัมภาษณ์มาร์ติน ชอร์ต

01:37:50.698 --> 01:37:52.825 align:center
ไม่ ผมไม่คิดว่าเขาน่าสนใจ

01:37:52.908 --> 01:37:56.453 align:center
ผมคิดว่าคนที่พยายามเกินไป

01:37:56.537 --> 01:37:58.664 align:center
เพราะอยากจะเป็นที่ยอมรับใจจะขาด

01:37:58.747 --> 01:38:02.084 align:center
โดยที่ไม่ได้แสดงให้เห็นว่า
ทำไมเขาควรเป็นที่ยอมรับ

01:38:02.167 --> 01:38:03.836 align:center
มันเหมือนดูถูกกัน

01:38:03.919 --> 01:38:06.422 align:center
รู้ข่าวไหม พวกนั้นทำสารคดีให้เขาด้วย

01:38:06.922 --> 01:38:09.425 align:center
ครับ เดี๋ยวนี้เขาก็ทำสารคดีให้ทุกคนแหละ

01:38:09.508 --> 01:38:11.760 align:center
จริงไหม พวกเขาทำสารคดี…

01:38:11.844 --> 01:38:15.806 align:center
จะใครหน้าไหนก็ถูกเอามาทำสารคดีหมด

01:38:15.890 --> 01:38:19.643 align:center
ผมคิดอย่างนี้ ผมคิดว่ามาร์ติน ชอร์ต เขา…

01:38:19.727 --> 01:38:24.523 align:center
เขามีแค่สามเสียง ทรงผมสองแบบ
แล้วก็ท่าเต้นสี่แบบ

01:38:24.607 --> 01:38:28.277 align:center
เราสร้างอาณาจักรจากแค่นั้นไม่ได้
แต่เขาทำได้ได้ไงไม่รู้

01:38:28.360 --> 01:38:30.946 align:center
แต่ผมไม่ซื้อหรอก ผมไม่ชอบเลย

01:38:33.282 --> 01:38:37.328 align:center
(ด้วยความระลึกถึงแคทเธอรีน โอฮาร่า)

01:38:38.078 --> 01:38:42.708 align:center
(ด้วยความระลึกถึง
แคทเธอรีน เอลิซาเบธ ชอร์ต)

01:39:33.467 --> 01:39:35.386 align:center
คำบรรยายโดย วรพล ถาวรวรานนท์
อลิซาเบธ ชอร์ต)